Διαδικτυακή Εκδήλωση-Συζήτηση της Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης

Στο facebook: 

https://www.facebook.com/groups/ediktiosi 

και στον σύνδεσμο:

https://us02web.zoom.us/j/9914693697

 

Διάβασέ το »

Ανοικτή διαδικτυακή συνάντηση της Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης

 

Κυριακή 16 Οκτώβρη, στις 6 μ.μ., στον σύνδεσμο: 

https://meet.jit.si/Sindesmos-diktiosi

Διάβασέ το »

Συνεχίζουμε για την ανατροπή της αξιολόγησης-Απέχουμε από τις διαδικασίες - Καταψηφίζουμε την τελική έκθεση αποτίμησης

 

Απέχουμε από τις διαδικασίες - Καταψηφίζουμε την τελική έκθεση αποτίμησης

Συνεχίζουμε για την ανατροπή της αξιολόγησης

 

Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία η ρευστότητα και η αβεβαιότητα είναι τα μόνα δεδομένα σε γεωπολιτικό, οικονομικό και πολιτικοκοινωνικό επίπεδο. Η χώρα μας δεν μένει ανεπηρέαστη, καθώς το σκηνικό του πολέμου και η πλήρης μετατροπή της σε ορμητήριο των Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών προκαλούν κλιμάκωση της έντασης αλλά και αξιοποιούνται για μια ομόλογη εμβάθυνση της επίθεσης στην ελευθερία, στην εργασία και στις κοινωνικές κατακτήσεις της μεταπολίτευσης.

Στην εκπαίδευση αντιμετωπίζουμε πλέον στην πράξη τις αρνητικές αλλαγές. Τα εμφανή μέτωπα αυτό τον καιρό είναι από τη μια η κυριαρχία των εξετάσεων που θα φέρει νέους αποκλεισμούς στους φτωχούς, ενώ ήδη τυποποιεί την εκπαιδευτική διαδικασία για όλους, και από την άλλη η ωμή καταστολή στα πανεπιστήμια.

Στο φόντο, εξελίσσεται στην Α΄/θμια και στη Β΄/θμια εκπαίδευση η διαδικασία της εσωτερικής αξιολόγησης των σχολείων, όχι βέβαια απρόσκοπτα και ακριβώς όπως ορίζεται από τη νομοθεσία. Παρατηρούμε έντονες αντιφάσεις, καθώς η κυβέρνηση έχασε ιδεολογικά τη μάχη της αξιολόγησης και αναγκάστηκε με δικαστικές αποφάσεις να σύρει τον κλάδο στην εφαρμογή της, με την πολύτιμη βοήθεια συνδικαλιστικών ηγεσιών και παρατάξεων. Είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο τμήμα των εκπαιδευτικών είτε δε συμμετέχει καθόλου στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των σχεδίων δράσης των ομάδων είτε το κάνει με «βαριά καρδιά» αφήνοντας σε πρόθυμους διευθυντές, συντονιστές και άλλα επίδοξα στελέχη τη «βρώμικη» δουλειά. «Για τα μάτια του υπουργείου», πάντως, γίνονται δράσεις και ανεβαίνουν στην πλατφόρμα του ΙΕΠ κείμενα με προχειρότητα που συχνά προσβάλλουν κάθε έννοια επιστήμης, παιδαγωγικής αλλά και λογικής. Το υπουργείο και η κυβέρνηση,  επιδεικνύοντας ευελιξία, θέτουν ως προτεραιότητα την εμπέδωση και την κατοχύρωση της αξιολόγησης, χωρίς να ασκούν -για την ώρα- αφόρητες πιέσεις προς τους εκπαιδευτικούς που δεν συμμετέχουν καθόλου ή συμμετέχουν για το «θεαθήναι» στις διαδικασίες της αξιολόγησης.

