Η κατάντια των συνδικαλιστικών ηγεσιών εργαλείο στα χέρια της κυβερνητικής επίθεσης

Χειρότερες μέρες ξημερώνουν για τους εργαζόμενους

Η κατάντια των συνδικαλιστικών ηγεσιών εργαλείο στα χέρια της κυβερνητικής επίθεσης

Μόνη λύση η οργάνωση και ο αγώνας

κόντρα στην επίθεση και την υποταγή

Η ψήφιση του αντιδραστικού νομοσχεδίου Χατζηδάκη εγκαινιάζει μια νέα ακόμα χειρότερη περίοδο για τους εργαζομένους. Σηματοδοτεί την επιστροφή σε μια κατάσταση πολλών δεκαετιών πίσω, μια κατάσταση απόλυτης και χωρίς όριο εκμετάλλευσης των εργαζομένων και ποινικοποίησης της αντίστασης, του συνδικαλισμού και της απεργίας.

Οι εργαζόμενοι που έδωσαν τη μάχη στους χώρους δουλειάς διαπίστωσαν με δραματικό τρόπο ότι δεν διαθέτουν εργαλεία πάλης και ότι τα μεγάλα λόγια των συνδικάτων που ειπώθηκαν όταν ανακοινώθηκε το νομοσχέδιο, περί casus belli, κατέληξαν στις αναιμικές κινητοποιήσεις που οργάνωσαν οι ηγεσίες αυτές. Ετσι ο «πόλεμος» που έκαναν ήταν:

- μια απεργία που ακυρώθηκε (3 Ιούνη),

- μια απεργία που έγινε (10 Ιούνη) και

- μια απεργία που πήγε να γίνει και έμεινε μισή (16 Ιούνη).

Θα θυμίσουμε εδώ ότι το νομοσχέδιο ήταν γνωστό από τον Οκτώβρη.

Οι αθλιότητες που διαπράχθηκαν στις 3 Ιούνη με την ακύρωση της απεργίας, λίγες μόλις ώρες πριν την πραγματοποίησή της, ξεπεράστηκαν από ακόμα μεγαλύτερες αθλιότητες στις 16 Ιούνη. Όταν:

- η ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) έκανε την πρωτοφανή κίνηση να αιτηθεί από την ΑΔΕΔΥ την εξαίρεσή της από την απεργία (!) λόγω των πανελλαδικών, κίνηση που εκμεταλλεύτηκε η Κεραμέως και έκανε αγωγή ενάντια σε όλους τους κλάδους που θεωρούσε ότι εμπλέκονται στις πανελλαδικές (μετρό, λεωφορεία κλπ),

- η ΑΔΕΔΥ (ίδιες δυνάμεις συν την αποφασιστική επικουρία του ΠΑΜΕ) προχώρησε στην δεύτερη πρωτοφανή κίνηση να προλάβει την απόφαση του δικαστηρίου και να εξαιρέσει όχι όλους τους κλάδους αλλά όσους εμπλέκονταν στις πανελλαδικές! Η απεργία στο μετρό περιορίστηκε μετά τις 10 το πρωί και συνέβη το πρωτοφανές, εργαζόμενοι στον ίδιο χώρο δουλειάς (εκπαιδευτικοί) άλλοι να έχουν δικαίωμα να απεργήσουν και άλλοι όχι! Το δικαστήριο συντάχθηκε με τη σουρεαλιστική πρόταση ΑΔΕΔΥ – ΠΑΜΕ.

Τι έγινε, δηλαδή, με δυο απλά λόγια; Τμήμα της συνδικαλιστικής ηγεσίας (ΟΛΜΕ) έκανε μόνη της «επιστράτευση» του κλάδου ενώ άλλο τμήμα της (ΑΔΕΔΥ - οι ίδιες δυνάμεις συν ΠΑΜΕ) έκανε εφαρμογή της διάταξης Χατζηδάκη περί προσωπικού ασφαλείας πριν, ακόμα, ο νόμος ψηφιστεί! Επιτρέπεται να απεργείς αρκεί η απεργία σου να μην ενοχλεί!

Εδώ πια δεν μιλάμε για κυβερνητικό συνδικαλισμό. Αλλά ότι τα ίδια τα συνδικάτα ασκούν αντιδραστική, αντισυνδικαλιστική, κρατική πολιτική. Πρόκειται περί απόλυτης κατάντιας!

Από τις ίδιες δυνάμεις ακολούθησαν ανακοινώσεις που το μόνο που προκαλούν είναι γέλιο. Κλαψουρίσματα γιατί η κυβέρνηση έκανε την ατιμία να φέρει το νομοσχέδιο ημέρες πανελλαδικών, λες και η κυβέρνηση θα έκανε κάτι άλλο από ατιμία. Κάλπικους πανηγυρισμούς (ανακοινώσεις ΠΑΜΕ) επειδή τελικά κέρδισε η γραμμή του «προσωπικού ασφαλείας» και όχι εκείνη της επιστράτευσης!

Πολύ αποκαλυπτικός και ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, μέσω δήλωσης του στελέχους του Φίλη δηλώνει με θράσος ότι «η Κεραμέως κάνει αγωγή σε ανύπαρκτη απεργία», υπονοώντας ότι οι εκπαιδευτικοί δεν θα έπρεπε να συμμετέχουν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ! Από κοντά και ο Παφίλης του ΚΚΕ με αντίστοιχες δηλώσεις και το ΠΑΜΕ – αρχιτέκτονας του «προσωπικού ασφαλείας» στα σχολεία, αποδείχνοντας την κοινή βάση σεβασμού του συστήματος που συνδέει ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ.

