ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΙΣΘΟΙ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ και ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΣΠΟΥΔΕΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ
ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ
ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!
ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ!
Κυβέρνηση και Υπουργείο θεσπίζουν την
ωρομισθία στους εκπαιδευτικούς!
Να μην τους περάσει!
Με ταχύτατα βήματα προχωράει η
κυβέρνηση την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών
και την διάλυση των εναπομεινάντων εργασιακών δικαιωμάτων των αναπληρωτών. Μετά
την οριστική απόλυση χιλιάδων συναδέλφων, τόσο με την εφαρμογή του
Προσοντολογίου όσο και με τους αποκλεισμούς από τα παράβολα. Μετά την θέσπιση
των «τρίμηνων προσωρινών αναπληρωτών» τον Οκτώβρη. Τώρα το υπουργείο προχωράει
σε ένα σαρωτικό χτύπημα καθώς με το άρθρο 114 στον νομοσχέδιο για την
επαγγελματική εκπαίδευση, φέρνει ξανά την ωρομισθία στις εργασιακές σχέσεις των
εκπαιδευτικών.
Με
βάση το άρθρο αυτό «σε εξαιρετικές περιπτώσεις που αντικειμενικοί λόγοι (;)
δεν επιτρέπουν την πρόσληψη προσωρινού αναπληρωτή, προσλαμβάνονται
ωρομίσθιοι με διάρκεια εργασίας έως 1 διδακτικό
έτος, από τον οικείο Διευθυντή Εκπαίδευσης, με βάση σειρά κατάταξης και
προτιμήσεις. Αν δεν υπάρχουν υποψήφιοι, εκδίδεται τοπική πρόσκληση εκδήλωσης
ενδιαφέροντος».
Η
κυβέρνηση και το υπουργείο έχουν βρει ευκαιρία την πανδημία και προωθούν όλες
τις αντιδραστικές επιδιώξεις τους. Πριν από λίγους μήνες θέσπισαν μια ακόμα
ελαστική σχέση εργασίας (τρίμηνοι) και τώρα το προχωράνε παρακάτω:
Ωρομίσθιος θα σημαίνει:
·Συνολικές απολαβές (γιατί δεν θεωρείται αυτό μισθός), 300 (!) ευρώ! (και
αν)
·Άμεση σύνδεση των αποδοχών του με παρουσιολόγια και την λειτουργία του
σχολείου, καθώς οι ωρομίσθιοι δεν πληρώνονται τις σχολικές εορτές ή αργίες,
ούτε τις διακοπές Πάσχα ή τα Χριστούγεννα
·Παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.
Δημιουργία και άλλης κατηγορίας εργαζόμενου, μετά τους αναπληρωτές. Ένταση της
πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού του κλάδου.
Συνάδελφοι,
Κυβέρνηση
και υπουργείο προχωράνε με θρασύτατους ρυθμούς την διάλυση των όποιων
δικαιωμάτων μας έχουν απομείνει. Παράλληλα στήνουν ένα χουντικής έμπνευσης
κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής σε όποιον αντιδρά.
Μην έχουμε καμία αυταπάτη, ότι αυτή η
επίθεση θα σταματήσει από μόνη της. Πρέπει να σημάνει γενικός συναγερμός. Να
μην αφήσουμε να διαλύσουν παραπέρα το δικαίωμά μας στην δουλειά. Μόνο αν
βρεθούμε, συζητήσουμε και κινητοποιηθούμεμαζικά μπορούμε να βάλουμε φρένο σε αυτήν την λαίλαπα. Να μην περάσει η
παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών μας σχέσεων!
Όχι στην θέσπιση ωρομισθίων εκπαιδευτικών!
Όχι στις ελαστικές
σχέσεις εργασίας!
Να διεκδικήσουμε:
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
Μονιμοποίηση των αναπληρωτών. Μαζικούς
μόνιμους Διορισμούς
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΥΛΗΣ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ Γ ΓΕΛ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΚΥΝΙΚΑ
Η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας
συνεχίζει να εφορμά με την καθημερινή αποστολή εγγράφων και στόχο τη
νομιμοποίηση της λεγόμενης τηλε-εκπαίδευσης ενώ κρατά τα σχολεία ερμητικά
κλειστά. Ως συνέχεια της «ενθάρρυνσης» των εκπαιδευτικών να βάλουν
τηλεδιαγωνίσματα, σήμερα ζητά να καταχωρηθεί ηλεκτρονικά και μέχρι αύριο η ύλη
που έχει διδαχθεί στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα.
Για ποια ύλη μιλάνε και πώς απαντούμε
οι εκπαιδευτικοί σ αυτό;
Καταρχάς τις τελευταίες μέρες και με
αφορμή την τηλεαξιολόγηση, ένα μεγάλο μέρος του κλάδου εκφράζει τη δυσαρέσκεια
και το θυμό του καθώς βιώνει με το πέρασμα των ημερών τα προβλήματα και το
αδιέξοδο της διαδικασίας.
Πληθαίνουν όχι μόνο οι τεχνικές
δυσκολίες και η κόπωση αλλά αποκαλύπτονται μπρος στα μάτια μας τα δράματα που
βιώνουν οι μαθητές μας πίσω από τις κλειστές κάμερες, (νόσηση των ιδίων και
νοσηλεία συγγενών τους, απώλειες, ανεργία, σπίτια και όχι παλάτια, με τον έναν
πάνω στον άλλον, εγκλεισμός…).
Μέσα σ αυτό το κλίμα η προσπάθεια του
Υπουργείου να βαφτίσει το κρέας ψάρι, να παρουσιάσει ως κανονικότητα την
παρωδία μας προκαλεί, μας εξοργίζει, μας καλούν να σταθούμε με ανήθικο –θα
τολμούσαμε να πούμε- τρόπο απέναντι στους μαθητές μας και το δικαίωμα τους στις
σπουδές.
Και ως συνέχεια του προηγούμενου να
δηλώσουμε και πόσο προχωρήσαμε στην ύλη των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων.
Την ίδια μέρα που η Υπουργός δηλώνει ότι θα μειωθούν οι θέσεις των εισακτέων με
τη θέσπιση βάσης εισαγωγής από το 2021, τώρα που ακόμη και μέσα στην πανδημία
όχι μόνο δεν σκέφτονται να μειώσουν την ύλη αλλά χρησιμοποιώντας εμάς ως
νεροκουβαλητές τους ετοιμάζουν λαιμητόμο για τους υποψήφιους. Ας μην
ξεγελαστούμε από την περσινή χρονιά. Η μείωση της ύλης έγινε όταν η εξ
αποστάσεως δεν ήταν υποχρεωτική.
