ΤΕΤΑΡΤΗ 2/10 -ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 2/10 -ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10 π.μ στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΜΟΥ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ,ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Ιμπεριαλιστές και κεφαλαιοκράτες ιδού η χώρα σας και ο λαός σας...

            Αυτή είναι η ουσία του κυβερνητικού καλέσματος για επενδύσεις . Αυτή είναι η “ανάπτυξη” που φέρνουν στη χώρα. Αυτό νομοθετεί το κυβερνητικό  “αναπτυξιακό νομοσχέδιο”. Τη νόμιμη παράδοση του φυσικού πλούτου του τόπου μας.  Τη ληστεία καθε δημόσιου αγαθού. Σχεδιασμός -έλεγχος-υλοποίηση όλα στο κεφάλαιο. Fast track, χωρίς εμπόδια και αναστολές, η γη, ο αέρας και η θάλασσα ξεπουλιούνται  “μπιρ-παρά”.

            Και οι εργαζόμενοι και η νεολαία παραδίνονται χωρίς δικαιώματα, δούλοι των ξένων και ντόπιων αφεντικών. Ποιες συλλογικές συμβάσεις, ποιες σταθερές εργασιακές σχέσεις, άγνωστες λέξεις. Υπέρτατος νόμος η ανταγωνιστικότητα, τα κέρδη των “επενδυτών”. Όλα και όλοι πρέπει να υποταχθούν σ' αυτή την “ανάπτυξη”. Όλη η χώρα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη εκμετάλλευσης. Μαζί και πλατφόρμα εξόρμησης -με βάσεις παντού- των Αμερικανονατοϊκών. Αυτό είναι το κυβερνητικό όραμα για τη χώρα. Πεδίο βολής -φαιό νταμάρι -εργασιακό κάτεργο. Ακριβώς γι' αυτό θέλουν να επιβάλλουν σιωπή  νεκροταφείου...

Σκασμός. !!! Μιλάει και αποφασίζει ο υπουργός...

            Αυτός σύμφωνα με το “αναπτυξιακό νομοσχέδιο” θα ορίζει και θα καθορίζει τη λειτουργία και τη δράση -την αδράνεια δηλαδή- των σωματείων. Παρέλαβαν από το ΣΥΡΙΖΑ τον απεργοκτόνο νόμο του  για να φέρουν ολοκληρωτικά χτυπήματα στην συλλογική και οργανωμένη πάλη. Οι διατάξεις για το Γενικό Μητρώο των συνδικαλιστικών οργανώσεων, η καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την διεξαγωγή απεργίας και η δημιουργία ιστοσελίδας, όπου οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα μπορούν να δημοσιοποιούν τις ανακοινώσεις τους, ώστε να περιοριστεί το φαινόμενο της αφισοκόλλησης(!), αποτελούν τους ηλεκτρονικούς κόφτες της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και των δημοκρατικών δικαιωμάτων στους χώρους δουλειάς. Προσβλέπουν στον ασφυκτικό-πλήρη έλεγχο της εσωτερικής ζωής των σωματείων, την κατάργηση των καταστατικών τους και των Γενικών Συνελεύσεων, το θάψιμο της απεργίας. Με πρόσχημα τη διαφάνεια επιχειρούν να επιβάλλουν το φακέλωμα των εργαζομένων, την παρακολούθηση και καταγραφή κάθε κίνησής τους.

Δεν είμαστε ούτε likers, ούτε followers αλλά
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

          Το σύστημα τα κόμματα και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που το υπηρετούν, θέλουν τους εργαζόμενους αδρανείς και άβουλους. Τελικά μοιραίους για τη ζωή τους. Μας θέλουν ψηφοφόρους, διάδικους στα δικαστήρια να μοιράζουμε 20€ σε δικηγόρους, και τώρα επιχειρούν  να αποδομήσουν καθε δυνατότητα συλλογικής σκέψης, ζύμωσης, αντιπαράθεσης και οργανωμένης και μαζικής στάσης καταργώντας ουσιαστικά τις Γενικές Συνελεύσεις των σωματείων. Θέλουν τοπίο έρημο, ξερίζωμα των όποιων δυνατοτήτων- προϋποθέσεων υπάρχουν για να αντιδράσουν οι εργαζόμενοι, τον πλήρη αφοπλισμό τους. Οι προθέσεις αυτές φάνηκαν με την απόφαση να κυρηχτεί παράνομη η  απεργία της ΠΝΟ τη προσαγωγή 8 οικοδόμων από ομάδα ΔΙΑΣ αλλά και τον απεργοσπαστικό ρόλο των εργατοπατέρων.

Οι απαντήσεις ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ  ΑΓΩΝΑ

            Η απεργία στις 24/9 ανέδειξε πως απαιτείται σκληρή κι επίμονη δουλειά στην κατεύθυνση της συγκρότησης των δυνάμεων των ίδιων των εργαζόμενων, ώστε να αντιμετωπίσουν την επίθεση των δυνάμεων του συστήματος και της εργοδοσίας και τις αντιλήψεις που προωθούν. Ώστε να ξεφύγουν από την ηττοπάθεια και τις κοινοβουλευτικές και ρεφορμιστικές αυταπάτες, να βγουν από το φαύλο κύκλο της αποσυγκρότησης. Δεν υπάρχει κανένας “αυτόματος” μηχανισμός ενεργοποίησης των εργαζόμενων, της νεολαίας και του λαού ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Με βάση αυτά δρα διαλυτικά είτε η “συνομωσία σιωπής”, είτε η απόδραση από αυτό το καθήκον της πάλης ενάντια στο κυβερνητικό νομοσχέδιο παλεύοντας για τα άλλα...

Η ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΣΧ ΕΚΤΡΩΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΘΕΙ!

            Τώρα που φαίνεται καθαρά σε όλους ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, οι οποίες θα συνεχίσουν ακόμα πιο αποφασιστικά στην γραμμή της αδράνειας και της υποταγής – έως και της ανοιχτής υποστήριξης της αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής. Τώρα είναι η ώρα να ξεκινάμε να συγκροτούμε τη μόνη δυνατή απάντηση. Να οργανώσουμε τους δικούς μας αγώνες. Με το δικό μας σχεδιασμό, για τα δικά μας συμφέροντα. Κόντρα στην υποταγή σε εικονικά κινήματα και θεαματικά γεγονότα, με πραγματικές κινήσεις και συνελεύσεις στα Πρωτοβάθμια Σωματεία, στις ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ. Με Επιτροπές Αγώνα. Να οικοδομήσουμε κινήσεις κοινής δράσης με στόχο την εξυπηρέτηση του κινήματος και την έξοδο των εκπαιδευτικών σε αγωνιστικούς δρόμους.  

Η «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ- ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ!
ΕΞΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ! ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Διάβασέ το »

ΝΑ ΚΑΛΕΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

ΝΑ ΚΑΛΕΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

Σε κλίμα «ανησυχητικής»  ησυχίας πέρασαν για το σωματείο μας οι προηγούμενες ημέρες,  που υποτίθεται,  προετοιμάζονταν ο κλάδος για την πανελλαδική απεργία στις 24/09. Δυστυχώς, με ευθύνη του Δ.Σ.  και κυρίως της πλειοψηφούσας παράταξης (Ενωτική Δημοκρατική Κίνηση) δεν δόθηκε  η ευκαιρία στους συναδέλφους να βρεθούν σε γενική συνέλευση, να ενημερωθούν και να συζητήσουν για το πολυνομοσχέδιο οδοστρωτήρα που  θα κατατεθεί το  επόμενο διάστημα προς ψήφιση. Αποτέλεσμα, λοιπόν, της ελλειμματικής ενημέρωσης των συναδέλφων ήταν και η μικρή συμμετοχή εκπαιδευτικών στην απεργιακή συγκέντρωση στο Βαθύ. Η ΑΔΕΔΥ επίσης σε μια προσπάθεια υποβάθμισης του ζητήματος καλεί σε τρίωρη στάση εργασίας στις 2/10 κι όχι σε μια νέα 24ωρη και γύρο Γενικών Συνελεύσεων. Μόνο η δική μας μαζική συμμετοχή  μπορεί να πιέσει τις ομοσπονδίες και να δημιουργήσει πράγματι κινηματικές διαδικασίες.

