BANNER

ολοι μια γροθια
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!
ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ!
ΔΕΙΤΕ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψηφοδέλτιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψηφοδέλτιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ψηφίστε- Στηρίξτε το Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών!

 


Να ενισχυθεί η γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ

Τις μέρες μας σκοτεινιάζουν ο πόλεμος στην Ουκρανία, η γενοκτονία των Παλαιστινίων από τους σιωνιστές του Ισραήλ, οι απειλές των ιμπεριαλιστών για νέο παγκόσμιο πόλεμο με χρήση πυρηνικών και η διάλυση των εργατικών κατακτήσεων των τελευταίων 150 χρόνων. Η κυβέρνηση της ΝΔ μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο των φονιάδων των λαών Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, στοιχίζεται πίσω από τους πολεμικούς σχεδιασμούς τους εκθέτοντας τον λαό και τη νεολαία σε μεγάλους κινδύνους. Η πολιτική της, που γίνεται ολοένα πιο σκληρή, πιο κυνική, πιο άδικη, που βυθίζει τον λαό στη φτώχεια, υπηρετεί το σύστημα της εξάρτησης και της καταπίεσης. Έχει θέσει στόχο να διαλύσει το σύνολο των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων μας και να εξαλείψει τη δυνατότητα να αντιστεκόμαστε, να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε. Μας θέλουν σκλάβους στη δουλειά και στη ζωή, κρέας για τα κανόνια τους.

Στην εκπαίδευση με απανωτά μέτρα επιτίθενται στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και στο δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάσουν. Επιδιώκουν ένα σχολείο ταξικό, τοξικό, εχθρικό στη νέα γενιά, κατηγοριοποιημένο, φτηνό για το κράτος, ακριβό για τον λαό, ένα κάτεργο πειθάρχησης της νεολαίας. Με τους εκπαιδευτικούς τρομοκρατημένους στο ρόλο του τελικού ιμάντα μεταβίβασης της αντιδραστικής πολιτικής στους μαθητές. Με την ενεργοποίηση όλων των αντιδραστικών νόμων επιχειρούν να επιβάλλουν «σιγή νεκροταφείου», τρομοκρατώντας, απαγορεύοντας απεργίες, με διώξεις, ΕΔΕ, με ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης. Με τον μισθό να ξοδεύεται για τα απολύτως απαραίτητα από τις πρώτες μέρες του δεκαπενθήμερου. Επιδιώξεις χρόνων του συστήματος, όπως η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και η παρουσία της αστυνομίας στα δημόσια πανεπιστήμια, γίνονται πραγματικότητα. Ετοιμάζουν το ψηφιακό σχολείο της τηλεκπαίδευσης, της αμορφωσιάς και της εντατικοποίησης, χωρίς σχολεία και εκπαιδευτικούς για τα φτωχά παιδιά.

Όμως, η νεολαία ξεσηκώθηκε στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης για να σταματήσει η γενοκτονία των Παλαιστινίων. Οι φοιτητές στη χώρα μας βγήκαν στους δρόμους ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Οι εκπαιδευτικοί δίνουν επίμονα τη μάχη κατά της αξιολόγησης. Τα μηνύματα της αντίστασης και του αγώνα έρχονται από παντού. Τα κινήματα των λαών, των εργαζομένων και της νεολαίας πρέπει να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους και να αναμετρηθούν με τις αδυναμίες τους.

Για αγώνες μιλάνε πολλοί αλλά εξαντλούν το κάλεσμα στην κάλπη. Στην κάλπη των ευρωεκλογών που τάχα θα τιμωρήσει την κυβέρνηση ή στην κάλπη του σωματείου για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στα διοικητικά συμβούλια. Ό,τι κι αν βγάλουν οι κάλπες, η κυβέρνηση δεν θα σταματήσει την επίθεση και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν θα αλλάξουν πορεία. Παραμένει πάντα η ανάγκη συγκρότησης πραγματικών αγώνων στους δρόμους, με απεργίες και διαδηλώσεις.

93η  Τακτική Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ: μακριά από τον κλάδο και τα προβλήματά του

Με την εισήγηση του ΔΣ της ΔΟΕ στην 93η Τακτική Γενική Συνέλευση του Κλάδου( Συνέδριο ΔΟΕ), η συνδικαλιστική ηγεσία ευλογεί τα γένια της, καλεί το υπουργείο σε διάλογο και όχι τον κλάδο σε αγώνα. Δεν εισηγείται κανένα πρόγραμμα δράσης. Όλα θα υλοποιηθούν στο τραπέζι του διαλόγου, χωρίς φωνασκίες και κλείσιμο σχολείων! Σε κοινή γραμμή πλεύσης κινήθηκαν και κινούνται οι παρατάξεις που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. της ΔΟΕ. Η διαφοροποιήσεις τους το τελευταίο διάστημα και οι κριτική που ασκεί η μία στην άλλη, εξυπηρετεί εκλογικούς λόγους. Η ομοφωνία και η συνεργασία σε επίπεδο κορυφής, οδήγησε τη βάση σε αδράνεια, σε απλό παρατηρητή και εκτελεστή των αποφάσεών τους. Μια δράση στην οποία απουσιάζουν οι γενικές συνελεύσεις, οι κανονικές απεργίες και οι διαδηλώσεις. Το ζητούμενο είναι η ενεργοποίηση του κλάδου, το ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής ηγεσίας και η ανάπτυξη πραγματικού κινήματος με τους εκπαιδευτικούς διαχειριστές ενός αγώνα ανατροπής και διεκδίκησης.

Με την εισήγησή του, το Δ.Σ. της ΔΟΕ:

§  Ζητά την «αναβάθμιση» της Ειδικής Αγωγής αλλά κρύβει πως είναι συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης και του συστήματος να πεταχτούν οι μαθητές με δυσκολίες στον καιάδα και προπαντός ποιοι είναι οι λόγοι που πολλαπλασιάζονται οι δυσκολίες. Οι «εποικοδομητικές» προτάσεις συγκαλύπτουν τις αιτίες και τις λύσεις των προβλημάτων.

§  Ζητά τη «θωράκιση των εκπαιδευτικών στην άσκηση των καθηκόντων τους» αλλά δεν λέει πως η δαιμονοποίηση, η εντατικοποίηση και η καθημερινή εξόντωσή τους είναι ταυτόχρονα επιλογή και αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης και συνδέονται άμεσα με την αξιολόγηση.  Η πρότασή της για σύνταξη κανονισμών λειτουργίας των σχολείων που θα λύσουν, τάχα, «βασικά ζητήματα ορίων ευθύνης» είναι επικίνδυνη. Το μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει με τις συνδικαλιστικές και πολιτικές διώξεις αγωνιστών εκπαιδευτικών δεν το θίγει καν.