Είναι κραυγαλέες οι τεράστιες ευθύνες των συνδικαλιστικών ηγεσιών σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ που δεν κάνουν τίποτε για να πάρει συλλογική έκφραση η διάχυτη δυσφορία του κλάδου. Τηρουμένων των αναλογιών και της δυναμικής στην αρχή της χρονιάς, φάνηκε αδύνατο για μεγάλο κομμάτι της βάσης να ξεπεράσει την ανάθεση της οργάνωσης του αγώνα στις ηγεσίες, οι οποίες μας οδηγούν από ήττα σε ήττα, με αποτέλεσμα να προσαρμόζεται στο συμβιβασμό και την ανημποριά. Στην ΟΛΜΕ οι κυρίαρχες παρατάξεις συνεχίζουν να προωθούν την πολιτική της αδράνειας, του εφησυχασμού και της υποταγής στην αξιολόγηση και δεν έχουν ψελλίσει τίποτε για τη στάση που πρέπει να κρατήσουν οι εκπαιδευτικοί στις διαδικασίες της αποτίμησης που είναι μπροστά.

Η «φωνή» της ΟΛΜΕ συμπληρώνεται από την εξίσου υπονομευτική τακτική της ΔΟΕ,  που σύσσωμη έχει από καιρό επιλέξει την τακτική κατάθεσης των «ενιαίων κειμένων». Το επιχείρημα της ενότητας που επικαλούνται οι κυρίαρχες και μη παρατάξεις στη ΔΟΕ δεν μπορεί να αποκρύψει ότι τα «ενιαία κείμενα» συνιστούν τυπικά συμμετοχή στη διαδικασία της αξιολόγησης. Για τους εμπνευστές τους αποτελούν ένα «τέχνασμα», που, ωστόσο, δεν μπορεί να ξεγελάσει τον αντίπαλο (υπουργείο και κυβέρνηση) αλλά, προωθώντας τη λογική της αντιμετώπισης της αξιολόγησης με «μηδενικό κόστος» και ένα ψευδές αίσθημα νίκης και ασφάλειας, υπονομεύει την προσπάθεια για τη δημιουργία όρων μαζικής αντίστασης και ανατροπής της. Σε τελική ανάλυση, όσοι σύλλογοι καταθέσουν τα «ενιαία κείμενα» θα καταγραφούν από την ηγεσία του υπουργείου ότι συμμετείχαν κανονικά στη διαδικασία, ενώ βέβαια καμιά απάντηση δε δίνεται για το τι θα επακολουθήσει στην επόμενη φάση της εξωτερικής αξιολόγησης.

Τα διαπιστευτήρια στη νομιμότητα, πάντως, έδωσε και η επιμονή στην απεργία-αποχή ως τη μόνη αγωνιστική λύση απέναντι σε ένα στρατηγικό στόχο του συστήματος. Οι παραπάνω επιλογές έδωσαν μεν στην αρχή μια ώθηση, αλλά σύντομα κατέληξαν να πλήξουν την αγωνιστική διάθεση, όπως φάνηκε ήδη από τον Οκτώβριο. Η υποχώρησή μας άφησε τον χώρο και έδωσε τον χρόνο στην κυβέρνηση αφενός να προχωρήσει στην εφαρμογή όσων προβλέπουν οι νόμοι 4823/2021 και 4692/2020, με διαλυτική επίδραση σε συλλόγους και σχολεία και αφετέρου να καθιερώσει την Τράπεζα Θεμάτων για τις εξετάσεις, χωρίς να μπορέσει να αναπτυχθεί κανενός είδους αντίσταση σε αυτά. Άμεσα συνδεδεμένες είναι και οι αλλαγές στα πανεπιστήμια: από την ΕΒΕ μέχρι τις συγχωνεύσεις τμημάτων, τη μείωση των εισακτέων, το επόμενο νομοσχέδιο για την επίσημη συμμετοχή των επιχειρήσεων στο έργο και τη διοίκηση των πανεπιστημίων και -φυσικά- την πανεπιστημιακή αστυνομία.

Απέναντι στην καλλιεργημένη αντίληψη ότι όλα έχουν τελειώσει και κριθεί, είναι ανάγκη να αναπτυχθεί και να δυναμώσει μια άλλη συνδικαλιστική προοπτική και πρακτική. Η μάχη συνεχίζεται, εφόσον μέχρι την 25^η Ιουνίου πρέπει να εγκριθεί η τελική Έκθεση Εσωτερικής Αξιολόγησης σε ειδική συνεδρίαση των συλλόγων. Επομένως:

·      Να πιέσουμε ώστε οι ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ να κηρύξουν κυλιόμενες στάσεις εργασίας,  ώστε  να στηριχτούν συνδικαλιστικά όλοι οι συνάδελφοι-συναδέλφισσες, προκειμένου να μην συμμετέχουν στη συνεδρίαση.