Η υπευθυνότητα όλων τους είναι υπευθυνότητα απέναντι στο σύστημα και την επίθεσή του. Είναι κατρακύλα χωρίς τέλος, κόντρα σε αυτό που κηρύττουν ότι υπηρετούν. Όλη αυτή η παρέα κυβερνητικών και ρεφορμιστών έχει την αυταπάτη ότι οι υπηρεσίες τους θα εξευμενίσουν το σύστημα και θα τους επιφυλάξει πιο «ευγενικό» ποδοπάτημα κατά την επέλασή του. Θα διαπιστώσουν ότι κάνουν λάθος…

Ταυτόχρονα η δυσκολία ή απροθυμία μιας σειράς από ΕΛΜΕ (που θεωρητικά διαθέτουν καλύτερο συσχετισμό) να προσπαθήσουν, έστω, να βάλουν φραγμό στην απεργοσπασία των ηγεσιών ή έστω να καταγγείλουν την απεργοσπασία, δείχνει ότι η πραγματικότητα απέχει πολύ από τις διακηρύξεις. Και δείχνει, ακόμα, ότι έχουν πολλά βήματα να γίνουν…

Το άγριο μέλλον είναι εδώ…

Το σύστημα μας γυρίζει χρόνια πίσω. Με μια έννοια και εμείς οι εργαζόμενοι πρέπει να «γυρίσουμε χρόνια πίσω». Για να βρούμε ξανά εκείνα τα πρώτα βήματα που έσπρωξαν τους εργαζόμενους να φτιάξουν σωματεία. Για να φτιάξουμε σωματεία που δε θα είναι φορείς και εφαρμοστές της επίθεσης του συστήματος, ούτε μηχανισμοί μιας «εργατικής αριστοκρατίας» που θα παζαρεύει με το σύστημα, ούτε εικονικοί στρατοί έτοιμοι, στα λόγια, για μεγάλες μάχες και, στην πραγματικότητα, για μεγάλες υποχωρήσεις. Για να ανακαλύψουμε ξανά ότι ο αγώνας για μια ζωή με δικαιώματα δεν τελειώνει σε μια πορεία – σε μια απεργία. Ότι η αναμονή για μια κυβέρνηση που θα μας σώσει είναι απλή σύγχυση και αναστολή αγώνων. Ότι οι επερωτήσεις και οι προτάσεις νόμου δεν αποτελούν τίποτε άλλο από ψάρεμα ψήφων. Ότι οι νομικές προσφυγές αποτελούν στημένο παιχνίδι. Ότι ο αγώνας είναι ο μόνος δρόμος. Και για να έχει αποτέλεσμα απαιτεί επιμονή, αποφασιστικότητα, ξεκαθάρισμα με παραλυτικές απόψεις.

Το σύστημα, αποθρασυμένο από τις αναιμικές αντιδράσεις των συνδικάτων, θα κλιμακώσει κι άλλο την επίθεσή του. Θα σκεφτεί κι άλλες… παλαβές, «εκσυγχρονιστικές» ιδέες για να γίνουμε μια «κανονική» χώρα εργαζόμενων – σκλάβων. Η επίθεση αυτή θα γεννήσει μαζικές αντιστάσεις και άγρια ξεσπάσματα του λαού και της νεολαίας. Και, ας είμαστε σίγουροι, αυτά δεν θα αργήσουν. Ας ετοιμαστούμε, λοιπόν, για το άγριο μέλλον που είναι πολύ κοντά…

·         Ας κουβεντιάσουμε σε κάθε σχολείο, σε κάθε σωματείο, με κάθε ευκαιρία, για το τι έχουμε μπροστά μας και για το πώς θα οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

·         Οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση να πάρουμε την υπόθεση της απαλλαγής των σωματείων από τη βρώμα της υποταγής, της ψευτιάς, και του συμβιβασμού στα χέρια μας .

·         Ας χαράξουμε ξανά τον (μονό)δρομο του αγώνα!

Η επίθεση του συστήματος θα ανατραπεί στους δρόμους. Κάτω ο νόμος Χατζηδάκη. Κάτω τα χέρια από το 8ωρο, την κυριακάτικη αργία, τις απεργίες και τα συνδικάτα.

Διάβασέ το »

Καταγγελία για την άθλια συμπαιγνία ΟΛΜΕ/ΑΔΕΔΥ - Κεραμέως

 

Εκατό τα αλεπουδάκια – διακόσια η αλεπού

Ζούμε πρωτοφανείς στιγμές. Ενώ, έστω την τελευταία στιγμή η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε 24ωρη απεργία στις 16 Ιούνη (ημέρα ψήφισής), το ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ), με μια πρωτοφανή κίνηση στα συνδικαλιστικά χρονικά ζήτησε από την ΑΔΕΔΥ να εξαιρεθούν οι καθηγητές από την απεργία! Με τον τρόπο αυτό, η ΟΛΜΕ «επιστρατεύει» τον κλάδο για λογαριασμό της κυβέρνησης και εφαρμόζει, πριν ακόμα την ψήφισή του, τη διάταξη περί προσωπικού ασφαλείας του αντιδραστικού νομοσχεδίου Χατζηδάκη. Πρόκειται για νέο ρεκόρ στην έννοια του «κυβερνητικού συνδικαλισμού». Η «υπευθυνότητα» της ΟΛΜΕ είναι μια υπευθυνότητα απέναντι στο σύστημα και την επίθεσή του. Τα επισυναπτόμενα των ΟΛΜΕ – ΑΔΕΔΥ αποτελούν ντοκουμέντα ντροπής στην ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος.

Όμως, η υπόθεση δεν σταματά εδώ. Σε χρόνο ρεκόρ, η ΑΔΕΔΥ κάνει δεκτό το αίτημα της ΟΛΜΕ και η Κεραμέως παίρνει την πάσα και, με αγωγή της, προσπαθεί να βγάλει στην παρανομία την απεργία για όλους τους κλάδους, οι οποίοι, κατά την άποψή της «εμπλέκονται» στη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων! Η αγωγή αφορά «τους εκπαιδευτικούς κάθε κλάδου και κατηγορίας που συμμετέχουν στη διαδικασία, δημόσιους υπάλληλους που υπηρετούν στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, αλλά και εργαζόμενους στα μέσα μαζικής μεταφοράς (π.χ. λεωφορεία, τρένα, πλοία) κατά τις πρωινές ώρες μετακίνησης υποψηφίων, επιτηρητών και λοιπών συντελεστών».

Η αθλιότητα που διέπραξαν η ΟΛΜΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν αφορά πλέον μόνο τους εκπαιδευτικούς. Όχι μόνο είναι ανευθυνότητα απέναντι στα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές με Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής αντικρίζοντας τον αποκλεισμό από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, είναι ανευθυνότητα απέναντι στη νεολαία που από αύριο θα ζήσει τη βαρβαρότητα της εφαρμογής του νομοσχεδίου Χατζηδάκη. Αλλά και αποτελεί προδοτική κίνηση απέναντι σε όλη την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους της χώρας. Πολύ αποκαλυπτικός και ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, μέσω δήλωσης του στελέχους του Φίλη (που ανήκει και στην «αριστερή» τάχα μου πτέρυγα) δηλώνει με θράσος ότι «η Κεραμέως κάνει αγωγή σε ανύπαρκτη απεργία», υπονοώντας ότι οι εκπαιδευτικοί δεν θα έπρεπε να συμμετέχουν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ! Ας καμαρώσει και το ΠΑΜΕ τους μόνιμους συνεταίρους του στην πλειοψηφία της ΟΛΜΕ και ας αναλογιστεί τη μόνιμη στάση του για το σεβασμό της ιερής αγελάδας των πανελλαδικών.

