Ο φασισμός με τις γραβάτες δεν μπορεί να σκοτώσει τους αγώνες!

 

Νέες διώξεις με άθλιους σκοπούς σε δύο μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών και της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής Πειραιά – ενώ σκηνοθετείται κι άλλη ΕΔΕ για άλλον συναγωνιστή

Ο φασισμός με τις γραβάτες δεν μπορεί να σκοτώσει τους αγώνες!

Κάλεσμα σε κάθε συλλογικότητα του κινήματος, σε κάθε αγωνίστρια και αγωνιστή: Το σχέδιο συστήματος / κυβέρνησης και του υπηρετικού τους προσωπικού να σπάσει τα μούτρα του

Η ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ να εκδώσει καταγγελία και να καλέσει ΑΜΕΣΑ σε παναττική κινητοποίηση

Οι «ανεξάρτητες» και «αντικειμενικές» ΕΔΕ που στήθηκαν ενάντια στον συνάδελφο και συναγωνιστή Δημήτρη Χαρτζουλάκη (αναπληρωτή και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά) και στη συναδέλφισσα και συναγωνίστρια Χρύσα Χοτζόγλου έδωσαν το… αναμενόμενο αποτέλεσμα. Παραπέμπονται σε πειθαρχικό με τις βαριές κατηγορίες της «χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εντός υπηρεσίας», της «παράβασης του υπαλληλικού καθήκοντος» και της «παράβασης καθήκοντος κατά τον ποινικό κώδικα»!

Πώς προέκυψαν αυτά τα… εγκλήματα; Μα επειδή οι δύο συνάδελφοι υλοποιώντας τη θέληση όλου του κλάδου –όπως έχει εκφραστεί με χίλιους τρόπους- ενάντια στην διαβόητη αξιολόγηση, συμμετείχαν σε κοινή κινητοποίηση με μαθητές του σχολείου ενάντια σε αξιολογική διαδικασία. Μάλιστα, σύμφωνα με το πειθαρχικό «προσχεδίασαν, προαποφάσισαν και οργάνωσαν» την κινητοποίηση αυτή, προκαλώντας… «ψυχολογική συμφορά»! Και χαρακτήρισαν τον επίδοξο επιθεωρητή – αξιολογητή Σύμβουλο «ανεπιθύμητο, ως φορέα» (ευγενικά πράττοντας, θα λέγαμε), «προκάλεσαν αναστάτωση με φωνασκίες, θόρυβο και συνθήματα που έλεγαν με τους μαθητές». Οι οποίοι μαθητές (άκουσον – άκουσον θράσος) διατύπωσαν την άποψη ότι «η πράξη τους είναι δικαιολογημένη, γιατί όταν ο νόμος δεν είναι σωστός, πρέπει να αγωνιζόμαστε να καταργηθεί»! Ναι, όλα αυτά είναι τεκμήρια εγκλήματος σύμφωνα με τη Διοίκηση.

Οι νέες αυτές διώξεις είναι στην ίδια φαιά πολιτική κατεύθυνση στην οποία έχουν ήδη στηθεί οι διώξεις για τις κινητοποιήσεις ενάντια στις εξετάσεις ΠΙΖΑ, ενάντια στην διαφήμιση των ιδιωτικών σχολείων από τον ΔΙΔΕ Πειραιά (διαφήμιση που έκανε κατά… καθήκον μάλλον), για τη δημοσιοποίηση της σκευωρίας που στήθηκε ενάντια σε μέλη της ΕΑΑ κλπ.

Ποιοι είναι, λοιπόν, αυτοί που στήνουν τις διώξεις και χαρακτηρίζουν τους αγώνες «αναξιοπρεπή συμπεριφορά» και «παράβαση καθήκοντος»;

Είναι η κυβέρνηση και το σύστημα, οι ίδιοι που έχουν καταδικάσει το λαό στη φτώχεια και τη νεολαία στο αδιέξοδο, στη συντριβή δικαιωμάτων και στην αμορφωσιά. Αυτοί που έχουν κάνει τις σπουδές των νέων ακριβό όνειρο και τα μεροκάματα ξεφτίλα. Αυτοί που «πιστοί στο καθήκον» των συμφερόντων τους, είναι ηθικοί αυτουργοί της μαζικής δολοφονίας χιλιάδων παιδιών στη Γάζα. Αυτοί, που με την επίσημη πολιτική τους, γεννάνε και τροφοδοτούν το φασισμό και μετά καμώνονται πως προβληματίζονται. Αυτοί που –αν και διαθέτουν όλη την προπαγάνδα των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης αλλά και όλους τους μηχανισμούς- κυβερνάνε με την ψήφο του 11% του λαού!

 Είναι και ο στρατός του υπηρετικού προσωπικού των παραπάνω. Διευθυντές Εκπαίδευσης, Διοικητικός Μηχανισμός, οι… επιστήμονες Σύμβουλοι, όλοι τους επιτελούν με το παραπάνω το ιερό καθήκον εφαρμογής της βάρβαρης πολιτικής απέναντι στους μαθητές – παιδιά του φτωχού λαού. Ξιφουλκούν από ιερή αγανάκτηση όταν ακούσουν ένα σύνθημα και βγάζουν τον… επιστημονικό σκασμό όταν οι μαθητές σφαγιάζονται σε αστρονομικά θέματα στις πανελλαδικές μέσα στον καύσωνα των 43 βαθμών. Διαμορφώνουν κλίμα κανιβαλισμού στα σχολεία και καλούν τους συναδέλφους να βγάλουν ο ένας το μάτι του άλλου, στη λογική «ο θάνατός σου η- η ζωή μου». Θα τους άξιζε όλων αυτών να δουν την ταινία «Ζώνη Ενδιαφέροντος» - θα δουν τους εαυτούς τους σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ναι ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

Οι στόχοι και οι σκοποί της υστερίας διώξεων

Το σύστημα, θέλει να στείλει το μήνυμά του: «θα επικρατήσει σιγή νεκροταφείου». Δεν είναι μήνυμα στους διωκόμενους. Είναι μήνυμα σε όλο τον κλάδο, σε όλο το λαό. Ότι δεν πρέπει να λέγεται κουβέντα απέναντι στην καταιγίδα μέτρων που περνάνε στην εκπαίδευση. Αυτός  είναι ο στόχος. Οι εκπαιδευτικοί να σκύψουμε το κεφάλι, για να περάσει η αξιολόγηση. Για να μην μπορούμε να μιλάμε στους μαθητές για τη διάλυση του δικαιώματος στη δωρεάν παιδεία. Να μην μιλάμε για το έγκλημα των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, της Τράπεζας Θεμάτων, της ΕΒΕ, του Εθνικού Απολυτήριου, της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης που κλείνουν τον δρόμο όχι μόνο προς τις σπουδές αλλά και προς το απολυτήριο λυκείου. Που σπρώχνουν μαζικά τη νεολαία εκτός εκπαίδευσης και από πολύ νωρίς στις μεταγυμνασιακές καταρτίσεις, τη μαθητεία και τη δουλειά χωρίς δικαιώματα!

