ΑΚΕ: Εισήγηση στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ Σάββατο 7/12 6:00μμ, «Ίριδα»

 

Σε μια εποχή πολέμου, φτώχειας και τρομοκρατίας, η μόνη πραγματική απάντηση είναι ο μαζικός αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα

Εισήγηση στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Σάββατο 7/12 6:00μμ, «Ίριδα»

              Όπως αναφέρουμε και στην πρόσκληση για την σημερινή εκδήλωση, θεωρούμε πως αποτελεί αναγκαιότητα η ύπαρξη πολιτικών διαδικασιών και συζητήσεων ανάμεσα στους εργαζόμενους, σε κάθε εποχή, πόσο μάλλον σε μια εποχή σαν αυτή που διανύουμε, όπου οι εξελίξεις  είναι καταιγιστικές και κρίσιμες σε κάθε πεδίο. Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών πιστεύαμε πάντα πως δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή πολιτικά συμπεράσματα για τα συνδικαλιστικά ζητήματα που προκύπτουν στον κλάδο μας και για τις εξελίξεις στον χώρο της εκπαίδευσης, εάν δεν τις εντάσσουμε στην μεγάλη εικόνα των πολιτικών εξελίξεων στην χώρα, αλλά και παγκοσμίως.

             Αποτελεί πάγια και αδιάρρηκτη θέση μας πως η εκπαίδευση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη από τις κεντρικές πολιτικές στοχεύσεις της άρχουσας τάξης. Αντιθέτως, ο ρόλος της είναι η αναπαραγωγή της ιδεολογίας του καπιταλισμού στην νεολαία και η κατανομή της με ταξικούς όρους στην αγορά εργασίας, οπότε και είναι άμεσα ελεγχόμενη από τις κάθε φορά επιδιώξεις, αλλά και κρίσεις  του συστήματος. Μέσα από αυτό το πρίσμα λοιπόν, θα προσπαθήσω να περιγράψω τα βασικά στοιχεία που πιστεύουμε πως διαμορφώνουν τα πολιτικά χαρακτηριστικά της περιόδου που διανύουμε και κατ’ επέκταση της κύριες στοχεύσεις του συστήματος για την εκπαίδευση που του χρειάζεται..

Τα πολιτικά χαρακτηριστικά της περιόδου στο διεθνές επίπεδο

              Εάν προσπαθούσαμε να πούμε με δύο-τρεις λέξεις τα κύρια χαρακτηριστικά της περιόδου, σίγουρα από το μυαλό μας θα περνούσαν και οι λέξεις κρίση, πόλεμος, αστάθεια, ανασφάλεια. Είναι κοινώς αποδεκτό πως τα τελευταία σχεδόν τρία  χρόνια οι εξελίξεις που βαραίνουν περισσότερο απ’ όλες ,σε παγκόσμιο επίπεδο είναι οι εξελίξεις στα δύο πολεμικά μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής, ο ιμπεριαλισμός με κύριο εκπρόσωπο της ΗΠΑ και αδίστακτο εκτελεστή το κράτος- δολοφόνο του Ισραήλ, δείχνει με τον πιο φανερό τρόπο, το πραγματικό φρικιαστικό του πρόσωπο, σε μια προσπάθεια πραγματικής εθνοκάθαρσης ενάντια στον  παλαιστινιακό λαό. Ακόμη και αστοί αναλυτές δεν μπορούν πλέον να κρύψουν τον παγκόσμιο αποτροπιασμό για τα χιλιάδες νεκρά παιδιά στις αγκαλιές των σακατεμένων γονιών τους, για τα κατεστραμμένα νοσοκομεία και σχολεία, για την χρήση απαγορευμένων όπλων και τις επιθέσεις σε προσφυγικούς καταυλισμούς, για την διαρκή παρεμπόδιση ανθρωπιστικής βοήθειας και τους ασταμάτητους θανάτους από πείνα, δίψα και μολύνσεις. Το κράτος όμως τρομοκράτης του Ισραήλ δεν φαίνεται να αρκείται στα παραπάνω! Έχει ξεδιπλώσει επίθεση σε όλη την ευρύτερη περιοχή, με βομβαρδισμούς στην Συρία, διαρκείς προκλήσεις στο Ιράν και συνεχόμενες επιθέσεις στον Λίβανο, όπου η εκεχειρία δεν πρόλαβε να συμπληρώσει ούτε 48 ώρες.

             Στην περίπτωση της Ουκρανίας, μετά από τις τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύεται ακόμη πιο ξεκάθαρα, πως αποτελεί το κύριο πεδίο του ανταγωνισμού μεταξύ των κυρίαρχων ιμπεριαλιστών, ΗΠΑ και Ρωσίας και αποτελεί ακόμη την παγκόσμια σκακιέρα για την διαμόρφωση όρων και συμμαχιών μέχρι και για έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Εξάλλου το πράσινο φως από μεριάς Μπάιντεν για χτύπημα της Ρωσίας από την Ουκρανία με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και η απάντηση της Ρωσίας με την εκτόξευση του βαλλιστικού πυραύλου μεσαίου βεληνεκούς oreshnik, αλλά και η αλλαγή του πυρηνικού δόγματος, μαζί με την δήλωση Πούτιν πως η σύγκρουση έχει πάρει πλέον παγκόσμια χαρακτηριστικά, αποδεικνύουν πως ούτε η ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία μπορούν να υποχωρήσουν από τις διεκδικήσεις τους στο πεδίο κι ακόμη κι αν μπουν στην διαδικασία ενός κάποιου συμβιβασμού, αυτός θα είναι ιδιαίτερα εύθραυστος και πρόσκαιρος.

             Οι επιπτώσεις της γενικευμένης κρίσης του συστήματος και τα αδιέξοδά του στο γεωπολιτικό γίνονται φανερές και αμείλικτες στην καθημερινότητα των λαών όλου του κόσμου, καθώς συμπαρασύρει και μια σειρά οικονομικών παραγόντων, που προφανώς το κόστος τους μετακυλίεται  στο εισόδημα του εργαζόμενου λαού, συνοδεία της στέρησης βασικών του δικαιωμάτων και δημοκρατικών ελευθεριών.

Στο εσωτερικό της χώρας

              Συγκεκριμένα στο εσωτερικό, οι δεσμεύσεις της ντόπιας άρχουσας τάξης και των κυβερνήσεων που κάθε φορά την υπηρετεί έχουν οδηγήσει, στο να μετατραπεί η χώρα σε μια απέραντη νατοϊκή βάση και ο λαός μας να βρίσκεται μπροστά στην άμεση απειλή να γίνει στόχος επιθέσεων, εξαιτίας της βαθιάς εμπλοκής της Ελλάδας στα πολεμικά μέτωπα και της στοίχισης τους με τα πολεμοκάπηλα σχέδια των ιμπεριαλιστών της Δύσης. Η συνάντηση πρόσφατα του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ έγινε ώστε να επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά, η στήριξη από την μεριά της κυβέρνησης για την διεξαγόμενη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης και για την κυριαρχία των συμφερόντων των ΗΠΑ στο πεδίο της Ουκρανίας, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει για την χώρα, πλήρη παραχώρηση εδαφών και εγκαταστάσεων, ακόμη κι αν σημαίνει τη  θυσία του ίδιου της του λαού.

