ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΙΣΘΟΙ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ και ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΣΠΟΥΔΕΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
BANNER
|
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ
ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ! ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ! |
ΔΕΙΤΕ!
|
Σωματεία, όργανα πάλης και διεκδίκησης
Τα σωματεία συγκροτούνται με τη γραμμή της αντίστασης και της διεκδίκησης!
Ø Τα σωματεία δεν συγκροτούνται με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, νέο και παραδοσιακό! Σαν αυτόν που ασκούν ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ. Που οι εκλεγμένοι τους αντιπρόσωποι συμμετέχουν… οι μισοί, στις… μισές συνεδριάσεις του ΔΣ, και απέχουν από τις όποιες Γ.Σ. και κινητοποιήσεις αποφασίζει το σωματείο. Από την απεργία της Πρωτομαγιάς και τη διαδήλωση του Πολυτεχνείου ως την όποια στάση εργασίας και παράσταση στη ΔΙΔΕ! Το ζήτημα δεν είναι μόνο καταστατικό. Είναι κυρίως πολιτικό! Οι παρατάξεις αυτές δεν έχουν καμιά πρόθεση να ενωθούμε στο σωματείο μας για να παλέψουμε. Έχουν την αντίθετη κατεύθυνση. Να μείνει ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί να υποταχτούμε στην επίθεση της κυβέρνησης και του συστήματος.
Αυτή την κατεύθυνση εκφράζουν πριν από όλα οι θέσεις τους και η πολιτική τους. Πολιτική στήριξης των κυβερνητικών μέτρων. Από την εκλογή διευθυντών ως την αξιολόγηση, τη μαθητεία, τα «ολιγομελή» τμήματα, το σχέδιο για το νέο Λύκειο, την ομηρία-εξόντωση των αναπληρωτών, τους «σφαγμένους» μισθούς και συντάξεις. Πολιτική που τα επιχειρήματα της χρεώνουν την ευθύνη της κατάστασης στους εκπαιδευτικούς, καλλιεργούν ακόμα και ενοχές που «τολμάμε να σκεφτόμαστε» τα δικαιώματα μας. Οι παρατάξεις αυτές δεν θέλουν σωματεία-όργανα πάλης. Θέλουν σωματεία- σφραγίδες, θέλουν παραρτήματα της Διοίκησης και του ΠΥΣΔΕ, που οι παράγοντες τους θα τα χρησιμοποιούν κατά το δοκούν!
Στο τέλος και αφού έχουν κάνει ότι περνάει από το χέρι τους για να διαμορφώσουν μια διαλυτική κατάσταση «ζητάνε και τα ρέστα»: Κατηγορούν τους συναδέλφους για την μη συμμετοχή τους στο σωματείο και προτείνουν να «ενωθούμε» όλοι μαζί (ενιαίο ψηφοδέλτιο) στη γραμμή της διάλυσης! Λέμε ΟΧΙ στον κυβερνητικό συνδικαλισμό, λέμε ΟΧΙ στις δυνάμεις-στηρίγματα της επίθεσης!
Ø Τα σωματεία δεν συγκροτούνται με τον κυβερνητισμό και τη γραμμή της συνδιαχείρησης-συμμόρφωσης στην επίθεση. Με την κατεύθυνση δηλαδή που ακολουθούν η Δημοκρατική Συσπείρωση και το ΠΑΜΕ. Κατεύθυνση που δεν στοχεύει να κάνει τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές στην πάλη, αλλά «διορθωτές» της κυβερνητικής πολιτικής και εκλογική βάση των δικών τους σχεδίων. Κατεύθυνση που εκδηλώθηκε και φέτος σε μια σειρά περιπτώσεις: Στη συμπαράσταση χωρίς συλλαλητήριο(!!) στη δίκη της 16/3, στην εκλογή διευθυντών, στις επαναλαμβανόμενες «παραστάσεις διαμαρτυρίας» που εκφυλίζονται σε συζητήσεις με τον προϊστάμενο και τον δήμαρχο, στην επιλογή του χώρου συγκέντρωσης για το Πολυτεχνείο, στο σύρσιμο του σωματείου στις εκλογές για Υπηρεσιακά Συμβούλια! Ακόμα και ενόψει της ΓΣ των προέδρων το ΠΑΜΕ εναντιώθηκε σε απεργιακή πρόταση ενώ οι Παρεμβάσεις (που στηρίζει η Δημοκρατική Συσπείρωση) πρότειναν απεργία με …δεκάδες αιτήματα υπονομεύοντας έτσι την διεκδίκηση για μαζικούς μόνιμους διορισμούς!
Με αυτή την πολιτική δεν είναι πράγματι δύσκολο να βγάζουν προεδρείο μαζί με τους ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ, δεν είναι αναπάντεχο που μαζί τους παίρνουν αποφάσεις. Με αυτή την πολιτική που ζητάει ανάθεση και όχι ενεργητική συμμετοχή, που αντί για ενεργοποίηση του κόσμου βάζει τον πρόεδρο του ΔΣ σε ρόλο παράγοντα να «επιλύει» τα θέματα (όπως το ζήτημα του πρωινού και βραδινού ωραρίου) με τον προϊστάμενο, δεν υπάρχει προοπτική συγκρότησης του σωματείου.
Ø Απορρίπτουμε την πολιτική των συμβιβασμών και των ελιγμών που το μόνο που αποφεύγει είναι να μιλήσει ανοιχτά στους συναδέλφους για αυτό που αντιμετωπίζουμε.