Το σύστημα απαιτεί από τα σωματεία να το βουλώσουν, να μετατραπούν σε γλάστρες απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές. Έχει φτιάξει ένα πλαίσιο λειτουργίας τους που επί της ουσίας αναιρεί την ίδια την ύπαρξη τους σαν όργανα πάλης των εργαζομένων. Τέτοια ευθυγράμμιση απαιτεί και από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό ο οποίος κινείται όλο και σε μεγαλύτερη τροχιά υποταγής. Η πρωτοφανής και δημόσια δηλωμένη από τον ίδιο τον ΔΙΔΕ Πειραιά στοχοποίηση της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής είναι το βήμα για να στοχοποιηθεί κάθε έκφραση αγωνιστικού συνδικαλισμού, κάθε συνδικαλισμού που ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΑΓΑΣΤΑ με το κράτος, την κυβέρνηση και την Διοίκηση, που «δεν διευκολύνει την υλοποίηση της αξιολόγησης», όπως ανερυθρίαστα απαιτεί η πειθαρχική παραπομπή.

Για μας είναι ξεκάθαρο: οι διώξεις αποτελούν πλέον κεντρικό ζήτημα για το κίνημα. Εντάσσονται στο πλαίσιο της πάλης του για την ανατροπή των ψηφισμένων νόμων που επί της ουσίας βγάζουν όλες τις κινητοποιήσεις και απεργίες στην παρανομία. Είναι μια μάχη που πρέπει να δοθεί με τον πλατύτερο τρόπο στους δρόμους!

Χαιρετίζουμε τις πρωτοβουλίες που πάρθηκαν και που οδήγησαν σε δύο επιτυχημένες διαδηλώσεις και σε μια επιτυχημένη εκδήλωση. Οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να συνεχιστούν! Χαιρετίζουμε και την νικηφόρα έκβαση του αγώνα, που οδήγησε στην επαναπρόσληψη του απολυμένου για συνδικαλιστικούς λόγους Δημήτρη Αντωνίου, εργαζόμενου του ΕΚΠΑ. Η μάχη στα σωματεία ενάντια στις αντιδραστικές πολιτικές θα συγκροτείται παράλληλα με τη μάχη ενάντια σε όλη αυτή τη βιομηχανία τρομοκρατίας και καταστολής. Κόντρα σε όλο αυτό το αντιδραστικό νομικό πλαίσιο!

Καλούμε κάθε συλλογικότητα του κινήματος, κάθε αγωνίστρια και αγωνιστή να εκφράσει την οργή του. Να πάρουμε όλοι πάνω μας την υπόθεση να σπάσουν τα μούτρα τους – να πάρουν πίσω όλες τις διώξεις.

Γιατί το δίκιο των αγώνων δεν κρίνεται στις δικαστικές αίθουσες. Το δικαίωμα στην απεργία και στην διαδήλωση δεν κατοχυρώνεται από κάποιον ψηφισμένο νόμο. Έχουν κατακτηθεί με σκληρούς αγώνες. Τέτοιους αγώνες που έχουμε μπροστά μας να δώσουμε, ενάντια στην αξιολόγηση, στους ταξικούς φραγμούς, για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.

 

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ – Κάτω η αξιολόγηση!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Κοινοί αγώνες εκπαιδευτικών και μαθητών

ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ-ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ

ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟΣ ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ  Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ!

Ολες και όλοι στις κινητοποιήσεις που θα καλεστούν άμεσα!

Διάβασέ το »

ΓΙΑ ΤΗ 2η ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ!

 

ΓΙΑ ΤΗ  2^η ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

ΕΚΛΟΓΕΣ	Για ΔΟΕ 2024	Για Δ.Σ. 2023	Για ΔΟΕ 2022
ψήφισαν	247	207	244
Λευκά -άκυρα	6	3	4
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ	18	20	19
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ	100(1)	77(3)	65(1)
ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ	65(1)	69(3)	93(1)
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ	58	38(1)	63

Με τη συμμετοχή περίπου 25 συναδέλφων πραγματοποιήθηκε η Β’ Τακτική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών, την Τρίτη 28/5. Συμμετοχή μικρή και αναντίστοιχη για τα δεδομένα της περιόδου και του ζητήματος που έπρεπε να συζητηθεί, ο απολογισμός, δηλαδή, της δράσης της ΔΟΕ τα δύο προηγούμενα χρόνια. Στην απομαζικοποίηση της διαδικασίας της συνέλευσης συντέλεσε και η απόφαση του Δ.Σ., η συνέλευση και η εκλογική διαδικασία να διεξαχθούν διαφορετικές ημέρες. Απόφαση που μπορεί να αύξησε την κάλπη κατά λίγο, αλλά κατάφερε να απομονώσει τις εκλογές από την πολιτική τους διαδικασία, που αποτελεί εξάλλου και την ουσία. Στην αντιπροσωπευτική ψηφοφορία που έγινε κατά τη διάρκεια της Συνέλευσης για τα πεπραγμένα της ΔΟΕ, φάνηκε η πίεση που ασκεί η σχεδόν καθολική δυσαρέσκεια των συναδέλφων για τη συμβιβασμένη στάση της Ομοσπονδίας, καθώς όλες οι παρατάξεις καταψήφισαν τα πεπραγμένα, εκτός από την Ενωτική Δημοκρατική Κίνηση, που ψήφισε λευκό (γιατί προφανώς και δεν έχει διαφωνία με τη συνδιαλλαγή με την κυβέρνηση).  Βέβαια, όλο το προηγούμενο διάστημα, το Δ.Σ. του Συλλόγου ακολουθούσε κατά πόδας τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας (ενιαία κείμενα παράλληλα με την απεργία αποχή, ουδεμία πρωτοβουλία για κινητοποίηση του σωματείου, άσκοπες παραστάσεις “διαμαρτυρίας” στην Διεύθυνση).

  Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών έχουμε καταγγείλει πολλές φορές -και στις τοποθετήσεις μας και στα κείμενα μας- τη γραμμή του συμβιβασμού και της συνδιαλλαγής με την κυβέρνηση, που προωθεί η ΔΟΕ και δεν περιμέναμε να ξεκινήσουμε αυτήν την κριτική λίγους μήνες πριν τις εκλογές, όπως συνέβη με τις υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς στο σωματείο. Καλέσαμε τους συναδέλφους και να ψηφίσουν, αλλά κυρίως να ενεργοποιηθούν το επόμενο διάστημα, χωρίς αυταπάτες, πως ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση ή ο αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς, είναι ζητήματα ενός παραπάνω ή λιγότερου αντιπρόσωπου της αριστεράς στη συνέλευση της ΔΟΕ ή ζητήματα όπου πρέπει να κυριαρχήσει η καλύτερη πρόταση, με τα περισσότερα αιτήματα… Εξάλλου, η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων, δεν έχει κυρίως να κάνει με τα εκλογικά αποτελέσματα της κάθε δύναμης, αλλά με την ανάδειξη αγωνιστικής κατεύθυνσης μέσα στον κλάδο, που θα συγκρούεται αποτελεσματικά με την αδράνεια που επιχειρείται να επιβληθεί. Ο αγώνας, για να είναι αγώνας, προϋποθέτει πρώτα απ’ όλα την ενεργή συμμετοχή όλων μας. Για να ανατραπεί η γραμμή που θέλει «αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης» κι όχι κατάργηση του, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ημερήσια διάταξη της ΔΟΕ, χρειάζεται μαζική συμμετοχή στις συνελεύσεις, ουσιαστικός διάλογος μεταξύ των συναδέλφων και κριτική στις απόψεις και τις τακτικές που μας κρατάνε πίσω. Επίσης, χρειάζεται να ακουστούμε στους δρόμους με απεργίες και διαδηλώσεις  και να βρεθούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε κοινά αιτήματα που ενώνουν, στη βάση της διεκδίκησης δικαιωμάτων, κόντρα στα παζάρια και την ακατάσχετη προτασεολογία του ρεφορμισμού.

  Ευχαριστούμε τους συναδέλφους που μας στήριξαν και σ’ αυτήν την εκλογική αναμέτρηση και κατοχυρώνουν  την άποψη των Αγωνιστικών Κινήσεων, ως μια άποψη αντίστασης στην υποταγή, σε δύσκολες περιόδους, όπου προωθείται στον κλάδο η λογική των “εύκολων” λύσεων, των νομικών οδών και τελικά του ατομικού δρόμου. Καλούμε όλους, το επόμενο διάστημα σε ενεργή δράση μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία, για να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια μας, για να μην επιτρέψουμε αυτό που επιχειρείται και μέσα από την ημερήσια διάταξη της ΔΟΕ: Να ξεχαστεί το κορυφαίο ζήτημα της αξιολόγησης , να διαβρωθεί ο κλάδος σε … εποικοδομητικές προτάσεις και διάλογο με την κυβέρνηση, να κυριαρχήσει η λογική της ανάθεσης των διεκδικήσεων μας, στα Δ.Σ. και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Διάβασέ το »

Ψηφίστε- Στηρίξτε το Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών!

 

Να ενισχυθεί η γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ

Τις μέρες μας σκοτεινιάζουν ο πόλεμος στην Ουκρανία, η γενοκτονία των Παλαιστινίων από τους σιωνιστές του Ισραήλ, οι απειλές των ιμπεριαλιστών για νέο παγκόσμιο πόλεμο με χρήση πυρηνικών και η διάλυση των εργατικών κατακτήσεων των τελευταίων 150 χρόνων. Η κυβέρνηση της ΝΔ μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο των φονιάδων των λαών Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, στοιχίζεται πίσω από τους πολεμικούς σχεδιασμούς τους εκθέτοντας τον λαό και τη νεολαία σε μεγάλους κινδύνους. Η πολιτική της, που γίνεται ολοένα πιο σκληρή, πιο κυνική, πιο άδικη, που βυθίζει τον λαό στη φτώχεια, υπηρετεί το σύστημα της εξάρτησης και της καταπίεσης. Έχει θέσει στόχο να διαλύσει το σύνολο των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων μας και να εξαλείψει τη δυνατότητα να αντιστεκόμαστε, να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε. Μας θέλουν σκλάβους στη δουλειά και στη ζωή, κρέας για τα κανόνια τους.

Στην εκπαίδευση με απανωτά μέτρα επιτίθενται στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και στο δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάσουν. Επιδιώκουν ένα σχολείο ταξικό, τοξικό, εχθρικό στη νέα γενιά, κατηγοριοποιημένο, φτηνό για το κράτος, ακριβό για τον λαό, ένα κάτεργο πειθάρχησης της νεολαίας. Με τους εκπαιδευτικούς τρομοκρατημένους στο ρόλο του τελικού ιμάντα μεταβίβασης της αντιδραστικής πολιτικής στους μαθητές. Με την ενεργοποίηση όλων των αντιδραστικών νόμων επιχειρούν να επιβάλλουν «σιγή νεκροταφείου», τρομοκρατώντας, απαγορεύοντας απεργίες, με διώξεις, ΕΔΕ, με ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης. Με τον μισθό να ξοδεύεται για τα απολύτως απαραίτητα από τις πρώτες μέρες του δεκαπενθήμερου. Επιδιώξεις χρόνων του συστήματος, όπως η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και η παρουσία της αστυνομίας στα δημόσια πανεπιστήμια, γίνονται πραγματικότητα. Ετοιμάζουν το ψηφιακό σχολείο της τηλεκπαίδευσης, της αμορφωσιάς και της εντατικοποίησης, χωρίς σχολεία και εκπαιδευτικούς για τα φτωχά παιδιά.

Όμως, η νεολαία ξεσηκώθηκε στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης για να σταματήσει η γενοκτονία των Παλαιστινίων. Οι φοιτητές στη χώρα μας βγήκαν στους δρόμους ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Οι εκπαιδευτικοί δίνουν επίμονα τη μάχη κατά της αξιολόγησης. Τα μηνύματα της αντίστασης και του αγώνα έρχονται από παντού. Τα κινήματα των λαών, των εργαζομένων και της νεολαίας πρέπει να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους και να αναμετρηθούν με τις αδυναμίες τους.