§  Ζητά την ολική επαναφορά του ρουσφετολογικού μηχανισμού των αιρετών και την αναβάθμιση του ρόλου τους. Να ρυθμίζουν σε ατομική βάση και «κατόπιν ενεργειών τους» τις υπηρεσιακές  μεταβολές των εκπαιδευτικών και τα εργασιακά ζητήματα και να παρακάμπτουν τον συνδικαλιστικό αγώνα.

Η ημερήσια διάταξη του Συνεδρίου εξαφανίζει την αξιολόγηση, το βασικό μέτωπο πάλης του κλάδου  λέγοντας απλά πως ο αγώνας είναι νικηφόρος, άρα καλά τον οδηγεί η συνδικαλιστική ηγεσία κι έτσι να συνεχίσει! Να ζητά, δηλαδή, την «αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγηση» και όχι την ανατροπή της. Να χαρακτηρίζει την ατομική αξιολόγηση ως «αντιεπιστημονική -αντιεκπαιδευτική», άρα μπορεί να υπάρξει μια άλλη… καλή επιστημονική και παιδαγωγικά σωστή αξιολόγηση. Να προκηρύσσει ξανά και ξανά την απεργία/αποχή για την ατομικής αξιολόγησης και ταυτόχρονα να την εκφυλίζει σε ατομική υπόθεση του κάθε εκπαιδευτικού αφού δεν πρέπει να ενοχλούμε όσους «θέλουν» να αξιολογηθούν. Να καλεί σε συμμετοχή στην αυτοαξιολόγηση με Ενιαία Κείμενα, τα οποία επιβλήθηκαν στον κλάδο με τον εκβιασμό της ενότητας και του «κάνουμε κάτι όλοι μαζί». Αποδεικνύεται περίτρανα  πως αν ήθελαν οι παρατάξεις στη ΔΟΕ θα μπορούσαν να είχαν προκηρύξει τουλάχιστο απεργία/αποχή και στην αυτοαξιολόγηση, όπως κάνουν τώρα με την ατομική αξιολόγηση. Έτσι, το ποσοστό συμμετοχής στην απεργία/αποχή συρρικνώνεται.

Η αντίθεση ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς που απορρίπτουν την αξιολόγηση από τη μια και την κυβέρνηση που επιμένει και θα επιμένει σε πλήρη εφαρμογή της, δεν αμβλύνεται. Έχει δημιουργήσει αντιστάσεις με αποτέλεσμα να μην έχει καταφέρει το υπουργείο να προχωρήσει στην εφαρμογή της με τους ρυθμούς που θα ήθελε. Σε αυτή τη φάση ούτε η κυβέρνηση έχει νικήσει αλλά ούτε κι εμείς έχουμε χάσει. Είναι, όμως, γεγονός πως οι αξιολογητές έχουν μπει στα σχολεία και αξιολογούν. Δεν χρειάζεται ούτε να εξωραΐζουμε την κατάσταση ούτε να την παρουσιάζουμε μαύρη, γιατί δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Υπάρχουν δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και δυνατότητες που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε.

Η αντίσταση των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση έχει αναγκάσει την κυβέρνηση και το υπουργείο παιδείας να χρησιμοποιήσουν όλα τους τα όπλα για να την καταστείλουν. Καταφεύγουν για πολλοστή φορά στα δικαστήρια για να βγάλουν παράνομη την απεργία/αποχή, πιέζουν και τρομοκρατούν. Με δεδομένο πως το υπουργείο θα επιμείνει στη σκληρή γραμμή του, έχουμε μόνο μία επιλογή. Να κλιμακώσουμε τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση με στόχο την ανατροπή της.

Η πάλη για αυξήσεις των μισθών είναι ζωτικό ζήτημα

Στην εισήγηση του Δ.Σ. της ΔΟΕ, αλλά και στις προκηρύξεις των παρατάξεων υπάρχουν ένα κατεβατό αιτήματα που περιγράφουν το τι χρειαζόμαστε για να ζούμε κάπως καλύτερα και να μη μας τελειώνει ο μισθός σε μια βδομάδα. Όλοι θέλουμε αυξήσεις και επαναφορά των δώρων κλπ. Δεν λείπουν βέβαια και οι φαεινές που τάχα θα μας ανακουφίσουν με έναν αυτόματο τρόπο. Το ζήτημα δεν είναι να κάνουμε διαγωνισμό αιτημάτων αλλά να αντιληφθούμε πως δεν πρόκειται να μας δώσει καμιά κυβέρνηση κανένα ευρώ, δεν στριμωχτεί από κάποιον αγώνα διεκδίκησης που να περιλαμβάνει απεργία και διαδηλώσεις και να δημιουργεί με την επιμονή, τη μαχητικότητα και την μαζικότητα πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση και το σύστημα.

Σε αυτές τις συνθήκες, αδράνειας και απουσίας διαδικασιών βάσης, η πρόταση για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, πρακτικά σημαίνει πως θα διαπραγματεύεται η ηγεσία και η βάση θα περιμένει τα αποτελέσματα. Είναι πρόταση εφησυχασμού και δεν παράγει τίποτα. Αυξήσεις δεν θα πάρουμε αν δεν αναπτυχθεί μαζικό μαχητικό κίνημα διεκδίκησής τους.

Μας οδηγούν σε λάθος δρόμο όσοι πανηγυρίζουν για τις γενικές συνελεύσεις του Απρίλη, που τις θεωρούν το ταβάνι που μπορεί να πιάσουν σε μαζικότητα αλλά δεν πρότειναν άλλες. Όσοι μιλάνε μόνο για απεργία/αποχή και δεν αναφέρουν την κανονική απεργία, αυτή που κλείνει τα σχολεία. Όσοι καλούν σε διαμαρτυρίες στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης αλλά δεν λένε κουβέντα για διαδηλώσεις. Όσοι δίνουν ραντεβού σε κάθε είδους κάλπες και προτείνουν πολύμορφες δράσεις αντί κινητοποιήσεις!