Εμείς λοιπόν θα απαντήσουμε όπως του
αξίζει του Υπουργείου και όπως οφείλουμε απέναντι στους εαυτούς μαςκαι τους μαθητές μας
-ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.
-ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
- ΚΑΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΗΛΕΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ
-ΔΕΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΒΙΒΛΙΑ ΥΛΗΣ ΚΑΙ
ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΜΕ ΑΠΟΥΣΙΕΣ
Η κυβέρνηση κήρυξε για δεύτερη φορά στρατιωτικό νόμο προς άπασα την
επικράτεια για να αποτρέψει εκδηλώσεις στη μνήμη του δεκαεξάχρονου μαθητή Αλέξη
Γρηγορόπουλου που πριν δώδεκα χρόνια δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τον ειδικό
φρουρό Κορκονέα. Απαγόρευσε τις συγκεντρώσεις, τις συναθροίσεις άνω των τριών
ατόμων, την κυκλοφορία, ακόμη και την
κατάθεση λουλουδιών στο σημείο της δολοφονίας του Αλέξη. Σε όλες τις πόλεις της
χώρας, επιτέθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα στους αγωνιστές που προσπάθησαν να
διαδηλώσουν.
Στην Αθήνα, χιλιάδες αστυνομικοί κατέλαβαν το κέντρο τη πόλης. Με
δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, ξύλο, προσαγωγές, συλλήψεις και
πρόστιμα υλοποίησαν τις χουντικές και φασιστικές εντολές της κυβέρνησης. Σε μια
τέτοια καταδρομική επιχείρηση, συνελήφθησαν προληπτικά, δύο συναγωνιστές μέλη
των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, ο Πάνος Χουντής, μέλος το ΔΣ της ΕΛΜΕ
Πειραιά και ο Ζήσης Γκέρτσος, μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά. Θέλουν να τους φορτώσουν
βαριές κατηγορίες και πρόστιμα.
Οι δυνάμεις καταστολής με κυβερνητική εντολή δεν δίστασαν να επιτεθούν
σε στέκια της αριστεράς και σε γραφεία οργανώσεων και συλλογικοτήτων, να
συλλάβουν πολιτικά και συνδικαλιστικά στελέχη, δικηγόρους, στην κατεύθυνση του
χτυπήματος των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού στην οργάνωση και
στην πάλη. Αυτήν την κατεύθυνση άλλωστε υπηρετεί και η γκεμπελίστικη προπαγάνδα
του Χρυσοχοϊδη και η στοχοποίηση πολιτικών χώρων αλλά και η επίθεση που
παράλληλα εξελίσσεται από την κυβέρνηση και το σύστημα ενάντια στα σωματεία και
την απεργία! Εκεί αποσκοπεί η χρησιμοποίηση της τηλε-«εκπαίδευσης» σαν
απεργοσπαστικού μηχανισμού!
Συλλαμβάνουν αγωνιστές για να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους και τον
λαό να μην αντιδρά ενώ πεθαίνει αβοήθητος εκτός ΜΕΘ από την πανδημία. Να μην
αντιδρά σε μια πολιτική που καταργεί όλα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του.
Μια πολιτική που οι εκπαιδευτικοί την ζούμε στο πετσί μας. Μια πολιτική που μόνο
με τρομοκρατία μπορεί η κυβέρνηση να την επιβάλλει.
Παρά όμως την πρωτοφανή αστυνομοκρατία και το όργιο βίας και
καταστολής, δεν κατάφεραν τον στόχο τους. Αγωνιστές απ’ άκρη σε άκρη της χώρας,
τίμησαν τον Αλέξη όπως του πρέπει: με πανό και με συνθήματα. Δείχνοντας τον
δρόμο που πρέπει να «περπατηθεί», ενάντια σε μια πολιτική φτώχειας, εξαθλίωσης,
αμορφωσιάς και τρομοκρατίας, ενάντια σε μια πολιτική που δολοφονεί!
Και ας είναι σίγουροι οι κυβερνώντες και το σύστημα που υπηρετούν:
Αυτοί που τώρα τρομοκρατούν θα λογαριαστούν με την πάλη του λαού μας!
Αυτοί που επιβάλλουν τις απαγορεύσεις δεν θα σταματήσουν την ταξική πάλη, δεν
θα ανακόψουν τα κύματα τη οργής των εργαζομένων! Το μέλλον ανήκει στον κόσμο
της δουλειάς!
Ετοιμάζουν στον λαό και
τη νεολαία μαύρες μέρες- Να αντισταθούμε!
Ως εκπαιδευτικοί
διδάσκουμε με το αγωνιστικό μας παράδειγμα τους μαθητές μας.
Οι συναγωνιστές μας
δεν τρομοκρατούνται. Ο λαός και οι εργαζόμενοι δεν τρομοκρατούνται.
Άμεση απελευθέρωση
όλων των συλληφθέντων
Απόσυρση όλων των
κατηγοριώναπό τους αγωνιστές-Κανένα
πρόστιμο!
Προτάσεις του Υπουργείου για άνοιγμα των σχολείων με μείωση των διακοπών
Χριστουγέννων - εκτροχιασμένο τρένο ή οδοστρωτήρας δικαιωμάτων;
Το
φιάσκο της τηλε-«εκπαίδευσης» δεν μπορεί πια να κρυφτεί ακόμα και από ΜΜΕ
παπαγαλάκια του συστήματος και της κυβέρνησης.
Σύμφωνα
με πρόσφατα δημοσιεύματα και αμφίσημες δηλώσεις της Κεραμέως, η «αγωνία» της
Κυβέρνησης είναι τόσο μεγάλη για την επιστροφή των μαθητών στα σχολεία και την
έγκαιρη κάλυψη της ύλης, ώστε σκέφτεται να μειώσει τις διακοπές των
Χριστουγέννων.
