BANNER

ολοι μια γροθια
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!
ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ!
ΔΕΙΤΕ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενημερωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενημερωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Στο φουλ οι μηχανές της επίθεσης στα δικαιώματα μαθητών κι εκπαιδευτικών!

 

Όχι άλλη σιωπή / ΤΩΡΑ συνελεύσεις – απεργίες - διαδηλώσεις

Ας θαυμάσουμε τις… περιπέτειες των κυβερνητικών δηλώσεων από το Μάρτη μέχρι σήμερα:

«Η τηλε-εκπαίδευση χρησιμεύει μόνο για να διατηρείται η επαφή των μαθητών με το σχολείο και δεν είναι κανονική εκπαίδευση», «τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν γιατί η τηλε-εκπαίδευση αυξάνει τις ανισότητες στη μόρφωση», «η τηλε-εκπαίδευση πρέπει να γίνει υποχρεωτική» (έγινε, μάλλον επειδή αυξάνει τις ανισότητες θα λέγαμε εμείς), «τα μικρά παιδιά δεν συνεισφέρουν στη διασπορά του ιού», «τα παιδιά του λυκείου δεν συνεισφέρουν στη διασπορά του ιού», «τα σχολεία θα είναι τα τελευταία που θα κλείσουν» (τα σχολεία ήταν τα πρώτα που έκλεισαν!), «τα σχολεία θα είναι τα πρώτα που θα ανοίξουν» (θα είναι τα τελευταία που θα ανοίξουν!), η… μη κανονική εκπαιδευτική διαδικασία της τηλε-«εκπαίδευσης» προβλέπει «κανονικό προχώρημα ύλης, απουσίες και τηλε-διαγωνίσματα», «τα μικρά παιδιά δεν συνεισφέρουν στη διασπορά του ιού αλλά τα παιδιά του λυκείου συνεισφέρουν στη διασπορά του ιού»! Σύμφωνα με τα κυβερνητικά σαΐνια, εκτός από τα μικρά παιδιά, στη διασπορά του ιού επίσης δεν συνεισφέρουν… ο συνωστισμός στα ΜΜΜ και στις φάμπρικες. Αντίθετα συνεισφέρει το κράτημα πανό και οι αποστάσεις σε ανοιχτές διαδηλώσεις!

Αν όλα αυτά δείχνουν να είναι μια πρωτοποριακή κωμωδία, αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι μια τραγωδία. Ενώ τίποτα δεν λειτουργεί για την προστασία του λαού από την πανδημία (γιατί ακριβώς τίποτα δεν θέλουν να κάνουν γι αυτό κυβέρνηση και σύστημα), την ίδια ώρα, όλα λειτουργούν με φουλ μηχανές σε σχέση με την επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα του λαού, των παιδιών του και των εκπαιδευτικών. Οι νόμοι που έχουν περάσει και που είναι στα σκαριά (σε συνολικό διάστημα οκτώ μηνών!) αφορούν:

Ø  τη θεσμοθέτηση της Τράπεζας Θεμάτων που θα κάνει το λύκειο εξεταστικό κάτεργο.

Ø  το πέταγμα δεκαπεντάχρονων παιδιών στην αμορφωσιά και στην κόλαση της εργασιακής ζούγκλας, μέσω των Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης.

Ø  τη θεσμοθέτηση της επίθεσης της τηλε-«εκπαίδευσης» ως κανονικής διαδικασίας με τα όλα της (ύλη, απουσίες, διαγωνίσματα) και ως απεργοσπαστικού εργαλείου των μαθητικών καταλήψεων.

Ø  αλλαγές του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια, αλλαγές που οδηγούν σε άμεση μείωση 30% των εισακτέων.

Ø  αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών.

Ø  πανεπιστημιακή αστυνομία και προσπάθεια συντριβής κάθε κίνησης αντίστασης.

Ενώ εξελίσσονται όλα αυτά, οι ΟΛΜΕ – ΔΟΕ έχουν μάλλον καταφέρει… ατομικά ρεκόρ υποταγής και συμμόρφωσης. Δεν συγκαλούν συνελεύσεις και οργανώνουν δια αντιπροσώπων κινητοποιήσεις στο υπουργείο την ίδια ώρα που η αστυνομία χτυπάει φοιτητικές κινητοποιήσεις στο κέντρο της Αθήνας. Κάπως σαν την τηλε-«εκπαίδευση» αρέσκονται και στο τηλε-«κίνημα» των αναρτήσεων φωτογραφιών στο διαδίκτυο. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να κερδίσουν 1% τα κόμματά τους στις δημοσκοπήσεις ενώ ο αντίπαλος οργιάζει. Από την ιερή συμμαχία αστικών και ρεφορμιστικών παρατάξεων στις Ομοσπονδίες, αποχώρησε τελευταία η ΔΑΚΕ για να κρατήσει τις δοτές θέσεις των «αιρετών» στα Υπηρεσιακά Συμβούλια. ΠΕΚ- ΣΥΝΕΚ-ΠΑΜΕ αγανάκτησαν που η κυβέρνηση δεν τους χρησιμοποιεί ως διαμεσολαβητές και σήκωσαν εκατό φορές περισσότερη φασαρία από τη φασαρία που έχουν κάνει (κάποιοι από αυτούς ούτε κιχ) για την αντιδραστική επέλαση. Δεν μπορούμε να περιμένουμε. Είναι αναγκαίο να οργανώσουμε συνελεύσεις και αντιστάσεις ΤΩΡΑ –όχι όταν και αν μας δοθεί η άδεια από την κυβέρνηση και την αστυνομία.

·         Είναι εγκληματικό να παραμείνουν κλειστά τα σχολεία – είναι εγκληματικό να ανοίξουν χωρίς μέτρα προστασίας. Μαζικά τεστ – μικρές τάξεις – μόνιμες προσλήψεις σε παιδεία και υγεία.

