BANNER

ολοι μια γροθια
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!
ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ!
ΔΕΙΤΕ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 12 ΦΛΕΒΑΡΗ



ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΞΕΚΛΗΡΙΖΟΥΝ
ΤΗ ΦΤΩΧΟΜΕΣΑΙΑ ΑΓΡΟΤΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΦΛΕΒΑΡΗ
6μμ περίπτερο Ζαχαράκη ΣΤΟ ΒΑΘΥ
Ο ξεσηκωμός των αγροτών απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα τρέφεται από την δίκαιη οργή που προκαλεί η ωμή προσπάθεια ξεκληρίσματός τους με βάση τα προσχέδια ασφαλιστικού – φορολογικού. Η κυβέρνηση με την ανοικτή στήριξη όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού ζητάνε την εξόντωση – θυσία εκατοντάδων χιλιάδων φτωχομεσαίων αγροτών για να «σώσουν» για άλλη μια φορά τη χώρα, με βάση τη συνταγή του τρίτου μνημονίου Ε.Ε. και ΔΝΤ. Προσπαθούν να περάσουν από τη βουλή τα αντιλαϊκά μέτρα, μέτρα που σαρώνουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα όλου του κόσμου της δουλειάς και οδηγούν εκατοντάδες χιλιάδες αγροτών στην ακραία φτώχεια, τη χρεοκοπία, την ανεργία και την εξαθλίωση.
Αν όμως το κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές και οι πολιτικοί υπηρέτες τους έχουν λόγους να επιμένουν, πολύ περισσότερους λόγους ν’ αντισταθούν αποφασιστικά έχουν οι αγρότες και όλος ο κόσμος της δουλειάς. Ένα μέτωπο αγροτών, εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων είναι αναγκαίο και όπως έδειξε η απεργία στις 4 Φλεβάρη είναι και εφικτό για να μη περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή και το ξεκλήρισμα της αγροτιάς και η πλήρης κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων του κόσμου της δουλειάς, όπως επιδιώκεται με ασφαλιστικό – φορολογικό.

 Όλος ο κόσμος της δουλειάς παίρνει κουράγιο από τον ξεσηκωμό των αγροτών. Μπορούμε και πρέπει να συμπαραταχθούμε αποφασιστικά με τον αγώνα των αγροτών που εδώ και βδομάδες αποτελεί αιχμή της λαϊκής αντίστασης. Η ενίσχυσή του μπορεί για πρώτη φορά μετά από χρόνια να μπλοκάρει την αντιλαϊκή λαίλαπα και να συμβάλει στη διαμόρφωση όρων στην κατεύθυνση ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής. Γιατί, πια πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους μας πως, δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε!!! Όσα ελλείμματα κι αν έχουν οι αντιστάσεις μας αυτά μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν μέσα από τον αγώνα και μόνο μέσα από αυτόν. Και αυτός ο αγώνας μπορεί να δυναμώσει στους αγρότες και σ’ όλο το λαό αν με λαϊκή συμπαράταξη και κόντρα σε λογικές συνδιαλλαγής απαιτήσουμε να μη περάσουν τα προσχέδια φορολογικού – ασφαλιστικού που πλήττουν βασικά δικαιώματα όλου του λαού και εξοντώνουν την αγροτιά.
Οι αγρότες και όλοι οι εργαζόμενοι, που παράγουμε όλο τον πλούτο της κοινωνίας, δικαιούμαστε την ασφάλιση – σύνταξη και έχουμε ανάγκη  να την υπερασπιστούμε. Ο ξεσηκωμός των αγροτών μπορεί να συναντηθεί αύριο στο ΒΑΘΥ με τον αγώνα των εργαζομένων!!  για:
·       ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ
·       Να αποσυρθούν τα προσχέδια φορολογικού – ασφαλιστικού
·       Ν’ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ  η αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων Ε.Ε. και ΔΝΤ.
Διάβασέ το »

Έχουμε λόγους να απεργήσουμε!

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΑΠΕΡΓΗΣΩ!

Θα απεργήσω γιατί έχω κουραστεί να υποχωρώ…
Θα απεργήσω γιατί βλέπω πως κάθε υποχώρηση μου δυναμώνει την όρεξη αυτών που μου στερούν τη ζωή για νέες περικοπές στο δικαίωμα να υπάρχω ως εργαζόμενος, ως άνθρωπος.
Θα απεργήσω γιατί ο αγώνας για να είναι νικηφόρος και να έχει συνέχεια πρέπει να έχει μία αποφασιστική εκκίνηση, γιατί είναι ψέμα κατάφορο πως όλα έχουν αποφασιστεί από τα πριν και οριστικά. Γιατί η απόφαση να αγωνιστώ για τη ζωή μου, μπορεί να προκαταβάλλει και να ακυρώσει τις όποιες αποφάσεις «τους».
Θα απεργήσω γιατί κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης είναι και κατάργηση του δικαιώματος σε περίθαλψη υγεία, είναι κατάργηση στο δικαίωμα να ζεις μετά τη δουλειά. Γιατί είναι μία κορυφαία μάχη.
Θα απεργήσω γιατί αυτοί που περικυκλώνουν τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας είναι σήμερα περικυκλωμένοι από τη λαϊκή οργή και πολύ πιο αδύνατοι από αυτό που δείχνουν.
Θα απεργήσω γιατί θέλω να βρεθούν μαζί όλα τα κομμάτια του λαού, οι εργαζόμενοι της πόλης και του χωριού, του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και αυτή είναι μία σημαντική ευκαιρία.