Με
μιαπρώτη αυθόρμητη αντίδραση θα
μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι η Κυβέρνηση και η Κεραμέως έχουν ξεφύγει και
«εκτροχιαστεί» εντελώς. Είναι δυνατόν, αυτοί που εκθειάζουν και θεωρούν εκπαιδευτική
διαδικασία -εξ ου και η υποχρεωτικότητα- την ψευτο-τηλεκπαίδευση-, που στήνουν
καθημερινά εκπαιδευτικούς και μαθητές από τις 8 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα
μπροστά σε οθόνες κινητών, που θέλουν παρουσίες και κανονικό προχώρημα της
ύλης, την ίδια στιγμή να ομολογούν ότι η δια ζώσης διδασκαλία είναι
αναντικατάστατη και ας επιστρέψουμε στα ανοιχτά –φυσικά μη ασφαλή υγιεινομικά-
σχολεία, τις μέρες των διακοπών για να προλάβουμε να βγάλουμε διά ζώσης ύλη
πριν μας ξανακλείσουν μέσα στον Γενάρη στο τρίτο κύμα της πανδημίας;
Το
σκηνικό που στήνουν θα μπορούσε να ήταν θέατρο του παραλόγου αλλά δυστυχώς
είναι η πραγματική ζωή που μας ετοιμάζουν και σχεδιάζουν για εμάς –για χιλιάδες
εκπαιδευτικούς, και εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους- και
χωρίς εμάς. Κάθε κίνηση και κάθε σκέψη της Κυβέρνησης –ανεξάρτητα από το αν
υλοποιείται κάθε φορά- αποδεικνύει περίτρανα μια τραγική αλήθεια. Δεν έχουν
ξεφύγει καθόλου, ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Εκμεταλλεύονται την υγειονομική
κρίση για να ξεδιπλώσουν μια ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση. Αδιαφορώντας για την
υγεία του λαού, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας για τους εργαζόμενους στην
εκπαίδευση και τους μαθητές, θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε οποιαδήποτε
έννοια δικαιώματος. Δεν υπάρχει τώρα με τα κλειστά σχολεία, διάκριση εργασιακού
και προσωπικού χώρου και χρόνου, δεν υπάρχει η έννοια της άδειας, δεν θα
υπάρχει και η έννοια των διακοπών. Όλα είναι σχετικά και οι εργαζόμενοι ανά
πάσα στιγμή διαθέσιμοι. Πόσο περαιτέρω διάλυση εργασιακών σχέσεων και της ίδιας
της ζωής μας τελικά;
Και τα
συνδικάτα μας, τα σωματεία μας, ποιος, πού;Απόλυτη υποταγή στις ορέξεις της Κυβέρνησης δια της σιωπής. Αυτή η
κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι εκπαιδευτικοί να πάρουμε την κατάσταση
στα χέρια μας. Το επόμενο διάστημα πρέπει να ανιχνευτούν οι δυνατότητες για
συσκέψεις – συνελεύσεις σε προαύλια σχολείων και οι κινήσεις αντίστασης που
μπορούν να οργανωθούν.
Το ωράριο, οι άδειες, οι διακοπές είναι κατακτήσεις – Κάτω τα
χέρια!
Η στάση μη καταχώρησης
απουσιών - ύλης αλλά και τα αιτήματα
για άμεση κατάργηση της τράπεζας θεμάτων και δραστική μείωση της ύλης πρέπει
να ακουστούν δυνατά!
·Η έκθεση Πισσαρίδη τα επαναλαμβάνει και
πάει παραπέρα.
·Η κυβέρνηση επιδιώκει να τα εφαρμόσει.
Οι
αρνητές των δικαιωμάτων της νεολαίας, του λαού μας, κυριολεκτικά ξεσαλώνουν.
Άτιμοι και αδίστακτοι! Έχουν κάνει την πανδημία ευκαιρία και δε σταματούν
εκμεταλλευόμενοι το φόβο και το θάνατο, να φέρνουν αντιδραστικά νομοσχέδια, να
εξυφαίνουν ταξικά σχέδια για την εκπαίδευση και όχι μόνο.
Τελευταία
-αλλά όχι έσχατα – το νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση και η
δημοσιοποίηση -με ανάρτηση στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης- της έκθεσης
Πισσαρίδη. Από τη μεριά μας θα υπάρξουναναλυτικές τοποθετήσεις για τα παραπάνω, όμως θα επισημάνουμε μερικάβασικά σημεία.
Από
το νόμο για το “νέο” Λύκειο που έφερε την άνοιξη η κυβέρνηση και όσα
ακολούθησαν(αλλαγή ωρολογίων, τηλε- “εκπαίδευση” κλπ)μέχρι τα σημερινά νομοσχέδια και αυτά που
έρχονται (αξιολόγηση εκπαιδευτικών, αστυνομική-διοίκηση ΑΕΙ κλπ) συνδέονται με
το ίδιο κατάμαυρο νήμα.
Φραγμοί
παντού, κόφτες δικαιωμάτων, μέτρα αποκλεισμού και δημιουργία κλίματος
αποθάρρυνσης για τη πλειοψηφία των παιδιών του λαού.
Δεν
πρόκειται για“συνειδητή στροφή“
όπως λέει το ΥΠΑΙΘ στην επαγγελματική εκπαίδευση αλλά βαθιά ταξική προσαρμογή
της στην οικονομική βάση. Η Ελλάδα με διαλυμένο -αποσαθρωμένο τον παραγωγικό
της ιστό,που αποκαλείτον τουρισμό “βαριά βιομηχανία”, πόσο
ελκυστική τεχνική εκπαίδευση μπορεί να έχει; Γι αυτό ορθώνονται
φραγμοί(τράπεζες θυμάτων-μείωση εισακτέων -βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ κλπ) για να
σπρώξουν τη νεολαία μας στη φτηνή (ώστε να επενδύουν και οι ιδιώτες) κατάρτιση
και απόκτηση δεξιοτήτων.
Ουσιαστικά επιβάλλουν ένα βίαιο
διαχωρισμόγι’ αυτούς που “δεν παίρνουν
τα γράμματα” (και η τηλε- “εκπαίδευση” θα αποδείξει ότι ...δεν τα πήραν) ώστε
να αποτελέσουν με τη βούλα των ΕΣΚ (Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης),τις
νέες μεγάλες στρατιές των απόλυτα επισφαλών εργαζομένων, της κυλιόμενης
ανεργίας -μισοεργασίας χωρίς δικαιώματα. Που θα συνηθίζουν από μικροί στην
απλήρωτη εργασία μέσω της πρακτικής άσκησης.
Το
Λύκειο για πολύ λίγους και εκλεκτούς, αλλά και τα ΕΠΑΛ για πολύ λιγότερους -και
μέσω των πρότυπων - “πιλότος” γιακατηγοριοποιήσεις, διαχωρισμούς και αυστηρή αξιολόγηση-πειθάρχηση.
