ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές για τα όργανα της διοίκησης!

 

           Το Σάββατο 2 Νοεμβρίου το Υπουργείο Παιδείας και οι Περιφερειακές και τοπικές διοικήσεις του, καλούν τους εκπαιδευτικούς να ψηφίσουν- κλικάροντας στον υπολογιστή τους- στις εκλογές για τα Α-Π-ΚΥΣ(Π-Δ)Ε.

·       Μας καλεί να συμμετέχουμε το Υπουργείο που πριν μια βδομάδα έβγαλε με προσφυγή του στα δικαστήρια -για πρώτη φορά μετά τη χούντα- ΑΠΕΡΓΙΑ ομοσπονδίας (ΔΟΕ) παράνομη!!!

·       Αυτοί που έχουν εξαπολύσει πογκρόμ διώξεων και πειθαρχικών, που για πρώτη φορά μετά τη χούντα επιδιώκουν απολύσεις για συνδικαλιστική δράση, που στήνουν απανωτά ΕΔΕ σε όσους κριτικάρουν την κυβέρνηση ή τάσσονται με την Παλαιστίνη, που απειλούν και ζητούν δηλώσεις μετάνοιας και υποταγής, μοιράζουν 5ημερες και 2ημερες άδειες στους υποψήφιους για προεκλογικό αγώνα(!!!).

·        Αυτοί - το κράτος, οι κυβερνήσεις του και τα στελέχη τους- που ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, που περιστέλλουν το απεργιακό δικαίωμα βγάζοντας παράνομους τους λαϊκούς αγώνες, εντείνοντας τη φασιστικοποίηση, παραχωρούν(;!) στα όργανά τους, δυο θέσεις στους αιρετούς του κλάδου.

Σ' αυτό το προσκλητήριο εμπέδωσης της συναίνεσης, της συνδιαλλαγής με το σύστημα, της δήθεν συνεργασίας μας με τα όργανα της Διοίκησης και του κράτους, γυρίζουμε την πλάτη.

ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές για τα όργανα της διοίκησης

 Αυτή την απάντηση πρέπει να πάρουν. Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ το Σάββατο 2/11  αποτελεί:

·      Βήμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής για την επίθεση στα δικαιώματά μας, στη ζωή μας μέσα και έξω από τα σχολεία. Πράξη καταγγελίας όλων των νόμων και μέτρων τους. Από την αξιολόγηση μέχρι τη μη μονιμοποίηση των νεοδιορίστων και από την ΕΒΕ και την τηλεκπαίδευση μέχρι την τράπεζα θ(ε)υμάτων και τις εξετάσεις PISA, η επιβολή, ο καταναγκασμός, οι απειλές, οι ποινές και τα δικαστήρια είναι τα μέσα επιβολής όλης της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση. Είναι άρνηση αποδοχής -υποταγής αυτής της μαύρης πραγματικότητας που θέλουν να μας σπρώξουν. Είναι  δήλωση αντίστασης και ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

 

·      Πράξη απόρριψης του υπονομευτικού ρόλου των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού(ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ/ΔΙΚΤΥΟ-ΠΕΚ/ΔΗΣΥ). Είναι καταγγελία του άθλιου ρόλου τους. Η συμμετοχή τους στις εκλογές αποτελεί ακόμη μια κίνηση υποχώρησης και ήττας. Είναι η φυσική συνέχεια των ξεπουλημάτων με την απεργία αποχή, της συμφωνίας τους υπέρ της αξιολόγησης, κλπ. Δοτοί των εκάστοτε κυβερνήσεων, το μακρύ χέρι των διοικήσεων μέσα στον κλάδο, φορείς ρουσφετιών, εξυπηρετήσεων και απειλών. Άλλωστε τα Υ.Σ. και η συμμετοχή σε αυτά έχει το δικό της μερίδιο στην αποσυγκρότηση του κινήματος και στην σύγχυση και διάλυση συνειδήσεων. Για αυτό από τη μεριά μας πάντα ΑΠΕΙΧΑΜΕ από αυτές τις εκλογές, είτε γίνονταν δια ζώσης είτε όπως τώρα ηλεκτρονικές. Στέλνουμε μήνυμα για να χτιστεί ένας άλλος ανεξάρτητος από το κράτος και τις κυβερνήσεις του συνδικαλισμός.

·      Στάση υπεράσπισης των σωματείων μας και του συνδικαλισμού από τον κρατικό έλεγχο. Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της συνδιαχείρισης - συνδιαλλαγής, για να φωτιστεί - αποκαλυφθεί ότι αυτός δεν είναι συνδικαλισμός, είναι η διοίκησή ΤΟΥΣ και το κράτος ΤΟΥΣ ! Δεν θα γίνουν ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ σαν τα...ΠΥΣΔ(Π)Ε τους! Γιατί, αν σήμερα επιβάλλουν την ηλεκτρονική ψηφοφορία και όσα αυτή φέρνει(ανυπαρξία καταστάσεων ψηφισάντων, αλλαγές ψήφου κλπ) στα δικά τους όργανα, ουσιαστικά και κύρια στοχεύουν τα δικά μας όργανα. Δε νομιμοποιούμε την εφαρμογή ηλεκτρονικών ή υβριδικών ψηφοφοριών στις δικές μας διαδικασίες (γενικές συνελεύσεις, αποφάσεις για απεργία εκλογές συνδικάτων) όπως ορίζει ο ν. Χατζηδάκη. Δεν είμαστε κλικαδόροι, ούτε followers και likers, αλλά εργαζόμενοι, δύναμη διεκδίκησης και δάσκαλοι της νέας γενιάς. Διδάσκουμε και με το αγωνιστικό μας παράδειγμα παλεύοντας για σωματεία εργαλεία πάλης στα χέρια μας και όχι φιλοκυβερνητικά παραρτήματα, “γλάστρες” της διοίκησης.

Καλούμε τις/τους συναδέλφισσες /συναδέλφους

 ΝΑ ΑΠΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΥΤΕΣ

·      ΟΧΙ στις αυταπάτες της συνδιοίκησης και τη διαβρωτική λογική της ατομικής «λύσης»

·      Ανατροπή του ν. Χατζηδάκη που χτυπά τα σωματεία μας και στην επιβολή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Έξω το κράτος από τα σωματεία. Κάτω τα χέρια από τις συλλογικές μας διαδικασίες!

·      ΟΧΙ στις διώξεις και τα πειθαρχικά. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα μας στην απεργία, τη διαδήλωση, την συνδικαλιστική και πολιτική δράση.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Διάβασέ το »

Απέχουμε από τις ηλεκτρονικές εκλογές. Δεν συναινούμε στον εκφυλισμό των συλλογικών διαδικασιών!

