Να αθωωθούν οι 62 αγωνιστές!

 

ΨΗΦΙΣΜΑ της ΕΛΜΕ Σάμου

Να αθωωθούν οι 62 αγωνιστές (ανάμεσά τους δύο συνάδελφοί μας και πρώην μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά) που δικάζονται, επειδή επιχείρησαν να διαδηλώσουν στην επέτειο δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, στις 6/12/2020

Ορίστηκε για τις 29/11/2021 η δίκη των αγωνιστών που συνελήφθησαν στις 6 Δεκέμβρη του 2020 στην Αθήνα. Κατηγορούμενοι είναι 62 αγωνιστές που, κόντρα στην απαγόρευση που επέβαλε η κυβέρνηση, επιχείρησαν να διαδηλώσουν στην επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ανάμεσά τους δύο συνάδελφοί μας και πρώην μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά. Οι κατηγορίες που τους βαραίνουν  είναι οι γνωστές κατηγορίες που στήνει το σύστημα και οι μηχανισμοί του  και αφορούν τη «διασπορά μολυσματικής νόσου». Οι ποινές μπορούν να φτάσουν τα 5,5 χρόνια φυλάκισης! Ενδεικτικό της κρατικής υποκρισίας είναι το ότι όλοι οι συλληφθέντες  τηρούσαν όλες τις υγειονομικές προφυλάξεις, ενώ ακόμη πιο προκλητικό ήταν το ότι στη συνέχεια στοιβάχτηκαν κατά δεκάδες και για ώρες στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ. Οι συλλήψεις αυτές ήταν συνέχεια της άγριας καταστολής και των απαγορεύσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου του 2020, της απαγόρευσης των απεργιακών συγκεντρώσεων στις 26 Νοέμβρη 2020 κλπ.

Αποτελεί πρόκληση να επικαλείται την προστασία της δημόσιας υγείας μια κυβέρνηση που ακόμη και σήμερα αφήνει το λαό έκθετο στην πανδημία, με το σύστημα περίθαλψης διαλυμένο, τις ΜΕΘ μετρημένες στα δάχτυλα και τους εργαζόμενους και το λαό στοιβαγμένους και χωρίς προστασία στους μεγάλους εργασιακούς χώρους και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. 

Την ώρα που ο λαός αντιμετώπιζε απροστάτευτος την πανδημία, η κυβέρνηση ψήφισε δεκάδες αντεργατικές διατάξεις, όπως το νόμο απαγόρευσης των διαδηλώσεων, τον κατάπτυστο νόμο Κεραμέως και άλλα. Εργαλειοποίησε την πανδημία για να βαθύνει την αφαίρεση δικαιωμάτων του λαού στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, στα δημοκρατικά δικαιώματα. Ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες σε όλη την Ελλάδα της 6ης Δεκέμβρη 2020, όπως και του Πολυτεχνείου 2020,  έχει εκδηλωθεί το προηγούμενο διάστημα, με κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις, συνεντεύξεις, συναυλίες και ψηφίσματα σωματείων και συλλογικοτήτων.

·        Απαιτούμε να αθωωθούν όλοι οι αγωνιστές και να διαγραφούν τα πρόστιμα.

·        Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην διαδήλωση, την απεργία και την πολιτική δράση.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, του λαού η πάλη θα την σπάσει!

 

11/11/2021

ΕΛΜΕ Σάμου

Διάβασέ το »

Κάλεσμα για τη συγκρότηση επιτροπών εκπαιδευτικών για να συνεχιστεί ο αγώνας

 

Από την αρχή της σχολικής χρονιάς, με την καθολική σχεδόν συμμετοχή στην απεργία/αποχή, με τη μεγάλη απεργία και τις μαζικότατες διαδηλώσεις στις 11/10, οι εκπαιδευτικοί κάναμε σαφές σε όλους πως δεν αποδεχόμαστε την αξιολόγηση που διαλύει τα δικαιώματά μας στη δουλειά και τα δικαιώματα των μαθητών μας στις σπουδές.

Τόσο η σιωπή της ΟΛΜΕ εδώ και τρεις κρίσιμες εβδομάδες, όσο και τα «ενιαία κείμενα» που κατεβαίνουν από τη ΔΟΕ εισηγητικά στους συλλόγους διδασκόντων, αποτελούν άλλες μορφές μιας κοινής γραμμής: της υποχώρησης και του ανοίγματος του δρόμου στη νομιμοποίηση της αυτοαξιολόγησης και άρα της αξιολόγησης. Αποτελούν πραγματικό άδειασμα στις αγωνιστικές διαθέσεις των εκπαιδευτικών. 

Η κυβέρνηση έχει επιστρατεύσει τα δικαστήρια, βγάζοντας τα πάντα παράνομα, σε διαδικασίες κατά παραγγελία αποφάσεων. Ο διαβόητος νόμος Χατζηδάκη βγάζει στην παρανομία κάθε αντίσταση και απεργία, κάθε ζωντανή δράση ενός σωματείου. Κι από κοντά ο νόμος Χρυσοχοΐδη θεωρεί παράνομες όλες τις διαδηλώσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο έχουν συντριβεί όλες οι αυταπάτες «νόμιμων αγώνων» με τις οποίες μας φόρτωσαν παραλυτικά οι συνδικαλιστικες ηγεσίες.

 Όμως οι εκπαιδευτικοί θέλουν να συνεχίσουν να αντιστέκονται. Απαιτούμε από ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ να κηρύξουν στάσεις εργασίας. Όπου δεν υπάρχουν στάσεις, κρατάμε ζωντανές τις αποφάσεις του κλάδου κατά τη συνεδρίαση του Συλλόγου Διδασκόντων, με τα παρακάτω πρακτικά βήματα αντίστασης:

 1)      Δίνουμε τη μάχη να κρατηθεί ζωντανή η άρνηση – απονομιμοποίηση της διαδικασίας της αυτοαξιολόγησης μέσω μιας ενιαίας πρακτικής στάσης:

·         Πριν τη συνεδρίαση καλούμε τους συναδέλφους να συζητήσουμε για να πετύχουμε τη μέγιστη συσπείρωση.