            Η περίοδος μόνο εφησυχασμό δεν επιτρέπει! Το “αναπτυξιακό” πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ έρχεται ουσιαστικά να συμπληρώσει και να πάει ένα βήμα παραπέρα την πολιτική που ακολούθησε και ο ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα χρόνια. Θέλουν να ξεμπερδεύουν, όσο το δυνατό γρηγορότερα, με όποιο εργατικό και συνδικαλιστικό δικαίωμα έχει απομείνει Το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, η ηλεκτρονική ψηφοφορία για προκήρυξη απεργίας, η θεσμοθέτηση του υπουργού εργασίας(!) ως αρμόδιο για την αντιπροσωπευτικότητα των σωματείων και η πλήρης διάλυση των συλλογικών συμβάσεων είναι μόνο κάποια παραδείγματα από  την βαρβαρότητα που διαχέεται σε όλο το πολυνομοσχέδιο.

             Μας είναι γνωστό πως εδώ και πολλά χρόνια ο συνδικαλισμός έχει δυσφημιστεί με τον χειρότερο τρόπο από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες των ομοσπονδιών. Δεν είναι λίγες οι φορές που ζήσαμε το ξεπούλημα του αγώνα των εργαζομένων σε τραπέζια διαλόγων και παζαριών με τα υπουργεία. Δεν μας είναι άγνωστη η αδράνεια και οι πελατειακές σχέσεις που έχουν διαμορφώσει οι ηγεσίες των ΔΟΕ και ΑΔΕΔΥ χρόνια τώρα μέσα στα σωματεία. Έχουν, λοιπόν, οι ίδιοι στρώσει το έδαφος για τα σωματεία-σφραγίδες, που δεν ενεργοποιούν τους εργαζομένους και δεν παλεύουν τις διεκδικήσεις τους. Θα δεχόντουσαν ευχαρίστως το κράτος να διαμορφώσει τους συλλόγους μας, εάν τους πετούσαν κάποια ψίχουλα για τις προσωπικές και κυβερνητικές τους φιλοδοξίες.

            Αυτό όμως καθόλου δεν σημαίνει πως οι εργαζόμενοι πρέπει να παραιτηθούν από τον αγώνα. Αντιθέτως, σημαίνει ότι οφείλουμε να βάλουμε όλη μας την δύναμη να αντιταχθούμε στην παραίτηση και την απογοήτευση.  Να αρνηθούμε τον κρατικό και εργοδοτικό έλεγχο των σωματείων. Να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια μας! Να δυναμώσουμε τα σωματεία μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις  και αγωνιστικές αποφάσεις.

             Καλούμε το Δ.Σ. του Συλλόγου να αναλάβει τις ευθύνες του αυτήν την τόσο κρίσιμη περίοδο και να αποφασίσει επιπλέον τρίωρη που να καλύπτει όσο το δυνατόν περισσότερους συναδέλφους και να καλέσει άμεσα σε γενική συνέλευση του κλάδου.

Διάβασέ το »

ΑΦΙΣΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝ.ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ 20/9 6:30μμ ΕΠΑΛ ΣΑΜΟΥ

Διάβασέ το »

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Διάβασέ το »

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΛΑ-ΑΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 24ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Διάβασέ το »

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα – Κάτω τα χέρια από την απεργία

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝ.ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ 20/9 6:30μμ ΕΠΑΛ ΣΑΜΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!

10.00 π.μ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΜΟΥ

Το τίτλο του “οδοστρωτήρα” για τα λαϊκά δικαιώματα θέλει να επιβεβαιώσει η κυβέρνηση της ΝΔ, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας με γοργό ρυθμό απανωτά χτυπήματα ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Παρά την απογείωση της προπαγάνδας και τα χυδαία ξεσαλώματα των ΜΜΕ που κάνουν το μαύρο-άσπρο, η ΝΔ “επενδύει” στην καταστολή, στην κατάργηση πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών για να στηρίξει την επίθεσή της. Με “τάξη και νόμο”, με τρομοκρατία και χειραγώγηση επιχειρεί η κυβέρνηση να εμποδίσει το κόσμο της εργασίας να κινηθεί κόντρα στην αντιδραστική της πολιτική, υπερασπίζοντας τα δικαιώματά του, τη ζωή του.

Στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης αλλά και στη ΔΕΘ διατυπώθηκε η πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου. Συγκεκριμένα εξήγγειλε:

·         Τη καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την διεξαγωγή απεργίας.

·         Τη δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζόμενων και όσων συμμετέχουν σ' αυτές.

·         Τη δημιουργία ειδικής ιστοσελίδας, όπου οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα μπορούν να δημοσιοποιούν τις ανακοινώσεις τους ηλεκτρονικά, ώστε να περιοριστεί το φαινόμενο της αφισοκόλλησης.

            Δεν πρόκειται για “ψηφιοποίηση” του συνδικαλισμού αλλά για ηλεκτρονικό κόφτη της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και των δημοκρατικών δικαιωμάτων στους χώρους δουλειάς. Τους παρέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ τον απεργοκτόνο νόμο του αλλά και τον οικονομικό-πολιτικό έλεγχο των συνδικάτων μέσω της έκδοσης ΑΦΜ (σαν να είναι επιχειρήσεις) και αυτοί επιδιώκουν ολοκληρωτικά χτυπήματα στην συλλογική και οργανωμένη πάλη. Προσβλέπουν στον ασφυκτικό-πλήρη έλεγχο της εσωτερικής ζωής των σωματείων, την κατάργηση των καταστατικών τους και των Γενικών Συνελεύσεων, το θάψιμο της απεργίας. Με πρόσχημα τη διαφάνεια επιχειρούν να επιβάλλουν το φακέλωμα των εργαζομένων, την παρακολούθηση και καταγραφή κάθε κίνησής τους.

            Δεν τους αρκεί που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι μαριονέτες, το μακρύ χέρι του κράτους και των κυβερνήσεών του μέσα στα συνδικάτα. Δεν τους αρκεί που εδώ και πολλά χρόνια ο εργατοπατερισμός στη ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ-ΟΛΜΕ-ΔΟΕ έχει εξευτελίσει τις έννοιες αγώνας, αντίσταση, διεκδίκηση, απεργία  αντικαθιστώντας με την αδράνεια, την υποταγή, το κοινωνικό εταιρισμό, τη τουφεκιά. Δεν τους αρκεί που η συντριπτική πλειοψηφία των απεργιών κρίνονται στα δικαστήρια παράνομες, οι καταδίκες αγωνιστών, οι επιστρατεύσεις. Θέλουν τοπίο έρημο, ξερίζωμα των όποιων δυνατοτήτων- προϋποθέσεων υπάρχουν για να αντιδράσουν οι εργαζόμενοι, τον πλήρη αφοπλισμό τους. Σε αυτό το τοπίο, οι αντιλήψεις εκείνες που νομιμοποιούν τη συνδιαχείριση και τη σύγχυση γύρω από το “τι είναι συνδικαλισμός”, μέσω της συμμετοχής σε συνδιοικητικά όργανα (ΠΥΣΠ-ΔΕ) είναι “βούτυρο στο ψωμί” της κυβέρνησης, λειτουργούν αποπροσανατολιστικά και τελικά υπονομεύουν τη μάχη που πρέπει να δοθεί.

