ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ-ΑΚΕ: Διαδηλώνουμε την Πέμπτη 20/1, 18:00, στην πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ!

 

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ                   

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Διαδηλώνουμε την Πέμπτη 20/1, 18:00, στην πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ

Δύο, σχεδόν, χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας, η πολιτική της κυβέρνησης έχει συμπυκνωθεί σε δύο κεντρικούς άξονες: Ανοσία της αγέλης, ολόπλευρη επίθεση στα δικαιώματα του λαού. Αυτό καταμαρτυρούν τα δεκάδες χιλιάδες καθημερινά κρούσματα, οι χιλιάδες νεκροί, το κλείσιμο νοσοκομείων και η προετοιμασία απολύσεων στον χώρο της υγείας, η συνεχής ένταση της επίθεσης στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα, η επίθεση στην νεολαία και την εκπαίδευση, το τεράστιο κύμα ανατιμήσεων σε βασικά αγαθά.

Όσοι κολλήσουν ας κολλήσουν κι όσοι πεθάνουν ας πεθάνουν. Αυτή είναι η πολιτική τους επιλογή. Κλείνουν το νοσοκομείο παίδων στην Πεντέλη και ετοιμάζονται για πάνω από 7000 απολύσεις υγειονομικών, αριθμός που αντιστοιχεί σε εργαζομένους τριών μεγάλων νοσοκομείων. Κηρύττουν παράνομη την απεργία των εργαζομένων και στέλνουν την αστυνομία σε αυτούς που δήθεν χειροκροτούσαν προ διετίας. Στη συνέχεια τους ξεζούμισαν με εξαντλητικά ωράρια εργασίας, τους συκοφάντησαν μέσω των πληρωμένων ΜΜΕ τους και τελικά τους απολύουν, τους δέρνουν, τους φιμώνουν.

Βάζουν μπροστά την καπιταλιστική κανονικότητα αδιαφορώντας για την υγεία χιλιάδων εργαζομένων, που στοιβάζονται στα ΜΜΜ και σε χώρους δουλειάς,  χωρίς καμιά πραγματική προστασία, χωρίς καμία υποχρέωση απ’ την μεριά του κράτους και της εργοδοσίας στην παροχή μέσων προστασίας  και δωρεάν τεστ.  Μειώνουν την καραντίνα για τους νοσούντες στις 5 ημέρες, στέλνοντας  τους εργαζομένους στη δουλειά για λογαριασμό των κερδών του κεφαλαίου, δημιουργώντας παντού υγειονομικές βόμβες. Ταυτόχρονα, έχουν ξεκινήσει την εφαρμογή του ν. Χατζηδάκη με διεύρυνση ωραρίου, απλήρωτες υπερωρίες, απελευθέρωση απολύσεων, απαγόρευση του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού.

Ανοίξανε τα σχολεία με χειρότερους όρους απ’ αυτούς που κλείσανε στις διακοπές των Χριστουγέννων. Πολυάριθμα τμήματα, απουσία μέτρων υγιεινής, καμία απολύμανση, ελλιπής ή και ανύπαρκτη καθαριότητα. Το μέτρο του (50+1)% που αφορά το κλείσιμο ενός τμήματος σε σχέση με το ποσοστό των μαθητών που νοσούν, είναι η κυνική τους ομολογία. Δεν μετράει η υγεία του λαού μπροστά στην δική τους κανονικότητα. Χιλιάδες τμήματα εμφανίζονται να λειτουργούν, ενώ τα μαθήματα έχουν σταματήσει, είτε απ’ την απουσία εκπαιδευτικών που νοσούν, είτε από ενεργά κρούσματα στον μαθητικό πληθυσμό, είτε απ’ την άρνηση των γονιών να στείλουν τα παιδιά τους σε αίθουσες που αποτελούν υγειονομικές βόμβες. Η ύλη καταγράφεται πως προχωράει κανονικά, το σφαγείο των πανελληνίων και της ελάχιστης βάσης εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση περιμένει χιλιάδες μαθητές.

Και μέσα σε όλη αυτή την κόλαση που έχει μετατραπεί η καθημερινότητα του λαού, εξαιτίας της διαχείρισης της πανδημίας, η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και η φτωχοποίηση συνεχίζουν ακάθεκτα. Αύξηση ωραρίου εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες, απολύσεις. Υφαρπαγή του λαϊκού εισοδήματος μέσω της εκτίναξης των τιμών στο σύνολο των προϊόντων που καλύπτουν  τις βασικές μας ανάγκες. Αύξηση στο πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το ηλεκτρικό ρεύμα. Η αστεία αύξηση του 2% στον βασικό μισθό δεν καλύπτει ούτε το μισό της αύξησης του πληθωρισμού.

Να μην τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν αυτή την εγκληματική πολιτική. Η υγεία του λαού και η επιβίωση του τίθενται σε σοβαρό κίνδυνο. Να βγούμε στον δρόμο της αντίστασης ενάντια στις κυνικές και εγκληματικές τους πολιτικές. Να διεκδικήσουμε πραγματικά μέτρα προστασίας απ’ την πανδημία, δωρεάν περίθαλψη. Να απαιτήσουμε αύξηση μισθών, να παλέψουμε την κατάργηση του ν. Χατζηδάκη. Να συμπαρασταθούμε στον δίκαιο αγώνα της νεολαίας που παλεύει για καλύτερες συνθήκες μέσα από εκατοντάδες καταλήψεις την τελευταία εβδομάδα.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους ανέργους, την νεολαία και τον λαό του νησιού να διαδηλώσουμε την Πέμπτη 20/1, 18:00, στην πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ, απαιτώντας:

Ø ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ

Ø ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Ø ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ/ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ 7000 ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ/ ΚΑΝΕΝΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Ø ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

Ø ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ  ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Η τρομοκρατία και οι απειλές δεν θα περάσουν!

 

Δεν κάνουμε εξ αποστάσεως διδασκαλία.

Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε μηχανισμός καταστολής των μαθητικών κινητοποιήσεων

Κάτω τα χέρια από τις μαθητικές καταλήψεις

         “...Δώστε ονόματα”,  “Καταγγείλτε όσους εκπαιδευτικούς δεν κάνουν τηλεκπαίδευση για να υποστούν κυρώσεις”.

            Κεραμέως και Συρίγος, αφού άκουσαν τους (ει)δικούς τους “αγανακτισμένους” γονείς, εκτοξεύουν απειλές ενάντια στους εκπαιδευτικούς που δεν κάνουν webex όταν οι μαθητές τους κάνουν καταλήψη ή άλλες μορφές κινητοποιήσεων.