Είμαστε μπροστά σε ιστορικές εξελίξεις. Το σύστημα επιτίθεται σε ιστορικές κατακτήσεις και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στην καλύτερη περίπτωση συμμορφώνονται και στη χειρότερη υποκαθιστούν την κυβέρνηση στην επίθεσή της. Η υπόθεση της συγκρότησης του συνδικαλιστικού κινήματος στην κατεύθυνση της αντίστασης, της διεκδίκησης και της κόντρας στη γραμμή της υποταγής θα μας απασχολήσει όλο το επόμενο διάστημα.

Όμως, αυτό το χάλι της απεργοσπαστικής συμπαιγνίας ΟΛΜΕ/ΑΔΕΔΥ – κυβέρνησης, πρέπει κάθε δύναμη που αναφέρεται στο κίνημα, κάθε αγωνίστρια και αγωνιστής, να το αντιπαλέψουμε άμεσα:

1)      Καταγγέλλουμε το πρωτοφανές απεργοσπαστικό πραξικόπημα.

2)      Καλούμε τα ΔΣ των ΕΛΜΕ να προσπαθήσουν να συμπήξουν μέτωπο στην κατεύθυνση της απρόσκοπτης συμμετοχής των εκπαιδευτικών στην απεργία της ΑΔΕΔΥ. Στην κατεύθυνση αυτή να γίνει έκτακτη τηλεδιάσκεψη όσων ΕΛΜΕ θέλουν να κινηθούν στην παραπάνω κατεύθυνση.

3)      Θεωρούμε ότι σήμερα Τρίτη 15/6, πρέπει να γίνουν έκτακτες απογευματινές διαδηλώσεις σε όσο περισσότερες πόλεις γίνεται, για να καταγγελθεί η ποινικοποίηση της απεργίας.

Να δυναμώσει ο αγώνας κόντρα στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη – Κάτω τα χέρια από το 8ωρο, την κυριακάτικη αργία, την απεργία και τα σωματεία!

Διάβασέ το »

ΕΠΕΙΓΟΝ! Καλούμε όλα τα ΔΣ των ΕΛΜΕ και όλες τις δυνάμεις κεντρικά και τοπικά να τοποθετηθούν στην παρακάτω πρόταση:

 

Πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών προς τα ΔΣ των ΕΛΜΕ

Να μην περάσει το πραξικόπημα της «αυτοεπιστράτευσης» του κλάδου από την ΟΛΜΕ

Απεργούμε στις 16 Ιούνη – Να μην περάσει το αντιλαϊκό νομοσχέδιο Χατζηδάκη

Λίγες μέρες έχουν απομείνει για την ψήφιση ενός από τα πιο αντιλαϊκά και αντιδραστικά νομοθετήματα των τελευταίων χρόνων. Το διαβόητο νομοσχέδιο Χατζηδάκη το οποίο καταργεί το 8ωρο και την κυριακάτικη αργία, χτυπάει παραπέρα τις συλλογικές συμβάσεις, μονιμοποιεί την τηλε-εργασία, διευκολύνει κι άλλο τις απολύσεις και βγάζει στην παρανομία την απεργία και τα σωματεία. Ένα νομοσχέδιο, το οποίο, συνολικά, επαναφέρει όρους εργασίας και συνδικαλισμού που ανάγονται στο 1850! Το νομοσχέδιο αυτό απαιτεί σκληρό αγώνα για να μην ψηφιστεί ή, ακόμα κι αν ψηφιστεί, για την ανατροπή του!

Ενώ, έστω την τελευταία στιγμή η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε 24ωρη απεργία στις 16 Ιούνη (ημέρα ψήφισής), το ΔΣ της ΟΛΜΕ, με μια πρωτοφανή κίνηση στα συνδικαλιστικά χρονικά ζήτησε από την ΑΔΕΔΥ να εξαιρεθούν οι καθηγητές από την απεργία! Με τον τρόπο αυτό, η ΟΛΜΕ «επιστρατεύει» τον κλάδο για λογαριασμό της κυβέρνησης και εφαρμόζει, πριν ακόμα την ψήφισή του, τη διάταξη περί προσωπικού ασφαλείας του αντιδραστικού νομοσχεδίου Χατζηδάκη. Πρόκειται για νέο ρεκόρ στην έννοια του «κυβερνητικού συνδικαλισμού». Η «υπευθυνότητα» της ΟΛΜΕ είναι μια υπευθυνότητα απέναντι στο σύστημα και την επίθεσή του.

Και είναι ανευθυνότητα απέναντι στα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές με Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής αντικρίζοντας τον αποκλεισμό από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, είναι ανευθυνότητα απέναντι στη νεολαία που από αύριο θα ζήσει τη βαρβαρότητα της εφαρμογής του νομοσχεδίου Χατζηδάκη.

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ

1)    Καταγγέλλει το πρωτοφανές απεργοσπαστικό πραξικόπημα.

2)    Δηλώνει ότι θα επιδιώξει μαζί με άλλες ΕΛΜΕ να εφαρμόσει απρόσκοπτα τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην απεργία της ΑΔΕΔΥ και να αχρηστευτεί το πρωτοφανές αίτημα εξαίρεσης από απεργία.

3)    Θα συμμετέχει σε διαδικτυακή σύσκεψη μέσα στην μέρα (Τρίτη 15/6) μαζί με όσες ΕΛΜΕ θέλουν να κινηθούν στην ίδια κατεύθυνση, για να εξεταστούν οι συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί καθώς και αν υπάρχει μια κρίσιμη μάζα ΕΛΜΕ που θα δώσουν τη μάχη έμπρακτα να μην περάσει το πραξικόπημα. Στην περίπτωση αυτή να χαραχτούν βήματα κοινής δήλωσης και στάσης για τη στήριξη της απεργίας στις 16/6.

Να δυναμώσει ο αγώνας κόντρα στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη – Κάτω τα χέρια από το 8ωρο, την κυριακάτικη αργία, την απεργία και τα σωματεία!