Ø Δεν επιλέγουμε «αριστερό παράγοντα» που θα συνομιλεί για τα θέματα μας με τη διοίκηση
Ø Αγωνιζόμαστε για να γίνει το σωματείο μας δύναμη αγώνα μαζί και δίπλα με το λαό και τη νεολαία!
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΟΣ, ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Σε τρίωρη στάση εργασίας καλεί η ΔΟΕ, την Παρασκευή 24/11, με βασικό της αίτημα την θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης και ενάντια στην πολυσυζητημένη συγχώνευση των τμημάτων προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης με τα αντίστοιχα τμήματα των ΑΤΕΙ .
Εδώ χωράει και απαιτείται μεγάλη συζήτηση και για το πώς αντιλαμβανόμαστε αυτά τα αιτήματα αλλά και για το πώς τα παλεύουμε.
Είναι αλήθεια πως εδώ και χρόνια προωθείται η κατεύθυνση για ενοποίηση τμημάτων και κλάδων εργαζομένων, όπως νηπιαγωγών και βρεφονηπιοκόμων (θυμόμαστε και πέρυσι την πρόταση Μπουτάρη για παραχώρηση των νηπιαγωγείων στην αρμοδιότητα των ΟΤΑ).
Φέτος επίσης βλέπουμε τις προτάσεις Γαβρόγλου για «αυτονόμηση των σχολικών μονάδων» και δημιουργία τριμελών επιτροπών για την διοίκηση του σχολείου βάζοντας μέσα και την τοπική αυτοδιοίκηση, προωθώντας ουσιαστικά την αποδέσμευση του Υπουργείου από την ευθύνη για την λειτουργία των σχολείων, πετώντας έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία τα νηπιαγωγεία και κατακερματίζοντας τον κλάδο.
Είναι φανερό επίσης πως ξεκάθαρος στόχος είναι, μέσα από την χρόνια αδιοριστία και την κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών με μεταπτυχιακά, σεμινάρια κοκ να δημιουργήσουν εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων , διασπασμένους και ευέλικτους με κάθε λογής συμβάσεις και συνθήκες εργασίας.
Μ’ αυτή την λογική, σίγουρα οι συγχωνεύσεις των τμημάτων που αναφέραμε παραπάνω δεν είναι προς όφελος κανενός μας. Όχι βέβαια γιατί τάχα οι συνάδελφοι βρεφονηπιοκόμοι θα μας πάρουν τις δουλειές… αλλά γιατί η πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι να απογυμνώσει και την εκπαίδευση, όπως και κάθε κλάδο, από όποιο εργασιακό δικαίωμα έχει απομείνει, ανεξάρτητα από τα πτυχία και τα προσόντα οποιουδήποτε.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση το κατάλληλο «όχημα» για την κυβέρνηση είναι η υπαγωγή όλων των δομών της προσχολικής αγωγής στην τοπική αυτοδιοίκηση και η ανάμειξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δεν είναι τυχαίο πως ξαφνικά η ομοσπονδία των ιδιωτικών παιδικών σταθμών-νηπιαγωγείων στη σχετική ανακοίνωση της φαίνεται να ενδιαφέρεται για τις δουλειές που θα χάσουν οι νηπιοβρεφοκόμοι (που τους υπερεκμεταλλεύονται και ανά διαστήματα τους πετούν στο δρόμο για να «ανανεώσουν» με άλλους κοκ) και για την σχολειοποίηση που θα υποστούν τα προνήπια!
Μέσα σε αυτό το δυσμενές κλίμα έρχεται να προστεθεί και η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας που εφαρμόζεται ήδη στην πρωτοβάθμια μέσα από το νέο προεδρικό διάταγμα (βλ. τριμηνιαίο/ετήσιο εκπαιδευτικό προγραμματισμό) και που η ΔΟΕ το θεωρεί μάλλον δευτερευούσης σημασίας και εκτός θέματος αφού η απόσυρση του νέου προεδρικού διατάγματος και η απόσυρση του πλαισίου της αξιολόγησης δεν μπαίνουν καν στα αιτήματα της κινητοποίησης. Μπαίνει αντίθετα σαν βασικό και κεντρικής σημασίας το δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο και η υποχρεωτική δίχρονη προσχολική, δυστυχώς όμως αποδεσμευμένα από το πραγματικά βασικό, τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς και την εναντίωση μας σε ελαστικές σχέσεις εργασίας. Με το να μπαίνει μόνο σαν αίτημα στο τέλος του κειμένου το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί αυτήν την στιγμή, απαξιώνεται και αποπροσανατολίζει τους εργαζόμενους όσον αφορά τους στόχους πάλης. Εκτός κι αν τελικά η ΔΟΕ πιστεύει πως μπορεί να υπάρξει η δίχρονη υποχρεωτική ακόμη και χωρίς εκπαιδευτικούς ή με εκπαιδευτικούς που θα δουλεύουν ως αναπληρωτές ή ως ωρομίσθιοι.
Συνάδελφοι, ο κλάδος οφείλει να βγεί από την νωχελικότητα που έχουν επιβάλει αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, που σε μια τόσο δύσκολη περίοδο καλούν σε μια τρίωρη στάση και με αιτήματα που δεν είναι αυτά που θα συσπειρώσουν τον κλάδο και θα οδηγήσουν σε έναν παρατεταμένο αγώνα αντίστασης και διεκδίκησης.
