ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ 19^Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ (14-5-19)

	2019 ΟΛΜΕ	2017 ΟΛΜΕ	2018 ΔΣ
Ψήφισαν	147	139	136
Άκυρα-Λευκά	2+2=4	2+5=7	1+3=4
Δημοκρατική Συσπείρωση	31	41       (1)	35
ΔΑΚΕ	46      (1)	36	34
ΠΑΜΕ	27	16	21
ΣΥΝΕΚ	20	19	25
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών	19	20	17

Κάτω από το προεκλογικό σύννεφο της συγκυρίας και με τους μηχανισμούς των κυρίαρχων δυνάμεων σε πλήρη εγρήγορση πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές στην ΕΛΜΕ Σάμου για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο 19^ο συνέδριο της ΟΛΜΕ. Το κύριο όμως «βάρος» των εκλογών ήταν η αδράνεια και η κατάσταση παραίτησης του σωματείου και του κλάδου για άλλη μια χρονιά, στην οποία οξύνθηκε η κυβερνητική επίθεση σε όλα τα βασικά ζητήματα στην εκπαίδευση.

Με αυτά τα δεδομένα η ΔΑΚΕ πήρε την πρώτη θέση – για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια- και εξέλεξε τον αντιπρόσωπο της ΕΛΜΕ για το συνέδριο, ενώ οι ΣΥΝΕΚ είχαν μικρή πτώση σε σχέση με τις εκλογές για ΔΣ του περασμένου Νοέμβρη. Απέναντι στη δεξιά πολιτική και τη δεξιά γραμμή των δύο κυβερνητικών δυνάμεων οι δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά, «αντέταξαν» ψηφοθηρία στη βάση ενός διαχειριστικού πολιτικού λόγου. Η Δημοκρατική Συσπείρωση παρουσιάζει ως βασικό της πλεονέκτημα την «ανεξαρτησία της από κόμματα» (!) και το ΠΑΜΕ παρουσιάζει μια εικόνα … επάρκειας προτάσεων και αγώνων!! Μια εικόνα ενός «συνεπή και αριστερού  ΣΥΡΙΖΑ» που αν υπερψηφιστεί σε «όλες τις κάλπες» θα βρουν λύση τα προβλήματα του λαού! Όλα αυτά ενώ σαρώνει η επίθεση της κυβέρνησης και του συστήματος (αδιοριστία, αξιολόγηση, «νέο λύκειο») και οι σχεδιασμοί της ΟΛΜΕ για υποταγή υλοποιούνται ανεμπόδιστοι και βέβαια με τη συνδρομή των ΠΑΜΕ-Παρεμβάσεων!

Ακόμα χειρότερα στη συγκυρία είναι και η επιβολή από την ΟΛΜΕ,  της παρακράτησης των συνδρομών των συναδέλφων από το κράτος! Απέναντι σε αυτό οι Αγωνιστικές Κινήσεις κατέθεσαν στη συνέλευση πρόταση άρνησης αυτής της επιβολής. ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ καταψήφισαν ενώ Δημοκρατική Συσπείρωση και ΠΑΜΕ –που δεν είχαν θέσει καθόλου το ζήτημα ούτε στα σχολεία ούτε στη Συνέλευση- θυμήθηκαν ότι …συμφωνούν. Το γεγονός είναι ότι η πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων υπερψηφίστηκε από τη ΓΣ και αποτελεί πλέον απόφαση της. Όμως η υπεράσπιση της , όπως και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας στη δουλειά και στη ζωή θα κριθεί στην πράξη, στο δρόμο της αντίστασης και της διεκδίκησης που πρέπει να ανοιχτεί! Με αυτή την κατεύθυνση παρέμβηκαν οι Αγωνιστικές Κινήσεις που κατέγραψαν ένα θετικό αποτέλεσμα απέναντι σε ένα σκηνικό που μετατοπίζεται όλο και πιο δεξιά. Γύρω από αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται συσπείρωση δυνάμεων για την επόμενη, ακόμα πιο δύσκολη και απαιτητική, εκπαιδευτική χρονιά.  

Διάβασέ το »

Απόφαση της ΓΣ της ΕΛΜΕ Σάμου 14-05-19 για την αυτόματη παρακράτηση των εισφορών των εκπαιδευτικών

Απόφαση της ΓΣ της ΕΛΜΕ Σάμου 14-05-19

Με έγγραφό της (23/4/2019) προς τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης (!) η ΟΛΜΕ… διατάσσει (σε εφαρμογή, λέει, απόφασης του 12^ου Συνδικαλιστικού Συνεδρίου του 2005!) την αυτόματη παρακράτηση των εισφορών των εκπαιδευτικών προς ΟΛΜΕ και ΑΔΕΔΥ μέσω μισθοδοσίας ενημερώνοντας για τους αντίστοιχους λογιστικούς κωδικούς και τραπεζικούς λογαριασμούς. Διευκρινίζει, κιόλας, ότι: «η υποχρεωτική παρακράτηση αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς και σε περίπτωση που δεν επιθυμούν να παρακρατείται η συνδρομή τους από τα κεντρικά, οι οικείες ΕΛΜΕ θα συγκεντρώσουν τις αρνητικές δηλώσεις των συναδέλφων. Οι αιτήσεις αυτές θα αποδοθούν από τις ΕΛΜΕ στον υπεύθυνο μισθοδοσίας της αντίστοιχης Διεύθυνσης».

Σε σχέση με την παραπάνω απόφαση, σημειώνουμε:

1. Είμαστε σε φάση σαρωτικής επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεων σε ΟΛΑ τα βασικά δικαιώματα. Ανάμεσά τους και σε υψηλή θέση, στο δικαίωμα του λαού να οργανώνεται και να παλεύει έξω από τον έλεγχο του συστήματος, των μηχανισμών του και του κράτους του.
2. Η παραπάνω απόφαση αντικειμενικά κινείται στην ίδια ρότα με τις εφόδους στα σωματεία, με την υποχρέωση ανοίγματος ΑΦΜ, με τη συνολική προσπάθεια ελέγχου τους. Κάθε υποχώρηση στην διαδικασία αυτή ασφυκτικού ελέγχου αδυνατίζει τελικά κάθε προοπτική οργάνωσης των λαϊκών αντιστάσεων και αποτελεί εγγύηση για τα χειρότερα.
3. Μεγάλο μέρος της ανυποληψίας των συνδικάτων έχει προέλθει από την ώσμωσή τους και τα πάρε-δώσε τους με τις κυβερνήσεις και το κράτος.
4. Ο συνδικαλισμός δεν είναι «θεσμική» υποχρέωση. Η συμμετοχή των εργαζομένων σε αυτόν προκύπτει όταν τα συνδικάτα εμπνέουν προσπαθώντας να οργανώσουν τους αγώνες για τα δικαιώματα.
5. Στα συνδικάτα δεν υπάρχει «δημοκρατικός συγκεντρωτισμός». Ούτε η ΟΛΜΕ ούτε κανένα συνέδριο έχει δικαίωμα να επιβάλει στα πρωτοβάθμια σωματεία τον τρόπο που αυτά παρακρατούν τις συνδικαλιστικές εισφορές. Πόσο μάλλον όταν προσπαθεί να τον επιβάλει με τις πλάτες της κυβέρνησης και των διευθύνσεων.
6. Το επιχείρημα της ΟΛΜΕ ότι η ίδια αποφασίζει για τον εαυτό της τον τρόπο που κρατάει το δικό της κομμάτι των εισφορών δεν έχει βάση. Οι εκπαιδευτικοί είναι μέλη του πρωτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου της ΕΛΜΕ. Η ΕΛΜΕ είναι μέλος της ΟΛΜΕ και η ΟΛΜΕ μέλος της ΑΔΕΔΥ. Αλλιώς θα παρουσιαζόταν το παράλογο ένας εργαζόμενος (που του έχουν παρακρατηθεί οι εισφορές για ΟΛΜΕ-ΑΔΕΔΥ μέσω της μισθοδοσίας αλλά όχι για ΕΛΜΕ) να είναι μέλος της ΟΛΜΕ αλλά όχι της ΕΛΜΕ!

Με βάση τα παραπάνω, η Γενική Συνέλευση αποφασίζει:

- Οι Διευθύνσεις δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παρακρατάνε υποχρεωτικά εισφορές από εργαζομένους. Καλούμε τις διευθύνσεις να μην προβούν σε καμία τέτοια ενέργεια.

- Καλεί την ΟΛΜΕ να αποσύρει την άκυρη –από κάθε άποψη- απόφασή της.

Η αναγκαία ανασυγκρότηση των συνδικάτων μπορεί να γίνει στην προοπτική των αντιστάσεων και των διεκδικήσεων και όχι των παζαριών. Μπορεί να γίνει μόνο έξω και ενάντια στον κρατικό, κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Διάβασέ το »

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ Γ.Σ. ΤΗΣ Ε΄ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ Γ.Σ. ΤΗΣ Ε΄ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η ΓΣ της Ε ΄ ΕΛΜΕ καταγγέλλει την φασιστική επιδρομή της Χ.Α. στο χώρο του 1^ο ΓΣΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ το βράδυ της 13^ης Μαΐου 2019 .

Οι φασίστες γράψαν συνθήματα στο χώρο σχίσανε και κατάστρεψαν πανό και αφίσες που υπήρχαν για τις εκλογές της ΕΛΜΕ.

 Κι αυτή η επίθεση είναι μια ακόμη που συμπληρώνει το μπαράζ φασιστικών επιδρομών ενάντια σε πρόσφυγες, μετανάστες, εργατικές, συνδικαλιστικές, πολιτικές συλλογικότητες και νεολαιίστικα στέκια.

 Η δράση των φασιστών αποτελούσε πάντα το μακρύ χέρι της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων. Σήμερα πατώντας στην αναζωπύρωση του εθνικιστικού, σοβινιστικού, φιλοπόλεμου κλίματος και με την ανοχή των κυβερνώντων (βλέπε καθυστέρηση της δίκης της Χ.Α.) ανασυγκροτούνται και σηκώνουν κεφάλι.

Η  Γ.Σ. της Ε΄ΕΛΜΕ καλεί κάθε δημοκράτη, προοδευτικό εκπαιδευτικό

• ·         Να καταδικάσει την επίθεση, να απομονώσει τις φασιστικές φωνές κι όσους τις στηρίζουν με την πολιτική τους.
• ·         Να δώσει μάχη για να αποκρουστεί πολιτική της φτώχειας, ανεργίας, πολεμοκαπηλείας που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τις ευλογίες της Ε.Ε. και των ΗΠΑ.
• ·         Να γεμίσει τις γεν. συνελεύσεις του κλάδου, όπου η ίδια η συμμετοχή των συναδέλφων και η άνοδος της συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων και των αγώνων τους απέναντι σε αυτή την πολιτική, δρα αντικειμενικά ενάντια και σε αυτές τις φασιστικές ομάδες.

Διάβασέ το »

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Η ΤΙΜΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ
ΤΩΝ ΝΑΖΙΣΤΙΚΩΝ ΘΗΡΙΩΔΙΩΝ

ΔΕΝ ΑΘΩΩΝΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

            71 χρόνια μετά τη «Νάκμπα», την καταστροφή δηλαδή της Παλαιστίνης, που ξεκίνησε στις 15/5/1948, με τον ξεριζωμό και τη γενοκτονία δεκάδων χιλιάδων Παλαιστίνιων απ΄ τους ισραηλινούς σιωνιστές, σε συνεργασία με τους βρετανούς ιμπεριαλιστές, το κράτος - τρομοκράτης του Ισραήλ συνεχίζει να δολοφονεί καθημερινά τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά της Παλαιστίνης.

            Σ' αυτή την “μαύρη επέτειο” η πρεσβεία του Ισραηλ, το Υπουργείο Παιδείας, η ΔΔΕ Καρδίτσας και το Μουσικό Σχολείο Καρδίτσας διοργανώνουν εκδήλωση στις 16/5 στο δημοτικό κινηματοθέτρο Καρδίτσας για να τιμήσουν ην οικογένεια Γούλα -μια από τις δεκάδες οικογένειες Καρδιτσιωτών- με το βραβείο του “Δικαίου των Εθνών” (!!)-που διέσωσαν μια οικογένεια Εβραίων κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.

            Απο τη μεριά μας τιμούμε κάθε οικογένεια, κάθε άνθρωπο που απέναντι τη ναζιστική θηριωδία με θάρρος και κίνδυνο της ζωής τους, στάθηκαν αλληλέγγυοι και προστάτεψαν τους κυνηγημένους απο τους ναζί Εβραίους. Στεκόμαστε με απόλυτο σεβασμό απέναντι στα θύματα του Εβραϊκού λαού αλλά και των υπόλοιπων λαών από τη ναζιστική θηριωδία.

            Όμως στην πράξη, τα θύματα του ναζισμού δεν τα τιμά η ίδια η κυβέρνηση του Ισραήλ, η οποία με την παρατεινόμενη κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, βασανισμούς παλαιστινίων, δολοφονίες, συλλήψεις ανήλικων παιδιών, αποκλεισμό της Γάζας, κτίσιμο τείχους κτλ., επιχειρεί να αφανίσει έναν ολόκληρο λαό, στερώντας του το δικαίωμα να έχει δικό του κράτος.

            Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο όπου τα βασανιστήρια, οι φυλετικές διακρίσεις και φυλακίσεις, οι εξωδικαστικές καταδίκες και εκτελέσεις προβλέπονται από τον νόμο και αποτελούν καθημερινές πρακτικές, εκτός από το Ισραήλ.

 
            Δεν υπάρχει κράτος στον κόσμο που έχει παραβιάσει πάνω από 70 αποφάσεις του ΟΗΕ, ενώ άλλες 24 καταδικαστικές αποφάσεις ενάντια στο Ισραήλ δεν συζητήθηκαν ποτέ, αφού οι ΗΠΑ πρόβαλαν βέτο.

 
            Στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, που θεωρούνται… ισραηλινά(!) ο παλαιστινιακός λαός ταπεινώνεται καθημερινά, τρομοκρατείται και εξοντώνεται συστηματικά. Το Ισραήλ κατεδαφίζει και καταστρέφει συστηματικά, με τανκς και μπουλντόζες, τις αναγκαίες για τη ζωή των Παλαιστινίων υποδομές (κατοικίες, δρόμους, νοσοκομεία, σχολεία, δημόσια κτίρια), ελέγχει το νερό, το ρεύμα και την κυκλοφορία της περιοχής, ταυτόχρονα επεκτείνει διαρκώς τον εποικισμό στα Κατεχόμενα, με Ισραηλινούς εποίκους Το Ισραήλ κατασκεύασε τείχος ντροπής 650 χιλιομέτρων και ύψους 8 μέτρων για τον αποκλεισμό των Παλαιστινίων, διατηρώντας το μεγαλύτερο γκέτο-στρατόπεδο συγκέντρωσης στον κόσμο. Οι σφαγές των Παλαιστινίων από τον ισραηλινό στρατό συνεχίζονται πάνω από 30 χρόνια.

            Κανείς όμως δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει το Ισραήλ! Γιατί τότε, αυτόματα, θα δεχτεί την κατηγορία του «αντισημιτισμού» και του «αντιεβραϊσμού», θα του επιτεθούν με το ολοκαύτωμα των Εβραίων! Και αντί να αποτελεί το ολοκαύτωμα ένα επιπλέον στοιχείο καταδίκης του Ισραήλ για τα σημερινά του εγκλήματα, χρησιμοποιείται ως ηθικός εκβιασμός για νέα εγκλήματα. Τέτοια βεβήλωση των εκατομμυρίων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας!

            Με τη γνωστή γκεμπελίστικη μέθοδο επιχειρείται μάταια να αντιστραφεί η πραγματικότητα. Και τέτοιες εκδηλώσεις επιχειρούν να “ξεπλύνουν” τα εγκλήματα των σιωνιστών.

           

            Επειδή η διεθνιστική αλληλεγγύη μας στον παλαιστινιακό λαό είναι παραπάνω από αυτονόητη, επειδή η ισραηλινή κυβέρνηση διαπράττει εγκλήματα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, επειδή η αντίθεσή μας στη συγκρότηση στρατηγικού άξονα Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου - Ισραήλ υπό τις ΗΠΑ που προωθεί και- η πιο ΗΠΑκουη -ελληνική κυβέρνηση είναι δεδομένη, επειδή θεωρούμε ότι τα θύματα του ναζισμού τα τιμούμε με τον αγώνα μας, η καταγγελία-καταδίκη αυτής της εκδήλωσης είναι δεδομένη.

             

            Καλούμε τους συναδέλφους εκαπιδευτικούς αλλά και τους μαθητές να αρνηθούν να παρευρεθούν σ' αυτή.

            Χρέος κάθε δημοκράτη, προοδευτικού, ανθρωπιστή είναιη  καταδίκη των φονιάδων σιωνιστών και η έμπρακτη συμπαράσταση στον καταδιωκόμενο παλαιστινιακό λαό.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΟΡΦΩΜΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Καρδίτσα 16-5-2019

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στη Γεν. Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου και τις εκλογές για αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΟΛΜΕ Τρίτη 14/5, 10πμ ΓΕΛ Σάμου

Μας καλούν σε υποταγή και μας υπόσχονται κόλαση!

Μόνη λύση η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΓΩΝΩΝ

ΟΛΟΙ στη Γεν. Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου και τις εκλογές για αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΟΛΜΕ
Τρίτη 14/5, 10πμ ΓΕΛ Σάμου

Σε ποιο κόσμο ζούμε

Ζούμε σε έναν κόσμο πρωτοφανούς ιστορικού αναχρονισμού. Το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης ξεθεμελιώνει το σύνολο των κατακτήσεων που είχαν κερδηθεί από σκληρούς λαϊκούς αγώνες τον προηγούμενο αιώνα. Πρόκειται για ένα σύστημα που -αν μπορούσε- θα έκανε νέο παγκόσμιο πόλεμο για να ξεπεράσει την κρίση του. Και όσο αυτό δεν μπορεί να γίνει, καθώς δεν έχουν ωριμάσει οι πολιτικοί και στρατηγικοί όροι, «εκτονώνεται» σε ευρεία καταστροφή χωρών και υποδομών, παραγωγικών δυνάμεων σε εξανδραποδισμό λαών, σε συντριβή των εργατικών κατακτήσεων. Και βέβαια, σε αυτό το φόντο σε περιστολή των ελευθεριών και σε φασιστικοποίηση του ίδιου του συστήματος.

Τι μας περιμένει

Δεν είμαστε σε κανένα σημείο ισορροπίας στον κόσμο. Οι πολεμικές μηχανές θα ζεσταίνονται όλο και πιο πολύ, η νατοϊκή επιθετικότητα θα ενταθεί, οι ανταγωνισμοί και οι τυχοδιωκτισμοί των ιμπεριαλιστών θα γεννούν όλο και πιο πολλούς κινδύνους. Η χώρα μας δε διανύει καμία μεταμνημονιακή κανονικότητα, όπως ανερυθρίαστα ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η επίθεση θα ενταθεί λυσσαλέα αμέσως μετά τις εκλογές, όποια και αν είναι η επόμενη κυβέρνηση. Για έναν απλό λόγο: Γιατί τα πάντα είναι ζήτημα συσχετισμού. Ενας συσχετισμός που ήταν αλλιώς όταν ο λαός ήταν οργανωμένος και πάλευε με διάρκεια και γραμμή κόντρα στο σύστημα. Ενας συσχετισμός διαφορετικός και δυσμενής σήμερα.