·         Δεν στηρίζουμε κανένα κείμενο.

·         Δεν προτείνουμε δείχτες, δεν προτείνουμε κείμενα αποτίμησης ή προγραμματισμού, δεν κάνουμε προτάσεις σε κείμενα ή δείκτες.

·         Καταψηφίζουμε όλες τις προτάσεις κειμένων αποτίμησης, προγραμματισμού, όλους τους προτεινόμενους δείκτες.

·         Δεν υπογράφουμε πουθενά τη συναίνεσή μας σε καμία διαδικασία δεικτών – αποτίμησης – σχεδίων - προγραμματισμού.

2)      Συγκροτούμε σήμερα την αντίστασή μας για να προετοιμαστεί άμεσα ο κλάδος για μια κεντρική μάχη με βασικούς άξονες την ανατροπή της αξιολόγησης, της τράπεζας Θεμάτων και της ΕΒΕ. Να δυναμώσει ο αγώνας (απεργίες, διαδηλώσεις, συγκρότηση επιτροπών αγώνα, απεργιακών ταμείων) κόντρα στην αποπροσανατολιστική λογική «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα».

3)      Δίνουμε τη μάχη για μαζικές γενικές συνελεύσεις.

4)      Παλεύουμε για συντονισμό ΕΛΜΕ – ΣΕΠΕ.

Όσοι νομίζουν πως οι εκπαιδευτικοί τελειώσαμε, θα διαψευστούν. Θα μάθουν γρήγορα πως είναι εφτάψυχος εκείνος που του κλέψανε το δίκιο.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο επιδιώκουμε σε κάθε ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ να συγκροτήσουμε επιτροπές ώστε να έχουμε κοινή στάση στα σχολεία μας και να παλέψουμε από κοινού για τα παραπάνω. Τις επόμενες μέρες θα επιδιώξουμε να κάνουμε τοπικές συσκέψεις για τη δημιουργία τέτοιων επιτροπών.

Δεν κάνουμε πίσω! Προχωράμε!

1             ΑΒΟΥΖΟΥΚΛΙΔΟΥ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

2             ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΚΩΣΤΑΣ,Δ ΕΛΜΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

3             ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΛΑΙΡΗ, ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

4             ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΑΡΙΑ ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

5             ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ,ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ

6             ΒΑΣΣΙΟΥ ΧΑΡΟΥΛΑ ,ΣΕΠΕ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ,ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

7             ΒΙΔΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

8             ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΤΙΝΑ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

9             ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

10           ΓΙΑΤΣΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

11           ΓΚΕΡΤΣΟΣ ΖΗΣΗΣ ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

12           ΓΚΟΤΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ,Β ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

13           ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΡΕΑ,ΣΕΠΕ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

14           ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

15           ΔΡΟΥΚΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΛΜΕ ΝΟΤΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

16           ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗ ΦΑΝΗ,Ε ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

17           ΚΑΡΑΔΕΔΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ,ΣΕΠΕ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

18           ΚΑΡΓΙΑΜΠΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ,ΣΕΠΕ ΑΘΗΝΑ

19           ΚΑΤΑΛΑΓΑΡΙΑΝΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΕΛΜΕ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

20           ΚΑΤΕΒΑΟΓΛΟΥ ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΕ86 ΕΛΜΕ ΣΕΡΡΩΝ

21           ΚΑΤΡΑΝΤΖΑΚΗ ΛΙΑ,ΣΕΠΕ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

22           ΚΑΤΣΑΤΣΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

23           ΚΑΤΣΙΚΑΒΕΛΗ ΧΑΙΔΩ ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

24           ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,ΕΛΜΕ Ν, ΣΜΥΡΝΗΣ,ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ,ΜΟΣΧΑΤΟΥ

25           ΚΟΣΜΙΔΗΣ ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ  ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

26           ΚΟΤΣΥΦΑΚΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ,Ε ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

27           ΚΟΥΡΗΣ ΝΙΚΟΣ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

28           ΚΟΥΤΣΟΠΑΓΟΣ ΘΟΔΩΡΗΣ,ΣΕΠΕ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ,ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

29           ΛΙΑΠΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ,Β  ΕΛΜΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

30           ΜΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

31           ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΛΑΓΙΑ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

32           ΜΗΤΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

33           ΜΙΜΙΛΙΔΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

34           ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ,ΕΛΜΕ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

35           ΜΠΑΖΟΔΗΜΟΣ ΝΩΝΤΑΣ,ΕΛΜΕ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

36           ΜΠΑΜΠΑΛΕΤΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ,ΕΛΜΕ ΧΑΝΙΩΝ

37           ΜΠΑΝΤΙΔΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΑ

38           ΜΠΟΤΩΝΗ ΝΑΤΑΣΣΑ,ΣΕΠΕ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

39           ΜΠΟΥΤΖΑ ΖΩΗ,ΣΕΠΕ ΚΑΒΑΛΑΣ

40           ΝΑΛΜΠΑΝΤΗ ΑΘΗΝΑ ,ΕΛΜΕ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

41           ΝΟΤΑΡΙΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ,Β ΣΕΠΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ,ΜΕΓ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

42           ΝΤΟΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ,Ζ ΣΕΠΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

43           ΠΑΓΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

44           ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΝΙΚΟΣ,ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ

45           ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΑΛΕΙΑ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

46           ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΑ,ΣΕΠΕ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

47           ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ,ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

48           ΠΑΡΑΣΙΔΗ ΔΗΜΗΤΡΑ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

49           ΠΙΣΣΑΔΑΚΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ,ΣΕΠΕ ΧΑΝΙΩΝ

50           ΠΛΕΣΣΑ ΜΑΙΡΗ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

51           ΠΟΥΛΙΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ,ΕΛΜΕ ΣΕΡΡΩΝ

52           ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΜΑΡΙΑ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ

53           ΣΑΜΑΡΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ,ΕΛΜΕ ΧΑΝΙΩΝ

54           ΣΑΝΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ,Β ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

55           ΣΑΠΟΥΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ,Α ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

56           ΣΑΠΟΥΝΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ,Δ ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

57           ΣΙΜΙΤΖΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ,ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ

58           ΣΚΟΔΡΑΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ,ΕΛΜΕ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

59           ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ ΟΥΡΑΝΙΑ,Α ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ*ΕΛΕΥΣΙΝΑ

60           ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΣΟΦΙΑ  ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

61           ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ,ΣΕΠΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

62           ΦΥΤΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΗΣ,ΕΛΜΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

64           ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ,ΣΕΠΕ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ,ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

66           ΧΑΤΖΗΑΝΔΡΕΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

68           ΧΙΩΤΙΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ,ΣΕΠΕ ΠΕΙΡΑΙΑ Η ΠΡΟΟΔΟΣ

70           ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΧΡΥΣΑ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

72           ΧΟΥΝΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ,ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

Διάβασέ το »

ΟΙ ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΜΙΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ

 

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο η συνδικαλιστική ηγεσία της ΔΟΕ καταφέρνει να προκαλεί ταυτόχρονα γέλια και κλάματα. Όμως, η τελευταία κωμικοτραγική της κίνηση, η «εξώδικη διαμαρτυρία–καταγγελία προς την Υπουργό Παιδείας και τον Γενικό Γραμματέα του Υ.ΠΑΙ.Θ.», ξεπέρασε τα «ενιαία κείμενα» με τα οποία προσπαθεί να πείσει τον κλάδο πως μπορεί να ακυρώσει την αξιολόγηση με τη συμμετοχή του σε αυτή! Ισχυρίζεται πως με τα «ενιαία κείμενα» και την «εξώδικη διαμαρτυρία-καταγγελία» οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας έχουν όπλα για να κατατροπώσουν την Κεραμέως!

Θα γελούσαμε με όλα αυτά, αν δεν ήταν τόσο σοβαρά τα πράγματα.

Το εξώδικο από μόνο του ως τρόπος διαμαρτυρίας εξευτελίζει την ίδια την έννοια του σωματείου. Απογειώνει τις αυταπάτες για τον ρόλο των δικαστηρίων, αφαιρεί από τα σωματεία το δικαίωμα στην καταγγελίας και συνακόλουθα της διεκδίκησης.

Η ΔΟΕ ξεκινάει τη εξώδικη «διαμαρτυρία» της με ένα παράπονο! Αναρωτιέται τι άλλο να κάνει για να δηλώσει τη συμμόρφωσή της στην απόφαση του δικαστηρίου που έκρινε την απεργία/αποχή παράνομη εκτός από το ότι δεν την προκηρύσσει ξανά. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα που: «…επικαλεστείτε ότι η Δ.Ο.Ε. δεν συμμορφώθηκε προς το περιεχόμενό της,(της απόφασης του δικαστηρίου) κατηγορώντας μας ότι συνεχίζουμε μία απεργία η οποία είχε κριθεί παράνομη. Αυτό, που θα περιμέναμε να γνωρίζετε, λόγω της ιδιότητας σας ως νομικός, είναι ότι για τη διακοπή της απεργίας δεν απαιτούνται πανηγυρικές δηλώσεις αλλά αρκεί το γεγονός, ότι η οργάνωση, που την προκήρυξε δεν εμμένει στη συνέχισή της»!

Το κείμενο του εξώδικου είναι μια ωδή στη νομιμότητα, μια δήλωση υποταγής στους νόμους. Η «απειλή» στο τέλος προς την υπουργό πως αν συνεχίσει τις συκοφαντίες και την τρομοκρατία, η ΔΟΕ θα προβεί στα «…τα εκ του νόμου δικαιώματα ημών και των μελών μας, προβαίνοντας σε κάθε νόμιμη ενέργεια» μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει.

Αλήθεια, τι αγώνες μπορεί να οργανώσει μια ομοσπονδία που εγκαλεί την υπουργό στην έννομη τάξη; Όταν της ζητά να εφαρμόσει τον ν.4692/2020, δηλαδή τον νόμο της;

Στην κατρακύλα της η ΔΟΕ συναντάει διάφορους υποστηριχτές που οδεύουν κι αυτοί προς τα κάτω. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πού ακριβώς είναι ο πάτος στον οποίο θα σταματήσουν.

Ο κλάδος θα βρει τον δικό του δρόμο, αν διαχωριστεί από τους κυρίαρχους. Αυτός ο δρόμος θα είναι δύσκολος και ανηφορικός αλλά είναι ο μόνος που οδηγεί στο ξέφωτο, που μπορεί να φέρει νίκη.

8/11/2021

Διάβασέ το »

AKE: Να δώσουμε την κεντρική μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και στις πολιτικές τους!

 

Κρεσέντο πολιτικής υποκρισίας από τις διάφορες πτέρυγες της συνδικαλιστικής ηγεσίας:
Ολοι… συνεχίζουν, σταματώντας και κρυβόμενοι ο ένας πίσω από τον άλλον!

Να μην τους το επιτρέψουμε! Να δώσουμε την κεντρική μάχη
ενάντια στην αξιολόγηση και στις πολιτικές τους!

Παρά το άδειασμα από τις ΔΟΕ – ΟΛΜΕ, η ρωγμή που άνοιξε, όχι μόνο δεν έχει κλείσει αλλά θα διευρυνθεί κι άλλο. Άλλωστε, είναι φανερό ότι αυτά που έχουν γίνει αποτελούν από τη μεριά της κυβέρνησης μόνο το «ορεκτικό πιάτο» και ακολουθούν ακόμα χειρότερα.

Ωστόσο, το πολιτικό πρόβλημα έχει φανεί ανάγλυφα. Αυτοί που θεωρητικά δίνουν στον εαυτό τους το ρόλο του πολιτικού κινητήρα (βασικές δυνάμεις σε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ), απλώς επί τρεις βδομάδες αφήνουν ξεκρέμαστο τον κλάδο και δεν έδιναν καμία απάντηση στο ερώτημα των συναδέλφων «και τώρα τι;».