          Βγήκε, λοιπόν, σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο. Δίπλα στα ΜΑΤ και στους εισαγγελείς έχουμε και αυτόν τον κατασταλτικό -  απεργοσπαστικό μηχανισμό των “αγανακτισμένων γονιών” που είτε σπάνε αλυσίδες και λουκέτα στις μαθητικές καταλήψεις ξυλοκοπώντας  μαθητές, είτε όπως σήμερα, επιδίδονται στον χαφιεδισμό των εκπαιδευτικών ζητώντας την τιμωρία τους.

            Φοβούνται όλοι αυτοί τον αγώνα των μαθητών γιατί είναι ένας δίκαιος αγώνας που παλεύει για δικαιώματα στην υγεία, στις σπουδές, στις ελευθερίες. Που αρνείται να γίνει το σχολείο πιο ταξικό και αντιδραστικό, χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες προστασίας της υγείας μαθητών και καθηγητών και για όποιον αγωνίζεται για τα δικαιώματά του θα έχει έτοιμη μια τιμωρία:… απουσίες κι αποβολές για τους μαθητές, κακές αξιολογήσεις και απολύσεις για τους καθηγητές.

            Αυτός ο φόβος τους είναι που απαιτεί την καταστολή του αγώνα της νεολαίας και διατάσσει, με τις απειλές και την τρομοκρατία, τους εκπαιδευτικούς να γίνουν όργανα κατάπνιξης του αγώνα των μαθητών, σπασίματος των καταλήψεων. Να ακυρώσουν δηλαδή τη σχέση τους τους με τους μαθητές τους, την αξιοπρέπειά τους.

            Οι μαθητές αγωνίζονται για λογαριασμό όλου του λαού! Τα αιτήματά τους είναι δίκαια. Να μην επιτρέψουμε την τρομοκράτησή τους.

Όχι στις απειλές και τους εκβιασμούς του υπουργείου

            Κανένας συνάδελφος να μην κάνει webex,
να μην δεχτεί να διαδραματίσει το ρόλο του καταδότη,
κανείς να μην βάλει απουσίες σε σχολείο που τελεί υπό κατάληψη.

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΘΗΤΩΝ --ΦΟΙΤΗΤΩΝ- ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ- ΓΟΝΙΩΝ

•           Κάτω η Αξιολόγηση, η Τράπεζα Θεμάτων και η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής
•           Μέτρα προστασίας τώρα για καθηγητές και μαθητές
•           Κάτω τα χέρια από τους αγώνες

Οι αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι, είναι δίκαιοι και αναγκαίοι

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στη στάση εργασίας της ΕΛΜΕ Σάμου 11:00-14:00 την Τετάρτη 12/1 και στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας 12μ. στην πλατεία Πυθαγόρα

 

«Κολλήστε όσοι κολλήστε – πεθάνετε όσοι πεθάνετε»

Ο κυνισμός της εγκληματικής πολιτικής του υπουργείου, της κυβέρνησης και του συστήματος

ΟΛΟΙ στη στάση εργασίας της ΕΛΜΕ Σάμου 11:00-14:00 την Τετάρτη 12/1 και στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας 12μ. ΔΙΔΕ ΣΑΜΟΥ

Τα σχολεία ανοίγουν κανονικά με το πέρας των διακοπών με αύξηση των διαγνωστικών τεστ(self, rapid) για μαθητές κι εκπαιδευτικούς, εμβολιασμένους κι ανεμβολίαστους. Τους ανεμβολίαστους εκπαιδευτικούς, που πληρώνουν απ’ την τσέπη τους τα πάντα, είναι σαν να τους τιμωρεί με βαρύ πρόστιμο. Όλα αφορούν στη διάγνωση και δεν υπάρχει τίποτε για τον περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας πλην της μάσκας και του αντισηπτικού. Η κυβέρνηση συνεχίζει να κάνει ό,τι έκανε και να αρνιέται πεισματικά να πάρει μέτρα για την αποσυμφόρηση των σχολικών τάξεων. Αυτό θα σήμαινε μείωση των μαθητών ανά τμήμα, μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών, αναδιαμόρφωση και μείωση της ύλης των μαθημάτων. Όλα αυτά σημαίνουν πως θα έπρεπε να αναθεωρήσει την πολιτική της.

Αντίθετα, η πανδημία της δίνει ευκαιρία να περάσει με άνεση ό,τι θέλει. Δεν προσλαμβάνει εκπαιδευτικούς και προχωράει ακάθεκτη με την ΕΒΕ και την Τράπεζα θεμάτων. Η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης δεν επιτρέπει την προστασία της υγείας μαθητών κι εκπαιδευτικών.

Τα σχολεία είναι κι αυτά εκκολαπτήρια του κορονοϊού. Αποστάσεις και καθαρισμός δεν υπάρχει. Τα διάφορα πρωτόκολλα ουσιαστικά δεν εφαρμόζονται γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα. Οι μαθητές κι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα στο μεγάλο πείραμα για ανοσία αγέλης.

Πριν το κλείσιμο για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, η υπουργός και τα στελέχη του υπουργείου δήλωναν με κάθε ευκαιρία πως τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά. Βλέποντας, τα κρούσματα να αυξάνονται, πριν ξεφύγουν εντελώς τα νούμερα και γίνουν απαγορευτικά και μη διαχειρίσιμα, η υπουργός έσπευσε να ανακοινώσει τις αποφάσεις της. Σε αυτή τη φάση, δεν επιλέγει την τηλε-«εκπαίδευση», όχι κυρίως για τεχνικούς λόγους που είναι υπαρκτοί, αλλά γιατί το κλείσιμο των σχολείων θα σήμαινε πως η διαχείριση της πανδημίας δεν απέδωσε αλλά και γιατί οι νόμοι της εφαρμόζονται σε ανοιχτά σχολεία. Επομένως τα σχολεία ανοίγουν για να εφαρμοστεί η πολιτική της. Το δίλημμα δια ζώσης ή τηλε-«εκπαίδευση» δεν έχει για την κυβέρνηση παιδαγωγικό χαρακτήρα. Κάθε φορά επιλέγει αυτό που τη βολεύει.

Σε ότι αφορά στην τηλε-«εκπαίδευση» αποδεικνύεται πως είναι ένα αντιδραστικό πολυεργαλείο. Η δήλωση Γεραπετρίτη πως «εάν για κάποιες ημέρες δεν μπορεί ένας δάσκαλος να βρεθεί στην τάξη με φυσική παρουσία, τότε να λειτουργήσει η τηλε-«εκπαίδευση» σημαίνει πολύ απλά πως η αναρρωτική άδεια συνοδεύεται με εργασία.