·         Κάτω η επίθεση της τηλε-«εκπαίδευσης» - Ούτε μια γραμμή ύλης να μην δηλωθεί μετά τις 6 Νοέμβρη – Δεν καταχωρούμε απουσίες – δεν βάζουμε τηλε-διαγωνίσματα – δεν βάζουμε βαθμούς α’ τετραμήνου.

·         Να καταργηθεί η Υπουργική Απόφαση που κάνει υποχρεωτική την τηλε-«εκπαίδευση»

·         ΑΜΕΣΗ κατάργηση της τράπεζας θεμάτων –ΑΜΕΣΗ δραστική μείωση της ύλης σε όλες τις τάξεις

·         Να μην περάσουν οι αλλαγές στον τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια

·         Ανατροπή των νόμων 4692 και 4763

·         Να μην περάσει η Πανεπιστημιακή Αστυνομία

·         Δουλειά με δικαιώματα δωρεάν σπουδές – ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα

17-1-2021



Διάβασέ το »

Οι μάσκες πέφτουν...

Οι μάσκες πέφτουν. Προσανατολίζονται σε ολοκλήρωση της ύλης μόνο με εξ αποστάσεως μαθήματα!

           Αυτή τη χρονική στιγμή που πρώτα και κύρια απαιτείται οι μαθητές να απαλλαγούν από το άγχος των εξετάσεων και της ύλης, να μείνουν στο σπίτι φροντίζοντας την ασφάλεια και την υγεία τους και των δικών τους η υπουργός Παιδείας σε συνέντευξή της στο in.gr απαντά για το “κακό σενάριο” :Στην περίπτωση που η πανδημία λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και στη χώρα μας τότε πιθανότατα το υπουργείο Παιδείας να αναγκαστεί να προχωρήσει στην πιο ακραία λύση. Σε αυτή, εκτός από την παράταση του σχολικού έτους και τη μετάθεση των εξετάσεων θα αναζητηθεί πιθανότατα φόρμουλα ακόμη και για ολοκλήρωση της ύλης μόνο με εξ αποστάσεως μαθήματα”.
           Όχι δεν της ξέφυγε. Τα ίδια γράφονται και σε ανακοινώσεις συντονιστών εκπαίδευσης: “...Ανάλογα δε με τις εξελίξεις, να προχωρήσετε στη διδασκαλία της ύλης που έχει απομείνει.
            Δεν είναι απλά εμπαιγμός, υποκρισία, και επιχείρηση κατασκευής μιας “κανονικότητας” -που όχι μόνο δεν υπάρχει αλλά δεν πρόκειται δυστυχώς να προκύψει και το επόμενο χρονικό διάστημα- αλλά ξεπερνά τα όρια της ...“αντικοινωνικής συμπεριφοράς”.
           Αναδεικνύονται επίσης και οι στόχοι της “εξ αποστάσεως διδασκαλίας”. Δεν είναι για να "διατηρηθεί η επαφή" (όπως αθώα και ψυχόπονα δηλωνόταν από το Υπουργείο) αλλά για να "λειτουργούν" τα κλειστά σχολεία! Ποιο καθολικό δικαίωμα στις σπουδές, παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών για λίγους.
           Όσοι κριτικά και εποικοδομητικά στέκονται απέναντι στην “εξ αποστάσεως”- πολλοί μάλιστα με “ταξικά” μανιφέστα υποταγής στα κυβερνητικά σχέδια – τι λένε; Τι λένε και κύρια τι θα κάνουν οι ομοσπονδίες και τα σωματεία.  Θα εξακολουθούν να νομιμοποιούν την κυβερνητική επίθεση, την ψεύτικη δυνατότητα μιας εκπαίδευσης χωρίς εκπαιδευτικούς;

           Γίνεται φανερό πια ότι η μόνη γραμμή που απαντάει με τον καλύτερο τρόπο στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, χωρίς να ρίχνουμε νερό στο μύλο των αντιδραστικών σχεδίων του συστήματος και της κυβέρνησης είναι η κατεύθυνση που έχουν βάλει από την αρχή οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών:
Οι εκπαιδευτικοί είμαστε σε επαφή, είμαστε δίπλα στους μαθητές και στις οικογένειές τους αλλά όχι κάτω από την αιγίδα του υπουργείου και των πλατφορμών που φτιάχνει για να νομιμοποιήσει τις αυριανές τράπεζες θεμάτων, για να προετοιμάσει το έδαφος μιας εκτεταμένης εκπαιδευτικής διαδικασίας χωρίς εκπαιδευτικούς, για να φτιάξει μια ακόμα πιο σκληρή ταξική πραγματικότητα φραγμών.
          
- Μείωση της ύλης σε όλες τις βαθμίδες και καμία παράταση της σχολικής χρονιάς – ματαίωση προαγωγικών και απολυτήριων εξετάσεων. Τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί διδαγμένο εξ αποστάσεως.
- Να σταματήσει η υποκριτική κουβέντα για την υποτιθέμενη «αναπλήρωση ύλης» - καμία αναπλήρωση ύλης δεν μπορεί να γίνει.
- Όχι στη νομιμοποίηση της λεγόμενης «τηλε-εκπαίδευσης», όχι στη νομιμοποίηση της αδιοριστίας και του ανταγωνισμού.

Διάβασέ το »

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ –ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ!


Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΕΠ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ  ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ:
ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ –ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ!
            Δεν αποτελεί έκπληξη η δημοσίευση της πρότασης του ΙΕΠ για τα διδασκόμενα μαθήματα και την ύλη των νέων προγραμμάτων σπουδών της  Γ Λυκείου, γιατί επακριβώς αποκαλύπτει τις στρατηγικού χαρακτήρα επιδιώξεις της κυβέρνησης και του συστήματος πρωτίστως για τη νεολαία και τα μορφωτικά της δικαιώματα αλλά και για τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.
            Καταρχάς ας επισημάνουμε κάτι και όχι τόσο καινούριο. Ότι το Νέο Λύκειο έρχεται από τα παλιά. Η ύλη πολλών μαθημάτων, όπως για παράδειγμα της βιολογίας και της χημείας είναι, μεγαλύτερη και από αυτή των δεσμών ή της ιστορίας μεγαλύτερη από αυτήν του συστήματος του  Αρσένη. Ο υπουργός προκλητικά δηλώνει  «σε κάποια μαθήματα τριπλασιάζουμε τις ώρες διδασκαλίας αλλά δεν αυξήσαμε και την ύλη κατά 300%». Πέρα από τις αναλήθειες της δήλωσης σχετικά με συγκεκριμένα μαθήματα, όπως στα μαθηματικά που στη νέα ύλη ενσωματώθηκε και η ύλη των μαθηματικών γενικής παιδείας και άλλο ένα κεφάλαιο, οι ώρες από 7 γίνονται 6, η αύξηση της ύλης μας οδηγεί σε ορισμένες διαπιστώσεις. Α) Αυξάνονται ποσοτικά αλλά και ποιοτικά οι απαιτήσεις μαθημάτων όπως της φυσικής και των αρχαίων ελληνικών. Β) Τα μαθήματα  της νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας δομούνται ως σχέδια μαθήματος βασικά, με υλικό που θα επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί του ίδιου σχολείου με τη «συνδρομή» του συντονιστή εκπαίδευσης, δηλαδή όχι μόνο νέος φόρτος εργασίας, επιμορφώσεις αλλά και στο βάθος αξιολόγηση.
            Ένα εύστοχο ερώτημα προς το Υπουργείο θα ήταν: Οι διδασκόμενες ώρες των μαθημάτων θα αυξηθούν, αλλά το 24ωρο θα μεγαλώσει; Πού θα βρίσκουν τα παιδιά τον απαιτούμενο χρόνο για να μελετήσουν και να εμπεδώσουν όλη αυτή την ύλη;  Εύλογα αναρωτήθηκε ένας 17 χρόνος μαθητής: «εάν ήθελαν να σταματήσουμε τα φροντιστήρια γιατί δεν αυξάνουν τις ώρες στο σχολείο, χωρίς να αυξήσουν την ύλη;» Η απάντηση δυστυχώς είναι ότι ούτε αυτός ο Υπουργός που στενοχωριόταν για τους 17 χρονους που δεν έχουν χρόνο να ερωτευτούν ούτε κάποιος άλλος θα νοιαστεί για αυτούς. Αντίθετα όλοι αυτοί επιδιώκουν την όρθωση ταξικών φραγμών για να μην σπουδάσουν οι νέοι, να μην μορφωθούν, να μην χειραφετηθούν. Το  «νέο» Λύκειο είναι εξοντωτικό. Και ανεξάρτητα αν το Υπουργείο προσπαθήσει να το απαλύνει λίγο με μικρές περικοπές στην τελική διδακτέα ύλη, η ουσία παραμένει η ίδια.
Παράλληλα  έχουμε το παράδοξο που παρουσιάζεται ως «φυσικό» από τον Υπουργό Παιδείας ότι πρώτα η ύλη θα ανακοινωθεί, μετά θα αποσταλούν οι οδηγίες διδασκαλίας και έπειτα θα θεσπιστεί το νέο σύστημα. Τι πιο φυσικό να μας γνωστοποιούν σαλαμωτά τα σχέδια τους για να περιορίσουν τις αντιδράσεις, να μεταθέσουν το θέμα της συζήτησης, να χειραγωγήσουν. Να ανακοινώνουν ωρολόγια προγράμματα από τα οποία απουσιάζουν ειδικότητες εκπαιδευτικών ή μεταπηδούν στα μαθήματα επιλογές. Πόσες θέσεις εργασίας χάνονται, πόσοι συνάδελφοι περισσότεροι θα μετακινούνται σε πολλά σχολεία, πόσο περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών μας σχέσεων, πόσες απολύσεις αναπληρωτών συναδέλφων;
            Επιπλέον ο Υπουργός σε συνέντευξή του προκλητικά και αδιάντροπα δηλώνει ότι η πρόωρη ανακοίνωση της ύλης για τα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα γίνεται γιατί το Υπουργείο σέβεται τους γονείς και τα φροντιστήρια μιας και τα παιδιά οδηγούνται σε αυτά από τη Β Λυκείου! Αν και περίοδος Αποκριών, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να βγάλει τις μάσκες. Αλήθεια πού πήγαν οι διακηρύξεις, ότι τα παιδιά θα σταματήσουν τα φροντιστήρια, εφόσον  θα αυξηθούν οι ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων στα σχολεία; Ούτε λόγος για ελεύθερη πρόσβαση. Και  τι απαξίωση για εμάς τους εκπαιδευτικούς, εφόσον ο πολιτικός μας προϊστάμενος ομολογεί κυνικά ότι εγκαίρως θα κάνουν τον προγραμματισμό τους τα φροντιστήρια, ενώ εμείς που θα ξεκινήσουμε τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να αποδείξουμε και με βάση την αξιολογική μας περικύκλωση-αποτίμηση του έργου μας ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Το σπουδαιότερο το Υπουργείο σέβεται τους εργαζόμενους γονείς που τους εξαθλιώνει οικονομικά, αφού ή πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι σε μια «άδεια» τσέπη οι περισσότεροι ή να προσανατολίσουν τα παιδιά τους σε άλλο τύπο λυκείου, για να επιτευχθεί ο διακαής πόθος του συστήματος για τη στροφή στην κατάρτιση και τη μαθητεία και την απομαζικοποίηση των ΓΕΛ και της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Αναμφισβήτητα όμως εξίσου σημαντική εξέλιξη συνιστά για εμάς τους εργαζόμενους ότι οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες όχι μόνο σιωπούν αλλά επί της ουσίας απροκάλυπτα στηρίζουν το κυβερνητικό έργο (ΣΥΝΕΚ ΔΑΚΕ ΠΕΚ) είτε δεν προτείνουν κινητοποιήσεις (ΠΑΜΕ).
Συνάδελφοι, δεν μπορούμε να παραμείνουμε θεατές στην καταβαράθρωση των δικαιωμάτων των μαθητών μας στις σπουδές και στο περαιτέρω χτύπημα των εργασιακών μας σχέσεων. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Με γονείς και μαθητές, με κινητοποιήσεις και απεργίες να διεκδικήσουμε να μην περάσει το νέο σύστημα εισαγωγής.

