ΑΚΕ: Ανακοίνωση για τις εκλογές των σωματείων

 Κόντρα στις πολιτικές της φτώχιας, του πολέμου, της φασιστικοποίησης και της αξιολόγησης...

Με ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΑΖΙΚΟ ΑΓΩΝΑ χτίζουμε την προοπτική μας, για μια ζωή με δικαιώματα!

Στις εκλογές των ΕΛΜΕ/ΣΕΠΕ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

Κάτι κινείται

                Και ενώ όλοι είχαν βαλθεί να μας πείσουν ότι ο λαός δεν τραβάει, ότι δεν μπορεί (ή δεν θέλει;!) να δώσει καμία μάχη με την κυβερνητική πολιτική ήρθε η πραγματικότητα να τους αναιρέσει.

                Με την πρώτη ευκαιρία που τους δόθηκε να βγουν και να φωνάξουν, δεκάδες χιλιάδες απεργοί και διαδηλωτές έκαναν μαζικές πορείες σε όλες τις πόλεις της χώρας, τόσο στις 9 (Απεργία) όσο και στις 17 Νοέμβρη. Και επιβεβαίωσαν αυτό που ίσχυε. Ότι η πραγματική προοπτική των εργαζομένων χτίζεται στους δρόμους με μαζικούς και απεργιακούς αγώνες. Να το κρατήσουμε αυτό!

Που βρισκόμαστε

   H παραπέρα φτωχοποίηση σαν αποτέλεσμα της ακρίβειας εξανεμίζει το εισόδημα των λαϊκών νοικοκυριών. Οι τεράστιες ανατιμήσεις στην ενέργεια αλλά και στα βασικά είδη (διατροφής, πρώτης ανάγκης) δημιουργούν όρους εξαθλίωσης διευρυμένων κομματιών του λαού μας, μπροστά σε έναν χειμώνα που μας τάζουν ότι θα είναι δύσκολος για τον λαό και τους εργαζόμενους.

   Αντίστοιχες είναι οι εικόνες σε όλες τις «αναπτυγμένες» χώρες της Δύσης όπου το σύστημα συστήνει... να φοράνε διπλά πουλόβερ, ζιβάγκο και να κάνουν οικονομία στο ρεύμα! Την ίδια στιγμή που ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας έχει φέρει στο προσκήνιο τα πιο εφιαλτικά σενάρια. Το ενδεχόμενο χρήσης πυρηνικών όπλων έχει γίνει κανονικότητα στο δημόσιο διάλογο! Σε αυτά, η άρχουσα τάξη της χώρας απαντάει με φιλοαμερικανισμό. Με παραπέρα εμπλοκή της χώρας και του λαού στον πόλεμο. Ενώ για την ακρίβεια, καλεί τον λαό... να ψωνίζει από τα φθηνά, γιατί αυτό ρίχνει τις τιμές!

Η εκπαίδευση αποτελεί κεντρικό άξονα της επίθεσης του συστήματος. Δεν γνωρίζει από προεκλογικές περιόδους. Η αντιδραστική πολιτική πρέπει να προχωρήσει και να εφαρμοστεί σε όλες τις βαθμίδες!

Στους μαθητές υπόσχονται ταξικούς φραγμούς (τράπεζα θεμάτων, ΕΒΕ κτλ) για να τους αποθαρρύνουν και να τους κατηγοριοποιήσουν από νωρίς. Στους φοιτητές πανεπιστημιακή αστυνομία, ΜΑΤ και διαγραφές για να μην σηκώνουν κεφάλι και να διεκδικούν. Σε μας τους εκπαιδευτικούς η αξιολόγηση δείχνει το πρόσωπό της. Ότι αποτελεί ένα πολυεργαλείο διάλυσης κάθε εργασιακού δικαιώματος, όπως και δημιουργίας ενός εκπαιδευτικού πειθήνιου και υποταγμένου στις πολιτικές του υπουργείου. Επιπλέον, είναι το κομμάτι των εκπαιδευτικών που βιώνει τη μόνιμη και διαρκή αδικία, οι αναπληρωτές. Και φέτος πάνω από 50.000 εκπαιδευτικοί λάστιχο, που αντιμετωπίζονται σαν εργαζόμενοι β κατηγορίας.

Και αν μιλήσεις και αγωνιστείς; Υπάρχει η καταστολή, η επίθεση στο συνδικαλισμό και στις ελευθερίες, ο νόμος Χατζηδάκη. Που θα σου βγάλει την απεργία, τη διαδήλωση, τον αγώνα παράνομα. Η φασιστικοποίηση δένει πολύ καλά με την επίθεση στα δικαιώματα. Το κύμα συνδικαλιστικών διώξεων των τελευταίων ημερών δείχνει καθαρά την πρόθεση του συστήματος και της κυβέρνησης να επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου την πολιτική τους και να χτυπήσουν τα σωματεία.

Αλήθεια, τι μπορεί να απαντήσει αυτήν την κατάσταση; Μπορεί να απαντήσει μια γενική προσμονή να φύγουν αυτοί (ΝΔ), για να ρθουν οι άλλοι (ΣΥΡΙΖΑ) που θα διαχειριστούν και θα εφαρμόσουν τις ίδιες πολιτικές; Μα αυτό αναπαράγει μια αυταπάτη που ήδη την έχει πληρώσει ακριβά ο λαός μας. Μήπως μπορούν να δώσουν απάντηση οι ΟΛΜΕ/ΔΟΕ που δίνουν κάθε μέρα εξετάσεις υποταγής στο υπουργείο και τις πολιτικές του;

Να κάνουμε το βήμα στα πρωτοβάθμια σωματεία μας

Η απάντηση στην επίθεση δίνεται με τον μόνο τρόπο που οι εργαζόμενοι έχουν μάθει να παλεύουν και να διεκδικούν και να κερδίζουν. Με απεργίες και διαδηλώσεις στους δρόμους! Με κεντρικό αγώνα με στόχο να ηττηθούν οι πολιτικές της κυβέρνησης και έτσι να αναγκαστεί να τις πάρει πίσω.