Συμμετέχουμε μαζικά στις κινητοποιήσεις προετοιμάζοντας το κλίμα για μαζικές , δυναμικές απεργίες το επόμενο διάστημα.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
Εδώ χωράει και απαιτείται μεγάλη συζήτηση και για το πώς αντιλαμβανόμαστε αυτά τα αιτήματα αλλά και για το πώς τα παλεύουμε.
Είναι αλήθεια πως εδώ και χρόνια προωθείται η κατεύθυνση για ενοποίηση τμημάτων και κλάδων εργαζομένων, όπως νηπιαγωγών και βρεφονηπιοκόμων (θυμόμαστε και πέρυσι την πρόταση Μπουτάρη για παραχώρηση των νηπιαγωγείων στην αρμοδιότητα των ΟΤΑ).
Φέτος επίσης βλέπουμε τις προτάσεις Γαβρόγλου για «αυτονόμηση των σχολικών μονάδων» και δημιουργία τριμελών επιτροπών για την διοίκηση του σχολείου βάζοντας μέσα και την τοπική αυτοδιοίκηση, προωθώντας ουσιαστικά την αποδέσμευση του Υπουργείου από την ευθύνη για την λειτουργία των σχολείων, πετώντας έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία τα νηπιαγωγεία και κατακερματίζοντας τον κλάδο.
Είναι φανερό επίσης πως ξεκάθαρος στόχος είναι, μέσα από την χρόνια αδιοριστία και την κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών με μεταπτυχιακά, σεμινάρια κοκ να δημιουργήσουν εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων , διασπασμένους και ευέλικτους με κάθε λογής συμβάσεις και συνθήκες εργασίας.
Μ’ αυτή την λογική, σίγουρα οι συγχωνεύσεις των τμημάτων που αναφέραμε παραπάνω δεν είναι προς όφελος κανενός μας. Όχι βέβαια γιατί τάχα οι συνάδελφοι βρεφονηπιοκόμοι θα μας πάρουν τις δουλειές… αλλά γιατί η πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι να απογυμνώσει και την εκπαίδευση, όπως και κάθε κλάδο, από όποιο εργασιακό δικαίωμα έχει απομείνει, ανεξάρτητα από τα πτυχία και τα προσόντα οποιουδήποτε.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση το κατάλληλο «όχημα» για την κυβέρνηση είναι η υπαγωγή όλων των δομών της προσχολικής αγωγής στην τοπική αυτοδιοίκηση και η ανάμειξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δεν είναι τυχαίο πως ξαφνικά η ομοσπονδία των ιδιωτικών παιδικών σταθμών-νηπιαγωγείων στη σχετική ανακοίνωση της φαίνεται να ενδιαφέρεται για τις δουλειές που θα χάσουν οι νηπιοβρεφοκόμοι (που τους υπερεκμεταλλεύονται και ανά διαστήματα τους πετούν στο δρόμο για να «ανανεώσουν» με άλλους κοκ) και για την σχολειοποίηση που θα υποστούν τα προνήπια!
Μέσα σε αυτό το δυσμενές κλίμα έρχεται να προστεθεί και η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας που εφαρμόζεται ήδη στην πρωτοβάθμια μέσα από το νέο προεδρικό διάταγμα (βλ. τριμηνιαίο/ετήσιο εκπαιδευτικό προγραμματισμό) και που η ΔΟΕ το θεωρεί μάλλον δευτερευούσης σημασίας και εκτός θέματος αφού η απόσυρση του νέου προεδρικού διατάγματος και η απόσυρση του πλαισίου της αξιολόγησης δεν μπαίνουν καν στα αιτήματα της κινητοποίησης. Μπαίνει αντίθετα σαν βασικό και κεντρικής σημασίας το δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο και η υποχρεωτική δίχρονη προσχολική, δυστυχώς όμως αποδεσμευμένα από το πραγματικά βασικό, τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς και την εναντίωση μας σε ελαστικές σχέσεις εργασίας. Με το να μπαίνει μόνο σαν αίτημα στο τέλος του κειμένου το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί αυτήν την στιγμή, απαξιώνεται και αποπροσανατολίζει τους εργαζόμενους όσον αφορά τους στόχους πάλης. Εκτός κι αν τελικά η ΔΟΕ πιστεύει πως μπορεί να υπάρξει η δίχρονη υποχρεωτική ακόμη και χωρίς εκπαιδευτικούς ή με εκπαιδευτικούς που θα δουλεύουν ως αναπληρωτές ή ως ωρομίσθιοι.
Συνάδελφοι, ο κλάδος οφείλει να βγεί από την νωχελικότητα που έχουν επιβάλει αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, που σε μια τόσο δύσκολη περίοδο καλούν σε μια τρίωρη στάση και με αιτήματα που δεν είναι αυτά που θα συσπειρώσουν τον κλάδο και θα οδηγήσουν σε έναν παρατεταμένο αγώνα αντίστασης και διεκδίκησης.