Θα απεργήσω για ξεμπροστιάσω τις άθλιες συνδικαλιστικές ηγεσίες που κρύβονται πίσω από την απογοήτευση του κόσμου που οι ίδιες καλλιέργησαν, που κάνουν την απογοήτευση μου δικαιολογία-φερετζέ για να συνεχιστεί το υπονομευτικό έργο τους
Θα απεργήσω για να αποκαλυφτεί ο πραγματικός αντιλαϊκός ρόλος των δυνάμεων του σάπιου συστήματος αυτών που ξεκίνησαν και κλιμάκωσαν την επίθεση στο λαό ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ και καμώνονται σήμερα τους συμπαραστάτες των λαϊκών αγώνων . .. Αλλά και για αποκαλυφτεί –ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ ΠΙΑ-πως η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με την αριστερά και τους αγώνες της. Γιατί τα δικαιώματα που σήμερα καταργούνται οφείλονται στην αριστερά, στους αγώνες της και τον άλλο κόσμο που επιχείρησε να οικοδομήσει.
Θα απεργήσω γιατί έρχονται πολύ χειρότερα πράγματα από την οικονομική εξαθλίωση όταν ο λαός είναι στο περιθώριο. Γιατί πίσω από την πλάτη μου υπογράφουν συμφωνίες και παραχωρήσεις που φέρνουν κοντά τον πόλεμο.
Θα απεργήσω γιατί έχω κουραστεί να υποχωρώ….

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ο κακόφημος «διάλογος» του υφ. Λιάκου για την εκπαίδευση και τα θέματα που βάζει (πχ «αποκέντρωση των σχολείων», «σχολεία μέχρι τις 9 το βράδυ») μας δείχνει πως το κανόνι της αντιλαϊκής επίθεσης πολύ σύντομαθα στραφεί ενάντια στου εκπαιδευτικούς, σε μαθητές και στη δημόσια εκπαίδευση γι αυτό…

Θα απεργήσω και γιατί πρέπει να  στείλω το μήνυμα στους «σοφούς» του Υπουργείου Παιδείας και τις προτάσεις του ΟΟΣΑ που βρίσκονται από πίσω τους ότι ο κλάδος των εργαζόμενων στην εκπαίδευση θα αντισταθεί στη νέα βάρβαρη επίθεση ενάντια στο  τρίδυμο δικαίωμα,  δουλειάς, σπουδών και ελευθερίας της σκέψης! Για το δικαίωμα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης!

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
Διάβασέ το »

Άρθρο στην Εφημερίδα των Συντακτών από μέλη της ΛΑ-ΑΑΣ


Αρνούμαστε, στο όνομά μας, η διεθνής ιμπεριαλιστική κοινότητα να ορίσει και οι ντόπιοι υπηρέτες τους να βρουν ένα κονδύλι, για να χτίσουν τα hotspots, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των προσφύγων.
Αρνούμαστε με όλη τη δύναμή μας να χρησιμοποιηθεί το όνομα του λαού που ζει στο Αιγαίο, και όλου του λαού μας, για να μετονομαστεί ο πόλεμος σε ειρήνη, για να μασκαρευτεί η κτηνωδία των ιμπεριαλιστών και των υπηρετών τους σε «έγνοια», «ευαισθησία» και «αναγνώριση του ανθρώπινου πόνου»