Μια όλο και πιο ταξική εκπαίδευση

Παρά το προεκλογικό κλίμα, η κυβέρνηση δεν διστάζει να προωθεί μια σειρά αντιδραστικά μέτρα και στην εκπαίδευση. Αυτό δείχνει και το τι θα ακολουθήσει αμέσως μετά τις εκλογές:

Ø  Μια σειρά εγκύκλιοι και υπουργικές αποφάσεις εντείνουν την αξιολογική περικύκλωση του κλάδου. Το έδαφος έχει στρωθεί με στόχο της κυβέρνησης να περάσει βελούδινα η τελική φάση της αξιολογικής επίθεσης.

Ø  Το προσοντολόγιο όχι μόνο οδηγεί σε χιλιάδες απολύσεις αναπληρωτών αλλά και θεσμοθετεί το κυνήγι χαρτιών και πιστοποιήσεων, ως το μόνο τρόπο για να έχει κάποιος έστω και μια ελπίδα ότι θα βρει μια δουλειά.

Ø  Ταυτόχρονα, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (πολλά σχολεία, πολλαπλά αντικείμενα κλπ) και η εντατικοποίηση της δουλειάς οξύνονται. Προετοιμάζεται και η «περιγραφική αξιολόγηση» στην υποχρεωτική εκπαίδευση, θεσμοθετώντας ένα άθλιο αναλυτικό φακέλωμα των μαθητών και δουλειά χωρίς αρχή και τέλος για τους εκπαιδευτικούς.

Ø  Το «νέο λύκειο» -όπου η… κατάργηση των πανελλαδικών έγινε… διπλές πανελλαδικές- ενισχύει την ταξική επιλογή κάνει ακόμα πιο δύσκολες τις συνθήκες σπουδών για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.

Συνολικά, σε όλη την εκπαίδευση, προωθούνται μέτρα που χτυπάνε βάρβαρα τα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά. Που επιδιώκουν μια εκπαίδευση πιο σκληρή και ταξική. Με εκπαιδευτικούς κατηγοριοποιημένους, τρομοκρατημένους ιμάντες μεταβίβασης της αντιδραστικής πολιτικής του συστήματος απέναντι στον τελικό στόχο, που είναι η μαθητική νεολαία.

Ας μιλήσουμε για το κίνημα

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ήρθε να δώσει ακόμα ένα χτύπημα στο κίνημα που, έτσι κι αλλιώς, είχε τα σοβαρά προβλήματά του. Οι αυταπάτες για «μνημόνια που σκίζονται» ή τουλάχιστον για ανάσχεση της επίθεσης από «αριστερές» κυβερνήσεις, έδωσαν τη θέση τους στην απογοήτευση και στη νομιμοποίηση όλης της αντιδραστικής λογικής, που εδώ και χρόνια προσπαθεί να μας πείσει ότι ο εργαζόμενος λαός στο μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι στη μεγαλοψυχία του συστήματος. Μιας λογικής που παρουσιάζει την υποταγή ως μονόδρομο. Ως «αγώνα» τις δικαστικές προσφυγές. Ως ανθρωπιά την ελεημοσύνη.

Υπεύθυνοι για την κυριαρχία αυτής της λογικής δεν είναι μόνο οι δυνάμεις του συστήματος. Αυτές που χρησιμοποιούν τα συνδικαλιστικά βιογραφικά για μια θέση σε κυβερνήσεις και υπουργεία. Αυτές που τρέχουν σε διαλόγους – απάτη για να καταθέσουν τις τεκμηριωμένες προτάσεις τους στο σφαγέα για το πώς θα σφαγιάσει πιο… δίκαια το θύμα. Που έχουν λερώσει την ιδέα του συνδικάτου και της συλλογικής οργάνωσης των εργαζομένων με προσωπικά βολέματα και συλλογικά ξεπουλήματα.

Υπεύθυνες είναι και οι δυνάμεις της Αριστεράς της ήττας και του συμβιβασμού. Αυτές που σέρνουν τον κλάδο για να ψηφίσει τους «αγωνιστές αιρετούς» στα ΠΥΣΠ-ΔΕ, που αναζητούν κι αυτές ρόλο συνομιλητή με το σύστημα. Που βολεύονται με τα εικονικά τηλεοπτικά «κινήματα» και τις έδρες σε σωματεία και ομοσπονδίες, που δεν παράγουν καμία μαζική κίνηση – κανέναν αγώνα. Που βολεύονται με διορισμούς διοικήσεων συνδικάτων από τα αστικά δικαστήρια. Που στον πυρήνα των θέσεων τους, οι διαφορές τους με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και τόσο βαθιές.

Υπάρχει άλλος δρόμος;

Υπάρχει και είναι ΕΝΑΣ: Είναι ο δρόμος της συγκρότησης κινήματος αντίστασης στην καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα των πολέμων, της φτώχειας, της συντριβής των δικαιωμάτων. Της συγκρότησης αγώνων όχι για να βγει η μία ή η άλλη κυβέρνηση, όχι για να βγάλουμε τον έναν ή τον άλλο αιρετό, αλλά για να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ τη ζωή μας, τη δική μας και των παιδιών μας.

Είναι ο δρόμος που εδώ και χρόνια δεν έχουμε βαδίσει. Ο δρόμος, που όσο αργούμε να τον ξαναβαδίσουμε, θα δίνει τη θέση του σε νέες πιο δραματικές και αρνητικές εξελίξεις.

Για ένα κίνημα κόντρα στην καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στους πολέμους, την προσφυγιά, το ξεθεμελίωμα των δικαιωμάτων, τη φασιστικοποίηση.

Για οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας, για να φωνάξουμε τις διεκδικήσεις μας για τα βασικά λαϊκά δικαιώματα, για τα δικαιώματα στις σπουδές και τη δουλειά,

·        για δωρεάν δημόσια παιδεία για όλους κόντρα στους ταξικούς φραγμούς και το «νέο» λύκειο,

·        για μόνιμη σταθερή δουλειά και μόνιμους μαζικούς διορισμούς και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών,

·        για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς – ενάντια στην αξιολόγηση, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την εντατικοποίηση,

·        για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.

Με ένα κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης ενάντια στα παζάρια και το συμβιβασμό

Στις εκλογές για τα συνέδρια ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, ενισχύστε - ψηφίστε

Διάβασέ το »

Η περιγραφική αξιολόγηση μαθητών: ταξικό κόσκινο – φακέλωμα - εντατικοποίηση

Η περιγραφική αξιολόγηση μαθητών: ταξικό κόσκινο – φακέλωμα - εντατικοποίηση

Ξεκίνησαν τα σεμινάρια επιμόρφωσης των στελεχών εκπαίδευσης για την εφαρμογή της περιγραφικής αξιολόγησης των μαθητών. Αν και δεν έχει ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, ούτε είναι ξεκάθαρος ο τρόπος που αυτή θα γίνει, υπάρχουν τα επίσημα κείμενα του ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής) που την περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια. Με βάση αυτά, γνωρίζουμε  πως η περιγραφική αξιολόγηση εισάγεται από το Νηπιαγωγείο ως την Γ΄ Γυμνασίου, δηλαδή, σε όλη την υποχρεωτική εκπαίδευση.

