ΑΚΕ: ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ της ΕΛΜΕ Σάμου στις 9/2/2023

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝ. ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ Πέμπτη 9/2, 6μμ ΕΠΑΛ Σάμου

ΑΚΕ: ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ της ΕΛΜΕ Σάμου στις 9/2/2023 

(*)Την παρακάτω πρόταση/κατεύθυνση στηρίζουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών στις Γενικές Συνελεύσεις

Η Γενική Συνέλευση εκτιμά ότι πίσω από τις κάλπικες διακηρύξεις περί «στήριξης και αναβάθμισης του εκπαιδευτικού έργου», η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει τις πραγματικές της επιδιώξεις με την εφαρμογή της αξιολόγησης.

·       Στοχεύει στον εξοβελισμό από τα σχολεία, της ελευθερίας σκέψης και δράσης, στην επικράτηση μέσα στον κλάδο κλίματος τρομοκρατίας, στον έλεγχο και στην πειθάρχηση των καθηγητών.

·       Στοχεύει στην αντικατάσταση της αλληλεγγύης και της συνεργασίας από τον ανταγωνισμό και την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών.

·       Στοχεύει στην ανατροπή των σταθερών εργασιακών σχέσεων, της μονιμότητας, στη σύνδεση της αξιολόγησης με το μισθό ή και με την απόλυση.

·       Στοχεύει στο να επιρριφθεί η ευθύνη, για όλα τα προβλήματα που το ίδιο το σύστημα και οι κυβερνήσεις του δημιουργούν, στους εκπαιδευτικούς, επιδιώκοντας να τους μετατρέψουν σε πειθήνια όργανα, για να υλοποιηθούν όλοι οι ταξικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης.

·       Στοχεύει στην μετακύλιση της ευθύνης για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων ή στις πλάτες των γονιών (στα ΑΕΙ, η χρηματοδότησή τους κατά 80% καθορίζεται από την αξιολόγησή τους) ή στη λειτουργία του Δημόσιου Σχολείου με ιδιωτικοοικονομικα κριτήρια.

Τα περί «βελτιωτικής και μη τιμωρητικής αξιολόγησης» καταρρίπτονται από τη μη μονιμοποίηση των νεοδιορίστων συναδέλφων. Ίδια είναι και η αντιμετώπιση των αναπληρωτών, που καλούνται σε διαγωνισμό (ΑΣΕΠ) για να βρουν δουλειά. Αποδεικνύεται ότι οι τίτλοι σπουδών, τα σεμινάρια και όλα τα ακριβοπληρωμένα προσόντα των νεοδιόριστων αποτελούν μόνο «μια γραμμή στο βιογραφικό τους» κι όχι επαρκή συνθήκη για να κρατήσουν τη δουλειά τους. Πρέπει να υποστούν και την ατομική αξιολόγηση.

Πρέπει να είναι σαφές ότι δεν βάλλονται μόνο οι νεοδιόριστοι, ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΛΟΣ Ο ΚΛΑΔΟΣ, Η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΟΛΩΝ! Η εφαρμογή της αξιολόγησης ξεκινά από αυτό το τμήμα εκπαιδευτικών, επειδή μπορεί να εκβιαστεί πιο ανοιχτά! Έτσι θα ανοίξει διάπλατα το παράθυρο για την ΑΜΕΣΗ εφαρμογή της σε όλον τον κλάδο. Αν για τους νεοδιόριστους από την αξιολόγησή τους εξαρτάται η μονιμοποίησή τους, μπορούμε να φανταστούμε ότι αντίστοιχη σύνδεση της αξιολόγησης με τις εργασιακές σχέσεις θα υπάρχει και για τους μόνιμους και με τις αντίστοιχες ποινές.

Άρα τον αγώνα ούτε μπορεί ούτε πρέπει να την δώσει το κομμάτι των νεοδιόριστων μόνο του, αλλά ΟΛΟΣ ο ΚΛΑΔΟΣ!

Επίσης σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να υπάρξει τεμαχισμός-σαλαμοποίηση του αγώνα ανάλογα με τις περιοχές που ξεκινά η ατομική αξιολόγηση με την τοποθέτηση των σχολικών συμβούλων. Ενιαία και συνολικά πρέπει να δοθεί η μάχη.