            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, η νέα σαρωτική επίθεση που ετοιμάζουν απαιτεί την απαγόρευση του δικαιώματός μας να οργανωνόμαστε και να παλεύουμε έξω από τον έλεγχο του κράτους και των μηχανισμών του. Προκύπτει από τα πράγματα η ανάγκη να αγωνιστούμε για να μπορούμε να αγωνιζόμαστε. Συμμετέχοντας-μαζικοποιώντας τις Γενικές Συνελεύσεις, αποφασίζοντας απεργία, διεκδικώντας τα εργασιακά μας δικαιώματα και το δικαίωμα των μαθητών μας να σπουδάζουν.

            Σ' αυτούς τους αγώνες και μέσα από αυτούς θα φράξουμε το δρόμο στα κυβερνητικά σχέδια, θα υπερασπίσουμε την ελεύθερη και ανεξάρτητη από κράτος και κυβέρνηση συνδικαλιστική δράση. Ανασυγκροτώντας ΕΛΜΕ και Διδασκαλικούς Συλλόγους, μετατρέποντας τους σε εργαλεία πάλης στα χέρια μας, όχι σε κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά παραρτήματα. Οικοδομώντας πρωτοβουλίες κοινής δράσης με στόχο την διαμόρφωση όρων μαζικής αντίστασης και πάλης.

ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΟΧΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Διάβασέ το »

Ο λαός να μιλήσει με την οργάνωση αγώνων!

Η νέα χρονιά μέσα σε σκηνικό αντιδραστικής επίθεσης σε όλα τα μέτωπα.

Ο λαός να μιλήσει με την οργάνωση αγώνων!

Κάθε φέτος και χειρότερα! Σε ένα πνιγηρό, απολύτως μαύρο και αντιδραστικό κλίμα σε όλους τους τομείς -εκτός και εντός εκπαίδευσης- ξεκινάει η νέα σχολική χρονιά. Η κυβέρνηση της ΝΔ βιάζεται να πιάσει την επίθεση ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα από το σημείο που την άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ – και να την οξύνει παραπέρα.

-  Με την πιο αποφασιστική κατάργηση του… καταργημένου πανεπιστημιακού Ασύλου, με την χοντροκομμένη όξυνση (επί το αντιδραστικότερο) του θεσμικού πλαισίου απεργοκτονίας και ελέγχου των συνδικάτων (που προώθησε αποφασιστικά ο ΣΥΡΙΖΑ), με απανωτές επιχειρήσεις καταστολής σε εφαρμογή του μητσοτακικού δόγματος «το κράτος είναι τα ΜΑΤ», η κυβέρνηση θέλει να στείλει το μήνυμα στα αφεντικά της και το λαό ότι θα συντρίψει κάθε προσπάθεια του λαού να σηκώσει κεφάλι.

- Με μια σειρά νομοθετικές παρεμβάσεις, επισημοποιεί την πολύ πραγματική (και χωρίς να χρειάζεται θεσμική κάλυψη) πλήρη εργοδοτική ασυδοσία, που ασφαλώς συνοδεύεται με ξυλοδαρμούς και τρομοκράτηση εργαζομένων από τα αφεντικά τους, όταν απαιτήσουν δεδουλευμένα ή στοιχειώδη δικαιώματα. Ταυτόχρονα ετοιμάζει νέο χτύπημα στα ασφαλιστικά δικαιώματα μέσω της παραπέρα αλλαγής της δομής του ασφαλιστικού συστήματος.

- Με μια σειρά κινήσεις επισπεύδει την παράδοση φιλέτων (Ελληνικό, ΔΕΗ κλπ) στο μεγάλο ιμπεριαλιστικό και ντόπιο κεφάλαιο. Και με πλήρη έλεγχο των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, παρουσιάζει μια εικονική πραγματικότητα για να κάνει το μαύρο άσπρο και για να διευκολύνει την ένταση της επίθεσης κρατώντας το λαό στο περιθώριο.

- Και βέβαια, η ΝΔ μετά τα καραγκιοζιλίκα που έκανε απέναντι στη συμφωνία των Πρεσπών, τρέχει τώρα να θυμίσει πόσο αμερικανόδουλη είναι, με δηλώσεις ουσιαστικής υποστήριξης της συμφωνίας, αλλά και με την παντελώς άθλια ευθυγράμμισή της στο θέμα του ιρανικού δεξαμενόπλοιου. Η αδιάκοπη πολιτική ΟΛΩΝ των κυβερνήσεων εμπλέκει τη χώρα στους τυχοδιωκτικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή και υποθάλπτει το προσφυγικό δράμα με πολιτικές φαιού χρώματος.

- Με μια σειρά δηλώσεις προθέσεων στην εκπαίδευση, μονιμοποιεί την πολιτική της αδιοριστίας, ετοιμάζεται για το πέρασμα νέων ταξικών μέτρων (βάση του 10), προετοιμάζει την τρομοκράτηση εκπαιδευτικών και την κατηγοριοποίηση σχολείων μέσω της αξιολόγησης, την κακόφημη «αυτονομία της σχολικής μονάδας». Είναι προκλητικό ότι όλα αυτά τα προωθεί μια ομάδα πολιτικών στελεχών που στα ιδιωτικά που σπούδασαν ούτε βάση του 10 τους ζητήθηκε, ούτε και καμία «αξιολόγηση» έχουν περάσει πέραν του γεγονότος ότι σύχναζαν στις δεξιώσεις της αστικής τάξης και έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη του συστήματος για το πέρασμα των αντιδραστικών πολιτικών.

Όλη αυτή η πραγματικότητα πάτησε πάνω στην τεράστια προσφορά του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα. Εφάρμοσε την ίδια πολιτική πουλώντας εικονική φιλολαϊκότητα, λέρωσε της ιδέες της αντίστασης και της Αριστεράς και πέτυχε την αδρανοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Για να δούμε τι μας περιμένει, αρκεί να εντοπίσουμε ότι αυτός η μνημονιακός και αντιλαϊκός ΣΥΡΙΖΑ νιώθει αρκετά… αριστερός και ετοιμάζεται για την ακόμα μεγαλύτερη υπευθυνοποίησή του απέναντι στο σύστημα. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από όλους αυτούς. Όπως δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, οι οποίες θα συνεχίσουν ακόμα πιο αποφασιστικά (όπως έδειξαν και τα συνέδρια) στην γραμμή της αδράνειας και της υποταγής – έως και της ανοιχτής υποστήριξης της αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής.

Μόνη λύση είναι, εμείς οι εργαζόμενοι, να οργανώσουμε τους δικούς μας αγώνες. Με το δικό μας σχεδιασμό, για τα δικά μας συμφέροντα. Κόντρα στην υποταγή σε εικονικά κινήματα και θεαματικά γεγονότα, με πραγματικές κινήσεις και συνελεύσεις στα Πρωτοβάθμια Σωματεία, στις ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ. Με Επιτροπές Αγώνα. Να οικοδομήσουμε κινήσεις κοινής δράσης με στόχο την εξυπηρέτηση του κινήματος και την έξοδο των εκπαιδευτικών σε αγωνιστικούς δρόμους. Να χτίσουμε εστίες αντίστασης για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα. Να προσπαθήσουμε να τις οδηγήσουμε σε ένα κοινό σημείο συγκρότησης ενός Μετώπου Αντίστασης στην επίθεση και Διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας.