             Παράλληλα, οι παραπάνω δεσμεύσεις μα και η οικονομική εξάρτηση της χώρας από ΗΠΑ και Ε.Ε. έχουν οδηγήσει τον λαό να μην καταφέρνει να ανταπεξέλθει ούτε στις βασικές του ανάγκες. Η ακρίβεια, οι διαρκείς ανατιμήσεις προϊόντων, πάγιων λογαριασμών και υπηρεσιών και οι καθηλωμένοι μισθοί, προκαλούν την φτωχοποίηση όλο και μεγαλύτερου κομματιού των εργαζομένων, ενώ οι αυξήσεις- κοροϊδία, του επιπέδου 40 ευρώ σε πλάνο τριετίας μόνο ως πρόκληση μπορούν να ληφθούν. Το όποιο καλόπιασμα των μεσοστρωμάτων και τα ιδεολογικά αφηγήματα του συστήματος, μιας προηγούμενης εποχής, έχουν αντικατασταθεί από θρασύτατες δηλώσεις και την ωμή παραδοχή, πως ακόμη κι αυτά τα στρώματα θα συνεχίσουν να δέχονται τις επιπτώσεις της όλο και πλατύτερης φτωχοποίησης και η όποια ενδεχόμενη, δήθεν ανάπτυξη δεν πρόκειται να τους περιλαμβάνει. Νόμοι όπως του Γεωργιάδη το 2023, αλλά και πιο πρόσφατα, η ψήφιση του νόμου για τον κατώτατο μισθό, ακριβώς αυτό έρχονται να επικυρώσουν. Πως ο εργαζόμενος δηλαδή οφείλει να δουλεύει ασταμάτητα και με τους χειρότερους όρους, να διαπραγματεύεται μόνος με τον εργοδότη του και η μόνη του ελπίδα για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του απαιτήσεις είναι η δεύτερη δουλειά, τα εξαήμερα και τα 13ωρα.

  Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά πως ο μόνος αντίπαλος που μπορεί να σταθεί απέναντι και ενάντια στις παραπάνω στοχεύσεις είναι το οργανωμένο λαϊκό κίνημα και γι αυτό φροντίζει επισταμένως να εξοπλιστεί με κάθε τρόπο στην κατεύθυνση της διάλυσης των συνδικαλιστικών οργάνων, της ποινικοποίησης του αγώνα και της συνολικότερης τρομοκράτησης  των εργαζομένων. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσπάθειας από την μεριά του συστήματος, είναι ο Νόμος Χατζηδάκη 4808/2021,που αποσκοπεί στον πλήρη κρατικό έλεγχο των σωματείων και την υποδούλωση τους και στην δια νόμου απαγόρευση της απεργίας, που αποτελούσε πάντοτε το ισχυρότερο όπλο, απέναντι στο κεφάλαιο και την εργοδοσία. Άλλα παραδείγματα, επίσης βαρύνουσας σημασίας είναι ο νόμος Χρυσοχοίδη, που ορίζει διάφορες προϋποθέσεις για την διεξαγωγή κινητοποιήσεων, προκειμένου να τις ποινικοποιήσει, αλλά και ο νόμος περί φωνασκιών σε εκπαιδευτικούς χώρους και νοσοκομεία, που μάλιστα είχε πλασαριστεί από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης ως προστασία των εργαζομένων, εφαρμόζεται όμως εννοείται για την δίωξη συνδικαλιστικών δράσεων στους χώρους εργασίας εκπαιδευτικών και υγειονομικών.

Ποιος ο ρόλος της εκπαίδευσης στο τοπίο αυτό

              Μέσα σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο, το εκπαιδευτικό σύστημα, όχι μόνο δεν μένει ανεπηρέαστο, αλλά ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια έχει στοχοποιηθεί  από τις κυβερνήσεις  με μια σειρά αντιμεταρρυθμίσεων, που κύριο στόχο έχουν την πλήρη αναδιαμόρφωση και απογύμνωση του από  λαϊκά δικαιώματα. Οι κύριες πολιτικές στοχεύσεις του συστήματος και των κυβερνήσεων του εδώ και δεκαετίες είναι, η ένταση των ταξικών φραγμών και η απομαζικοποίηση της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το πλήγμα σε βασικά κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα και η παραπέρα αμφισβήτηση του δικαιώματος στην σταθερή και μόνιμη εργασία και η απόλυτη πειθάρχηση μαθητών και εκπαιδευτικών στις επιδιώξεις τους, μέσω της τρομοκρατίας.

             Η εφαρμογή της ΕΒΕ και της τράπεζας θεμάτων στην δευτεροβάθμια, όπως και η δηλωμένη πρόθεση για εφαρμογή του εθνικού απολυτηρίου, για εξετάσεις δηλαδή και βαθμολόγηση πανελλαδικού τύπου, σε όλες τις τάξεις του Λυκείου, σε συνδυασμό με την ψήφιση του νόμου για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, έχουν κάνει ξεκάθαρο πως η τριτοβάθμια εκπαίδευση και τα επαγγελματικά δικαιώματα του πτυχίου, καθόλου αυτονόητα δεν είναι για την πλειοψηφία των παιδιών που προέρχονται από χαμηλά στρώματα. Αντιθέτως, θα αποθαρρύνονται από πολύ νωρίς, με τα παραπάνω ταξικά εμπόδια, ακόμη και για να ολοκληρώσουν την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εξάλλου, η κυβέρνηση για το μεγάλο αυτό κομμάτι του μαθητικού πληθυσμού έχει προβλέψει και ψηφίσει τον νόμο για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση που μετατρέπει τα ΕΠΑΛ, σε μια μεταλυκειακή σούπα, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα και προοπτική, με απλήρωτη παιδική εργασία και εμπέδωση της εργασιακής βαρβαρότητας, ώστε να δημιουργήσει την στρατιά των ευέλικτων και πειθήνιων αυριανών εργαζομένων που έχει ανάγκη.

              Μάλιστα, ένας από τους πολλούς στόχους της αξιολόγησης, που διακαώς προσπαθούν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 20 ετών να εφαρμόσουν, είναι αυτό που περιγράφηκε παραπάνω, να λειτουργήσουν δηλαδή οι εκπαιδευτικοί , μέσα από απειλές, διώξεις και τρομοκρατία και ως ιδεολογικός ιμάντας μεταφοράς των αφηγημάτων και των σάπιων αξιών του συστήματος, στην νεολαία. Να τους πείσουν ακόμη και για το ενδεχόμενο να γίνουν κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστικών πολέμων, για τους οποίους έχει διακηρύξει η αστική τάξη τις δεσμεύσεις της, σε Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές.  Ουσιαστικά, οι εκπαιδευτικοί πρέπει αυτήν την άγρια πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά, να την μεταφέρουν ως μια αντικειμενική κατάσταση, που δεν αλλάζει και να τους πείσουν πως η αδικία, οι ταξικοί σκόπελοι που αντιμετωπίζουν, η ανασφάλεια για το μέλλον και τη ζωή τους έχει να κάνει με τα δικά τους προσωπικά χαρακτηριστικά και μόνο.