Οι σάκοι με τα άψυχα κορμιά των προσφυγόπουλων, των ανδρών και των γυναικών, δεν χωρούσαν αυτή τη φορά στο Νοσοκομείο της Σάμου.
Η δολοφονία ήταν πιο μαζική απ’ όλες τις προηγούμενες που έγιναν στα παράλια του νησιού και κάποιοι σάκοι μεταφέρθηκαν και στο Κ.Υ. Καρλοβάσου. Γι’ αυτό, το βράδυ της Πέμπτης 28 Γενάρη ήταν πιο πολλοί οι άνθρωποι στο νησί με κόμπο στον λαιμό και βουβοί στα σπίτια τους. Στεναχωρήθηκαν, βέβαια, και η «διεθνής κοινότητα», η κυβέρνηση, τα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ, οι παράγοντες του δημόσιου βίου.
Και διέταξαν –Αμερικανοί, Γάλλοι, Ρώσοι και οι λοιποί δολοφόνοι παγκόσμιας και περιφερειακής κλίμακας– νέες απογειώσεις, νέους βομβαρδισμούς, νέα εγκλήματα στη Συρία, στο Τουρκικό Κουρδιστάν, στην ευρύτερη ματωμένη περιοχή.
Και διαμόρφωσαν –η κυβέρνηση με την ομόθυμη στάση όλων των «δημοκρατικών δυνάμεων» στη χώρα– νέες συμφωνίες με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, για να υπηρετήσουν τον πόλεμο των αφεντικών τους. Και ανέπτυξαν –οι μεγαλοδημοσιογράφοι στα κρατικά κανάλια και στα κανάλια των μεγαλοαστών– νέα επιχειρήματα, γιατί πρέπει για πάντα να ανήκουμε στη Δύση, γιατί η υποτέλεια στους φονιάδες και τους ληστές του πλανήτη είναι η πιο μεγάλη ιδέα που πρέπει –με κάθε κόστος για τον λαό μας και τους λαούς της περιοχής, αταλάντευτα– να την υπηρετούμε.
Στην πραγματικότητα, για όλους αυτούς, το ότι το Αιγαίο πέλαγος γίνεται ο τάφος χιλιάδων προσφύγων δεν αποτελεί πρόβλημα.
Αντίθετα, είναι μια –μερική– βολική λύση στο ζήτημα της ροής των προσφύγων, που δεν έχουν «τι να τους κάνουν».
Στις συνθήκες κρίσης και όξυνσης του ανταγωνισμού, στις οποίες βρίσκεται το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα είναι φανερό ότι περισσεύουν –περισσεύουμε– εργάτες, λαοί, χώρες. Και οι μηχανές του συστήματος έχουν βάλει μπρος τη «δημιουργική» καταστροφή.
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή «μόλις» άρχισε! Δεν έχει ειρηνική διευθέτηση, παρά μονάχα προσωρινούς συμβιβασμούς που θα φέρουν πιο οξυμένες τις αντιθέσεις, ένταση και διεύρυνση της σφαγής των λαών.
Γι’ αυτό το Αιγαίο έγινε ένα βολικό, σύγχρονο Νταχάου των λαών που ξεριζώνονται από τις ιμπεριαλιστικές επιδρομές.
Κι εμείς, οι κάτοικοι των νησιών του, έχουμε την «τύχη» να βλέπουμε και να ζούμε πιο κοντά απ’ όλους στη χώρα μας τα σημάδια της σφαγής.
Τους πνιγμένους, παιδιά, γυναίκες, άντρες. Τα χιλιάδες πορτοκαλί σωσίβια που γέμισαν τις ακτές και τα βράχια στη θάλασσα. Αλλά και τους χιλιάδες «τυχερούς» που σώθηκαν, στοιβαγμένους σαν τα ζώα σε σκηνές και κοντέινερ, περιφραγμένους από έναν στρατό –κυρίως ξένων– ΜΚΟ, που «αίφνης» γέμισαν τα νησιά μας και ανακηρύχτηκαν από τις αρχές αρμόδιοι να ορίζουν κάθε τι για τους πρόσφυγες.
Ευαγγελιστές από την Καρολίνα των ΗΠΑ, «φιλάνθρωποι» από τη Δανία και τη Νορβηγία και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι έχουν το γενικό κουμάντο της διαχείρισης. Και οι κάτοικοι δεν επιτρέπεται -χωρίς την άδειά τους- να έχουμε καμιά επαφή με όλον αυτό τον κατατρεγμένο κόσμο. Το Νταχάου, λοιπόν, δεν έχει αφεθεί στην τύχη του, έχει τους φύλακές του, τους σύγχρονους πράκτορες των ιμπεριαλιστών!
Κι ενώ η βουή του πολέμου στα αυτιά μας κάθε μέρα μεγαλώνει και τα μάτια μας γεμίζουν με τις εικόνες του φονικού, μαθαίνουμε πως «πρέπει και μας αξίζει» εμείς οι κάτοικοι του Αιγαίου να πάρουμε το Νόμπελ Ειρήνης!
Οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ., όλες οι ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, το συγκρότημα Λαμπράκη, όλοι αυτοί και άλλοι μαζεύουν υπογραφές, για να πάρουμε αυτό το λαμπρό βραβείο!
Η πρόκληση –για εμάς, αλλά και για όλο τον λαό μας– είναι μεγάλη και χρειάζεται να την απαντήσουμε. Δεν θέλουμε να μοιραστούμε ένα βραβείο που το ’χουν πάρει –ανάμεσα σε άλλους– οι σφαγείς του παλαιστινιακού λαού (Σιμόν Πέρες, Γιτζάκ Ράμπιν), εκπρόσωποι των αμερικανικού ιμπεριαλισμού (Κίσινγκερ, Ομπάμα), ακόμα και η ίδια η Ε.Ε.!
Αρνούμαστε, στο όνομά μας, η διεθνής ιμπεριαλιστική κοινότητα να ορίσει και οι ντόπιοι υπηρέτες τους να βρουν ένα κονδύλι, για να χτίσουν τα hotspots, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των προσφύγων.
Αρνούμαστε με όλη τη δύναμή μας να χρησιμοποιηθεί το όνομα του λαού που ζει στο Αιγαίο, και όλου του λαού μας, για να μετονομαστεί ο πόλεμος σε ειρήνη, για να μασκαρευτεί η κτηνωδία των ιμπεριαλιστών και των υπηρετών τους σε «έγνοια», «ευαισθησία» και «αναγνώριση του ανθρώπινου πόνου».
Αυτόν τον πόνο μας δεν θα τον μοιραστούμε με τους εγκληματίες της Ουάσινγκτον, των ευρωπαϊκών καγκελαριών και των ντόπιων υποτακτικών τους.
Τον μοιραζόμαστε με τη νεολαία και τον λαό της χώρας μας. Και είναι σε αυτούς μόνο –καθώς οι γκρι σάκοι με τα νεκρά παιδιά δεν φεύγουν από τα μάτια μας– που θέλουμε να απευθύνουμε τον επίλογό μας.
Η χώρα μας είναι –πολιτικά και στρατιωτικά– βάση της αμερικανονατοϊκής ιμπεριαλιστικής πολεμικής επιδρομής σε ολόκληρη την περιοχή, από τα Βαλκάνια ώς τη Μ. Ανατολή και την Ανατ. Μεσόγειο.
Η βουή του μακελειού δεν φτάνει απλώς ώς εδώ, στην πραγματικότητα μας κυκλώνει. Σύμμαχοί μας είναι όλοι οι λαοί και οι εθνότητες που αντιμετωπίζουν την ιμπεριαλιστική καταιγίδα.
Εχθροί μας είναι οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους. Η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας βρίσκεται στο μέτωπο της αντιιμπεριαλιστικής-αντιπολεμικής πάλης που πρέπει να υψώσουμε μαζί με τους συμμάχους μας.

Μια πάλη που οι στόχοι της πρέπει να είναι τόσο καθαροί όσο είναι και αναγκαίοι:
  • Να μπλοκάρουμε τα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Να σταματήσουμε τον πόλεμο.
  • Να διώξουμε όλους τους φονιάδες από την περιοχή.
  • Να σπάσουμε όλα τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας. Να πάρουμε τις τύχες της χώρας και της ζωής μας στα χέρια μας.