·         Ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό.

·         Για ζωή και δουλειά με δικαιώματα - Για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, για μαζικούς μόνιμους διορισμούς και μονιμοποίηση των αναπληρωτών.

·         Για Δωρεάν Δημόσια Παιδεία – ενάντια τους ταξικούς φραγμούς – ενάντια στην αξιολόγηση και την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών – στην «αυτονομία» της σχολικής μονάδας.

·         Να κάνουμε βήματα για το χτίσιμο σωματείων ανεξάρτητων από το κράτος, τις κυβερνήσεις και τις εργοδοσίες.

Διάβασέ το »

Αναπληρωτές: Το δούλεμα και η αδιοριστία συνεχίζονται!

Αναπληρωτές:

Το δούλεμα και η αδιοριστία συνεχίζονται!

     Συνάδελφοι,

 

     Για ακόμα μια χρονιά είναι γεγονός! Η αγωνία και το άγχος δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών παρατείνεται. Η κυβέρνηση της ΝΔ, πατώντας πάνω στον δρόμο της πολιτικής της αδιοριστίας αλλά και του κατακερματισμού του κλάδου των εκπαιδευτικών που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, «έκλεισε» την κουβέντα για διορισμούς στην γενική Παιδεία λέγοντας ότι «θα εξεταστούν ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες», ενώ για την Ειδική Αγωγή υποσχέθηκε να υλοποιηθούν (οι 4500) «όταν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες από τον ΑΣΕΠ».

      Παράλληλα όμως δεν χάνει την ευκαιρία να αξιοποιήσει και να επαινέσει το αντιδραστικό νομικό πλαίσιο του προσοντολογίου που ψηφίστηκε τον περασμένο Φλεβάρη. Πάνω σε αυτό πατάνε και οι αρχικές δηλώσεις για την επαναφορά του γραπτού διαγωνισμού, άσχετα αν μαζεύτηκαν στην συνέχεια. Το δούλεμα των αναπληρωτών λοιπόν καλά κρατεί, σε σημείο που μέχρι και οι διαδικασίες για τις προσλήψεις αναπληρωτών καθυστέρησαν και είναι πιθανό να ξαναδούμε και φέτος το τραγικό να προσλαμβάνονται αναπληρωτές μέχρι και τον Απρίλη! Φυσικά υπάρχει πάντα η κουβέντα (άλλοτε πιο σοβαρά και άλλοτε εν τη ρύμη του λόγου) για τον τεράστιο αριθμό των εκπαιδευτικών  (μόνιμων και αναπληρωτών) που πρέπει κάπως να αντιμετωπιστεί. Μια διαχρονική διαπίστωση όχι μόνο των ελληνικών κυβερνήσεων αλλά και του ΟΟΣΑ. Και η κουβέντα που γίνεται «απ’ έξω» και διερευνητικά για την αύξηση ωραρίου, αυτό το πράγμα έρχεται να απαντήσει.

      Είμαστε λοιπόν μπροστά σε μια ολομέτωπη επίθεση και στον χώρο της εκπαίδευσης. Η κυβέρνηση έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι επιδιώκει να είναι ταχύτατη και αποτελεσματικότερη –από τους προκάτοχούς της- στην προώθηση της αντιδραστικής πολιτικής. Φάνηκε με τον νόμο για την κατάργηση του Ασύλου, με την ένταση της καταστολής, με το προχώρημα (επί το αντιδραστικότερο του θεσμικού πλαισίου απαγόρευσης της απεργίας και ελέγχου των σωματείων), με τι ετοιμάζεται συνολικά σαν χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα. Το ζήτημα λοιπόν του δικαιώματος στην μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι αίτημα πάλης πρώτης γραμμής για τους εκπαιδευτικούς και συνολικά για τον λαό μας.

    Δεν δικαιούται ο ΣΥΡΙΖΑ να χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τους μόνιμους διορισμούς που δεν υλοποιούνται. Δεν ξεχνάμε ότι 4,5 χρόνια διακυβέρνησης του ακολούθησε την ίδια πολιτική της αδιοριστίας, τις ίδιες υποσχέσεις για διορισμούς που θα γίνουν από… του χρόνου. Δεν ξεχνάμε ότι είναι αυτοί που ψήφισαν το προσοντολόγιο των απολύσεων που διαλύει τα πτυχία και σπέρνει τον κανιβαλισμό και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους συναδέλφους. Είναι και αυτοί πρωταγωνιστές στο δούλεμα των αναπληρωτών όλα αυτά τα χρόνια.

      Το δίκιο μας, και το δικαίωμά μας στην μόνιμη και σταθερή δουλειά δεν θα μας το χαρίσει κανένας επίδοξος σωτήρας.  Το επίδικο των μόνιμων διορισμών είναι ζήτημα δικής μας πάλης και όχι νομικών δεσμεύσεων. Δεν έχει να κάνει δηλαδή με το αν το έγραφε ο προηγούμενος νόμος ή αν είναι προγραμματισμένο στον προϋπολογισμό. Τέτοιες «ανατροπές» έχουμε δει πάμπολλες τα τελευταία χρόνια. Ας μην διοχετευτούν λοιπόν η αγωνία και η οργή μας σε φωνές που θέλουν να μας πείσουν ότι για να γίνουν οι μόνιμοι διορισμοί πρέπει να υπερασπιστούμε να εφαρμοστεί γρήγορα ο νόμος 4589/2019 , δηλαδή το προσοντολόγιο!

     Το νήμα πρέπει να το ξαναπιάσουμε από κει που το ψηλαφίσαμε με τις απεργιακές κινητοποιήσεις του Γενάρη. Εκεί που αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι ο συνάδελφος μας δεν είναι ανταγωνιστής στα μόρια που έχει μαζέψει αλλά δύναμη αναγκαία για  τον κοινό αγώνα. Για τις Αγωνιστικές Κινήσεις τα αιτήματα για Μαζικούς Μόνιμους Διορισμούς και για Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών είναι αιτήματα πρώτης γραμμής. Είναι αιτήματα που μπορούν να διεκδικηθούν και να κερδηθούν, όχι με συναντήσεις με το υπουργείο και την κυβέρνηση, όχι με αναμονή πρωτοβουλιών από ΔΟΕ και ΟΛΜΕ (που είναι απέναντι σε κάθε προσπάθεια συγκρότησης κινήματος και αγώνα) αλλά με μαζικό απεργιακό αγώνα.  Αυτόν τον δρόμο οφείλουμε να βαδίσουμε ξανά.

Διάβασέ το »

ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ – ΥΓΕΙΑ!

ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ – ΥΓΕΙΑ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 27/8, 7.30μμ
στο γήπεδο Καρλοβάσου

 Χωρίς πρωτοβάθμια περίθαλψη και χωρίς κάλυψη των αναγκών του στην υγεία βρίσκεται ο λαός του νησιού –αλλά και όλης της χώρας! Αυτό είναι το μόνο πραγματικό συμπέρασμα που προκύπτει από τα τραγικά περιστατικά όπως αυτά που ζήσαμε στη Σάμο το προηγούμενο διάστημα, στα οποία χάνονται ανθρώπινες ζωές. Αυτό το συμπέρασμα επιδιώκουν να συγκαλύψουν και να διαστρεβλώσουν κάθε φορά οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης. Είτε με την αποσιώπηση των γεγονότων και των πραγματικών δεδομένων. Είτε με τους ποταμούς των κροκοδείλιων δακρύων και των  «αναλύσεων» που βγαίνουν στην επίσημη δημοσιότητα, όταν κρίνουν ότι το γεγονός δεν μπορεί να αποσιωπηθεί! 