·      Να αξιοποιήσουμε και να δηλώσουμε την απεργία-αποχή στις ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ που την έχουν επαναπροκηρύξει.

·      Όπου δεν υπάρχουν οι παραπάνω δυνατότητες, συμμετέχουμε στη συνεδρίαση της αποτίμησης και δεν κάνουμε καμιά πρόταση ούτε εγκρίνουμε την τελική Έκθεση.  Ακόμα κι αν έχουμε συμμετάσχει με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι τώρα, διατηρούμε το δικαίωμα να  καταψηφίσουμε την αποτίμηση των σχεδίων δράσης. Αν μειοψηφίσουμε και μόνον εφόσον το επιθυμούμε (ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του συλλόγου διδασκόντων), μπορούμε ως μειοψηφία να ζητήσουμε να καταγραφεί η άποψή μας στο πρακτικό του συλλόγου. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση ως πρόταση δίνεται το παρακάτω κείμενο: «Καταψηφίζω (-ουμε) την αποτίμηση των σχεδίων δράσης και την έκθεση εσωτερικής αξιολόγησης καθώς η συμμετοχή της (μεγάλης) πλειοψηφίας των μελών του Συλλόγου στην υλοποίηση και την αποτίμησή τους είναι αποτέλεσμα ανάθεσης εκ μέρους του Διευθυντή, μετά τη δικαστική απόφαση (4242/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, 13/10/2021) που έκρινε παράνομη την κηρυγμένη από τις ΟΛΜΕ-ΔΟΕ απεργία-αποχή από τη συγκεκριμένη διαδικασία. Συντάσσομαι (-μαστε) με την καταγεγραμμένη θέση των συλλογικών συνδικαλιστικών μας οργάνων, σύμφωνα με την οποία οι διαδικασίες αξιολόγησης θίγουν λαϊκές κατακτήσεις στο δημόσιο σχολείο και παράγουν νέα αντιεκπαιδευτικά αποτελέσματα».

Το τρίπτυχο αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα βήμα για να κρατηθούν ζωντανές και να εκφραστούν όσο γίνεται πιο συλλογικά οι διάσπαρτες και μεμονωμένες πράξεις αντίστασης. Η αξιολόγηση,  που προωθεί την πειθάρχηση και τη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών, την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, την υπονόμευση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων συμπληρώνει την αντιδραστική κυβερνητική-συστημική πολιτική της απογείωσης των ταξικών φραγμών στη δημόσια εκπαίδευση. Με δεδομένο ότι ως  επόμενα βήματα προβλέπονται η εξωτερική και αργότερα η ατομική αξιολόγηση, γίνεται φανερή η αναγκαιότητα οικοδόμησης προϋποθέσεων για μια κεντρική-συνολική μάχη με την κυβέρνηση για την ανατροπή της αξιολόγησης με αγώνες, απεργίες και διαδηλώσεις.

Η σύνδεση του αγώνα των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση με τον αγώνα ενάντια στην τράπεζα θεμάτων και στην ΕΒΕ, που χτυπούν άμεσα το δικαίωμα στις σπουδές για τα παιδιά από τα φτωχά λαϊκά στρώματα, όπως και με τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στα ΜΑΤ που εισβάλλουν στις σχολές, ενάντια σε όλους τους νόμους και νομοσχέδια που μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε χώρο ανοιχτό σε λίγους καταστέλλοντας την ελευθερία σκέψης, δράσης και τις κινηματικές διαδικασίες, και -επομένως- η δημιουργία μετώπου με φοιτητές και γονείς, θα πολλαπλασιάσουν τις δυνατότητες και θα ανοίξουν ελπιδοφόρα προοπτική νίκης.

                                                                                                                                                 10 /06/2022

Διάβασέ το »

Επιστολή προς γονείς και μαθητές της Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της Αξιολόγησης

 Κοινός αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μαθητών και εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο

Προς γονείς, κηδεμόνες και μαθητές/τριες

Στη «Δικτύωση εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης» συσπειρωνόμαστε δάσκαλοι/ες και καθηγητές/τριες από πολλές πόλεις της Ελλάδας. Όλοι/ες εμείς αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στο νόμο 4823/2021 που ψήφισε η κυβέρνηση και ονομάζεται «Αναβάθμιση του σχολείου και ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών». Εναντιωνόμαστε στην εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών, που είναι μια από τις σοβαρότερες αιχμές του.