Είναι
αλήθεια ότι τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται. Και εκείνα μάλιστα που ξεχειλίζουν
από αντιδραστικότητα ταυτίζονται! Τόσο το νσχ για την επαγγελματική εκπαίδευση
όσο και η έκθεση Πισσαρίδη τέμνονται στην προώθηση της μετακύλισης του
κόστους της εκπαίδευσης στο λαό με νέαχτυπήματα στις δωρεάν σπουδές (τέλος συνέχισης σπουδών στα ΑΕΙ για
όσους δεν ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους!!!!). Εκχώρηση αρμοδιοτήτων-αυτονομία
τη λένε και κοινωνικό εταιρισμό- τόσο στην λεγόμενη τοπική αυτοδιοίκηση όσο και
στους εργοδότες. Αρμοδιότητες που αφορούν τόσο τη διοίκηση και την οργάνωση των
σπουδών(κατάρτιση -δεξιότητες)όσο και
το περιεχόμενό τους. Όσο για το “αξιολόγηση παντού” του νομπελίστα,
αναδεικνύει την επιδίωξη του συστήματος να προχωρήσει παραπέρα την
επιχείρηση ξεριζώματος κάθε δικαιώματος που εξακολουθεί να υφίσταται σε
τομείς/πτυχές της εκπαιδευτικής διαδικασίας/ζωής.
Θα επανέλθουμε αναλυτικά αλλά κλείνοντας
τονίζουμε ότιοι εξελίξεις αιτούνται απάντησης. Απαιτούν
εκπαιδευτικοί, μαθητές γονείς, η εκπαίδευση αφορά όλο το λαό, να βάλει τέλος
στη κινηματική καραντίνα. Να σπάσει τηνκυβερνητική τρομοκρατία και καταστολή. Να αντιπαραθέσει στην υποταγή των
συνδικαλιστικών ηγεσιών τον αγώνα για υπεράσπιση των δικαιωμάτων σε σπουδές και
εργασία.
Το χρονικό διάστημα Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου 2020, θα
διεξάγονταν στα περισσότερα σωματεία των εκπαιδευτικών (ΕΛΜΕ – Σύλλογοι
Α/θμιας) εκλογοαπολογιστικές συνελεύσεις και αρχαιρεσίες για την ανάδειξη
τωννέων Διοικητικών Συμβουλίων.Δεν έχει υπάρξει κάποια ανακοίνωση από
σωματεία (ούτε και από παρατάξεις) που να τοποθετούνται πάνω στο ζήτημα.
Όχι δεν κολλήσαμε εκλογικίστικο ιό. Οι εκλογές των σωματείων, ως μια διαδικασία πολιτική
και κινηματική είναι υπόθεση των σωματείων, των μελών τους. Μας απασχολεί
λοιπόν σαν μια διαδικασία πολιτικής συγκρότησης και ενεργοποίησης των
εργαζομένων που πρέπει να περιφρουρηθεί. Όμως η σιωπή για το ζήτημα, ουσιαστικά
είναι εκχώρηση της αρμοδιότητας της ζωής των σωματείων στην κυβέρνηση, το
κράτος.
Η Κυβέρνηση νομοθέτησε τη παράταση
της θητείας των Δ.Σ. έως 31/12/2020(η ΑΔΕΔΥ μάλιστα αποδέχτηκε και κοινοποίησε τη παραπάνω
κυβερνητική απόφαση στα μέλη της (Ομοσπονδίες -Νομαρχιακά τμήματα κλπ).και την ανανέωσε πρόσφατα μέχρι 30/6/2021!!! “H θητεία των διοικητικών οργάνων των
συνδικαλιστικών οργανώσεων του άρθρου 9 του ν. 1264/1982 (Α΄ 79) των
συνταξιοδοτικών οργανώσεων, των εργοδοτικών οργανώσεων, των αιρετών οργάνων των
Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) και του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία
«Ταμείο Αλληλοβοήθειας Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου», εφόσον είτε
έληξε από την 11η.6.2020 και εφεξής είτε λήγει για πρώτη φορά ενόσω βρίσκονται
σε ισχύ τα έκτακτα μέτρα για τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού
COVID-19, είτε έχει ήδη παραταθεί με το άρθρο 3 του ν. 4682/2020 (A΄ 76), το
άρθρο 28 του ν. 4690/2020 (Α΄ 104) και το άρθρο 25 του ν. 4722/2020 (Α΄ 177),
παρατείνεται έως την 30ή.6.2021.
Και
συνεχίζει προτείνοντας τηλε-συνεδριάσεις :”Εξαιρετικά, έως την 30ή.6.2021 οι
συνεδριάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων των συνδικαλιστικών οργανώσεων του ν.
1264/1982, των σωματείων που λειτουργούν βάσει του Α.Κ. ή των νομικών προσώπων
ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.), όπως και των εργοδοτικών οργανώσεων, δύνανται να
διεξάγονται, μετά από απόφαση των αρμόδιων οργάνων διοίκησής τους, με τη χρήση
των πλέον πρόσφορων σύγχρονων ψηφιακών μέσων απομακρυσμένης συμμετοχής των
μελών τους.”
Επιμένουμε ότι τόσο η σιωπή για το
ζήτημα όσο και το επιχείρημα που ξεστομίζεται από σχεδόν όλες τις παρατάξεις “...γιατί
δεν το εφαρμόζει η κυβέρνηση και για τους αιρετούς;” είναι αποδοχή της
δυνατότητας το κράτος και οι κυβερνήσεις του να ορίζουν και να καθορίζουν τη
λειτουργία των συνδικαλιστικών οργάνων.
Πολύ περισσότερο που αυτό συμβαίνει
σε μια περίοδο που η κυβέρνηση επιτίθεται στα σωματεία επιδιώκοντας να
επιβάλλει “σιγή νεκροταφείου”. Επιχειρεί
να νομοθετήσει νέα συντριπτικά χτυπήματα στις συνδικαλιστικές και πολιτικές
ελευθερίες. Που θέλει να επιβάλει τον υπουργό εργοδοσίας ως “επίτροπο” στα
συνδικάτα, μετατρέποντας τα σε γλάστρες και χειροκροτητές των αντιδραστικών
κυβερνητικών πολιτικών. Και νομοθετεί ηλεκτρονικούς κόφτες για τη διεξαγωγή
συνελεύσεων και αποφάσεων απεργίας.
Άμεσα πρέπει να συνεδριάσουν τα
Δ.Σ., να εκτιμήσουν την κατάσταση και τα ίδια να αποφασίσουν πως θα πράξουν.
Όχι όμως αντιγράφοντας το νόμο της κυβέρνησης. Δίνοντας εξηγήσεις στους
συναδέρφους για την απόφαση που θα πάρουν.
Σε κάθε περίπτωση από τη μεριά μας
επειδή η κυβέρνηση μέσα στη καραντίνα εξαπολύει πόλεμο στα δικαιώματά μας θα
πρέπει να αναζητηθούν και οι όροι απάντησης από τη μεριά των εκπαιδευτικών. Προσεγγίζοντας δυνατότητες οργάνωσης
συζητήσεων-συγκεντρώσεων-συνελεύσεων σε ανοιχτούς χώρους (παρά το χειμώνα) και
την οργάνωση κινητοποιήσεων. Όχι συμβολικών, αλλά με συμμετοχή των
εκπαιδευτικών.