Το μοντέλο που προτείνεται είναι δαιδαλώδες. Μένει να δούμε αν θα τεθεί σε εφαρμογή στην ολότητά του ή θα επιλέξουν να το «μαζέψουν» λίγο για να είναι βατό και για να μην προκληθούν σφοδρές αντιδράσεις. Το ΙΕΠ ενημέρωσε πως δεν καταργείται η αριθμητική βαθμολογία αλλά προστίθεται άλλη μία δοκιμασία ελέγχου. Είναι φανερό πως η κυβέρνηση υλοποιεί τις κατευθύνσεις των Ε.Ε. και ΟΟΣΑ, που είχαν επισημάνει πως δεν αρκεί η αριθμητική βαθμολογία για την κατάταξη των μαθητών και ζητούσαν επιπλέον αξιολογική διαδικασία. Κανείς, φυσικά, δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο θα επηρεάσουν οι πολιτικές εξελίξεις και οι αλλεπάλληλες εκλογές την εφαρμογή του νέου μέτρου. Πάντως, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που αναφέρονται στα κυρίαρχα αστικά κόμματα, έσπευσαν να καταθέσουν τη συμφωνία τους.

Επιγραμματικά και με βάση το προτεινόμενο μοντέλο: Κάθε εκπαιδευτικός καλείται να χρησιμοποιήσει 6 μεθόδους αξιολόγησης: αυτοαξιολόγηση, ετεροαξιολόγηση, γραπτές δοκιμασίες, φάκελος μαθητή, συζήτηση και παρατήρηση που περιλαμβάνει 4 διαφορετικές τεχνικές: ανεκδοτικές καταγραφές, τρέχουσες καταγραφές, κλίμακες ελέγχου, κλίμακες διαβάθμισης (ρουμπρίκες).Τις παραπάνω μεθόδους θα τις εφαρμόσει μέσα από 4 στάδια αξιολόγησης στην τάξη (συλλογή, καταγραφή, ερμηνεία και ανάλυση, αξιοποίηση και ερμηνεία) και πρέπει να συντάξει έκθεση προόδου για κάθε μαθητή, η οποία διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες: αποτύπωση της αξιολόγησης στην τάξη και στο σχολείο, αποτύπωση της αξιολόγησης στα διάφορα μαθήματα, γενική μαθησιακή πορεία και επόμενα βήματα. Στα πλαίσια αυτά, θα τηρείται Φάκελος του Μαθητή (portfolio) και πιθανά θα συμπληρώνεται κάποια ηλεκτρονική φόρμα.

Είναι ολοκάθαρο πως με την περιγραφική αξιολόγηση εντατικοποιείται η εργασία των εκπαιδευτικών. Οι 30 ώρες εργασιακού ωραρίου δεν θα επαρκούν και ο τεράστιος όγκος δουλειάς είτε θα ολοκληρώνεται με παραπέρα παραμονή στο σχολείο είτε θα μεταφέρεται στο σπίτι. Με απλά λόγια, η κυβέρνηση δε στριμώχνει μόνο στους μαθητές αλλά στρέφεται ταυτόχρονα και ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Ακόμη κι αν απλοποιηθεί το μοντέλο που προτείνεται, ο φόρτος εργασίας-εντατικοποίηση είναι δεδομένος.

Περιγραφική αξιολόγηση σημαίνει πως δεν υπάρχει πλευρά του μαθητή που να μην υπόκειται σε κριτική αποτίμηση. Στη σημερινή φάση ολομέτωπης επίθεσης στα εκπαιδευτικά δικαιώματα, δεν θα μπορούσαν να αφήσουν την αξιολόγηση των μαθητών σε χαλαρά πλαίσια. Οι στόχοι του αναλυτικού προγράμματος (ίσως αλλάξει κι αυτό) γίνονται το απόλυτο κριτήριο σύγκρισης-αξιολόγησης.

Αξιολογείται η προσωπικότητά του μαθητή. Ενδεικτικά, αξιολογούνται το ενδιαφέρον, η συμμετοχή, η συνεργασία, η προθυμία, η αυτονομία, η ανάληψη ευθυνών και πολλά άλλα. Απ’ τις χαραμάδες της περιγραφικής αξιολόγησης εισχωρεί η αξιολόγηση της διαγωγής.

Από το νηπιαγωγείο οι μικροί μαθητές πρέπει να εξοικειωθούν με την έννοια της αυτοαξιολόγησης, που είναι πλευρά της περιγραφικής. Ο μαθητής πρέπει να «αναλαμβάνει την ευθύνη για τη μάθησή του και να θέτει στόχους για τον εαυτό του». Ως ένα κριτήριο αξιολόγησης του μαθητή αναφέρεται «η αυτοαξιολογική του δεξιότητα»! Με απλά λόγια, η «αυτογνωσία» που επιδιώκει η περιγραφική αξιολόγηση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνειδητοποίηση από πολύ νωρίς, για το μέχρι πού μπορεί να φτάσουν τα όνειρά του. Έτσι, ο «κακός» μαθητής, αυτός που «δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά», πρέπει να καταλάβει πως δεν μπορεί να θέτει πολύ υψηλούς στόχους.

Η περιγραφική αξιολόγηση είναι ένα ακόμα εργαλείο ελέγχου της μαθητικής ροής, όπως και κάθε εξεταστική-αξιολογική διαδικασία. Μέχρι την τελική αριθμητική αποτύπωση της αξιολόγησης, ο μαθητής θα περνάει από ψιλό κόσκινο. «Χαλαρότητα» τέλος! Όλα γίνονται πιο αυστηρά. Οι αλλαγές που φέρνει ο νόμος Γαβρόγλου στο Λύκειο με την εισαγωγή πολλαπλών εξεταστικών φραγμών, που οδηγούν σε ένα πιο ταξικό σχολείο με πιο αντιδραστικό περιεχόμενο, χρειάζονται και την περιγραφική αξιολόγηση στις παρακάτω βαθμίδες για να απλώσουν και να στεριώσουν.