Αφού η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να πείσει ιδεολογικά ότι ο νόμος της θα αναβαθμίσει τη δημόσια εκπαίδευση, επιστράτευσε νομικά μέσα για να κηρύξει παράνομη την αποχή μας και να επιβάλει την αξιολόγηση. Ενώ θα μπορούσε να την υλοποιήσει μ’ ένα σώμα εξωτερικών αξιολογητών, θέλει τη δική μας συναίνεση και υπογραφή. Εμείς, με απεργία-αποχή από τις σχετικές διαδικασίες, κινητοποιήσεις και απεργίες, έχουμε συμμετάσχει από πέρυσι με τα σωματεία μας σε κάθε σχετική προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Παρά την οπισθοχώρηση της πλειοψηφίας των συνδικαλιστικών παρατάξεων από τον αγώνα, την απειλή πειθαρχικών ποινών και την τρομοκράτηση που επιχειρείται από τα στελέχη εκπαίδευσης, εμείς επιμένουμε σ’ αυτόν τον αγώνα, διότι πιστεύουμε ότι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για το δημόσιο σχολείο.

Οι τακτικές εξαπάτησης και πειθάρχησης που εφαρμόζονται απέναντι σε όλους τους αγώνες των εργαζομένων είναι κοινές και γνωρίζουμε ότι πολλοί και πολλές τις βιώνετε επίσης, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Τη στιγμή που όλες και όλοι βράζουμε στο ζουμί του νόμου Χατζηδάκη, η κυβέρνηση προσπαθεί να δείχνει τις διαφορές μας και να μας διασπά, προκειμένου να μας φέρνει, κάθε φορά, αντιμέτωπους. Παλαιά «τέχνη» που φέρνει αποτελέσματα μόνο όταν οι «από κάτω» δε συνειδητοποιούν τη θέση τους, όπως και το ποιοι είναι οι εχθροί και ποιοι οι σύμμαχοί τους.

Απέναντι σ’ αυτή την τακτική, εμείς εστιάζουμε σ’ αυτά που μας θίγουν με τον ίδιο τρόπο και μας ενώνουν. Στην κατάρρευση του συστήματος δημόσιας υγείας, με χιλιάδες νεκρούς και τους/τις υγειονομικούς στα όρια της κατάρρευσης. Στην απουσία ουσιαστικών μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας, με στοίβαγμα στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στις σχολικές τάξεις. Στις κάθε λογής ατομικές υποχρεωτικότητες, στην ακρίβεια στην ενέργεια, στον αυξανόμενο πλούτο των λίγων πάνω στη δική μας φτώχεια, στις πυρκαγιές και τις πλημμύρες που αντιμετωπίζονται ως ευκαιρίες για ιδιωτικοποιήσεις. Σ’ αυτή την εικόνα, προσθέτουμε τα σημεία που αφορούν την αντιδραστική αναπροσαρμογή που γίνεται στην εκπαίδευση.

Η παρουσία των μαθητών/τριών, η ύλη (τα γνωστικά αντικείμενα) και οι εξετάσεις είναι τρία βασικά στοιχεία για την εκπαιδευτική διαδικασία. Τη στιγμή που οποιαδήποτε αλλαγή σε καθένα από αυτά επηρεάζει και τα υπόλοιπα, επιχειρούνται αλλαγές και στα τρία αυτά στοιχεία ταυτόχρονα: Συγχωνεύσεις τμημάτων χωρίς καμιά μείωση της ύλης, παρόλα τα κενά που προκλήθηκαν τους 8,5 μήνες τηλεκπαίδευσης, χωρίς πρόβλεψη για την κάλυψή τους. Αύξηση των εξετάσεων και εντατικοποίησή τους. Επιπλέον, καθιέρωση γραπτών εξετάσεων στη Στ΄ δημοτικού και στη Γ΄ Γυμνασίου με ανώνυμα γραπτά, αλλά γνωστά τα σχολεία φοίτησης (άρθρο 104). Στην Α΄ και Β΄ ΓΕΛ και ΕΠΑΛ προαγωγικές εξετάσεις με το 50% των θεμάτων από την Τράπεζα Θεμάτων. Για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, από πέρυσι Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: 15.000 μαθητές/τριες παραπάνω από τις προηγούμενες χρονιές έξω από τα Πανεπιστήμια (30-40 χιλιάδες, συνολικά). Η δε Τράπεζα Θεμάτων, που εφαρμόστηκε το 2013, κατέληξε στη μη προαγωγή του 20-25% των μαθητών/τριών της Α΄ τάξης.