 Σε κάθε περίπτωση και με κάθε τακτική ο στόχος των ντόπιων και κεντρικών παραγόντων του συστήματος είναι πάντα ο ίδιος. Να μείνει στο απυρόβλητο η πολιτική που τσαλαπατά το δικαίωμα του λαού σε περίθαλψη-υγεία. Η πολιτική που έχει μετατρέψει (και) αυτό το δικαίωμα του λαού  σε εμπόρευμα, σε πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η πολιτική που τον κλεμμένο ιδρώτα των εργατών και τα λεηλατημένα εισοδήματα του λαού τα δίνει «στους πάνω και στους έξω» χωρίς να αφήνει ούτε ψίχουλα για το λαό. Η πολιτική που έχει επιβάλλει δίπλα στον εργασιακό,  τον κοινωνικό μεσαίωνα . Αυτή την  πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, συνεχίζει και εντείνει και η κυβέρνηση της ΝΔ.

 Για να μην αμφισβητηθεί και για να ενισχυθεί αυτή η πολιτική επιστρατεύονται κάθε λογής «επιχειρήματα». Όπως ότι «είναι αντικειμενικό» να υπάρχει ένα ασθενοφόρο βάρδιας σε όλη τη Σάμο και να υπολειτουργεί το Κ.Υ. στο Καρλόβασι, ή ότι «φταίνε οι γιατροί» που δεν καλύπτονται οι κραυγαλέες ελλείψεις των κλινικών του Νοσοκομείου της Σάμου!  Όπως δεν δίστασαν και δεν διστάζουν να επιχειρούν να αξιοποιήσουν το δράμα των προσφύγων/μεταναστών για να εμφανίσουν αυτούς ως «υπαίτιους» των τραγικών ελλείψεων στην πρωτοβάθμια περίθαλψη και σε όλες τις δομές υγείας στο νησί. Τελικά οι κυρίαρχες δυνάμεις και παράγοντες αξιοποιούν το αδιέξοδο που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει για το λαό, προτείνοντας και προωθώντας ως λύση τις κάθε είδους «χορηγίες» και «ιδιωτικές πρωτοβουλίες»! Θέλουν δηλαδή να κάνουν επίσημο καθεστώς την κατάργηση του λαϊκού δικαιώματος σε περίθαλψη –υγεία και να ανακηρύξουν την πλήρη απόσυρση του κράτους από την υποχρέωση του να παρέχει το δικαίωμα αυτό.

 Το δικαίωμα εργατών και λαού σε περίθαλψη και υγεία, βασίζεται στη δουλειά τους, στον κλεμμένο κόπο τους, στα λεηλατημένα εισοδήματα τους. Δεν είναι κόστος αλλά δίκιο που έχει πληρωθεί στο πολλαπλάσιο του . Το πετσόκομμα και η στέρηση αυτού του δικαιώματος είναι η πολιτική του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Είναι η ταξική κανονικότητα που το σύστημα και οι κυβερνήσεις του επιβάλλουν. Γι αυτό η διεκδίκηση του δικαιώματος αυτού δεν είναι υπόθεση προτάσεων, δεν βασίζεται «στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης». Η διεκδίκηση του δικαιώματος αυτού είναι υπόθεση πάλης! Υπόθεση πάλης και μαζικού αγώνα που θα συγκρούεται με την αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος και της κυβέρνησης του και θα διεκδικεί αποφασιστικά και ενωτικά δωρεάν και πλήρη περίθαλψη και υγεία για όλο το λαό.

Διάβασέ το »

Οι δολοφόνοι είναι δολοφόνοι κι ας αθωώνονται από την ψευτοδικαιοσύνη

Η προκλητική αποφυλάκιση του δολοφόνου Κορκονέα, με το σπάσιμο των ισοβίων και η αθώωση Σαραλιώτη, συνοδεύτηκαν με τη σκύλευση του θύματος Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στον οποίο χρεώθηκε «ανάρμοστη συμπεριφορά»!

Η ταξική δικαιοσύνη προκαλεί το λαό με αποφάσεις που εξοντώνουν καθαρίστριες αλλά αθωώνουν δολοφόνους. Η ταξική δικαιοσύνη φροντίζει να καλύπτει τους άλλους πυλώνες του αστικού κράτους, όπως την αστυνομία, για να σταλεί στον εχθρό λαό το μήνυμα ότι όλοι οι αντιδραστικοί μηχανισμοί είναι στοιχισμένοι στην καταστολή και τη συντριβή του.

Παράλληλα, η απόφαση αυτή εντάσσεται σε ένα συνολικό κλίμα φασιστικοποίησης του συστήματος. Είναι η σύγχρονη εκδοχή της φράσης «το κράτος είστε εσείς» που είχε πει ο πατέρας Μητσοτάκης στην Αστυνομία. Πάει χέρι χέρι με την ουσιαστική απαγόρευση των απεργιών, την οποία προετοιμάζει η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζοντας το αντίστοιχο έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Συμπληρώνεται με τις διώξεις αγωνιστών και την ποινικοποίηση της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης. Είναι δίπλα στη δήλωση του υπουργού Καραμανλή για τα «αποβράσματα» που δεν πληρώνουν εισιτήρια.

Αν η μία πλευρά της απόφασης αυτής είναι η ρεβάνς απέναντι στο κίνημα του Δεκέμβρη του 2008, η άλλη πλευρά (και μάλλον η κύρια) αφορά το σήμερα και το αύριο. Το σύστημα ξέρει ότι η κόλαση που δημιουργεί για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού και της νεολαίας θα γεννήσει νέες αντιστάσεις. Απέναντι σε αυτές οχυρώνεται προκαταβολικά με τέτοιες προκλητικές αποφάσεις.

Οι ΜΑΤατζήδες δολοφόνοι του Κουμή και της Κανελλοπούλου αθωώθηκαν. Ο αστυνομικός Μελίστας, δολοφόνος του Καλτεζά, παρασημοφορήθηκε από τον Χρυσοχοΐδη (φοβερή αυτή η «ανανέωση» του αστικού πολιτικού σκηνικού!) το 2002 με μετάλλιο ευδόκιμης αστυνομικής υπηρεσίας. Ο δολοφόνος του Τεμπονέρα Οννεδίτης Καλαμπόκας κάνει καριέρα σε Τράπεζα. Ο Σαραλιώτης αθωώθηκε και θα γυρίσει στην Αστυνομία. Ο Κορκονέας απελευθερώθηκε και δεν θα πάει χαμένος κι αυτός. Το αστικό κράτος καλύπτει τους δολοφόνους τους.

Ο,τι κι αν κάνουν, οι λαϊκές αντιστάσεις θα ξανασυγκροτηθούν. Οι δρόμοι θα ξαναγεμίσουν. Και όλα αυτά τα ενεργούμενα του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, αλλά και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΕΝΟΧΟΙ στη λαϊκή συνείδηση.

Στους αγώνες που θα ξεσπάσουν θα ζουν τα θύματα της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας! Στους αγώνες που θα ξεσπάσουν θα καταδικαστούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί των κρατικών και παρακρατικών εγκλημάτων!

Διάβασέ το »

Για το 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Για το 19^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ    

            

Υποτονικότητα, απόσταση από τον κλάδο, εξευτελισμός διαδικασιών και προετοιμασία χειρότερων συνδικαλιστικών εξελίξεων

Μετά από δύο χρόνια αδράνειας και υποταγής της ΟΛΜΕ, δεν θα μπορούσε ένα συνέδριό της (και μάλιστα λίγες μόλις μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές) να ήταν καλύτερο.