Τα σχολεία ανοίγουν αλλά για πόσο θα παραμείνουν ανοιχτά; Το σίγουρο είναι πως είμαστε αντιμέτωποι με την πανδημία που θερίζει ζωές και την κυβέρνηση που θερίζει δικαιώματα. Ο αγώνας για μέτρα για την προστασία της υγείας μας και η πάλη για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής πάνε μαζί.

Ø  Να σταματήσει ο χαρτοπόλεμος και οι εικονικές κλιμακώσεις από τα σωματεία. Να καλέσουν σε αγώνα!

Ø  Διεκδικούμε μικρά τμήματα – καθαρισμό των σχολείων - προσλήψεις εκπαιδευτικών και υγειονομικών – δωρεάν τεστ για όλους (κόντρα στον διαχωρισμό εμβολιασμένων – ανεμβολίαστων) – άνοιγμα ΜΕΘ και δομών Υγείας.

Ø  Να ανακληθούν οι συμπτύξεις τμημάτων – όχι σε συνδιδασκαλία λόγω νόσησης εκπαιδευτικών – όχι σε υπερωρίες – άδειες στους νοσούντες συναδέλφους,

Ø  Να μειωθεί η ύλη – να καταργηθεί η ΕΒΕ και η Τράπεζα Θεμάτων – καμία ώρα φιάσκου τηλε-«εκπαίδευσης»!

Διάβασέ το »

Τα ενιαία κείμενα και η γραμμή «παύσης αντίστασης» του ΠΑΜΕ

 

Τα ενιαία κείμενα και η γραμμή «παύσης αντίστασης» του ΠΑΜΕ: Όταν ο ρεφορμισμός γίνεται ο καλύτερος μαθητής του καθεστωτικού «συνδικαλισμού»

Όταν δεν κινείται τίποτα και οι αντιστάσεις των εργαζομένων είναι μηδενικές, έχει το περιθώριο ο καθένας να δηλώνει ό,τι του αρέσει και να μην δίνει λογαριασμό πουθενά. Να βαυκαλίζεται για «ταξικά μέτωπα σωματείων», να καταγγέλλει τον καθεστωτικό συνδικαλισμό και γενικά να κοροϊδεύει την κοινωνία.

Όταν όμως τα πράγματα σφίγγουν, όταν το σύστημα έχει ανάγκη και απαιτεί την πλήρη ευθυγράμμιση και υποταγή, τότε δεν μπορεί να κρυφτεί η αλήθεια.

Εδώ και δύο χρόνια το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών έχει πάθει… 2013 – και ακόμα χειρότερα. Έχει ξεπεράσει επί τω χείρω την φάση εκείνη, που αποτέλεσε (μαζί με τις καθεστωτικές δυνάμεις) εσωτερικό μηχανισμό ανοιχτού χτυπήματος της προοπτικής απεργίας στις εξετάσεις και υπονόμευσης της απεργίας του Σεπτέμβρη του 2013 κόντρα στις απολύσεις.

Με την έναρξη της πανδημίας, αποτέλεσε το «αριστερό» άλλοθι της επίθεσης της τηλε-«εκπαίδευσης» ζητώντας να μην χαθεί ούτε μια ώρα (!) και έγινε συνυπεύθυνο στις ολέθριες συνέπειες που είχε αυτή στους μαθητές και τις μαθήτριες, ιδιαίτερα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Ταυτόχρονα, εξαφανίστηκε από τους δρόμους και αντικατέστησε το μαζικό κίνημα από «ολιγομελείς αντιπροσωπείες εκλεγμένων μελών ΔΣ σωματείων».

Τον Ιούνη δεν δίστασε (σε πλήρη εναρμόνιση με τις ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) να εξαιρέσει τους εκπαιδευτικούς από την γενική απεργία της 16 Ιούνη, σε μια πρωτοφανή κίνηση να εφαρμόσουν όλοι μαζί και εθελοντικά τον αντιαπεργιακό Νόμο Χατζηδάκη, πριν καν αυτός ψηφιστεί!

Και ήρθε η αξιολόγηση. Όσο όλα ήταν εύκολα και νόμιμα, διατεινόταν ότι η απεργία - αποχή θα συνεχιστεί ακόμα και αν βγει παράνομη. Όταν στη συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ έγινε το γνωστό πραξικόπημα, οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ δεν έβγαλαν άχνα. Ταυτόχρονα κατήγγειλαν σφοδρά (και ορθά) την τάση των Παρεμβάσεων Πρωτοβάθμιας που στήριξε τα ενιαία κείμενα, ενώ, όμως, από την πρώτη μέρα οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στην πρωτοβάθμια κινήθηκαν σε πλήρη υποστήριξη των κειμένων και της γραμμής που, υποτίθεται, κατήγγειλαν!

Αρνήθηκαν αποφασιστικά να πάρουν τα πρωτοβάθμια σωματεία ΕΛΜΕ- ΣΕΠΕ πρωτοβουλίες συνέχισης του αγώνα και πρόβαλαν την κάλπικη διέξοδο της επαναπροκήρυξης της απεργίας αποχής από την ΟΛΜΕ. Και την ίδια στιγμή διαφήμιζαν ότι τα σωματεία του ΠΑΜΕ ετοιμάζουν «θερμό απεργιακό Δεκέμβρη ενάντια στο νόμο Χατζηδάκη».

Η ΟΛΜΕ έβαλε την ταφόπλακα όπως ήταν αναμενόμενο. Τα σωματεία του ΠΑΜΕ όχι μόνο «απεργιακό Δεκέμβρη» δεν υλοποίησαν, αλλά ούτε καν την εθιμοτυπική απεργία κόντρα στον προϋπολογισμό δεν έκαναν. Οι «διέξοδοι» που πρόβαλαν φάνηκε πόσο ειλικρινείς ήταν. Και ταυτόχρονα, ο χρόνος περνούσε εναντίον του κλάδου και η αδράνεια της ΟΛΜΕ και του ΠΑΜΕ υπονόμευε καθημερινά το αγωνιστικό κλίμα που υπήρχε.