Συμμετέχουμε μαζικά στις κινητοποιήσεις προετοιμάζοντας το κλίμα για μαζικές , δυναμικές απεργίες το επόμενο διάστημα.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
- ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
- ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ
- ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ- ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΕΣ
Είναι τα συνθήματα στην πύλη του πολυτεχνείου εκτός του κλίματος;“Άλλαξαν τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες” και μοιραζόμαστε πια με τους αμερικάνους κοινές αξίες όπως λέει ο Τσίπρας καθώς είναι ...διαβολικά καλοί;Το απίστευτο κρεσέντο υποτέλειας που διατυπώνεται συνολικά από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, δεν μπορεί να κρύψει, τα νέα δεινά που απειλούν το λαό μας καθώς εμπλέκουν τη χώρα στις ατέλειωτες πολεμικές επιδρομές των ιμπεριαλιστών. Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι οι ιμπεριαλιστές δεν προσφέρουν ομπρέλα προστασίας από τις “καταιγίδες” που ξεσπούν συνεχώς στην περιοχή μας, αλλά είναι οι ίδιοι, οι καταιγίδες που σαρώνουν χώρες και εξανδραποδίζουν λαούς και μπροστά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, όλοι είναι αναλώσιμοι.Οι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές δεν είναι σωτήρες, αλλά φονιάδες του λαών και μαζί ληστές του πλούτου μας. Παραρτημοποίηση και ερήμωση της χώρας. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της “εθνικής σωτηρίας” που φέρνουν τα ...δάνεια τους, εξαπολύοντας παράλληλα ταξικό πόλεμο ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα.Σήμερα 44 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη προκύπτει η ανάγκη να σπάσουμε τα δεσμά του ιμπεριαλισμού παλεύοντας ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, κόντρα στην αποδοχή του πλαισίου ένταξης σε ΝΑΤΟ-ΕΕ. Κόντρα σε υπονομευτικές λογικές που ακυρώνουν αυτή την αναγκαιότητα, την “εξαφανίζουν”, βαφτίζοντας τη χώρα μας ιμπεριαλιστική(!!!).ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ. Μ’ αυτά τα παλιά συνθήματα επιβάλλεται να ξαναδυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη, για να γίνει η χώρα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και Ο ΛΑΟΣ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ.Παλεύοντας για την ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, ενάντια στο φασισμό, διεκδικώντας ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΓιατί οι όροι εργασίας, σπουδών, διαβίωσης, θα κριθούν στη σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές και φορείς της εξαθλίωσης μας, χωρίς αυταπάτες για περιθώρια κατευνασμού, συμβιβασμού η συνθηκολόγησης. Στην οικοδόμηση Μετώπου Αντίστασης Διεκδίκησης και Πάλης. Σ΄ αυτό το πεδίο διαμορφώνεται ο συσχετισμός δύναμης, μόνο μέσα απ΄ αυτό μπορεί ν΄ αλλάξει η ζωή και το μέλλον μας.Μ' ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΕΣ
Εκδήλωση-συζήτηση Αγων. Κινήσεων Εκπαιδευτικών Σάμου
Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΤΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Εκδήλωση-συζήτηση, Σάββατο 11/11 , 6μμ,
Εμπορική Σχολή, Καρλόβασι
Όλα “κανονικά” λοιπόν...
ü Οι “φίλοι” μας δηλώνουν “πάτε καλά”. Τραμπ και Μακρόν, Λαγκάρντ και Ντάισελμπλουμ δίνουν συγχαρητήρια στον Τσίπρα για την παράδοση της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστές προστάτες, για να εντείνουν τη ληστεία και την εκμετάλλευσή τους, για να “αναβαθμιστεί” ο ρόλος της σταθερής πλατφόρμας των αμερικανονατοικών επιδρομών και με πυρηνικά. Από κοντά και ο Μητσοτάκης περιμένοντας την προαγωγή του να διαγκωνίζεται σε αντιδραστικότητα και δουλικότητα ότι ξέρει να κάνει καλύτερα αυτή την δουλειά.
ü Η ανάπτυξη έρχεται οι σταθερές εργασιακές σχέσεις ...φεύγουν. Ελαστικότητα και συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με αμοιβές κάτω από 400€ για 350.000 εργαζόμενους και με 100€ μικτά για 127.000. Με προϋπολογισμό αύξησης φόρων και μείωσης των δαπανών και πλεονάσματα(!) στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης την ίδια στιγμή που είμαστε ουσιαστικά ανασφάλιστοι χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με νέα 98 προαπαιτούμενα για την 3η αξιολόγηση για να φιλοτεχνηθεί το κυβερνητικό αφήγημα της εξόδου απ τα μνημόνια βυθίζοντας κι άλλο στην εκμετάλλευση τη φτώχεια και την εξαθλίωση που ήδη βιώνει το 1/3 του λαού μας. Με την απεργία παράνομη και τον συνδικαλισμό να υπάρχει μόνο ως κρατικό-κυβερνητικό συμπλήρωμα.
ü Ο ΟΟΣΑ σουλατσάρει στα σχολεία, οι αναπληρωτές-όσοι δεν πετάγονται στον καιάδα της ανεργίας- κοιμούνται στις παραλίες, η αξιολόγηση όπως διαπιστώσαμε και από την κυβερνητική επιχείρηση εφαρμογής της στο δημόσιο δεν θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα(!!), η μνημονιακή απαίτηση της μαθητείας για τους μαθητές των ΕΠΑΛ διαφημίζεται χωρίς τσίπα. Τόσο η τεχνολογία (myschool,e-epal) όσο και οι “επιτροπές εγγραφών” της Α/θμιας συγκροτούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου και “αυτόματου” κόφτη. Ψαλίδι για εκατοντάδες ολιγομελή των ΕΠΑΛ, αντίστοιχα κινητικότητα για τους μαθητές δημοτικών και νηπιαγωγείων ρίχνοντας τίτλους τέλους για το σχολείο της γειτονιάς. Όσο για τα κενά στα σχολεία συνεχίζονται κανονικά όπως και τα πλεονάσματα- αποτελέσματα των αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων τα 7 τελευταία χρόνια- την ίδια στιγμή που το εκπαιδευτικό δυναμικό έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3.