Ø  ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ-ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ.
Ø  ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ - Καμία αύξηση ύλης – Όχι στην εντατικοποίηση - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ.
Ø  ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ - ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ.

Διάβασέ το »

Στην κατεύθυνση να σφίξουν τα λουριά εφαρμογής του 30ωρου

Με νόμους και εγκυκλίους σφίγγουν τον κλοιό στα δικαιώματά μας
Στην κατεύθυνση να σφίξουν τα λουριά εφαρμογής
του 30ωρου – 8.00 με 14.00 η πρόσφατη εγκύκλιος
Να συγκροτηθεί η αντίσταση

Η πρόσφατη εγκύκλιος σε σχέση με το ωράριό μας έχει στόχο να περικυκλώσει πιο πιεστικά τον κλάδο και να εντείνει τις πιέσεις για εφαρμογή υποχρεωτικής παραμονής των εκπαιδευτικών στο σχολείο 8.00-14.00, την ίδια ώρα που δεν το αναφέρει ρητά! Με αυτή τη διασπειρόμενη σύγχυση, το υπουργείο κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις του να εφαρμόσει αυτή την υποχρεωτική παραμονή, εφευρίσκοντας δουλειές και στρώνοντας το έδαφος σε νέες εγκυκλίους για να ολοκληρώσει την «περικύκλωση» και να ορίσει επακριβώς την υποχρεωτικότητα.
Από την άλλη, χρησιμοποιεί τη σύγχυση αυτή για να εμπεδωθεί ένα κλίμα τρομοκρατίας, που θα εκμεταλλευτούν τα πιο αντιδραστικά τμήματα του μηχανισμού αλλά και να εμπεδωθεί και ένα κλίμα αιχμαλωσίας – «χάρης» για την ενδιάμεση περίοδο που οι παραπάνω επιδιώξεις εφαρμοστούν με την όποια ενδεχόμενη χαλαρότητα.
Όπως και νάχει ένα πράγμα είναι σαφές: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην εφαρμογή του παραπάνω μέτρου αλλά και να το χρησιμοποιήσει για αύξηση όχι μόνο του εργασιακού αλλά και του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών.

Είναι σίγουρο ότι τα συνδικαλιστικά όργανα πρέπει να μπούν μπροστά και να καλέσουν τους συναδέλφους να συνεχίσουν να εργάζονται όπως πριν. Είναι απαραίτητο να καλέσουν όλους τους συναδέλφους σε ενεργητική στήριξη και συλλογική αντίσταση.
Είναι, όμως, από την άλλη σίγουρο επίσης, ότι η μάχη δεν μπορεί να δοθεί μέχρι τέλους με αυτόν τον τρόπο. Η άρνηση των εκπαιδευτικών να δεχτούν την αύξηση του εργασιακού τους ωραρίου μπορεί μια πρώτη περίοδο να χρησιμεύσει στην συγκέντρωση δυνάμεων και στην πολιτική – συνδικαλιστική ανάδειξη του ζητήματος, αλλά είναι καταδικασμένη να περιθωριοποιείται όσο δεν εντάσσεται σε ένα κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης που πρέπει να συγκροτηθεί για την ανατροπή των μέτρων αυτών και αυτής της πολιτικής.
Τα πρωτοβάθμια σωματεία της εκπαίδευσης:
·      να καλέσουν άμεσα γενικές συνελεύσεις
·      να αποφασιστούν τοπικές κινητοποιήσεις
· να συντονιστούν για την πραγματοποίηση απεργιακής κινητοποίησης ανεξάρτητα από τους σχεδιασμούς των ΟΛΜΕ – ΔΟΕ
·      να αποφασίσουν νέες γενικές συνελεύσεις αμέσως μετά την απεργιακή αυτή κινητοποίηση.
Την αμέσως επόμενη περίοδο πρέπει να περιμένουμε βροχή ερμηνευτικών εγκυκλίων που θα καλύπτουν τα κενά και θα δέουν χειροπόδαρα τον κλάδο. Οσο χρόνο χάνουμε, όσο νομίζουμε ότι θα καλυφθούμε πίσω από «νομικά κενά» των εγκυκλίων, όσο αυταπατόμαστε ότι θα αποφύγουμε τη μάχη, τόσο πιο δυσμενείς θα γίνονται οι όροι.
ü  Μόνη λύση η συγκρότηση κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης
ü  Κάτω τα χέρια από τις κατακτήσεις μας
ü Με αποφάσεις των σωματείων δουλεύουμε όπως δουλεύαμε – δεν παραμένουμε 8.00-14.00
ü Οργανώνουμε γενικές συνελεύσεις, προετοιμάζουμε μια πρώτη απεργιακή κινητοποίηση στις αρχές Μάρτη με νέες συνελεύσεις αμέσως μετά

Διάβασέ το »

Για το υποχρεωτικό 30ωρο των εκπαιδευτικών και τις αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση.