Μέλη της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ από Λέσβο, Σάμο, Ικαρία:

Πηνελόπη Αβουζουκλίδου, αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, Λέσβος
Στρατής Γιαννούλης, ελεύθερος επαγγελματίας, Λέσβος
Χριστίνα Γιάτσιου, δασκάλα, Σάμος
Γιάννης Κελεσίδης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, Σάμος
Εφη Κυριακίδου, αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, Λέσβος
Σωτήρης Λέγγας, εργαζόμενος στο Νοσοκομείο Ικαρίας
Νίκος Παπαβασιλείου, εκπαιδευτικός, Σάμος
Μάκης Σερέτης, φοιτητής στο Μαθηματικό Σάμου
Θανάσης Σουρρής, συνταξιούχος εργάτης, Σάμος

Διάβασέ το »

ΑΦΙΣΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Διάβασέ το »

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ



«Ασφαλιστικό: Ζήτημα διαχείρισης ή διεκδίκησης;
Οι εκπαιδευτικοί να πάρουμε το λόγο!»

Καταιγιστική η κυβερνητική-συστημική προπαγάνδα για «τα ταμεία που καταρρέουν», για «το ασφαλιστικό που δεν είναι βιώσιμο». Ακόμα πιο βίαιοι και αντιδραστικοί οι εκβιασμοί τους: Ή δέχεστε τα μέτρα κατάργησης της κοινωνικής ασφάλισης ή κόβονται οι συντάξεις!
Θέλουν να μας πείσουν ότι είναι «αντικειμενικό» και «μοιραίο» να καταργηθεί πλήρως η κοινωνική ασφάλιση! Να συντριβεί η περίθαλψη και οι συντάξεις να γίνουν επιδόματα κηδείας! Θέλουν να μας πείσουν πως είναι «αντικειμενικό» να ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα!
Πίσω από τις αναλογιστικές μελέτες τους και τα βαρύγδουπα «στοιχεία» τους κρύβεται μια βασική αλήθεια: Ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι «δεν φτάνει» για περίθαλψη-σύνταξη γιατί τον αρπάζουν η αστική τάξη και οι ιμπεριαλιστές πάτρωνες της! Με την πολύχρονη επίθεση τους θέλουν να καταργήσουν θεμελιώδεις κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού, να επιβάλλουν τους πιο βάρβαρους εργασιακούς και κοινωνικούς όρους.
Πως πρέπει να σταθεί λοιπόν ο εργαζόμενος κόσμος και το κίνημα απέναντι σε αυτή την αντιδραστική έφοδο που φέρνει στην ημερήσια κοινωνική διάταξη τα παραμύθια του Ντίκενς, την πιο ζοφερή κατάσταση;

ü  Με προτάσεις διαχείρισης  για το που «θα βρεθούν» τα λεφτά για τις συντάξεις που δεν θέλουν να μας δίνουν, ή με στόχους ανατροπής της επίθεσης και  διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας;
ü  Με κινητοποιήσεις «διαμαρτυρίας» και θεαματικές συμβολικές κινήσεις ή με πραγματικούς μαζικούς παρατεταμένους αγώνες;
ü  Και ποιος θα αναδείξει αυτούς τους στόχους, και θα συγκροτήσει αυτόν τον αγώνα; Οι ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ-ΔΟΕ) που αντιγράφουν το πλαίσιο διαχείρισης και προδιαγεγραμμένης υποταγής της ΑΔΕΔΥ; Η γραμμή του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας που άνωθεν μας επιβάλλεται για να μας πείσει πως … σωστά δεν ξεστρατίζουμε στο δρόμο της σύγκρουσης και της πάλης;

Οι εκπαιδευτικοί - όπως όλοι οι εργαζόμενοι -
έχουν κάθε λόγο … να πάρουν το λόγο!

Να αναλάβουν το ρόλο που μόνο αυτοί μπορούν: Να συγκροτήσουν τα σωματεία τους, και την κατεύθυνση της πάλης τους! Να ενωθούν και να αγωνιστούν μαζικά. Για να υπερασπίσουν την κοινωνική ασφάλιση. Για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Υπάρχει αλήθεια άλλη διέξοδος από το λαβύρινθο της εξαθλίωσης και της βαρβαρότητας στον οποίο παλιοί και νέοι διαχειριστές, μας έχουν εγκλωβίσει;
                                                                                                                

Συζήτηση Κυριακή 31 Ιανουαρίου, 6μμ στο Γυμνάσιο Καρλοβάσου

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Σάμου
Διάβασέ το »

Να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική καταιγίδα!

Ο στόχος τους καθαρός: Να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε
Να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική καταιγίδα!

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ 
  • ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΓΕΝΑΡΗ 6:00 μ.μ. Αμφιθέατρο ΕΠΑΛ Σάμου
  • ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ 6:00 μ.μ. Δημοτικό Σχολείο Μεσαίου Καρλοβάσου
Τα δικαιώματα στην ασφάλιση – περίθαλψη αποτέλεσαν κατακτήσεις του εργατικού – λαϊκού κινήματος του προηγούμενου αιώνα όταν η αγωνιστική – ταξική του κατεύθυνση ήταν ισχυρή. Τα δικαιώματα αυτά αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες που καθορίζουν τη ζωή ενός εργαζόμενου μαζί με το εισόδημα και τις εργασιακές σχέσεις. Οι κατακτήσεις αυτές έχουν μπει εδώ και χρόνια στο στόχαστρο όχι, όπως ισχυρίζονται, επειδή το ασφαλιστικό σύστημα δεν έχει διαθέσιμα και τα ταμεία νοσούν.
Έχουν μπει στο στόχαστρο γιατί το κεφάλαιο και η ΕΕ (ως μια ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία) κρίνουν πια ότι έχουν το συσχετισμό να συντρίψουν κι αυτόν τον πυλώνα δικαιωμάτων – ταυτόχρονα μάλιστα με τη συντριβή και των άλλων πυλώνων, δηλαδή τη συνεχή μείωση των μισθών – μεροκάματων και την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Σε αυτή τους την αποθράσυνση το βασικό ρόλο έχει παίξει η μακρόχρονη κυριαρχία αστικών και ρεφορμιστικών αντιλήψεων (δηλαδή συστημικών) στο κίνημα, που έκαναν τις κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις όχι πυλώνα ανάπτυξης λαϊκών αγώνων, αλλά αρωγό του συστήματος στην εκστρατεία του να επιβάλει κοινωνική ειρήνη (δηλ. υποταγή των εργαζομένων στα συμφέροντα του κεφάλαιου) και να ξεδοντιάσει τις λαϊκές και εργατικές δυνάμεις.