Ο απολογισμός του προέδρου της ΟΛΜΕ αποτέλεσε ένα πλήρες διαζύγιο από τη συνδικαλιστική πραγματικότητα που έζησαν οι εκπαιδευτικοί. Αραδιάζοντας δεκάδες «δράσεις», ανάμεσα στις οποίες και συναντήσεις με την κυβέρνηση, η ΟΛΜΕ επιδίωξε να δώσει την εικόνα μιας ομοσπονδίας που σφύζει από ζωή! Ακολούθησε ο… εντυπωσιακός οικονομικός απολογισμός με έσοδα για την ΟΛΜΕ της τάξης των 930.000 ευρώ και έξοδα 900.000 ευρώ! Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ (ως υπουργός οικονομικών που επιστρέφει χρήματα σε φορολοταρίες) διευκρίνισε ότι τμήμα των εσόδων αυτών… επιστρέφει στον κλάδο μέσω της επιδότησης των παιδικών κατασκηνώσεων. Κανένας προβληματισμός, ασφαλώς, για στήσιμο απεργιακών ταμείων αφού στις πολυποίκιλες δράσεις της Ομοσπονδίας δεν συμπεριλαμβάνεται κανένας αγώνας.

Το βράδυ της τρίτης μέρας ζήσαμε τον απόλυτο εξευτελισμό των διαδικασιών. Το προεδρείο του Συνεδρίου παρουσίαζε τα συμπεράσματα των λεγόμενων «επιτροπών του συνεδρίου» (διαπαραταξιακές επιτροπές που στόχο έχουν την προετοιμασία των προτάσεων και των ψηφισμάτων που θα παρουσιαστούν στους συνέδρους με παράλληλη διερεύνηση των συμφωνιών) ως τελικά αποτελέσματα – αποφάσεις του συνεδρίου! Ακυρώνοντας πλήρως την ύπαρξη συνεδρίου, το Προεδρείο ανακοίνωνε: «ψήφισμα νούμερο 11: Προτάθηκε από την τάδε παράταξη, υπερψηφίστηκε στην επιτροπή ψηφισμάτων από δύο παρατάξεις, καταψηφίστηκε από άλλες δύο, μία ψήφισε λευκό – άρα το ψήφισμα δεν περνάει. Προχωράμε στο ψήφισμα νούμερο 12… κοκ»! Η ψηφοφορία των πέντε υποκατέστησε όχι μόνο την πολιτική συζήτηση αλλά και τις αποφάσεις. Οι σύνεδροι ούτε λίγο ούτε πολύ θα μπορούσαν να μείνουν σπίτι τους και απλώς να ενημερωθούν για τους τακτικισμούς και τα πάρε-δώσε των παρατάξεων στις επιτροπές προτάσεων και ψηφισμάτων τακτικισμοί και πάρε-δώσε που, τελικά, οδηγούσαν σε αποφάσεις!

Χειρότερα έγιναν τα πράγματα όταν το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών έπαιξε (εκούσια ή ακούσια) το ρόλο του λαγού, ανοίγοντας θέμα καταστατικών αλλαγών στο επόμενο συνέδριο της ΟΛΜΕ. Ως αιτία (ή πρόσχημα), χρησιμοποίησε το ζήτημα της 24ωρης απεργίας (το καταστατικό της ΟΛΜΕ δεν της δίνει το δικαίωμα να προκηρύξει 24ωρη απεργία χωρίς συνέλευση προέδρων). Ωστόσο, είναι γνωστό ότι το ΠΑΜΕ έχει κατά καιρούς προτείνει μια σειρά καταστατικών αλλαγών, οι περισσότερες από τις οποίες οδηγούν στην παραπέρα γραφειοκρατικοποίηση της Ομοσπονδίας, στη μεγαλύτερή της απόσταση από τις ΕΛΜΕ και τον κλάδο. Ακόμα πιο σαφής είναι αυτή η επιλογή για τις δυνάμεις του συστήματος ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ, οι οποίες επιδιώκουν και τον απόλυτο κρατικό έλεγχο των συνδικάτων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι δυνάμεις αυτές έδωσαν μάχη για να περάσει η πρόταση του ΠΑΜΕ. Η έντεχνη προσπάθεια του ΠΑΜΕ να παρουσιάσει μια εικόνα ότι οι προτεινόμενες καταστατικές αλλαγές αφορούν το ζήτημα της 24ωρης αποδομήθηκε από τους συμμάχους του ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ, που μιλούσαν (επίσης έντεχνα αόριστα) για «κάποιες χρήσιμες καταστατικές αλλαγές».

Τα καταστατικά ζητήματα (για να περάσει απεργία, πρέπει να ψηφιστεί από το 50%+1 των ΕΛΜΕ, οι οποίες όμως να αντιστοιχούν στα 2/3 + 1 των εκπαιδευτικών, οι εκλογές γίνονται με βάση το ν.1264 που νομιμοποιεί τον κρατικό έλεγχο και καταστρατηγεί την απλή αναλογική κα.) που υπάρχουν στην ΟΛΜΕ δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν σε θετική κατεύθυνση υπό την ηγεμονία των παρατάξεων του συστήματος. Το να δίνει κάποιος πάσα σήμερα στις δυνάμεις αυτές (και μάλιστα όχι στα πρωτοβάθμια σωματεία, όπου μπορεί να μιλήσει ο κλάδος, αλλά σε Ομοσπονδίες, όπου οι αποφάσεις κρίνονται από τις υπόγειες συνεννοήσεις και τα ανταλλάγματα ανάμεσα σε αστικές και ρεφορμιστικές παρατάξεις), αποτελεί μια πολύ κακή υπηρεσία. Αν κάποιος δηλώνει ότι οι δυνάμεις του συστήματος θα ανοίξουν ζήτημα καταστατικών αλλαγών, για να υπάρξουν θετικές αναπροσαρμογές, τότε λέει απλώς ψέματα ή είναι απολύτως αφελής πολιτικά.

Δεν θα είναι λοιπόν καθόλου απίθανο να βρισκόμαστε μπροστά σε μικρό ή μεγάλο συνδικαλιστικό πραξικόπημα. Ας ελπίσουμε ότι οι εκπαιδευτικοί με τη μαζική τους κίνηση και τους αγώνες τους θα μπλοκάρουν κάθε τέτοια εξέλιξη.

Οι σύνεδροι των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στο συνέδριο:

- ανέδειξαν τις βασικές πτυχές της επίθεσης του συστήματος, τόσο τα δύο τελευταία χρόνια, όσο και από δω και πέρα.

- έβαλαν την αντίληψή μας για την αναγκαιότητα να ανατραπεί στο κίνημα η γραμμή της υποταγής αλλά και η χρόνια κυριαρχία της γραμμής του κυβερνητισμού, της συνδιαχείρισης και της συνδιοίκησης.

- στήριξαν πολιτικά την γραμμή του αδιαπραγμάτευτου αγώνα.

- υποστήριξαν την αναγκαιότητα ενίσχυσης του αντιιμπεριαλιστικού – αντιπολεμικού κινήματος.

- πρόβαλαν την αναγκαιότητα της κοινής δράσης μακριά από πλήρη πολιτικά προγράμματα εκλογικής κοπής και επιδίωξης.