 

Απέχουμε από τις ηλεκτρονικές εκλογές

Δεν συναινούμε στον εκφυλισμό των συλλογικών διαδικασιών

Στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ του ΣΕΠΕ Χαλκιδικής συζητήθηκε και το θέμα της εκλογικής διαδικασίας για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Οι δύο παρατάξεις (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ) αποφάσισαν την διενέργεια εκλογών σύμφωνα με τον 4808 (ν. Χατζηδάκη) που προβλέπει κάθε ψηφοφορία να γίνεται όχι μόνο δια ζώσης αλλά και ηλεκτρονικά. Ακριβώς όπως και στις εκλογές για τα συνέδρια ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ. Ήταν μια εξέλιξη που δεν μας αιφνιδίασε. Αυτή τη φορά όμως δίνεται το κύριο βάρος και ουσιαστικά προωθείται η ηλεκτρονική ψηφοφορία, αφού μόνο όσα μέλη του συλλόγου θέλουν να συμμετέχουν δια ζώσης καλούνται να το δηλώσουν.

Η ΔΑΚΕ χωρίς περιστροφές, επικαλείται και προκρίνει τη «νομιμότητα». Η ΔΗΣΥ συμφωνεί και επαυξάνει τονίζοντας τον κίνδυνο «προσβολής» της εκλογικής διαδικασίας γενικώς και αορίστως. Η επιμονή της δε να αναφέρεται σε αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε από ποιους κινδυνεύει ο σύλλογος.

Η εκπρόσωπος της ΑΣΕ επίμονα αρνήθηκε να τοποθετηθεί επί της ουσίας, λέγοντας απλώς πως επιθυμεί τη δια ζώσης διαδικασία και επιφυλάχθηκε για το τι τελικά θα κάνει. Προσπάθησε να αποφύγει τη συζήτηση για να μη δεσμευτεί. Την καλέσαμε να καταγγείλει και να μην καταθέσει ψηφοδέλτιο, αφού η άρνηση δύο παρατάξεων θα δημιουργούσε άλλη δυναμική αλλά και πίεση προς τις κυρίαρχες παρατάξεις. Τις επόμενες ημέρες πληροφορηθήκαμε ότι καταθέτει ψηφοδέλτιο. Αυτή η στάση της, πέρα από τα άλλα, δείχνει την υποταγή της στους αρνητικούς συσχετισμούς, αποδεικνύει την ουσιαστική συμφωνία της και αποφεύγει το καθήκον της πάλης για ανατροπή του νόμου, σε αντίθεση με όσα δηλώνει.

Υποστηρίζει -σωστά- ότι είναι αντίθετη σε μια διαδικασία που θέλει τους εκπαιδευτικούς να πατάνε «κουμπιά» και «like» όπως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όταν όμως διαχωρίζει την «πραγματική κάλπη» από την ηλεκτρονική στην ουσία τους καλεί να νομιμοποιήσουν την ηλεκτρονική. Ποιους και πόσο πείθει τελικά το επιχείρημα «στηρίζουμε την πραγματική κάλπη», όταν ο μεγάλος κερδισμένος είναι η «τηλε»-κάλπη; Βάζει προτεραιότητα στην «αλλαγή των συσχετισμών δια της παραταξιακής καταγραφής». Σε τι θα της χρησιμεύσει όμως ένα διαφορετικό εκλογικό αποτέλεσμα από μια διαδικασία που πιστοποιεί την παραίτηση και την υποταγή; Ποια κινηματική κατάσταση αποτυπώνει; Ποια «νίκη» καταγράφει; Ποια πρόταση για δράση έρχεται να υπηρετήσει; Σε ποια δράση καλεί τον κόσμο να συμμετάσχει; Σε ποιους αγώνες τον καλεί;

Και οι τρεις παρατάξεις, η κάθε μια με την πολιτική της άποψη, την τακτική της, υπηρετεί την πολιτική της κυβέρνησης. Ο νόμος Χατζηδάκη στοχεύει στον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης, τη διάλυση των σωματείων. Καταργούνται -ουσιαστικά- οι ζωντανές συλλογικές διαδικασίες και αντικαθίστανται από εικονικές, όπου όλα διευθετούνται με ένα κλικ και με τη λογική της ανάθεσης. Το επιχείρημά τους ότι έτσι προασπίζονται τη συνδικαλιστική δράση, ότι υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας, ότι ενισχύεται το σωματείο δεν στέκει. Η προάσπιση της συνδικαλιστικής δράσης δεν μπορεί να γίνει με την πλήρη ευθυγράμμιση σε όσα ορίζει ο νόμος ούτε με την επίκληση της νομιμότητας και της «νομικής κάλυψης» που δίνει αυτός. Οι αγώνες μας είναι δίκαιοι!

Η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων μας θα γίνει μέσα από μαζικούς απεργιακούς αγώνες που θα έρχονται σε αντίθεση με την πολιτική της κυβέρνησης. Ενάντια στην εφαρμογή της αξιολόγησης χωρίς τις μεσοβέζικες λύσεις των «ενιαίων κειμένων» ή της επιλεκτικής αντίδρασης στο νόμο Χατζηδάκη.

Υποστηρίζουν ότι μέλημά τους είναι η αύξηση της συμμετοχής αποκλειστικά στις εκλογές, μια αύξηση ψευδεπίγραφη. Και το κάνουν για να σώσουν τα προσχήματα. Ένα σωματείο επιβεβαιώνει τη δύναμή του κυρίως μέσω των συλλογικών διαδικασιών. Ζωντανές συλλογικές διαδικασίες, συνελεύσεις, δραστηριοποίηση των μελών του, αυτά είναι τα «όπλα» μας για να αντιμετωπίσουμε την κυβερνητική πολιτική. Συζήτηση, ανταλλαγή απόψεων, στήριξη και αλληλεγγύη. Όλα αυτά λείπουν όχι μόνο (ή κυρίως) λόγω της πίεσης της καθημερινότητας, των μετακινήσεων, των μεγάλων αποστάσεων. Η απογοήτευση του κόσμου από τα αλλεπάλληλα ξεπουλήματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών φέρνει την αποστράτευση. Αυτό που προτάσσεται είναι ο εκβιασμός του «μικρότερου κακού», η λογική της ανάθεσης, η εκλογή «εκπροσώπων», η δημιουργία και έλεγχος ενός σωματείου «σφραγίδα».

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών απαντάμε ότι δεν σκοπεύουμε να δώσουμε δημοκρατικό άλλοθι ούτε στο κράτος, ούτε στην κυβέρνηση, ούτε στο σύστημα χρησιμοποιώντας τα «εργαλεία» που μας δίνουν. Αρνούμαστε να συναινέσουμε στον εκφυλισμό των συλλογικών διαδικασιών, του σωματείου.

Οι ζωντανές συλλογικές διαδικασίες δίνουν νόημα και υπόσταση στα σωματεία κι εμείς θέλουμε τα σωματεία όργανα συγκρότησης αγώνα. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε την αξιολόγηση, τη φτωχοποίησή μας, την φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, τις διώξεις εκπαιδευτικών.