ü Και στην εκπαίδευση ετοιμάζεται και άλλη “κανονικότητα”. Με τις προτάσεις Γαβρόγλου για το λύκειο να ορθώνουν νέους ταξικούς φραγμούς για τους μαθητές δημιουργώντας παράλληλα νέα πλεονάσματα καθηγητών. Η αξιολογική περικύκλωση του κλάδου που χρόνια τώρα οικοδομείται με σειρά μέτρων, έχει δημιουργήσει το έδαφος για την εισβολή της αξιολόγησης στην εκπαίδευση για να “ξεβολευτούν” οι εκπαιδευτικοί, σύμφωνα με την υπουργική δήλωση. Η έκθεση του ΟΟΣΑ προαναγγέλλει αύξηση ωραρίου, συγωνεύσεις-κλεισίματα σχολείων και “αυτονομία” σχολικής μονάδας (βλέπε δραστική μείωση χρηματοδότησης).
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
Η προπαγάνδα περί “κανονικότητας” και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης
δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός.
δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός.
· Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα.
· Είναι συνέπεια της διαλυτικής κατεύθυνσης που κυριαρχεί στο συνδικαλισμό, να χειροκροτεί, να προτείνει διορθώσεις, να συμμετέχει σε διαλόγους, να εκδίδει άπειρα υπομνήματα ζητώντας “σεβασμό στο δίκιο”, αντί να οργανώνει την πάλη ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα.
· Είναι απόρροια των αμέτρητων παραστάσεων διαμαρτυρίας, δηλαδή των συζητήσεων με τον υπουργό και τις τοπικές διοικήσεις, αλλά ούτε σκέψη για απεργία.
Αυτή η “κανονικότητα” του συνδικαλισμού της ήττας και της υποταγής που διατρέχει τόσο τις ηγεσίες σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ αλλά και τις ΕΛΜΕ και τους διδασκαλικούς συλλόγους έχει συμβάλλει στην ψυχολογία ήττας που έχει επικρατήσει στον κλάδο (όπως και συνολικά στο λαό). Το μείγμα χαμηλές προσδοκίες- συνήθεια-προσαρμογή στα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα, συγκροτούν τον εγκλωβισμό του στην αδράνεια και την παραίτηση όπως αποτυπώθηκε και στις τελείως άμαζες γενικές συνελεύσεις στα σωματεία των καθηγητών.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
Το κλίμα της ηττοπάθειας και τελικά της υποταγής μπορεί και είναι ανάγκη να ανατραπεί. Όσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.
Με την έννοια αυτή, χρέος μας είναι να σπάσουμε αυτόν το εγκλωβισμό να βγούμε από το τέλμα να παλέψουμε ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας υποστηρίζοντας τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές “ιδιαιτερότητας του κλάδου”, “αταξικότητας της εκπαίδευσης” και άρα “δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της”.
Η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
Ø Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.
Ø Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ø Αυξήσεις στους μισθούς.
Ø Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Ø Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ
Το υπουργείο παιδείας χωρίς να χάνει καθόλου χρόνο, βάζει τα δυνατά του να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του για εφαρμογή της αξιολόγησης στελεχών της εκπαίδευσης και σχολικών μονάδων. Το νέο προεδρικό διάταγμα που ήρθε στην πρωτοβάθμια επισφραγίζει ουσιαστικά κάθε μια από αυτές τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για εφαρμογή της αξιολόγησης, για την αύξηση ωραρίου στους εκπαιδευτικούς, για το χτύπημα στα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.
Συγκεκριμένα το προεδρικό διάταγμα αναφέρεται σε επιπλέον ώρες για τους εκπαιδευτικούς για συναντήσεις με τον σύμβουλο σε ημέρες αργίας ή ημιαργίας. Αναφέρει επίσης πως το σχολείο δεν μπορεί να παραμείνει κλειστό πάνω από 15 ημέρες, παρά μόνο με απόφαση του Υπουργείου και μόνο για λόγους καιρικών συνθηκών και αντιλαμβανόμαστε όλοι τι σημαίνει αυτό σε περίπτωση απεργίας! Επισφραγίζει τα 25αρια τμήματα και την μετατροπή του ολοήμερου σε φύλαξη, συρρικνώνοντας μάλιστα το ολοήμερο ακόμα περισσότερο ώστε να είναι πιο εύκολη αργότερα η πλήρης απαξίωση του. Τέλος δεν θα μπορούσε να μην αναφέρεται σε τρόπους προγραμματισμού και … αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου, ένας εκ των οποίων είναι και η αποστολή του τριμηνιαίου ή ετήσιου εκπαιδευτικού προγραμματισμού.
Πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους τους συναδέλφους πως όλα αυτά τα δήθεν καινούργια είναι τελικά πολύ παλιά και όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν να τα εφαρμόσουν στα σχολεία. Όχι από κάποια ανησυχία εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος και προσπαθώντας να συμβάλουν στην βελτίωση των σχολείων και των εκπαιδευτικών αλλά για να καταφέρουν αυτό που προσπαθούν χρόνια. Να μηδενίσουν τα εργασιακά μας δικαιώματα, να αυξήσουν το ωράριο, να νομιμοποιήσουν τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας και να προχωρήσουν σε γενικευμένη ομηρία, κατηγοριοποιήσεις ακόμα και απολύσεις εκπαιδευτικών.