Τα μέτρα αυτά σημαίνουν για όλους/ες μας αύξηση των δαπανών για φροντιστήρια, αλλά και για δίδακτρα σε ΙΕΚ -ήδη φέτος οι εγγραφές αυξήθηκαν 100% (από 6000 σε 12000). Για το σχολείο, με 27 παιδιά ανά τμήμα και τάξεις που ακόμα δεν έχουν εκπαιδευτικούς, σημαίνουν εντατικοποίηση προκειμένου να καλυφθεί η ύλη, καμιά ανάσα για συζήτηση και δημιουργία με τα παιδιά, και τυποποίηση της διδασκαλίας βάσει όσων απαιτούνται για τις εξετάσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη καμιά ιδιαιτερότητα και ανάγκες των μαθητών/τριών. Γινόμαστε, έτσι, οι τελικοί ιμάντες μεταβίβασης της καθημερινής πίεσης στους/στις μαθητές/τριες και, ταυτόχρονα, οδηγούμαστε σε πρακτικές του τύπου «ό,τι κατάλαβες – κατάλαβες, είμαι υποχρεωμένη να προχωρήσω την ύλη για να ανταποκριθεί στην Τράπεζα Θεμάτων. Μετατρεπόμαστε, τέλος, σε… εσωτερικά ΜΑΤ της μαθητικής ζωής, σπάζοντας τις μαθητικές κινητοποιήσεις μέσω του «όπλου» της διαλυτικής τηλε-εκπαίδευσης.

Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, εύκολα μετρήσιμα, αποτελούν τον βασικό δείκτη και για την αξιολόγηση των σχολείων. Αυτών από τη Δραπετσώνα και αυτών από την Κηφισιά. Των μαθητών και μαθητριών με γονείς/κηδεμόνες άνεργους/ες και εκείνων με ψηλές οικονομικές δυνατότητες. Από σπίτια που δεν έχουν ρεύμα κι από σπίτια με πισίνες. Και η αξιολόγηση θα προχωρά ώστε τα σχολεία των φτωχών να γίνονται φτωχά σχολεία - δεύτερης κατηγορίας.

Στον ίδιο νόμο, τονίζεται η αυτονομία των σχολείων, σε σχέση, όμως, με τα καθήκοντα του κράτους και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών. Την εννοούν σε σχέση με την αναζήτηση χορηγιών, δωρεών, επιχορηγήσεων και εκμετάλλευσης του δημόσιου σχολικού κτιρίου για εκδηλώσεις τρίτων (άρθρα 98-99). Όλα αυτά με πλήρη κεντρικό έλεγχο κάθε ανάσας στη σχολική ζωή, καθώς αυξάνονται οι βαθμοί ιεραρχίας και εισάγεται πλήθος προϊσταμένων και υπευθύνων τόσο εντός του σχολείου όσο και πάνω από αυτό. Όλοι/ες εμπλέκονται στην εσωτερική αξιολόγηση, που, βασικά, υλοποιείται από τους/τις ίδιους/ες τους/τις εκπαιδευτικούς, για ν’ ακολουθήσουν οι πολλές εξωτερικές αξιολογήσεις. Αυτές θα καθορίσουν τον νέο χάρτη κατηγοριοποίησης των σχολείων. Το περίφημο επιχείρημα, «εσείς θα διαλέγετε τα καλά σχολεία για τα παιδιά», κρύβει την άλλη όψη όπου και τα σχολεία, με τη σειρά τους, θ’ αποκλείουν όσα παιδιά δεν υπόσχονται την επιθυμητή επίδοση, για να μην πέσουν στην κατάταξη.