Αντιστεκόμαστε -
συσσωρεύουμε όρους ώστε να τεθεί με μαζικό τρόπο ο στόχος της ΑΠΟΧΗΣ
από το τσίρκο της
τηλε-«εκπαίδευσης»
Μόλις άνοιξαν τα σχολεία τον Σεπτέμβρη, ξεκίνησε
το παραμύθι της κυβέρνησης και των (ει)δικών της πως τα Δημοτικά και τα
Νηπιαγωγεία είναι ασφαλή από τον κορονοϊό. Ήταν η δικαιολογία για να
λειτουργούν χωρίς μέτρα προστασίας και για να συνωστίζονται μαθητές κι
εκπαιδευτικοί στις σχολικές αίθουσες χωρίς να αντιδρούν. Τώρα που ξεχειλίζουν
οι ΜΕΘ και αυξάνονται τραγικά οι αριθμοί των κρουσμάτων, των διασωληνωμένων και
των νεκρών, η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει Νηπιαγωγεία και Δημοτικά. Με άνεση
περνά από τις δηλώσεις του Σεπτέμβρη ότι «τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν γιατί η τηλε-εκπαίδευση
δεν είναι εκπαίδευση», στις διαταγές για υποχρεωτική εφαρμογή της τηλε-«εκπαίδευσης»
και στην πρωτοβάθμια.
Η
τηλε-«εκπαίδευση» έφερε τα πρώτα κακά μαντάτα. Για πρώτη φορά, στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση καθιερώνεται βιβλίο ύλης,
ζητείται αναλυτική αναφορά των ενεργειών του εκπαιδευτικού και οι απουσίες
μπαίνουν κάθε διδακτική ώρα και όχι ανά μέρα. Η κυβέρνηση σκληραίνει τη
στάση της. Από τη μια ελέγχει τους εκπαιδευτικούς αν υπακούν τις εντολές της και
από την άλλη δεν αφήνει στους μαθητές καμιά χαλαρότητα, δεν αναγνωρίζει καμιά
δυσκολία.
Τηλε-«εκπαίδευση» στην πρωτοβάθμια, από τα προνήπια ως την Έκτη τάξη του Δημοτικού, σημαίνει
απογευματινή λειτουργία. Για να μην
«κρεμάσει» εντελώς η πλατφόρμα Webex στρίμωξαν εκπαιδευτικούς και μαθητές σε ώρες που
διαλύουνε τη μέρα τους και τη ζωή τους. Ξεκίνησε
με την πλατφόρμα να σέρνεται, με γονείς, εκπαιδευτικούς και μαθητές
εκνευρισμένους και ταλαιπωρημένους κι έτσι συνεχίζει.
Οι περισσότεροι εξαντλούν την κριτική τους στις
ελλείψεις στον εξοπλισμό σχολείων και μαθητών. Δεν λύνονται με τις
δωρεές-ρεκλάμες κάποιων χορηγών, με τα τάμπλετ που δανείζουν οι Δήμοι. Όμως, ακόμη
κι αν με μαγικό τρόπο υπήρχε παντού και
για όλους άριστος εξοπλισμός, η τηλε-«εκπαίδευση» δε θα μεταμορφωνόταν σε
εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν είναι απλά ένα ελλιπές υποκατάστατο της δια
ζώσης διδασκαλίας, είναι η άρνησή της. Δεν είναι τρόπος επαφής και στήριξης των
μαθητών, είναι μηχανισμός καταστροφής της παιδαγωγικής σχέσης. Δεν είναι
εκπαίδευση αλλά επίθεση στους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές και στους γονείς.
Τηλε-«εκπαίδευση»
για τον μαθητή σημαίνει
πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, εκνευρισμό και κούραση. Οξύνει
τα μαθησιακά προβλήματα και δημιουργεί νέα σε περισσότερους μαθητές. Σε τηλε-περιβάλλον
οι πιο φτωχοί και πιο αδύναμοι μαθητές πετιούνται πιο εύκολα εκτός της
εκπαιδευτικής διαδικασίας. Στο νηπιαγωγείο και στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού
δεν μπορεί στα σοβαρά να γίνεται λόγος για μάθημα μέσω υπολογιστή.
Στην τηλε-«εκπαίδευση» ο μαθητής είναι απλά
φωνή και εικόνα που ρυθμίζεται εξ αποστάσεως. Αν ενοχλεί, οι μαθητές πάντα
αντιδρούν σε ό,τι τους καταπιέζει, στις δυνατότητες της πλατφόρμας είναι το πέταγμα
του εκτός της ηλεκτρονικής τάξης με ένα κλικ. Κάθε μαθητής είναι εκτεθειμένος
σε δημόσια θέα. Στις εικονικές ηλεκτρονικές τάξεις η μόνη πραγματικότητα είναι
η αντιδραστική παιδαγωγική και οι ταξικοί φραγμοί.
Τηλε-«εκπαίδευση»
για τον εκπαιδευτικό σημαίνει ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις
του. Τα ωράρια χάνονται, οι άδειες συνοδεύονται από δουλειά, ο έλεγχος
είναι δεδομένος. Είτε με κλειστή είτε με
ανοιχτή κάμερα βρίσκεται εκτεθειμένος δημόσια να προσπαθεί να βγάλει την υπέρογκη
ύλη των μαθημάτων σε συνθήκες που δεν ελέγχει. Δεν γνωρίζει αν οι μαθητές είναι
πραγματικά παρόντες και καταλαβαίνουν. Χρεώνεται ως δική του ανεπάρκεια τα προβλήματα
που δημιουργούνται από τα βαφτίσια μιας ηλεκτρονικής εφαρμογής σε «εκπαιδευτική
διαδικασία». Αντιμετωπίζει στο σπίτι του, που έχει γίνει χώρος δουλειάς, τα
ίδια προβλήματα με τους γονείς των μαθητών του.