Για αγώνες μιλάνε πολλοί αλλά εξαντλούν το κάλεσμα στην κάλπη. Στην κάλπη των ευρωεκλογών που τάχα θα τιμωρήσει την κυβέρνηση ή στην κάλπη του σωματείου για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στα διοικητικά συμβούλια. Ό,τι κι αν βγάλουν οι κάλπες, η κυβέρνηση δεν θα σταματήσει την επίθεση και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν θα αλλάξουν πορεία. Παραμένει πάντα η ανάγκη συγκρότησης πραγματικών αγώνων στους δρόμους, με απεργίες και διαδηλώσεις.

93^η  Τακτική Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ: μακριά από τον κλάδο και τα προβλήματά του

Με την εισήγηση του ΔΣ της ΔΟΕ στην 93^η Τακτική Γενική Συνέλευση του Κλάδου( Συνέδριο ΔΟΕ), η συνδικαλιστική ηγεσία ευλογεί τα γένια της, καλεί το υπουργείο σε διάλογο και όχι τον κλάδο σε αγώνα. Δεν εισηγείται κανένα πρόγραμμα δράσης. Όλα θα υλοποιηθούν στο τραπέζι του διαλόγου, χωρίς φωνασκίες και κλείσιμο σχολείων! Σε κοινή γραμμή πλεύσης κινήθηκαν και κινούνται οι παρατάξεις που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. της ΔΟΕ. Η διαφοροποιήσεις τους το τελευταίο διάστημα και οι κριτική που ασκεί η μία στην άλλη, εξυπηρετεί εκλογικούς λόγους. Η ομοφωνία και η συνεργασία σε επίπεδο κορυφής, οδήγησε τη βάση σε αδράνεια, σε απλό παρατηρητή και εκτελεστή των αποφάσεών τους. Μια δράση στην οποία απουσιάζουν οι γενικές συνελεύσεις, οι κανονικές απεργίες και οι διαδηλώσεις. Το ζητούμενο είναι η ενεργοποίηση του κλάδου, το ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής ηγεσίας και η ανάπτυξη πραγματικού κινήματος με τους εκπαιδευτικούς διαχειριστές ενός αγώνα ανατροπής και διεκδίκησης.

Με την εισήγησή του, το Δ.Σ. της ΔΟΕ:

§  Ζητά την «αναβάθμιση» της Ειδικής Αγωγής αλλά κρύβει πως είναι συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης και του συστήματος να πεταχτούν οι μαθητές με δυσκολίες στον καιάδα και προπαντός ποιοι είναι οι λόγοι που πολλαπλασιάζονται οι δυσκολίες. Οι «εποικοδομητικές» προτάσεις συγκαλύπτουν τις αιτίες και τις λύσεις των προβλημάτων.

§  Ζητά τη «θωράκιση των εκπαιδευτικών στην άσκηση των καθηκόντων τους» αλλά δεν λέει πως η δαιμονοποίηση, η εντατικοποίηση και η καθημερινή εξόντωσή τους είναι ταυτόχρονα επιλογή και αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης και συνδέονται άμεσα με την αξιολόγηση.  Η πρότασή της για σύνταξη κανονισμών λειτουργίας των σχολείων που θα λύσουν, τάχα, «βασικά ζητήματα ορίων ευθύνης» είναι επικίνδυνη. Το μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει με τις συνδικαλιστικές και πολιτικές διώξεις αγωνιστών εκπαιδευτικών δεν το θίγει καν.

§  Ζητά την ολική επαναφορά του ρουσφετολογικού μηχανισμού των αιρετών και την αναβάθμιση του ρόλου τους. Να ρυθμίζουν σε ατομική βάση και «κατόπιν ενεργειών τους» τις υπηρεσιακές  μεταβολές των εκπαιδευτικών και τα εργασιακά ζητήματα και να παρακάμπτουν τον συνδικαλιστικό αγώνα.

Η ημερήσια διάταξη του Συνεδρίου εξαφανίζει την αξιολόγηση, το βασικό μέτωπο πάλης του κλάδου  λέγοντας απλά πως ο αγώνας είναι νικηφόρος, άρα καλά τον οδηγεί η συνδικαλιστική ηγεσία κι έτσι να συνεχίσει! Να ζητά, δηλαδή, την «αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγηση» και όχι την ανατροπή της. Να χαρακτηρίζει την ατομική αξιολόγηση ως «αντιεπιστημονική -αντιεκπαιδευτική», άρα μπορεί να υπάρξει μια άλλη… καλή επιστημονική και παιδαγωγικά σωστή αξιολόγηση. Να προκηρύσσει ξανά και ξανά την απεργία/αποχή για την ατομικής αξιολόγησης και ταυτόχρονα να την εκφυλίζει σε ατομική υπόθεση του κάθε εκπαιδευτικού αφού δεν πρέπει να ενοχλούμε όσους «θέλουν» να αξιολογηθούν. Να καλεί σε συμμετοχή στην αυτοαξιολόγηση με Ενιαία Κείμενα, τα οποία επιβλήθηκαν στον κλάδο με τον εκβιασμό της ενότητας και του «κάνουμε κάτι όλοι μαζί». Αποδεικνύεται περίτρανα  πως αν ήθελαν οι παρατάξεις στη ΔΟΕ θα μπορούσαν να είχαν προκηρύξει τουλάχιστο απεργία/αποχή και στην αυτοαξιολόγηση, όπως κάνουν τώρα με την ατομική αξιολόγηση. Έτσι, το ποσοστό συμμετοχής στην απεργία/αποχή συρρικνώνεται.

Η αντίθεση ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς που απορρίπτουν την αξιολόγηση από τη μια και την κυβέρνηση που επιμένει και θα επιμένει σε πλήρη εφαρμογή της, δεν αμβλύνεται. Έχει δημιουργήσει αντιστάσεις με αποτέλεσμα να μην έχει καταφέρει το υπουργείο να προχωρήσει στην εφαρμογή της με τους ρυθμούς που θα ήθελε. Σε αυτή τη φάση ούτε η κυβέρνηση έχει νικήσει αλλά ούτε κι εμείς έχουμε χάσει. Είναι, όμως, γεγονός πως οι αξιολογητές έχουν μπει στα σχολεία και αξιολογούν. Δεν χρειάζεται ούτε να εξωραΐζουμε την κατάσταση ούτε να την παρουσιάζουμε μαύρη, γιατί δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Υπάρχουν δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και δυνατότητες που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε.