Το υπουργείο παρουσιάζει ως καινοτομία την αντιδραστική αναπροσαρμογή που επιχειρεί, ενώ αυτή έχει ήδη εφαρμοστεί σε χώρες της Ευρώπης και αλλού και γνωρίζουμε τα με καταστροφικά αποτελέσματα. Κατά τη γνώμη μας, όχι μόνο δεν ενδυναμώνει το δημόσιο σχολείο, αλλά το κάνει ακόμα πιο εχθρικό στον μαθητικό πληθυσμό και το υποτάσσει ακόμα περισσότερο στον στόχο «παραγωγής» των αυριανών μισοεργαζόμενων χωρίς δικαιώματα. Τόσο οι μαθητές/τριες, οι εργαζόμενοι/ες αλλά και η μάθηση, αποκτούν μια τιμή, με βάση την οποία θα κινηθούν στον ανταγωνισμό της αγοράς. Από την άλλη, το κράτος απαλλάσσεται από την υποχρέωση χρηματοδότησης της εκπαίδευσης, αποκλείει όσους/ες θεωρεί μη ανταγωνιστικούς και προετοιμάζει τους/τις υπόλοιπους/ες ως μελλοντικό φθηνό και πειθαρχημένο εργατικό δυναμικό. Απτό παράδειγμα η περίπτωση των ελληνικών πανεπιστημίων που, εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον, αφού κατηγοριοποιήθηκαν και στερούνται δημόσιων πόρων, επιβιώνουν πουλώντας σεμινάρια, μεταπτυχιακούς τίτλους και έρευνες.

Το «μαγικό» που πετυχαίνει η αξιολόγηση, σε συνδυασμό με την αύξηση των εξετάσεων και την αύξηση των μαθητών/τριών ανά τμήμα, είναι ότι εξαφανίζει την ευθύνη των κυβερνητικών πολιτικών και τον ρόλο των οικονομικών, πολιτισμικών και κοινωνικών παραγόντων στην εκπαίδευση. Όλα μετατρέπονται σε θέματα ατομικής ευθύνης και αυτή βαραίνει μόνο τους/τις εκπαιδευτικούς, τους/τις μαθητές/τριες και τις οικογένειές τους.

Να γιατί ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση είναι αγώνας για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και αφορά όλη την κοινωνία. Δεν είναι συντεχνιακός, ούτε αφορά μόνο τα εργασιακά κεκτημένα, όπως μας συκοφαντούν τα ΜΜΕ. Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να μείνει μονοδιάστατος. Χρειάζεται να έχει τη δική σας συναίνεση και στήριξη. Χρειάζεται τον κοινό αγώνα όλων μας.

Με αυτό το στόχο, οργανώνουμε μια διαδικτυακή συνάντηση μαζί σας στις 16 Ιανουαρίου, για την οποία μπορείτε να ενημερωθείτε από το blog μας https://ediktiosi.blogspot.com/ . 

Διάβασέ το »

ΚΑΛΕΣΜΑ Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης!

 

Η "Δικτύωση Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης" καλεί τα μέλη της και όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς σε Ανοιχτή Διαδικτυακή Συζήτηση για να αποφασίσουμε τα επόμενα βήματα δράσης το Σάββατο 8/1/2022 ώρα 6μμ στον σύνδεσμο https://meet.jit.si/Sindesmos-diktiosi

Διάβασέ το »

Δικτύωση Εκπαιδευτικών: Συνεχίζουμε να παλεύουμε με στόχο την ανατροπή της αξιολόγησης!

 

Δικτυωνόμαστε και παλεύουμε μαζί με δύναμη τους συλλογικούς αγώνες!

Συνεχίζουμε να παλεύουμε με στόχο την ανατροπή της αξιολόγησης!

 

Προς τους/τις συναδέλφους

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλει την αξιολόγηση στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς συνάντησε την έμπρακτη αντίδραση της τεράστιας πλειοψηφίας των συναδέλφων που εκφράστηκε με την συντριπτική συμμετοχή στην απεργία – αποχή, αλλά κυρίως, με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία και τις διαδηλώσεις στις 11/10, στους δρόμους και σε πολλές πόλεις της χώρας.