Αυτός ήταν ο λόγος που απείχαμε από τις εκλογές αντιπροσώπων για το συνέδριο της ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ, γι’ αυτό απέχουμε τώρα από αυτές τις εκλογές: γιατί πιστεύουμε ότι οι συνδικαλιστές λογοδοτούν μόνο στα σωματεία τους και σε κανέναν άλλο. Πολύ περισσότερο που για πρώτη φορά σε άμεσες διαδικασίες του σωματείου μας οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού επιχειρούν να εφαρμόσουν το ν. Χατζηδάκη. Σ’ αυτή τη φάση που δεν έχει εμπεδωθεί η συμμετοχή στην ηλεκτρονική ψηφοφορία, ούτε από τους συναδέλφους στο σωματείο μας αλλά ούτε και πανελλαδικά η αποχή μας από τις εκλογές θέλει να αποτελέσει ένα βήμα για καταγγελία του ν. Χατζηδάκη με στόχο την ανατροπή του.

Δηλώνουμε ότι δεν θα σταματήσουμε τη δράση μας. Με την παρουσία μας στο Διοικητικό Συμβούλιο το προηγούμενο διάστημα επιδιώξαμε να ζωντανέψουμε τις συλλογικές διαδικασίες του συλλόγου και όχι να ευνοήσουμε την πρακτική της ανάθεσης αρμοδιοτήτων σε κάποιους που θα μιλούν και θα ενεργούν εκ μέρους των συναδέλφων. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για

 

Ø ανατροπή όλου του πλαισίου της αξιολόγησης

Ø άμεση μονιμοποίηση των νεοδιόριστων και των αναπληρωτών

Ø αυξήσεις στους μισθούς

Ø ανάκληση ΟΛΩΝ των πολιτικών και συνδικαλιστικών διώξεων

Ø ανατροπή των αντεργατικών νόμων 4808 (ν. Χατζηδάκη) και 5055 (ν. Γεωργιάδη)

  

Ζητάμε να διενεργηθούν οι εκλογές μόνο διά ζώσης!

Δεν υποκύπτουμε στον εκβιασμό της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας!

Καλούμε τους συναδέλφους να μην νομιμοποιήσουν τις ηλεκτρονικές εκλογές!

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια

 ...θα προσαρμοστείς, θα κάνεις κωλοτούμπα, θα υποταχθείς !

                Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, αυτό που μας ζητείται στις 5/11, στις ηλεκτρονικές εκλογές για τα κρατικά υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΔ(Π)Ε-ΑΠΥΣΔ(Π)Ε-ΚΥΣΔ(Π)Ε) δεν είναι κάποια κλικ στον υπολογιστή μας.  Η Κεραμέως και η κυβέρνηση απαιτούν να υποχωρήσουμε. Να μην ΑΠΕΧΟΥΜΕ όπως πριν δυο χρόνια. Μας θέλουν μετανιωμένους και σκυφτούς.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ – ΔΕΝ  ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ 
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΜΕ

ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια

Αυτή την απάντηση πρέπει να πάρουν. Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ το Σάββατο 5/11  αποτελεί:

·         Βήμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής για την επίθεση στα δικαιώματά μας, στη ζωή μας μέσα και έξω από τα σχολεία. Πράξη καταγγελίας όλων των νόμων και μέτρων Κεραμέως. Από την αξιολόγηση μέχρι τη μη μονιμοποίηση των νεοδιορίστων και από την ΕΒΕ και την τηλεκπαίδευση μέχρι την τράπεζα θ(ε)υμάτων και τις εξετάσεις PISA, η επιβολή, ο καταναγκασμός, οι απειλές, οι ποινές και τα δικαστήρια είναι τα μέσα επιβολής όλης της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση. Είναι άρνηση αποδοχής -υποταγής αυτής της μαύρης πραγματικότητας που θέλουν να μας σπρώξουν. Είναι  δήλωση αντίστασης και ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

·         Στάση υπεράσπισης των σωματείων μας και του συνδικαλισμού από τον κρατικό έλεγχο. Γιατί αν σήμερα επιβάλλουν την ηλεκτρονική ψηφοφορία και όσα αυτή φέρνει(ανυπαρξία καταστάσεων ψηφισάντων, αλλαγές ψήφου κλπ) στα δικά τους όργανα, ουσιαστικά και κύρια στοχεύουν  τα δικά μας όργανα ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Δε νομιμοποιούμε την εφαρμογή ηλεκτρονικών ή υβριδικών ψηφοφοριών στις δικές μας διαδικασίες (γενικές συνελεύσεις, αποφάσεις για απεργία εκλογές συνδικάτων) όπως ορίζει ο ν. Χατζηδάκη. Δεν είμαστε κλικαδόροι, ούτε followers και likers, αλλά εργαζόμενοι, δύναμη διεκδίκησης και δάσκαλοι της νέας γενιάς. Διδάσκουμε και με το αγωνιστικό μας παράδειγμα παλεύοντας για σωματεία εργαλεία πάλης στα χέρια μας και όχι φιλοκυβερνητικά παρατήματα, “γλάστρες” της διοίκησης.

·         Πράξη απόρριψης του υπονομευτικού ρόλου των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού(ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ/ΔΙΚΤΥΟ-ΠΕΚ/ΔΗΣΥ). Είναι καταγγελία του άθλιου ρόλου τους. Η συμμετοχή τους στις εκλογές αποτελεί ακόμη μια κίνηση υποχώρησης και ήττας. Είναι η φυσική συνέχεια του περσινού ξεπουλήματος και των πραξικοπημάτων με την απεργία αποχή, της συμφωνίας τους στο συνέδριο της ΟΛΜΕ υπέρ της αξιολόγησης, της φετινής απραξίας για το ζήτημα των μεντόρων, συντονιστών κλπ. Δοτοί των εκάστοτε κυβερνήσεων, το μακρύ χέρι των διοικήσεων μέσα στον κλάδο, φορείς ρουσφετιών, εξυπηρετήσεων και απειλών. Άλλωστε τα Υ.Σ. και η συμμετοχή σε αυτά έχει το δικό της μερίδιο στην αποσυγκρότηση του κινήματος και στην σύγχυση και διάλυση συνειδήσεων. Για αυτό από τη μεριά μας πάντα ΑΠΕΙΧΑΜΕ από αυτές τις εκλογές. Στέλνουμε μήνυμα για να χτιστεί ένας άλλος ανεξάρτητος από το κράτος και τις κυβερνήσεις του συνδικαλισμός.

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι

αυτά που πρέπει να κάνουμε τις επόμενες μέρες αρχίζουν ...από Α :

ΑΠΟΧΗ στις 5/11 από τις εκλογές για τα όργανα της διοίκησης

ΑΠΕΡΓΙΑ στις 9/11 μαζικά  στον αγώνα-όλοι στους δρόμους

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο Πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/10, 6μμ

ΚΑΤΩ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΒΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ (ΕΒΕ)

ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΜΑΣΤΕ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΧΗ

Με Συνελεύσεις και επιτροπές Αγώνα

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΟΛΟΙ στο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο Πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/10, 6μμ

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Πρόταση απόφασης του ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου για απεργία αποχή και συνέχιση του αγώνα

 

Η τρομοκρατία δεν μας σταματά!

Συνεχίζουμε την απεργία-αποχή, κλιμακώνουμε την πάλη μας!