Η αντίσταση των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση έχει αναγκάσει την κυβέρνηση και το υπουργείο παιδείας να χρησιμοποιήσουν όλα τους τα όπλα για να την καταστείλουν. Καταφεύγουν για πολλοστή φορά στα δικαστήρια για να βγάλουν παράνομη την απεργία/αποχή, πιέζουν και τρομοκρατούν. Με δεδομένο πως το υπουργείο θα επιμείνει στη σκληρή γραμμή του, έχουμε μόνο μία επιλογή. Να κλιμακώσουμε τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση με στόχο την ανατροπή της.

Η πάλη για αυξήσεις των μισθών είναι ζωτικό ζήτημα

Στην εισήγηση του Δ.Σ. της ΔΟΕ, αλλά και στις προκηρύξεις των παρατάξεων υπάρχουν ένα κατεβατό αιτήματα που περιγράφουν το τι χρειαζόμαστε για να ζούμε κάπως καλύτερα και να μη μας τελειώνει ο μισθός σε μια βδομάδα. Όλοι θέλουμε αυξήσεις και επαναφορά των δώρων κλπ. Δεν λείπουν βέβαια και οι φαεινές που τάχα θα μας ανακουφίσουν με έναν αυτόματο τρόπο. Το ζήτημα δεν είναι να κάνουμε διαγωνισμό αιτημάτων αλλά να αντιληφθούμε πως δεν πρόκειται να μας δώσει καμιά κυβέρνηση κανένα ευρώ, δεν στριμωχτεί από κάποιον αγώνα διεκδίκησης που να περιλαμβάνει απεργία και διαδηλώσεις και να δημιουργεί με την επιμονή, τη μαχητικότητα και την μαζικότητα πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση και το σύστημα.

Σε αυτές τις συνθήκες, αδράνειας και απουσίας διαδικασιών βάσης, η πρόταση για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, πρακτικά σημαίνει πως θα διαπραγματεύεται η ηγεσία και η βάση θα περιμένει τα αποτελέσματα. Είναι πρόταση εφησυχασμού και δεν παράγει τίποτα. Αυξήσεις δεν θα πάρουμε αν δεν αναπτυχθεί μαζικό μαχητικό κίνημα διεκδίκησής τους.

Μας οδηγούν σε λάθος δρόμο όσοι πανηγυρίζουν για τις γενικές συνελεύσεις του Απρίλη, που τις θεωρούν το ταβάνι που μπορεί να πιάσουν σε μαζικότητα αλλά δεν πρότειναν άλλες. Όσοι μιλάνε μόνο για απεργία/αποχή και δεν αναφέρουν την κανονική απεργία, αυτή που κλείνει τα σχολεία. Όσοι καλούν σε διαμαρτυρίες στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης αλλά δεν λένε κουβέντα για διαδηλώσεις. Όσοι δίνουν ραντεβού σε κάθε είδους κάλπες και προτείνουν πολύμορφες δράσεις αντί κινητοποιήσεις!

Αν θέλουμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα πρέπει να την αντικρίσουμε κατάματα. Η ωραιοποίηση της κατάστασης που ζούμε, δεν πείθει τους συναδέλφους που ζουν στη βαρβαρότητα  της ακρίβειας και της πίεσης στη δουλειά. Το ψέμα προκαλεί οργή και όταν βγαίνει από συνδικαλιστικές δυνάμεις σπέρνει απογοήτευση. Η εικονική πραγματικότητα και οι εικονικές νίκες μας οδηγούν στην παραίτηση και στην ήττα. Σε αυτή τη φάση, η ευφορία που σπέρνει το ΠΑΜΕ πως θα αλλάξουν τα πάντα επειδή τα αποτελέσματα των εκλογών το δείχνουν να προηγείται, είναι ψεύτικη και καταστροφική. Τίποτα δεν θα αλλάξει προς όφελος των εργαζόμενων, αν δεν ενεργοποιηθούν οι ίδιοι, αν οι δυνάμεις που έχουν αναφορά στο κίνημα δεν ξεπεράσουν τους εαυτούς τους, αν δεν πραγματικοί, αν δεν κινητοποιούν μάζες. Από εκείνους που κατακλύζουν τους δρόμους και μισεί το σύστημα και οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ.

Ο δρόμος που οδηγεί στο ξέφωτο

Για να οργανώσουμε αγώνες πρέπει προσπεράσουμε τις διαλυτικές φωνές πως «ο κόσμος δεν τραβάει» και την ανοησία πως «η αξιολόγηση θα μείνει στα χαρτιά», που σκορπούν απογοήτευση, μπερδεύουν, οδηγούν σε παραίτηση και υποχώρηση. Αυτό που απέτυχε είναι τα κόλπα, όπως τα «ενιαία κείμενα» και η λογική πως αγωνιζόμαστε αν είμαστε «νόμιμοι, καλυμμένοι και χωρίς οικονομικό κόστος».

Σε ότι αφορά στην αξιολόγηση, η απεργία/αποχή είναι χρήσιμο μέσο αντίστασης, που άμεσα πρέπει όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία(ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ)να την προκηρύξουν ξανά… αλλά δεν αρκεί. Ιδιαίτερα σε αυτή τη φάση που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες λακίζουν ή μένουν μόνο σε αυτή τη μορφή πάλης. Η απεργία/αποχή αντλεί τη δύναμή της από τη συλλογικότητα. Πρέπει να συνοδεύεται πάντοτε με συγκεντρώσεις στα σχολεία για να αποτρέψουν τους αξιολογητές να αξιολογήσουν. Ναι στην απεργία/αποχή, αλλά να δοθεί παράλληλα η μάχη που από την πρώτη στιγμή η συνδικαλιστική ηγεσία αποφεύγει, παρά το δεδομένο πως ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο σύνολό του δεν θέλει την αξιολόγηση. Στην αξιολόγηση είδαμε μόνο την αρχή. Την επόμενη σχολική χρονιά θα δείξει τα δόντια της και στους μόνιμους. Η μάχη είναι μπροστά μας.