Διάβασέ το »

Με ευθύνη απέναντι στους αγώνες που γέννησαν κατακτήσεις, με ευθύνη για το μέλλον της νέας γενιάς ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ 16 Ιούνη

 

Το ρολόι της ιστορίας γυρίζει χρόνια πίσω

Με ευθύνη απέναντι στους αγώνες που γέννησαν κατακτήσεις,

με ευθύνη για το μέλλον της νέας γενιάς

16 Ιούνη – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΟΛΟΙ στους δρόμους

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση 10πμ στο Εργατικό Κέντρο Σάμου!

Λίγες μέρες έχουν απομείνει για την ψήφιση ενός από τα πιο αντιλαϊκά και αντιδραστικά νομοθετήματα των τελευταίων χρόνων. Το διαβόητο νομοσχέδιο Χατζηδάκη το οποίο καταργεί το 8ωρο και την κυριακάτικη αργία, χτυπάει παραπέρα τις συλλογικές συμβάσεις, μονιμοποιεί την τηλε-εργασία, διευκολύνει κι άλλο τις απολύσεις και βγάζει στην παρανομία την απεργία και τα σωματεία. Ένα νομοσχέδιο, το οποίο, συνολικά, επαναφέρει όρους εργασίας και συνδικαλισμού που ανάγονται στο 1850!

Όλος ο «πέτσινος» στρατός των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης (συνεπικουρούμενος από ανθρώπους–ρεπλίκες, εργοδοτολόγους και άλλους… σκληρά εργαζόμενους) έχει βαλθεί να κάνει το μαύρο–άσπρο. Να πείσει ότι το νομοσχέδιο είναι φιλεργατικό!

Όμως ο κόσμος της δουλειάς ξέρει καλά τι σημαίνει να δουλεύει δέκα, δώδεκα και όσες ώρες διατάζει το αφεντικό, με αμοιβή το μεροκάματο πείνας χωρίς πληρωμένες υπερωρίες.

Ο κόσμος της δουλειάς ξέρει τι σημαίνει η ουσιαστική κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Ο κόσμος της δουλειάς διαισθάνεται τι σημαίνει απαγόρευση της απεργίας και παρανομία για την αντίσταση και τον συνδικαλισμό.

Και ο κόσμος των εκμεταλλευτών (ΣΕΒ, ΜΜΕ) τα ξέρει καλά όλα αυτά γι’ αυτό και τα στηρίζει με τέτοια μανία.

Δεν μπορεί να υπάρχει καμία δεύτερη σκέψη. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις διαδηλώσεις στις 16/6 μπορεί να δείξει τη μαζική αντίθεση των εργαζομένων στο άθλιο νομοσχέδιο και να αποτελέσει βάση για τους επόμενους αγώνες που πρέπει να γίνουν –πιο οργανωμένοι, πιο αποφασιστικοί - ακόμα κι αν ψηφιστεί, για την ανατροπή του!

Η ύπαρξη πανελλαδικών εξετάσεων δεν μπορεί να αποτελεί πρόσχημα άρνησης της αναγκαιότητας να υπερασπίσουμε με απεργία τα στοιχειώδη δικαιώματα της νέας γενιάς των εργαζομένων, των σημερινών μαθητών μας.

Όλοι στην απεργία στις 16/6

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση 10πμ στο Ε. Κ. Σάμου!

Όλοι στους δρόμους όλη την ημέρα!

Να μην περάσει η ιστορική οπισθοδρόμηση του νομοσχεδίου Χατζηδάκη!

Μαζικός αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

Διάβασέ το »

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ-ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10πμ Εργατικό Κέντρο Σάμου

 

Νομοσχέδιο Χατζηδάκη:

Όροι εργασίας και συνδικαλισμού επιστροφής στο 1850!

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ!

Νέο όργιο επίθεσης στα εργασιακά και στο συνδικαλισμό αναπτύσσεται μέσω του νομοσχεδίου Χατζηδάκη. Ένα νομοσχέδιο που φορτώθηκε και με νέες αντιλαϊκές ρυθμίσεις μετά την συμμόρφωση των συνδικαλιστικών ηγεσιών που ακύρωσαν την απεργία στις 3 Ιούνη. Ένα νομοσχέδιο που:

- Καταργεί το 8ωρο, μια εμβληματική κατάκτηση που κέρδισε η εργατική τάξη με ηρωικούς αγώνες. Απελευθερώνει τις υπερωρίες, χτυπάει παραπέρα τις συλλογικές συμβάσεις, μονιμοποιεί την τηλε-εργασία, διευκολύνει κι άλλο τις απολύσεις.

- Βγάζει στην παρανομία την απεργία και τα σωματεία μέσω της ηλεκτρονικής ψηφοφορία όπου είναι απαραίτητη η υπερψήφισή της από το 50%+1 των μελών του Σωματείου, της θεσμοθέτησης προσωπικού ασφαλείας, της ποινικοποίησης των απεργιακών φρουρών και της απεργιακής προπαγάνδας, αλλά και της τιμωρίας άρνησης του ηλεκτρονικού φακελώματος των εργαζομένων.

Συνολικά, το εκτρωματικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη επαναφέρει όρους εργασίας και συνδικαλισμού που ανάγονται στο 1850!

Επιδιώκει την πλήρη παράδοση των εργαζομένων στις ορέξεις των αφεντικών αλλά και στην απαγόρευση κάθε δυνατότητας των εργαζομένων να παράξουν ένα συνδικαλισμό ταξικό, αγωνιστικό, ενάντια στους εργοδότες και το αστικό κράτος.

Άξιος ο μισθός όλων των συνδικαλιστικών ηγεσιών που έφεραν εδώ την κατάσταση. Που ακύρωσαν χωρίς να δώσουν λογαριασμό την απεργία στις 3 Ιούνη. Που έφεραν τη διάλυση, την απομαζικοποίηση των συνδικάτων και την υποταγή.

Όμως, διέξοδος ΥΠΑΡΧΕΙ! Και είναι η ιστορικά γνωστή.

Αυτή που έφερε νίκες και δικαιώματα.

Αυτή που έκανε τους εργαζόμενους να είναι περήφανοι και να αξιώνουν μια ζωή με δικαιώματα.

Είναι η πεποίθηση ότι μόνο οι ανυποχώρητοι και επίμονοι αγώνες είναι αυτοί που μπορούν να διεκδικήσουν μια τέτοια ζωή.

Είναι η ΟΡΓΑΝΩΣΗ και Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

Να μην κάνουμε τη χάρη στην κυβέρνηση! ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ!

ü Να μην περάσει η ιστορική οπισθοδρόμηση του νομοσχεδίου Χατζηδάκη!