Η προσφυγή της κυβέρνησης και  του ΥΠΑΙΘ στα δικαστήρια και η κήρυξη της απεργίας αποχής των εκπαιδευτικών ως παράνομης είναι η κλιμάκωση της πολιτικής της τρομοκρατίας και της καταστολής. Μια πολιτική που απέναντι στην μαζική και μαχητική κινητοποίηση  των εκπαιδευτικών στην Αθήνα την Παρασκευή 1/10 έφτασε να επιστρατεύσει χημικά και αύρες επιχειρώντας την καταστολή της! Όλα αυτά είναι ταυτόχρονα ομολογία αποτυχίας όλων των προηγούμενων εκφοβιστικών εγκυκλίων και διατάξεων, όλων των προηγούμενων απειλών, με τις οποίες το ΥΠΑΙΘ επεδίωκε την υποταγή του κλάδου. Είναι ομολογία αποτυχίας καθώς στα σχολεία της χώρας –και στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση- όλες τις προηγούμενες μέρες καταγράφηκε ένα πολύ μαζικό και πλειοψηφικό ρεύμα άρνησης της αξιολόγησης και υπερψήφισης της απεργίας –αποχής από αυτήν.

Ο αγώνας αυτός πρέπει να συνεχιστεί και να δυναμώσει! Απέναντι στην κυβερνητική επιχείρηση που επιδιώκει να ορίσει το «νόμιμο» για το οποίο θα μας «επιτρέπει» να αγωνιστούμε έχουμε και πρέπει να αντιτάξουμε τη μαζικότητα και το δίκαιο του αγώνα μας! Ο αγώνας μας είναι δίκαιος γιατί αρνείται την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, γιατί αρνείται οι εκπαιδευτικοί να γίνουμε πειθήνια γρανάζια σε ένα σχολείο πολύ πιο ταξικό και αντιδραστικό! Γι αυτό αρνούμαστε την αξιολόγηση, γιατί υπερασπιζόμαστε το δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά, γιατί διεκδικούμε μόνιμη σταθερή δουλειά και ελευθερίες για όλους!

Γι αυτό και ο αγώνας αυτός δεν έχει ημερομηνία λήξης που θα προσδιορίζεται από τις όποιες αρχικές και τελεσίδικες αποφάσεις των δικαστηρίων! Αντίθετα πρέπει να γίνει πιο μαζικός και αποφασιστικός, με αποφάσεις απεργιακών κινητοποιήσεων και μαζικές διαδηλώσεις. Απέναντι στον ορυμαγδό της αντιδραστικής επίθεσης που γκρεμίζει κάθε δικαίωμα για μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς πρέπει και μπορούμε να σταθούμε με ανοιχτό και κεντρικό αγώνα  μαζί και δίπλα με τη νεολαία και το λαό. Ένας αγώνας που  παλεύει για:

·         τη συνολική ανατροπή του πλαισίου της αξιολόγησης,

·         την κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων και της ΕΒΕ, 

·         την διεκδίκηση μαζικών μόνιμων διορισμών και τον διορισμό όλων των αναπληρωτών.

Άμεσα και για τις επόμενες κρίσιμες μέρες (και με δεδομένο ότι ούτε καν νομικά δεν έχει κριθεί τελεσίδικα ως «παράνομη» η απεργία –αποχή) καλούμε σε

Ø  Μαζική υπερψήφιση της απεργίας-αποχής από την αξιολόγηση σε όποια σχολεία καλεστούν σύλλογοι διδασκόντων για το ζήτημα αυτό

Ø  Νέα έκτακτη ΓΣ την Τετάρτη 6/10 στις 5μμ στο Γυμνάσιο Καρλοβάσου για να αποφασίσουμε μαζικά και συλλογικά  τα επόμενα βήματα της πάλης μας.

Διάβασέ το »

Στην κυβερνητική κλιμάκωση της τρομοκρατίας απαντούμε με τη γενίκευση και την κλιμάκωση του αγώνα!

 

Η κήρυξη της απεργίας – αποχής των εκπαιδευτικών από τις διαδικασίες αξιολόγησης ως παράνομη μετά την προσφυγή της κυβέρνησης, δείχνει την αδυναμία της όχι μόνο να πείσει τον κλάδο να μπει στη… στρούγκα της δήθεν αυτοξιολόγησης αλλά και να τον τρομοκρατήσει με τις απειλές για πειθαρχικές ποινές.

Ένα μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα σχολικών μονάδων που αρνούνται τις υπουργικές διαδικασίες έχει διαμορφωθεί ακόμα και όταν από το πρωί της Πέμπτης τα καθεστωτικά ΜΜΕ ανακοίνωναν τρομοκρατικά την προσφυγή στην αστική δικαιοσύνη.

Δεν περίμενε η κυβέρνηση αυτή τη μαζική αντίδραση που αρχίζει να συμπίπτει με σημαντικά αγωνιστικά σκιρτήματα των μαθητών ενάντια στην ΕΒΕ και την Τράπεζα θεμάτων.

Η κυβερνητική σύμπλευση και η κάλυψη μέσω «ουδετερότητας» των φασιστικών προκλήσεων στα σχολεία θέλει επιπλέον να υπονομεύσει, να εκφοβίσει και να μπλοκάρει τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των μαθητών. Κρατικές δυνάμεις καταστολής και παρακρατικά αποβράσματα δουλεύουν μαζί για τον ίδιο σκοπό!

Είναι σημαντικό να τονιστεί πως οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί και των δύο βαθμίδων της εκπαίδευσης που αρνήθηκαν να συνεδριάσουν για να νομιμοποιήσουν τις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης το έκαναν όχι με την ασφάλεια των κλειστών σχολείων, αλλά με ενεργές τις κυβερνητικές απειλές για μειώσεις μισθών και όλες τις άλλες… σουρεαλιστικές ποινές που σκαρφίστηκε.

Κατά συνέπεια το ποσοστό άρνησης που διαμορφώνεται έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία και βαρύτητα από αυτό της περσινής χρονιάς.

Είναι ένα μέγεθος που όπως δεν μπορεί να αγνοηθεί από την κυβέρνηση –γι' αυτό καταφεύγει στην ανοικτή τρομοκρατία. Επίσης δεν μπορεί να αγνοηθεί, να «μαζευτεί» από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες των δύο Ομοσπονδιών.

Μέσα σε ένα πολιτικό κλίμα που κάθε αντίδραση ενάντια στην εξουσία (ακόμα και οι… ειδήσεις) ποινικοποιείται δεν μπορεί να ξετυλιχτεί αγώνας που να μην συγκρουστεί με την φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής!

Να προχωρήσουμε σε Γενικές Συνελεύσεις που θα αποφασίσουν τη συνέχιση της αποχής από τις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης, τη συγκρότηση επιτροπών αγώνα και την κήρυξη απεργιακού αγώνα, η διάρκεια του οποίου θα αποφασίζεται σε εβδομαδιαία βάση με την δημιουργία και στήριξη απεργιακών ταμείων και κάθε πρόσφορου μέσου που θα μπορούσε να υποστηρίξει τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετέχουν.