Οι ΣΥΝΕΚ – ΔΑΚΕ στη ΔΟΕ υποβοηθούμενες από πτέρυγα των Παρεμβάσεων άνοιξαν τον δρόμο στη... δημιουργική υποταγή στην αξιολόγηση (και στη διαλυτική κατάσταση στον κλάδο) μέσω των «ενιαίων κειμένων». Το πραξικόπημα στην ΟΛΜΕ έγινε βίαια. Αρχιτέκτονας η ΔΑΚΕ, συνεργάτης οι ΣΥΝΕΚ. Οι μεθοδεύσεις σε ΔΟΕ-ΟΛΜΕ αποτέλεσαν μαχαιριά στον αγώνα των εκπαιδευτικών. Η ΔΑΚΕ τρίβει τα χέρια της που ο ρόλος της ως κυβερνητικό φερέφωνο φέρνει αποτελέσματα. Και οι ΣΥΝΕΚ θεωρούν ότι το άδειασμα του αγώνα θα ενισχύσει τις βλέψεις του ΣΥΡΙΖΑ να ενισχυθεί εκλογικά, μιας και είναι το μόνο που τις ενδιαφέρει.

Το ΠΑΜΕ αφού επί τρεις βδομάδες δεν έβγαλε άχνα, αφού φρόντισε να μην βάλει καθόλου πλάτη στην προσπάθεια συντονισμού ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ, τώρα προβάλλει μια κάλπικη διέξοδο: Από τη μία ενημερώνει ότι το πραξικόπημα δεν ήταν ακριβώς πραξικόπημα αλλά αποτέλεσε αποτέλεσμα των πολιτικών γραμμών που κυριαρχούν στην ΟΛΜΕ (σωστή παρατήρηση) και από την άλλη προτείνει να ξαναγίνει συνέλευση προέδρων ώστε αυτή η ΟΛΜΕ να αναλάβει τη συνέχιση του αγώνα. Την ίδια στιγμή στην Α/θμια στηρίζει τα κείμενα της ΔΟΕ.

Όλοι τους συμφωνούν –από άλλες, υποτίθεται αφετηρίες- σε ένα πράγμα: Ότι δεν μπορεί να γίνει αγώνας έξω από την πολιτική κηδεμονία των δυνάμεων του συστήματος. Οι κορώνες ενάντια στον κυβερνητικό συνδικαλισμό γίνονται απόλυτη υποταγή σε αυτόν όταν τα πράγματα ζορίζουν. Εδώ είναι που η λατρεία όλων τους στην αστική νομιμότητα συναντάει την συμμόρφωση στην πολιτική νομιμότητα.Κάτω από αυτό το πρίσμα ετοιμάζονται για νέα δημιουργική «κλιμάκωση των αγώνων» μέσω υποχώρησης. Το επόμενο διάστημα θα δυναμώσουν οι διάφορες σουρεαλιστικές προτάσεις «αγώνα με άλλα μέσα», δηλαδή υποχώρησης άνευ όρων.

Από την άλλη, η πρώτη διαμόρφωση συντονισμού σωματείων της 16/10 -αν και μπλοκαρίστηκε από αντιπάλους και ακυρώθηκε από λαθεμένες αντιλήψεις μέσα στο Συντονισμό-  κατέγραψε την ανάγκη να ξεπεραστούν οι ηγεσίες, να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους οι εκπαιδευτικοί με τη μαζική και ενεργητική συμμετοχή τους στα σωματεία. 

Ίσως είναι η πρώτη φορά που μετά από ένα τέτοιας έκτασης ξεπούλημα από τις ηγεσίες, το κλίμα στα σχολεία παραμένει ανήσυχο. Και παρά το γεγονός ότι τμήμα των εκπαιδευτικών, με ευθύνη των αστικών και ρεφορμιστικών ηγεσιών, θα συρθεί σε κάποιου είδους συμμετοχή στις διαδικασίες της αυτοαξιολόγησης, η δυσαρέσκεια, η απροθυμία και η οργή είναι παρούσες.

Να μην υποστείλουμε τις σημαίες!Να συνεχίσουμε τον ΑΓΩΝΑ!

Παλεύουμε για να κρατηθεί ζωντανή η άρνηση – απονομιμοποίηση της διαδικασίας της αυτοαξιολόγησης.Απαιτούμε από ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ να κηρύξουν στάσεις εργασίας και συμμετέχουμε μαζικά σε αυτές. Όπου δεν υπάρχουν στάσεις,παλεύουμε για τη μεγαλύτερη συσπείρωση των συναδέλφων στην κατεύθυνση να κρατήσουμε κοινή στάση που δεν προτείνει, δεν υιοθετεί, δε στηρίζει κανένα κείμενο, κανένα σχέδιο προγραμματισμού και δείχτες αποτίμησης. Δε συναινεί και καταψηφίζει όλες τις προτάσεις  για τις παραπάνω διαδικασίες.

Βήματα που ενισχύουν και την αναγκαία προσπάθεια να ενισχυθούν οι όροι συγκρότησης της κεντρικής μάχηςμε βασικούς άξονες την ανατροπή της αξιολόγησης, της τράπεζας Θεμάτων και της ΕΒΕ.Δυναμώνοντας τις κινήσεις μαζικού αγώνα (απεργίες, διαδηλώσεις) κόντρα στην αποπροσανατολιστική λογική «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα».

Απαραίτητη προϋπόθεση να γίνουν τα σωματεία εργαλεία πάλης στα χέρια των εκπαιδευτικών. Δίνουμε τη μάχη για μαζικές γενικές συνελεύσεις το επόμενο διάστημα. Παλεύουμε για συντονισμό ΕΛΜΕ – ΣΕΠΕ.

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στο απογευματινό συλλαλητήριο ενάντια στο ν. Χατζηδάκη Πέμπτη 4/11, 6μμ, Εργατικό Κέντρο Σάμου

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ - Η ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ

ΟΛΟΙ στο απογευματινό συλλαλητήριο ενάντια στο
ν. Χατζηδάκη Πέμπτη 4/11, 6μμ, Εργατικό Κέντρο Σάμου 

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥ
ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!