Από το ψέμα ότι η νέα αντιασφαλιστική επίθεση επιβάλλεται από δημοσιονομικές ανάγκες, ακόμα πιο τερατώδες είναι το ψέμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ _ΑΝΕΛ, ότι οι νέες ρυθμίσεις δεν θίγουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα:
  • Ήδη από τον Αύγουστο έχουν ψηφιστεί δραματικές αυξήσεις των ορίων συνταξιοδότησης καθώς και νέες περικοπές σε συντάξεις, επικουρικές, ΕΚΑΣ και εφάπαξ, που προστέθηκαν στις τεράστιες μειώσεις που επιβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Τα νέα όρια ηλικίας, σε συνδυασμό με τα χρόνια ασφάλισης που απαιτούνται (με δεδομένη την ανεργία και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων) σημαίνουν δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ταυτόχρονα αποτελούν δικαιολογία για ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις.
  • Ο χωρισμός της σύνταξης σε "εθνική" και "ανταποδοτική" περιορίζει την υποχρέωση του αστικού κράτους να δίνει ένα μηδαμινό ποσό-επίδομα που δεν διασφαλίζει ούτε καν την επιβίωση των συνταξιούχων. Επιπλέον, μετατρέπει το συλλογικό δικαίωμα στη σύνταξη σε "προσωπική" υπόθεση. Ο νέος τρόπος υπολογισμού βασίζεται στις αποδοχές όλων των χρόνων δουλειάς του ασφαλισμένου, με μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης, ώστε να καταλήγει σε σύνταξη πολύ μικρότερη από τη σημερινή. 
  • Το κόλπο με τη λεγόμενη «προσωπική διαφορά» αποτελεί απόδειξη των μειώσεων που θα γίνουν στις συντάξεις. Δραστική είναι και η περικοπή των επικουρικών με βάση τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος που μετονομάζεται σε "συντελεστή βιωσιμότητας". Παράλληλα, αυξάνονται οι κρατήσεις για τους εργαζόμενους με άλλοθι την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών (η οποία μπορεί τελικά και να μην γίνει). 
  • Και βέβαια, η υποτιθέμενη κυβερνητική εκτίμηση ότι με την... ανάπτυξη που θα έρθει το 2018, θα αυξηθούν οι συντάξεις δεν είναι τίποτα άλλο από την κωμωδία της επικοινωνιακής κυβερνητικής πολιτικής. Το αντίθετο θα συμβεί. Νέες και νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις είναι μπροστά.
Με όλα αυτά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προωθεί την αντιλαϊκή της πολιτική, σύμφωνα με τις επιταγές του τρίτου μνημονίου που υπέγραψε από κοινού με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι. Εφαρμόζοντας, νομιμοποιώντας και δικαιώνοντας τους αντιασφαλιστικούς νόμους των προηγούμενων αντιλαϊκών κυβερνήσεων.
Αυτή την κατάσταση, οι συμβιβασμένες αστικές και ρεφορμιστικές συνδικαλιστικές ηγεσίες ούτε θέλουν και ούτε μπορούν να την αντιμετωπίσουν. Θα ξαναβγούν στα κανάλια, θα αποπροσανατολίσουν, θα “απαιτήσουν” να “γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα” για να πείσουν ότι η αντιασφαλιστική επίθεση γίνεται επειδή δήθεν δεν υπάρχουν χρήματα. Με τον τρόπο αυτό βοηθούν το επικοινωνιακό έργο της κυβέρνησης που λέει ότι είναι αναγκασμένη να πάρει μέτρα “γιατί οι προηγούμενοι έριξαν έξω το ασφαλιστικό σύστημα”. Θα μιλήσουν για “αιτία πολέμου”, θα κάνουν και καμιά τηλεοπτική, θεαματική ενέργεια για να κάνουν το δικό τους μάρκετινγκ, αποθαρρύνοντας όμως ουσιαστικά να ξεδιπλωθεί πραγματικό κίνημα και επιδιώκοντας τελικά να στείλουν εμάς τους εργαζόμενους ήσυχα ήσυχα στα σπίτια μας. Το έργο τους το ξέρουμε καλά. Μόνη ελπίδα μας, η κατάσταση να φύγει από τον έλεγχο των ηγεσιών αυτών. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν οι εργαζόμενοι πάρουμε την υπόθεση της οργάνωσης του αγώνα στα χέρια μας. Μόνο αν γίνουν πραγματικά βήματα ουσιαστικής συζήτησης και οργάνωσης του αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς – μόνο τότε η άνεση που δείχνουν ξένα και ντόπια αφεντικά και το πολιτικό τους προσωπικό μπορεί να γίνει φόβος ότι η επίθεση θα μπλοκαριστεί!
  • Να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή – Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο - Όλοι
    στις συνελεύσεις, στις απεργίες και στους δρόμους να τους σταματήσουμε
  • Μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση – περίθαλψη για όλους.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ
Διάβασέ το »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

Την Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015 έγινε η Τακτική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου και οι εκλογές του σωματείου για την ανάδειξη  του νέου του Διοικητικού Συμβουλίου.
Τα αριθμητικά αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν, τα αναφέρουμε κι εμείς με συντομία και συγκριτικά εδώ.


ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2015
ΜΑΪΟΣ 2015
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
113
77
60
ΔΑΚΕ
50
65
112
ΠΑΣΚ
-
37
-
ΠΑΜΕ
32
31
39
ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ
17
11
15
ΨΗΦΙΣΑΝ
212
221
226
Από την αρχή σχεδόν φάνηκε πως ο χώρος της συνέλευσης μετατράπηκε σε αρένα αντιπαράθεσης ανάμεσα στους αιρετούς του ΠΥΣΠΕ (ο ένας από τη ΔΑΚΕ, ο άλλος από την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ), οι οποίοι ήταν και  επικεφαλείς στα ψηφοδέλτια των παρατάξεων τους που κατέβηκαν στις εκλογές (και τελικά εκλεγμένοι!). Τα θέματα δηλαδή της διοίκησης και ποιος προσωπικά τα διαχειρίζεται καλύτερα και «προς όφελος» των συναδέλφων (!;) μονοπώλησαν τη γενική  συνέλευση. Τη στιγμή που όλοι οι εργαζόμενοι και τα δικαιώματά τους βάλλονται βάναυσα, την ώρα που θα έπρεπε να συζητάμε στις συνελεύσεις μας πως μπορούμε να συσπειρωθούμε και να αγωνιστούμε για να σταματήσουμε αυτήν την επίθεση, οι αιρετοί του ΠΥΣΠΕ συνειδητά έστρεψαν το ενδιαφέρον μας στη μεταξύ τους κοκορομαχία! Η γενική συνέλευση μετατράπηκε σε διελκυστίνδα με διαγκωνισμούς παραγόντων!
Και η οποία σε σημαντικό βαθμό τελικά καθόρισε και το εκλογικό αποτέλεσμα. Το συμπέρασμα είναι ότι στο Σύλλογο μας είναι κυρίαρχη η λογική της ανάθεσης, η λογική της αναζήτησης αυτών που θα  διαχειριστούν την κατάσταση και τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, μόνιμοι και αναπληρωτές. Μια λογική που μετατρέπει τον κάθε συνάδελφο σε θεατή της επίθεσης στα δικαιώματα μας, αντί να είναι συμμέτοχος και συνδιαμορφωτής της αντίστασης και της πάλης που αυτή η επίθεση απαιτεί. Μιαλογική που αφήνει τον συνάδελφο έξω και μακριά απ’ όλα τα ουσιώδη, τα φλέγοντα ζητήματα της εκπαίδευσης και της κοινωνίας γενικότερα (αξιολόγηση, νέος πειθαρχικός κώδικας-αντισυνδικαλιστικός νόμος, συνταξιοδοτικό, μείωση μισθών κ.λ.π.) και του ζητά να τους αναθέτει τους χειρισμούς επίλυσής τους, τον απομακρύνουν τελικά από τη λογική να αγωνισθεί και να παλέψει γι’ αυτά.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών τοποθετήθηκαν ανοιχτά και ξεκάθαρα για την απεμπλοκή του κλάδου μας και των συνδικαλιστικών μας οργάνων από τα διοικητικά όργανα και τα υπηρεσιακά συμβούλια, για την προσπάθεια του συστήματος και της κυβέρνησής του να μας κάνει συνδιαχειριστές της πολιτικής του, για τον επικίνδυνο ρόλο της απολίτικης στάσης  μέσα στους συλλόγους και τα σωματεία μας. Η ΔΑΚΕ, η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ (τόσο μάλιστα ανεξάρτητη, που στις εκλογές για το Δ.Σ. της ΔΟΕ στηρίζει ανοιχτά ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ!), το ΠΑΜΕ συμμορφώνονται και υιοθετούν αυτές τις τακτικές και καλύπτουν την καθεστωτική ή υποταγμένη στο σύστημα πολιτική τους πίσω από αυτές.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών κόντρα στη συνδιαλλαγή, τη συνδιοίκηση και τη μοιρολατρία παλεύουμε για την ανάπτυξη ενός κινήματος ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ-ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ.
Παλεύουμε ώστε οι εργαζόμενοι και συνολικά ο λαός να οργανωθούν όπου ζουν και εργάζονται για να μπορέσουν να αντισταθούν και να διεκδικήσουν δικαιώματα. Η αναμέτρηση με τον αντίπαλο είναι αναπόφευκτη.
Ενάντια στα δεσμά ΕΕ – ΗΠΑ – ΔΝΤ και στην κυβερνητική πολιτική ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
  • Μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση – περίθαλψη για όλους.
  • Να μην περάσει καμιά αξιολόγηση.
  • Δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες-Να αρθούν ΟΛΕΣ οι συνδικαλιστικές διώξεις!
  • Μόνιμους διορισμούς και ενάντια σε διαθεσιμότητα, κινητικότητα, απολύσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις!
  • Δωρεάν σπουδές για όλους και ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
  • Συνδικάτα ταξικά και αγωνιστικά-όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά.
Νοέμβρης 2015
agkiniseissamou.blogspot.grdeltioake.blogspot.gr
 
Το επόμενο διάστημα, με την επίθεση να ξετυλίγεται όλο και πιο άγρια και τους κινδύνους από τους πολεμικούς ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών να μας κυκλώνουν, οι Αγωνιστικές Κινήσεις θα επιδιώξουν να κάνουν τα αναγκαία βήματα για να εκφραστούν αυτές οι αναγκαιότητες στην κατεύθυνση της πάλης και του ζωντανέματος του σωματείου.
Διάβασέ το »

Εκλογική Ανακοίνωση των Αγων. Κινήσεων για το Συλ. Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου


ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν απειλητικά στα αυτιά των λαών. Οι ισχυροί του πλανήτη αιματοκυλούν τους γειτονικούς λαούς. Οι τελευταίες εξελίξεις φέρνουν ένταση των πολεμικών συγκρούσεων, όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα σε Αμερικάνους, Ρώσους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, πολλαπλασιασμό των προσφύγων, αναστολή δημοκρατικών ελευθεριών. Η νέα «ευαίσθητη» κυβέρνηση κάνει δηλώσεις συμπάθειας για τους πρόσφυγες αλλά βάζει πλάτη στους θύτες τους, τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που με τη μετατροπή μιας τεράστιας περιοχής σε πεδίο βολής, δημιούργησαν τα κύματα των απελπισμένων προσφύγων.
Η δημιουργία ενός πλατιού και ρωμαλέου αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος που θα παλεύει για την ανεξαρτησία της χώρας, για τερματισμό των πολεμικών συγκρούσεων, για ειρήνη και που θα στέκεται αλληλέγγυο στους δοκιμαζόμενους λαούς είναι επείγον καθήκον. Οι λαοί πρέπει να παρέμβουν στις εξελίξεις με τα κινήματά τους για να αποτρέψουν ένα γενικευμένο αιματοκύλισμα.
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΟΞΥΝΕΤΑΙ.
Οι κυβερνήσεις αλλάζουν αλλά τα μνημόνια διαδέχονται το ένα μετά το άλλο και η επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα αποκτά όλο και μεγαλύτερη ένταση και βάθος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αντιγράφει μέχρι λεπτομέρειας τα εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι για το αναπόφευκτο των μνημονίων και για το μονόδρομο της υποταγής.
Οι αντιασφαλιστικές ανατροπές έχουν κάνει τη σύνταξη άπιαστο όνειρο για τους σημερινούς εργαζόμενους (πόσο μάλλον τους άνεργους) και σχεδόν συμβολικό ποσό για τους συνταξιούχους. Η δωρεάν περίθαλψη ανατρέπεται όλο και περισσότερο, η φτωχομεσαία αγροτιά ξεκληρίζεται και η πρώτη κατοικία βγαίνει στο σφυρί. Η φοροκαταιγίδα δυναμώνει. Όλα συνεχίζονται όπως ήταν πριν τη… μεγάλη ανατροπή (όπως ήθελαν να μας κάνουν να πιστεύουμε) των εκλογών του Γενάρη και ακόμη χειρότερα.
Τα ίδια και στην εκπαίδευση: Νέα μισθολόγια που θα οδηγήσουν σε παραπέρα μείωση του μισθού, αξιολογήσεις, αδιοριστία και στο φόντο αυτής, διάλυση των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων, αύξηση ωραρίου, απόλυτη εργασιακή βαρβαρότητα για τους αναπληρωτές-ωρομισθίους συναδέλφους (εργαζόμενοι λάστιχο σε 3 και 4  απομακρυσμένα σχολεία με αμοιβή ψίχουλα, χωρίς καμιά προοπτική) και μαζικές συμπτύξεις τμημάτων.
ΝΑ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ …
Όλη αυτή η μαύρη πραγματικότητα βρίσκει το λαό στο περιθώριο χωρίς οργάνωση και χωρίς ατμομηχανές στην ανάγκη συγκρότησης και αντίστασής του. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της συναλλαγής, του ξεπουλήματος και της υποταγής και οι αστικές και ρεφορμιστικές απόψεις των οποίων ήταν φορείς, έφεραν τα πράγματα εδώ. Πραγματική πρόθεση των εργατοπατέρων είναι να περάσουν και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα χωρίς σοβαρή αντίσταση.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι υπάρχει κάτι χειρότερο από τα αμέτρητα μέτρα που έρχονται να προστεθούν σ’ όλα τα προηγούμενα. Η απογοήτευση, η μοιρολατρία, η ανημπόρια, η επικράτηση εντός μας «ότι δε γίνεται τίποτα», τελικά η αποδοχή, η παράδοση στην εξαθλίωση, στη βαρβαρότητα, η υποταγή.
«Εντάξει όλα αυτά αλλά τι να κάνουμε;» Ναι, πράγματι, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αυτό είναι το ζήτημα. Πρώτα-πρώτα όμως να αναγνωρίσουμε σε τι ΔΕΝ πρέπει να ελπίζουμε.Δεν πρέπει να ελπίζουμε:

  •  Σε μια… αμοιβαία επωφελή συμφωνία που θα φέρουν τα τραπέζια «διαλόγου» με τους υπουργούς και τη διοίκηση.
  • Στις, χωρίς τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους, ατελείωτες συζητήσεις εκπροσώπων-συνδικαλιστών στο υπουργείο και στις διευθύνσεις εκπαίδευσης.
  • Στις μηνύσεις και τις ατομικές προσφυγές στα δικαστήρια.
  • Στην υποκατάσταση των απεργιών και διαδηλώσεων από απεργίες που καλεί η συνδικαλιστική ηγεσία και τις υπονομεύει ταυτόχρονα.
  • Στην αναζήτηση «λύσεων» στους αιρετούς και στους διευθυντές που έχουν εκλεγεί με τη ψήφο μας,  αλλά θα κληθούν να παίξουν τον ίδιο με πριν ρόλο.
  • Στη συνδιαχείριση με τη διοίκηση.
  • Στην αναμονή των νέων εκλογών τόσο βουλευτικών όσο και στα σωματεία μας που θα αλλάξουν δήθεν τους συσχετισμούς που μας προκύπτουν μετά την κάλπη χειρότεροι.