Το πολυεργαλείο της αξιολόγησης

             Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών έχουμε εξαρχής και σωστά χαρακτηρίσει την αξιολόγηση, ως αντιδραστικό πολυεργαλείο στα χέρια του συστήματος, αφού όπου έχει εφαρμοστεί, έχει φανεί πως λειτουργεί πολυεπίπεδα για την επίθεση σε μια σειρά δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, αλλά και των μαθητών. Το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης με λίγα λόγια, επιδιώκει να δημιουργήσει εκπαιδευτικούς τρομοκρατημένους, πειθήνιους και πειθαρχημένους στις υποδείξεις του Υπουργείου, να χτυπήσει τις συναδελφικές σχέσεις των εκπαιδευτικών και τις μετατρέψει σε σχέσεις ανταγωνισμού και καχυποψίας, να κατηγοριοποιήσει σχολεία και εκπαιδευτικούς σε κατάλληλους και ακατάλληλους, να ρίχνει την ευθύνη για ότι στραβό υπάρχει στο εκπαιδευτικό σύστημα στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και τελικά να επιφέρει καθοριστικό χτύπημα στο δικαίωμα για σταθερή και μόνιμη εργασία, τώρα και στον δημόσιο τομέα. Δεν έχει πολύ καιρό εξάλλου που στην Κύπρο η Υπουργός Παιδείας δήλωσε πως η αξιολόγηση πρέπει να συνδεθεί και με την απομάκρυνση… ανεπαρκών εκπαιδευτικών! Για όλους τους παραπάνω λόγους η αξιολόγηση αποτελεί κεντρική πολιτική στόχευση και διακαής πόθος του συστήματος και θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο ώστε να εφαρμοστεί.

             Το γεγονός αυτό οι συνάδελφοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, το αντιλαμβάνονται και γι αυτό από την πρώτη στιγμή τάχθηκαν ενάντια στην αξιολόγηση και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να μην συναινούν, να μην αποδέχονται την αξιολογική κουλτούρα, παρ’ όλες τις πιέσεις και τους εκβιασμούς του Υπουργείου και παρ’ όλη την συμβιβασμένη στάση των Ομοσπονδιών και τις αυταπάτες που σπέρνουν στον κλάδο. Στα τέσσερα όμως χρόνια που διανύθηκαν μέσα στον αγώνα αυτό, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Η κυβέρνηση, έχει κατορθώσει να κάνει σημαντικά βήματα στην εφαρμογή του νόμου και έχει οδηγήσει σημαντικό κομμάτι των νεοδιόριστων συναδέλφων στον εκβιασμό «κάντο να τελειώνεις», ενώ εμβαθύνει την επίθεση και με τις απανωτές απαγορεύσεις και διώξεις μέσω πειθαρχικών για την συμμετοχή τους στην απεργία αποχή.

             Στην κατάληξη αυτή έχουν συμβάλλει απόψεις, τόσο από τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, που εξάλλου αυτός είναι ο ρόλος του μέσα στα σωματεία, όσο όμως και από το κύριο κομμάτι της αριστεράς. Όπως έχουμε γράψει και παλιότερα «η κυριαρχία δεκαετιών μιας γραμμής συμβιβασμού στον συνδικαλισμό έχει οδηγήσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να παραμορφώνουν μέχρι και την ίδια την έννοια των λέξεων». Τα δήθεν έξυπνα κόλπα των ενιαίων κειμένων, η εγκατάλειψη των στάσεων εργασίας και των συγκεντρώσεων έξω από τα σχολεία που πραγματοποιείται αξιολόγηση, η ανάθεση ζητημάτων όπως τα πειθαρχικά και οι μονιμοποιήσεις των νεοδιόριστων στους νομικούς συμβούλους, τα πανηγύρια για δήθεν νίκες και χαστούκια στην κυβέρνηση, ο εφησυχασμός περί νομιμότητας και ατομικών λύσεων οδήγησαν τον κλάδο σε αδράνεια και απογοήτευση. Στο σημείο αυτό, αξίζει να σταθούμε λίγο στο πως χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο της απεργίας- αποχής από τις διαδικασίες της αξιολόγησης και στην εκτίμηση που είχαμε ως Αγωνιστικές Κινήσεις, από την πρώτη στιγμή που τέθηκε το ζήτημα. Η απεργία- αποχή μπορεί και έχει λειτουργήσει σε σημαντικό βαθμό στο μπλοκάρισμα της αξιολόγησης μέσα στα σχολεία που γίνεται προσπάθεια υλοποίησης της και γι αυτό τον λόγο την έχουμε στηρίξει με όλες μας τις δυνάμεις. Επιμένουμε όμως και θεωρώ πως έχει επιβεβαιωθεί ότι  μόνη της, χωρίς δηλαδή στάσεις εργασίας και μαζικές συγκεντρώσεις έξω από τα σχολεία που επιχειρείται αξιολόγηση, χωρίς να συνοδεύεται με οργάνωση κεντρικού απεργιακού αγώνα και διαδηλώσεις σε όλη την χώρα, καταλήγει κι αυτή μια ατομική υπόθεση και εγκαταλείπει τους συναδέλφους μόνους στην αντιμετώπιση με τους συμβούλους.

             Άλλη μια στρέβλωση που επιχειρείται έντονα τα τελευταία χρόνια από ΔΟΕ και ΟΛΜΕ και την πλειοψηφία των δυνάμεων που συμμετέχουν εκεί, είναι η περιβόητη νομική κάλυψη των συναδέλφων, οι καταγγελίες και τα εξώδικα στο Υπουργείο που παρανομεί και η προσπάθεια να βαφτιστούν κινητοποιήσεις οι συνευρέσεις των Δ.Σ. με την διοίκηση στα γραφεία των διευθύνσεων. Πόσες φορές έχουμε ακούσει στις συνελεύσεις και έχουμε διαβάσει σε ανακοινώσεις παρατάξεων πως η απεργία αποχή είναι καθ’ όλα νόμιμη, ότι μας προστατεύει το Σύνταγμα, πως τα πειθαρχικά θα πέσουν στο κενό. Όπως ανέφερα και παραπάνω, το κράτος νομοθετεί ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων ώστε να εξυπηρετήσει να συμφέροντα της τάξης που υπηρετεί. Επίσης, νομοθετεί προκειμένου να οχυρωθεί απέναντι στις όποιες αντιστάσεις των εργαζομένων και να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς. Είναι τουλάχιστον αυταπάτη, αν όχι ξεδιάντροπο ψέμα να προσπαθείς να πείσεις τους εργαζόμενους πως θα βρουν συμπαραστάτη και αρωγό στον αγώνα τους ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, την αστική δικαιοσύνη. Οι όποιες θετικές δικαστικές αποφάσεις υπήρξαν στο ζήτημα των μονιμοποιήσεων, γίνανε καθαρά και μόνο κάτω από την πίεση της μεγάλης μάζας των συναδέλφων που συνεχίζουν να αντιστέκονται και σίγουρα δεν μπορούμε να μιλάμε για νίκες όταν η πλειοψηφία των συναδέλφων βρίσκεται ακόμα κάτω από τον εκβιασμό της μη μονιμοποίησης τους ή όταν τα εκατοντάδες πειθαρχικά που υπάρχουν οδήγησαν πολλούς συναδέλφους στην υποχώρηση. Εξάλλου να μην ξεχνάμε πως η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιήθηκε για τις μονιμοποιήσεις των νεοδιόριστων του 20- 21, πως δηλαδή τότε δεν υπήρχε ακόμα το νομικό πλαίσιο της αξιολόγησης, αφήνει ξεκρέμαστους τους νεοδιόριστους των επόμενων ετών, αλλά και την ουσία του αγώνα που στην τελική είναι η ανατροπή όλου αυτού του θεσμικού πλαισίου.