Αν θέλουμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα πρέπει να την αντικρίσουμε κατάματα. Η ωραιοποίηση της κατάστασης που ζούμε, δεν πείθει τους συναδέλφους που ζουν στη βαρβαρότητα  της ακρίβειας και της πίεσης στη δουλειά. Το ψέμα προκαλεί οργή και όταν βγαίνει από συνδικαλιστικές δυνάμεις σπέρνει απογοήτευση. Η εικονική πραγματικότητα και οι εικονικές νίκες μας οδηγούν στην παραίτηση και στην ήττα. Σε αυτή τη φάση, η ευφορία που σπέρνει το ΠΑΜΕ πως θα αλλάξουν τα πάντα επειδή τα αποτελέσματα των εκλογών το δείχνουν να προηγείται, είναι ψεύτικη και καταστροφική. Τίποτα δεν θα αλλάξει προς όφελος των εργαζόμενων, αν δεν ενεργοποιηθούν οι ίδιοι, αν οι δυνάμεις που έχουν αναφορά στο κίνημα δεν ξεπεράσουν τους εαυτούς τους, αν δεν πραγματικοί, αν δεν κινητοποιούν μάζες. Από εκείνους που κατακλύζουν τους δρόμους και μισεί το σύστημα και οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ.

Ο δρόμος που οδηγεί στο ξέφωτο

Για να οργανώσουμε αγώνες πρέπει προσπεράσουμε τις διαλυτικές φωνές πως «ο κόσμος δεν τραβάει» και την ανοησία πως «η αξιολόγηση θα μείνει στα χαρτιά», που σκορπούν απογοήτευση, μπερδεύουν, οδηγούν σε παραίτηση και υποχώρηση. Αυτό που απέτυχε είναι τα κόλπα, όπως τα «ενιαία κείμενα» και η λογική πως αγωνιζόμαστε αν είμαστε «νόμιμοι, καλυμμένοι και χωρίς οικονομικό κόστος».

Σε ότι αφορά στην αξιολόγηση, η απεργία/αποχή είναι χρήσιμο μέσο αντίστασης, που άμεσα πρέπει όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία(ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ)να την προκηρύξουν ξανά… αλλά δεν αρκεί. Ιδιαίτερα σε αυτή τη φάση που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες λακίζουν ή μένουν μόνο σε αυτή τη μορφή πάλης. Η απεργία/αποχή αντλεί τη δύναμή της από τη συλλογικότητα. Πρέπει να συνοδεύεται πάντοτε με συγκεντρώσεις στα σχολεία για να αποτρέψουν τους αξιολογητές να αξιολογήσουν. Ναι στην απεργία/αποχή, αλλά να δοθεί παράλληλα η μάχη που από την πρώτη στιγμή η συνδικαλιστική ηγεσία αποφεύγει, παρά το δεδομένο πως ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο σύνολό του δεν θέλει την αξιολόγηση. Στην αξιολόγηση είδαμε μόνο την αρχή. Την επόμενη σχολική χρονιά θα δείξει τα δόντια της και στους μόνιμους. Η μάχη είναι μπροστά μας.

Ανατροπή της αξιολόγησης και αυξήσεις στους μισθούς θα πετύχουμε μόνο αν αναμετρηθούμε με τον αντίπαλο που δεν είναι μόνο η κυβέρνηση αλλά συνολικά το σύστημα, που κάνει τα πάντα για να μας συκοφαντήσει. Να έχουμε καθαρό από την αρχή πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΔΟΕ/ΟΛΜΕ δεν μπορούν και δεν θέλουν να στηρίξουν έναν τέτοιο αγώνα. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, που σημαίνει:

·     Επιτροπές αγώνα σε κάθε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ που θα κάνουν υπόθεσή τους την προετοιμασία και την οργάνωση  της ΜΑΧΗΣ.

·     Δημιουργία ή ενίσχυση απεργιακών ταμείων για τη προετοιμασία και τη στήριξη των απεργών και του μεγάλου απεργιακού αγώνα που πρέπει να δοθεί.

·     Συντονισμός όλων των συλλογικοτήτων, των πρωτοβουλιών και των πρωτοβάθμιων σωματείων. Λειτουργία των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων βάσει των καταστατικών τους και όχι βάσει των αντιδραστικών αντεργατικών νόμων.

Η μαζικότητα, η ενότητα, η διαχείριση του αγώνα μας από εμάς τους ίδιους, θα μας δώσει τη δύναμη να συνεχίσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις αποφάσεις των δικαστηρίων, τη κατασυκοφάντησή μας που θα απογειωθεί, την κυβέρνηση και το σύστημα που μας καταπιέζει.

Να οργανωθεί Κεντρική Απεργιακή Μάχη

με συνελεύσεις, απεργιακά ταμεία, επιτροπές αγώνα, απεργία/αποχή, απεργίες, διαδηλώσεις για:

Ø την ανατροπή της αξιολόγησης και αυξήσεις στους μισθούς

Ø μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών  και το δικαίωμα των παιδιών του λαού στις σπουδές

Ø συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες και δουλειά και ζωή με δικαιώματα

Ψηφίστε- Στηρίξτε το

Ψηφοδέλτιο

Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών



Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στις Εκλογοαπολογιστικές Γενικές Συνελεύσεις

 


Όλα όσα ψάχνουμε, εκεί θα τα βρούμε:

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ

ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΑ ΑΓΩΝΑ

Με μαζικές Γενικές Συνελεύσεις - Διαδηλώσεις- Απεργίες!

 

·       Κερδίζεται η ζωή χωρίς ανατροπή;

·       Μπορούμε να έχουμε δικαιώματα  χωρίς αγώνες;

·       Πώς θα μπει φραγμός στην επελαύνουσα βαρβαρότητα;

ΟΛΟΙ στις Εκλογοαπολογιστικές Γενικές Συνελεύσεις

Ø ΕΛΜΕ Σάμου: Σάββατο 25 Μάη, 10:30πμ στο αμφιθέατρο του ΕΠΑΛ Σάμου

Ø Συλλ. Δ&Ν Σάμου:

ü Β΄ Τακτική Γενική Συνέλευση Τρίτη 28 Μάη, 18:30, 1ο  Δημ.Σχ.Σάμου

ü Εκλογική διαδικασία Τετάρτη 29 Μάη,  13:00-19:00, Δ.Σ Πορφυριάδας-1ο  Δ.Σ. Σάμου

 

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι

             Αυτά και άλλα αντίστοιχα ερωτήματα συνεχώς έρχονται στη σκέψη μας. Είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε μέσα και έξω από τα σχολεία μας, που πιέζει και μαυρίζει την καθημερινότητά μας, αναζητώντας παράλληλα την διέξοδο από αυτό το αντιδραστικό σκηνικό που συνεχώς διευρύνεται, συντρίβοντας, ξεριζώνοντας, απογυμνώνοντας τη ζωή μας από κάθε κοινωνικό και πολιτικό δικαίωμα.