ü Να οργανωθεί η αντίσταση σε κάθε χώρο δουλειάς!

ü Μαζικός αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10πμ Εργατικό Κέντρο Σάμου

Διάβασέ το »

Να δυναμώσει ο αγώνας κόντρα στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη και τις υπονομευτικές μεθοδεύσεις

 

Ολοι στις 3/6, στις 12μ. Πλατεία Καρλοβάσου στην απεργιακή συγκέντρωση σωματείων που επιμένουν στην απεργία

Να δυναμώσει ο αγώνας κόντρα στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη και τις υπονομευτικές μεθοδεύσεις

Για να προκηρύξουν απεργία, οι εργατοπατέρες χρειάζονται εκατό συνεδριάσεις και χίλιες συσκέψεις. Για να την ακυρώσουν, αρκούν δύο λεπτά υπόγειων συνεννοήσεων.

Με τη γνωστή απεργοσπαστική της τσαχπινιά, η Γενική Συνομοσπονδία (Εργοδοτών) Ελλάδας φρόντισε να βάλει απεργία άλλη ημερομηνία από αυτή που είχε προκηρυχθεί από την ΑΔΕΔΥ και Εργατικά Κέντρα. Δεν μας κάνει την παραμικρή εντύπωση.

Αυτό, όμως, που αποκαλύφθηκε περίτρανα είναι ότι και αυτοί που είχαν προκηρύξει απεργία για τις 3/6, στην πραγματικότητα καθόλου δεν την είχαν προκηρύξει. ΑΔΕΔΥ, Εργατικά Κέντρα και ΠΑΜΕ, μέσα σε λίγα λεπτά μετά την απόφαση της ΓΣΕΕ, έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις προσπάθειες που έγιναν σε χώρους δουλειάς για την επιτυχία της απεργίας, εξευτέλισαν τα πρωτοβάθμια σωματεία που είχαν πάρει τέτοιες αποφάσεις και χωρίς ίχνος τσίπας πήραν πίσω την πραγματοποίηση της απεργίας τρεις μόλις μέρες πριν την υλοποίησή της!

Τι κι αν το νομοσχέδιο Χατζηδάκη χαρακτηριζόταν από τους ίδιους «αιτία πολέμου»; Τι κι αν χαρακτηριζόταν επιστροφή στις μέρες προ του Σικάγο; Όλα αυτά αποδείχτηκαν κούφια λόγια των διάφορων πτερύγων μιας συνδικαλιστικής ηγεσίας που έχει φέρει την κατάσταση στα σωματεία εδώ που την έχει φέρει. Και που η απόφασή τους για ανάκληση της απεργίας την τελευταία στιγμή, μεγαλώνει το προβοκάρισμα της συνδικαλιστικής δράσης και λειτουργεί διαλυτικά και για την απεργία της 10/6.

Η κατάργηση του 8ωρου, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η απαγόρευση της απεργίας, η κατάργηση των συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, όλα αυτά δεν είναι (για αυτή την όμορφη παρέα του συνδικαλισμού της ήττας, της υποταγής και της ταξικής συνεργασίας) αρκετοί παράγοντες για απεργιακή κλιμάκωση. Για όλους αυτούς αρκεί μια 24ωρη «την ημέρα ψήφισης». Πόσο απωθητική αυτή η χιλιοπαιγμένη παράσταση…

Συνομοσπονδίες, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, «ταξικοί πόλοι» και άλλα τέτοια ηχηρά, αποδεικνύονται ανέξοδοι βερμπαλισμοί, λόγια χωρίς υπόσταση. Εργαλεία αναπαραγωγής πολιτικών στελεχών, διαμεσολαβητών και συνομιλητών του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων. Όλοι αυτοί ετοιμάζουν και… απογευματινές συγκεντρώσεις στις 3/6, για να λειτουργήσουν ως πλυντήριο για τις απαράδεκτες αντιαπεργιακές μεθοδεύσεις τους. Θα πανηγυρίζει η κυβερνητική κουστωδία βλέποντας ότι αυτό που έχει «απέναντί» της, είναι στην πραγματικότητα πολύ δίπλα της.

Τίποτα δεν μπορούν να περιμένουν οι εργαζόμενοι/ες, οι εργάτες/τριες, οι άνεργοι/ες από όλη αυτήν την παρέα της συνδικαλιστικής ηγεσίας.

Ο δρόμος της οργάνωσης σωματείων και απεργίας, ο δρόμος της οργάνωσης της αντίστασης ενάντια στην επίθεση του συστήματος και της κυβέρνησης είναι μονόδρομος. Και αυτός ο δρόμος θα αποκτήσει προοπτική όταν ανοιχτεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους – κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους.

Ο αγώνας ενάντια στο εκτρωματικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη πρέπει να δυναμώσει! Η απεργία στις 10/6 δεν μπορεί να μείνει στα χέρια αυτών που ακυρώνουν αποφασισμένες απεργίες.

Διάβασέ το »

Ο Παναγόπουλος και η ΓΣΕΕ διατάζουν, ΕΚΑ-ΕΚΠ-ΑΔΕΔΥ-ΠΑΜΕ εκτελούν!

 

Πήραν πίσω την απεργία της 3^ης Ιούνη!

Απόφαση της ΕΛΜΕ Σάμου: Όλοι στην απεργία την Πέμπτη 3/6 και στη συγκέντρωση στις  12πμ στην Πλατεία Καρλοβάσου

Η Ολομέλεια της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, με μια απόφαση που υπονομεύει τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων και αποτελεί επανάληψη της διασπαστικής στάσης και της πισώπλατης μαχαιριάς που έδωσε η ΓΣΕΕ στην πρωτομαγιάτικη απεργία της 6^ης Μάη, αποφάσισε να κηρύξει Γενική Απεργία στις 10 Ιούνη, αγνοώντας τους δεκάδες μαζικούς φορείς που είχανε αποφασίσει απεργία από τα κάτω, στις 3 Ιούνη.

Η κίνηση αυτή του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού της ηγεσίας της ΓΣΕΕ στοχεύει στο να σπείρει σύγχυση στους εργαζόμενους, να αφαιρέσει την πρωτοβουλία από τα πρωτοβάθμια σωματεία, να εκτονώσει τις αγωνιστικές διαθέσεις σε μια απεργία χωρίς κλιμάκωση, μένοντας πιστή στην αποστολή που της ανέθεσε το σύστημα. Δρουν για ακόμα μια φορά ως πράκτορες της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα, βάζοντας πλάτη να περάσουνε τα αντεργατικά μέτρα.