Διάβασέ το »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ-ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΜΕ Σάμου

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 Παλεύοντας να μην περάσει η γραμμή της υποταγής  των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ αλλά να συνεχιστεί ο αγώνας για την ανατροπή της αξιολόγησης, της Τράπεζας θεμάτων και της ΕΒΕ, αγώνας υπεράσπισης της ανεξαρτησίας των σωματείων, της απεργίας και της μαζικής πάλης κόντρα στο νόμο Χατζηδάκη,

 συμμετέχουμε ως ΕΛΜΕ Σάμου, στο συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ.

Καλούμε να παρακολουθήσετε σήμερα 1/11, στις 5μμ την έκτακτη διαδικτυακή σύσκεψη του Συντονισμού στο σύνδεσμο   https://meet.jit.si/sintonismos_apergia_apoxi

 

1/11/2021

ΔΣ ΕΛΜΕ Σάμου

Ανακοίνωση

 

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου προκηρύσσει 2ωρη στάση εργασίας την Δευτέρα 1/11/2021 για τις ώρες 12.00 – 2.00 για τα ημερήσια σχολεία και τις αντίστοιχες ώρες για τα εσπερινά. Η στάση είναι διευκολυντική και αφορά τους συναδέλφους που καλούνται να πάρουν μέρος σε συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων για την αξιολόγηση. Θυμίζουμε ότι οι συνεδριάσεις αυτές γίνονται εντός του εργασιακού μας ωραρίου.

 

ΕΛΜΕ  Σάμου

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ

Συνεχίζουμε τον αγώνα!

Ø  Ανατροπή της αξιολόγησης.

Ø  Κατάργηση της Τράπεζας θεμάτων και της ΕΒΕ.

Ø  Καμιά σύμπτυξη τμημάτων.

Κάτω τα χέρια από την απεργία, τα σωματεία , τους φοιτητικούς συλλόγους, τους αγώνες φοιτητών και μαθητών  και τη μαζική πάλη.

1.    Συμμετέχουμε στο συντονισμό ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ. Να μην περάσει η γραμμή υποταγής των Ομοσπονδιών ΟΛΜΕ και ΔΟΕ

2.    Καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία να κηρύξουμε νέα απεργία-αποχή από την αξιολόγηση . Απαιτούμε την κήρυξη της από τις Ομοσπονδίες.

3.    Προτείνουμε τη συμμετοχή της ΕΛΜΕ στο κάλεσμα του ΕΚΣ για τα Πανεργατικά Συλλαλητήρια στις 4/11

4.    Συνεχίζουμε και γι αυτήν την εβδομάδα καθημερινά να προκηρύσσουμε 2ωρες στάσεις για την αξιολόγηση

5.    Προτείνουμε στο συντονισμό 3ωρη στάση 11πμ-2μμ Τρίτη 9/11 και συμμετέχουμε με  συλλαλητήριο (12μ πλατεία Καρλοβάσου)  στα πλαίσια των πανελλαδικών πανεκπαιδευτικών κινητοποιήσεων που προτείνονται από το συντονισμό ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ της 26/10. Να καλέσουμε σε συμμετοχή τους φοιτητικούς συλλόγους και τους μαθητές

31/10/2021

ΔΣ ΕΛΜΕ Σάμου

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΣ Συλλόγου Δ&Ν Σάμου

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης ΔΕΝ είναι αυτή που ανακοινώθηκε από τον Σύλλογο Δασκάλων και Νηπιαγωγών.

Την Τετάρτη 20 Οκτώβρη, στην πρώτη έκτατη Γενική Συνέλευση του σωματείου πάρθηκε συγκεκριμένη απόφαση, η οποία ψηφίστηκε από την πλειοψηφία και καταγράφηκε παρουσία των συναδέλφων και του Δ.Σ. αυτό όμως δεν εμπόδισε την Ενωτική Δημοκρατική Κίνηση να την παραφράσει, να την αλλοιώσει και τελικά να μεταφέρει στην συνέλευση προέδρων αυτό που τους βόλευε καλυτέρα και όχι αυτό που αποφασίστηκε. Απαξιώνει  με αυτό τον τρόπο τους συναδέλφους που παραβρέθηκαν και αποφάσισαν για τα επόμενα βήματα του αγώνα.

Η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης  αφορούσε  τρία βασικά σημεία:

Ø  Συνέχιση/ επαναπροκήρυξη της απεργίας- αποχής, χωρίς τους όρους που θέτει ο ν. Χατζηδάκη

Ø  Άμεσα να προκηρυχθεί νέα 24ωρη απεργία

Ø  Σύσταση επιτροπών αγώνα και απεργιακών ταμείων

Στην απόφαση που αυθαίρετα μετέφερε ο πρόεδρος του σωματείου στην συνέλευση προέδρων της ΔΟΕ δεν αναφέρονταν καν το τελευταίο σημείο. Επίσης, η 24ωρη άμεση απεργία μεταφράστηκε γενικά κι αόριστα σε νέα απεργιακή κινητοποίηση, χωρίς να αποσαφηνίζεται η μορφή κι ο χρόνος και τέλος -και πιο σημαντικό-προστέθηκε μια φράση που αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά… «αξιοποιώντας όλες τις μορφές συλλογικής δράσης, σε επίπεδο συλλόγων διδασκόντων». Οι μορφές που επιλέγονται το τελευταίο διάστημα από την ΔΟΕ για τους συλλόγους διδασκόντων είναι τα κακόφημα, πλέον για όλον τον κλάδο, ενιαία κείμενα… Η πρόθεση του προέδρου ήταν εξ’ αρχής να πάει με απόφαση που να στηρίζει τα ενιαία κείμενα…

Μήπως οι δύο αυτοί στόχοι παντρεύτηκαν με την … δημιουργική ασάφεια που προκαλεί η παραπάνω φράση που επέλεξε η Ενωτική;

Συνάδελφοι/-ισσες,  δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από δυνάμεις που αλλάζουν τις αποφάσεις του κλάδου και των γενικών συνελεύσεων κατά πως τους βολεύει. Δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από συνδικαλιστικές ηγεσίες που ξεπουλάνε τον ένα αγώνα μετά τον άλλο. Οι επιτροπές αγώνα και ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων είναι πλέον επιτακτική ανάγκη. Να μαζικοποιήσουμε και να περιφρουρήσουμε τις συλλογικές μας διαδικασίες.