Ανατροπή της αξιολόγησης και αυξήσεις στους μισθούς θα πετύχουμε μόνο αν αναμετρηθούμε με τον αντίπαλο που δεν είναι μόνο η κυβέρνηση αλλά συνολικά το σύστημα, που κάνει τα πάντα για να μας συκοφαντήσει. Να έχουμε καθαρό από την αρχή πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΔΟΕ/ΟΛΜΕ δεν μπορούν και δεν θέλουν να στηρίξουν έναν τέτοιο αγώνα. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, που σημαίνει:

·     Επιτροπές αγώνα σε κάθε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ που θα κάνουν υπόθεσή τους την προετοιμασία και την οργάνωση  της ΜΑΧΗΣ.

·     Δημιουργία ή ενίσχυση απεργιακών ταμείων για τη προετοιμασία και τη στήριξη των απεργών και του μεγάλου απεργιακού αγώνα που πρέπει να δοθεί.

·     Συντονισμός όλων των συλλογικοτήτων, των πρωτοβουλιών και των πρωτοβάθμιων σωματείων. Λειτουργία των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων βάσει των καταστατικών τους και όχι βάσει των αντιδραστικών αντεργατικών νόμων.

Η μαζικότητα, η ενότητα, η διαχείριση του αγώνα μας από εμάς τους ίδιους, θα μας δώσει τη δύναμη να συνεχίσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις αποφάσεις των δικαστηρίων, τη κατασυκοφάντησή μας που θα απογειωθεί, την κυβέρνηση και το σύστημα που μας καταπιέζει.

Να οργανωθεί Κεντρική Απεργιακή Μάχη

με συνελεύσεις, απεργιακά ταμεία, επιτροπές αγώνα, απεργία/αποχή, απεργίες, διαδηλώσεις για:

Ø την ανατροπή της αξιολόγησης και αυξήσεις στους μισθούς

Ø μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών  και το δικαίωμα των παιδιών του λαού στις σπουδές

Ø συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες και δουλειά και ζωή με δικαιώματα

Ψηφίστε- Στηρίξτε το

Ψηφοδέλτιο

Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Διάβασέ το »

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ του συλλόγου πρωτοβάθμιας ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ στην Καλαμαριά!

 

NA ANATΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΣ  ΓΙΑ την ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΛΠΗ!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Η απόφαση του ΔΣ του συλλόγου πρωτοβάθμιας ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ στην Καλαμαριά να εφαρμόσει τον αντισυνδικαλιστικό νόμο Χατζηδάκη στήνοντας «υβριδική» ηλεκτρονική κάλπη αποτελεί σοβαρή πρόκληση.

Είναι μεγάλο ψέμα ότι όλα αυτά γίνονται για να «διευκολύνουν» τη μεγαλύτερη προσέλευση συναδέλφων. Το αντίθετο, γίνονται για να αποδυναμώσουν και άλλο τη ζωντανή παρουσία των συναδέλφων που μέσα σε αυτό το τρίχρονο επέλασης της κυβερνητικής αξιολόγησης και παρόλα τα αδειάσματα από τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις σε κρίσιμες στιγμές έδειξαν να ανταποκρίνονται με οριακές απαρτίες στις προσκλήσεις του συλλόγου.

Είναι επίσης ψέμα πως θα εφαρμόσουν το αντισυνδικαλιστικό νόμο γιατί φοβούνται ότι κάποιοι θα κάνουν-λέει- ένσταση. Καταρχάς αν έχουν τέτοια πληροφόρηση πρέπει να την γνωστοποιήσουν στους συναδέλφους για να δούμε ποιοι είναι οι ρουφιάνοι της κυβέρνησης μέσα στο σύλλογο αλλά είναι φανερό ότι υπερβάλλουν.

Αυτή τη στιγμή η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών σωματείων (ΕΛΜΕ- ΣΕΠΕ) δεν εφαρμόζει το νόμο και μάλιστα μιλάμε για περιπτώσεις όπως πχ η ΕΛΜΕ Πειραιά με τον μισό ποινικό κώδικα στην πλάτη μελών της και όμως ο Προϊστάμενος που διακρίνεται στο να τρομοκρατεί και να μηνύει δεν τόλμησε να αμφισβητήσει τις εκλογές (ούτε μπόρεσαν να βρεθούν «καλοθελητές»).

Αλλά αλήθεια και αν αυτό δεν ήταν μία υπερβολή ποιος είναι ο ρόλος του συνδικαλισμού; Να υποτάσσεται στην κυβέρνηση για να διατηρήσει τα οφίκια και τις ποικίλες «καριέρες» που εκθρέφει ο κρατικός συνδικαλισμός;

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Αν και κυρίαρχο ζήτημα από την καθιέρωση της «υβριδικής» ψηφοφορίας είναι η υποκατάσταση της ζωντανής παρουσίας και συμμετοχής των συναδέλφων στις συλλογικές διαδικασίες διόλου ευκαταφρόνητη δεν είναι η προσπάθεια ελέγχου των συνδικαλιστικών διαδικασιών από το κράτος. Τα λεγόμενα ζητήματα «διαβλητότητας» της ψηφοφορίας σε μία εποχή που αν παραγγείλεις από το i-pot σου μία… πίτσα μπορούν να βρουν το ηλεκτρονικό σου.. ίχνος δεν έχουν να κάνουν απλά με τη νοθεία της συνδικαλιστικής διαδικασίας αλλά κυρίως με το ζήτημα του ελέγχου (εννέα σημεία τέτοιας διαβλητότητας διαπίστωσαν πχ οι Πανεπιστημιακοί στις αντίστοιχες δικές τους ηλεκτρονικές ψηφοφορίες).

Αυτό αν συνδυαστεί με την υποχρεωτική εγγραφή σε ηλεκτρονικό μητρώο, τον οικονομικό έλεγχο μέσω του ΑΦΜ κλπ.  και μέσα σε ένα πολιτικό κλίμα εντεινόμενης φασιστικοποίησης όπου τελικά τίποτε δεν θα θεωρείται νόμιμο και δεδομένο, είναι φανερό που μπορεί να οδηγήσει: Στην ουσιαστική «νόμιμη» κατάργηση του συνδικαλισμού και της συνδικαλιστικής έκφρασης. Στον «νόμιμο» γύψο για να θυμηθούμε τη γνωστή ρήση του δικτάτορα.