Συμπερασματικά  πρέπει να πεταχτούν στο σκουπιδοτενεκέ όλα αυτά που μας κρατούν στη γωνία θεατές των εξελίξεων και όχι πρωταγωνιστές. Που συντηρούν την παράλυση και την αδράνεια στο κλάδο, που αναπαράγουν το ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ και ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ. Οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ, ΔΟΕ έχουν αποδείξει εδώ και καιρό πως ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να οργανώσουν αγώνες που να αναμετριούνται με όλους αυτούς που μας καταστρέφουν τη ζωή.
… ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ!
Στο ίδιο μοτίβο της πλήρους αδράνειας και της διατήρησής της, κινείται ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμουμε την απόλυτη ευθύνη του διοικητικού συμβουλίου. Το Δ.Σ. αποκομμένο από τους συναδέλφους, χωρίς φυσική παρουσία στα σχολεία, χωρίς προπαγάνδα και συμμετοχή στους αγώνες, τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις του κλάδου (τελευταίο παράδειγμα οι γενικές απεργίες), χωρίς καμία αυτοκριτική γι αυτά και με την ενημέρωση να διεκπεραιώνεται μόνο ηλεκτρονικά, ευθυγραμμίζεται (χωρίς εσωτερικό αντίλογο από τις παρατάξεις που συμμετέχουν) στις λογικές της αναμονής, της ήττας, της υποταγής, της συνδιαχείρισης, της συνδιοίκησης. Μια πλήρης αντανάκλαση δηλαδή της κατάστασης των Ομοσπονδιών που καλλιέργησαν και καλλιεργούν την λογική της ανάθεσης αλλά και της προσωπολατρείας των συνδικαλιστών-εργατοπατέρων «των μόνων που παλεύουν για το συνάδελφο και τα δίκια του».
Αυτή τη χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια πλήρη κινηματική νηνεμία για την οποία σημαντικό ρόλο έπαιξε η φρούδα ελπίδα για το τέλος των δύο πρώτων μνημονίων που καλλιέργησαν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνδικαλιστές του, που υιοθέτησε όμως και η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ (στη ΔΟΕ στηρίζει τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ), επιλέγοντας το δρόμο της αναμονής, της αναμονής που άνοιξε το δρόμο για να μας έρθει φρέσκο-φρέσκο το τρίτο μνημόνιο.
Εδώ και χρόνια είμαστε αντιμέτωποι και με την ηττοπάθεια που έχουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ για τις δυνατότητες του αγώνακαι με την ανασφάλεια που το διακατέχει μην τυχόν και εμπλακεί σε συγκρούσεις με το σύστημα που το ίδιο δεν έχει επιλέξει, αλλά και την συνδιαχειριστική λογική του με στήριξη-συμμετοχή στα ΠΥΣΠΕ. Μπορεί για την κινηματική απραξία των τελευταίων χρόνων να μην είναι βασικά υπεύθυνο το ΠΑΜΕ, όμως δεν ξεχνάμε τη στάση του όταν κρίνονταν πράγματα και οι συνελεύσεις ήταν γεμάτες. Έχει φανεί πολλές φορές (από τους «αγανακτισμένους» του 2011, το Δεκέμβρη του 2008, την επιστράτευση και την απεργία των καθηγητών το 2013, κλπ) ότι όταν ο αντίπαλος «πιέζεται», επιλέγει να μην του δημιουργήσει πρόβλημα.
Αυτή η γραμμή των αυταπατών και του συμβιβασμού της ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και του ΠΑΜΕ (δυνάμεων που ακόμα αναφέρονται στην αριστερά), αλλά και του μονόδρομου των μνημονίων της ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ προφανώς και δεν μπορεί να συγκροτήσει σωματεία και αγώνα που θα οδηγεί σε νίκες των εργαζόμενων, όσες ταξικές κορώνες και να έχει, όσες έδρες και να πάρει στο σωματείο και στην Ομοσπονδία! Αυτή η γραμμή που δεν εμπιστεύεται τον κόσμο και τη δύναμη του, δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε αλλά, γίνεται πεδίο συνεννόησης στην ΔΟΕ και στον Σύλλογο μας (βλέπε, αντιπροσωπευτικά προεδρεία! και όχι μόνο) με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΣΥΝΕΚ) και με τις καθεστωτικές παρατάξεις (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚκαι τις μεταμορφώσεις τους). 
Η ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Όταν τα βρίσκουν στη βουλή, η μόνη αντιπολίτευση είναι οι απεργοί οι διαδηλωτές οι εργαζόμενοι που αγωνίζονται για να υπερασπίσουν τα δικαιώματα τους. Οι ανάσες που χρειαζόμαστε, η καλύτερη ζωή με δικαιώματα στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στη δουλειά δεν μπορεί να προκύψει παρά μόνο ως αποτέλεσμα αναμέτρησης με αυτούς που μας τη στερούν. Δεν μπορεί να προκύψει παρά μόνο ως αποτέλεσμα ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και ΠΑΛΗΣ. Στον αγώνα για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Αυτόν τον δρόμο πρέπει ν' χαράξουμε-ανοίξουμε-βαδίσουμε. Γιατί όλα όσα ψάχνουμε σ' αυτόν το δρόμο βρίσκονται, της  σύγκρουσης με την κυβέρνηση, τα ξένα και ντόπια αφεντικά της και τα δεκανίκια της.  Είναι δύσκολος και βασανιστικόςκόντρα στους αρνητικούς συσχετισμούς και στη διαλυτική στάση ΔΟΕ-ΟΛΜΕ αλλά και ο μόνος πραγματικός και αποτελεσματικός. Γιατί το εύκολο, το άμεσο, το “εδώ και τώρα” αποδείχτηκε ψεύτικο και απατηλό.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών κόντρα στη συνδιαλλαγή, τη συνδιοίκηση και τη μοιρολατρία παλεύουμε για την ανάπτυξη ενός κινήματος ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ-ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ.
Παλεύουμε ώστε οι εργαζόμενοι και συνολικά ο λαός να οργανωθούν όπου ζουν και εργάζονται για να μπορέσουν να αντισταθούν και να διεκδικήσουν δικαιώματα. Η αναμέτρηση με τον αντίπαλο είναι αναπόφευκτη.

Ενάντια στα δεσμά ΕΕ – ΗΠΑ – ΔΝΤ και στην κυβερνητική πολιτική ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
  •  Μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση – περίθαλψη για όλους.
  • Να μην περάσει καμιά αξιολόγηση.
  • Δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες-Να αρθούν ΟΛΕΣ οι συνδικαλιστικές διώξεις!
  • Μόνιμους διορισμούς και ενάντια σε διαθεσιμότητα, κινητικότητα, απολύσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις!
  • Δωρεάν σπουδές για όλους και ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
  • Συνδικάτα ταξικά και αγωνιστικά-όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Διάβασέ το »