Ο κλάδος μέσα σε καθεστώς διάλυσης των μαζικών διαδικασιών, πανδημίας, εγκλεισμών έδειξε την δυναμική του.

Μπορεί να νικήσει την κυβερνητική πολιτική που ήδη δοκιμάζεται από τα αντιλαϊκά /αντεργατικά μέτρα που παίρνει, την έκρηξη της ακρίβειας, τους χιλιάδες θανάτους από το κουτσουρεμένο σύστημα υγείας κλπ.

Μαζί με τη νεολαία, τους μαθητές και τους φοιτητές ο μαζικός κλάδος των εκπαιδευτικών μπορεί να γίνει πόλος αναφοράς ενός μεγαλύτερου λαϊκού ξεσηκωμού. Αρκεί να το τολμήσει!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! Κάτω η αξιολόγηση, η Τράπεζα Θεμάτων και η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής – Κάτω τα χέρια από την απεργία. Ο αγώνας μας δεν είναι νόμιμος ή παράνομος – ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ!

Διάβασέ το »

Εμείς είμαστε ο κλάδος!

 

Δημοσίευμα της ΕΦΣΥΝ

Εμείς είμαστε ο κλάδος!

Το μαχαίρι που κρατά η κυβέρνηση και απειλεί, δηλαδή η συμμετοχή στις διαδικασίες της αυτοαξιολόγησης, μπορεί εύλογα να αποδειχτεί… δίκοπο αν ένα μεγάλο ποσοστό από τις 160.000 εκπαιδευτικές ψυχές πει… έμψυχα το όχι! Θα στριμωχτεί έτσι όχι μόνο η κυβέρνηση αλλά και οι απρόθυμες -το λιγότερο- συνδικαλιστικές ηγεσίες που θα πρέπει να προχωρήσουν εξ ανάγκης στο επόμενο βήμα!

Μέχρι τις 10 Οκτώβρη πρέπει τα σχολεία να στείλουν τη δήλωση υποταγής στην αυτο-λέμε τώρα-αξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Δεν ξεκινά όμως ένας αγώνας λέγοντας ότι είναι νομότυπος και ότι ο κυβερνητικός αντίπαλος δεν είναι… Σήμερα πια, που κάθε μορφή αντίστασης ή απλά… αντίδρασης βγαίνει στην… παρανομία (πορεία, συγκέντρωση, καλέσματα κ.λπ.), κάθε αγώνας θα αντιμετωπίζει την καταστολή.

Και όμως η σύγκρουση ξεκίνησε!

Δεν ξεκινά ένας αγώνας με την ελπίδα (;) ότι ο αντίπαλος μπορεί και να μην εφαρμόσει την πολιτική του.

Και όμως η σύγκρουση ξεκίνησε!

Δεν ξεκινά ένας αγώνας την ίδια στιγμή που υπονομεύεται ανοιχτά ή συγκαλυμμένα από το κυρίως σώμα αυτών που υποτίθεται ότι είναι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του κλάδου. Δεν αφήνονται οι συνάδελφοι-ισσες μόνοι τους μέσα από… εκμυστηρεύσεις προέδρων συλλόγων «ε, ό,τι και να κάνουμε θα το περάσουν»…

Και όμως η σύγκρουση ξεκίνησε!

Δεν ξεκινά πριν απ’ όλα ένας αγώνας όταν δεν ορίζεται ποιο θα είναι το επόμενο βήμα, ποια θα είναι η γενίκευση και η συνολικοποίησή του όταν η κυβέρνηση προχωρήσει στο «εντέλλεσθε»… Όταν η λέξη απεργία -και μιλάμε για την… κανονική απεργία- έχει εξοβελιστεί από το λεξιλόγιο ακόμη και δυνάμεων που υποτίθεται ότι παλεύουν για την αλλαγή της παιδείας και της κοινωνίας.

Και όμως η σύγκρουση ξεκίνησε!

Και ξεκίνησε γιατί η κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι φορέας μύχιων και διακηρυγμένων, διαχρονικών στόχων του συστήματος εξουσίας και επιδιώκει να εφαρμόσει τους τρεις ελέγχους: έλεγχος της ροής των μαθητών (δηλαδή πιο ταξική παιδεία), έλεγχος του εκπαιδευτικού σώματος (δηλαδή κρατικά όργανα πειθήνια που θα εφαρμόσουν την παιδεία για λίγους και εκλεκτούς), έλεγχος της ελευθερίας της σκέψης και δράσης μέσα στους εκπαιδευτικούς χώρους (που τόσο έχει ταλαιπωρήσει κυβερνήσεις και πληρωμένους δημοσιογραφίσκους τόσα χρόνια).

Κατά περίεργο τρόπο, από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες η κατάσταση παρουσιάζεται με το κεφάλι αντεστραμμένο: Εκεί που πρέπει να επισημανθεί ρεαλιστικά η κυβερνητική θέση (δηλαδή η κυβερνητική πρόθεση να χτυπήσει και να «δαγκώσει») καλλιεργείται ο νομότυπος καθησυχασμός. «Θα τα πούμε στα δικαστήρια». Σας θυμίζει κάτι; Μήπως το επίδομα των 376 ευρώ; Ετσι φτάσαμε στο σημείο, για να μη «χαθούν» κάποια μεροκάματα σε απεργιακές κινητοποιήσεις, τώρα να γίνεται συζήτηση για το πώς θα ακυρωθεί νομικά πιθανή αναστολή ολόκληρων μισθών!

Να πού οδήγησε η λογική του μικρότερου κακού και της αποφυγής της απεργιακής αναμέτρησης με τις κυβερνήσεις. Εκεί που θα πρέπει -αντίστροφα!- να αναδειχτούν και να αναζητηθούν οι μεγάλες δυνατότητες του κλάδου, οι επίμονοι αγώνες που μπορούν ρεαλιστικότατα να νικούν, επιβάλλεται η σιωπή νεκροταφείου. Γιατί η δύναμη των αγώνων του κινήματος των εκπαιδευτικών δεν βρίσκεται στις μαζικές προσφυγές που θα κάνουν οι δύο Ομοσπονδίες αν και εφόσον η κυβέρνηση προχωρήσει σε μέτρα (περικοπές ή ό,τι άλλο).

Βρίσκεται –αντίστροφα!- στην ίδια τη μαζικότητά του: 160.000 ψυχές εκπαιδευτικών ενός ενιαίου κλάδου, ο μεγαλύτερος εργασιακός κλάδος της χώρας, όχι σε διάσπαρτα νοσοκομεία ή επιχειρήσεις, ζουν και εργάζονται πανελλαδικά στα σχολεία της χώρας. Ένας κλάδος που έχει ιδιαίτερη, σχεδόν προνομιακή σχέση με τη νεολαία, που έρχεται σε επαφή με τον εργαζόμενο γονιό.