Όλα τα παραπάνω ορίζουν και καθορίζουν και την κατεύθυνση του αγώνα και τις μορφές πάλης που πρέπει να αναπτυχθούν.

Βασική κατεύθυνση είναι η συγκρότηση κεντρικής μάχης όλου του κλάδου με στόχο:

 την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΌΛΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

 -ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΟΥ ν.4823/21

- ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΜΑΣ.

-ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΔΙΟΡΙΣΤΩΝ

 

Αυτός ο συνολικός αγώνας

·       Σημαίνει ΑΠΕΡΓΙΑ. Κλείσιμο όλων των σχολείων της χώρας. Γιατί έτσι έχουν κατακτήσει διαχρονικά οι εργαζόμενοι τα δίκια τους. Γιατί οι ΑΠΕΡΓΙΕΣ ήταν αυτές που απέτρεψαν για 41 χρόνια την εφαρμογή της αξιολόγησης. Γιατί οι ΑΠΕΡΓΙΕΣ ήταν αυτές που έφεραν αύξηση μισθών μας. Οι συνάδελφοί μας στη Βρετανία, στην Πορτογαλία έχουν κινήσει. Τον ίδιο απεργιακό δρόμο πρέπει να βαδίσουμε και εμείς.

·       Σημαίνει Διαδηλώσεις-μαζικά συλλαλητήρια δηλαδή οργανωμένη φωνή αντίστασης και διεκδίκησης

και φυσικά

·       Σημαίνει Μαζικές Γενικές Συνελεύσεις για να μπορέσει να συμμετέχει ενεργά ο κλάδος στον αγώνα, για να σπάσει η λογική της ανάθεσης.

 

Προτείνουμε την κήρυξη ΑΠΕΡΓΙΑΣ άμεσα 15/2, διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις και νέο γύρο Γενικών Συνελεύσεων για εκτίμηση και απόφαση επόμενων αγωνιστικών βημάτων και νέα συνέλευση προέδρων 18/2.

Συγκρότηση ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ για παρεμβάσεις στα σχολεία, προετοιμασία και περιφρούρηση της απεργίας.

Συγκρότηση ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ για την οικονομική στήριξη του αγώνα.

 

Για να υπηρετήσουμε αυτό τον αγώνα αποφασίζουμε παράλληλα:

α)Στάσεις εργασίας. Στάσεις εργασίας που όμως δεν θα αφορούν μόνο τους νεοδιόριστους αλλά όλα τα μέλη της ΕΛΜΕ που θα παρεμβαίνουν οργανωμένα με τη μαζική τους παρουσία, για την συλλογική αποτροπή της όποιας απόπειρας αξιολογητή/επιθεωρητή να ξεκινήσει την διαδικασία .

β) ΑΠΕΡΓΙΑ_ΑΠΟΧΗ τόσο από την ατομική αξιολόγηση όσο και από την αυτοαξιολόγηση, τους μέντορες συντονιστές κλπ.

 

Απευθυνόμαστε για στήριξη στους γονείς και τους μαθητές μας! Τους ενημερώνουμε για τους πραγματικούς στόχους της αξιολόγησης. Για την ΕΒΕ, την τράπεζα θεμάτων και την PISA που τα αποτελέσματά τους, οι επιδόσεις των μαθητών θα αποτελούν ένα ακόμη αξιολογικό ντοκουμέντο. Στοχεύουμε να διαδηλώσουμε από κοινού για τα κοινά αιτήματά μας. Την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών μας.

Οι αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι - είναι ΔΙΚΑΙΟΙ και ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ. Ακόμα κι αν μας βγάλουν παράνομο τον αγώνα μας, η μαζικότητά μας εγγυάται την συνέχειά του!

Συντονιζόμαστε με κάθε ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ για την ανάπτυξη κοινών αγωνιστικών δράσεων. Στάσεις εργασίας /κινητοποιήσεις με παραστάσεις διαμαρτυρίας και καταλήψεις Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, κοινά συλλαλητήρια.