Παρόλα αυτά, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών συνέχισε να πουλάει τρέλα. Είναι αλήθεια: Ο οπορτουνισμός δεν αποκαλύπτεται μόνος του, πρέπει να κάνεις προσπάθεια να τον αποκαλύψεις. Χρειάστηκε η πίεση για την πραγματοποίηση συνέλευσης στην ΕΛΜΕ Πειραιά για να αποκαλυφθεί το μέγεθος της γραμμής συμμόρφωσης και υποταγής του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στην επίθεση του συστήματος. Στη συνέλευση, η παράταξη αυτή παρουσίασε την πρόταση που είχε στο μυαλό της εδώ και μήνες αλλά δεν τολμούσε να την διατυπώσει: Τα δικά της «ενιαία κείμενα» συμμετοχής στην αξιολόγηση, τα οποία μάλιστα (σε κατεύθυνση δεξιότερη και από την ΔΟΕ) αποτελούν «πρόταση που μπορεί να αξιοποιηθεί από τους συναδέλφους», εννοώντας προφανώς να μην είναι και τόσο… ενιαία, αλλά να ανεβαίνουν με εξατομικευμένη επεξεργασία!

Δευτερεύον ζήτημα, αλλά ακόμα πιο τραγικό και αποκαλυπτικό των προθέσεων είναι η φύση των κειμένων που πρότεινε το ΠΑΜΕ: «Υπεύθυνα» προς το σύστημα κείμενα, κατανεμημένα κατά στόχους, κείμενα που πολλά από αυτά θα μπορούσαν να γραφτούν από το βαθύ think tank του συστήματος: «ετήσια επιστημονική επιμόρφωση», «δημιουργία ψηφιακού-υποστηρικτικού υλικού για τους εκπαιδευτικούς», «σύγχρονα και καλογραμμένα βιβλία», «εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό» (για την «καλλιέργεια κλίματος σεβασμού και εμπιστοσύνης μεταξύ μαθητών/τριών και εκπαιδευτικών»!), «συνεργασία με τους γονείς για την καλύτερη και πιο εξειδικευμένη αποτύπωση αυτών των αναγκών» (σημ: των σχολείων), «τα χρήματα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην κάλυψη ουσιαστικών αναγκών των σχολείων και των μαθητών». Τόσο… ριζοσπαστικά και σοσιαλδημοκρατικά! Μετά από όλα αυτά, είμαστε περίεργοι να δούμε τα όρια αντίστασης του ΠΑΜΕ στην εφαρμογή του αντισυνδικαλιστικού Νόμου Χατζηδάκη. Αν θυμηθούμε την (στα μουλωχτά) εγγραφή σωματείων (και της ΕΛΜΕ Πειραιά) στο Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων (που ήταν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) προπομπός διατάξεων του Νόμου Χατζηδάκη, δεν είμαστε καθόλου αισιόδοξοι…

Όλο αυτό το ράλι δεξιάς μετατόπισης έχει δύο στόχους:

1)      Να μην έρθει η παράταξη αυτή σε καμία πραγματική σύγκρουση με το σύστημα – σε μια εποχή που αυτό δείχνει τα δόντια του.

2)      Να χαϊδέψει συντηρητικά αυτιά εκπαιδευτικών, που νιώθουν μακριά από την προοπτική των συλλογικών αγώνων και, με τον τρόπο αυτό, να διεκδικήσει ρόλο του συνομιλητή του συστήματος, τώρα που οι παραδοσιακοί συνομιλητές (ΔΑΚΕ) μετακινούνται σε καθαρόαιμες συστημικές θέσεις.

Όσο η επίθεση του συστήματος βαθαίνει, όσο το ίδιο αυτό σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης δείχνει το άγριο, απάνθρωπο και παρασιτικό του DNA, τόσο θα αποκαλύπτονται και τα πραγματικά χαρακτηριστικά των ενδιάμεσων δυνάμεων. Αυτών που ορκίζονται στους ταξικούς αγώνες αλλά νομιμοποιούν την ψυχολογία της ανημπόριας και της υποταγής. Αυτών που αγωνίζονται στα όρια που επιτρέπει το σύστημα και πάνω από όλα σέβονται την δική του νομιμότητα. Αυτών που καταγγέλλουν την πολιτική αυταπάτη του εξανθρωπισμού της επίθεσης, αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τις ρεφορμιστικές του καταβολές και αυταπάτες όταν τα πράγματα σκουραίνουν. Αυτών που άλλα λένε και άλλα εννοούν. Που πανηγυρίζουν για ψεύτικες νίκες και κρύβουν την αλήθεια πίσω από άκοπους βερμπαλισμούς.

Κόντρα στις σειρήνες της υποταγής –είτε αυτή είναι ωμή, είτε γίνεται με «αγωνιστικές» φιοριτούρες- μόνος δρόμος για τους εκπαιδευτικούς είναι η προετοιμασία ενός κεντρικού αγώνα κόντρα στην πολιτική των ταξικών φραγμών, της κατηγοριοποίησης σχολείων, της τρομοκράτησης εκπαιδευτικών και μαθητών.

Η απεργία – αποχή, η απεργία, οι διαδηλώσεις πρέπει να οργανωθούν. Πρέπει να υποστηριχτούν από μαζικές γενικές συνελεύσεις και από δημιουργία επιτροπών αγώνα και απεργιακών ταμείων. Τα κόλπα τελείωσαν. Ο αντίπαλος πρέπει να ηττηθεί στον δρόμο του αγώνα. Ενός αγώνα που δεν μπορούν και δεν θέλουν να δώσουν οι συνδικαλιστικές πτέρυγες που είναι (η καθεμία με άλλον τρόπο και άλλες ευθύνες) υπεύθυνες για την διάλυση που έχει υποστεί το συνδικαλιστικό κίνημα και το οδηγούν από ήττα σε ήττα – και μάλιστα χωρίς μάχη.

·         ΚΑΤΩ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ – ΚΑΤΩ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΒΕ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ! Δεν παρουσιάζουμε δείκτες - δεν ψηφίζουμε κείμενα – δεν συμμετέχουμε στην αξιολόγηση – Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

·         Σωματεία όπλα των εργαζομένων. Όχι στην «συμμόρφωση», την ήττα και τη διγλωσσία!

Διάβασέ το »

Επιστολή προς γονείς και μαθητές της Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της Αξιολόγησης

 Κοινός αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μαθητών και εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο

Προς γονείς, κηδεμόνες και μαθητές/τριες

Στη «Δικτύωση εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης» συσπειρωνόμαστε δάσκαλοι/ες και καθηγητές/τριες από πολλές πόλεις της Ελλάδας. Όλοι/ες εμείς αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στο νόμο 4823/2021 που ψήφισε η κυβέρνηση και ονομάζεται «Αναβάθμιση του σχολείου και ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών». Εναντιωνόμαστε στην εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών, που είναι μια από τις σοβαρότερες αιχμές του.