Ηδη ξεκινούν μαζικές καταλήψεις στα σχολεία ενάντια στην ελάχιστη βάση εισαγωγής και την κακόφημη τράπεζα θεμάτων, ενώ καθόλου τυχαία η κυβέρνηση παρέπεμψε την πανεπιστημιακή αστυνομία αργότερα για να μην αντιμετωπίσει ένα πανεκπαιδευτικό μετωπικό κίνημα! Ύστερα μάλιστα από τις μαζικότατες -σε περίοδο απαγορεύσεων- φοιτητικές κινητοποιήσεις της περσινής χρονιάς.

Η δύναμη του κλάδου βρίσκεται ακόμη στην κινούμενη άμμο πάνω στην οποία είναι υποχρεωμένη να βαδίσει η σημερινή κυβέρνηση του συστήματος και όποια ήθελε προκύψει αργότερα: εκρηκτική αύξηση των τιμών και του πληθωρισμού, ανεργία, μισθοί πείνας, εξαθλίωση. Εκεί λοιπόν βρίσκεται η δύναμη του κλάδου: στις αδυναμίες και στις ρωγμές του αντίπαλου στρατοπέδου και στη μαζική δυναμική του πανεκπαιδευτικού μετώπου.

Είναι φανερό πως το μαχαίρι που κρατά η κυβέρνηση και απειλεί, δηλαδή η συμμετοχή στις διαδικασίες της αυτοαξιολόγησης, μπορεί εύλογα να αποδειχτεί… δίκοπο αν ένα μεγάλο ποσοστό από τις 160.000 εκπαιδευτικές ψυχές πει… έμψυχα το όχι! Θα στριμωχτεί έτσι όχι μόνο η κυβέρνηση αλλά και οι απρόθυμες -το λιγότερο- συνδικαλιστικές ηγεσίες που θα πρέπει να προχωρήσουν εξ ανάγκης στο επόμενο βήμα!

Δεν θα είναι το ίδιο εύκολο για την κυβέρνηση να κάνει ό,τι έκανε με τους ανεμβολίαστους στην Υγεία. Όπου βέβαια για πρώτη φορά μετά τον Εμφύλιο -και τη δικτατορία φυσικά- εφαρμόστηκαν μαζικά πογκρόμ αναστολών μισθού. Πρώτα και κύρια γιατί η θέση των εκπαιδευτικών -παρ’ όλη την κυβερνητική και συστημική προπαγάνδα- δεν είναι πολιτικά ευάλωτη όπως αυτή των ανεμβολίαστων εργαζομένων! Άρα, όσο πιο ψηλό είναι το ποσοστό της συμμετοχής στην αποχή-απεργία (με όλες τις επιφυλάξεις για τον όρο αυτό) τόσο θα δυσχεραίνει η κυβερνητική θέση. Τόσο θα ανοίγει ο δρόμος για να μπει ορμητικά στον στίβο του αγώνα ο κλάδος με συνελεύσεις, διαδηλώσεις και επιτροπές αγώνα!

Δεν είναι καθόλου προσωπικό -απλά- ζήτημα τι θα κάνει κάθε συνάδελφος ή συναδέλφισσα. Είναι ζήτημα συλλογικής ευθύνης και προοπτικής και ακριβώς έτσι πρέπει να ιδωθεί. Έτσι συνεπώς μπορεί να ήρθαν τα πράγματα, μα -με τη δική μας συμμετοχή- έτσι δεν θα πάνε. Εξάλλου «εμείς» είμαστε ο κλάδος.

Του Δημήτρη Μάνου

Μέλους των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Ανοιχτή επιστολή προς τους συναδέλφους

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Σας στέλνουμε ένα ενημερωτικό ενόψει της συνεδρίασης των συλλόγων διδασκόντων για την αξιολόγηση και την πρόταση για απεργία-αποχή που συγκέντρωσε το 92,3% των ψήφων στην πρόσφατη συνέλευση προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας.

Στέλνουμε:

1.      Έναν σύνδεσμο της ΟΛΜΕ, η οποία, πράττοντας, προφανώς, το ελάχιστο, απαντά σε ερωτήσεις που αφορούν στη «νομική κάλυψη»,  πάνω στην οποία έχει στηθεί μια ολόκληρη βιομηχανία απειλών, εκβιασμών και τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών

2.      Την ατομική-συλλογική δήλωση αποχής (ακολουθεί) από την αξιολόγηση της ΟΛΜΕ που είναι ζητούμενο να υπογράψουμε όλοι οι συνάδελφοι/φισσες.

3.      Ένα, κατά τη γνώμη μας αποκαλυπτικό, βιντεάκι από συνέντευξη της (υπεράνω πάσης υποψίας) υφυπουργού Παιδείας του Τζορτζ Μπους, Diane Ravitch, που σχεδίασε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος στις ΗΠΑ και θεωρεί ότι ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής της. Προφανώς, η Ελλάδα δεν είναι ΗΠΑ. Ωστόσο, οι «καλές πρακτικές» των ΟΟΣΑ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ, ΕΕ αποτελούν και εδώ το «πολυεργαλείο» για την παραμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος.  

Επίσης, θεωρούμε χρήσιμα και άκρως αποκαλυπτικά… από την ανάποδη(!) τα σχετικά «ενημερωτικά» του ΙΕΠ και του Υπουργείου Παιδείας που έχουμε λάβει.  

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι διάφορες «αγιογραφίες» που απεικονίζουν την αξιολόγηση σαν μια διαδικασία προς το συμφέρον των εκπαιδευτικών, των μαθητών και της δημόσιας εκπαίδευσης, δεν μπορούν να κρύψουν το ποιος αξιολογεί, τι αξιολογεί και για ποιό σκοπό, δεν μπορούν να συγκαλύψουν μια αυστηρή, συνεχή και άκρως ιεραρχική επιχείρηση ελέγχου - πειθάρχησης -χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, ώστε να «συμβάλλουν» στην επιβολή ενός αυταρχικού και ταξικού σχολείου, ενός σχολείου εχθρικού στο δικαίωμα των μαθητών στη μόρφωση και στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών στην εργασία.  

Η αξιολόγηση οδηγεί αποδεδειγμένα στην κατηγοριοποίηση σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών, στην αποθέωση του ανταγωνισμού και στον κλονισμό των συναδελφικών σχέσεων. Επιφέρει την  εξοντωτική διόγκωση του εργασιακού ωραρίου, την απομάκρυνση των εκπαιδευτικών από τα πραγματικά καθήκοντα της διδασκαλίας μετατοπίζοντας το βάρος της εργασίας μας στη ψυχρή σύνταξη, συμπλήρωση και πραγματοποίηση «αξιολογικών εκθέσεων, ερωτηματολογίων, συνεντεύξεων, συνεδριάσεων κ.λπ.», που αντιμετωπίζουν το σχολείο, τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές σαν «νούμερα» σε μια βάσης δεδομένων.

Η αξιολόγηση αποσκοπεί στη μεταφορά της (αποκλειστικής) ευθύνης στους εκπαιδευτικούς και στους μαθητές για τη σχολική αποτυχία και τη μαθητική διαρροή, για «όλο το χάλι» (όπως συχνά λέγεται) της δημόσιας εκπαίδευσης. Αποκρύβοντας τις ευθύνες του κράτους και της κυβέρνησης για τις ελλείψεις και τη συρρίκνωση της δημόσια εκπαίδευσης. Θέλουν να «λειτουργούμε» σαν να μην υπάρχει κοινωνία, κοινωνικές ανισότητες και πολιτικές που τις εντείνουν.