Τηλε-«εκπαίδευση»
για τους γονείςστην πρωτοβάθμια σημαίνει
ότι πρέπει να βάλουν το χέρι στην τσέπη για εξοπλισμό και να γίνουν μαθητές και
δάσκαλοι για τα παιδιά τους. Τι γίνεται με τους γονείς που εργάζονται, που δεν
δικαιούνται άδεια ειδικού σκοπού ή μπορεί να κάνουν τηλε-εργασία που δεν τους
επιτρέπει την επιτήρηση των παιδιών την ώρα των μαθημάτων, που μπορεί να έχουν
κι άλλα παιδιά, που δεν τους φτάνουν οι υπολογιστές και τα τάμπλετ; Σε αυτά τα
ερωτήματα δεν απαντά κανείς ινστρούχτορας του υπουργείου. Η τηλε-«εκπαίδευση»
μεταφέρει τα αδιέξοδά της στις οικογένειες, μέσα στα σπίτια των μαθητών.
Το φιάσκο της τηλε-«εκπαίδευσης» των πρώτων
ημερών αποτυπώνεται ως κούραση κι εκνευρισμός. Στην πρωτοβάθμια η πίεση που θα
δεχτούν οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές θα είναι μεγάλη. Σε αυτές
τις δύσκολες στιγμές, πρέπει να
ξεπεραστούν οι ψεύτικες αντιθέσεις και να βρεθούν στην ίδια όχθη μαθητές,
εκπαιδευτικοί και γονείς για να διεκδικήσουν πράγματα για την πραγματική
εκπαίδευση.
Απ’ την αρχή της σχολικής χρονιάς, το Δ.Σ. της
ΔΟΕ απέφυγε να καλέσει σε κινητοποιήσεις για να διεκδικήσουμε υγειονομικά μέτρα
προστασίας στα σχολεία, δεν είπε κουβέντα για την απογευματινή λειτουργία της
πρωτοβάθμιας και δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στην τηλε-«εκπαίδευση» παρά μόνο
ελλείψεις στην υποδομή. Ζητά «διασφάλιση
για τη μη καταγραφή απουσιών για τους μαθητές που αποδεδειγμένα δεν
έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στις διαδικτυακές τάξεις». Το «αίτημα» αυτό
είναι κυνική παραδοχή ότι κάποιοι μαθητές θα μείνουν έτσι κι αλλιώς εκτός
ηλεκτρονικών τάξεων και αποδοχή του γεγονότος ότι η τηλε-«εκπαίδευση» οξύνει
τις κοινωνικές ανισότητες. Οι παρατάξεις που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. της ΔΟΕ
τοποθετούνται υπέρ της τηλε-«εκπαίδευσης» με το ΠΑΜΕ να υπερθεματίζει και τις
Παρεμβάσεις να κρατούν κάποιες αποστάσεις. Όλες την νομιμοποίησαν είτε ως
ασύγχρονη είτε ως σύγχρονη απ’ την περασμένη Άνοιξη.
Με κλειστά σχολεία δεν υπάρχει εκπαίδευση. Η τηλε-επαφή εκπαιδευτικών και μαθητών σε συνθήκες καραντίνας, δεν
μπορεί να ονομαστεί εκπαιδευτική διαδικασία για να δικαιώσει την εικονική
«κανονικότητα» που θέλει η κυβέρνηση. Δεν μπορεί να είναι υποχρεωτική και να
έχει ωρολόγιο πρόγραμμα.
Η
τηλε-«εκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση.
Μια πλατφόρμα τηλεδιάσκεψης δεν γίνεται σχολείο, αυτά που
εξελίσσονται στο Webex δεν έχουν
καμιά σχέση με την πραγματική τάξη. Η πραγματική σχολική τάξη δεν είναι το
«προσωπικό δωμάτιο» του εκπαιδευτικού, δεν έχει λόμπι, ούτε μικρόφωνα, με ένα
κλικ δεν κλείνει το στόμα των μαθητών. Στην κανονική τάξη, ο δάσκαλος επικοινωνεί
με τους μαθητές, ξέρει αν προσέχουν, αν καταλαβαίνουν, αν κάτι τους απασχολεί.
Στην τηλε-«εκπαίδευση» τέτοια επικοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει.
Η
τηλε-«εκπαίδευση» οξύνει τις κοινωνικές
ανισότητες. Σε τηλε-περιβάλλον δεν χωράνε οι πιο αδύναμοι μαθητές. Η σκληρή
πραγματικότητα που ζουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών είναι η αιτία
που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν τυπικά και ουσιαστικά στις εικονικές τάξεις.Η τηλε-«εκπαίδευση» είναι ταξική, άδικη,
άνιση και διαλυτική, δεν εξορθολογίζεται.
Η ύλη δεν
μπορεί να προχωρά μέσω τηλε-«εκπαίδευσης» και καμία τέτοια διαδικασία δεν
μπορεί να είναι υποχρεωτική για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Η υπέρογκη ύλη
πρέπει να μειωθεί δραστικά. Όταν ανοίξουν
τα σχολεία να συνεχιστεί η διδασκαλία από το σημείο που σταμάτησε λόγω
καραντίνας.
ΔΕΝ ενημερώνουμε βιβλία ύλης, δεν καταχωρούμε κανένα φύλλο–ούτε
καν «όλοι παρόντες». Κανένας μαθητής δεν είναι ούτε παρών ούτε απών σε μία
κίβδηλη διαδικασία.
ΑΜΕΣΗ δραστική μείωση της ύλης.
Καλούμε τα σωματεία και όλα τα συλλογικά όργανα να στηρίξουν αυτή
την κατεύθυνση.
Να καλέσουν σε ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ από την τηλε-«εκπαίδευση»-από
πλατφόρμες, προγράμματα, ύλη, απουσίες.
Παλεύουμε για δουλειά με δικαιώματα για τους εκπαιδευτικούς –
ελευθερίες για όλους.
Κάτω οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση-Δημόσια δωρεάν παιδεία για
όλους.
Αντιστεκόμαστε - συσσωρεύουμε όρους ώστε να
τεθεί με μαζικό τρόπο ο στόχος της ΑΠΟΧΗΣ από το τσίρκο της τηλε-«εκπαίδευσης»
Στην ομοβροντία της κυβερνητικής επίθεσης που δέχεται η Εκπαίδευση, οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών οργανώνουν διαδικτυακή εκδήλωση την Κυριακή 29/11 5μμ. Είστε όλοι καλεσμένοι!
Δημοσιεύουμε απάντηση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στον εκπρόσωπο της ΑΣΕ(ΠΑΜΕ) στο ΔΣ της ΕΛΜΕ. Στη συζήτηση του ΔΣ για έκδοση Δελτίου Τύπου ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ (που το καταψήφισε) εκδήλωσε σφοδρη αντιθεση για την καθε άλλο παρά συνηθισμένη συγκέντρωση που κάλεσε το σωματείο στην πλατεία Καρλοβάσου! (Το Δελτίο Τύπου εκδόθηκε κατά πλειοψηφία). Ακολουθεί η απάντηση των ΑΚΕ στον εκπρόσωπο της ΑΣΕ(ΠΑΜΕ).