Αφού η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να πείσει ιδεολογικά ότι ο νόμος της θα αναβαθμίσει τη δημόσια εκπαίδευση, επιστράτευσε νομικά μέσα για να κηρύξει παράνομη την αποχή μας και να επιβάλει την αξιολόγηση. Ενώ θα μπορούσε να την υλοποιήσει μ’ ένα σώμα εξωτερικών αξιολογητών, θέλει τη δική μας συναίνεση και υπογραφή. Εμείς, με απεργία-αποχή από τις σχετικές διαδικασίες, κινητοποιήσεις και απεργίες, έχουμε συμμετάσχει από πέρυσι με τα σωματεία μας σε κάθε σχετική προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Παρά την οπισθοχώρηση της πλειοψηφίας των συνδικαλιστικών παρατάξεων από τον αγώνα, την απειλή πειθαρχικών ποινών και την τρομοκράτηση που επιχειρείται από τα στελέχη εκπαίδευσης, εμείς επιμένουμε σ’ αυτόν τον αγώνα, διότι πιστεύουμε ότι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για το δημόσιο σχολείο.

Οι τακτικές εξαπάτησης και πειθάρχησης που εφαρμόζονται απέναντι σε όλους τους αγώνες των εργαζομένων είναι κοινές και γνωρίζουμε ότι πολλοί και πολλές τις βιώνετε επίσης, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Τη στιγμή που όλες και όλοι βράζουμε στο ζουμί του νόμου Χατζηδάκη, η κυβέρνηση προσπαθεί να δείχνει τις διαφορές μας και να μας διασπά, προκειμένου να μας φέρνει, κάθε φορά, αντιμέτωπους. Παλαιά «τέχνη» που φέρνει αποτελέσματα μόνο όταν οι «από κάτω» δε συνειδητοποιούν τη θέση τους, όπως και το ποιοι είναι οι εχθροί και ποιοι οι σύμμαχοί τους.

Απέναντι σ’ αυτή την τακτική, εμείς εστιάζουμε σ’ αυτά που μας θίγουν με τον ίδιο τρόπο και μας ενώνουν. Στην κατάρρευση του συστήματος δημόσιας υγείας, με χιλιάδες νεκρούς και τους/τις υγειονομικούς στα όρια της κατάρρευσης. Στην απουσία ουσιαστικών μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας, με στοίβαγμα στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στις σχολικές τάξεις. Στις κάθε λογής ατομικές υποχρεωτικότητες, στην ακρίβεια στην ενέργεια, στον αυξανόμενο πλούτο των λίγων πάνω στη δική μας φτώχεια, στις πυρκαγιές και τις πλημμύρες που αντιμετωπίζονται ως ευκαιρίες για ιδιωτικοποιήσεις. Σ’ αυτή την εικόνα, προσθέτουμε τα σημεία που αφορούν την αντιδραστική αναπροσαρμογή που γίνεται στην εκπαίδευση.

Η παρουσία των μαθητών/τριών, η ύλη (τα γνωστικά αντικείμενα) και οι εξετάσεις είναι τρία βασικά στοιχεία για την εκπαιδευτική διαδικασία. Τη στιγμή που οποιαδήποτε αλλαγή σε καθένα από αυτά επηρεάζει και τα υπόλοιπα, επιχειρούνται αλλαγές και στα τρία αυτά στοιχεία ταυτόχρονα: Συγχωνεύσεις τμημάτων χωρίς καμιά μείωση της ύλης, παρόλα τα κενά που προκλήθηκαν τους 8,5 μήνες τηλεκπαίδευσης, χωρίς πρόβλεψη για την κάλυψή τους. Αύξηση των εξετάσεων και εντατικοποίησή τους. Επιπλέον, καθιέρωση γραπτών εξετάσεων στη Στ΄ δημοτικού και στη Γ΄ Γυμνασίου με ανώνυμα γραπτά, αλλά γνωστά τα σχολεία φοίτησης (άρθρο 104). Στην Α΄ και Β΄ ΓΕΛ και ΕΠΑΛ προαγωγικές εξετάσεις με το 50% των θεμάτων από την Τράπεζα Θεμάτων. Για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, από πέρυσι Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: 15.000 μαθητές/τριες παραπάνω από τις προηγούμενες χρονιές έξω από τα Πανεπιστήμια (30-40 χιλιάδες, συνολικά). Η δε Τράπεζα Θεμάτων, που εφαρμόστηκε το 2013, κατέληξε στη μη προαγωγή του 20-25% των μαθητών/τριών της Α΄ τάξης.

Τα μέτρα αυτά σημαίνουν για όλους/ες μας αύξηση των δαπανών για φροντιστήρια, αλλά και για δίδακτρα σε ΙΕΚ -ήδη φέτος οι εγγραφές αυξήθηκαν 100% (από 6000 σε 12000). Για το σχολείο, με 27 παιδιά ανά τμήμα και τάξεις που ακόμα δεν έχουν εκπαιδευτικούς, σημαίνουν εντατικοποίηση προκειμένου να καλυφθεί η ύλη, καμιά ανάσα για συζήτηση και δημιουργία με τα παιδιά, και τυποποίηση της διδασκαλίας βάσει όσων απαιτούνται για τις εξετάσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη καμιά ιδιαιτερότητα και ανάγκες των μαθητών/τριών. Γινόμαστε, έτσι, οι τελικοί ιμάντες μεταβίβασης της καθημερινής πίεσης στους/στις μαθητές/τριες και, ταυτόχρονα, οδηγούμαστε σε πρακτικές του τύπου «ό,τι κατάλαβες – κατάλαβες, είμαι υποχρεωμένη να προχωρήσω την ύλη για να ανταποκριθεί στην Τράπεζα Θεμάτων. Μετατρεπόμαστε, τέλος, σε… εσωτερικά ΜΑΤ της μαθητικής ζωής, σπάζοντας τις μαθητικές κινητοποιήσεις μέσω του «όπλου» της διαλυτικής τηλε-εκπαίδευσης.

Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, εύκολα μετρήσιμα, αποτελούν τον βασικό δείκτη και για την αξιολόγηση των σχολείων. Αυτών από τη Δραπετσώνα και αυτών από την Κηφισιά. Των μαθητών και μαθητριών με γονείς/κηδεμόνες άνεργους/ες και εκείνων με ψηλές οικονομικές δυνατότητες. Από σπίτια που δεν έχουν ρεύμα κι από σπίτια με πισίνες. Και η αξιολόγηση θα προχωρά ώστε τα σχολεία των φτωχών να γίνονται φτωχά σχολεία - δεύτερης κατηγορίας.