Σε κάποια συγκεκριμένα ζητήματα:

- Καταγγέλλουμε την απόφαση των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ για παρακράτηση των εισφορών μέσω μισθοδοτικών καταστάσεων. Δεν αναγνωρίζουμε την απόφαση γιατί στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν υπάρχει δημοκρατικός συγκεντρωτισμός και τα πρωτοβάθμια σωματεία (ΕΛΜΕ) δεν έχουν καμία υποχρέωση να εφαρμόζουν αποφάσεις της ΟΛΜΕ με τις οποίες διαφωνούν.

- Θα σταθούμε αποφασιστικά απέναντι σε κάθε ενδεχόμενη απόπειρα συνδικαλιστικού πραξικοπήματος, που στόχο θα έχει την πλήρη υποταγή και απονεύρωση των συνδικάτων και την απαξίωση των ΕΛΜΕ από την Ομοσπονδία.

Σε κάθε περίπτωση, είχαμε δηλώσει και πριν το συνέδριο: «Οι ΟΛΜΕ –ΔΟΕ αυτά τα χρόνια πλειοδότησαν σε… αδράνεια και αποδοχή της αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης και του συστήματος. Τα νέα ΔΣ ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, με βάση τα πολιτικά δεδομένα (Σημ: έτσι κι αλλιώς είναι ίδια), είναι φανερό ότι θα σταθούν απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο συγκρότησης των αντιστάσεων του κλάδου την επόμενη χρονιά, η οποία θα χαρακτηριστεί από νέο γύρο επίθεσης στα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά». Και: «Σε αυτό το περιβάλλον, η προσπάθεια πρέπει να πέσει στα πρωτοβάθμια σωματεία. Εκεί πρέπει να δοθεί η μάχη συγκρότησης αγώνων και πλαισίωσή τους με μαζικούς όρους από τη μεγάλη μάζα των εκπαιδευτικών που, για την ώρα, βρίσκεται στο περιθώριο. Εκεί πρέπει να δοθεί η μάχη να μη γίνουν τα σωματεία γλάστρες δίπλα στο κράτος και την κυβέρνηση.»

Σε αυτή τη γραμμή θα κινηθούμε: Στις ΕΛΜΕ θα παλέψουμε να συμβάλουμε στη συγκρότηση αντιστάσεων και διεκδικήσεων. Προσπαθώντας να οικοδομήσουμε κινήσεις κοινής δράσης με στόχο την εξυπηρέτηση του κινήματος και την έξοδο των εκπαιδευτικών σε αγωνιστικούς δρόμους. Αν χρειαστεί χωρίς, αν χρειαστεί ενάντια και στην ΟΛΜΕ.

Διάβασέ το »

ΑΓΩΓΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΒΑΘΕΩΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΒΑΘΕΩΣ

Η σχολική χρονιά που κλείνει σε λίγες ημέρες είχε ως κύρια χαρακτηριστικά την ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα μας από τη μία και απ’ την άλλη την πλήρη αδράνεια εκ μέρους σωματείων και ομοσπονδιών. Η ψήφιση του προσοντολόγιου για τους διορισμούς, ο συνεχής εκφοβισμός των εκπαιδευτικών μέσα από την αξιολόγηση και φυσικά η ένταση και ο διχασμός ανάμεσα σε γονείς και εκπαιδευτικούς, όσον αφορά στο ζήτημα της ένταξης των προσφυγόπουλων, δεν απαντήθηκαν ποτέ όπως θα έπρεπε μέσα από την συστράτευση των συνάδελφων, την αλληλεγγύη και τον αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Αυτό είχε σαν φυσική συνέπεια την ένταση της τρομοκρατίας, με τελευταίο περιστατικό, την κατάθεση αγωγής από τον Σύλλογο Γονέων Βαθέως σε βάρος αναπληρώτριας συναδέλφισσας, επειδή τόλμησε να υπερασπιστεί το αυτονόητο, το δικαίωμα όλων των παιδιών, προσφύγων, ντόπιων και μεταναστών να βρίσκονται στο σχολείο. Συγκεκριμένα μάλιστα, ο Σύλλογος Γονέων διεκδικεί 50.000 ευρώ από την συναδέλφισσα (η οποία 21 του μήνα απολύεται, όπως όλοι οι αναπληρωτές!) ως αποζημίωση γιατί… τους τάραξε!

Οι ευθύνες για την πολύ αρνητική αυτή εξέλιξη βαραίνουν διάφορες κατευθύνσεις. Βαραίνουν την διεύθυνση του σχολείου που άφησε ανυπεράσπιστη την συναδέλφισσα ενώπιον των γονέων, οι οποίοι παραβρέθηκαν στο σχολείο προκειμένου να ρωτήσουν τον διευθυντή του, αν η συναδέλφισσα είχε την άδειά του(!) για να κάνει συζήτηση με αντιρατσιστικό περιεχόμενο στους μαθητές της τάξης! Βαραίνουν τον πρόεδρο του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου  και εκπρόσωπο της Ενωτικής Κίνησης, που καλέστηκε από το σχολείο ως πρόεδρος του σωματείου και αποφάσισε να μην ενημερώσει τον Σύλλογο και τους συναδέλφους ούτε να δημοσιεύσει κάποια απόφαση υπεράσπισης της συναδέλφισσας. Η κύρια, όμως, πολιτική ευθύνη των μαύρων εξελίξεων βαραίνει την κυβερνητική πολιτική. Μια πολιτική επίθεσης και τρομοκράτησης των εργαζομένων και προώθησης των διαφόρων ρατσιστικών, αντιδραστικών κύκλων. Θυμόμαστε όλοι καλά πόσο πάσχισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να παίξει τον ρόλο του υπερασπιστή των προσφύγων (την στιγμή που έχει συμβάλει στους πολέμους που δημιούργησαν τους πρόσφυγες, στο στοίβαγμα τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και στη διαβίωση τους  σε άθλιες συνθήκες) και να ρίξει τις ευθύνες από τη μια στους γονείς που δεν θέλουν την ένταξη των προσφυγόπουλων και από την άλλη στους εκπαιδευτικούς που οφείλουν να εξομαλύνουν την ένταση με τους γονείς, όπως έχει αναφέρει σε συνέντευξή του κι ο Γαβρόγλου.

Η χρησιμοποίηση των δικαστικών μέσων, στην προσπάθεια φίμωσης των εκπαιδευτικών, δεν είναι κάτι καινούργιο, ειδικά για το νησί μας, όπου υπάρχει και καταδικαστική απόφαση δικαστηρίου, σε παλαιότερο περιστατικό σε βάρος συναδέλφου-συνδικαλιστή, που κατήγγειλε ομιλία με φιλοχουντικό περιεχόμενο. Αποτελεί δείγμα της εποχής και του μαύρου συσχετισμού για τους λαούς η προώθηση της λογικής των δικαστικών … λύσεων είτε ως μέσο διεκδίκησης, όπως στην περίπτωση των διορισμών και των αναδρομικών είτε ως μέσο φίμωσης όποιας φωνής αντιστέκεται. Θέλουν να μας πείσουν ότι είμαστε μόνοι και αδύναμοι. Ότι η συγκρότηση αγώνων αντίστασης και διεκδίκησης και οι νίκες των εργαζομένων ανήκουν στο μακρινό παρελθόν. Να απαντήσουμε με τα μόνα όπλα που έχουμε: την αλληλεγγύη, την οργάνωση και τη συλλογικότητα.

Ø  Να αποσυρθεί άμεσα η αγωγή εις βάρος της συναδέλφισσας και να παρθούν πανελλαδικά αποφάσεις για την υπεράσπιση της.

Ø  Να συγκροτήσουμε ισχυρό κίνημα απέναντι σε κάθε απειλή για τους λαούς. Απέναντι στην τρομοκρατία, την χειραγώγηση, την εξαθλίωση των εργαζομένων και τους πολέμους που διεξάγουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε όλο τον πλανήτη.