Πως παλεύουμε;

             Τελειώνοντας, δεν υιοθετούμε την άποψη που λέει ότι οι εκπαιδευτικοί θα τρομάξουν και θα αποθαρρυνθούν εάν περιγράφεται η κατάσταση με όλα τα εμπόδια και της απειλές που υπάρχουν. Για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, πρέπει κατ’ αρχήν να την γνωρίζουμε, να είμαστε προετοιμασμένοι και να έχουμε πίστη στις δικές μας δυνάμεις. Ο μόνος δρόμος που μπορούν οι εκπαιδευτικοί να βρουν πραγματική διέξοδο, από την μαύρη εικόνα που διαμορφώνεται είναι ο δρόμος του αγώνα, χωρίς αυταπάτες για εύκολες λύσεις, χωρίς ανάθεση της πάλης τους στους ειδικούς.. Επιμένουμε στην γραμμή που έχουμε διατυπώσει εξ’ αρχής, πως για να καταφέρουμε νίκες πρέπει η υπόθεση του αγώνα να γίνει υπόθεση στα χέρια των εκπαιδευτικών. Με μαζικές και τακτικές γενικές συνελεύσεις και με επιτροπές αγώνα που θα ενεργοποιούν ένα ευρύτερο κομμάτι συναδέλφων ως ενεργά μέλη στην οργάνωση του κινήματος και όχι ως παρατηρητές, που θα διαμορφώνουν συνειδήσεις αγωνιστών και όχι ακολούθων των Διοικητικών Συμβουλίων Με μαζικές διαδηλώσεις και  την προσπάθεια για συγκρότηση κεντρικού απεργιακού αγώνα κόντρα στην λογική των Ομοσπονδιών, που θέλουν απεργίες τουφεκιές στον αέρα και με έναν αχταρμά από αιτήματα, σαν να μην υπάρχουν επίδικα.  

              Η ιεράρχηση των ζητημάτων είναι επίσης υψίστης σημασίας για την συνέχεια του αγώνα. Το να μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι ζητήματα όπως της αξιολόγησης, των διώξεων και των αυξήσεων σε μισθούς, μαζί με το επίδομα για στέγαση σε αναπληρωτές και νεοδιόριστους, την εξίσωση του ωραρίου των νηπιαγωγών και την αναβάθμιση των αναλυτικών προγραμμάτων όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά αντιθέτως υπονομεύει την μεγαλύτερη συσπείρωση των εκπαιδευτικών και την ταύτιση τους με τα αιτήματα. Η κουβέντα για ΣΣΕ στους εκπαιδευτικούς σε μια προσπάθεια να υιοθετηθεί από τα σωματεία, όλη η πολιτική πλατφόρμα του ΠΑΜΕ, ή οι προτάσεις νόμων στην Βουλή για το ζήτημα του κατώτατου μισθού, σπέρνουν αυταπάτες στους εργαζόμενους πως με… ένα άρθρο και ένα νόμο θα λυθούν όλα τα προβλήματα, πως με τους κατάλληλους συνδικαλιστές ή τους κατάλληλους βουλευτές , τα ζητήματα πάλης θα απαντηθούν με κοινοβουλευτικούς τρόπους, πως τελικά το σύστημα που τόσο εχθρικά στέκεται απέναντι στις διεκδικήσεις του λαού, θα πειστεί να ψηφίσει και να εφαρμόσει μια φιλολαϊκή πολιτική, αρκεί να είναι ορθολογική και ολοκληρωμένη. Η ιεράρχηση όμως των αιτημάτων δεν μπορεί να εξυπηρετεί ταυτόχρονα τις μικροπολιτικές επιδιώξεις του κάθε πολιτικού φορέα και τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Η ίδια η πραγματικότητα θεωρούμε πως έχει αναδείξει επίδικα και αυτά στον κλάδο των εκπαιδευτικών μεταφράζονται στα αιτήματα για ανατροπή των ταξικών φραγμών που διαρκώς αυξάνονται και αναβαθμίζονται, για την ανατροπή των νόμων της αξιολόγησης και την μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων και αναπληρωτών συναδέλφων μας χωρίς προϋποθέσεις, για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, για να παρθούν πίσω όλες οι συνδικαλιστικές διώξεις και να σπάσει το κλίμα τρομοκρατίας που επιδιώκεται να εμπεδωθεί ως καθημερινότητα.   

             Ειδικότερα το τελευταίο ζήτημα των διώξεων, των πειθαρχικών και των μεθοδεύσεων από την μεριά της κυβέρνησης για απολύσεις εκπαιδευτικών για συνδικαλιστικούς λόγους, θεωρούμε πως πρέπει να αναδειχθεί σε κεντρικό ζήτημα πάλης του εκπαιδευτικού κινήματος, γιατί αποτελεί ευθύ χτύπημα στις συνδικαλιστικές ελευθερίες όλου του λαού και προσπάθεια ποινικοποίησης των σωματείων, των συλλογικών αποφάσεων και του ίδιου του αγώνα. Η αδιαφορία που υπέδειξαν οι Ομοσπονδίες αλλά και η πλειοψηφία των παρατάξεων όταν άρχισαν να ενεργοποιούνται οι πρώτες διώξεις, αλλά και η αντιμετώπιση τους στην συνέχεια σαν ένα νομικό κι όχι πολιτικό ζήτημα απέδειξε για άλλη μια φορά πως καμία εμπιστοσύνη δεν μπορούμε να έχουμε στις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε τον δείχνει η τεράστια προσπάθεια που έγινε μέσα από την  «Ανοικτή Συνέλευση Αγώνα Ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις και τις Απολύσεις», στην Αθήνα, αλλά και αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας  και κατόρθωσαν να σπάσουν τη σιωπή της συνδικαλιστικής ηγεσίας και την εχθρική στάση των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ καταφέρνοντας να αναδείξουν το θέμα των διώξεων και των απολύσεων και να οργανωθούν η μαχητική μαζική συγκέντρωση στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής  στις 23 του Οκτώβρη, αλλά και άλλες κινητοποιήσεις έκτοτε  για το ζήτημα.

             Αυτόν τον δρόμο προσπαθούμε και παλεύουμε ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών. Να ξαναγίνουν τα σωματεία όργανα πάλης στα χέρια των εργαζομένων, να λειτουργούν οι συνάδελφοι ως ενεργά μέλη του αγώνα και όχι ως παρατηρητές σε μια λογική ανάθεσης και εκπροσώπησης, να απομονωθούν οι απόψεις που στέλνουν τους εκπαιδευτικούς σε αυταπάτες για ατομικές και δήθεν νόμιμες λύσεις . Είναι δύσκολο και χρονοβόρο, αλλά είναι ο μόνος δρόμος μέσα από τον οποίο μπορούμε να οδηγηθούμε σε πραγματικές κι όχι εικονικές νίκες.  Απαιτείται ενεργή συμμετοχή όλων μας, συλλογικότητα, δέσμευση και χρόνος. Σ’ αυτήν την λογική σας καλούμε όλους και στις εκλογοαπολογιστικές συνελεύσεις των δύο εκπαιδευτικών σωματείων, για να συμβάλλουμε σε μια συζήτηση με πραγματικά απολογιστικά στοιχεία και όχι ευχολόγια. Σας καλούμε να στηρίξετε τα ψηφοδέλτια των Αγωνιστικών Κινήσεων, όχι μόνο με μια λογική εκπροσώπησης αυτής της άποψης και στα Διοικητικά Συμβούλια, αλλά και με την συμβολή σας στην προσπάθεια για πραγματική αλλαγή συσχετισμών, σε μια κατεύθυνση επίμονου και παρατεταμένου αγώνα, ώστε να διεκδικήσουμε δουλειά και ζωή με δικαιώματα. 