Να καλεστεί νέα Γενική Συνέλευση και να απολογηθεί το Δ.Σ. για την απαράδεκτη παράκαμψη των συναδέλφων και της απόφασης  της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης.

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Να «μάθουμε» ξανά τη δύναμη της μαζικής πάλης!

 

Να «μάθουμε» ξανά τη δύναμη της μαζικής πάλης

Να δώσουμε την κεντρική μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και στις πολιτικές τους!

            Πού βρισκόμαστε

Από την περσινή χρονιά περιγράφουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι «μεγάλο» σε ότι αφορά την εκπαίδευση. Το επιβεβαίωσε η υπουργός Παιδείας με τη δήλωσή ότι «μαθητές και εκπαιδευτικοί θα αντικρύσουν ένα άλλο σχολείο».

Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ολομέτωπη επίθεση του συστήματος σε κάθε έννοια δικαιώματος μέσα στην εκπαίδευση. Βασική επιδίωξη αποτελεί η δημιουργία ενός σχολείου πιο εχθρικού και ταξικού απέναντι στα παιδιά του λαού. Που θα τα αποθαρρύνει, θα τα πειθαρχεί και θα τα προετοιμάζει για το εργασιακό μέλλον που έχει ήδη διαμορφώσει. Σε αυτό το σχολείο οι εκπαιδευτικοί -με διαλυμένες εργασιακές σχέσεις και υπό συνεχή τρομοκρατία- θα καλεστούμε να είμαστε τα «μέσα» μεταβίβασης αυτής της πολιτικής στους μαθητές. Αυτό επιδιώκεται με το πέρασμα της αξιολόγησης!

Παράλληλα το σύστημα στοχεύει στο χτύπημα της δυνατότητας του λαού να αντιδράσει και να οργανώσει την πάλη του. Για αυτό στο στόχαστρο είναι τα σωματεία, το δικαίωμα στην απεργία και τη διαδήλωση. Υπάρχουν μια σειρά νόμοι που ψηφίστηκαν το τελευταίο διάστημα και επιβεβαιώνουν το παραπάνω (Χατζηδάκη, Χρυσοχοΐδη-Κεραμέως κλπ). Χαρακτηριστική ήταν και η δήλωση: «έχετε δικαίωμα στην απεργία αρκεί να μην εναντιώνεστε στους νόμους μας»(!)

Σήμερα και ενώ η επίθεση στην εκπαίδευση ξεδιπλώνεται σε όλα τα επίπεδα (αξιολόγηση, ΕΒΕ, τράπεζα θεμάτων, συγχωνεύσεις κλπ) η κυβέρνηση επιδιώκει να διαλύσει και να καθυποτάξει όποιες αντιστάσεις παρουσιάζονται. Καταστολή στις μαθητικές καταλήψεις, δικαστήρια και «παράνομοι αγώνες» για τους εκπαιδευτικούς. Επιστρατεύει όλο το νομικό οπλοστάσιο, ευθυγραμμίζοντας παράλληλα και όλους τους μηχανισμούς της (δικαστικούς, καταστολής κλπ) για να κάμψει τις δυνατότητες ανάπτυξης κινήματος.

Την ίδια στιγμή δείχνει ότι χρειάζεται όλο και λιγότερο τους ενδιάμεσους διαμεσολαβητές για να προχωρήσει την επίθεση. Τα απανωτά «αδειάσματα» της, το τελευταίο διάστημα, σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ (παρόλη την πλήρη υποταγή τους) είναι μήνυμα ότι δεν θα ανεχτεί ούτε καν την εικονική «φασαρία» που κάναν το προηγούμενο διάστημα. Τέτοιο σημάδι αποτέλεσε η απόφαση της να ορίσει τους δικούς της αιρετούς στα συμβούλια συνδίοικησης την περσυνή χρονιά. Στοιχεία τέτοια φαίνονται και από το γεγονός ότι ακόμα και το κείμενο-υποταγή που κατάθεσε η ΔΟΕ σαν αντι-αξιολόγηση θεωρήθηκε σαν «μη αποδεκτό».

Το τελευταίο 8μηνο βλέπουμε μια κλιμακούμενη αντίδραση των εκπαιδευτικών. Αποτυπώθηκε με τα συντριπτικά ποσοστά στην απεργία-αποχή. Εκδηλώθηκε προς τα έξω με την μεγάλη συμμετοχή στην απεργία και στις διαδηλώσεις της 11^ης Οκτώβρη. Αιχμή της αντίδρασης αποτελεί το πέρασμα της αξιολόγησης. Δείχνει όμως και έκφραση μεγαλύτερης αγανάκτησης και θυμού από τη συνολικότερη επίθεση (εργασιακά, πανδημία, τηλεκπαίδευση, καταστολή κλπ). Οργή που παρόλα τα ξεπουλήματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών δείχνει δύσκολο να τιθασευτεί.

Αν αναδεικνύεται κάτι όλο αυτό το διάστημα (ιδιαίτερα μετά την απόφαση του εφετείου που έκρινε την απεργία-αποχή παράνομη), είναι η μεγάλη αναντιστοιχία ανάμεσα στις διαθέσεις του κόσμου που θέλει να συνεχίσει τον αγώνα, να βρει τρόπους για να μην υποστεί ακόμη μια ήττα, και στις πολιτικές απαντήσεις που του δίνονται από τις δυνάμεις και για το πώς θα το καταφέρει. Άλλωστε τόσο το πραξικόπημα-déjà vu που έγινε στη συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ όσο και τα κείμενα αντι-αξιολόγησης του ΔΣ της ΔΟΕ κινούνται στην κατεύθυνση του να βάλουν φρένο στην οργή των συναδέλφων. Αυτά αποτελούν την «απάντηση» της ηγεσίας των εκπαιδευτικών στο ερώτημα «και τώρα τί κάνουμε;». Να δηλώσουμε δηλαδή την υποταγή μας στις επιδιώξεις και τα θέλω της επίθεσης του συστήματος.