Τέτοιο αγώνα δεν θέλουν να δώσουν οι ομοσπονδίες και οι κυβερνητικές παρατάξεις (ΔΑΚΕ/ΠΕΚ/ΣΥΝΕΚ), που συμμορφώνονται και συμβάλλουν στο να προχωράει η επίθεση (αξιολόγηση, τηλεψηφοφορίες, τηλ-«εκπαίδευση» κτλ). Εκαναν τα πάντα για να σπάσει η θέληση του κλάδου να κινηθεί ενάντια στην αξιολόγηση όλο αυτό το διάστημα. Εκαναν και κάνουν τα πάντα για να συκοφαντήσουν και να λερώσουν την έννοια του συνδικαλισμού.

Τέτοιος αγώνας δεν είναι στο σκεπτικό της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ, που στρίβει δια...των ομοσπονδιών, καταγγέλλοντάς τες ότι δεν οργανώνουν τον αγώνα (που από θέση αρνούνται), ενώ παράλληλα τις καλεί...να τον οργανώσουν! Που καταγγέλλει τις ηλεκτρονικές εκλογές αλλά την ίδια στιγμή σε μια σειρά σωματεία και στην ΑΔΕΔΥ συμμετέχει.

Ταυτόχρονα, η γραμμή των «ενιαίων κειμένων» (μεγάλου τμήματος των Παρεμβάσεων Α΄βάθμιας και της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ) είναι χαλί εφαρμογής της αξιολόγησης και ένδειξη θλιβερών αυταπατών ότι θα κοροϊδέψουμε τον αντίπαλο. Ενώ,  η γραμμή της αποθέωσης της Απεργίας-Αποχής σαν κεντρικό και μόνο ζήτημα που θα απαντήσει στην επίθεση (γραμμή τμήματος των Παρεμβάσεων με το οποίο επιδιώκουμε την κοινή δράση) είναι γραμμή υποτίμησης της επίθεσης και της μάχης που πρέπει να δοθεί.

Καλούμαστε λοιπόν να ξανακάνουμε το βήμα στα πρωτοβάθμια σωματεία μας. Με μια λογική όμως όχι ανάθεσης αλλά πραγματικής πάλης.

Ποιας πάλης όμως; Πάλη είναι η μαζική κίνηση με απεργίες και διαδηλώσεις, με συνελεύσεις που θα περιλαμβάνουν συζήτηση, αντιπαράθεση, επιλογή αιχμών, απόφαση, συγκρότηση πλατιών επιτροπών αγώνα, απεργιακών ταμείων και άλλων πολιτικών και οργανωτικών μέτρων πολιτικής και πρακτικής προετοιμασίας της μάχης, απολογισμό των προηγούμενων βημάτων.

Πιστεύουμε πραγματικά ότι μια τέτοια κατεύθυνση μπορεί να μας δώσει διέξοδο και να ξαναβρούμε την δύναμή μας στους δρόμους του αγώνα! Έχουμε δει μια σειρά απεργιακούς αγώνες το τελευταίο διάστημα οι οποίοι κατόρθωσαν να αποσπάσουν νίκες από την εργοδοσία και το κράτος. Πάνω σε αυτά τα «μικρά» και «μεγάλα» βήματα πρέπει να χαράξουμε την πορεία μας.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών είμαστε μια αριστερή αγωνιστική δύναμη στους εκπαιδευτικούς που παλεύει για να γίνει πραγματικότητα η παραπάνω κατεύθυνση στα σωματεία μας.

·         Που παλεύουμε για να αποκαλύπτεται η επίθεση του συστήματος και οι επιδιώξεις του.

·         Που προσπαθούμε να ευνοηθεί και να οργανωθεί κάθε προσπάθεια αντίστασης στις κυβερνητικές πολιτικές.

·         Που θέλουμε σωματεία ζωντανά σε αγωνιστική κατεύθυνση ανεξάρτητα από το κράτος, τους μηχανισμούς του αλλά και από λογικές συνδιαχείρισης – συννενόησης με τον αντίπαλο.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι μπροστά μας βρίσκεται το εξής επίδικο:  αν οι -180.000!- εκπαιδευτικοί κάνουν βήματα για την συγκρότηση μιας μεγάλης κεντρικής μάχης για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Εμείς θα επιδιώξουμε όλο το επόμενο διάστημα να ξαναστήσουμε στα σωματεία μας «από την αρχή» σε μια  κατεύθυνση για να πάψουμε να οδηγούμαστε από ήττα σε ήττα. Αυτό επιβάλλει η σημερινή πραγματικότητα. Αυτή την λογική σας καλούμε να ενισχύσετε στις εκλογές του σωματείου!

ü  Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς,

ü  Ανατροπή της αξιολόγησης! Συμμετέχουμε σε κάθε μέτρο μπλοκαρίσματος της αξιολόγησης (απεργία – αποχή, στάσεις εργασίας) – συγκρότηση του αγώνα για την ανατροπή της.