Από κοντά και οι διοικήσεις ΑΔΕΔΥ, Ε.Κ. Αθήνας, καθώς και λοιποί βαστάζοι, παίξανε το ρόλο του δήθεν αγωνιστικού συνδικαλισμού, αλλά στο τέλος, όπως πάντα κάνουνε, έσπευσαν να ακυρώσουνε τις θολές αποφάσεις τους και να μπούνε κάτω από το σχεδιασμό του Παναγόπουλου. Έτσι δρουν όλες οι πτέρυγες του αστικού συνδικαλισμού σε συνεργασία, προκειμένου τα απεργιακά καλέσματα να είναι φαντάσματα και οι εργαζόμενοι να χάνουν την πίστη τους στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Σε αυτή την κοροϊδία είναι συνεργός το ΠΑΜΕ που, παρά τις ταξικές κορώνες και τα μεγάλα πρωτοσέλιδα για «δυνάμωμα του απεργιακού μετώπου», έσπευσε να στείλει μήνυμα υποταγής υπερψηφίζοντας σε ΕΚΑ-ΑΔΕΔΥ τη «μεταφορά», δηλαδή την ακύρωση της απεργίας της 3^ης Ιούνη! Είναι μια ενέργεια που πηγαίνει χέρι-χέρι με τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που σπέρνει το ΠΑΜΕ στα σωματεία με την πρόταση νόμου που κατέθεσε, μια δήλωση συμμόρφωσης προς το σύστημα, κρυμμένη πίσω από μπόλικη ταξική ρητορεία. Έβαλε έτσι τον εαυτό του μαζί με το σχεδιασμό του εργοδοτικό συνδικαλισμό που στα λόγια καταγγέλλει.

Δεν άρεσε σε όλους αυτούς το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι θα πραγματοποιούσαν στις 3 Ιούνη μια δεύτερη απεργία βασισμένοι στις δικές τους δυνάμεις, όπως έγινε τη 6η Μάη. Δεν άρεσε η προοπτική δύο συνεχόμενων απεργιών, στις 3 και 10 Ιούνη, που δημιουργούσανε «προηγούμενο» για μια συνεχόμενη, κλιμακούμενη απεργιακή κινητοποίηση διαρκείας. Δεν άρεσε το γεγονός ότι το «καλεντάρι» διαμορφωνόταν και υπό την πίεση της επαναστατικής αριστεράς σε μια σειρά σωματεία. Αποφάσισαν να σύρουν το εργατικό κίνημα πίσω στην αδράνεια που το είχε βουτήξει τόσα χρόνια η ηγεσία της ΓΣΕΕ. Ο αστικός και ρεφορμιστικός συνδικαλισμός δεν άντεξαν το βάρος της σύγκρουσης με την κυβερνητική πολιτική. Τους φόβισε το ενδεχόμενο της μαζικής εργατικής-λαϊκής κινητοποίησης. Και τρέχουν να κρυφτούν με τις γνωστές άσφαιρες τουφεκιές τους, που μόνο ανακούφιση και ικανοποίηση φέρνουν στην άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς υπαλλήλους τους. Άξιος ο μισθός τους!

Οι εργαζόμενοι, τα σωματεία, το ταξικό εργατικό κίνημα, πρέπει να βγάλουνε τα συμπεράσματά τους. Δεν έχουνε τίποτα να περιμένουν από τις αστικές και ρεφορμιστικές συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πρέπει να πάρουνε την υπόθεση της απεργιακής κλιμάκωσης στα δικά τους χέρια, ξεπερνώντας την ανάθεση, την αδράνεια και το συμβιβασμό.

Διάβασέ το »

Νομοσχέδιο Χατζηδάκη: Πανστρατιά να μην περάσει! ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΝΗ!

Νομοσχέδιο Χατζηδάκη:

Όροι εργασίας και συνδικαλισμού επιστροφής στο 1850!

Πανστρατιά να μην περάσει!

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΝΗ!

Νέο όργιο επίθεσης στα εργασιακά και στο συνδικαλισμό αναπτύσσεται μέσω του νομοσχεδίου Χατζηδάκη. Ένα νομοσχέδιο που:

- Απελευθερώνει τις υπερωρίες μέσω της αύξησης του νόμιμου ορίου τους, του υποτιθέμενου συμψηφισμού τους μέσα στο χρόνο και της αναίρεσης υποχρέωσης επαναπρόσληψης απολυμένου ακόμα κι αν αυτός δικαιωθεί.

- Χτυπάει παραπέρα τις συλλογικές συμβάσεις και τη συλλογική διαπραγμάτευση μέσω της λεγόμενης «ατομικής διαπραγμάτευσης, η οποία στην πράξη δεν είναι παρά επιβολή της απόφασης τους εργοδότη στον εργαζόμενο.

- Μονιμοποιεί την τηλε-εργασία, εκμεταλλευόμενη την περίοδο της πανδημίας αλλά και τη σιωπή των συνδικαλιστικών ηγεσιών όλη αυτήν την περίοδο.

Αν, όμως, όλα τα παραπάνω αποτελούν θεσμική νομιμοποίηση της ήδη άθλιας πραγματικότητας που έχει διαμορφωθεί de facto στις εργασιακές σχέσεις και, άρα, άνοιγμα του δρόμου για νέα επιδείνωσή τους, η επίθεση στο συνδικαλισμό έχει χαρακτηριστικά τομής. Συγκεκριμένα:

·        Θεσμοθετείται η ηλεκτρονική ψηφοφορία για την πραγματοποίηση απεργίας, όπου είναι απαραίτητη η υπερψήφισή της από το 50%+1 των μελών του Σωματείου. Όταν οι διάφορες αστικές ηγεσίες έχουν την διακυβέρνηση με όχι πάνω από το 20% του εκλογικού σώματος. Με τον τρόπο αυτό, ουσιαστικά, ακυρώνει τις γενικές συνελεύσεις και φακελώνει τους εργαζόμενους.

·        Θεσμοθετείται –κατά τη διάρκεια απεργίας- προσωπικό ασφαλείας, ώστε να καλύπτεται το ένα τρίτο των υπηρεσιών. Η πονηρή διατύπωση του ποσοστού επί των υπηρεσιών ανοίγει το δρόμο στην τοποθέτηση προσωπικού ασφαλείας κατά βούληση και χωρίς όριο από τις εργοδοσίες.