(*) Δηλώνουμε ότι αν ο συνάδελφος απαντήσει στη δημοσίευση αυτή, θα φιλοξενήσουμε την απάντησή του εδώ στο blog!
Συνάδελφε του ΠΑΜΕ, ψυχραιμία!
1.Αλλοίμονο αν ένα σωματείο «δεν
δικαιούται» όπως εσύ λες, να υποστηρίξει ότι η κατάσταση απαιτεί συντονισμό
σωματείων για πραγματικούς αγώνες! Αυτό δεν είναι μια «παραταξιακή»
αντιπαράθεση, αλλά θέση επιβεβλημένη για σωματείο ιδιαίτερα στις σημερινές
συνθήκες! Και το «δεν δικαιούται», ανοιχτά, μόνο η κυβέρνηση και οι δυνάμεις
του συστήματος το λένε
2.Το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ πήρε δύο αποφάσεις: α)
για «ευνόητους λόγους»να μην καλέσει
απεργιακή συγκέντρωση β) κάθε σωματείο να αποφασίσει τις «δικές του δράσεις».
Γιατί είναι «διασπαστική» η ΕΛΜΕ που αποφάσισε η «δική της δράση» να είναι
απεργιακή συγκέντρωση; Γιατί είναι «διασπαστικό» να παρουσιάσει το τι έγινε σε
αυτή τη συγκέντρωση ,την κόντρα που έδωσε με την αστυνομία για να πραγματοποιηθεί;Γιατί είσαι μια ανάσα πριν … καταγγείλεις την
ιδέα της απεργιακής συγκέντρωσης; Πόσο «συναδελφική» (ακόμα περισσότερο
«αγωνιστική») είναι μια τέτοια στάση απέναντι σε απεργούς που στάθηκαν μπροστά
στον κίνδυνο των προστίμων για να διαδηλώσουν τα αιτήματα τους; Σε τι σε
βοηθάει να προσπαθείς να εμφανίσεις τους 20 ανθρώπους 7-8 και να καταφεύγεις σε
απαράδεκτους χαρακτηρισμούς περί «ανεκδιήγητων» συγκεντρώσεων;
3.Η απάντηση σε όλα αυτά είναι πολύ απλή:
Δεν μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου! Διασπαστική είναι η γραμμή που
αντί να στηρίξει και να μαζικοποιήσει την απεργία με απεργιακό κάλεσμα, αντί να
ενώσει τους απεργούς σε μια συγκέντρωση κόντρα στην τρομοκρατία, τους στέλνει
σε ολιγομελείς ομάδες να κάνουν «συμβολικές δράσεις». Ανεκδιήγητο είναι τη μέρα
της απεργίας να στέλνεις σε ομάδες των 3-4 απεργούς να μοιράσουν ανακοίνωση ή
να στηθούν κάπου για λίγομε ένα πανό
και να βγάλουν φωτογραφία, για να έχεις«άλλοθι» που δεν κάλεσες απεργιακή συγκέντρωση.
4.Εμφανίζεσαι ικανοποιημένος από τις «δράσεις»
που επέλεξαν τα σωματεία και οι φορείς που δεν ήθελαν απεργιακή συγκέντρωση. Με
γειά σου και χαρά σου!
Όμως δεν σταματάς εκεί. Λες ότι
είναι «σπίλωση» (!!!) να μηνχειροκροτάει και η ΕΛΜΕ αυτές τις «δράσεις»!!! Πρόκειται για μια
επικίνδυνη «λογική»! Μήπως θέλεις να βγάλουμε και καταγγελία για όλες τις
περιπτώσεις των σωματείων και των συνδικαλιστικών δυνάμεων που στις 26/11 στην
Αθήνα και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας έκαναν
απεργιακές συγκεντρώσεις και σε κάποιες και απεργιακές διαδηλώσεις; Πως
«τολμούν» δηλαδή όλοι αυτοί να «σπιλώνουν» την ιδέα και τη γραμμή των
συμβολικών κινητοποιήσεων; Πως «τολμούν» όλοι αυτοί να αντιμετωπίζουν ΜΑΤ,
πρόστιμα, ασφαλίτες , διώξεις χωρίς την άδεια της δικής σου γραμμής; Πως
«τολμούν» όλοι αυτοί να σπάνε απαγορεύσεις και την τρομοκρατία χωρίς η δική σου
γραμμή να το έχει εγκρίνει;
Στα σοβαρά τώρα: Θα πρέπει να
αποδεχτείς ότι στο εργατικό κίνημα δεν υπάρχει μόνο η γραμμή του ΠΑΜΕ. Ότι τα
σωματεία και οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να οργανώνουν την πάλη τους χωρίς να
συμφωνούν με το ΠΑΜΕ! Και αν θες να αποφύγεις αυτή την επικίνδυνη «λογική» που
απαιτεί από σωματεία και εργαζόμενους υπακοή στη δικιά σουγραμμή, προσπάθησε να υπερασπιστείς πολιτικά
γιατί ήταν «σωστή» η άρνηση των απεργιακών συγκεντρώσεων και «λάθος» η πάλη για
να γίνουν απεργιακές συγκεντρώσεις!
Στη φωτογραφία (από τις
«δράσεις» της 26/11 στη Σάμο)βλέπουμε ένα πανό να γράφει «ΤΩΡΑ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ». Μάλιστα το
«ΤΩΡΑ» είναι με κόκκινα προφανώς για να τονίζεται. Ο φορέας που υπογράφει
αυτό το πανό (ΕΚΣ) είναι από αυτούς που πρόβαλλαν και υλοποίησαν τη γραμμή
των συμβολικών κινήσεων και της άρνησης των απεργιακών συγκεντρώσεων. Με
απλά λόγια ΔΕΝ είχε κάλεσμα σε απεργιακή συγκέντρωση.
Είναι αντίφαση ή μόνο σε μας
φαίνεται έτσι; Γιατί σίγουρα το «ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ» και οι συμβολικές κινήσεις
είναι αλληλοαποκλειόμενα!