             Με απανωτά μέτρα επιτίθενται στα εργασιακά μας δικαιώματα και στο δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάζουν. Επιδιώκουν ένα σχολείο ταξικό, τοξικό, εχθρικό στη νέα γενιά, κατηγοριοποιημένο, φτηνό για το κράτος ακριβό για το λαό. Με τους εκπαιδευτικούς τρομοκρατημένους στο ρόλο του τελικού ιμάντα μεταβίβασης αυτής της αντιδραστικής πολιτικής στους μαθητές. Επιχειρούν να επιβάλλουν “σιγή νεκροταφείου”, τρομοκρατώντας, απαγορεύοντας απεργίες, με διώξεις, ΕΔΕ και δίκες συναδέλφων, με ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.  Με τον μισθό να ξοδεύεται για τα απολύτως απαραίτητα ήδη από τις πρώτες μέρες του δεκαπενθήμερου. Και όλα αυτά με τον ορίζοντα να σκοτεινιάζει από τα σύννεφα του πολέμου που πυκνώνουν στην περιοχή, με τη χώρα μας να έχει μετατραπεί σε μια απέραντη βάση των αμερικανονατοϊκών αφεντικών.

             Η επίθεση που εξελίσσεται δεν πρόκειται να σταματήσει από την παράθεση επιχειρημάτων που θα πείσουν την κυβέρνηση ότι κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Δεν μπορεί να προκύψει ανακοπή της με τη γραμμή της συνδιαλλαγής, του συμβιβασμού, της υποχώρησης, των εικονικών νικών και των ψεμάτων. Αυτή η διαλυτική γραμμή που ακολουθούν πιστά οι ενωμένες ηγεσίες σε ΟΛΜΕ/ΔΟΕ μας οδηγεί από ήττα σε ήττα. Δεξιοί και “αριστεροί” ψάλτες της υποταγής εξοβελίζουν κάθε προοπτική οργάνωσης απεργιακού αγώνα, δηλώνουν χωρίς τσίπα ότι “δεν τραβάει-δεν μπορεί ο κλάδος”, σπέρνοντας την ανημποριά στο μεγαλύτερο κομμάτι εργαζομένων στον τόπο.

             Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, επιτακτικά προκύπτει η ανάγκη να απαρνηθούμε αυτά που έχουμε-που κυριαρχούν, για να πάρουμε αυτά που μας αρνούνται. Από τη μεριά μας:

ü  Επιμένουμε ότι το βασικό καθήκον μας είναι η συγκρότηση πραγματικού κινήματος υπεράσπισης της δουλειάς μας, των μαθητών μας της ζωής μας. Αυτόν το δύσκολο βασανιστικό δρόμο κόντρα στους αρνητικούς συσχετισμούς πρέπει να βαδίσουμε. Είναι η μόνη και ρεαλιστική επιλογή που θα ανακόψει τη βάρβαρη επίθεση και θα επανακατακτήσει δικαιώματα.

ü  Επιμένουμε ότι όταν το άδικο γίνεται νόμος η αντίσταση είναι καθήκον, όχι οι προσφυγές, τα εξώδικα και τα δικαστήρια. Είμαστε καλυμμένοι όταν είμαστε ενωμένοι. Ασπίδα μας δεν είναι ό νόμος, αλλά η μαζικότητα των αγώνων μας.

ü  Επιμένουμε ότι δεν θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα, αλλά στην διαδήλωση, στη συγκέντρωση και φυσικά στην απεργία. Συγκροτώντας και οργανώνοντας κεντρική απεργιακή μάχη με απεργιακά ταμεία, επιτροπές αγώνα και κοινό μέτωπο με μαθητές  φοιτητές και γονείς.

             Αυτή είναι η πρόταση των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ. Ξέρουμε ότι το έργο αυτό δεν είναι εύκολο αλλά είναι το μόνο πραγματικό και αποτελεσματικό. Αυτό διδάσκει η ιστορία, αυτό απαιτεί η σημερινή πραγματικότητα.

Σας καλούμε να ενισχύσετε , να στηρίξετε να δυναμώσει αυτή η κατεύθυνση και
στις εκλογές για το συνέδριο της  ΟΛΜΕ-ΔΟΕ να ψηφίσετε Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

 

Υποψήφιος για την ΕΛΜΕ Σάμου

Σιμιτζής Βασίλης Μαθηματικός ΕΠΑΛ Καρλοβάσου

 

Υποψήφιες για το Σύλλογο Δ&Ν Σάμου

Αβουζουκλίδου Μαρία-Πηνελόπη-Νηπ/γείο Αγ.Κων/νου

Βοσκίδου Ευδοξία-Δημ.Σχ. Όρμου Καρλοβάσου

Γιάτσιου Χριστίνα-Δημ. Σχ.Μαρ/μπου



Διάβασέ το »

Εκλογική διακήρυξη και Ψηφοδέλτια των ΑΚΕ Α/θμιας & Β/θμιας Σάμου

 


Κόντρα στις πολιτικές της φτώχειας, του πολέμου,

της φασιστικοποίησης και της αξιολόγησης

Με ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΑΖΙΚΟ ΑΓΩΝΑ χτίζουμε την προοπτική μας, για μια ζωή με δικαιώματα!

  •  Όλοι στην εκλογοαπολογιστική ΓΣ του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών, Σάββατο 10/12, 9:30πμ στην Πορφυριάδα

  •  Όλοι στην εκλογοαπολογιστική ΓΣ της ΕΛΜΕ Σάμου, Σάββατο 10/12, 10:30πμ στο Αμφιθέατρο ΓΕΛ Σάμου

Στις εκλογές

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

τα ψηφοδέλτια των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

 

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ Α/θμιας

Αβουζουκλίδου Μαρία- Πηνελόπη

Γιάτσιου Χριστίνα

Κολόζη Μαρία (συνεργαζόμενη)

Λουκάς Άγγελος


ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ Β/θμιας

Αρχοντούλης Αντώνης

 

 

Πάλλα Δομνίκη

 

 

Παπαβασιλείου Νίκος

 

 

Σιμιτζής Βασίλης

 

·          Παλεύουμε για να αποκαλύπτεται η επίθεση του συστήματος και οι επιδιώξεις του.

·          Προσπαθούμε να ευνοηθεί και να οργανωθεί κάθε προσπάθεια αντίστασης στις κυβερνητικές πολιτικές.

·          Θέλουμε σωματεία ζωντανά σε αγωνιστική κατεύθυνση ανεξάρτητα από το κράτος, τους μηχανισμούς του αλλά και από λογικές συνδιαχείρισης – συνεννόησης με τον αντίπαλο.


Κάτι κινείται

                Και ενώ όλοι είχαν βαλθεί να μας πείσουν ότι ο λαός δεν τραβάει, ότι δεν μπορεί (ή δεν θέλει;!) να δώσει καμία μάχη με την κυβερνητική πολιτική ήρθε η πραγματικότητα να τους αναιρέσει.