ü  Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών,

ü  Ανατροπή της ΕΒΕ, της Τράπεζας Θεμάτων, της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας,

ü  Κατάργηση του αντεργατικού, αντισυνδικαλιστικού Ν.4808 (Χατζηδάκη),

ü  Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι των λαών! Φιλία αλληλεγγύη με όλους τους λαούς- Καμιά εμπλοκή της χώρας- Έξω το ΝΑΤΟ και οι βάσεις!

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ-ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ-ΑΠΕΡΓΙΑ

Στις εκλογές ΕΛΜΕ/ΣΕΠΕ:  ΨΗΦΙΣΤΕ  ΣΤΗΡΙΞΤΕ

 

Διάβασέ το »

Όλοι/ες στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο Σάββατο 26/11, στις 12:00, στην πλατεία Καρλοβάσου.

 

Όλοι/ες στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο Σάββατο 26/11, στις 12:00, στην πλατεία Καρλοβάσου.

Όχι στον άδικο πόλεμο! Αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

  Από τον Φεβρουάριο  του ’22, οι λαοί του κόσμου πληρώνουν το βαρύ τίμημα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Οι λαοί της Ουκρανίας και της Ρωσίας το πληρώνουν με το αίμα τους, την επιστράτευση και την προσφυγιά και οι λαοί της Ευρώπης και του υπόλοιπου πλανήτη με την τρομοκρατία για γενικευμένη σύρραξη, τις απειλές για πυρηνικό όλεθρο και την αντιμετώπιση του χειρότερου χειμώνα μετά το 42, όπως δεν φοβούνται να παραδεχτούν ακόμα και οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές και οι εκπρόσωποι τους.

  Η ελληνική κυβέρνηση μπροστά σ’ αυτήν την εξέλιξη, φρόντισε από πολύ νωρίς να δηλώσει την υποταγή της στους Αμερικανο- νατοϊκούς, να ταχθεί με το μέρος της Δύσης και με εμπρηστικές δηλώσεις και ενέργειες να εμπλέξει την χώρα βαθιά στις πολεμικές διεργασίες. Ενεργοποίησαν τις νατοϊκές βάσεις, που πιάνουν την χώρα απ’ άκρη σε άκρη, στέλνουν πολεμικό εξοπλισμό, κάνουν επικίνδυνες δηλώσεις  χωρίς δεύτερη σκέψη, πως είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία! Όλες αυτές οι ενέργειες έχουν εντείνει τις εθνικιστικές φωνές και τον επικίνδυνο ανταγωνισμό Ελλάδας- Τουρκίας και τοποθετούν την χώρα μέσα στο σκηνικό του πολέμου.

  Οι μόνοι που μπορούν να αλλάξουν αυτό το σκηνικό φρίκης είναι οι ίδιοι οι λαοί με την αντιπολεμική- αντιιμπεριαλιστική τους πάλη. Να αντισταθούμε απέναντι στις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών για το ξαναμοίρασμα της γης και να προτάξουμε την φιλία και την αλληλεγγύη των λαών ως την μόνη πραγματική διέξοδο από την απειλή για ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο.

ΗΠΑ- ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ ΕΞΩ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ- ΕΞΩ ΑΠ΄ΤΗΝ ΕΕ

 ΦΙΛΙΑ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΚΟΙΝΗ ΠΑΛΗ  ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΛΑΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Διάβασέ το »

17 Νοέμβρη 2022: Έχουν λυσσάξει… γιατί η φλόγα της εξέγερσης είναι ακόμα αναμμένη!

 

Έχουν λυσσάξει… γιατί η φλόγα της εξέγερσης είναι ακόμα αναμμένη

Σχεδόν 50 χρόνια. Την περασμένη Πέμπτη, το ημερολόγιο έγραφε 17 Νοέμβρη 2022 και μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένου  ζόφου και τρομοκρατίας, εν αναμονή του άγριου χειμώνα που μας έχουν «υποσχεθεί», με τις δυνάμεις της αστυνομίας παραταγμένες σε κάθε γωνία, με ένα ελικόπτερο να στρέφει τους προβολείς του απειλητικά στο σώμα των διαδηλωτών, ζήσαμε την μεγαλύτερη πορεία των τελευταίων ετών. Σε πείσμα όλων αυτών που εδώ και χρόνια ενορχηστρώνουν την δολοφονία της συλλογικής μας μνήμης, το πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου παραμένει ακόμα ενοχλητικά ζωντανό. Και τι δεν έκαναν πάλι οι απολογητές του συστήματος για να το αποδομήσουν!  Όμως φέτος, ίσως περισσότερο από άλλες φορές, οι καλοστημένες τους προσπάθειες έπεσαν στο κενό.

Ø  Προσπάθησαν να συκοφαντήσουν την εξέγερση

Από τους νεκρούς που «δεν υπάρχουν» μέχρι τη λάσπη στη γενιά του Πολυτεχνείου που (όλη!) «έκανε καριέρα και πλούτισε», οι προσπάθειες συκοφάντησης  των νέων που αγωνίστηκαν δεν σταμάτησαν ποτέ.

Οι αναλυτές της κλειδαρότρυπας ψάχνουν 50 χρόνια τώρα τι έκανε ο Α, ο Β ή ο Γ μετά την πτώση της χούντας. Για να μας πείσουν για τη «χαμένη γενιά» του Πολυτεχνείου. Οι «επώνυμοι» που άλλαξαν «γραμμή πλεύσης» ήταν βέβαια ελάχιστοι, ενώ οι υπόλοιποι, οι πολλοί, αγωνίστηκαν με ανιδιοτέλεια και πίστη στα ιδανικά της εξέγερσης. Όλα  τα υπόλοιπα, είναι μια μαύρη προπαγάνδα, που κάθε χρόνο τρώει τα μούτρα της. 