Γιατί ακριβώς φοβούνται τους αγώνες και την δίκαιη οργή του λαού και των εργαζομένων -μέσα σε αυτούς και οι εκπαιδευτικοί- που θα ξεσπάσουν έτσι ή αλλιώς! Γι αυτό θέλουν να βουλώσουν κάθε πιθανή «χαραμάδα» που θα έκφραζε αυτές τις διαθέσεις!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις εκπαιδευτικών σε αυτή τη φάση που επιχειρείται η καθιέρωση της διπλής ψηφοφορίας στα συνδικαλιστικά όργανα έχουν δηλώσει πως δεν θα νομιμοποιήσουν την αντισυνδικαλιστική απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ του συλλόγου πρωτοβάθμιας ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ στην Καλαμαριά και δεν θα κατεβάσουν ψηφοδέλτιο απέχοντας διαδικασίας.

Καλούν τα συνδικαλιστικά σχήματα που μειοψήφησαν στο τελευταίο ΔΣ (Παρεμβάσεις, Ενωτική Κίνηση), το ΠΑΜΕ και κάθε συνάδελφο εκπαιδευτικό του συλλόγου σε μαζική παρουσία στην Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση για να ανατρέψουμε την απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ.

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στις Εκλογοαπολογιστικές Γενικές Συνελεύσεις

 

Όλα όσα ψάχνουμε, εκεί θα τα βρούμε:

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ

ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΑ ΑΓΩΝΑ

Με μαζικές Γενικές Συνελεύσεις - Διαδηλώσεις- Απεργίες!

 

·       Κερδίζεται η ζωή χωρίς ανατροπή;

·       Μπορούμε να έχουμε δικαιώματα  χωρίς αγώνες;

·       Πώς θα μπει φραγμός στην επελαύνουσα βαρβαρότητα;

ΟΛΟΙ στις Εκλογοαπολογιστικές Γενικές Συνελεύσεις

Ø ΕΛΜΕ Σάμου: Σάββατο 25 Μάη, 10:30πμ στο αμφιθέατρο του ΕΠΑΛ Σάμου

Ø Συλλ. Δ&Ν Σάμου:

ü Β΄ Τακτική Γενική Συνέλευση Τρίτη 28 Μάη, 18:30, 1^ο  Δημ.Σχ.Σάμου

ü Εκλογική διαδικασία Τετάρτη 29 Μάη,  13:00-19:00, Δ.Σ Πορφυριάδας-1^ο  Δ.Σ. Σάμου

 

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι

             Αυτά και άλλα αντίστοιχα ερωτήματα συνεχώς έρχονται στη σκέψη μας. Είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε μέσα και έξω από τα σχολεία μας, που πιέζει και μαυρίζει την καθημερινότητά μας, αναζητώντας παράλληλα την διέξοδο από αυτό το αντιδραστικό σκηνικό που συνεχώς διευρύνεται, συντρίβοντας, ξεριζώνοντας, απογυμνώνοντας τη ζωή μας από κάθε κοινωνικό και πολιτικό δικαίωμα.

             Με απανωτά μέτρα επιτίθενται στα εργασιακά μας δικαιώματα και στο δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάζουν. Επιδιώκουν ένα σχολείο ταξικό, τοξικό, εχθρικό στη νέα γενιά, κατηγοριοποιημένο, φτηνό για το κράτος ακριβό για το λαό. Με τους εκπαιδευτικούς τρομοκρατημένους στο ρόλο του τελικού ιμάντα μεταβίβασης αυτής της αντιδραστικής πολιτικής στους μαθητές. Επιχειρούν να επιβάλλουν “σιγή νεκροταφείου”, τρομοκρατώντας, απαγορεύοντας απεργίες, με διώξεις, ΕΔΕ και δίκες συναδέλφων, με ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.  Με τον μισθό να ξοδεύεται για τα απολύτως απαραίτητα ήδη από τις πρώτες μέρες του δεκαπενθήμερου. Και όλα αυτά με τον ορίζοντα να σκοτεινιάζει από τα σύννεφα του πολέμου που πυκνώνουν στην περιοχή, με τη χώρα μας να έχει μετατραπεί σε μια απέραντη βάση των αμερικανονατοϊκών αφεντικών.

             Η επίθεση που εξελίσσεται δεν πρόκειται να σταματήσει από την παράθεση επιχειρημάτων που θα πείσουν την κυβέρνηση ότι κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Δεν μπορεί να προκύψει ανακοπή της με τη γραμμή της συνδιαλλαγής, του συμβιβασμού, της υποχώρησης, των εικονικών νικών και των ψεμάτων. Αυτή η διαλυτική γραμμή που ακολουθούν πιστά οι ενωμένες ηγεσίες σε ΟΛΜΕ/ΔΟΕ μας οδηγεί από ήττα σε ήττα. Δεξιοί και “αριστεροί” ψάλτες της υποταγής εξοβελίζουν κάθε προοπτική οργάνωσης απεργιακού αγώνα, δηλώνουν χωρίς τσίπα ότι “δεν τραβάει-δεν μπορεί ο κλάδος”, σπέρνοντας την ανημποριά στο μεγαλύτερο κομμάτι εργαζομένων στον τόπο.

             Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, επιτακτικά προκύπτει η ανάγκη να απαρνηθούμε αυτά που έχουμε-που κυριαρχούν, για να πάρουμε αυτά που μας αρνούνται. Από τη μεριά μας:

ü  Επιμένουμε ότι το βασικό καθήκον μας είναι η συγκρότηση πραγματικού κινήματος υπεράσπισης της δουλειάς μας, των μαθητών μας της ζωής μας. Αυτόν το δύσκολο βασανιστικό δρόμο κόντρα στους αρνητικούς συσχετισμούς πρέπει να βαδίσουμε. Είναι η μόνη και ρεαλιστική επιλογή που θα ανακόψει τη βάρβαρη επίθεση και θα επανακατακτήσει δικαιώματα.

ü  Επιμένουμε ότι όταν το άδικο γίνεται νόμος η αντίσταση είναι καθήκον, όχι οι προσφυγές, τα εξώδικα και τα δικαστήρια. Είμαστε καλυμμένοι όταν είμαστε ενωμένοι. Ασπίδα μας δεν είναι ό νόμος, αλλά η μαζικότητα των αγώνων μας.

ü  Επιμένουμε ότι δεν θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα, αλλά στην διαδήλωση, στη συγκέντρωση και φυσικά στην απεργία. Συγκροτώντας και οργανώνοντας κεντρική απεργιακή μάχη με απεργιακά ταμεία, επιτροπές αγώνα και κοινό μέτωπο με μαθητές  φοιτητές και γονείς.