Στον ίδιο νόμο, τονίζεται η αυτονομία των σχολείων, σε σχέση, όμως, με τα καθήκοντα του κράτους και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών. Την εννοούν σε σχέση με την αναζήτηση χορηγιών, δωρεών, επιχορηγήσεων και εκμετάλλευσης του δημόσιου σχολικού κτιρίου για εκδηλώσεις τρίτων (άρθρα 98-99). Όλα αυτά με πλήρη κεντρικό έλεγχο κάθε ανάσας στη σχολική ζωή, καθώς αυξάνονται οι βαθμοί ιεραρχίας και εισάγεται πλήθος προϊσταμένων και υπευθύνων τόσο εντός του σχολείου όσο και πάνω από αυτό. Όλοι/ες εμπλέκονται στην εσωτερική αξιολόγηση, που, βασικά, υλοποιείται από τους/τις ίδιους/ες τους/τις εκπαιδευτικούς, για ν’ ακολουθήσουν οι πολλές εξωτερικές αξιολογήσεις. Αυτές θα καθορίσουν τον νέο χάρτη κατηγοριοποίησης των σχολείων. Το περίφημο επιχείρημα, «εσείς θα διαλέγετε τα καλά σχολεία για τα παιδιά», κρύβει την άλλη όψη όπου και τα σχολεία, με τη σειρά τους, θ’ αποκλείουν όσα παιδιά δεν υπόσχονται την επιθυμητή επίδοση, για να μην πέσουν στην κατάταξη.

Το υπουργείο παρουσιάζει ως καινοτομία την αντιδραστική αναπροσαρμογή που επιχειρεί, ενώ αυτή έχει ήδη εφαρμοστεί σε χώρες της Ευρώπης και αλλού και γνωρίζουμε τα με καταστροφικά αποτελέσματα. Κατά τη γνώμη μας, όχι μόνο δεν ενδυναμώνει το δημόσιο σχολείο, αλλά το κάνει ακόμα πιο εχθρικό στον μαθητικό πληθυσμό και το υποτάσσει ακόμα περισσότερο στον στόχο «παραγωγής» των αυριανών μισοεργαζόμενων χωρίς δικαιώματα. Τόσο οι μαθητές/τριες, οι εργαζόμενοι/ες αλλά και η μάθηση, αποκτούν μια τιμή, με βάση την οποία θα κινηθούν στον ανταγωνισμό της αγοράς. Από την άλλη, το κράτος απαλλάσσεται από την υποχρέωση χρηματοδότησης της εκπαίδευσης, αποκλείει όσους/ες θεωρεί μη ανταγωνιστικούς και προετοιμάζει τους/τις υπόλοιπους/ες ως μελλοντικό φθηνό και πειθαρχημένο εργατικό δυναμικό. Απτό παράδειγμα η περίπτωση των ελληνικών πανεπιστημίων που, εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον, αφού κατηγοριοποιήθηκαν και στερούνται δημόσιων πόρων, επιβιώνουν πουλώντας σεμινάρια, μεταπτυχιακούς τίτλους και έρευνες.

Το «μαγικό» που πετυχαίνει η αξιολόγηση, σε συνδυασμό με την αύξηση των εξετάσεων και την αύξηση των μαθητών/τριών ανά τμήμα, είναι ότι εξαφανίζει την ευθύνη των κυβερνητικών πολιτικών και τον ρόλο των οικονομικών, πολιτισμικών και κοινωνικών παραγόντων στην εκπαίδευση. Όλα μετατρέπονται σε θέματα ατομικής ευθύνης και αυτή βαραίνει μόνο τους/τις εκπαιδευτικούς, τους/τις μαθητές/τριες και τις οικογένειές τους.

Να γιατί ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση είναι αγώνας για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και αφορά όλη την κοινωνία. Δεν είναι συντεχνιακός, ούτε αφορά μόνο τα εργασιακά κεκτημένα, όπως μας συκοφαντούν τα ΜΜΕ. Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να μείνει μονοδιάστατος. Χρειάζεται να έχει τη δική σας συναίνεση και στήριξη. Χρειάζεται τον κοινό αγώνα όλων μας.

Με αυτό το στόχο, οργανώνουμε μια διαδικτυακή συνάντηση μαζί σας στις 16 Ιανουαρίου, για την οποία μπορείτε να ενημερωθείτε από το blog μας https://ediktiosi.blogspot.com/ . 

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Τα σχολεία ανοίγουν όπως έκλεισαν! Εκπαιδευτικοί και μαθητές δεν είναι πειραματόζωα

 

Τα σχολεία ανοίγουν όπως έκλεισαν!

Εκπαιδευτικοί και μαθητές δεν είναι πειραματόζωα

 Τα σχολεία ανοίγουν κανονικά με το πέρας των διακοπών με αύξηση των διαγνωστικών τεστ(self, rapid) για μαθητές κι εκπαιδευτικούς, εμβολιασμένους κι ανεμβολίαστους. Τους ανεμβολίαστους εκπαιδευτικούς, που πληρώνουν απ’ την τσέπη τους τα πάντα, είναι σαν να τους τιμωρεί με βαρύ πρόστιμο. Όλα αφορούν στη διάγνωση και δεν υπάρχει τίποτε για τον περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας πλην της μάσκας και του αντισηπτικού. Η κυβέρνηση συνεχίζει να κάνει ό,τι έκανε και να αρνιέται πεισματικά να πάρει μέτρα για την αποσυμφόρηση των σχολικών τάξεων. Αυτό θα σήμαινε μείωση των μαθητών ανά τμήμα, μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών, αναδιαμόρφωση και μείωση της ύλης των μαθημάτων. Όλα αυτά σημαίνουν πως θα έπρεπε να αναθεωρήσει την πολιτική της.

Αντίθετα, η πανδημία της δίνει ευκαιρία να περάσει με άνεση ό,τι θέλει. Δεν προσλαμβάνει εκπαιδευτικούς και προχωράει ακάθεκτη με την ΕΒΕ και την Τράπεζα θεμάτων. Η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης δεν επιτρέπει την προστασία της υγείας μαθητών κι εκπαιδευτικών.

Τα σχολεία είναι κι αυτά εκκολαπτήρια του κορονοϊού. Αποστάσεις και καθαρισμός δεν υπάρχει. Τα διάφορα πρωτόκολλα ουσιαστικά δεν εφαρμόζονται γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα. Οι μαθητές κι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα στο μεγάλο πείραμα για ανοσία αγέλης.