Το υποχρεωτικό 30ωρο των εκπαιδευτικών και οι αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση.

    Προαπαιτούμενο της 3ης   αξιολόγησης η αύξηση του εργασιακού χρόνου των εκπαιδευτικών, η επιβολή της αξιολόγησης –χειραγώγησης, οι συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων,η  διαμόρφωση ενός πιο ταξικού σχολείου, αποθαρρυντικού για τα παιδιά των εργατών και των πιο φτωχών οικογενειών
  Η  «αναδιατύπωση» του νόμου που ορίζει το εργασιακό ωράριο των εκπαιδευτικών δεν είναι ανώδυνη, όπως διατείνεται το υπουργείο. Κατ’ αρχήν διευρύνει τις εργασίες που ανατίθενται στον εκπαιδευτικό και μάλιστα ενισχύει το ρόλο του Διευθυντή  για να  του αναθέτει όποτε θέλει διοικητικές- γραφειοκρατικές εργασίες ,πέρα απ’ αυτές που αναλάμβανε ως τώρα. Του φορτώνει δηλαδή όλη τη δουλειά των γραμματέων που δεν υπάρχουν στα σχολεία και δεν πρόκειται να προσλάβουν. Τον υποχρεώνει να συμμετέχει στις λεγόμενες παιδαγωγικές συνεδριάσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, άρα να συμμετέχει στη αξιολόγηση του ίδιου και των συναδέλφων του. Να συμμετέχει στις «δομές στήριξης» της σχολικής μονάδας, δηλαδή  τη αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Προκειμένου δε, να έχει θετικά αποτελέσματα θα «γίνει κυνηγός χορηγών» για να στηρίζεται οικονομικά το σχολείο. Αύξηση ουσιαστικά του και  του διδακτικού ωραρίου, αφού επιβάλλεται η επίβλεψη – απασχόληση των μαθητών  όταν λείπουν καθηγητές. Καταργούν  την  προσμέτρηση της  ώρας σίτισης στις διδακτικές ώρες στην πρωτοβάθμια. Ταυτόχρονα όμως  επιβάλλεται η επίβλεψη  των σχολικών γευμάτων. Αυτό συνεπάγεται, ότι οι δάσκαλοι αναλαμβάνουν την ευθύνη για την ποιότητα  των γευμάτων  που μοιράζουν οι διάφορες εταιρείες στα σχολεία, αλλά και για την καταλληλότητα και την υγιεινή των χώρων σίτισης. Έτσι εξοικονομείται προσωπικό αφού αυξάνεται το ωράριο των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και ελαχιστοποιούνται οι προσλήψεις των αναπληρωτών. Στοχεύουν σε ένα εκπαιδευτικό πολυεργαλείο, υποταγμένο και χειραγωγημένο, ώστε να  διδάσκει με τη στάση του  τους  μαθητές να αποδέχονται  την εργασιακή αανασφάλεια και τη δουλειά χωρίς δικαιώματα σαν τη μοναδική προοπτική.!!

Να υπενθυμίσουμε, ότι απ’ το  2013 έχει αυξηθεί κατά 2 ώρες το  εβδομαδιαίο διδακτικό ωράριο των καθηγητών στη δευτεροβάθμια και, τα τελευταία χρόνια έχει άτυπα επιβληθεί  η απογευματινή -εκτός ωραρίου- ενημέρωση των γονέων και άλλες δραστηριότητες ( ευρωπαϊκά προγράμματα κλπ) στα πλαίσια της…. προβολής του σχολείου!. Στη διάταξη απαριθμείται στις εργασίες που θα κάνει ο εκπαιδευτικός στο 30ωρο και οι διορθώσεις των διαγωνισμάτων και η προετοιμασία των μαθημάτων. Μόνο σαν ειρωνεία- κοροϊδία  μπορεί να ακουστεί αυτό, αφού δεν υπάρχουν ούτε γραφεία για όλους τους εκπαιδευτικούς, ούτε υπολογιστές, ούτε κατάλληλοι χώροι.
 Είναι αλήθεια ότι υπουργείο και ΜΜΕ διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα  επιδιώκουν να συκοφαντήσουν τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση και να τους φέρουν σε αντιπαράθεση με άλλους κλάδους εργαζομένων που βιώνουν πιο άγρια τη βάρβαρη πολιτική  των αντεργατικών μέτρων κυβέρνησης ΕΕ και ΔΝΤ, ώστε να υπονομεύσει τις όποιες αντιστάσεις  εκδηλωθούν. 
Η  δεύτερη διάταξη που φέρνει το πολυνομοσχέδιο  στοχεύει σε νέες συγχωνεύσεις σχολείων ιδιαίτερα στην πρωτοβάθμια όπως αναφέρει με βάση τον αριθμό των μαθητών και την οργανικότητα των σχολείων, δηλαδή πόσοι εκπαιδευτικοί είναι μόνιμοι. Πάνω από 2000 σχολικές μονάδες έχουν συγχωνευτεί ή καταργηθεί τα τελευταία  χρόνια, ενώ τη φετινή σχολική χρονιά εκπαιδευτικοί μαθητές και γονείς βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απόφαση του υπουργείου να καταργήσει τα ολιγομελή τμήματα και ειδικότητες στα ΕΠΑΛ. Με θράσος το υπουργείο συγκρίνει το κόστος της μεταφοράς  μαθητών σε απομακρυσμένα, από τον τόπο κατοικίας τους,  σχολεία με το κόστος  λειτουργίας του σχολείου και θα αποφασίζει για το κλείσιμο ή όχι. Αδιαφορεί για το  ότι μικροί μαθητές θα μετακινούνται καθημερινά δεκάδες χιλόμετρα.  Μοναδικός στόχος η εξοικονόμηση προσωπικού και χρήματα απ’ τη λειτουργία των σχολείων Επιστροφή στη δεκαετία του ’60 που τα σχολεία υπήρχαν μόνο στις μεγάλες πόλεις. Η ΟΛΜΕ  αναφέρει   για 430 σχολεία  τα οποία θα κλείσουν με την αναμοριοδότηση  με την οποία αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών που «απαιτούνται» για να λειτουργήσουν, ειδικότητες ή  κατευθύνσεις στα ΓΕΛ με αποτέλεσμα  πολλά επαρχιακά σχολεία να  κλείσουν
Η αντιδραστική επέλαση στα δικαιώματα στις σπουδές της νέας γενιάς και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών δεν θα σταματήσει στην ψήφιση των προαπαιτούμενων για τη 3η αξιολόγηση.
Το «Νέο» Λύκειο,η   αυτοαξιολόγηση –αυτονομία σχολικής μονάδας,  η ενοποίηση  των ειδικοτήτων των  εκπαιδευτικών,  η αδιοριστία και η  μονιμοποίηση της ελαστικής εργασίας, η αξιολόγηση –πειθάρχηση, το χτύπημα των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων   είναι τα μέτωπα που έχουν μπροστά τους οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές, μαζί με τη συνεχιζόμενη επίθεση στο δικαίωμα στη ζωή του συνόλου των εργαζομένων και της νεολαίας. Ενάντια σ’ αυτήν επίθεση πρέπει να οικοδομηθεί μαζικός, παρατεταμένος αγώνας αντίστασης και διεκδίκησης. 