            Με την πρώτη ευκαιρία που τους δόθηκε να βγουν και να φωνάξουν, δεκάδες χιλιάδες απεργοί και διαδηλωτές έκαναν μαζικές πορείες σε όλες τις πόλεις της χώρας, τόσο στις 9 (Απεργία) όσο και στις 17 Νοέμβρη. Και επιβεβαίωσαν αυτό που ίσχυε. Ότι η πραγματική προοπτική των εργαζομένων χτίζεται στους δρόμους με μαζικούς και απεργιακούς αγώνες. Να το κρατήσουμε αυτό!

 

Πού βρισκόμαστε

   H παραπέρα φτωχοποίηση σαν αποτέλεσμα της ακρίβειας εξανεμίζει το εισόδημα των λαϊκών νοικοκυριών. Οι τεράστιες ανατιμήσεις στην ενέργεια αλλά και στα βασικά είδη (διατροφής, πρώτης ανάγκης) δημιουργούν όρους εξαθλίωσης διευρυμένων κομματιών του λαού μας, μπροστά σε έναν χειμώνα που μας τάζουν ότι θα είναι δύσκολος για τον λαό και τους εργαζόμενους.

   Αντίστοιχες είναι οι εικόνες σε όλες τις «αναπτυγμένες» χώρες της Δύσης όπου το σύστημα συστήνει... να φοράνε διπλά πουλόβερ, ζιβάγκο και να κάνουν οικονομία στο ρεύμα! Την ίδια στιγμή που ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας έχει φέρει στο προσκήνιο τα πιο εφιαλτικά σενάρια. Το ενδεχόμενο χρήσης πυρηνικών όπλων έχει γίνει κανονικότητα στο δημόσιο διάλογο! Σε αυτά, η άρχουσα τάξη της χώρας απαντάει με φιλοαμερικανισμό. Με παραπέρα εμπλοκή της χώρας και του λαού στον πόλεμο. Ενώ για την ακρίβεια, καλεί τον λαό... να ψωνίζει από τα φθηνά, γιατί αυτό ρίχνει τις τιμές!

Η εκπαίδευση αποτελεί κεντρικό άξονα της επίθεσης του συστήματος. Δεν γνωρίζει από προεκλογικές περιόδους. Η αντιδραστική πολιτική πρέπει να προχωρήσει και να εφαρμοστεί σε όλες τις βαθμίδες!


Στους μαθητές
υπόσχονται ταξικούς φραγμούς (τράπεζα θεμάτων, ΕΒΕ κτλ) για να τους αποθαρρύνουν και να τους κατηγοριοποιήσουν από νωρίς. Στους φοιτητές πανεπιστημιακή αστυνομία, ΜΑΤ και διαγραφές για να μην σηκώνουν κεφάλι και να διεκδικούν. Σε μας τους εκπαιδευτικούς η αξιολόγηση δείχνει το πρόσωπό της. Ότι αποτελεί ένα πολυεργαλείο διάλυσης κάθε εργασιακού δικαιώματος, όπως και δημιουργίας ενός εκπαιδευτικού πειθήνιου και υποταγμένου στις πολιτικές του υπουργείου. Επιπλέον, είναι το κομμάτι των εκπαιδευτικών που βιώνει τη μόνιμη και διαρκή αδικία, οι αναπληρωτές. Και φέτος πάνω από 50.000 εκπαιδευτικοί λάστιχο, που αντιμετωπίζονται σαν εργαζόμενοι β κατηγορίας.

Και αν μιλήσεις και αγωνιστείς; Υπάρχει η καταστολή, η επίθεση στο συνδικαλισμό και στις ελευθερίες, ο νόμος Χατζηδάκη. Που θα σου βγάλει την απεργία, τη διαδήλωση, τον αγώνα παράνομα. Η φασιστικοποίηση δένει πολύ καλά με την επίθεση στα δικαιώματα. Το κύμα συνδικαλιστικών διώξεων των τελευταίων ημερών δείχνει καθαρά την πρόθεση του συστήματος και της κυβέρνησης να επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου την πολιτική τους και να χτυπήσουν τα σωματεία.

Αλήθεια, τι μπορεί να απαντήσει αυτήν την κατάσταση; Μπορεί να απαντήσει μια γενική προσμονή να φύγουν αυτοί (ΝΔ), για να ρθουν οι άλλοι (ΣΥΡΙΖΑ) που θα διαχειριστούν και θα εφαρμόσουν τις ίδιες πολιτικές; Μα αυτό αναπαράγει μια αυταπάτη που ήδη την έχει πληρώσει ακριβά ο λαός μας. Μήπως μπορούν να δώσουν απάντηση οι ΟΛΜΕ/ΔΟΕ που δίνουν κάθε μέρα εξετάσεις υποταγής στο υπουργείο και τις πολιτικές του;


Να κάνουμε το βήμα στα πρωτοβάθμια σωματεία μας

Η απάντηση στην επίθεση δίνεται με τον μόνο τρόπο που οι εργαζόμενοι έχουν μάθει να παλεύουν και να διεκδικούν και να κερδίζουν. Με απεργίες και διαδηλώσεις στους δρόμους! Με κεντρικό αγώνα με στόχο να ηττηθούν οι πολιτικές της κυβέρνησης και έτσι να αναγκαστεί να τις πάρει πίσω.

Τέτοιο αγώνα δεν θέλουν να δώσουν οι ομοσπονδίες και οι κυβερνητικές παρατάξεις (ΔΑΚΕ/ΠΕΚ/ΣΥΝΕΚ), που συμμορφώνονται και συμβάλλουν στο να προχωράει η επίθεση (αξιολόγηση, τηλεψηφοφορίες, τηλ-«εκπαίδευση» κτλ). Εκαναν τα πάντα για να σπάσει η θέληση του κλάδου να κινηθεί ενάντια στην αξιολόγηση όλο αυτό το διάστημα. Εκαναν και κάνουν τα πάντα για να συκοφαντήσουν και να λερώσουν την έννοια του συνδικαλισμού.

Τέτοιος αγώνας δεν είναι στο σκεπτικό της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ, που στρίβει δια...των ομοσπονδιών, καταγγέλλοντάς τες ότι δεν οργανώνουν τον αγώνα (που από θέση αρνούνται), ενώ παράλληλα τις καλεί...να τον οργανώσουν! Που καταγγέλλει τις ηλεκτρονικές εκλογές αλλά την ίδια στιγμή σε μια σειρά σωματεία και στην ΑΔΕΔΥ συμμετέχει.