Ø  Προσπάθησαν να την «ενσωματώσουν»

Οι προσπάθειες οικειοποίησης του πνεύματος του Πολυτεχνείου, μόνο οργή μπορούν να προκαλέσουν. Υπουργοί αντιδραστικών κυβερνήσεων ομνύουν στους αγώνες της νεολαίας ενώ την ίδια στιγμή στέλνουν τα ΜΑΤ στους νέους που αντιστέκονται. Όσο για την υπουργό Παιδείας, μας υπενθυμίζει ότι «η εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο συνεχίζει να εμπνέει». Μια τέτοια ωραία έμπνευση είναι και… η πανεπιστημιακή αστυνομία, η Τράπεζα Θεμάτων, η Ε.Β.Ε. και οι κάθε είδους ταξικοί φραγμοί στα παιδιά του λαού που θέλουν να σπουδάσουν. Αλλά η υποκρισία έχει κι αυτή τα όρια της και κάποια στιγμή αποκαλύπτεται.

Ø  Προσπάθησαν να τρομοκρατήσουν

Καθ’ όλη τη διάρκεια του τριημέρου τα Μ.Μ.Ε. δεν σταμάτησαν λεπτό την προσπάθεια τρομοκράτησης.  Οι αναφορές στις χιλιάδες των αστυνομικών και στα drone που θα στέλνουν φωτογραφίες απευθείας στη ΓΑΔΑ είχαν ένα και μόνο στόχο, την αποθάρρυνση των ανθρώπων που ήθελαν να συμμετέχουν στην πορεία. Χωρίς καμία ντροπή, τα κανάλια επιδόθηκαν σε έναν αγώνα για το ποιος θα πει τη μεγαλύτερη αθλιότητα. 

«Ποιος θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη να τελειώνει επιτέλους με αυτό το πράγμα;»  ακούστηκε σε πρωινή εκπομπή και «αυτό το πράγμα» είναι η καθιερωμένη πορεία του Πολυτεχνείου προς την πιο μεγάλη γιάφκα των τρομοκρατών, την αμερικανική πρεσβεία. Ο αντι-ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της πορείας ήταν πάντα και είναι ακόμα, ιδιαίτερα σήμερα που ο φόβος του άδικου πολέμου και της φτώχειας έχει φτάσει στην πόρτα μας,  ένα κόκκινο πανί για κάθε φερέφωνο του συστήματος. Ενοχλεί, γιατί υπενθυμίζει στο λαό ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί του. Γιατί του βάζει στη σκέψη και στο στόμα «ξεπερασμένα» συνθήματα που για κακή τους τύχη είναι και πάλι επίκαιρα: «Έξω το Νάτο», «Έξω οι βάσεις». Πολύ θα ήθελαν ορισμένοι να αντικαταστήσουν την πορεία με κάποια σύγχρονη «εναλλακτική» μορφή αγώνα – μα τι ωραία που ακούγεται! -  με μια αθώα γιορτούλα χωρίς πολιτικό βάρος και κυρίως χωρίς επικίνδυνες πορείες και συνθήματα.  Αλλά όπως περίτρανα φάνηκε φέτος, αυτά τα κόλπα  δεν πιάνουν τόσο εύκολα πια. Ας αφήσουμε λοιπόν τους παράγοντες του συστήματος να κλάψουν και ας απολαύσουμε για λίγο τον φόβο και την αμηχανία τους.

Αλλά σε καμία περίπτωση να μην εφησυχάζουμε. Και να μην ξεχνάμε πως αν οι δρόμοι του αγώνα είναι ακόμα ανοιχτοί, γεμάτοι εμπόδια αλλά ανοιχτοί,  είναι γιατί για σχεδόν 50 χρόνια και με την ακλόνητη πεποίθηση ότι «τίποτα δεν πάει χαμένο», ακούραστοι αγωνιστές γεμίζουν ανελλιπώς τους δρόμους στις  17 κάθε Νοέμβρη, κρατώντας στα χέρια τους τη φλόγα της εξέγερσης. Σε καιρούς δύσκολους, σε συνθήκες σιωπής, σε συνθήκες ηττοπάθειας, σε συνθήκες σχεδόν ολοκληρωτικού συμβιβασμού ποικιλώνυμων ηγεσιών, αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μείνει ο λαός όρθιος και η μόνη στάση που μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα και να συγκινήσει τη νέα γενιά. Και είναι αυτή η συνέπεια των 50 χρόνων που την περασμένη Πέμπτη, έκανε πλήθος κόσμου να συγκεντρωθεί στα πεζοδρόμια και στα μπαλκόνια, παρακολουθώντας με συγκίνηση την πορεία να περνάει. Και είναι αυτή η συνέπεια που γεννάει τη βάσιμη ελπίδα πως η νέα γενιά, ο μόνιμος στόχος και ο μόνιμος φόβος του συστήματος, θα ξαναβγεί και πάλι μαζικά στον δρόμο του αγώνα. Και θα την ξαναδούμε στην πρώτη γραμμή, σε κάθε διεκδίκηση, πίσω από τα πανό, με γροθιές υψωμένες και φωνές στεντόρειες. Εκεί που είναι πάντα η θέση των αγωνιζόμενων νέων. Και όσες/όσοι ήμασταν παρούσες/παρόντες στη φετινή πορεία, έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε αισιόδοξες/οι.