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ Σάββατο 7/12 και ώρα 6:00μμ, κτίριο Αλεξάνδρειο κληροδότημα, αίθουσα «Ίριδα»!

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ

             Διανύουμε μια χρονιά ιδιαίτερα απαιτητική πολιτικά, με όλο και πιο αιματηρές και επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς σε διεθνές επίπεδο, με τον πόλεμο να απειλεί όλο και περισσότερες περιοχές του πλανήτη, με την ακρίβεια να καθιστά ζητούμενο για τους εργαζόμενους ακόμα και τα βασικά είδη κατανάλωσης και υπηρεσιών και με την κρατική καταστολή, τις διώξεις και την τρομοκρατία να βρίσκονται πλέον στην ημερήσια διάταξη, ιδιαίτερα στον χώρο της εκπαίδευσης.

              Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών θεωρούμε επιβεβλημένο, σε μια τέτοια περίοδο, να αυξηθούν οι πολιτικές διαδικασίες και οι συζητήσεις ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και συνολικά στους εργαζόμενους, προκειμένου να μπορέσουμε να ανιχνεύσουμε τις απαντήσεις που απαιτούνται από την μεριά του κινήματος και να οργανώσουμε τον αγώνα μας ενάντια στην άνευ προηγουμένου επίθεση που δέχεται ο εργαζόμενος λαός  από την κυβερνητική πολιτική.

Για τον λόγο αυτό διοργανώνουμε  και σας καλούμε να συμμετέχετε στην εκδήλωση- συζήτηση μας, με θέμα τις εξελίξεις στην εκπαίδευση, την στάση των πολιτικών δυνάμεων και την άποψη μας για την απάντηση που απαιτείται από την μεριά των εργαζόμενων.

Σάββατο 7/12 και ώρα 6:00μμ,
κτίριο Αλεξάνδρειο κληροδότημα,  αίθουσα «Ίριδα»

Διάβασέ το »

Σχετικά με την νέα τροπολογία για τις προσλήψεις αναπληρωτών!

 

Σχετικά με την νέα τροπολογία για τις προσλήψεις αναπληρωτών

Με τροπολογία του Υπουργείου επιχειρείται να περάσει η πρόσληψη αναπληρωτών από πίνακες εκτός ΑΣΕΠ, οι οποίοι θα καταρτίζονται από τους Διευθυντές Εκπαίδευσης κάθε περιοχής. Πιο συγκεκριμένα, εφόσον εξαντληθούν οι τελικοί αξιολογικοί πίνακες του ΑΣΕΠ, με ειδική πρόσκληση θα καλούνται υποψήφιοι που διαθέτουν τα «τυπικά προσόντα» αλλά δεν είναι στους πίνακες να υποβάλλουν αίτηση και να προσληφθούν ως αναπληρωτές. Ενώ εάν δεν καλυφθούν τα κενά, τότε καλούνται συνταξιούχοι (!!) εκπαιδευτικοί (κάτω των 67 ετών...) να υποβάλλουν αντίστοιχη αίτηση!

Το Υπουργείο και η κυβέρνηση, μετά τη σκανδαλώδη διαδικασία των προσλήψεων στο Ψηφιακό Φροντιστήριο, όπου αναγνωρίστηκε η προϋπηρεσία από τα ιδιωτικά φροντιστήρια και προσμετρήθηκαν κριτήρια όπως η προσωπικότητα και οι επικοινωνιακές δεξιότητες (!!), προχωρούν σε ακόμα ένα χτύπημα του δικαιώματος στην εργασία των εκπαιδευτικών. Είναι οι ίδιοι που κρατούν «κλειδωμένους» τους πίνακες του ΑΣΕΠ για δύο και τρία χρόνια, στερώντας το δικαίωμα εργασίας από απόφοιτους σχολών αλλά και από ανθρώπους που για οποιοδήποτε λόγο δεν μπόρεσαν να υποβάλλουν αίτηση ή αυτή απορρίφθηκε. Είναι οι ίδιοι που διατήρησαν ακέραιο το προσοντολόγιο του ΣΥΡΙΖΑ, που επέβαλλε ένα ατέρμονο κυνήγι δεύτερων πτυχίων και μεταπτυχιακών, ξένων γλωσσών και πιστοποιητικών. Έρχονται τώρα να «χρυσώσουν» δήθεν το χάπι για ένα πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν και συντήρησαν, ανοίγοντας το δρόμο της πρόσληψης στο δημόσιο σχολείο μέσω διαφορετικών διαδικασιών από αυτές που ισχύουν τα τελευταία χρόνια, με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για τα κριτήρια που τελικά θα λαμβάνονται υπόψιν.

Από την άλλη, η «ευκαιρία» για εργασία από συνταξιούχους εκπαιδευτικούς, πατά πάνω στην οικονομική εξαθλίωση μέσα στην οποία διαβιούν δεκάδες χιλιάδες πρώην συνάδελφοι μας που λαμβάνουν συντάξεις φτώχειας, ενώ και οι όποιες εξαγγελόμενες αυξήσεις είναι κάτω του επίσημου πληθωρισμού. Η κίνηση αυτή συνάδει με τα γενικότερα «κίνητρα» επανένταξης στην εργασία των συνταξιούχων, αφού ήδη πάνω από 180.000 συνταξιούχοι συμπολίτες μας έχουν αναγκαστεί να συνεχίσουν την εργασία τους προκειμένου να αυξήσουν το πενιχρό τους εισόδημα. Είναι άμεση συνέπεια του νόμου Γεωργιάδη που επιβάλλει 6ήμερη και 13ωρη εργασία, γυρίζοντας μας πίσω δεκαετίες από άποψη δικαιωμάτων.

Τα παραπάνω έρχονται σε μια περίοδο που το σύστημα αναβαθμίζει την επίθεση του απέναντι στους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι διώκονται και σέρνονται σε πειθαρχικά γιατί αντιστέκονται στην αξιολόγηση και συνολικά στην αντιλαϊκή επίθεση. Που ετοιμάζεται νέο υβριδικό σύστημα διορισμών με γραπτές εξετάσεις, όπου όποιος δεν πιάνει τη βάση θα μένει εκτός! Έρχονται όμως και σε μια περίοδο υποχώρησης του κινήματος, όπου την κύρια ευθύνη φέρουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, που αναπαράγουν μια εικόνα «αντεπίθεσης» του κλάδου μετά και τις πρόσφατες δικαστικές δικαιώσεις για το θέμα των μονιμοποιήσεων.

Η μαζική παρόλα αυτά συμμετοχή των εκπαιδευτικών στις απεργίες 23/10 και 20/11, στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου, αλλά και στις συγκεντρώσεις ενάντια στις ακροάσεις των συναδέλφων στα πειθαρχικά συμβούλια, αποδεικνύουν την επιμονή που δείχνει μεγάλο μέρος του κλάδου στην κατεύθυνση της αντίστασης και διεκδίκησης. Στο δρόμο αυτό πρέπει να συνεχίσουμε, πυκνώνοντας τις γραμμές του πραγματικού αγώνα, κόντρα στις αυταπάτες και τον εφησυχασμό!

ü  Να παρθεί πίσω η τροπολογία για πρόσληψη εκπαιδευτικών εκτός των πινάκων του ΑΣΕΠ!

ü  Καμιά σκέψη για γραπτό διαγωνισμό! Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί!

ü  Άμεση και χωρίς όρους μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων!

ü  Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς!

ü  Παύση όλων των διώξεων! Να σταματήσουν τώρα τα πειθαρχικά!