Φαίνεται πως οι μικροί μαθητές θα βρεθούν μέσα σε αξιολογική περικύκλωση. Αν εξοικειωθούν με ένα πλαίσιο συνεχούς αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης, τότε ως ενήλικες θα λειτουργούν ανάλογα. Οι εκπαιδευτικοί, που βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τη δική τους αξιολογική περικύκλωση, θα πρέπει να εκπαιδεύσουν τους μαθητές τους για να εφαρμόσουν τις προτεινόμενες πρακτικές και να εμπεδώσουν την αντίληψη που τις συνοδεύει. Γι’ αυτό, μέσα από κύκλους επιμόρφωσης  που οργανώνονται σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμογής νέων μέτρων, πρέπει να πειστούν άπαντες πως όλα αυτά είναι για το καλό.

Μέσα από τον εξονυχιστικό έλεγχο των μαθητών, καταλογίζονται στον εκπαιδευτικό ευθύνες για τα προβλήματα και την πρόοδό τους. Τα καταγεγραμμένα στοιχεία αξιολόγησης των μαθητών αποτελούν και στοιχεία της δικής του αξιολόγησης. Η πρόοδος των μαθητών, που θα περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια, συνδέεται με την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών. Αυτό αναφέρεται με σαφήνεια στις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε. αλλά φαίνεται καθαρά και από τα κείμενα που συνοδεύουν τον «προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου»-αξιολόγηση-χειραγώγηση.

Στήνοντας ένα πλέγμα αξιολόγησης και ελέγχου, το σύστημα προσπαθεί να συγκαλύψει τις ευθύνες του και να αναγάγει τον εκπαιδευτικό-ταξικό αποκλεισμό σε προσωπική ανικανότητα και ευθύνη του μαθητή. Εμμέσως πλην σαφώς, ενοχοποιείται και η οικογένεια του μαθητή. Επίσης, αθωώνονται οι αντιδραστικές πολιτικές που διαλύουν τα λαϊκά δικαιώματα και καταστρέφουν το μέλλον της νεολαίας.

Την ώρα που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να εισάγει ένα μέτρο που θα επιφέρει σοβαρές αλλαγές σε όλη την υποχρεωτική εκπαίδευση, οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ-ΔΟΕ) δεν έχουν πάρει ακόμη θέση, παρόλο που όλες οι παρατάξεις έχουν τοποθετηθεί για το θέμα δημόσια. Είναι φανερό ότι και σε αυτό το ζήτημα θέλουν να αφήσουν ανενόχλητη την κυβέρνηση να κάνει τη δουλειά της.

Οι κυρίαρχες παρατάξεις (πρώην και νυν κυβερνητικά φερέφωνα) συμφωνούν κι επαυξάνουν για την περιγραφική αξιολόγηση. Οι προβληματισμοί που εκφράζουν είναι προσχηματικοί και σε ζητήματα επί της διαδικασίας και όχι επί της ουσίας. Καταλαβαίνουν πως το προτεινόμενο μοντέλο θα βρει αντιδράσεις και ζητάνε απλοποίηση και τροποποιήσεις.

Σύγχυση, όμως, δημιουργείται και από τις τοποθετήσεις εκείνων που λένε ότι διαφωνούν. Ο ρεφορμισμός και η παιδαγωγική ονειροπόληση που χαρακτηρίζει τις κυρίαρχες δυνάμεις της εκπαιδευτικής αριστεράς, δημιουργεί αμηχανία μπροστά στο μέτρο της περιγραφικής αξιολόγησης. Γι’ αυτό, μαζί με τις σωστές επισημάνσεις που κάνουν (φακέλωμα, μηχανισμός αποκλεισμού, όξυνση των ταξικών φραγμών, σύνδεση της αξιολόγησης των μαθητών με αυτή του σχολείου και των εκπαιδευτικών), ανασύρουν από το ντουλάπι το ελιξίριο για όλες της εκπαιδευτικές ασθένειες, που φέρει το όνομα «Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο».

Το ΠΑΜΕ θεωρεί πως το μέτρο της περιγραφικής αξιολόγησης θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά, αν άλλαζαν ή βελτιώνονταν οι όροι για την αξιοποίησή του και το δίλλημα που τίθεται σήμερα είναι τι σχολείο θέλουμε! Γράφει χαρακτηριστικά: «Θα είχε ουσία να συζητάμε για το όποιο εργαλείο παιδαγωγικής αξιολόγησης των μαθητών, αν άλλαζαν ή βελτιώνονταν οι όροι για την αξιοποίησή του, δηλαδή, η ίδια η σχολική πραγματικότητα... Το πραγματικό δίλημμα λοιπόν δεν είναι:  «βαθμολογική ή περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών» αλλά: «σχολείο της αγοράς, των ταξικών φραγμών και της ημιμάθειας ή  σχολείο που θα έχει στόχο την ολόπλευρη μόρφωση και διαπαιδαγώγηση των μαθητών»;

Οι Παρεμβάσεις αναφέρουν πως αυτό που χρειαζόμαστε είναι «ένα νέο όραμα για το σχολείο και την κοινωνία θεμελιωμένο πάνω στο δημοκρατικό διάλογο των εκπαιδευτικών με την εργαζόμενη πλειοψηφία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Επιθυμούμε να είμαστε παιδαγωγοί και όχι ταξινομητές της απόδοσης και της συμπεριφοράς των μαθητών μας». Προσπερνώντας τη λέξη «παιδαγωγός», που εξαρτά τη σημασία της  από ποιο πολιτικό-ιδεολογικό φορτίο φέρει, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε πως το «νέο όραμα» και η «ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα» πρακτικά είναι πρόταση φυγής από την πραγματικότητα. Κι επειδή δεν μπορούν χωρίς να καταθέσουν εναλλακτική πρόταση, προτείνουν «να γενικευτεί και να συστηματοποιηθεί» από τους συλλόγους διδασκόντων η πρακτική που εφαρμόζεται ως σήμερα στο Νηπιαγωγείο και τις πρώτες τάξης του Δημοτικού! Μόνο που τους διαφεύγει κάτι απλό, ότι το σύστημα έχει επιλέξει επιθετική γραμμή κι έτσι θα προχωρήσει, αν δεν το σταματήσουμε με τους αγώνες μας.

Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές δεν πρέπει να μπερδεύονται από αναλύσεις που προσπερνούν την πραγματικότητα. Η ονειροπόληση θολώνει την πραγματική εικόνα και δημιουργεί σύγχυση. Πρέπει να είναι καθαρό πως η κυβέρνηση θέλει να εφαρμόσει τη νέα μέθοδο αξιολόγησης των μαθητών όχι για να διευκολύνει το έργο των εκπαιδευτικών με φακέλους ενημέρωσης, όχι για να δώσει στους γονείς ολοκληρωμένη και αντικειμενική εικόνα της προόδου των παιδιών τους αλλά γιατί αυτό το μέτρο, σε αυτή τη δεδομένη συγκυρία, υπηρετεί την κεντρική πολιτική του συστήματος που υψώνει τείχη για να περιορίσει κι άλλο τα εκπαιδευτικά, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα της νεολαίας.