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση-διαδήλωση Πέμπτη 17 Νοέμβρη 6:30μμ Πλατεία Καρλοβάσου

 

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ:

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ Ν' ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ - ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση-διαδήλωση Πέμπτη 17 Νοέμβρη 6:30μμ Πλατεία Καρλοβάσου

«ΕΞΩ αι ΗΠΑ- ΕΞΩ το ΝΑΤΟ». Τα συνθήματα γραμμένα στην πύλη του πολυτεχνείου πριν 49 χρόνια είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας και τότε και σήμερα!

            Σήμερα που σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της χώρας με περισσή ΗΠΑκοή πανηγυρίζει για την παράδοση της γης, της θάλασσας και του αέρα του τόπου μας σ' αυτήν τη «συμμορία» ληστών και φονιάδων. Όμως, αυτό το απίστευτο κρεσέντο αμερικανοδουλείας -«θα ματώσουμε δίπλα στους Αμερικάνους»- δεν μπορεί να κρύψει τα νέα δεινά που απειλούν τον λαό μας, καθώς τον εμπλέκουν στην πολεμική σύγκρουση με την άλλη «συμμορία», την ιμπεριαλιστική Ρωσία, αυξάνοντας τον κίνδυνο γενίκευσης του μακελειού στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο! Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι οι ιμπεριαλιστές δεν προσφέρουν καμιά ομπρέλα προστασίας αλλά είναι αυτοί που σαρώνουν χώρες και εξανδραποδίζουν λαούς. Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι οι ιμπεριαλιστές δεν είναι φιλέλληνες ή φιλότουρκοι. Μπροστά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, όλοι είναι αναλώσιμοι γι' αυτό και οι κίνδυνοι για τη ζωή και το μέλλον μας πολλαπλασιάζονται από την όξυνση του αντιδραστικού ανταγωνισμού των δύο εξαρτημένων -από τον ιμπεριαλισμό- αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, τη φρενίτιδα των εξοπλισμών και το εθνικιστικό δηλητήριο που χύνεται και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου.

«ΨΩΜΙ –ΠΑΙΔΕΙΑ –ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Το σύνθημα του '73 δείχνει και το σημερινό δρόμο αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης που πρέπει να βαδίσουν οι εκπαιδευτικοί, η νεολαία, ο λαός μας.

            Σήμερα, 49 χρόνια μετά, έχουμε γυρίσει έναν αιώνα πίσω. Κάθε μέρα που περνά προστίθενται και νέα απελπισία και άλλη δυστυχία, νέα αδιέξοδα για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Η καθημερινότητα αποτελεί έναν πόλεμο επιβίωσης, την ίδια στιγμή που αυγαταίνουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Η ακρίβεια και η φτώχεια δεν «έπεσαν από τον ουρανό», δεν είναι ζήτημα «κακής διαχείρισης» αλλά συνέπειες της μετατροπής της χώρας σε παράρτημα, της ληστείας του πλούτου της, της παράδοσης των εργαζομένων και της νεολαίας  χωρίς δικαιώματα, για εκμετάλλευση από τα ξένα και ντόπια αφεντικά. Διαβίωση-ζητιανιά, με voucher, pass και καλάθια, σε συνθήκες εργασιακού- κοινωνικού μεσαίωνα. Με φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, στην παρανομία την απεργία, τους αγώνες, τα σωματεία. Μ' ένα σχολείο ταξικό, τοξικό, κατηγοριοποιημένο, φτηνό για το κράτος και ακριβό για τον λαό. Με τους εκπαιδευτικούς στον ρόλο του τελικού υποταγμένου ιμάντα μεταβίβασης αυτής της αντιδραστικής πολιτικής στη μαθητική νεολαία. Δίπλα στους σκληρούς ταξικούς φραγμούς παρατάσσονται τα ΜΑΤ και η αστυνομία για να στερήσουν τη νεολαία από το δικαίωμα στις σπουδές, αλλά και για να καθυποτάξουν τη συνείδηση και τη δράση της!

Αγώνας ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, το φασισμό, την επίθεση στα δικαιώματά μας!

            Σήμερα 49 χρόνια μετά, ένα είναι και πάλι βέβαιο αντλώντας εμπειρία και διδάγματα από την εξέγερση του Νοέμβρη. Απέναντι στην ταξική πολιτική της κυβέρνησης και του συστήματος της εξάρτησης, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, απέναντι στο άπλωμα της ακρίβειας, της φτωχοποίησης και των πολεμικών κινδύνων, δεν αποτελούν λύση οι αυταπάτες για «αριστερές» κυβερνητικές στροφές και «σωτήρες»! Ο λαός, μαζί και οι εκπαιδευτικοί, πρέπει και μπορούν να αγωνιστούν, να αντισταθούν μαζικά, για την ανατροπή της πολιτικής του συστήματος, για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, τη ζωή τους. Για τους εκπαιδευτικούς, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, η λύση βρίσκεται στην οικοδόμηση κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης ενάντια στην εκμετάλλευση και την εξάρτηση, στον αντίποδα των πολιτικών εκβιασμών και των αντιδραστικών ιδεολογημάτων με τα οποία το σύστημα καθημερινά μας βομβαρδίζει. Για να ανοίξει ο δρόμος για τη δικαίωση του Νοέμβρη.

Έξω οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και οι βάσεις – Έξω από την Ε.Ε.