             Αυτή είναι η πρόταση των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ. Ξέρουμε ότι το έργο αυτό δεν είναι εύκολο αλλά είναι το μόνο πραγματικό και αποτελεσματικό. Αυτό διδάσκει η ιστορία, αυτό απαιτεί η σημερινή πραγματικότητα.

Σας καλούμε να ενισχύσετε , να στηρίξετε να δυναμώσει αυτή η κατεύθυνση και
στις εκλογές για το συνέδριο της  ΟΛΜΕ-ΔΟΕ να ψηφίσετε Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

 

Υποψήφιος για την ΕΛΜΕ Σάμου

Σιμιτζής Βασίλης Μαθηματικός ΕΠΑΛ Καρλοβάσου

 

Υποψήφιες για το Σύλλογο Δ&Ν Σάμου

Αβουζουκλίδου Μαρία-Πηνελόπη-Νηπ/γείο Αγ.Κων/νου

Βοσκίδου Ευδοξία-Δημ.Σχ. Όρμου Καρλοβάσου

Γιάτσιου Χριστίνα-Δημ. Σχ.Μαρ/μπου

Διάβασέ το »

Καταγγέλλουμε την εισβολή της Αστυνομίας στη Νομική Σχολή Αθήνας και την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης στο παλαιστινιακό λαό!

 

Καταγγέλλουμε την εισβολή της Αστυνομίας στη Νομική Σχολή Αθήνας και την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης στο παλαιστινιακό λαό

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καταγγέλουμε την εισβολή της Αστυνομίας στη Νομική Σχολή Αθήνας και τις συλλήψεις 28 ατόμων, καθώς και  το lock – out που επιβλήθηκε στη συνέχεια από την κοσμητεία.

Δυνάμεις των ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΥΑΤ και ΔΡΑΣΗ, καταπάτησαν το άσυλο και συνέλαβαν δεκάδες νεολαίους στη Νομική, την Τρίτη 14/5, με αφορμή  κατάληψη που πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού. Λίγες ώρες μετά,  ανακοινώθηκε στους/στις φοιτητές/τριες ότι η σχολή θα παραμείνει κλειστή και τα μαθήματα θα γίνουν διαδικτυακά. Ενώ τον κίνδυνο της απέλασης από τη χώρα αντιμετωπίζουν οι 9 από τους 28 συλληφθέντες, μόνιμοι κάτοικοι της Ελλάδας, με καταγωγή από χώρες της ΕΕ, για «λόγους δημόσιας ασφάλειας».

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα  και τις ελευθερίες λαού και νεολαίας.  Θέλει να προλάβει και το παραμικρό ενδεχόμενο λαός και νεολαία να βγούνε στο δρόμο για να διαδηλώσουν την υποστήριξή τους στο δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων για λευτεριά, αλλά και να παλέψουν  για να σταματήσει η σφαγή στη Γάζα, μαζί με τους υπόλοιπους λαούς του κόσμου. Για αυτό ενεργοποιεί κρυφούς και φανερούς μηχανισμούς καταστολής (αστυνομία, δικαστήρια, πρυτάνεις, τηλέ – μαθήματα, ΜΜΕξαπάτησης, κατηγορίες για αντισημιτισμό κ.α.) ενώ οξύνει τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής σέρνοντας στα δικαστήρια αγωνιστές.

Με τον πρόσφατα ψηφισμένο ποινικό κώδικα στην φαρέτρα του αντιλαϊκού νομικού οπλοστασίου που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια το σύστημα ποινικοποιεί και διώκει την πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ενώ με διαδικασίες εξπρές σέρνει αγωνιστές στα δικαστήρια καταδικάζοντας τους με εξοντωτικές ποινές φυλάκισης, την ίδια βέβαια στιγμή που αποφυλακίζει τους εγκληματίες φασίστες- νεοναζί της Χ.Α. Ο νέος ποινικός κώδικας γίνεται η αιχμή του δόρατος του νόμου Χατζηδάκη, του νόμου για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, του νόμου για την καταπάτηση του Ασύλου, που επιχειρούν να βγάλουν στην παρανομία τους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες.

Βέβαια η κυβέρνηση δεν πρωτοτυπεί. Σε όλη την δήθεν πολιτισμένη και δημοκρατική Δύση, ο ιμπεριαλισμός και ο σιωνισμός απαιτούν οποιαδήποτε μορφή έκφρασης αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους να καταστέλλεται και να διώκεται ως παράνομη. Το κύμα των καταλήψεων και των κινητοποιήσεων σε ΕΕ και Αμερική έρχεται αντιμέτωπο με εκατοντάδες συλλήψεις αλλά και διαγραφές φοιτητών.

Η άρχουσα τάξη της χώρας, διά του πολιτικού της προσωπικού, δίνει διαπιστευτήρια σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και στο πλευρό του σιωνιστικού κράτους τρομοκράτη στηρίζει την γραμμή της γενοκτονίας και της εθνοκάθαρσης του παλαιστινιακού λαού. Γι αυτό το ντόπιο, σάπιο, πολιτικό σύστημα δεν διστάζει  να μετατρέπει τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, γι αυτό δεν ντρέπεται να μιλά για «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα» ενώ μακελεύονται γυναίκες και παιδιά.

Απέναντι στη φρίκη του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού  οφείλουμε να προτάξουμε την γραμμή της αντιπολεμικής- αντιιμπεριαλιστικής πάλης.

Η νεολαία σε Ευρώπη και Αμερική έχει, ήδη, ανοίξει το δρόμο της αντίστασης σε αυτή την εξελισσόμενη κτηνωδία. Στον ίδιο δρόμο να βαδίσει ο λαός και η νεολαία στη χώρα μας και με όπλο το συλλογικό, οργανωμένο και ανυποχώρητο αγώνα  να βάλουμε φραγμό στο φασιστικό παραλήρημα του κράτους – δολοφόνο του Ισραήλ αλλά και τους πολεμικούς σχεδιασμούς των αφεντικών του πλανήτη, που αιματοκυλούν την Παλαιστίνη, την Ουκρανία και μια σειρά άλλες περιοχές του κόσμου.

Ø  ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

Ø  ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

Ø  ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ

Ø  ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Ø  ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ

Ø  ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΕ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΣΙΩΝΙΣΜΟ – ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

Διάβασέ το »