Σήμερα, παρόλη την ενεργοποίηση όλων των μηχανισμών καταστολής και τρομοκρατίας (δικαστήρια, περικοπές μισθών, απειλές κτλ.), αλλά και την ανοικτή υποταγή-αποδοχή της αξιολόγησης και τα αδειάσματα των αγωνιστικών διαθέσεων από τις κυρίαρχες δυνάμεις σε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, εξακολουθεί να υπάρχει ένα κρίσιμο δυναμικό εκπαιδευτικών που κρατάει ζωντανή την άρνηση συμμετοχής στην αξιολόγηση και αναζητά δρόμους για να συνεχιστεί ο αγώνας για την ανατροπή της

Κι όλα αυτά με δεδομένο ότι η αντίσταση σε αυτές τις πολιτικές θα βρίσκεται απέναντι στη νομιμότητα (δήλωση Κεραμέως «μπορείτε να απεργείτε, φτάνει να μην απεργείτε απέναντι σε αυτά που ψηφίζουμε»). Την ίδια στιγμή που οι πολιτικές και η επίθεση στην εκπαίδευση κλιμακώνονται και θα παράγουν όλο και μεγαλύτερη οργή και δυσαρέσκεια.

Γιατί γνωρίζουμε, όπως η εμπειρία των αγώνων έχει δείξει, ότι κάθε υποχώρηση θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να συνεχίσει πιο επιθετικά την αντιδραστική και ταξική πολιτική της στην εκπαίδευση και την κοινωνία. Αυτό σημαίνει το προχώρημα και τη σύνδεση της αξιολόγησης με την τράπεζα θεμάτων, την ΕΒΕ, τις μαζικές συγχωνεύσεις τμημάτων σε όλες τις βαθμίδες, την περαιτέρω μείωση προσωπικού, την εντατικοποίηση της εργασίας. Η αξιολόγηση θα συμβάλλει στην κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών, στην υποβάθμιση, τον περιορισμό και τη διάλυση δικαιωμάτων στην εργασία και στις σπουδές, στον έλεγχο-χειραγώγηση και τις ιδιωτικοποιήσεις. Αντιλαμβανόμαστε όμως την πραγματικότητα ως δυναμική κατάσταση όπου όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.

Αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη πραγματικότητα, με τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις-για άλλη μια φορά- να έχουν τη στάση που αναφέραμε. Ωστόσο, παράλληλα με την «υποχώρηση και ηττοπάθεια» συνεχίζει να υπάρχει η οργή και η αγανάκτηση στους συναδέλφους που αναζητούν διέξοδο και κατεύθυνση. Γιατί συνειδητοποιείται στην πράξη τι σημαίνει «αξιολόγηση» για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Κατάργηση δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων στην εργασία και της σπουδές. Αυτός, άλλωστε, είναι ο λόγος που ιδεολογικά, σε ό,τι αφορά στην αξιολόγηση, η Κυβέρνηση έχει αποτύχει να αποσπάσει την ουσιαστική συναίνεση της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών. Έχοντας χάσει αυτή τη μάχη επιστρατεύει την τρομοκράτηση για να επιβάλλει μέσω ενός στρατού στελεχών-αξιολογητών την εφαρμογή του νόμου 4823/21.

Για αυτό, άλλωστε, πιστεύουμε ότι τα κοινά κείμενα -που προτείνει η ΔΟΕ αλλά και παρατάξεις στην Δευτεροβάθμια, δεν αποτελούν συνέχιση του αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, αλλά υποταγή στη διαδικασία αυτή και σύρσιμο του κλάδου σε αυτή την κατεύθυνση. Είναι μια χειρονομία γρηγορότερης αποδοχής και προσαρμογής στην αξιολόγηση και παρότρυνση στον εφησυχασμό. Παρουσιάστηκαν μάλιστα ως «ρεαλιστικός και νόμιμος τρόπος» αγώνα (από τη στιγμή που βγήκε παράνομη η απεργία-αποχή), τη στιγμή που δεν λείπουν οι προειδοποιήσεις εκ μέρους του Υπουργείου για το ότι δεν θα γίνουν αποδεκτά.

Είμαστε μια δικτύωση συναδέλφων από διάφορες περιοχές της Ελλάδας που συζητήσαμε και αποφασίσαμε να δράσουμε από κοινού σε αυτή την κατάσταση.

Εμείς δηλώνουμε ότι μπορεί να υπάρξει πραγματική διέξοδος στην κατάσταση που αντιμετωπίζουμε! Πρέπει όμως να πιστέψουμε ξανά στις δικές μας δυνάμεις αλλά και στην ισχύ του συλλογικού οργανωμένου αγώνα. Με γνώμονα, όμως, όχι την υποταγή στις διαδικασίες της αξιολόγησης -όπως επί της ουσίας προτείνουν οι ΟΛΜΕ και ΔΟΕ- αλλά τη συνέχιση του αγώνα και την ανατροπή της!