Συνάδελφοι/σες, μην μας ξεγελάνε! Οι πολιτικές που αφήνουν τα σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς και κατάλληλες υποδομές, οι πολιτικές που καταργούν και συγχωνεύουν τμήματα και συρρικνώνουν τον κλάδο μέσω της αδιοριστίας δεν προωθούν την αξιολόγηση προς όφελος δικό μας και της εκπαίδευσης. Η μόνη έγνοια της κυβέρνησης είναι η δέσμευση της σε ΕΕ και ΔΝΤ να δημιουργήσει εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, ευέλικτους και πειθήνιους.
Στο ανοιχτό Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου στις 19/10 μετά από πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών Σάμου το διοικητικό συμβούλιο δεσμεύτηκε στους συναδέλφους να πάρει απόφαση και να τη στείλει σε όλα τα σχολεία ότι δεν συμμετέχουμε στην διαδικασία αξιολόγησης, δεν στέλνουμε τους προγραμματισμούς. Δέσμευση την οποία ακόμη δεν έχει υλοποιήσει ενώ οι προθεσμίες τρέχουν, αφήνοντας τους συναδέλφους ακάλυπτους.
Συνάδελφοι, ως Αγωνιστικές Κινήσεις σας καλούμε
Ø Να αντισταθούμε στην προσπάθεια εφαρμογής της αξιολόγησης και κατηγοριοποίησης των εκπαιδευτικών.
Ø Να μην στείλει κανένας συνάδελφος τον τριμηνιαίο/ ετήσιο εκπαιδευτικό προγραμματισμό ή να μην στείλουμε τους επόμενους εάν έχουν ήδη σταλεί κάποιοι.
Ø Να χτίσουμε τις βάσεις για τον μαζικό, απεργιακό αγώνα που είναι αναγκαίος, για την απόσυρση του νέου προεδρικού διατάγματος και του πλαισίου αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης. Έναν αγώνα διεκδίκησης μαζικών, μόνιμων διορισμών, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την εργασιακή ανασφάλεια.
Σάμος 29/10/2017
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ
Έξω οι βάσεις και οι Αμερικάνοι
Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ με την υποστήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δίνει ρεσιτάλ φιλοαμερικανισμού και παράδοσης της χώρας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια
Το πολυσυζητημένο ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ και η συνάντησή του με τον Τραμπ έδειξαν ανάγλυφα το μέγεθος της υποταγής της αστικής τάξης της χώρας στα αφεντικά των ΗΠΑ. Χαρακτηριστική είναι η ομοφωνία και οι πανηγυρισμοί όλου του αστικού πολιτικού σκηνικού για την τιμή που του έκαναν οι φονιάδες Αμερικάνοι. Χαρακτηριστικό επίσης είναι το γεγονός ότι η μόνη ντροπαλή συστημική κριτική που καταγράφηκε είναι μην εκφραστεί η κυβέρνηση τόσο ακραία φιλοαμερικάνικα, που ξεσηκώσει την οργή των άλλων αφεντικών, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Τη στιγμή που Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Υεμένη έχουν γίνει ερείπια, τη στιγμή που η πιο δολοφονική μηχανή του πλανήτη απεργάζεται νέα πολεμικά σχέδια, τη στιγμή που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών παροξύνονται αυξάνοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για τους λαούς, η κυβέρνηση της «υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής» και «της χρησιμοποίησης των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων της χώρας», ετοιμάζεται να αναβαθμίσει τη βάση της Σούδας, να δώσει νέες βάσεις, να πληρώσει με μερικά δισεκατομμύρια την αμερικάνικη στρατιωτική βιομηχανία (ενώ και ο εκπρόσωπος του γαλλικού ιμπεριαλισμού Μακρόν, στο πρόσφατο ταξίδι του, ντίλαρε και αυτός γαλλικά όπλα!).
Ο λαός και η εργατική τάξη της χώρας θα ξαναπληρώσουν από την τσέπη τους (και ίσως και με το αίμα τους) την υποταγή της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, την εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.
Η «Δεύτερη Φορά Αριστερά» αφού ξεπέρασε τους προηγούμενους στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής μνημονίων, τους ξεπερνάει και στο φιλοϊμπεριαλισμό. Μητσοτάκης, Γεννηματά και οι διάφορες συστημικές γλάστρες συμφωνούν και προσπαθούν να κρύψουν τη ζήλια τους.
Σε ένα τέτοιο φόντο, η υποχώρηση των κάποτε ισχυρών αντιιμπεριαλιστικών αντανακλαστικών του λαού και του κινήματος (μεγάλη επιτυχία του συστήματος με την αρωγή της πολυποίκιλης κοσμοπολίτικης αριστεράς) αφήνει έδαφος στο σύστημα και αποτελεί εγγύηση για χειρότερες εξελίξεις για το λαό μας.
Αποτελεί καθήκον ζωής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού και αντιβασικού κινήματος που θα παλεύει μαζί με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους πραγματικούς και κοινούς εχθρούς.
· Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ.
· Καμία νέα βάση στη χώρα – Να κλείσει η βάση της Σούδας.
· Όχι στον φασισμό, στον εθνικισμό, στους άδικους πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών.