Διάβασέ το »

Εκδήλωση-συζήτηση Αγων. Κινήσεων Εκπαιδευτικών Σάμου

ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ 
Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΤΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Εκδήλωση-συζήτηση, Σάββατο 11/11 , 6μμ,
Εμπορική Σχολή, Καρλόβασι
Όλα “κανονικά” λοιπόν...
ü  Οι “φίλοι” μας δηλώνουν “πάτε καλά”. Τραμπ και Μακρόν, Λαγκάρντ και Ντάισελμπλουμ δίνουν συγχαρητήρια στον Τσίπρα για την παράδοση της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστές προστάτες, για να εντείνουν τη ληστεία και την εκμετάλλευσή τους, για να “αναβαθμιστεί” ο ρόλος της σταθερής πλατφόρμας των αμερικανονατοικών επιδρομών και με πυρηνικά. Από κοντά και ο Μητσοτάκης περιμένοντας την προαγωγή του να διαγκωνίζεται σε αντιδραστικότητα και δουλικότητα ότι ξέρει να  κάνει καλύτερα αυτή την δουλειά.
ü  Η ανάπτυξη έρχεται οι σταθερές εργασιακές σχέσεις ...φεύγουν. Ελαστικότητα και συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με αμοιβές κάτω από 400€ για 350.000 εργαζόμενους και με 100€ μικτά  για 127.000. Με προϋπολογισμό αύξησης φόρων και μείωσης των δαπανών και πλεονάσματα(!) στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης την ίδια στιγμή  που είμαστε ουσιαστικά ανασφάλιστοι χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με νέα 98 προαπαιτούμενα για την 3η αξιολόγηση για να φιλοτεχνηθεί το κυβερνητικό αφήγημα της εξόδου απ τα μνημόνια βυθίζοντας κι άλλο στην εκμετάλλευση τη φτώχεια και την εξαθλίωση που ήδη βιώνει το 1/3 του λαού μας. Με την απεργία παράνομη και τον συνδικαλισμό να υπάρχει  μόνο ως κρατικό-κυβερνητικό συμπλήρωμα.

ü  Ο ΟΟΣΑ σουλατσάρει στα σχολεία, οι αναπληρωτές-όσοι δεν πετάγονται στον καιάδα της ανεργίας- κοιμούνται στις παραλίες, η αξιολόγηση όπως διαπιστώσαμε και από την κυβερνητική επιχείρηση εφαρμογής της στο δημόσιο δεν θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα(!!), η μνημονιακή απαίτηση της μαθητείας για τους μαθητές των ΕΠΑΛ διαφημίζεται χωρίς τσίπα. Τόσο η τεχνολογία (myschool,e-epal) όσο και οι “επιτροπές εγγραφών” της Α/θμιας συγκροτούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου  και “αυτόματου” κόφτη. Ψαλίδι για εκατοντάδες ολιγομελή των ΕΠΑΛ, αντίστοιχα κινητικότητα για τους μαθητές δημοτικών και νηπιαγωγείων ρίχνοντας τίτλους τέλους για το σχολείο της γειτονιάς. Όσο για τα κενά στα σχολεία συνεχίζονται κανονικά όπως και τα πλεονάσματα- αποτελέσματα των αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων τα 7 τελευταία χρόνια- την ίδια στιγμή που το εκπαιδευτικό δυναμικό έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3.
ü  Και στην εκπαίδευση ετοιμάζεται και άλλη “κανονικότητα”. Με τις προτάσεις Γαβρόγλου για το λύκειο να ορθώνουν νέους ταξικούς φραγμούς για τους μαθητές δημιουργώντας παράλληλα νέα πλεονάσματα καθηγητών.  Η αξιολογική περικύκλωση του κλάδου που χρόνια τώρα οικοδομείται με σειρά μέτρων, έχει δημιουργήσει το έδαφος για την εισβολή της αξιολόγησης στην εκπαίδευση για να “ξεβολευτούν” οι εκπαιδευτικοί, σύμφωνα με την υπουργική δήλωση. Η έκθεση του ΟΟΣΑ προαναγγέλλει αύξηση ωραρίου, συγωνεύσεις-κλεισίματα σχολείων και “αυτονομία” σχολικής μονάδας (βλέπε δραστική μείωση χρηματοδότησης).
 Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
Η προπαγάνδα περί “κανονικότητας” και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης
δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός.
·         Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα.
·         Είναι συνέπεια της διαλυτικής κατεύθυνσης που κυριαρχεί στο συνδικαλισμό, να χειροκροτεί, να προτείνει διορθώσεις, να συμμετέχει σε διαλόγους, να εκδίδει άπειρα υπομνήματα ζητώντας “σεβασμό στο δίκιο”, αντί να οργανώνει την πάλη ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα.
·         Είναι απόρροια των αμέτρητων παραστάσεων διαμαρτυρίας, δηλαδή των συζητήσεων με τον υπουργό και τις τοπικές διοικήσεις, αλλά ούτε σκέψη για απεργία.
Αυτή η “κανονικότητα” του συνδικαλισμού της ήττας και της υποταγής που διατρέχει τόσο τις ηγεσίες σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ αλλά και τις ΕΛΜΕ και τους διδασκαλικούς συλλόγους έχει συμβάλλει στην ψυχολογία ήττας που έχει επικρατήσει στον κλάδο (όπως και συνολικά στο λαό). Το μείγμα χαμηλές προσδοκίες- συνήθεια-προσαρμογή στα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα, συγκροτούν τον εγκλωβισμό του στην αδράνεια και την παραίτηση όπως αποτυπώθηκε και στις τελείως άμαζες γενικές συνελεύσεις στα σωματεία των καθηγητών.
 Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
            Το κλίμα της ηττοπάθειας και τελικά της υποταγής μπορεί και είναι ανάγκη να ανατραπεί. Όσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.
            Με την έννοια αυτή, χρέος μας είναι να σπάσουμε αυτόν το εγκλωβισμό να βγούμε από το τέλμα να παλέψουμε ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας υποστηρίζοντας τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές “ιδιαιτερότητας του κλάδου”, “αταξικότητας της εκπαίδευσης” και άρα “δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της”.
            Η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:

Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.
Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.
Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

Διάβασέ το »

Υπεράριθμοι, δηλαδή;

Υπεράριθμοι, δηλαδή;
Δεκαεπτά εκπαιδευτικοί της Α΄ Σάμου με απόφαση που πήρε το ΠΥΣΔΕ Σάμου την 31ηΜαΐου του 2017 χαρακτηρίζονται ως «υπεράριθμοι».Η απόφαση δεν προκαλεί έκπληξη στην πλειοψηφία των εκπαιδευτικών που γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια διαδικασία που επαναλαμβάνεται συστηματικά κάθε χρόνο. Τι σημαίνει όμως ότι κάποιοι χαρακτηρίζονται ως υπεράριθμοι;
Στο Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής διαβάζουμε ότι υπεράριθμος είναι αυτός «που είναι παραπάνω από τον ορισμένο, κανονικό ή συνηθισμένο αριθμό, που περισσεύει». Ο ορισμός δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Πρόκειται για εκπαιδευτικούς που δούλευαν κανονικά στην τάξη και θα δουλεύουν και του χρόνου βάσει των πραγματικών αναγκών. Άλλωστε είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν σε όλες τις ειδικότητες των υπεράριθμων όχι απλώς αυτοί χρειάστηκαν αλλά προσλήφθηκαν και αναπληρωτές για να καλύψουν τα κενά.
Ο χαρακτηρισμός λοιπόν κάποιων εκπαιδευτικών ως υπεράριθμων δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια επιλογή απαραίτητη ώστε να δικαιολογηθεί η πολιτική των μη διορισμών, των ανύπαρκτων μεταθέσεων, των πολλαπλών μετακινήσεων και των αποσπάσεων ως εργαλείου εξάρτησης και υποταγής των συναδέλφων. Ας σκεφτούμε λίγο. Αν το Υπουργείο μέσω των οργάνων διοίκησης που έχει αναγνώριζε όχι υπεραριθμίες αλλά ανάγκες σε προσωπικό, αυτό θα καθιστούσε πρόδηλη ακόμα και στον πιο άσχετο την ανάγκη για διορισμούς εκπαιδευτικών. Παράλληλα, θα ήταν αδύνατο να δικαιολογηθεί το φετινό αρνητικό ρεκόρ των 213 μεταθέσεων με το πρόσχημα της μη ύπαρξης οργανικών κενών. Δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να θεωρείται «φυσιολογική» η μετακίνηση εκπαιδευτικών σε 3, 4 ή 5 σχολεία αν αναγνωριζόταν στην πλειοψηφία των εκπαιδευτικών το δικαίωμα της μόνιμης και σταθερής εργασίας σε ένα σχολείο.
Στα αντεπιχειρήματα ακούμε συχνά ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς αφού «το ωράριο για να έχεις οργανική δεν συμπληρώνεται». Εδώ πρέπει να σκεφτούμε ότι όταν μιλάμε για ωράριο, μιλάμε για αυτό που έχει αυξηθεί για 2 ώρες και μας έταζαν κιόλας ότι θα επανέλθει στα προηγούμενα επίπεδα. Μιλάμε για τμήματα που έχουν κοπεί μέσω της αύξησης του ορίου των μαθητών, για ώρες υπευθύνων εργαστηρίων που εξαφανίστηκαν, για ωρολόγια προγράμματα που αλλάζουν και μειώνονται για να βολεύεται η εβδομάδα με το υπάρχον προσωπικό. Μιλάμε για όλα αυτά που διεκδικούμε να ανατρέψουμε. Για όλα αυτά που υποβαθμίζουν την όποια παρεχόμενη παιδεία και ελαστικοποιούν την εργασία μας.
Με παρόμοιο σκεπτικό λέγεται ότι «τα οργανικά κενά δεν σχετίζονται με τα λειτουργικά κενά», ότι οι συνάδελφοι «τελικά θα παραμείνουν στις θέσεις τους αφού κάποιοι θα φύγουν με αποσπάσεις» κ.ο.κ. Αυτή όμως η ρητορική νομιμοποιεί και ξεπλένει το όργιο που κάθε πολιτική ηγεσία συνεχίζει να πραγματοποιεί με τις αποσπάσεις. Αποσπάσεις που εν πολλοίς είναι ρουσφετολογικές και κρατούν ομήρους τους συναδέλφους ενώ παράλληλα διαλύουν τις υπηρεσίες και διαιωνίζουν το φαινόμενο των αναπληρωτών που αναπληρώνουν τους εαυτούς τους (δηλαδή την πολιτική των μη διορισμών και των εργαζομένων χωρίς δικαιώματα). Άλλωστε οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν ως πάγιο αίτημά τους τον δραστικό περιορισμό των αποσπάσεων και την κάλυψη των διοικητικών κενών με μετατάξεις-διορισμούς.