Συγκροτείται ένας «στρατός βαθμοφόρων» αξιολογητών (μέντορες, συντονιστές τάξης, συντονιστές μαθήματος, συντονιστές ομάδας, συντονιστές έργου, επόπτες, σχολικοί σύμβουλοι, διευθυντές-μάνατζερ-εργοδότες κ.λπ.), που υπό την κεντρική εποπτεία του κράτους θα διασφαλίζουν την… αυτονομία της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού έργου! Που θα βαθμολογούν σχεδόν τα πάντα, το παιδαγωγικό κλίμα, τα μαθησιακά αποτελέσματα, ακόμη και τις σχέσεις μεταξύ μαθητών και καθηγητών. Προφανώς για να… «βελτιώνεται» ο εκπαιδευτικός σε ένα σχολείο της υποχρηματοδότησης που θα αναζητά χορηγούς, σε ένα σχολείο των ελλείψεων σε προσωπικό και μέσα, δήθεν «ανοιχτό στην κοινωνία» που θα φορτώνεται το βάρος αλλά  …έξω από την κοινωνία και τις αντιθέσεις της. Η αμφισβήτηση της μονιμότητας θα αποτελέσει τη «φυσική συνέπεια».  

Συνεπώς, η αξιολόγηση δεν είναι προς το συμφέρον των εκπαιδευτικών, των μαθητών και του δημόσιου σχολείου. Όπως δεν είναι προς το συμφέρον των μαθητών η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στα πανεπιστήμια (που απέκλεισε 40.000 υποψήφιους από τα ΑΕΙ), η τράπεζα θεμάτων, οι πολλαπλές εξετάσεις, η πανεπιστημιακή αστυνομία. Όπως δεν είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων ο εργατοκτόνος και απεργοκτόνος νόμος Χατζηδάκη. Όπως δεν είναι προς το συμφέρον των ασθενών η συγχώνευση, το κλείσιμο και η ιδιωτικοποίηση των νοσοκομείων και της υγείας.

Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία/αποχή από κάθε διαδικασία εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγηση. Προφανώς, θα ασκηθούν πιέσεις, εκβιασμοί, απειλές από όλους τους «ενδιαφερόμενους». Μπορεί να νομοθετήσουν μισθολογικές περικοπές, πειθαρχικές ποινές και να έρθουν τα "εντέλλεσθε". Για αυτό η μαζική συμμετοχή στην απεργία/αποχή είναι η πρώτη γραμμή άμυνας και προστασίας μας, στην κατεύθυνση μιας κεντρικής αναμέτρησης για ανατροπή της αξιολόγησης και αντιδραστικών μέτρων στην εκπαίδευση. Είμαστε από τους πιο μαζικούς κλάδους εργαζομένων (160.000 εκπαιδευτικοί). Έχουμε τη δύναμη να νικήσουμε αν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι.

Δίνουμε μια μάχη για όλη την κοινωνία και για μια δημόσια εκπαίδευση για όλους.

ΑΤΟΜΙΚΗ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΧΗΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΗ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ 4692/2020

Με την παρούσα δηλώνω/ουμε ότι απέχω/ουμε από οποιαδήποτε ενέργεια συνδέεται με την εφαρμογή των προβλέψεων των άρθρων 33, 34, 35 και 36 ν. 4692/2020 και της με αρ. πρωτ. 108906/ΓΔ4/10.9.2021 (ΦΕΚ Β’ 4189/10.9.2021) αποφάσεως της Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων με τίτλο «Συλλογικός προγραμματισμός, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων ως προς το εκπαιδευτικό τους έργο» καθότι συμμετέχω/ουμε στην προκηρυχθείσα από 8.2.2021 απεργία – αποχή της Ο.Λ.Μ.Ε. καθώς και την προκηρυχθείσα από 13.9.2021 απεργία – αποχή της Ο.Λ.Μ.Ε. απέχοντας συναφώς και νομίμως από την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων μου/μας που σχετίζονται με κάθε διαδικασία κατατείνει στην υλοποίηση των ανωτέρω νομοθετικών και κανονιστικών προβλέψεων του ν.4692/2020 και της κατ’ εξουσιοδότηση τούτου εφαρμοστικής υπουργικής απόφασης.

Διάβασέ το »

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ, ΟΥΤΕ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ.
ΟΛΑ ΚΑΤΑΚΤΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ !

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ, ΟΥΤΕ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
ΑΛΛΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

            Τις τελευταίες μέρες έχει ανοίξει μια ολόκληρη διαδικασία δικαστικών προσφυγών εκπαιδευτικών και συνολικότερα δημοσίων υπαλλήλων που διεκδικούν δικαστικά την επιστροφή αναδρομικά των κομμένων επιδομάτων (Χριστουγέννων, Πάσχα κλπ). Τρίβουν τα χέρια τους τα δικηγορικά γραφεία (μικρά και μεγάλα) που πρωτοστατούν στην επιχείρηση αυτή. Δίνουν και παίρνουν τα διάφορα νομικά ή νομικίστικα επιχειρήματα που συνηγορούν στο νόμιμο της διεκδίκησης και προκρίνουν αυτή τη διαδικασία ως το πιο αποτελεσματικό και τελεσφόρο μέσο για τη δικαίωση των εργαζομένων.

            Και όλοι ταγμένοι στην προσπάθεια να συσκοτίσουν, να αποκρύψουν, να αποπροσανατολίσουν από την πραγματικότητα: ότι η δικαστική, νομοθετική και εκτελεστική εξουσία δεν είναι ξεκομμένες, δεν είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους αλλά συνεργάζονται στενά, αλληλοτροφοδοτούνται και οι τρεις μαζί υπηρετούν πιστά το σύστημα της εκμετάλλευσης και ιμπεριαλιστικής εξάρτησης σε βάρος των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας.