Καμία εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια

                                     ΦΙΛΙΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΚΟΙΝΗ ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΛΑΟΥΣ

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα

ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση-διαδήλωση Πέμπτη 17 Νοέμβρη 6:30μμ Πλατεία Καρλοβάσου

Διάβασέ το »

Διαδικτυακή Εκδήλωση-Συζήτηση της Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης

Στο facebook: 

https://www.facebook.com/groups/ediktiosi 

και στον σύνδεσμο:

https://us02web.zoom.us/j/9914693697

 

Διάβασέ το »

Στις 5 Νοέμβρη ΑΠΕΙΧΑΜΕ – Στις 9 Νοέμβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

 Η διπλή ρωγμή να διευρυνθεί και να γίνει αγώνας

Στις 5 Νοέμβρη ΑΠΕΙΧΑΜΕ – Στις 9 Νοέμβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση Τετάρτη 9/11, 10π.μ. Εργατικό Κέντρο Σάμου

Φάνηκε και φαίνεται στην αντίσταση του κλάδου στην αξιολόγηση. Στην αντίθεσή του στην ΕΒΕ και την Τράπεζα Θεμάτων. Στην άρνησή του να παίξει το αντιδραστικό παιχνίδι μεντόρων – συντονιστών.

Φάνηκε και στη μεγάλη ΑΠΟΧΗ στις εκλογές της κυβέρνησης για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΥΣ) και φαίνεται και πάλι αυτό που έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια. Οτι έχει ανοίξει μια διπλή ρωγμή. Μία ανάμεσα στον κλάδο και το σύστημα

και μία ανάμεσα στον κλάδο και την ηγεσία του. Μια διπλή ρωγμή που ίσως διευρυνθεί τον βαρύ χειμώνα που «υπόσχεται» το σύστημα στο λαό.

Οι κυβερνητικές πιέσεις εκμαυλισμού συνειδήσεων, οι βομβαρδισμοί mail και τηλεφώνων, οι περιοδείες υποψηφίων των ΔΑΚΕ-ΠΕΚ/ΔΗΣΥ-ΣΥΝΕΚ/Δίκτυο (που ήταν απέναντι σε κάθε προσπάθεια κινητοποίησης και αγώνα), οι εξευτελιστικές τρίωρες παρατάσεις της «εκλογικής» διαδικασίας, όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για να οδηγήσουν την πλειοψηφία του κλάδου στην ηλεκτρονική παρωδία. Παρά την κινητοποίηση όλων των μηχανισμών, το κράτος θα συνεχίσει με δοτούς – «αιρετούς» ενός ηλεκτρονικού 30%, όταν απαιτεί τεράστιες πλειοψηφίες για να αποφασιστεί μια απεργία από τα σωματεία!

Η αποτυχία της κυβέρνησης θα ήταν απολύτως συντριπτική αν όλα τα προηγούμενα χρόνια ακόμα και δυνάμεις του κινήματος δεν είχαν συμβάλει στη σύγχυση και την αποενοχοποίηση των ΥΣ, τα οποία δεν είναι παρά εργαλεία εφαρμογής της αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής.

Παρόλα αυτά, παρά την μεγάλη αποχή, δεν υποτιμούμε καθόλου το βήμα που έκανε η κυβέρνηση με τη βοήθεια των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Ούτε υποτιμούμε το γεγονός ότι η ξεδιάντροπη υποταγή των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ αποτελεί μια ποιοτική αναβάθμιση στην εκστρατεία χτυπήματος του αγωνιστικού χαρακτήρα του συνδικαλιστικού κινήματος. Φαίνεται ότι μέσα σε όλα, την επόμενη περίοδο, θα έχουμε ακόμα πιο έντονα να αντιμετωπίσουμε τον αντιδραστικό «συνδικαλισμό», ως ενεργητικό στήριγμα της πολιτικής του συστήματος.

Εχουμε μπροστά μας τη γενική απεργία στις 9 Νοέμβρη. Στην απεργία μπορεί και πρέπει η αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής που εκφράστηκε στις ηλεκτρονικές «εκλογές», να εκφραστεί ΜΑΖΙΚΑ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ, ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΑ.

Στις 9 Νοέμβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

Στις 10 Νοέμβρη να οργανώσουμε ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Διάβασέ το »

Είναι υποταγή! Όχι; Μήπως ζήτημα ...δημοκρατίας;

 

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια

 ...θα προσαρμοστείς, θα κάνεις κωλοτούμπα, θα υποταχθείς !

                Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, αυτό που μας ζητείται στις 5/11, στις ηλεκτρονικές εκλογές για τα κρατικά υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΔ(Π)Ε-ΑΠΥΣΔ(Π)Ε-ΚΥΣΔ(Π)Ε) δεν είναι κάποια κλικ στον υπολογιστή μας.  Η Κεραμέως και η κυβέρνηση απαιτούν να υποχωρήσουμε. Να μην ΑΠΕΧΟΥΜΕ όπως πριν δυο χρόνια. Μας θέλουν μετανιωμένους και σκυφτούς.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ – ΔΕΝ  ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ 
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΜΕ

ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια

Αυτή την απάντηση πρέπει να πάρουν. Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ το Σάββατο 5/11  αποτελεί:

·         Βήμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής για την επίθεση στα δικαιώματά μας, στη ζωή μας μέσα και έξω από τα σχολεία. Πράξη καταγγελίας όλων των νόμων και μέτρων Κεραμέως. Από την αξιολόγηση μέχρι τη μη μονιμοποίηση των νεοδιορίστων και από την ΕΒΕ και την τηλεκπαίδευση μέχρι την τράπεζα θ(ε)υμάτων και τις εξετάσεις PISA, η επιβολή, ο καταναγκασμός, οι απειλές, οι ποινές και τα δικαστήρια είναι τα μέσα επιβολής όλης της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση. Είναι άρνηση αποδοχής -υποταγής αυτής της μαύρης πραγματικότητας που θέλουν να μας σπρώξουν. Είναι  δήλωση αντίστασης και ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