Ταυτόχρονα, η γραμμή των «ενιαίων κειμένων» (μεγάλου τμήματος των Παρεμβάσεων Α΄βάθμιας και της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ) είναι χαλί εφαρμογής της αξιολόγησης και ένδειξη θλιβερών αυταπατών ότι θα κοροϊδέψουμε τον αντίπαλο. Ενώ,  η γραμμή της αποθέωσης της Απεργίας-Αποχής σαν κεντρικό και μόνο ζήτημα που θα απαντήσει στην επίθεση (γραμμή τμήματος των Παρεμβάσεων με το οποίο επιδιώκουμε την κοινή δράση) είναι γραμμή υποτίμησης της επίθεσης και της μάχης που πρέπει να δοθεί.


 

Καλούμαστε λοιπόν να ξανακάνουμε το βήμα στα πρωτοβάθμια σωματεία μας.

Με μια λογική όμως όχι ανάθεσης αλλά πραγματικής πάλης.

Ποιας πάλης όμως; Πάλη είναι η μαζική κίνηση με απεργίες και διαδηλώσεις, με συνελεύσεις που θα περιλαμβάνουν συζήτηση, αντιπαράθεση, επιλογή αιχμών, απόφαση, συγκρότηση πλατιών επιτροπών αγώνα, απεργιακών ταμείων και άλλων πολιτικών και οργανωτικών μέτρων πολιτικής και πρακτικής προετοιμασίας της μάχης, απολογισμό των προηγούμενων βημάτων.

Πιστεύουμε πραγματικά ότι μια τέτοια κατεύθυνση μπορεί να μας δώσει διέξοδο και να ξαναβρούμε την δύναμή μας στους δρόμους του αγώνα! Έχουμε δει μια σειρά απεργιακούς αγώνες το τελευταίο διάστημα οι οποίοι κατόρθωσαν να αποσπάσουν νίκες από την εργοδοσία και το κράτος. Πάνω σε αυτά τα «μικρά» και «μεγάλα» βήματα πρέπει να χαράξουμε την πορεία μας.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών είμαστε μια αριστερή αγωνιστική δύναμη στους εκπαιδευτικούς που παλεύει για να γίνει πραγματικότητα η παραπάνω κατεύθυνση στα σωματεία μας.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι μπροστά μας βρίσκεται το εξής επίδικο:  αν οι -180.000!- εκπαιδευτικοί κάνουν βήματα για την συγκρότηση μιας μεγάλης κεντρικής μάχης για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.

Εμείς θα επιδιώξουμε όλο το επόμενο διάστημα να ξαναστήσουμε στα σωματεία μας «από την αρχή» σε μια  κατεύθυνση να πάψουμε να οδηγούμαστε από ήττα σε ήττα. Αυτό επιβάλλει η σημερινή πραγματικότητα. Αυτή την λογική σας καλούμε να ενισχύσετε στις εκλογές του σωματείου!

 

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

ü Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς,

ü Ανατροπή της αξιολόγησης! Συμμετέχουμε σε κάθε μέτρο μπλοκαρίσματος της αξιολόγησης (απεργία – αποχή, στάσεις εργασίας) – συγκρότηση του αγώνα για την ανατροπή της.

ü Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών,

ü Ανατροπή της ΕΒΕ, της Τράπεζας Θεμάτων, της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας,

ü Κατάργηση του αντεργατικού, αντισυνδικαλιστικού Ν.4808 (Χατζηδάκη)

ü Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι των λαών! Φιλία αλληλεγγύη με όλους τους λαούς- Καμιά εμπλοκή της χώρας- Έξω το ΝΑΤΟ και οι βάσεις!

 

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ-ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ-ΑΠΕΡΓΙΑ

ΣΤΗΡΙΞΤΕ-ΨΗΦΙΣΤΕ



Διάβασέ το »

Εκλογική διακήρυξη και Ψηφοδέλτιο ΑΚΕ Β/θμιας Σάμου

 


Το Ψηφοδέλτιο

Των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

 

Αρχοντούλης Αντώνης

 

 

Πάλλα Δομνίκη

 

 

Παπαβασιλείου Νίκος

 

 

Σιμιτζής Βασίλης

 

 



 



«Τι ήτανε οι κατακλυσμοί της σκοτεινής προϊστορίας μπροστά στις συμφορές που σήμερα χτυπάν τις πολιτείες μας; Και τι ήτανε οι κακές σοδειές μπρος στην ανέχεια που μας δέρνει ανάμεσα σε τόση αφθονία;»  Μπέρτολτ Μπρεχτ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΓΣ της ΕΛΜΕ  ΣΑΜΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 10/12 , 10.30πμ στο αμφιθέατρο ΓΕΛ

Αγωνιζόμαστε για και με το σωματείο μας! 

Για δουλειά και ζωή με δικαιώματα!

Μια πρωτόγνωρη εκπαιδευτική χρονιά είναι σε εξέλιξη. Όσα μάζευαν οι εξελίξεις των προηγούμενων, πολλών χρόνων, συμπυκνώνονται σε όσα ζούμε, παράγουν μεγάλες πιέσεις, αντιφάσεις και απαιτήσεις προς κάθε κατεύθυνση.

Από τη μια το σύστημα -στη χώρα αλλά και διεθνώς-, που με την πιο προφανή ιδεολογική του έκπτωση και γύμνια βρίσκεται στη φάση αναζήτησης «τελικής λύσης» για τα δικαιώματα, τους όρους δουλειάς και ζωής, ακόμα και της ίδιας της ζωής, των λαών, του λαού μας…

Από την άλλη, ο λαός μας –και ο κλάδος των Εκπαιδευτικών μέσα σε αυτόν- βρίσκεται μέσα στη βαρυχειμωνιά της γενικευμένης αντιλαϊκής επίθεσης και μπροστά του βλέπει να απειλείται από τα ακόμα χειρότερα. Φτώχεια, ανεργία, αδιοριστία, εργασιακή ομηρία-περιπλάνηση–εξόντωση. Τσεκούρωμα περίθαλψης ασφάλισης, σύνταξης . Κατάπνιξη –κατάργηση ελευθεριών, σωματείων. Στη δουλειά «δούλος» του εργοδότη και υπάκουο γρανάζι του κράτους (το λένε και αξιολόγηση). Όλα αυτά χωρίς τέλος! Και πάνω και μέσα σε όλα αυτά η απειλή του πολέμου ακόμα και πυρηνικού! Σε μια  χώρα -πολεμική βάση των μεγάλων φονιάδων του πλανήτη…

Κάπου «ανάμεσα» - αλλά βασικά, δίπλα στο σύστημα- οι δυνάμεις της διαμεσολάβησης. Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός των ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ και όσα αυτές διαμορφώνουν σε ΟΛΜΕ–ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ. Ένας «συνδικαλισμός» που για να υπηρετήσει την ξέφρενη επίθεση έχασε ακόμα και τα φύλλα συκής του. Έτσι όμως υπονομεύει τους όρους  διαμεσολάβησης του, αφήνει «κενό» επικίνδυνο για την πολιτική του συστήματος…   