            Οι δικαστικές προσφυγές για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας συνιστούν μια μεθοδευμένη κίνηση που προεκλογικά ευνοεί και την κυβέρνηση, η οποία από τη μια δηλώνει ότι σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις από την άλλη όμως ότι δεν μπορεί να παρεκκλίνει από τις δεσμεύσεις της στους θεσμούς και τους δημοσιονομικούς στόχους Και πόσο ανεξάρτητη και θετική θα είναι η όποια απόφαση της «ανεξάρτητης» Δικαιοσύνης, όταν κατά δεκάδες  χιλιάδες προσφύγουν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστές-δανειστές, στο πλαίσιο της ενισχυμένης επιτήρησής τους,   και η κυβέρνηση εφαρμόζουν «σφιχτή» οικονομική πολιτική και «ματωμένα» πλεονάσματα από τώρα ως το 2060 ;

            Ο αποπροσανατολισμός γίνεται ακόμη μεγαλύτερος, αν σκεφτούμε ότι αμέσως μετά από τις καθόλου αμελητέες κινητοποιήσεις ενάντια στο κακόφημο προσοντολόγιο οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί σε όλες τις βαθμίδες όφειλαν να βγάλουν τα απαραίτητα συμπεράσματα για τον αγώνα και να προετοιμαστούν για να αντισταθούν στο νέο γύρο επίθεσης σε βάρος τους (ομάδες εκπαιδευτικού έργου, προώθηση αυτοαξιολόγησης, «Νέο Λύκειο»…)

            Κι αν ακόμα υπάρξει «δικαίωση» και εκδικαστούν κάποια ποσά στους εργαζόμενους (ψίχουλα μπροστά στο μέγεθος των περικοπών, της ληστείας που διαπράττεται εδώ και χρόνια σε βάρος τους), το γεγονός ότι δεν κερδήθηκαν μέσα από αγώνες αλλά προσφέρονται ως προεκλογικό δωράκι της κυβέρνησης (υποκίνηση δικαστικών προσφυγών και από κυβερνητικούς παράγοντες, ΜΜΕ κλπ) το κάνει πιο ευάλωτο, πιο ανασφαλές στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, υπονομευμένο στη διαδικασία εξαέρωσής τους.

            Από την άλλη, ευθύς εξαρχής ξεκαθαρίζεται ότι πρωτόδικη δικαίωση δεν σημαίνει και τελεσίδικη απόφαση. Ήδη το ποσό που  «αναλογεί» στον κάθε εργαζόμενο έχει κουτσουρευτεί ριζικά και σίγουρα δεν περιλαμβάνει το σύνολο των περικοπών των τελευταίων δέκα χρόνων. Ήδη το ποσό αυτό, αν τελικά δοθεί, δεν θα αποτελέσει παρά μία «σταγόνα στον ωκεανό» του πραγματικού κόστους της ζωής τους που μαστίζεται από συνεχείς αυξήσεις στις τιμές και τις υπηρεσίες πρώτης ανάγκης, από τα φορολογικά χαράτσια και τους έμμεσους φόρους κατανάλωσης. Ήδη διαρρέεται ότι θα έχει το χαρακτήρα φιλοδωρήματος, φιλανθρωπίας που θα δοθεί (η υπόσχεσή του) προεκλογικά και θα παρθεί πάλι πίσω μετεκλογικά με διάφορες μορφές και τρόπους. Ήδη η κατάργηση του αφορολόγητου βρίσκεται προ των πυλών.

            Το σημαντικό, όμως είναι άλλο: Ότι η λογική-πρακτική των δικαστικών προσφυγών συμβάλλει στην εδραίωση  της  αντίληψης  ότι οι εργαζόμενοι διεκδικούν από το κράτος και μέσω της δικαιοσύνης μόνο και εφόσον το κράτος έχει να  δώσει. Αποδυναμώνεται, έτσι, και  η λογική ότι διεκδικούμε το δικαίωμα  στην αξιοπρεπή διαβίωση και  ο  αγώνας  για  αύξηση του μισθού μας ανεξάρτητα και ουσιαστικά σε αντίθεση με  την πολιτική των κυβερνήσεων  και των δικαστικών αποφάσεων. Ενισχύει, δηλαδή, την αντίληψη περί εφικτού,  το εφικτό που προβάλλει η  κυβέρνηση και το σύστημα, το οποίο τελικά καταστρέφει τους εργαζόμενους και μεταθέτει για το …απώτερο μέλλον την ανάγκη  για οργάνωση αγώνων αντίστασης και διεκδίκησης.

            Δεν αποκλείουμε, ως θέση αρχής, και τη χρησιμοποίηση δικαστικών μέσων. Αυτό, όμως, μπορεί να γίνει ως τριτεύουσα πλευρά δράσης ενός υπαρκτού κινήματος που απεργεί, διαδηλώνει, παλεύει, συγκρούεται με στόχο το κέρδισμα χρόνου ή την ανάδειξη ενός ζητήματος. Σε συνθήκες κυριαρχίας της αδράνειας και της ατομικής λύσης (όπως η σημερινή), μια τέτοια επιλογή απλώς αναπαράγει και ανατροφοδοτεί την αδράνεια και τη συνδικαλιστική διάλυση.

            «Μα δεν μας στοιχίζει τίποτα (τα 20 -25 ευρώ μπορούμε ακόμα να τα τζογάρουμε) κι αν τα πάρουμε, κάποιες τρύπες θα κλείσουμε». Κι όμως, συνάδερφοι, μας στοιχίζει. Γιατί ο δρόμος των δικαστικών προσφυγών είναι ατομικός δρόμος (όσο κι αν προβάλλεται  ότι οι προσφυγές γίνονται συλλογικά). Αποπροσανατολίζει, θολώνει, αποδυναμώνει. Βάζει ένα επιπλέον εμπόδιο στις συλλογικές, μαχητικές διαδικασίες και διεκδικήσεις.

            Η  ανάλογη υπόθεση των 176 ευρώ στο παρελθόν, των προσφυγών της διαθεσιμότητας στη συνέχεια αποδεικνύουν ότι μπροστά στην σκληρή και άδικη επίθεση που δεχόμαστε στη ζωή μας δεν απαντούμε αναζητώντας την ‘‘προστασία» των εργαλείων του αντιπάλου. Ιστορικά οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τον δρόμο για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων και κατακτήσεών τους και οι δεκάδες χιλιάδες  εκπαιδευτικοί που βγήκαν στους δρόμους στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ολλανδία τον επιβεβαιώνουν.

            Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

            Στόχος μας πρέπει να είναι οι αυξήσεις στους μισθούς μας –αυξήσεις που να ανέρχονται στο κόστος ζωής, που να καλύπτουν τις ανάγκες μας. Διεκδικούμε 13^ο και 14^ο μισθό.

            Για να το  πετύχουμε αυτό θα πρέπει να ανοίξουμε έναν αγωνιστικό δρόμο πάλης και διεκδίκησης. Στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις, στη δική μας οργάνωση και αλληλεγγύη.

·       Κόντρα στην υποταγμένη ηγεσία της ΟΛΜΕ -ΑΔΕΔΥ που έχει  κηρύξει στάση αγώνων και ουσιαστικά κλείνει το μάτι  στις δικαστικές προσφυγές.

·       Κόντρα σε δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα και που όμως σπέρνουν ψευδαισθήσεις για την ευκαιρία, για τη λογική του κόλπου (θα ξεγελάσουμε προεκλογικά το σύστημα για να τους τα πάρουμε).

·      Κόντρα στις αυταπάτες που σπέρνει το ΠΑΜΕ ότι τάχα μπορούν να επιστραφούν οι απώλειες των εργαζόμενων με σχέδια νόμου στη Βουλή.

            Για να αλλάξουν οι συσχετισμοί μέσα στους χώρους δουλειάς υπέρ των εργαζομένων, ο μόνος δρόμος είναι ο μαζικός, οργανωμένος και αταλάντευτος αγώνας!

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ
ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ.

Διάβασέ το »