· Αλληλεγγύη στους αγώνες των λαών.
Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης
Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης, για να κλιμακώσει την επίθεσή της
(*) Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 810, στις 14/10/2017
Πραγματοποιήθηκε στις ΕΛΜΕ όλης της χώρας κύκλος γενικών συνελεύσεων ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, απόπειρα γενικών συνελεύσεων. Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ) είχε εισηγηθεί πλαίσιο μιας σαφούς υποστήριξης της κυβέρνησηςστην... κοινή πορεία εξόδου από τα μνημόνια (αυτό ήταν το πνεύμα του πλαισίου). Το γεγονός αυτό από μόνο του λειτουργούσε διαλυτικά και αποσυσπειρωτικά. «Κούμπωσε» με την ψυχολογία ήττας που διακρίνει τον κλάδο -αλλά και όλο τον λαό- κι έδωσε ένα αποτέλεσμα παρουσίας λίγων δεκάδων εκπαιδευτικών ανά ΕΛΜΕ. Οι συνελεύσεις κατέληξαν σε ανοιχτά ΔΣ,ενώ η συζήτηση σε πολλές περιπτώσεις καταπιάστηκε με ζητήματα εργασιακής καθημερινότητας και προσομοίασε σε... ανοιχτά ΠΥΣΔΕ (συνδιοικητικά όργανα ανά εκπαιδευτική περιοχή).
Στην ποικιλία των «αιτημάτων» της ΟΛΜΕσυμπεριλαμβάνονταν το... πάγιο -σε όλο τον εκπαιδευτικό αστικό και ρεφορμιστικό συνδικαλιστικό κόσμο- αίτημα για «επιμόρφωση», το επικίνδυνο αίτημα για «Λύκειο αυτόνομη μορφωτική βαθμίδα», το κυβερνητικό αίτημα για «αξιόπιστο απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και πρόσβαση στην Γ/θμια μετά το απολυτήριο με πανελλαδικές εξετάσεις» και άλλα... πάγια, κάτω από το καπέλο της ανατροπής «των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και ύφεσης, των πολιτικών ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ», μιας και κυβέρνηση δεν υπάρχει για την ΟΛΜΕ στην ελληνική κοινωνία... Οι δύο (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ) και μισή (ΠΕΚ) κυβερνητικές παρατάξεις απέδειξαν ποσό επίπλαστες είναι οι διαφωνίες των κομματικών τους φορέων και πόσο στενά μπορούν να συνεργαστούν στην κατεύθυνση της πλήρους απαξίωσης και διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Με μπόλικο θράσος, τέλος, αυτή η πολύ φερέγγυα ΟΛΜΕ ζήτησε από τον κλάδο «εξουσιοδότηση κήρυξης 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης, εάν υπάρξει αιφνιδιασμός από τη μεριά του Υπουργείου».
Αντίστοιχο πρόγραμμα δράσης-αδράνειας πρότεινε και το ΠΑΜΕ: Τις μερικές δεκάδες αιτήματα του πολιτικού του πλαισίου τις υποστήριξε με πρόταση για «24ωρη απεργία, σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών», αλλά και αυτό όχι... με τους 70.000 εκπαιδευτικούς της Β/θμιας εκπαίδευσης μόνους τους, αλλά «μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»!
Όπως είναι φανερό, η λέξη απεργία αποτελεί πλέον μια απαγορευμένη λέξη για την αστική και ρεφορμιστική συνδικαλιστική ηγεσία. Το γεγονός αυτό στη χειρότερη περίπτωση αποτελεί ανοιχτή απεργοσπασία και στην καλύτερη υποταγή και βόλεμα στον αρνητικό συσχετισμό.
Οι Παρεμβάσεις πρότειναν συγκεκριμένο απεργιακό βήμα μέσα στον Οκτώβρη (κάτι που είναι θετικό), αλλά με ένα πλαίσιο που καταλήγει πιθανά σε νέο ατομικό ρεκόρ των Παρεμβάσεων με καμιά εκατοστή αιτήματα!Προβληματική παραμένει η λογική υπεράσπισης των φοβερών και τρομερών αποφάσεων των συνεδρίων της ΟΛΜΕ, καθώς «παραμένουν σε ισχύ όλα τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις του κλάδου όπως διαμορφώθηκαν από το 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ψηφίστηκαν από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ του Σεπτεμβρίου του 2013 από χιλιάδες εκπαιδευτικούς, επιβεβαιώθηκαν στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ». Θυμίζουμε, ότι οι όποιες θετικές αποφάσεις έχουν παρθεί σε συνέδρια έχουν ξεπουληθεί στην πραγματικότητα από όσους απλώς ήθελαν να τις χρησιμοποιήσουν για να ανέλθουν στο αστικό πολιτικό παιχνίδι.
Με όλα αυτά τα δεδομένα, το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έγινε στις 5 Οκτώβρη δεν κατάφερε να συσπειρώσει στην Αθήνα πάνω από 150 ανθρώπους και στη Θεσσαλονίκη πάνω από λίγες δεκάδες. Στην Αθήνα, μόνο αηδία προκαλούσε η «αγωνιστική» επιστροφή διαφόρων ξεφωνημένων καθεστωτικών συνδικαλιστών, οι οποίοι έπιασαν τις ντουντούκες, ενώ σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του θα είχαν πεταχτεί με τις κλωτσιές έξω από τους κόλπους του, με βάση τα άθλια έργα τους ενάντια στον κλάδο.