Γίνεται προφανές ότι οι εκπαιδευτικοί ουδεμία σχέση πρέπει να έχουμε με αυτές τις πολιτικές επιλογές αλλά αντίθετα πρέπει να στεκόμαστε απέναντί τους και να παλεύουμε την ανατροπή τους.
Άμεσα, προκύπτουν και ερωτήματα που αφορούν τον ρόλο των ΠΥΣΔΕ και την συμμετοχή μας σε αυτά. Γίνεται να έχουμε εκπροσώπους που με την συμμετοχή τους να δηλώνουν ότι καλώς έχουμε υπεράριθμους, ότι καλώς το ωράριό μας παραμένει αυξημένο, ότι καλώς έχουμε λιγότερα τμήματα; Έχει κάποια αξία η σωστή εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου όταν το πρόβλημα είναι το θεσμικό πλαίσιο;Η συμμετοχή μας στα ΠΥΣΔΕ ενισχύει την συλλογική πάλη και την συγκρότηση των εργαζομένων ή αδρανοποιεί και χειραγωγεί το κίνημα; Το να εμφανίζονται αιρετοί εκπαιδευτικοί ότι συνδιοικούν προάγει τους μαζικούς αγώνες ή δημιουργεί σύγχυση και παράλυση; Χρειαζόμαστε εν τέλει αυτή τη γεύση «εξουσίας»;
Ρητορικά τα ερωτήματα. Αλλά μήπως το «αριστερό» ΠΥΣΔΕ τα κατάφερε καλύτερα από ότι ένα «δεξιό»;Όσο καλύτερα είναι οι 17 υπεράριθμοι από ότι οι 18 πέρυσι. Δεν θα σταθούμε όμως στο συγκεκριμένο αριθμητικό που μπορεί να μην υποδηλώνει και τίποτε. Θα σταθούμε στην ομοφωνία (τουλάχιστον κανείς δεν έβγαλε μια ανακοίνωση ή κάτι που να λέει ότι διαφώνησε) που στέλνει μήνυμα σε όλους τους εκπαιδευτικούς ότι όλα έγιναν καλώς και νόμιμα. Που στέλνει μήνυμα στους εκπαιδευτικούς να φροντίσουν να προσαρμοστούν στις μνημονιακές πολιτικές και να ξεχάσουν την ανατροπή τους. Που τελικά ενισχύει την επίθεση που δεχόμαστε και όχι το κίνημα για την ανατροπή της.
Έχουμε αφήσει πίσω μας τις εκλογές των ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ (κ.τ.λ.) αλλά τα παραδείγματα και οι σκέψεις πρέπει να μας συνοδεύουν στην καθημερινή στάση και πάλη ενάντια στην αυταπάτη της “συνδιοίκησης”. Ήδη οι εκπρόσωποι της “συνδιοικητικής αριστεράς”, από τη μια δεν λένε κουβέντα για τις υπεραριθμίες που έβγαλε το ΠΥΣΔΕ, από την άλλη σπεύδουν να βάλουν παύλα (-) δηλαδή να νομιμοποιήσουν τη διαδικασία επιλογής των διευθυντών! Η «αποχή» τους είναι φραστική και μόνο, αφού δεν θέλουν να συγκρουστούν πριν από όλα με τη δικιά τους επιλογή της “συνδιαμόρφωσης” με το κράτος και την κυβέρνηση, της πολιτικής στην εκπαίδευση!  Γι αυτό ως Αγωνιστικές Κινήσεις καταψηφίσαμε και τη σχετική απόφαση στο ΔΣ της ΕΛΜΕ και καλούμε σε ΑΠΟΧΗ όλους τους συναδέλφους από τις σχετικές διαδικασίες των συλλόγων διδασκόντων. Όσο για τους “αιρετούς μας” ας πάνε πάλι στο ΠΥΣΔΕ να αναζητούν συννενόηση με τον αντίπαλο! Έτσι κι αλλιώς η λύση ποτέ δεν βρισκόταν εκεί και σε αυτούς. Βρίσκεται στην πάλη που μαζικά πρέπει να κάνει το σωματείο και ο κλάδος. Άλλωστε έχουμε άμεσα άλλες μάχες να δώσουμε με πρώτη αυτή της αξιολόγησης των υποψηφίων διευθυντώνόπου και εκεί δεν μας πρέπει άλλος δρόμος παρά η αποχή ώστε να σταματήσει και η αξιολόγηση-χειραγώγηση-μετακίνηση-απόλυση που απεργάζονται για όλους μας. Το παράδειγμα του λεξικού στο λήμμα υπεράριθμος είναι χαρακτηριστικό: «Το προσωπικό που κρίνεται υπεράριθμο θα απολύεται».

Κατεβάογλου Στέλιος, μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών Σάμου και μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σάμου` (που δενέχει κριθεί υπεράριθμος!)
Διάβασέ το »