Πριν το κλείσιμο για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, η υπουργός και τα στελέχη του υπουργείου δήλωναν με κάθε ευκαιρία πως τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά. Βλέποντας, τα κρούσματα να αυξάνονται, πριν ξεφύγουν εντελώς τα νούμερα και γίνουν απαγορευτικά και μη διαχειρίσιμα, η υπουργός έσπευσε να ανακοινώσει τις αποφάσεις της. Σε αυτή τη φάση, δεν επιλέγει την τηλ«εκπαίδευση», όχι κυρίως για τεχνικούς λόγους που είναι υπαρκτοί, αλλά γιατί το κλείσιμο των σχολείων θα σήμαινε πως η διαχείριση της πανδημίας δεν απέδωσε αλλά και γιατί οι νόμοι της εφαρμόζονται σε ανοιχτά σχολεία. Επομένως τα σχολεία ανοίγουν για να εφαρμοστεί η πολιτική της. Το δίλημμα δια ζώσης ή τηλ«εκπαίδευση» δεν έχει για την κυβέρνηση παιδαγωγικό χαρακτήρα. Κάθε φορά επιλέγει αυτό που τη βολεύει.

Σε ότι αφορά στην τηλ«εκπαίδευση» αποδεικνύεται πως είναι ένα αντιδραστικό πολυεργαλείο. Η δήλωση Γεραπετρίτη πως «εάν για κάποιες ημέρες δεν μπορεί ένας δάσκαλος να βρεθεί στην τάξη με φυσική παρουσία, τότε να λειτουργήσει η τηλ«εκπαίδευση» σημαίνει πολύ απλά πως η αναρρωτική άδεια συνοδεύεται με εργασία.

Τα σχολεία ανοίγουν αλλά για πόσο θα παραμείνουν ανοιχτά; Το σίγουρο είναι πως είμαστε αντιμέτωποι με την πανδημία που θερίζει ζωές και την κυβέρνηση που θερίζει δικαιώματα.

Ο αγώνας για μέτρα για την προστασία της υγείας μας και η πάλη για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής πάνε μαζί.

Διάβασέ το »

ΚΑΛΕΣΜΑ Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης!

 

Η "Δικτύωση Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης" καλεί τα μέλη της και όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς σε Ανοιχτή Διαδικτυακή Συζήτηση για να αποφασίσουμε τα επόμενα βήματα δράσης το Σάββατο 8/1/2022 ώρα 6μμ στον σύνδεσμο https://meet.jit.si/Sindesmos-diktiosi

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Κοινή ανακοἰνωση μαθητών - εκπαιδευτικών

 

Από τι τροφοδοτείται και ποιον εξυπηρετεί η κάλπικη αντίθεση μαθητές - εκπαιδευτικοί;

Τα φαινόμενα, οι αιτίες τους και οι πραγματικοί ένοχοι

Μια χαρά την κάνει τη δουλειά του το σύστημα.

Υπόσχεται σε εμάς τους μαθητές μια ζωή κόλαση. Που θα πρέπει να αντέξουμε ένα σχολείο εξεταστικό κάτεργο, με Τράπεζες Θεμάτων, Ελάχιστες Βάσεις Εισαγωγής, ποινικοποίηση των καταλήψεων, Εσωτερικούς Κανονισμούς σχολείων, ξεθέωμα σε σχολεία και φροντιστήρια, φτηνά μεροκάματα στη λεγόμενη μαθητεία. Για να είμαστε έτοιμοι να πάμε σε μισοδουλειές χωρίς δικαιώματα ή σε σχολές που θα μας διαγράφουν όποτε θέλουν.

Στρώνει σε εμάς τους εκπαιδευτικούς μια άθλια δουλειά. Να τρέχουμε σε δέκα σχολεία, να διατασσόμαστε να κάνουμε τη βρώμικη δουλειά του κόφτη των μαθητών και του απεργοσπάστη (μέσω τηλε-«εκπαίδευσης») των μαθητικών καταλήψεων, να μην πάρουμε ποτέ σύνταξη, να αναγκαζόμαστε να κατηγοριοποιήσουμε μέσω της λεγόμενης «αξιολόγησης» τα σχολεία μας και τους συναδέλφους μας.

Και μας δέρνουν όλους (μαθητές και εκπαιδευτικούς) τα ΜΑΤ τους, όταν βγούμε στο δρόμο, αντισταθούμε και διεκδικήσουμε. Και φτιάχνουν εναντίον μας σιδηρόφρακτους νόμους για να μην σηκώσουμε κεφάλι.

Και κράζουν τα κοράκια του συστήματος. Λένε σε εμάς τους μαθητές: «Φταίνε οι εκπαιδευτικοί σου που δεν είναι αξιολογημένοι». Και λένε σε εμάς τους εκπαιδευτικούς: «Φταίνε οι μαθητές σου που είναι αλήτες».

Και η ζωή «προχωράει». Και καθηγητές χτυπάνε μαθητές. Μαθητές χτυπάνε καθηγητές ή δέρνονται μεταξύ τους. Γονείς μηνύουν δάσκαλους και καθηγητές με το παραμικρό.

Και το σύστημα και το Υπουργείο του τρίβουν τα χέρια τους. Απολύουν καθηγητές με βασιλικά διατάγματα και φτιάχνουν την ίδια στιγμή Εσωτερικούς Κανονισμούς αξιολόγησης σχολείων και πειθάρχησης των μαθητών.

Όμως, δεν είμαστε ρεπλίκες ανθρώπινων όντων ούτε λοβοτομημένα ανθρωπάκια τηλεοπτικών ριάλιτι. Ξέρουμε ότι τα φαινόμενα έχουν αιτίες. Ξέρουμε ότι η καθημερινή βία που παράγεται στις γειτονιές, στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και στα σχολεία είναι αποτέλεσμα της επίσημης –με γραβάτες- βίας του συστήματος. Είναι το αποτέλεσμα που γεννά μια κοινωνική δομή που αναπνέει και ζει πάνω στην καταπίεση και την εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους. Της πολιτικής που θέλει να συντρίψει κάθε δικαίωμα για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Και ξέρουμε ακόμα ότι αυτή η τυφλή και επικίνδυνη βία θα αυξάνεται όσο η αγανάκτηση για το παρόν μας αλλά και το μέλλον που μας επιφυλάσσουν δεν βρίσκει υγιή διέξοδο στους αγώνες.