Συνοψίζοντας: Το μέτρο της περιγραφικής αξιολόγησης των μαθητών κινείται σε τρεις βασικούς αντιδραστικούς άξονες:

·         Το γενικευμένο και εφ όρου ζωής φακέλωμα των μαθητών καθώς και την συμφιλίωσή της με την κατασταλτική κουλτούρα της αξιολόγησης.

·         Την από νωρίς αποθάρρυνση της μαθητικής νεολαίας από το δικαίωμα στις σπουδές.

·         Τη φρενήρη εντατικοποίηση της δουλειάς και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

Μπορούμε σήμερα, παρά τις δυσκολίες, να πετύχουμε νίκες. Από κοινού, εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές  πρέπει να συνεργαστούν και να οργανώσουν τη δράση τους, ώστε η περιγραφική αξιολόγηση να ανατραπεί.

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1η ΜΑΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 
ΤΕΤΑΡΤΗ 1η ΜΑΗ 10πμ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΜΟΥ

Σικάγο του 1886:“Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες. Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...”

            Με τα λογια αυτά ο Αύγουστος Σπάις, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του Μάη, απευθύνθηκε στους δικαστές του την ώρα που εκείνοι τον έστελναν μαζί με τους συντρόφους του στην αγχόνη.

Καισαριανή του 1944: “Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού. Γνωρίζετε γιατί...   Εμείς, μερτικό δε ζητήσαμε ….Τίποτα …    Μόνον θυμηθείτε το : αν η ελευθερία δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας,  εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα . Γεια σας.”

Γιάννης Ρίτσος, “Σκοπευτήριο Καισαριανής”.

1η ΜΑΗ 2019 : Η εργατική πρωτομαγιά είναι ζωντανή, επίκαιρη. Το Σικάγο του 1886, η Θεσσαλονίκη του 1936, η Καισαριανή του 1944. Γιατί δείχνει το δρόμο. Το μοναδικό δρόμο που μπορούν και πρέπει να βαδίσουν οι εργάτες και οι λαοί όλου του κόσμου: το δρόμο του σκληρού, ανυπόταχτου, ταξικού αγώνα, ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και την καπιταλιστική εκμετάλλευση. 

            Σήμερα που όλο και πιο έντονα αποκαλύπτεται ένας κόσμος γεμάτος αντιθέσεις, διχασμούς και αδιέξοδα, που οι ελπίδες και οι επιθυμίες των λαών για καλύτερες μέρες γκρεμίζονται, ενώ απογειώνονται οι ανισότητες, επεκτείνεται η εξαθλίωση, οι πόλεμοι φέρνουν τον όλεθρο σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Οι “ιδιοκτήτες” του πλανήτη θέλουν να ξαναμοιράσουν τη γη χαράζοντας με το αίμα των λαών νέα σύνορα.

            Σήμερα που η κρίση σε όλο το καπιταλιστικό σύστημα είναι παρούσα και οδηγός γενικής οπισθοδρόμησης. Οι εργαζόμενοι την “πληρώνουν”, με την απογύμνωσή τους από κάθε δικαίωμα εργασιακό-κοινωνικό που είχαν κατακτήσει. Λιτότητα παντού, γενικευμένη φτώχεια, 12ωρη εργασία, ανεργία και ανασφάλεια. Το ρολόι γυρίζει πίσω με το φασισμό να επιστρέφει δριμύτερος από την Ευρώπη μέχρι τη Λατινική Αμερική.

            Σήμερα που η χώρα μας εμπλέκεται άμεσα στα σχέδια των ιμπεριαλιστών εκτελώντας τα συμβόλαια που της αναθέτουν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -πιο ΗΠΑκουη δε γίνεται-προσφέρει γη, θάλασσα και αέρα στους Αμερικανονατοϊκούς φονιάδες των λαών, αναλαμβάνει το ρόλο του “γεωπολιτικού μεντεσέ” στα Βαλκάνια και ευθυγραμμιζόμενη  στις επιταγές των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ - ΕΕ προχώρησε στη “Συμφωνία των Πρεσπών” που εντάσσει τη χώρα πιο αποφασιστικά στο νατοϊκό σχέδιο απώθησης της Ρωσίας και μαζί με τα υπόλοιπα ανοιχτά ζητήματα των Βαλκανίων τα μετατρέπει σε “μπαρουταποθήκη”.

            Σήμερα που “βγήκαμε από τα μνημόνια” αλλά βρίσκουμε όλα τα μνημονιακά μέτρα παρόντα, με ένα νέο γύρο επίθεσης  να είναι μπροστά μας για να τηρηθούν οι συμφωνίες με τους “επόπτες” της χώρας.  Σ' αυτή την αντιδραστική αντιλαϊκή κατεύθυνση στοιχίζεται όλο το πολιτικό προσωπικό, περιμένοντας την παραμονή, την προαγωγή του ή τη διάσωσή του. Από αυτή την κατεύθυνση δεν εξαιρείται η εκπαίδευση καθώς συστηματικά και σχεδιασμένα συνεχίζεται η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και στο δικαίωμα της νεολαίας να σπουδάζει.

            Η ταξική πάλη τον καιρό αυτό έχει νικητές το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό και θύματα τους εργαζόμενους και τους λαούς. Αυτή η κατάσταση των πραγμάτων δεν μπορεί να αναιρεθεί από δυνάμεις του συστήματος, οι οποίες ξεδιπλώνουν την επίθεση. Δεν υπάρχουν κυβερνήσεις σε κάθε εκδοχή και διασταύρωση που μπορεί να επαναφέρουν τα πράγματα πίσω. Ίσα ίσα θα συνεχίσουν στην ίδια αντιδραστική τροχιά, κλιμακώνοντας την επίθεση. Δεν θα σταματήσουν αυτή την πορεία ούτε οι κάλπες που μάλιστα είναι αρκετές , ούτε τα δικαστήρια θα αποδώσουν το δίκιο. Αυτό κερδίζεται -έτσι ήταν και θα είναι πάντα- με αντίσταση και πάλη, με αγώνες υπεράσπισης και διεκδίκησης δικαιωμάτων. Αυτό τον δρόμο πρέπει να ανοίξουμε και να βαδίσουμε μαζικά και οργανωμένα με τα σωματεία εργαλεία πάλης.

            133 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση στο Σικάγο, η πάλη ενάντια στον σύγχρονο κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα, ενάντια στη σύγχρονη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Να παλέψουμε για σπουδές-δουλειά-ελευθερίες, να συμβάλλουμε στη συγκρότηση αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Τιμώντας έτσι την κόκκινη Πρωτομαγιά, ανοίγουμε δρόμους μέσα από τους αγώνες μας.