Ένα τέτοιο κλίμα αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και του συστήματος. Νιώθει, ότι έχει λυμένα τα χέρια της να κλιμακώσει την επίθεση μέσω του «νέου λυκείου», αλλά και της αξιολόγησης και της παραπέρα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Πρέπει ωστόσο να γίνει κάτι ξεκάθαρο. Η προπαγάνδα περί «κανονικότητας» και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός. Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Είναι διαπιστωμένο ιστορικά, ότι και οι πιο γελοίες πολιτικές συστημικές λύσεις μπορούν να δείχνουν σοβαρές, ότι και τα πιο μεγάλα αδιέξοδα του συστήματος είναι από αυτό διαχειρίσιμα στο βαθμό που η εργατική τάξη και ο λαός είναι ανασυγκροτημένοι.
Με την έννοια αυτή, χρέος των οργανωμένων δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα (ιδιαίτερα εκείνων που θέλουν να είναι κομμουνιστικές), αλλά και των ανένταχτων αγωνιστών είναι να παλέψουν ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας και να υποστηρίξουν τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές «ιδιαιτερότητας του κλάδου», «αταξικότητας της εκπαίδευσης» και άρα «δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της». Με άλλα λόγια, παρά το γεγονός ότι οι ρεφορμιστικές αυταπάτες είναι βαθιά ριζωμένες στους χώρους της εκπαίδευσης (ως ένα από τα αποτελέσματα της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης που δυσκολεύει την καθαρή ταξική τοποθέτηση στα ζητήματα) η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στον δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
Ø Μαζικούς μόνιμους διορισμούς - Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στη κοινωνία - Όχι στις απολύσεις.
Ø Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης - αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ø Αυξήσεις στους μισθούς.
Ø Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα - όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Ø Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ&Ν
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ&Ν ΣΑΜΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ/18.30/ Δ.Σ ΜΕΣΑΙΟΥ ΚΑΡΛΟΒΑΣΙΟΥ.
Σε μια δυσμενή περίοδο για τον κλάδο, αλλά και τους εργαζόμενους συνολικά, καλείται η Πρώτη Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας, αρκετά αργοπορημένα! Μπροστά στην επόμενη αξιολόγηση από τα ξένα αφεντικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ετοιμάζει νέους αντιλαϊκούς νόμους , νόμους που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις, με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος. Κάποια μόνο παραδείγματα από τα 113 προαπαιτούμενα που ψηφίστηκαν είναι η εφαρμογή της αξιολόγησης στελεχών της εκπαίδευσης και σχολικών μονάδων, η αύξηση ωραρίου των εκπαιδευτικών και το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, με την επιβολή του 50% των μελών ως αναγκαίο ποσοστό για να κηρυχθεί απεργία από πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο.
Το τεράστιο πρόβλημα της εργασιακής ανασφάλειας των αναπληρωτών παραμένει άλυτο και διογκώνεται με τα χρόνια, μιας και στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να το αντιμετωπίσει αλλά να το κατοχυρώσει ως καθεστώς και να προχωρήσει στην καθιέρωση της ελαστικής εργασίας και στο χώρο της εκπαίδευσης. Οι εξαγγελίες για 20.000 διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών έγιναν «κανένας διορισμός στο δημόσιο, μέχρι και το 2020», οι μεγάλες α’ φάσεις κρύβουν τις απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών και η κινητικότητα μόνιμων και αναπληρωτών συναδέλφων σε 3 και 4 σχολεία για συμπλήρωση ωραρίου είναι πλέον καθημερινότητα. Μέσα σε όλα αυτά έρχεται για άλλη μια χρονιά η εφαρμογή της αξιολόγησης, (φέτος στα Νηπιαγωγεία και με διμηνιαίο εκπαιδευτικό προγραμματισμό) να μας υπενθυμίσει, σε μόνιμους και αναπληρωτές, πως ποτέ δεν θα είμαστε αρκετά ικανοί και επαρκείς ώστε να μην υπάρχει το ενδεχόμενο της απόλυσης.
Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, «το Λύκειο Γαβρόγλου» καθιστά ξεκάθαρο σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και λαϊκές οικογένειες πως η υποχρεωτική εκπαίδευση είναι ταξική κι αφορά μόνο λίγους κι εκλεκτούς.
Η παράσταση διαμαρτυρίας του Συλλόγου στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκ/σης και το Δήμο Σάμου, στις 29/09, μας απέδειξε για άλλη μια φορά πως δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από μια … «ανταλλαγή απόψεων» με την διοίκηση, που άλλωστε ο ρόλος της και η δουλειά της είναι ακριβώς η ομαλή εφαρμογή των εκάστοτε κυβερνητικών επιταγών. Για να σπάσουμε το κλίμα της ηττοπάθειας και της συνδιαλλαγής που επικρατεί στον κλάδο πρέπει να δυναμώσουμε τις μαζικές διαδικασίες του σωματείου κι όχι να στηριζόμαστε σε αυτόκλητους σωτήρες.
Παλεύουμε για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών.
Ø Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.
Ø Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ø Αυξήσεις στους μισθούς.-κατάργηση στο πάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων
Ø Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Ø Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου -ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
24ωρη απεργία μέσα στον Οκτώβρη με νέες γενικές συνελεύσεις και νέα συνέλευση προέδρων αμέσως μετά – Διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ agkiniseissamou.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)