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 20 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, 10:00 στο ΕΚΣ

 

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 20 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, 10:00 στο ΕΚΣ

Η 20 Νοέμβρη, ημέρα Γενικής Απεργίας, ανήκει σε όλους τους εργαζόμενους. Η συμμετοχή σε αυτή  είναι ένα μεγάλο «όχι» στην πολιτική της κυβέρνησης. Αυτή είναι «ο αντίπαλος» με τον οποίο πρέπει να αναμετρηθούμε.

Να κλείσουμε τα σχολεία και να διαδηλώσουμε μαζικά στους δρόμους

Ø  Γιατί ο μισθός εξαφανίζεται μες στην πρώτη εβδομάδα του μήνα χωρίς να καλύπτει τις βασικές μας ανάγκες και πρέπει να απαιτήσουμε αυξήσεις μαζί με όλους τους άλλους εργαζόμενους.

Ø  Γιατί έτσι υπερασπιζόμαστε στην πράξη τα δικαιώματά μας στην απεργία και τη διαδήλωση, κόντρα στους νόμους που τις απαγορεύουν, για να μην μπορούμε να αντιστεκόμαστε, να διεκδικούμε και να κερδίζουμε.

Ø  Για να σπάσουμε την εντατικοποίηση στα σχολεία και την καθημερινή τρομοκρατία μιας αντίληψης που καλλιεργούν εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις και τα μέσα παραπληροφόρησης, πως οι εκπαιδευτικοί ευθύνονται για τα όλα τα στραβά και ανάποδα της εκπαίδευσης.

Ø  Για να πάρουν πίσω όλες τις συνδικαλιστικές διώξεις στην εκπαίδευση και παντού, για να μην περάσουν οι πρώτες απολύσεις στο δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστικούς λόγους.

Ø  Για να ανατρέψουμε όλο το νομικό πλαίσιο της αξιολόγησης, που μας θέλει υποταγμένους για να διδάσκουμε υποταγή, για να γίνουμε οι δήμιοι των δικαιωμάτων της νεολαίας.

Ø  Για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των μαθητών μας στη δωρεάν δημόσια εκπαίδευση, για συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες στα σχολεία.

Ø  Για να βάλουμε φραγμό στα σχέδια γενικευμένου πολέμου και στη χρήση πυρηνικών, για λευτεριά στην Παλαιστίνη και για να σταματήσει ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία. Η ανάπτυξη του αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος είναι καθήκον όλων των σωματείων των εργαζομένων.

Ø  Για να έχουμε τη ζωή που μας αξίζει.

Η διέξοδος βρίσκεται στην οργάνωση και στον μαζικό αγώνα

Τη συνολική και άγρια επίθεση δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε με ατομικές στάσεις, με νομικά επιχειρήματα, με απλή ανάταση των χεριών σε αποφάσεις ή να αναθέσουμε σε άλλους να την αντιμετωπίσουν μέσω κάποιας ψήφου σε κάποια κάλπη ή με επερωτήσεις στη Βουλή. Απαιτείται ενεργή συμμετοχή όλων μας, συλλογικότητα, δέσμευση και χρόνος. Διεκδικούμε τα σωματεία με τη συμμετοχή μας στις γενικές συνελεύσεις, με επιτροπές αγώνα, με πρωτοβουλίες. Τέτοιο παράδειγμα είναι η «Ανοικτή Συνέλευση Αγώνα Ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις και τις Απολύσεις», που έσπασε τη σιωπή της συνδικαλιστικής ηγεσίας και την εχθρική στάση των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ και ανέδειξε το θέμα των διώξεων και των απολύσεων οργανώνοντας τη μαχητική μαζική συγκέντρωση στην ΠΔΕ στις 23 Οκτώβρη.

Η γενική απεργία στις 20 Νοέμβρη δεν ανήκει στους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Ανήκει στους απεργούς και τους διαδηλωτές. Δεν είναι μια μέρα που χάνουμε μεροκάματο. Είναι μέρα ελευθερίας των εργαζόμενων. Με τη συμμετοχή μας να δείξουμε την ενότητά μας, με τη μαχητική διαδήλωση την αποφασιστικότητά μας, με τα συνθήματα που θα απευθύνουμε στον λαό να προβάλουμε τα αιτήματά μας και να τον καλέσουμε να παλέψει.

Με οργάνωση, αντίσταση, διεκδίκηση και αγώνες θα προχωρήσουμε για να ζήσουμε!

Με ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΝΕΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ – ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ συνεχίζουμε!

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ – ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 17/11, 6:00μ.μ. Πλατεία Καρλοβάσου

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 17/11, 6:00μ.μ. Πλατεία Καρλοβάσου

 

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 1973-2024

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΟΥ
ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ, ΖΩΗ, ΔΟΥΛΕΙΑ,
ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 17/11, 6:00μ.μ. Πλατεία Καρλοβάσου

51 χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση φοιτητών και λαού, ο «Νοέμβρης» συνεχίζει να είναι «καρφί» στα πλευρά του συστήματος και των κομμάτων του. Το αγωνιστικό, εξεγερσιακό, ανυπότακτο πνεύμα του φόβιζε και φοβίζει τους κάθε είδους αντιδραστικούς. Γι’ αυτό και 51 χρόνια προσπαθούν να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα του και να τον σβήσουν από την μνήμη και τη συνείδηση νεολαίας και λαού. Γι’ αυτό και πολύ έντονα το τελευταίο διάστημα αστοί αλλά και «αριστεροί» επιχειρούν να αποκρύψουν τον αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του με το ψευτοεπιχείρημα ότι οι ΗΠΑ δεν οργάνωσαν τη στρατιωτική δικτατορία του 1967.

Τα συνθήματα «ΕΞΩ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ», «ΕΞΩ οι Αμερικάνοι» στην πύλη του Πολυτεχνείου δίνουν ηχηρή απάντηση στους διαστρεβλωτές της ιστορίας.

Αυτά τα συνθήματα ενάντια στους Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και στα ντόπια στηρίγματά τους είναι ανάγκη να κυριαρχήσουν και αυτές τις μέρες. ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ είναι υπεύθυνες μαζί με τον ρωσικό ιμπεριαλισμό για την μεγαλύτερη ανθρωποσφαγή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ουκρανία με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Οι ιμπεριαλιστές ανταγωνίζονται για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και για κυριαρχία αλέθοντας χώρες και κομματιάζοντας λαούς σε μια επικίνδυνη πορεία προς έναν γενικευμένο πόλεμο. Την ίδια στιγμή στην Παλαιστίνη συνεχίζεται η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, το μαντρόσκυλο των ΗΠΑ στην περιοχή. Μόνο ένα οργανωμένο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα μπορεί να μπει φραγμός στους άδικους πολέμους και στην καταστροφή.

«Ψωμί και Παιδεία» διεκδικούσαν οι φοιτητές και ο λαός τον Νοέμβρη του 1973. Πάλη, διαδηλώσεις, απεργίες για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις πρέπει να οργανώσουν οι εργαζόμενοι σε όλους τους χώρους και οι εκπαιδευτικοί ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τη συντριβή των εργασιακών τους δικαιωμάτων.

Να αντιπαλέψουμε την πολιτική των ταξικών φραγμών (Τράπεζα Θεμάτων, ΕΒΕ, μεγάλα τμήματα…) που πετά τους μαθητές έξω από το σχολείο και προετοιμάζει τους περισσότερους για φτηνό εργατικό δυναμικό ήδη από τα 16 τους χρόνια.