 

Η προφανής πραγματικότητα κόντρα στις αυταπάτες κυνηγιού της νομιμότητας

Είμαστε υποχρεωμένοι να θυμίσουμε τι λέγαμε σε ανακοινώσεις μας πέρσι τον Φλεβάρη («Ολοκληρωτικός πόλεμος της κυβέρνησης και του συστήματος σε δικαιώματα μαθητών και εκπαιδευτικών» 14/2 και «Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί να συγκροτήσουμε το επόμενο βήμα αγώνα» 28/2):

«Η γραμμή των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ με τα εξώδικα και την υποτιθέμενη «νομική θωράκιση» […] υποτιμάει τον αντίπαλο και σπέρνει αυταπάτες για την ένταση της μάχης που πρέπει να δοθεί. Δεν δημιουργεί συνειδήσεις αλλά σύγχυση.»

«Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών θα είναι στην πρώτη γραμμή της υλοποίησης των αποφάσεων για ΑΠΟΧΗ από όλες τις διαδικασίες αξιολόγησης. Αλλά όχι για να σταματήσουμε εκεί. Αλλά για να χρησιμοποιηθεί αυτή η μάχη ώστε να συγκροτηθεί κεντρικός αγώνα αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική, με Γενικές Συνελεύσεις, με συλλογική στάση, οργανώνοντας διαδηλώσεις και άμεσα ΑΠΕΡΓΙΑ!»

«[..] το μαστίγιο θα απευθύνεται στους εκπαιδευτικούς μέσω πιέσεων, ιδεολογικής τρομοκρατίας που θα ενταθεί από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και καθαρών υπηρεσιακών απειλών και εκβιασμών.

Αναφέραμε και παραπάνω τη λογική των συνδικαλιστικών ηγεσιών περί νόμιμης και ακοστολόγητης στάσης. Πρέπει να είναι σαφές ότι ο αγώνας και μακρύς θα είναι και θα έχει τις θυσίες της πάλης που πρέπει να κάνει ο κλάδος. [..]. Όταν το άδικο νομοθετείται, όταν οι μορφές οργάνωσης και πάλης (γενική συνέλευση, απεργία, διαδήλωση) κρίνονται παράνομες ή νομοθετούνται εμπόδια στην εφαρμογή τους πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι η αντίσταση είναι καθήκον. Και η κυβέρνηση δε θα καθίσει με σταυρωμένα τα χέρια αλλά θα επιχειρήσει να καταστήσει παράνομη και εκτός πλαισίου την «απεργία - αποχή».

Όλα αυτά που λέγαμε τότε αντιμετωπίζονταν ως μια παραξενιά από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, οι οποίες κινήθηκαν ως εξής:

·         Αρχικά θύμισαν ότι η Απεργία – Αποχή έχει βγει νόμιμη, λες και αυτή είναι μια αιώνια επιλογή του συστήματος.

·         Όταν βγήκε παράνομη στήριξαν όλες τους τις ελπίδες στην έφεση και κατόπιν στην αυταπάτη ότι αυτή θα εκδικαζόταν στα τέλη Γενάρη.

·         Όταν και αυτές συντρίφτηκαν, θύμισαν ότι οι Σύλλογοι έπρεπε να είχαν γίνει έως 10 Οκτώβρη.

Και τώρα, μετά από όλα αυτά, τι; Απόλυτη σιωπή. Και πλήρης ακύρωση του ρόλου τους.

Αυτό που έγινε στις συνελεύσεις προέδρων των ΕΛΜΕ και των ΣΕΠΕ είναι σαφώς ένα πραξικόπημα. Όμως το βασικό δεν είναι ο χειρισμός αλλά η πολιτική λογική που το επέβαλε. Η φασαρία που έκαναν οι ηγεσίες των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ (μιλάμε βασικά για τις δυνάμεις ΔΑΚΕ – ΔΗΣΥ/ΠΕΚ – ΕΡΑ/ΣΥΝΕΚ) ήταν μια φασαρία όχι με στόχο να αποκρούσει την κυβερνητική επίθεση, αλλά για να βάλει όρους διαπραγμάτευσης – παζαριού με το υπουργείο. Για αυτό δεν είχε την παραμικρή προοπτική σύγκρουσης ούτε με την κυβερνητική πολιτική ούτε με την αστική νομιμότητα. Οι δικές μας προσπάθειές για να προετοιμαστεί ο αγώνας όταν όλα θα έβγαιναν παράνομα, ήταν εντελώς έξω από την λογική και πρακτική των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Πιο συγκεκριμένα για τις δυνάμεις

Η ΔΑΚΕ με την πρώτη ευκαιρία που της δόθηκε ,έπαιξε το ρόλο κυβερνητικού παραρτήματος μέσα στους εκπαιδευτικούς. Συντάχθηκε ανοικτά με την εκστρατεία τρομοκράτησης του κλάδου, ενώ παράλληλα δήλωνε σε κάθε τόνο ότι είναι υπέρ της αξιολόγησης με «κάποιες διορθώσεις». Αποτέλεσε έναν από τους πρωταγωνιστές στο πραξικόπημα της συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ.

Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΝΕΚ/ΕΡΑ) παίζουν το παιχνίδι της δημοσκοπικής φθοράς της κυβέρνησης. Χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση του ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε χυδαία ότι «η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση θα καταργήσει τους αντιδραστικούς νόμους». Για αυτό και η στάση τους σε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ ήταν στο πλάι της ΔΑΚΕ στο πραξικόπημα, και στην προώθηση των κειμένων αντι-αξιολόγησης. Άλλωστε και οι ίδιοι δηλώνουν την συμφωνία τους με την αξιολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι δυνάμεις των ΔΗΣΥ/ΠΕΚ έπαιξαν σταθερά τον ρόλο του υπονομευτή των κινητοποιήσεων μαζί με τους ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ/ΕΡΑ. Σε όλες τους τις ανακοινώσεις από τον Φλεβάρη δήλωναν ότι ο κλάδος θα πρέπει να έχει αίτημα υπέρ της αυτό-αξιολόγησης (υπενθυμίζοντας τη διαχρονική συμφωνία της με την αξιολόγηση) συμβάλλοντας και αυτοί με τη σειρά τους στην σύγχυση. Μάλιστα όταν στο ΔΣ της ΔΟΕ τέθηκε το ζήτημα (κάτω από την πίεση του κλάδου) της επαναπροκήρυξης της Απεργίας-Αποχής αρκεί να υπήρχε συμφωνία όλων των δυνάμεων ήταν αυτοί που έπαιξαν τον ρόλο του λαγού και διαφώνησαν.

Σε ότι αφορά το ΠΑΜΕ παίζει το ρόλο της ενδιάμεσης δύναμης στον κατευνασμό της οργής. Από τη μια, οι δηλώσεις του σε συνελεύσεις «ότι θα χρησιμοποιήσουμε το όπλο της Απεργίας-Αποχής για όσο το διαθέτουμε» (διαβλέπει τα όρια αυτής της μορφής πάλης) και από την άλλη, οι δηλώσεις του μετά τα πραξικοπήματα-ξεπουλήματα σε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ για συνέχιση του αγώνα, δεν συνοδεύτηκαν από καμία κίνηση στα σωματεία που έχει δυνάμεις προκειμένου να εκφράσουν πραγματικά τις διαθέσεις του κόσμου. Αρνήθηκε κατηγορηματικά τη συμμετοχή του σε συντονισμό των ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ που δήλωναν «συνέχιση». Όπως, επίσης, φάνηκε πόσο κούφια είναι η επίκλησή τους σε πανεκπαιδευτικό μέτωπο, τη στιγμή που στην απεργία (11/10) συνέβαλαν καθοριστικά στην προσπάθεια να μείνουν στην απ’ έξω οι φοιτητές και οι σύλλογοι τους.

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ έδειξαν ακόμα μια φορά την αδυναμία τους να κινηθούν ενιαία σε άλλη κατεύθυνση. Η στάση του ενός (εκ των δύο) στο ΔΣ της ΔΟΕ (που ψήφισε τα κείμενα αντι-αξιολόγησης) δεν ήταν «πραξικόπημα ενός στελέχους» αλλά εκφράζει ένα ρεύμα μέσα σε αυτές που φάνηκε και σε συνελεύσεις. Άλλωστε, το ρεύμα αυτό έγγραψε και πρότεινε τα «ενιαία κείμενα αντι-αξιολόγησης». Η μακρόχρονη επένδυσή τους στους συσχετισμούς των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ μπλόκαρε ένα μεγάλο τμήμα τους όταν προέκυψε η αναγκαιότητα να κινηθούν ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ έξω από ΟΛΜΕ και ΔΟΕ.

Να κάνουμε βήματα κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών προσπαθούμε όλο αυτό το διάστημα να αναδείξουμε την ανάγκη της κεντρικής μάχης ενάντια στην αξιολόγηση. Στηρίζοντας με όλες μας τις δυνάμεις την μάχη της Απεργίας-Αποχής, αναδεικνύαμε παράλληλα τα όρια της. Για αυτούς τους λόγους την ίδια στιγμή παλεύαμε να γίνουν τα απαραίτητα βήματα για να μην μπλοκάρουν η οργή και η δυσαρέσκεια στις κυβερνητικές και στις «εκ των έσω» επιθέσεις. Για αυτό συνεχίζουμε να επιμένουμε στην ανάγκη συγκρότησης μαζικών Γενικών Συνελεύσεων επιτροπών αγώνα και απεργιακών ταμείων που θα συμμετέχουν οι εκπαιδευτικοί. Γιατί οι μάχη που πρέπει να δοθεί απαιτεί τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς υποκείμενα στον απεργιακό αγώνα.

Είμαστε σε κρίσιμο σημείο. Όπου η αναντιστοιχία που αναφέραμε θα γίνεται όλο και πιο κραυγαλέα και θα καθορίζει τις εξελίξεις. Ο αντίπαλος επιτίθεται με όλα του τα μέσα. Είναι πλέον φανερό ότι δεν υπάρχει κάποιο κόλπο για να αποφύγουμε την επίθεση. Πρέπει να δοθεί η κεντρική μάχη. Με σπάσιμο των λογικών της ανάθεσης. Με συνέχιση του αγώνα.

Κρίσιμος ήταν και παραμένει ο ρόλος των γενικών συνελεύσεων σε αυτό. Πόσο δε μάλλον τώρα που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αποκαλύφθηκαν για ακόμα μια φορά. Ο «λόγος» πρέπει να δοθεί στους συναδέλφους. Να εκφραστούν με μαζικές γενικές συνελεύσεις-επιτροπές αγώνα. Να σχεδιαστούν τα επόμενα απεργιακά βήματα. Έχει φανεί ότι η μάχη με την αξιολόγηση θα είναι «μακρόχρονη». Οι αιχμές του αγώνα έχουν αναδειχθεί όλο αυτό το διάστημα (αξιολόγηση-τράπεζα θεμάτων- ΕΒΕ). Να τονίσουμε ότι η ανάγκη για συγκρότηση του μετώπου αλλά και η πολιτικοποίησή του δεν υπηρετούνται με την παράθεση «χίλιων αιτημάτων». Τέλος καταλαβαίνουμε ότι για να μπορέσουν να εκφραστούν οι διαθέσεις του κλάδου κόντρα στα ξεπουλήματα των ΟΛΜΕ ΔΟΕ ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων είναι απαραίτητος. Για να συμβάλει και άλλο στην μαζικοποίηση του αγώνα. Για να σπάσει η γραμμή της ανάθεσης!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

 Κάτω η αξιολόγηση, η Τράπεζα Θεμάτων και η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Να μην κλείσει κανένα τμήμα - Κάτω τα χέρια από την απεργία-Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων!

Διάβασέ το »