·        Ποινικοποιούνται οι απεργιακές φρουρές αλλά και η απλή προπαγάνδιση της απεργίας, μέσω της ποινικοποίησης της υποτιθέμενης «άσκησης πίεσης, ακόμα και ψυχολογικής» στους απεργοσπάστες.

·        Βγαίνει παράνομη οποιαδήποτε απεργία συνδεθεί με κατάληψη.

·        Τιμωρούνται τα σωματεία που αρνούνται να εγγραφούν στο Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων, μέσω της απαγόρευσης διαπραγμάτευσης Συλλογικής Σύμβασης. Και εδώ το σύστημα χρησιμοποίησε την υποταγή των κυβερνητικών και ρεφορμιστικών συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Συνολικά, το εκτρωματικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη επαναφέρει όρους εργασίας και συνδικαλισμού που ανάγονται στο 1850!

Επιδιώκει την πλήρη παράδοση των εργαζομένων στις ορέξεις των αφεντικών αλλά και στην απαγόρευση κάθε δυνατότητας των εργαζομένων να παράξουν ένα συνδικαλισμό ταξικό, αγωνιστικό, ενάντια στους εργοδότες και το αστικό κράτος.

Άξιος ο μισθός όλων των συνδικαλιστικών ηγεσιών που έφεραν εδώ την κατάσταση. Που οδήγησαν το συνδικαλιστικό κίνημα στη συνδιαλλαγή με το κεφάλαιο και το κράτος, που προώθησαν τη λογική της ταξικής «συνεργασίας» (δηλαδή ταξικής υποταγής των εργαζομένων και της εργατικής τάξης στο κεφάλαιο). Που έφεραν τη διάλυση, την απομαζικοποίηση των συνδικάτων και την υποταγή.

Όμως, διέξοδος ΥΠΑΡΧΕΙ! Και είναι η ιστορικά γνωστή.

Αυτή που έφερε νίκες και δικαιώματα.

Αυτή που έκανε τους εργαζόμενους να είναι περήφανοι και να αξιώνουν μια ζωή με δικαιώματα.

Είναι η πεποίθηση ότι μόνο οι ανυποχώρητοι και επίμονοι αγώνες είναι αυτοί που μπορούν να διεκδικήσουν μια τέτοια ζωή.

Είναι η ΟΡΓΑΝΩΣΗ και Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

 

ü Να μην περάσει η ιστορική οπισθοδρόμηση του νομοσχεδίου Χατζηδάκη!

ü Να οργανωθεί η αντίσταση σε κάθε χώρο δουλειάς!

ü Μαζικός αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

 

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΝΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10πμ Εργατικό Κέντρο

 

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Όχι στη σφαγή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής

 

Να οργανωθούν διαδηλώσεις!

Όχι στη σφαγή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής

Κανένα τμήμα με λιγότερους εισακτέους

Αναπροσαρμογή της ύλης για όλες τις επόμενες τάξεις

 

Με απίστευτο θράσος και ταξικό μίσος για τα παιδιά του λαού, η κυβέρνηση –μέσα στην πανδημία- θεσμοθέτησε και ετοιμάζεται να εφαρμόσει τη λεγόμενη Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής για την είσοδο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς (ακόμα και για σχολές που έχουν δηλώσει συντελεστή 0,80 επί του Μέσου Όρου), και με βάση τα περσινά δεδομένα, 25.000 μαθητές θα μείνουν εκτός των ΑΕΙ! Την ίδια στιγμή στέλνουν δήλωση μηχανογραφικών στα σχολεία για ΙΕΚ, δείχνοντας την πραγματική κατεύθυνση της πολιτικής του συστήματος και της κυβέρνησης: Την δραματική ενίσχυση των ταξικών φραγμών για τα παιδιά του λαού και την ενίσχυσης της λεγόμενης κατάρτισης, δηλαδή της προοπτικής των μισο-σπουδών για μια νεολαία έτοιμη για την εργασιακή ζούγκλα της μισο-δουλειάς, μισο-απασχόλησης, μισο-ανεργίας. Όπως, άλλωστε δείχνει και το αντεργατικό έκτρωμα Χατζηδάκη.

Ταυτόχρονα, η ύπουλη μεθόδευση σε σχέση με τον αριθμό εισακτέων συμπληρώνει το παζλ: Υποτίθεται πως το σύνολο εισακτέων παραμένει σταθερό, με «μετακίνηση» όμως από σχολές μεγάλων πόλεων και υψηλής ζήτησης σε περιφερειακές χαμηλής ζήτησης. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ΕΒΕ, θα οδηγήσει σε πραγματικό αριθμό εισακτέων γύρω στους 50.000!

Αν αυτό προβληθεί την επόμενη χρονιά, οπότε στα δεδομένα θα έχει προστεθεί και η άλλη ταξική αθλιότητα της Τράπεζας Θεμάτων, καταλαβαίνουμε ότι είμαστε μπροστά σε ένα τοπίο συντριβής του δικαιώματος στις σπουδές. Πόσο μάλλον που το φετινό φιάσκο της τηλε-«εκπαίδευσης» θα οδηγήσει σε αποθάρρυνση χιλιάδες μαθητές, καθώς του χρόνου θα βρεθούν να δίνουν εξετάσεις με Τράπεζα Θεμάτων και με ύλη που θα συνεχιστεί του χρόνου, σαν όλα να διδάχτηκαν κανονικά φέτος, αν δεν υπάρξει γενναία αναπροσαρμογή της ύλης σε ΟΛΕΣ τις επόμενες τάξεις.

Οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι γονείς των μαθητών δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς μπροστά σε αυτή τη σφαγή. Απαιτούμε:

- Κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.

- Σε κανένα τμήμα μείωση εισακτέων.

- Αναπροσαρμογή της ύλης για όλες τις επόμενες τάξεις και κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων.

Πρέπει να οργανωθούν μαζικές διαδηλώσεις και απεργία, αλλά και να αναζητηθούν όλοι οι τρόποι ανατροπής των μέτρων αυτών. Όχι μόνο δεν πρέπει να γίνουμε συνένοχοι στην εφαρμογή των άθλιων και ταξικών αυτών μέτρων, αλλά και να παλέψουμε ώστε τα μέτρα αυτά να μην περάσουν!

 

Διάβασέ το »

Το ΠΑΜΕ… επέστρεψε με νέα φορτία λάσπης!