Δεν τσιμπάμε στον εμφύλιο ανάμεσα στα θύματα. Ο εχθρός δεν είναι δίπλα μας. Είναι πάνω μας…

Κοινοί αγώνες εκπαιδευτικών και μαθητών ενάντια στην αξιολόγηση, στους φραγμούς στις σπουδές, στην Τράπεζα Θεμάτων, στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Παλεύουμε μαζί για δουλειά, σπουδές και ζωή με δικαιώματα και ελευθερίες.

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Και τώρα; Τι θα κάνουμε χωρίς… συνέλευση προέδρων!

 

Και τώρα; Τι θα κάνουμε χωρίς… συνέλευση προέδρων!

Να συνεχίσουμε την αντίσταση! Να δώσουμε την κεντρική μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και στις πολιτικές τους!

Ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος. Η αδράνεια την οποία έχουν επιβάλει οι ηγεσίες των ΟΛΜΕ – ΔΟΕ δημιουργεί έναν χυλό προσαρμογής στην υποτιθέμενη «ήπια» εφαρμογή της αξιολόγησης των σχολείων και, άρα, υπονομεύει την μάχη που δόθηκε και τις προοπτικές της. Κανένα κέρδισμα χρόνου δεν δημιουργεί η αδρανής αναμονή, όταν ο αντίπαλος έχει λυμένα τα χέρια για να πιέζει καθημερινά, για να θυμίζει και να αναπροσαρμόζει διορίες, για να κάνει, τελικά, την βρώμικη δουλειά του.

Η υποτιθέμενη διέξοδος που δόθηκε από κάποιες δυνάμεις για νέα συνέλευση προέδρων μετά από αίτημα κάποιων ΕΛΜΕ, αποδείχτηκε ότι ήταν μια κάλπικη και αδιέξοδη τακτική που μόνο στόχο είχε να παραταθεί η αδράνεια. Η συνέλευση προέδρων των ΕΛΜΕ έγινε και επιβεβαίωσε μεν την πλειοψηφική τάση για συνέχιση της απεργίας – αποχής, αλλά τακτοποιημένα πια και χωρίς πραξικοπήματα, απέρριψε τη συνέχειά της, μιας και δεν ψηφίστηκε από το καταστατικά απαραίτητο των 2/3. Οποιος πρόβαλε αυτήν την διέξοδο –εκούσια ή ακούσια- έριξε νερό στο μύλο των αυταπατών για το ρόλο της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ και στην κατεύθυνσή της να βάλει ταφόπλακα στον αγώνα.

Την ίδια στιγμή, δυναμώνουν από διάφορες πλευρές οι (κάλπικοι και πάλι)… πανηγυρισμοί για την «κυβερνητική ήττα». Η σωστή εκτίμηση ότι οι διαδικασίες αξιολόγησης σέρνονται λόγω της γενικής απροθυμίας και δυσαρέσκειας του κλάδου τραβιέται στα άκρα και παρουσιάζεται σαν κυβερνητική ήττα. Για να δικαιολογηθεί η αδράνεια, μιας και κατά τους εμπνευστές τους, «αφού έχουμε νικήσει» ποιος ο λόγος να συνεχιστεί ο αγώνας; Αντί να χρησιμοποιηθεί η γενικευμένη απροθυμία των εκπαιδευτικών να συναινέσουν στην αξιολόγηση ως προωθητικός παράγοντας για τη συνέχιση του αγώνα, χρησιμοποιείται ως επιχείρημα αδράνειας, μιας αδράνειας που ανοίγει τον δρόμο στην υποταγή με διάφορες μορφές. Τα ενιαία κείμενα είναι μια από αυτές.

Οσο μας αφορά, αυτό που πρέπει να γίνει είναι σαφές: Η συνέχιση του αγώνα, η οργάνωσή του ως μια κεντρική μάχη – αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και τις βασικές πολιτικές της στους χώρους της εκπαίδευσης. Αυτό σημαίνει μαζικές γενικές συνελεύσεις, σημαίνει απεργία και διαδηλώσεις, σημαίνει αποχή από όλες τις διαδικασίες αξιολόγησης, σημαίνει μαζικές και ανοιχτές επιτροπές αγώνα, σημαίνει ανοιχτές συνελεύσεις αγώνα μαζί με φοιτητές, γονείς, μαθητές. Σημαίνει κοινή στόχευση την ανατροπή της αξιολόγησης και των άθλιων ταξικών μέτρων της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής. Στόχευση για ανατροπή του φασίζοντος Νόμου Χατζηδάκη. Σημαίνει συντονισμό όλων των πλευρών που επιδιώκουν τη συνέχιση του αγώνα. Σημαίνει, ακόμα, σύγκρουση με την αστική «νομιμότητα» - καθώς κάθε ζωντανή κίνηση αντίστασης βγαίνει στην παρανομία. Με δυο λόγια, σημαίνει συγκρότηση κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης.

Με αυτήν την έννοια, είναι λάθος το στένεμα και η αποθέωση της απεργίας – αποχής ως του μόνου μέσου πάλης. Πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται με «εγγυήσεις» για το νόμιμο της πραγματοποίησής της. Όμως, ο ρόλος του κινήματος δεν είναι να διαλέγει αν η νομική γνωμοδότηση που την θεωρεί νόμιμη είναι πιο έγκυρη από την γνωμοδότηση που την θεωρεί παράνομη. Οι αγώνες ποτέ δεν κρίνονταν από την «νομιμότητά» τους. Κρίνονταν από την μαζικότητά και το δίκιο τους.

Τέλος στην αδράνεια και την παραλυτική αναμονή. Να γίνουν γενικές συνελεύσεις. Σε αυτές να παρθούν αγωνιστικές αποφάσεις για συνέχιση του αγώνα, για οργάνωση κεντρικής μάχης με βασικούς άξονες την ανατροπή της αξιολόγησης, της τράπεζας Θεμάτων και της ΕΒΕ. Κάτω ο ν. Χατζηδάκη:

·         Συνέχιση της απεργίας – αποχής. Σε κάθε περίπτωση, δεν συμμετέχουμε σε ομάδες – δεν ψηφίζουμε κείμενα δεικτών, αποτίμησης, προγραμματισμού.

·         24ωρη απεργία και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.

·         Δημιουργία επιτροπών αγώνα και απεργιακών ταμείων σε κάθε ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ.

·         Οι ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ που θέλουν να συνεχίσουν, να προχωρήσουν σε συντονισμό για όλα τα παραπάνω.

·         Να οργανωθούν ανοιχτές μαζικές συνελεύσεις αγώνα σε ανοιχτούς χώρους σε όλες τις πόλεις.

Οι αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι – είναι δίκαιοι και αναγκαίοι!

Διάβασέ το »