Σπάζοντας την ανάθεση και το «περίμενε για το εάν θα μας καλύψουν» οι νόμοι ή οι υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, να συζητήσουμε ανοικτά με τους συναδέλφους και να μην συμβάλουμε στις διαδικασίες αξιολόγησης στους συλλόγους.

·      Συνεχίζουμε την άρνηση – απονομιμοποίηση της αξιολόγησης. Δεν συμμετέχουμε σε καμιά αξιολογική διαδικασία των ομάδων, ακόμα κι αν μας έχουν γίνει αναθέσεις.

·      Δεν προτείνουμε-στηρίζουμε κανέναν δείκτη και κείμενο αποτίμησης ή προγραμματισμού, δεν κάνουμε προτάσεις σε κείμενα ή δείκτες

·      Καταψηφίζουμε όλες τις προτάσεις κειμένων αποτίμησης, προγραμματισμού, όλους τους προτεινόμενους δείκτες. Δεν υπογράφουμε πουθενά τη συναίνεσή μας σε καμία διαδικασία δεικτών – αποτίμησης – σχεδίων - προγραμματισμού.

·      Συγκροτούμε επιτροπές σε κάθε ΕΛΜΕ- ΣΕΠΕ για τη συσπείρωση των συναδέλφων. Αναλαμβάνουμε ενημερωτικές παρεμβάσεις στα σχολεία.

·      Κινητοποιούμαστε στα σωματεία μας για διεξαγωγή συνελεύσεων και τη μαζική συμμετοχή σε αυτές.

·      Οργανώνουμε καμπάνια ενημέρωσης των γονέων και κηδεμόνων.

·      Για το συντονισμό μας αλλά και την ευρύτερη απεύθυνση: σχεδιάζονται  blog, προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  και αφίσα.

Συνεπώς, συνεχίζουμε πιο επίμονα να παλεύουμε για να γίνουν μαζικές γενικές συνελεύσεις στα σωματεία μας οι οποίες θα προετοιμάσουν και θα δώσουν τον απεργιακό αγώνα ενάντια στις πολιτικές αυτές, που είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος και προοπτική που έχουμε μπροστά μας!

Για αυτό επιλέξαμε να συντονίσουμε τις δυνάμεις μας από τα κάτω προκειμένου να δημιουργηθούν επιτροπές-πρωτοβουλίες-δικτυώσεις αγωνιστών σε όσο δυνατόν περισσότερες πόλεις της χώρας γίνεται, που θα συνεννοούνται-συντονίζονται μεταξύ τους, θα συζητάνε και θα παλεύουν τους παραπάνω στόχους. Στόχο και επιδίωξη έχουμε σε αυτή την πορεία να αναζητήσουμε και τους φυσικούς μας συμμάχους απέναντι σε όλα αυτά, δηλαδή, τους μαθητές, τους γονείς και τους φοιτητές. Για αυτό θα απευθυνόμαστε συνεχώς και σε αυτούς κάτω από τον κοινό στόχο για την ανατροπή αυτών των πολιτικών στην εκπαίδευση.

Δεν είμαστε λίγοι ούτε οι μόνοι: Δίπλα μας και άλλοι εργαζόμενοι και κοινωνικές ομάδες αγωνίζονται και αποδεικνύουν ότι η πάλη φέρνει αποτελέσματα. Σε ένα περιβάλλον ιδιώτευσης και οργανωμένης κατάθλιψης, ξεπερνάμε το φόβο επειδή είμαστε μαζί. Σε κάθε ενδεχόμενη απειλή - δίωξη στηρίζουμε ο ένας τον άλλο και συμπορευόμαστε ενωμένοι. Ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση είναι μονόδρομος για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου. Είναι δίκαιος, μας εμπνέει και μας δυναμώνει. Στόχος είναι να διευρυνθούν τα ρήγματα, να οξυνθούν οι αντιθέσεις και να μαζικοποιηθεί ο αγώνας.

Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε τους συναδέλφους σε όλες τις περιοχές να πιάσουμε πάλι το νήμα της συνέχισης του αγώνα!

Επόμενη διαδικτυακή συνάντηση στις 12 Δεκέμβρη στις 6μμ στο σύνδεσμο: 

Σύνδεσμος diktiosi     mail:  ediktiosi@gmail.com                        

Διάβασέ το »