                                                                                                                                                17/6/2019

Διάβασέ το »

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ!

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ:  Η ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ “ΝΙΚΕΣ” ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Πρόσφατα, με ανακοίνωσή της, η ΟΛΜΕ έστειλε έγγραφο που ενημερώνει πανηγυρικά τους συναδέλφους για την “κατάκτηση” εισόδου των εκπαιδευτικών στα πρατήρια των αξιωματικών. Το έγγραφο αυτό αποτελεί συνέχεια της έγκρισης που δόθηκε γι αυτό από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Σύμφωνα με την ΟΛΜΕ, του “προνομίου” αυτού απολαμβάνουν μόνο τα μέλη τους, δηλαδή όσοι είναι οικονομικά τακτοποιημένοι!

Στα παραπάνω νομίζουμε ότι υπάρχει μία πολιτική πλευρά και μία συνδικαλιστική. Όσον αφορά στο πολιτικό ζήτημα: Σε μία εποχή έντασης της επίθεσης στα δικαιώματά μας, με τις μειώσεις στους μισθούς, το ασφαλιστικό, το προσοντολόγιο και τις απολύσεις των αναπληρωτών, την αξιολογική περικύκλωση και το νέο λύκειο, την ανυπαρξία αγώνων και την έλλειψη διεκδικήσεων, μας προβάλλουν ως “νίκη” τη δυνατότητα να αγοράζουμε πιο οικονομικά ορισμένα προϊόντα. Ιδιαίτερα επικίνδυνη (και θυμίζει τις εποχές «δάσκαλος-παπάς-αξιωματικός- αστυνομικός») είναι η «ένταξη» του κλάδου σε δομές του «βαθέως κράτους», όπως ήταν είναι και θα είναι ο στρατός.

Αντί να παλεύουμε για μισθούς που καλύπτουν τις πραγματικές μας ανάγκες μας σέρνουν στην “επιδοματική πολιτική”, στη λογική του “από το ολότελα..”, στην εμπέδωση της κυρίαρχης άποψης ότι οι εργαζόμενοι δεν διεκδικούν τα δικαιώματά τους, εφόσον το κράτος “δεν έχει” αλλά παίρνουν ότι ψίχουλα τους δίνουν, στην προκειμένη περίπτωση, “φθηνότερο ρύζι, καφέ, γάλα κλπ”. Επίσης μας δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ένταξης μας σε έναν κλάδο “προνομιούχων” εργαζομένων, την ίδια στιγμή που γερνάμε μέσα στα σχολεία είτε ως μόνιμοι είτε ως αναπληρωτές, που είμαστε στο ταμείο ανεργίας κάθε καλοκαίρι πολλοί από εμάς κοκ.

Σε αυτή την εξέλιξη όμως χείριστη εντύπωση και βαθύτατο προβληματισμό και αγανάκτηση αποτελεί η στάση της ΟΛΜΕ. Μέσα από μια λογική συναλλαγής και συνδιαχείρισης με το κράτος προβάλλει και επιβάλλει ότι η εν λόγω «κατάκτηση» θα αφορά μόνο τα μέλη της και όχι το σύνολο των συναδέλφων. Πρωτόγνωρα ήθη! Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι η είσοδος στα πρατήρια αποτελεί μια παροχή του κράτους προς τους εργαζόμενους από πού προκύπτει ότι το συνδικάτο θα επιλέξει ποιους θα αφορά το μέτρο και όχι το σύνολο των εργαζόμενων; Από πότε οι διεκδικήσεις των εργαζομένων δεν αφορούν το σύνολο;

Τέτοιες λογικές  προωθούν τον «υποχρεωτικό, πελατειακό» συνδικαλισμό, με ανταλλάγματα, ανάγουν το συνδικάτο σε συνομιλητή, συνδιαχειριστή με το κράτος. Άλλωστε η εν λόγω «κατάκτηση» για την οποία πανηγυρίζει η ΟΛΜΕ, είναι αποπροσανατολιστική γιατί αυτό που απαιτείται είναι η συγκρότηση αγώνων για να διεκδικήσουμε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας και την ικανοποίηση των αιτημάτων αιχμής του κλάδου.

Τα συνδικάτα δεν είναι μηχανισμοί διαμεσολάβησης της κρατικής πολιτικής, και η απαίτηση από την κυβέρνηση να παρέχονται από τις ΕΛΜΕ βεβαιώσεις μέλους πρέπει να καταγγελθεί από αυτά.

Διάβασέ το »

Με αφορμή τα θέματα των πανελλαδικών στο μάθημα της Ελληνικής Γλώσσας

Η προοπτική ανιχνεύεται στη «λάθος» απάντηση - Με αφορμή τα θέματα των πανελλαδικών στο μάθημα της Ελληνικής Γλώσσας

Αναμενόμενα χαρακτηρίστηκαν τα θέματα των Πανελλαδικών Εξετάσεων στο μάθημα της Γλώσσας. Πράγματι, το αρχικό κείμενο, πάνω στο οποίο στηρίχτηκαν οι ερωτήσεις και η Έκθεση, συμπυκνώνει με αριστοτεχνικά λιτό τρόπο, τα «σύγχρονα» επιχειρήματα που χρησιμοποιεί το σύστημα για να υπερασπίσει τον εαυτό του. Επειδή, η κυρίαρχη αστική ιδεολογία είναι η ιδεολογία του σχολείου, τα θέματα χαρακτηρίστηκαν βατά!

Το κείμενο ξεκινάει επιπλήττοντας τους νέους, «οι οποίοι τόσο εύκολα αυταπατώνται κι εξίσου εύκολα απογοητεύονται», που θεωρούν πως η δημοκρατία που βιώνουν είναι απλά «ένα σύνολο διαδικαστικών κανόνων». Πού και γιατί ψάχνετε ιδανικά; Δε βλέπετε αυτά που υπάρχουν; Δεν ξέρετε πως οτιδήποτε χαρακτηρίζει τη δημοκρατία «μας», γεννήθηκε από «τις μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις που δημιούργησαν αυτούς τους κανόνες; Θέλετε να δοκιμάσουμε να τις απαριθμήσουμε;»

Στην απαρίθμηση που ακολουθεί, αναφέρονται τέσσερα ιδανικά που χτίζουν τη δημοκρατία «μας»: Το ιδανικό της ανοχής, το ιδανικό της μη βίας, το ιδανικό της σταδιακής ανανέωσης της κοινωνίας μέσα από την αντιπαράθεση ιδεών και την αλλαγή της νοοτροπίας και του τρόπου ζωής και το ιδανικό της αδερφότητας!

1.      «Το ιδανικό της ανοχής», το συναντάμε «πρώτο μεταξύ όλων» και βγήκε «μέσα από αιώνες αμείλικτων θρησκευτικών πολέμων…».

Με πόσο απλά λόγια ξορκίζεται το φάντασμα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου! Ποιοι ταξικοί πόλεμοι, όλοι θρησκευτικοί ήταν.

Επίσης, «αν σήμερα απειλείται η ειρήνη στον κόσμο, η απειλή προέρχεται για άλλη μια φορά από τον φανατισμό, δηλαδή από την τυφλή πίστη στη δική μας αλήθεια και ότι αυτή μπορεί να επιβληθεί με τη βία…».

Ποιοι ιμπεριαλιστές; Φονιάδες των λαών εγωιστές, που σπέρνετε τον όλεθρο και διαλύετε χώρες και λαούς!

Διάβασέ το »