Να αντιπαλέψουμε την πολιτική της αξιολόγησης-πειθάρχησης που προωθεί η κυβέρνηση. Αντιστεκόμαστε στην κυβέρνηση και σ’ όλους αυτούς που θέλουν να μας μετατρέψουν σε υπάκουους δημόσιους υπαλλήλους που θα είμαστε σκυφτοί, θα αποδεχόμαστε το πέταγμα των μαθητών από το σχολείο και τη συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων μας.

«Ελευθερία»! Ένα ακόμη κόκκινο νήμα που συνδέει το τότε με το σήμερα. Τότε η στρατιωτική φασιστική δικτατορία με τις εξορίες, τα βασανιστήρια, τις φυλακίσεις, τις απαγορεύσεις.

Σήμερα η πολιτική της τρομοκρατίας, των απειλών, του εκφοβισμού. Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων θεσπίζουν αντεργατικούς-αντισυνδικαλιστικούς νόμους που ποινικοποιούν τους αγώνες, κηρύσσουν τις απεργίες παράνομες, οδηγούν στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. Οι διώξεις συναδέλφων μας στον Πειραιά αλλά και τα πειθαρχικά που στήνονται σε όλη τη χώρα γι’ αυτούς που κάνουν απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση αποδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν την αξιολόγηση. Ξεπερνώντας τις συμβιβασμένες και υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, να συνεχίσουμε την απεργία-αποχή και να την αναβαθμίσουμε σε κεντρική απεργιακή μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και στις διώξεις.

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 20 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, 10:00 στο ΕΚΣ

Ø ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ

Ø ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ - ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ

Ø ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ, ΤΟ ΝΑΤΟ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Ø ΕΞΩ ΗΠΑ, ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ø ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

Ø ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Ø ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Ø ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

Ø ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΕΒΕ ΚΑΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ

Ø ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Ø ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ, ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Ø ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ/ΕΣ στην Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Σάμου, στις 17:30

 

ΟΛΟΙ/ΕΣ στην Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου στο 1^ο Δημοτικό Σχολείο Σάμου, στις 17:30

Μισό αιώνα μετά την λαϊκή εξέγερση του Νοέμβρη του ’73, τα συνθήματα που ακούγονταν και ήταν γραμμένα στις πύλες του Πολυτεχνείου, συνεχίζουν να αντανακλούν τα επίδικα για τις λαϊκές ανάγκες, συνεχίζουν να δείχνουν τον δρόμο σε εργαζόμενους και νεολαία για την απόκρουση της επίθεσης που δέχονται στα δικαιώματα τους, σε όλους τους τομείς.

Το κυρίαρχο σύνθημα που υπήρχε την περίοδο εκείνη, για ανεξαρτησία της χώρας ( Έξω οι ΗΠΑ) και απεμπλοκή της από δολοφονικούς ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς ( Έξω το ΝΑΤΟ) είναι ένα σύνθημα που μέχρι σήμερα δείχνει την μόνη πραγματική διέξοδο που έχει ο λαός για να γίνει «αφέντης στον τόπο του και τον κόπο του». Τα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία δείχνουν στους λαούς με τον πιο καθαρό τρόπο ποιοι είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες, ποιοι είναι αυτοί που διαλύουν χώρες, διεξάγουν γενοκτονίες και απειλούν την ανθρωπότητα με πυρηνικό όλεθρο και Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που αντηχούσε τότε σε κάθε Πανεπιστήμιο της χώρας και σε κάθε διαδήλωση, εκφράζει σήμερα την ανάγκη για αντίσταση και διεκδίκηση σε μια σειρά κεκτημένων λαϊκών δικαιωμάτων που έχουν χτυπηθεί από την κυβερνητική αντιδραστική πολιτική ή έχουν καταργηθεί, διαμορφώνοντας για τους εργαζόμενους και την νεολαία ένα εργασιακό περιβάλλον που θυμίζει μεσαίωνα και μια ζωή μέσα στην τρομοκρατία και την ανασφάλεια.

Ø  Το πνεύμα του Νοέμβρη μένει ζωντανό στην πάλη για ψωμί. Ενάντια στην φτώχεια και την ακρίβεια που οδηγούν τα λαϊκά νοικοκυριά στην ανέχεια, με την διεκδίκηση για αυξήσεις στους μισθούς.

Ø  Το πνεύμα του Νοέμβρη μένει ζωντανό στον αγώνα για κατάργηση των εξεταστικών σφαγείων, της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, της τράπεζας θεμάτων και του εθνικού απολυτηρίου, που επιδιώκουν να πετάξουν την μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών έξω από τα σχολεία και να δημιουργήσουν στρατιές εργαζόμενων φοβισμένους, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα.

Ø  Το πνεύμα του Νοέμβρη μένει ζωντανό στην μάχη για ανατροπή όλου του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης που φέρνει κατηγοριοποιήσεις σχολείων και εκπαιδευτικών, άνοιγμα  του δρόμου για ποινές και απολύσεις στο δημόσιο σχολείο, σχολεία γκέτο και εκπαιδευτικούς τρομοκρατημένους που θα λειτουργούν ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης πάνω στην μαθητική νεολαία.

Ø  Το πνεύμα του Νοέμβρη μένει ζωντανό στον αγώνα για ελευθερίες. Στις μαζικές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους διωκόμενους συναδέλφους μας που υψώνουν ανάστημα και αντιστέκονται στην κυβερνητική πολιτική (πειθαρχικά για απεργία- αποχή, απειλές για αργία για μπλοκάρισμα αξιολόγησης, για έκφραση άποψης), διεκδικούν ασφάλεια και προσλήψεις στα σχολεία ( ΕΔΕ για σύλλογο διδασκόντων ειδικού Νηπιαγωγείου Πειραιά) , εμπνέουν τους μαθητές τους με ιδέες ενάντια στον πόλεμο και υπέρ της ελευθερίας των λαών (πειθαρχικό σε συναδέλφισσα από το 3^ο Δημ. Σχολείο Ταύρου) .

Το πογκρόμ συνδικαλιστικών διώξεων που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση ενάντια στους μαχόμενους εκπαιδευτικούς έχει στόχο να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου, να πλήξει τα σωματεία και τις συλλογικές διαδικασίες μας και να ανακόψει κάθε φωνή αντίστασης και αγώνα και γι αυτό αφορά όλο τον λαό. Η απάντηση πρέπει να είναι μαζική και επίμονη, με συνελεύσεις, συγκεντρώσεις έξω από τα πειθαρχικά και διαδηλώσεις σε όλη την χώρα. Τα σωματεία πρέπει να αναλάβουν την οργάνωση πραγματικού αγώνα, έξω από ψευδαισθήσεις για δικαίωση μέσω νομικών οδών.

Η απεργία στις 20 του Νοέμβρη να είναι η καθολική απάντηση του κλάδου σε όλα τα παραπάνω. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ μετά από δύο χρόνια και κάτω από την πίεση που δέχονται από τις εργαζόμενες μάζες, επιτέλους καλούν από κοινού σε απεργία. Η απεργία αυτή πρέπει να αποτελέσει σταθμό για το εκπαιδευτικό κίνημα και εφαλτήριο για επίμονο απεργιακό αγώνα. Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ, ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·        Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις και τα πειθαρχικά

·        Κατάργηση όλων των νόμων της αξιολόγησης

·        Μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των νεοδιόριστων

·        Μαζικούς μόνιμους διορισμούς-Μονιμοποίηση των αναπληρωτών

·        Κάτω οι ταξικοί φραγμοί- Κατάργηση της ΕΒΕ και της τράπεζας θεμάτων

·        Πραγματικές αυξήσεις στους μισθού

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

·        Συμμετοχή του σωματείου στην συγκέντρωση για την 17^η Νοεμβρίου

·        Στις 20 Νοεμβρίου απεργούμε. ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

·        Απεργιακή συγκέντρωση του σωματείου την επόμενη εβδομάδα για το ζήτημα των διώξεων με τρίωρη στάση εργασίας και διοργάνωση εκδήλωσης από τα σωματεία.