 

Μια ολόκληρη ανακοίνωση με ημερομηνία 25/5 κατασκεύασε το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών για να …προφυλάξει τους συναδέλφους από τη γραμμή «συμπόρευσης με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης» που έχουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών (ΑΚΕ)!  Αλλά επειδή αυτή η καταγγελία (το αντιλαμβάνεται και το ΠΑΜΕ) δεν «πιάνει», η κατασκευή τους επικεντρώνεται στο να αναδείξει τάχα πως οι ΑΚΕ «χρησιμοποιούν» την ΕΛΜΕ  για την «προβολή» του ΚΚΕ(μ-λ). Προφανώς στο ΠΑΜΕ ελπίζουν ότι μια τέτοια κατασκευή που πατάει στα αντιδραστικά κηρύγματα του συστήματος ενάντια στην  πολιτική οργάνωση και συγκρότηση των εργαζομένων και της νεολαίας, κάτι μπορεί να καταφέρει!

Η «ανάδειξη» αυτή των «κομματικών κόλπων» των ΑΚΕ επιχειρείται από το ΠΑΜΕ, με ένα χοντροκομμένο ψέμα: Γράφουν ότι στη μαζική συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη που έγινε στο Βαθύ στις 18/5  «είδαν με μεγάλη έκπληξη» ότι «ως οργανωτής παρουσιάστηκε το ΚΚΕ (μ-λ) , κάτι που δημοσιοποίησαν και με δελτίο τύπου στα τοπικά ΜΜΕ.» Όμως οι περισσότεροι από 200 άνθρωποι που συμμετείχαν στη συγκέντρωση αυτή ξέρουν ότι: 1. Διοργανωτές της συγκέντρωσης ήταν και μίλησαν ως τέτοιοι, η ΕΛΜΕ και η Ανοιχτή Συνέλευση Σάμου. 2. Το ΚΚΕ(μ-λ) ούτε ήταν διοργανωτής, ούτε εμφανίστηκε ως διοργανωτής της συγκέντρωσης. Και δεν υπάρχει κανένα «δελτίο τύπου στα τοπικά ΜΜΕ» που να λέει το αντίθετο! Το ΚΚΕ(μ-λ) απεύθυνε χαιρετισμό στη συγκέντρωση. Αυτά ακριβώς γράφονται και στην ανακοίνωση των ΑΚΕ που είναι αναρτημένη στο μπλογκ τους από τις 19/5 και μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει εδώ.  

Το ΠΑΜΕ λοιπόν  με αυτό το χοντροκομμένο ψέμα επιχειρεί να κρύψει καταρχήν: 1. Ότι  καταψήφισε την πρόταση της συγκέντρωσης που έθεσαν οι ΑΚΕ στο ΔΣ της ΕΛΜΕ και ενόσω εξελισσόταν η σφαγή του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ 2. Ότι παρόλο που το ΔΣ την αποφάσισε και την κάλεσε, το ΠΑΜΕ δεν συμμετείχε στη συγκέντρωση αυτή ούτε με έναν έστω «συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών»!   

Δηλαδή το ΠΑΜΕ αποφάσισε ότι θα «αντιμετωπίσει»  τη στάση του στα δύο αυτά ζητήματα (για τα οποία λέει ψέματα στην ανακοίνωση της 25/5) με άλλο ένα ψέμα. Αυτό που  θα «δικαιολογήσει» τους απόντες από την πιο μεγάλη κινητοποίηση στη Σάμο τα τελευταία δύο τουλάχιστον χρόνια, κινητοποίηση που έγινε βήμα αντιιμπεριαλιστικής αλληλεγγύης των λαών και συνάντησης λαού και προσφύγων, γιατί αυτή ήταν … ένα κομματικό κόλπο του ΚΚΕ(μ-λ)!

Με την έναρξη της πανδημίας-καραντίνας και για περισσότερο από ένα χρόνο το ΠΑΜΕ συμμορφώθηκε πλήρως στις απαγορεύσεις που η κυβέρνηση επέβαλλε στο κίνημα και στα σωματεία. Σε όλες τις κρίσιμες στιγμές (Πρωτομαγιά 2020, Πολυτεχνείο 2020, απεργία 26/11/20)  αποθέωσε την –έτσι κι αλλιώς προσφιλή του- πρακτική των εικονικών- συμβολικών «κινητοποιήσεων» , αρνούμενο να κινητοποιήσει ακόμα και τις δικές του δυνάμεις. Στις 13/3/21 στη  μαζική κινητοποίηση καταγγελίας των απαγορεύσεων και της κρατικής τρομοκρατίας που έγινε στο Καρλόβασι μετά τα γεγονότα της Ν. Σμύρνης και στα πλαίσια των πανελλαδικών κινητοποιήσεων, σύρθηκε την τελευταία στιγμή και ενώ είχε καταψηφίσει στο ΔΣ την πρόταση συμμετοχής της ΕΛΜΕ στη συγκέντρωση αυτή που διοργάνωναν πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες.   

Τώρα «επέστρεψε» στο κίνημα, όχι γιατί  άλλαξαν τα υγειονομικά δεδομένα αλλά γιατί το επιτρέπουν οι κυβερνητικές αποφάσεις της άρσης του lockdown!.Επέστρεψε το ίδιο και περισσότερο εχθρικό από πριν σε κάθε προσπάθεια συντονισμού δυνάμεων για μαζικές κινητοποιήσεις και αγώνες απέναντι στην αντεργατική –αντιλαϊκή λαίλαπα Επέστρεψε και προσπαθεί να πείσει εαυτόν και αλλήλους με κάθε τρόπο και χωρίς κανέναν ενδοιασμό, ότι οι δικές του παραταξιακές παρεμβάσεις (που τις λέει «αγώνες» και «κινητοποιήσεις») φτάνουν και περισσεύουν και ότι  κάθε προσπάθεια μαζικής πάλης στο κίνημα «υπηρετεί την κυβέρνηση»! Επέστρεψε όπως φαίνεται από την ανακοίνωση –κατασκευή της 25/5,  με νέα φορτία λάσπης που τα κρίνει προφανώς αναγκαία για να διαχειριστεί τα αδιέξοδα της δεξιάς γραμμής του. Επέστρεψε και ενώ σωματεία και εργαζόμενοι είμαστε αντιμέτωποι με το αντεργατικό-αντισυνδικαλιστικό τερατούργημα της κυβέρνησης, το ΠΑΜΕ αναλώνεται να κατασκευάζει συκοφαντίες ενάντια στις ΑΚΕ. Που  στοχεύει και που οδηγείται αλήθεια με αυτή την γραμμή και πρακτική;     

29-5-2021

Διάβασέ το »