Διάβασέ το »

Θέλει η ΔΟΕ να κρυφτεί κι η δεξιά πολιτική της δεν την αφήνει!

Θέλει η ΔΟΕ να κρυφτεί κι η δεξιά πολιτική της δεν την αφήνει!

Το διήμερο 1 και 2 Απριλίου, ύστερα από πρόσκληση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών, παραβρέθηκε στο νησί μας το Δ.Σ. της ΔΟΕ και κλιμάκιο της ΑΔΕΔΥ  για το πολυσυζητημένο ζήτημα της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων. Καθόλου τυχαία και με ευθύνη της πλειοψηφούσας παράταξης του Συλλόγου (Ενωτική), δόθηκε προτεραιότητα στην συζήτηση με φορείς του νησιού και απαξιώθηκε πλήρως η συνέλευση του Συλλόγου μιας και ορίστηκε για την δεύτερη ημέρα  και ώρα που ανάγκαζε μεγάλο κομμάτι των συναδέλφων να κάνουν… στάση εργασίας(!) εάν επιθυμούσαν να παραβρεθούν.

Αυτό που αποδείχθηκε για άλλη μια φορά, τόσο στην σύσκεψη όσο και στην συνέλευση  ήταν οι διαθέσεις των ηγεσιών της ΔΟΕ και ΑΔΕΔΥ να έχουν τον ρόλο του συνεργάσιμου συνομιλητή με το Υπουργείο και την κυβέρνηση και ότι θα παλέψουν τα δίκια μας μέσω ευρωκοινοβουλίου(!!!) και μέσω δικαστικών  και διοικητικών οδών!

Στο ζήτημα της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων, η ηγεσία της ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ αρκέστηκε σε μια  προεκλογική ψευτοκριτική στην στάση της κυβέρνησης που  κατέληγε σε μια λογική να… πέσουν οι τόνοι και  οι διαφωνίες και να στηριχτεί τελικά το κυβερνητικό έργο από γονείς και εκπαιδευτικούς  χάριν της ενότητας. Ενότητα, βέβαια, που καθιστά ως κύριους υπεύθυνους τους εκπαιδευτικούς για την ομαλή λειτουργία των ΔΥΕΠ (θέση που φάνηκε ξεκάθαρα και στην τοποθέτηση της διευθύντριας πρωτοβάθμιας), που δεν καλεί σε αγώνα για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων προσφύγων και εκπαιδευτικών και προτείνει ως διέξοδο τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών (!!!)και την …πληροφόρηση του υπουργείου για την κατάσταση που επικρατεί στο ΚΥΤ, σαν να μην τη γνωρίζουν ήδη, αφού αυτοί οι ίδιοι την έχουν δημιουργήσει.

Το ίδιο κλίμα μεταφέρθηκε και στην συνέλευση του Συλλόγου για τα υπόλοιπα εκπαιδευτικά ζητήματα (προσοντολόγιο, αξιολόγηση). Ο πρόεδρος της ΔΟΕ ανέφερε τις πολύωρες διαβουλεύσεις με το υπουργείο ως το απαύγασμα του αγώνα για την μόνιμους διορισμούς των εκπαιδευτικών, ξεχνώντας μάλλον ότι ήταν αυτοί οι ίδιοι που ξεπούλησαν τον αγώνα των εκπαιδευτικών και φέτος, τον Γενάρη και πέρυσι την άνοιξη. Ήταν αυτοί που καλούσαν τρίωρες στάσεις εργασίας, όταν οι εκπαιδευτικοί ζητούσαν 24ωρες απεργίες, ήταν αυτοί που μας καλούσαν σε κινητοποιήσεις «αν και όταν» κατέβει το προσοντολόγιο προς ψήφιση, σπέρνοντας αυταπάτες για το αν θα ψηφιστεί και ήταν αυτοί που τελικά ξεπούλησαν τους συναδέλφους και σταμάτησαν τις απεργίες, όταν ο νόμος ψηφίστηκε.

Σε τοποθέτηση μάλιστα των Αγωνιστικών Κινήσεων που θέλησαν να καταγγείλουν αυτήν την στάση και να αναδείξουν την διέξοδο του αγώνα κι όχι των παζαριών στα υπουργικά γραφεία, ήρθε ως απάντηση από τον πρόεδρο και σε ύφος ιδιαίτερα επιθετικό  ότι, αυτοί  που τα λένε αυτά είναι «πίσω από τον ήλιο». Οπισθοδρομικός και αντιδημοκράτης, λοιπόν, σύμφωνα με την ηγεσία της ΔΟΕ, όποιος θέλει να διεκδικήσει τα δικαιώματα του και όχι να τα παζαρέψει. Όποιος δε θέλει να υποκύψει στη «λογική» του «σκάσε και υποτάξου». Ο διάλογος με το υπουργείο, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΔΟΕ και σύμφωνα με την Ενωτική, σε ανακοίνωση της αμέσως μετά την συνέλευση, είναι ο πιο «δημοκρατικός» τρόπος… πάλης. Περίεργη επιλογή λέξεων, αν σκεφτεί κανείς ότι με αυτήν την τακτική, χρόνια τώρα ζούμε την ατελείωτη αδιοριστία των εκπαιδευτικών, την μείωση των μισθών μας, την υπονόμευση των συνδικαλιστικών μας ελευθεριών, την αξιολογική περικύκλωση του κλάδου και άλλα πολλά που μας ετοιμάζουν στο όνομα των «δημοκρατικών» τους διαλόγων.

Εάν μέσα σε όλα αυτά θυμίσουμε και την πρόσφατη απόφαση της ΔΟΕ πως τα πρωτοβάθμια σωματεία ΔΕΝ δικαιούνται να πάρουν αποφάσεις για απεργία αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης, τότε μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλά ποιους θεωρεί η ομοσπονδία συμμάχους και ποιους αντιπάλους!

Η ΔΟΕ έχει υποχρέωση να λογοδοτεί απέναντι στους συναδέλφους κι όχι να τους κουνάει το δάχτυλο. Οι συνάδελφοι πρέπει να απομονώσουν τέτοιες λογικές υποταγής και ανάθεσης. Να μαζικοποιήσουν τα σωματεία τους και να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους, ώστε να χτυπηθεί αυτός ο μαύρος συσχετισμός που έχει φέρει τον κλάδο και όλους τους εργαζόμενους στην σημερινή κατάσταση της ήττας και της υποταγής.

Διάβασέ το »

Πρόσκληση σε ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

Διάβασέ το »