·        Συνεχίζουμε με την απεργία- αποχή από ΟΛΕΣ τις διαδικασίες της αξιολόγησης και συγκεντρώσεις έξω από ΚΑΘΕ σχολείο που επιχειρείται αξιολόγηση

·        Μετά την 20^η Νοεμβρίου νέα Γενική Συνέλευση και συντονισμός για το επόμενο απεργιακό βήμα

Διάβασέ το »

ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές για τα όργανα της διοίκησης!

 

           Το Σάββατο 2 Νοεμβρίου το Υπουργείο Παιδείας και οι Περιφερειακές και τοπικές διοικήσεις του, καλούν τους εκπαιδευτικούς να ψηφίσουν- κλικάροντας στον υπολογιστή τους- στις εκλογές για τα Α-Π-ΚΥΣ(Π-Δ)Ε.

·       Μας καλεί να συμμετέχουμε το Υπουργείο που πριν μια βδομάδα έβγαλε με προσφυγή του στα δικαστήρια -για πρώτη φορά μετά τη χούντα- ΑΠΕΡΓΙΑ ομοσπονδίας (ΔΟΕ) παράνομη!!!

·       Αυτοί που έχουν εξαπολύσει πογκρόμ διώξεων και πειθαρχικών, που για πρώτη φορά μετά τη χούντα επιδιώκουν απολύσεις για συνδικαλιστική δράση, που στήνουν απανωτά ΕΔΕ σε όσους κριτικάρουν την κυβέρνηση ή τάσσονται με την Παλαιστίνη, που απειλούν και ζητούν δηλώσεις μετάνοιας και υποταγής, μοιράζουν 5ημερες και 2ημερες άδειες στους υποψήφιους για προεκλογικό αγώνα(!!!).

·        Αυτοί - το κράτος, οι κυβερνήσεις του και τα στελέχη τους- που ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, που περιστέλλουν το απεργιακό δικαίωμα βγάζοντας παράνομους τους λαϊκούς αγώνες, εντείνοντας τη φασιστικοποίηση, παραχωρούν(;!) στα όργανά τους, δυο θέσεις στους αιρετούς του κλάδου.

Σ' αυτό το προσκλητήριο εμπέδωσης της συναίνεσης, της συνδιαλλαγής με το σύστημα, της δήθεν συνεργασίας μας με τα όργανα της Διοίκησης και του κράτους, γυρίζουμε την πλάτη.

ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές για τα όργανα της διοίκησης

 Αυτή την απάντηση πρέπει να πάρουν. Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ το Σάββατο 2/11  αποτελεί:

·      Βήμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής για την επίθεση στα δικαιώματά μας, στη ζωή μας μέσα και έξω από τα σχολεία. Πράξη καταγγελίας όλων των νόμων και μέτρων τους. Από την αξιολόγηση μέχρι τη μη μονιμοποίηση των νεοδιορίστων και από την ΕΒΕ και την τηλεκπαίδευση μέχρι την τράπεζα θ(ε)υμάτων και τις εξετάσεις PISA, η επιβολή, ο καταναγκασμός, οι απειλές, οι ποινές και τα δικαστήρια είναι τα μέσα επιβολής όλης της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση. Είναι άρνηση αποδοχής -υποταγής αυτής της μαύρης πραγματικότητας που θέλουν να μας σπρώξουν. Είναι  δήλωση αντίστασης και ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

 

·      Πράξη απόρριψης του υπονομευτικού ρόλου των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού(ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ/ΔΙΚΤΥΟ-ΠΕΚ/ΔΗΣΥ). Είναι καταγγελία του άθλιου ρόλου τους. Η συμμετοχή τους στις εκλογές αποτελεί ακόμη μια κίνηση υποχώρησης και ήττας. Είναι η φυσική συνέχεια των ξεπουλημάτων με την απεργία αποχή, της συμφωνίας τους υπέρ της αξιολόγησης, κλπ. Δοτοί των εκάστοτε κυβερνήσεων, το μακρύ χέρι των διοικήσεων μέσα στον κλάδο, φορείς ρουσφετιών, εξυπηρετήσεων και απειλών. Άλλωστε τα Υ.Σ. και η συμμετοχή σε αυτά έχει το δικό της μερίδιο στην αποσυγκρότηση του κινήματος και στην σύγχυση και διάλυση συνειδήσεων. Για αυτό από τη μεριά μας πάντα ΑΠΕΙΧΑΜΕ από αυτές τις εκλογές, είτε γίνονταν δια ζώσης είτε όπως τώρα ηλεκτρονικές. Στέλνουμε μήνυμα για να χτιστεί ένας άλλος ανεξάρτητος από το κράτος και τις κυβερνήσεις του συνδικαλισμός.

·      Στάση υπεράσπισης των σωματείων μας και του συνδικαλισμού από τον κρατικό έλεγχο. Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της συνδιαχείρισης - συνδιαλλαγής, για να φωτιστεί - αποκαλυφθεί ότι αυτός δεν είναι συνδικαλισμός, είναι η διοίκησή ΤΟΥΣ και το κράτος ΤΟΥΣ ! Δεν θα γίνουν ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ σαν τα...ΠΥΣΔ(Π)Ε τους! Γιατί, αν σήμερα επιβάλλουν την ηλεκτρονική ψηφοφορία και όσα αυτή φέρνει(ανυπαρξία καταστάσεων ψηφισάντων, αλλαγές ψήφου κλπ) στα δικά τους όργανα, ουσιαστικά και κύρια στοχεύουν τα δικά μας όργανα. Δε νομιμοποιούμε την εφαρμογή ηλεκτρονικών ή υβριδικών ψηφοφοριών στις δικές μας διαδικασίες (γενικές συνελεύσεις, αποφάσεις για απεργία εκλογές συνδικάτων) όπως ορίζει ο ν. Χατζηδάκη. Δεν είμαστε κλικαδόροι, ούτε followers και likers, αλλά εργαζόμενοι, δύναμη διεκδίκησης και δάσκαλοι της νέας γενιάς. Διδάσκουμε και με το αγωνιστικό μας παράδειγμα παλεύοντας για σωματεία εργαλεία πάλης στα χέρια μας και όχι φιλοκυβερνητικά παραρτήματα, “γλάστρες” της διοίκησης.

Καλούμε τις/τους συναδέλφισσες /συναδέλφους

 ΝΑ ΑΠΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΥΤΕΣ

·      ΟΧΙ στις αυταπάτες της συνδιοίκησης και τη διαβρωτική λογική της ατομικής «λύσης»

·      Ανατροπή του ν. Χατζηδάκη που χτυπά τα σωματεία μας και στην επιβολή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Έξω το κράτος από τα σωματεία. Κάτω τα χέρια από τις συλλογικές μας διαδικασίες!

·      ΟΧΙ στις διώξεις και τα πειθαρχικά. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα μας στην απεργία, τη διαδήλωση, την συνδικαλιστική και πολιτική δράση.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Διάβασέ το »