Συνάδελφοι/σες

Η εκλογοαπολογιστική ΓΣ της 3/12 είναι κρίσιμη! Όπως κρίσιμη είναι σε αυτές τις συνθήκες κάθε ΓΣ! Γιατί αυτές οι συνθήκες και κάτω από την πολιτική κυριαρχία των δυνάμεων του συστήματος γεννούν και παράγουν πολλαπλά ζητήματα και ερωτήματα. Γεννούν και παράγουν την ανάγκη να απαντήσουμε συλλογικά, ως σωματείο, στο βασικό επίδικο: πως θα υπερασπιστούμε και θα διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας στη δουλειά και στη ζωή μας;

Αυτή τη συζήτηση-αντιπαράθεση πρέπει να την κατακτήσουμε στις Γενικές Συνελεύσεις! Να μην αφήσουμε να «κατασταλεί» από τα «διατάγματα» των παρατάξεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Να μην κουκουλωθεί από τις ντρίπλες και τα στρογγυλέματα των παρατάξεων που καιροσκοπούν για να αναπαράγουν τους συμβιβασμούς που τρίζουν κάτω από το βάρος της επίθεσης. Ας ανοίξουμε λοιπόν κάποια από τα βασικά ζητήματα.

Ø  Ποιοι αγώνες είναι «νόμιμοι»;

ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ και ΠΕΚ μας βομβαρδίζουν με τα «πορίσματα των δικηγόρων» που κρίνουν ότι είναι «παράνομος» ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση. Στην πραγματικότητα εκβιάζουν την υποταγή μας. Γιατί κανένας αγώνας που στρέφεται ενάντια στην πολιτική του συστήματος (για την ανατροπή της αξιολόγησης, της ΕΒΕ και της Τράπεζας θεμάτων, για αυξήσεις στους μισθούς , για την ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη …) δεν είναι  και δεν θα είναι «ευπρόσδεκτος» από το σύστημα! Αλλά δεν θα πάρουμε «άδεια» από τον αντίπαλο για να αγωνιστούμε για τα δίκια μας! Οι αγώνες δεν είναι ούτε «νόμιμοι» ούτε «παράνομοι». Είναι δίκαιοι και αναγκαίοι!


Ø  Ο κλάδος «δεν μπορεί» να αγωνιστεί;

Ο κλάδος (των 180.000 ανθρώπων!) έδειξε εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο σε κάθε μικρή και μεγαλύτερη ευκαιρία–πρόκληση, τις πραγματικές διαθέσεις του. Στην τεράστια απεργία της 11/10/21. Στα ποσοστά συμμετοχής του στην απεργία –αποχή την περσινή χρονιά. Στο χιονιά του περασμένου Γενάρη που το ΥΠΑΙΘ κυνηγούσε ακόμα και στα τηλέφωνα για την εφαρμογή της τηλε-«εκπαίδευσης» Στην μαζική φετινή του άρνηση απέναντι σε μέντορες-συντονιστές-ομίλους. Στην αποχή του έως και με 70% από τις τηλε–εκλογές για τα Υ.Σ. κόντρα στη γραμμή των τριών μεγάλων του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Στη μαζική συμμετοχή του στην απεργία της 9/11 και στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου… Ο κλάδος δεν προσαρμόζεται στην επίθεση! Κόντρα στην πολύμορφη και παρατεταμένη υπονόμευση των αγωνιστικών διαθέσεων οι εκπαιδευτικοί παραμένουν απέναντι στην πολιτική του συστήματος! Οι άνωθεν  «αναλύσεις» για την «ανημπόρια» θέλουν να προβάλλουν τη γραμμή της υποταγής στη μάζα των συναδέλφων

Ø  Να «πιέσουμε» τις ΟΛΜΕ-ΔΟΕ να … οργανώσουν αγώνα;

Σε αυτή την επινόηση κατέφυγε το ΠΑΜΕ όλη την περσινή χρονιά και μέχρι τώρα για να κρύψει τη δική του γραμμή άρνησης των αγώνων. Το αποκορύφωμα της «πίεσης» ήταν το άθλιο λεγόμενο «πρόγραμμα δράσης» που ψήφισε τον περασμένο Οκτώβρη στην ΟΛΜΕ μαζί με ΣΥΝΕΚ και ΠΕΚ και με δήλωση συμφωνίας  της ΔΑΚΕ. Ένα «πρόγραμμα» αδράνειας και συκοφάντησης της έννοιας του συνδικαλισμού και των αγώνων. Στη ΔΟΕ πέρσι «πίεσαν» οι Παρεμβάσεις για να περάσει η αξιολόγηση με τη μορφή των διαβόητων «ενιαίων κειμένων»!  Σε τέτοιες και μόνο τέτοιες «πιέσεις» είναι ευεπίφορες οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού που αμέσως μετά το πρόγραμμα υποταγής του Οκτώβρη  συνέχισαν το έργο τους συμμετέχοντας στις τηλε-εκλογές της Κεραμέως! Ο αγώνας που είναι δίκαιος και αναγκαίος δεν θα γίνει με την πολιτική άδεια του κυβερνητικού συνδικαλισμού αλλά κόντρα σε αυτόν!

Ø  Να επιδιώξουμε «μικρές κατακτήσεις» που … δεν χρειάζονται αγώνα;

Σχεδόν η μισή χρονιά πέρσι στην ΕΛΜΕ Σάμου καταναλώθηκε για την προώθηση της φαεινής που έλεγε πως αν ζητήσουμε μειώσεις εισιτηρίων  από τις ακτοπλοϊκές εταιρείες θα τις πάρουμε!! Οι εμπνευστές της φαεινής (ΠΑΜΕ, ΣΥΝΕΚ) ούτε που θέλουν να θυμούνται το αναπόφευκτο ναυάγιο της! Το «επιχείρημα» των «έξυπνων κινήσεων» που τάχα θα φέρουν μικρές κατακτήσεις, το μόνο που πραγματικά επιδιώκει είναι να συγκαλύψει τα αδιέξοδα της γραμμής της υποταγής και του συμβιβασμού. Με το ίδιο πρόσχημα  των υποτιθέμενων «γρήγορων και εύκολων λύσεων» η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ (ΠΑΜΕ-Παρεμβάσεις) διέστρεψε την απόφαση της μαζικής ΓΣ της 21/9 από βήμα πάλης προς τον κεντρικό αγώνα που απαιτείται σε παράσταση στη ΔΙΔΕ για τις συγχωνεύσεις τμημάτων. Έτσι βέβαια ούτε οι συγχωνεύσεις αντιμετωπίστηκαν ενώ ταυτόχρονα υπονομεύτηκε η δυναμική της αγωνιστικής συγκρότησης του σωματείου. Χωρίς μαζική δύναμη διεκδίκησης και πάλης τίποτε μικρό ή μεγαλύτερο δεν μπορεί να κατακτηθεί!