Τελικά μήπως αυτές οι κραυγές
για «διάσπαση» και «σπίλωση» το μόνο στόχο που έχουν είναι να πείσουν«εαυτόν» (κυρίως) και αν μπορούν και κανέναν
από τους «αλλήλους» ότι η γραμμή της συμμόρφωσης στην πολιτική της κυβέρνησης
και του συστήματος είναι γραμμή αγώνα; Αλλά κυρίως και τελικά,ως εργαζόμενος σε αυτές τις σκληρές συνθήκες
θεωρείς ότι βοηθάς την υπόθεση της πάλης με κραυγές ενάντια σε αυτούς που
αγωνίζονται;
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
για την ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ της 26/11
Σήμερα
26/11 πραγματοποιήθηκε στις 11π.μ. στην πλατεία Καρλοβάσου η απεργιακή
συγκέντρωση, στην οποία καλούσε η ΕΛΜΕ Σάμου.Μέλη του σωματείου και άλλοι εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν, αφενός τηρώντας
υποδειγματικά τα υγειονομικά πρωτόκολλα, αφετέρου δείχνοντας αποφασισμένοι να
πραγματοποιήσουν την απεργιακή συγκέντρωση.
Οι
αστυνομικές δυνάμεις, που βρίσκονταν από νωρίς στην πλατεία, απαίτησαν την
αποχώρηση των συγκεντρωμένων.Στις
έντονες διαμαρτυρίες των τελευταίων απάντησαν με την απειλή επιβολής προστίμων
των 300 και των 5000 ευρώ, ενώ έκαναν σαφές ότι, παρά την ορθή χρήση μασκών και
την τήρηση των αναγκαίων αποστάσεων, η συγκέντρωση απαγορεύεται.
Οι
συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν την προσπάθεια της Αστυνομίας να απαγορεύσει το
δικαίωμα του σωματείου να απεργεί και να διαδηλώνει τα αιτήματά του, δήλωσαν
ότι ως απεργοί θα πραγματοποιήσουν τη συγκέντρωσή τους και απαίτησαν από τις
αστυνομικές δυνάμεις να αποχωρήσουν από το χώρο συγκέντρωσης.Το πανό του σωματείου ανοίχτηκε και η
συγκέντρωση εξελίχθηκε με συνθήματα ενάντια στα αντεργατικά μέτρα, στο
νομοσχέδιο Βρούτση, στην αντιδραστική επίθεση στο χώρο της εκπαίδευσης, στην
επιχείρηση να συνθλιβούν οι λαϊκές ελευθερίες και οι αγώνες λαού και νεολαίας, με
συνθήματα υπέρ μέτρων προστασίας της υγείας και της ζωής του λαού.Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με την ανακοίνωση
του απεργιακού ψηφίσματος από τον πρόεδρο του σωματείου.
Η
σημερινή συγκέντρωση αποδεικνύει ότι η περίοδος δεν αφήνει περιθώρια για
εφησυχασμό.Είναι πλέον μονόδρομος για
το μέλλον η συλλογικά συντονισμένη δράση και η παρατεταμένη προσπάθεια για την
μαζικοποίηση των αντιστάσεων, των αγώνων και των διεκδικήσεων. Αυτός είναι ο
δρόμος που θα βάλει φρένο στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνηση και θα σπάσει
τις απαγορεύσεις.
Σε ασφυκτικό κλίμα αστυνομοκρατίας (και στο Καρλόβασι) ΕΓΙΝΑΝ απεργιακές
συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις της χώρας
Ο λαός και ο κόσμος της αντίστασης
μπροστά σε νέα καθήκοντα
Χαιρετίζουμε τους εργαζομένους
που απέργησαν σήμερα 26 Νοέμβρη και όσους –σε πολλές πόλεις της χώρας-
κατάφεραν να πραγματοποιήσουν απεργιακές συγκεντρώσεις.
Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες
εργαζόμενους που συμμετείχαν στην κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στην Πλατεία
Κλαυθμώνος και στη διαδήλωση που ακολούθησε μέχρι την Ομόνοια. Ηταν
η μοναδική ανοιχτή συγκέντρωση με δημόσια ανακοινωμένο απεργιακό κάλεσμα και
αυξημένους κινδύνους καταστολής και έγινε χωρίς την κάλυψη της ΑΔΕΔΥ και του
ΕΚΑ που είχαν απεργιακές αποφάσεις αλλά δεν καλούσαν σε απεργιακές
συγκεντρώσεις.
Οι
εργαζόμενοι που συμμετείχαν, βρέθηκαν μπροστά σε πρωτόγνωρες (για τις
τελευταίες δεκαετίες) δυσκολίες. Επρεπε να βρουν τρόπους να περάσουν όλα τα
αστυνομικά μπλόκα. Οταν το κατάφερναν έπρεπε να αντέξουν την ασφυκτική πίεση
που δημιουργούσε η όλο και πιο στενή περικύκλωση από μονάδες καταστολής όλων
των ειδών, από κλούβες και αύρες. Και τελικά, μετά το τέλος της διαδήλωσης, να
καταφέρουν αποχωρήσουν με ασφάλεια.
Καταγγέλλουμε
αυτήν την άθλια εικόνα μιας πόλης άγρια αστυνομοκρατούμενης, μια εικόνα που
θυμίζει εφιάλτη, καθώς και το νέο όργιο τρομοκρατίας που υπήρξε αλλού (πχ.
Γιάννινα).
Η νέα
αυτή κατάσταση είναι τμήμα της σαρωτικής επίθεσης του συστήματος που
εξελίσσεται σε όλα τα μέτωπα. Μια επίθεση που συντρίβει, χωρίς υπερβολή,
κατακτήσεις ενάμιση αιώνα στα εργασιακά, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση και
στις ελευθερίες.
Στη
νέα αυτή κατάσταση, είμαστε σίγουροι ότι η λαϊκή πάλη θα βρει τις λύσεις της.
Θα αναμετρηθεί με τις αδυναμίες της, θα ξεκαθαρίσει εχθρούς και φίλους, θα φρενάρει
αυτόν τον απίστευτο ιστορικό αναχρονισμό που βιώνουμε.
Θα
καταφέρει να συντρίψει όλες τις απαγορεύσεις και την κρατική καταστολή και θα
οργανώσει απεργιακές συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Γιατί δεν
υπάρχει άλλος δρόμος υπεράσπισης της ζωής μας.
·Κάτω
τα χέρια από τις ελευθερίες – τις διαδηλώσεις – τις απεργίες.
·Να
ανακληθούν όλα τα πρόστιμα που έχουν καταγραφεί σε διαδηλωτές – να ανακληθεί
κάθε δίωξη.
·Απαιτούμε
μέτρα προστασίας από την πανδημία.
·Κάτω
το εκτρωματικό νομοσχέδιο Βρούτση.
·Να
ανατραπεί η αντιδραστική επίθεση ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα στην εκπαίδευση –
κάτω η Τράπεζα Θεμάτων και η τηλε-«εκπαίδευση», να μην περάσουν το νομοσχέδιο
για την ΤΕΕ και τα σχέδια Πισσαρίδη.