·         Στάση υπεράσπισης των σωματείων μας και του συνδικαλισμού από τον κρατικό έλεγχο. Γιατί αν σήμερα επιβάλλουν την ηλεκτρονική ψηφοφορία και όσα αυτή φέρνει(ανυπαρξία καταστάσεων ψηφισάντων, αλλαγές ψήφου κλπ) στα δικά τους όργανα, ουσιαστικά και κύρια στοχεύουν  τα δικά μας όργανα ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Δε νομιμοποιούμε την εφαρμογή ηλεκτρονικών ή υβριδικών ψηφοφοριών στις δικές μας διαδικασίες (γενικές συνελεύσεις, αποφάσεις για απεργία εκλογές συνδικάτων) όπως ορίζει ο ν. Χατζηδάκη. Δεν είμαστε κλικαδόροι, ούτε followers και likers, αλλά εργαζόμενοι, δύναμη διεκδίκησης και δάσκαλοι της νέας γενιάς. Διδάσκουμε και με το αγωνιστικό μας παράδειγμα παλεύοντας για σωματεία εργαλεία πάλης στα χέρια μας και όχι φιλοκυβερνητικά παρατήματα, “γλάστρες” της διοίκησης.

·         Πράξη απόρριψης του υπονομευτικού ρόλου των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού(ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ/ΔΙΚΤΥΟ-ΠΕΚ/ΔΗΣΥ). Είναι καταγγελία του άθλιου ρόλου τους. Η συμμετοχή τους στις εκλογές αποτελεί ακόμη μια κίνηση υποχώρησης και ήττας. Είναι η φυσική συνέχεια του περσινού ξεπουλήματος και των πραξικοπημάτων με την απεργία αποχή, της συμφωνίας τους στο συνέδριο της ΟΛΜΕ υπέρ της αξιολόγησης, της φετινής απραξίας για το ζήτημα των μεντόρων, συντονιστών κλπ. Δοτοί των εκάστοτε κυβερνήσεων, το μακρύ χέρι των διοικήσεων μέσα στον κλάδο, φορείς ρουσφετιών, εξυπηρετήσεων και απειλών. Άλλωστε τα Υ.Σ. και η συμμετοχή σε αυτά έχει το δικό της μερίδιο στην αποσυγκρότηση του κινήματος και στην σύγχυση και διάλυση συνειδήσεων. Για αυτό από τη μεριά μας πάντα ΑΠΕΙΧΑΜΕ από αυτές τις εκλογές. Στέλνουμε μήνυμα για να χτιστεί ένας άλλος ανεξάρτητος από το κράτος και τις κυβερνήσεις του συνδικαλισμός.

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι

αυτά που πρέπει να κάνουμε τις επόμενες μέρες αρχίζουν ...από Α :

ΑΠΟΧΗ στις 5/11 από τις εκλογές για τα όργανα της διοίκησης

ΑΠΕΡΓΙΑ στις 9/11 μαζικά  στον αγώνα-όλοι στους δρόμους

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Κάλεσμα στους αναπληρωτές για την Απεργία της 9ης Νοέμβρη

Στις 9 ΝΟΕΜΒΡΗ  Οι αναπληρωτές ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

Ø  Γιατί οι 10 (το πολύ) -πενιχροί- μισθοί τον χρόνο δεν φτάνουν με τίποτα για να καλύψουν το ολοένα και πιο αυξημένο κόστος ζωής! Δεν φτάνουν να καλύψουν τα πανάκριβα νοίκια, το μεγάλο κόστος μετακίνησης!

Ø  Γιατί Υπουργείο και Διευθύνσεις Εκπαίδευσης μας έχουν κάνει μπαλάκι να πηγαινοερχόμαστε από το ένα σχολείο στο άλλο! Μας συμπεριφέρονται σαν εργαζόμενους β’ κατηγορίας

Ø  Γιατί είμαστε εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, με λειψές άδειες, με τη βαλίτσα στο χέρι κάθε χρόνο, να μη γνωρίζουμε πότε και αν θα προσληφθούμε!

Ø  Γιατί η αξιολόγηση αλλά και όλες οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην εκπαίδευση δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο καθημερινότητας στα σχολεία, καλλιεργούν, τον ανταγωνισμό και την ανθρωποφαγία στον κλάδο. Τα έχουμε ξαναβιώσει αυτά με το προσοντολόγιο Γαβρόγλου!

Ø  Γιατί μετακυλύουν στις πλάτες μας (όπως και σε όλους τους εκπαιδευτικούς) ΟΛΗ τη διαχείριση των επιπτώσεων των κοινωνικών προβλημάτων στους μαθητές και τις οικογένειές τους που δημιουργεί το ίδιο το σύστημα με τις πολιτικές του (φτωχοποίηση, έλλειψη προοπτικής κτλ).

Ø  Γιατί κάθε φορά που θέλουμε να αντιδράσουμε, μας λένε ότι «δεν επιτρέπεται», ότι είναι εντολή «να εφαρμόσουμε τις πολιτικές τους», χρησιμοποιούν όλα τα ΜΜΕ για να μας βρίζουν, και αν βγούμε στο δρόμο έχουν και τις δυνάμεις καταστολής!

Ø  Γιατί η ελαστική εργασία που βιώνουμε είναι μια ΜΟΝΙΜΗ αδικία!