Ø  Ο νόμος Χατζηδάκη «μένει στα χαρτιά»;

Ο αντεργατικός-αντισυνδικαλιστικός νόμος ήδη εφαρμόστηκε σε πολλές περιπτώσεις (αποφάσεις δικαστηρίων για απεργία-αποχή, ΕΔΟΘ, ΝΤ Καρδίτσας, εκλογές συλλόγων Α/θμιας και με «νομιμοποίηση» στο Συνέδριο της ΔΟΕ…)  Εξάλλου το κύμα διώξεων των τελευταίων ημερών (ΔΙΠΕ Δράμας, ΕΛΜΕ Λάρισας, Σύλλογος Βύρωνα, 8ο Γυμνάσιο Πειραιά…) επιβεβαιώνει πως το σύστημα και η κυβέρνηση του δεν πρόκειται να «αφήσει στα χαρτιά» την επίθεση στα σωματεία! Οι εμπνευστές του συνθήματος «θα μείνει στα χαρτιά» (ΠΑΜΕ) κηρύσσουν συνθηκολόγηση με την επίθεση αυτή που στοχεύει να κάνει τα σωματεία παραρτήματα του κράτους και της εργοδοσίας. Είναι οι ίδιοι που εφάρμοσαν πανελλαδικά και χωρίς καμιά προσπάθεια αντίστασης τον προάγγελο αυτής της επίθεσης, το Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων του ΣΥΡΙΖΑ. Και είχαν το θράσος να μας καταγγείλουν κιόλας επειδή δεν συνυπογράφαμε την υποταγή τους σε αυτό! Ο νόμος Χατζηδάκη δεν αφορά τους «συνδικαλιστές», αφορά και χτυπά τους εργαζόμενους! Η πάλη για την ανατροπή του πρέπει να μπει στην πρώτη γραμμή των σωματείων! 


Ø  Γιατί τόσοι «Συντονισμοί» αλλά καμιά απόφαση κινητοποίησης;

Δεκάδες σωματεία –πέρσι και φέτος- συγκρότησαν «συντονισμούς» που υποτίθεται ότι θα έδιναν αγωνιστική διέξοδο στον κλάδο και απέναντι στη γραμμή ξεπουλήματος των αγώνων και υποταγής των Ομοσπονδιών. Ωστόσο κανένας από αυτούς τους «Συντονισμούς» δεν αποφάσισε ποτέ καμιά κινητοποίηση! Κανένας δεν πήρε πχ απόφαση για μια ενιαία 3ωρη απεργιακή  στάση και διαδηλώσεις που με μια πανελλαδικότητα θα έδειχνε και θα άνοιγε ένα δρόμο. Το Συντονιστικό των Παρεμβάσεων το μόνο που αποφάσιζε ήταν τα εξώδικα θεωρώντας προφανώς την απεργία-αποχή ως την αρχή και το τέλος του αγώνα! Το Συντονιστικό του ΠΑΜΕ αποφάσισε … δεκάδες αιτήματα εν είδη προεκλογικού προγράμματος και με αρκετά από τα αιτήματα αυτά να είναι προσφιλή στα think tanks  του συστήματος. Αλλά και ο συντονισμός των 37 ΕΛΜΕ που –σωστά- αρνήθηκαν το πραξικόπημα της ακύρωσης της ΓΣ των προέδρων που αποφάσισαν οι κυβερνητικοί της ΟΛΜΕ τον Οκτώβρη,  δεν πήρε καμιά απόφαση κινητοποίησης. Δεν πρόκειται για Συντονισμούς σωματείων και μάλιστα στη βάση αποφάσεων από ΓΣ. Πρόκειται για Συντονισμούς περιχαράκωσης παραταξιακών δυνάμεων. Περιχαράκωση που θέλει να υπερασπιστεί την ίδια γραμμή με την οποία η κάθε μια πορεύτηκε.  Γραμμή που  δεν πιστεύει ή ακόμα χειρότερα δεν θέλει, την ανάπτυξη μαζικού αγώνα του κλάδου. Ο Συντονισμός των σωματείων που θα στηρίζεται σε μαζικές ΓΣ είναι αναγκαίος! Για να αποφασίσει  κινητοποιήσεις που θα βγάλουν τον κλάδο στο δρόμο της διαδήλωσης και της απεργίας  ξεπερνώντας  τις δυνάμεις της υποταγής και του συμβιβασμού.

    Συνάδελφοι/ισες

Το «μεγάλο γεγονός» που θα ανοίγει διέξοδο από τη βαρυχειμωνιά που ζούμε και τα χειρότερα που μας απειλούν δεν θα έρθει από πάνω και από έξω! Οι κοινοβουλευτικές εκλογές –που μας ζητάνε αδρανείς να τις περιμένουμε-  δεν είναι σταθμός ανατροπής, αλλά σταθμός ανανέωσης της επίθεσης του συστήματος με τον όποιο διαχειριστή προκύψει! Την  ανατροπή της επίθεσης, την ανάδειξη της μάζας των εκπαιδευτικών ως δύναμη που έχει λόγο και ρόλο για τη ζωή της, μόνο με την μαζική πάλη μπορούμε να την κατακτήσουμε! Πάλη είναι η μαζική κίνηση με απεργίες και διαδηλώσεις, με συνελεύσεις που θα περιλαμβάνουν συζήτηση, αντιπαράθεση, επιλογή αιχμών, απόφαση, συγκρότηση πλατιών επιτροπών αγώνα, απολογισμό των προηγούμενων βημάτων.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, 10.30 πμ στο αμφιθέατρο του ΓΕΛ ΣΑΜΟΥ

 

ü  Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς

ü  Ανατροπή της αξιολόγησης

ü  Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών,

ü  Ανατροπή της ΕΒΕ, της Τράπεζας Θεμάτων, της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας και του νόμου Πλαίσιο

ü  Κατάργηση του αντεργατικού, αντισυνδικαλιστικού Ν.4808 (Χατζηδάκη)

ü  Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι των λαών! Φιλία αλληλεγγύη με όλους τους λαούς. Καμιά εμπλοκή της χώρας- Έξω το ΝΑΤΟ και οι βάσεις.

 

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ


ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ-ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ-ΑΠΕΡΓΙΑ



 

Διάβασέ το »