Για αυτό 9 Νοέμβρη ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ

Να βρεθούμε στο δρόμο μαζί και  να ενώσουμε τις φωνές μας

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ:

ü  σαν εργαζο άλλο! ΜιατίρχΜαζικούς Μόνιμους Διορισμούς

ü  ΜΜοΜΟ(δωδωδωωΜονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!

ü  Πραγματικές ΑΥΞΗΣΕΙΣ στους ΜΙΣΘΟΥΣ! Να καλύψει το κράτος τα έξοδα διαμονής και μετακίνησης των αναπληρωτών!

ü  Να ανατραπούν οι αντιδραστικοί νόμοι της αξιολόγησης!

ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΞΟΥΜΕ:

            Να αποτελέσει η απεργία ένα πραγματικό βήμα μαζικής έκφρασης της οργής και της αγανάκτησής μας. Ένα βήμα που θα το αξιοποιήσουμε για να κάνουμε και το επόμενο. Δηλαδή την συγκρότηση ενός αγώνα που θα έχει σαν στόχο να ανατρέψει όλες αυτές τις πολιτικές στον δρόμο.

Αγώνας που μπορεί να γίνει μόνο με τη δική μας μαζική συμμετοχή, στις συνελεύσεις στις απεργίες στα σωματεία. Που αυτή η συμμετοχή μας θα ναι και η ασπίδα μας για να συνεχίζει ο αγώνας, τόσο απέναντι στις απειλές του κράτους, όσο και στις συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν δείξει ότι εχθρεύονται έναν τέτοιο αγώνα!

ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΝΟΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ! ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΟΛΟΙ στις ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ 

Διάβασέ το »

Όλες και όλοι απεργοί στη Γενική Απεργία στις 9 Νοέμβρη

 

Όλες και όλοι απεργοί στη Γενική Απεργία στις 9 Νοέμβρη

Να κλείσουν τα σχολεία – να πλημμυρίσουν οι δρόμοι

Δεν χωράει καμία επιφύλαξη! Η Γενική Απεργία στις 9 Νοέμβρη είναι μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να συναντηθούν στους δρόμους εργάτες, εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, εκπαιδευτικοί, άνεργοι, νέοι εργαζόμενοι, φοιτητές και μαθητές.

  

         Το σύστημα και η κυβέρνησή του υπόσχονται έναν βαρύ χειμώνα για το λαό, για να εξυπηρετηθεί η υποταγή στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς. Για να συνεχίζει να πλουτίζει η άρχουσα τάξη πάνω στο νεκροταφείο των λαϊκών δικαιωμάτων.

Ο λαός δεν συναινεί στην σφαγή του. Στη φτώχεια και στις απολύσεις, στο κρύο και στην ανεργία. Οι εκπαιδευτικοί συνεχίζουν να αντιστέκονται στην αξιολόγηση, να οργίζονται με τη λιτότητα και την αδιοριστία, να αγανακτούν με τα εξεταστικά σφαγεία της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής. Όχι αμελητέα τμήματα εργαζομένων σε ευρωπαϊκές χώρες βγαίνουν στους δρόμους και οργανώνουν απεργίες.

Η περιρρέουσα φιλολογία ότι δήθεν η συμμετοχή στην απεργία εξυπηρετεί την κυβέρνηση γιατί εκταμιεύει μεροκάματα είναι εντελώς άκυρη.

Αν κάτι φοβάται η κυβέρνηση, είναι η μαζική συμμετοχή εργαζομένων στην απεργία. Είναι το πλημμύρισμα των δρόμων. Είναι να ανατραπεί η ψυχολογία αδράνειας και αδυναμίας. Και, μέσα από αυτό, να ισχυροποιηθεί η τάση να οργανωθεί το επόμενο βήμα αγώνα.

Για να ανοίξει ο δρόμος, ώστε ο λαός να βγει από το παρασκήνιο στο προσκήνιο των εξελίξεων.

Η μαζική συμμετοχή στη γενική απεργία στις 9 Νοέμβρη και στις απεργιακές συγκεντρώσεις θα είναι ένα χαστούκι στην κυβέρνηση και τα αφεντικά της. Θα είναι επίσης ένα μεγάλο χαστούκι στις ηγεσίες εκείνες που έχουν χρόνια να καλέσουν σε απεργία και μαζικές διαδηλώσεις, ενώ η αντιδραστική επίθεση επελαύνει.

Στις 5 Νοέμβρη ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές της Κεραμέως και των δοτών εκπροσώπων της για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια

Στις 9 Νοέμβρη απεργούμε - διαδηλώνουμε. Και την επόμενη μέρα, πάνω στην επιτυχημένη απεργία της 9^ης Νοέμβρη, να χαράξουμε το επόμενο βήμα αγώνα.

 Παλεύουμε για:

Ø  Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής. Να παρθούν πίσω οι αυξήσεις σε ρεύμα- τρόφιμα- καύσιμα.

Ø  Ανατροπή όλου του θεσμικού πλαισίου αυτοαξιολόγησης/αξιολόγησης.

Ø  Κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και της Τράπεζας Θεμάτων. Ανατροπή του νόμου-Πλαίσιο.  Έξω η αστυνομία από τα Πανεπιστήμια – Κάτω τα χέρια από τις μαθητικές κινητοποιήσεις.

Ø  Όχι στο προσοντολόγιο – μονιμοποίηση των αναπληρωτών.

Ø Καμία συμμετοχή στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία – Έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ –Φιλία, κοινή πάλη με όλους τους γειτονικούς λαούς, τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Διάβασέ το »