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Σύγχυση για τον χαρακτήρα της μάχης που πρέπει να δοθεί χαρακτηρίζει την πρόταση της ΟΛΜΕ!

 

Σημεία Πάνω στην Εισήγηση ΟΛΜΕ: Σύγχυση για τον χαρακτήρα της μάχης που πρέπει να δοθεί χαρακτηρίζει την πρόταση της ΟΛΜΕ

             Ενώ ο κλάδος βρίσκεται μπροστά σε μια ολομέτωπη επίθεση όπου έχει γίνει πέρα για πέρα φανερό ότι πρέπει να δοθεί μια ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΜΑΧΗ για να ανατραπεί όλο το αντιδραστικό πλαίσιο της αξιολόγησης, η εισήγηση της ΟΛΜΕ (αλλά και αντίστοιχα η απόφαση της ΔΟΕ) προσπαθούν με κάθε τρόπο να το αποφύγουν.

Ενδεικτικά πάνω στο πρόγραμμα δράσης:

·       Υποτιμάται ανοικτά η απεργία και πολύ περισσότερο η απεργιακή προοπτική σαν το βασικό κορμό του αγώνα για την ανατροπή της αξιολόγησης.

·       Θεωρεί (ουσιαστικά) ότι η μάχη πρέπει να δοθεί κυρίως από τους νεοδιόριστους (και οι υπόλοιποι «δε θα τους αφήσουμε μόνους»). Οι στάσεις εργασίας δεν γίνονται για να συνοδευτούν από μαζικές-παρεμβάσεις-διαδηλώσεις κτλ όπως θα επιβαλλόταν σε μια εξώστρεφη κεντρική μάχη αλλά «για να καλυφθούν οι συνάδελφοι».

·       Τα συλλαλητήρια, η απεργία είναι υποτιμημένα ανάμεσα σε «δράσεις» όπως δικαστικές προσφυγές, συνεντεύξεις σε ΜΜΕ, εκδηλώσεις κτλ.

·       Το κάλεσμα σε Νέες Γενικές Συνελεύσεις «ανάλογα με τις εξελίξεις» είναι ενδεικτικό της  -μη-διάθεσης/δέσμευσης για συνέχεια.

·       Η αναφορά στις δικαστικές προσφυγές ανοίγει το παράθυρο σε τερματισμό και αυτής της απεργίας-αποχής όταν αυτή κριθεί παράνομη (άλλωστε είναι κάτι που θεωρούμε ότι εύχονται ΔΑΚΕ-ΠΕΚ-ΣΥΝΕΚ, για να ξεμπλέξουν).

Το παραπάνω πρόγραμμα συνοδεύεται από ένα πλαίσιο σύγχυσης σε σχέση με τα πολιτικά επίδικα που έχουν στον κλάδο μπροστά στον αγώνα. Αναπαράγει τη φοβία ότι γενικά «η κοινωνία είναι ενάντια μας», νιώθοντας παράλληλα την ανάγκη να επισημάνει ότι οι εκπαιδευτικοί κάνουμε τη δική μας(;) αυτοαξιολόγηση: «Κάθε μέρα εξετάζουμε κριτικά και αυτοκριτικά τη δουλειά μας, στους συλλόγους διδασκόντων/ουσών ανταλλάσσουμε σκέψεις και προτάσεις για να γίνει καλύτερη η σύνθετη παιδαγωγική πράξη».

Πετάει ανάμεσα σε άλλα και την αποπροσανατολιστική και επικίνδυνη πρόταση για ΣΣΕ, την στιγμή που ο κλάδος πρέπει να συζητήσει πώς θα οργανώσει την μάχη που έχει μπροστά του.

Φυσικά το πιο επικίνδυνο αποτελεί το αίτημα για «καθολική, εισαγωγική, περιοδική και ετήσια επιμόρφωση». Σε μια περίοδο όπου το συστημικό αφήγημα στηρίζεται πάνω στη θεώρηση ότι «εκπαιδευτικοί είστε ανεπαρκείς για αυτό πρέπει να αξιολογηθείτε», το «αίτημα» για επιμόρφωση αναπαράγει τη θεώρηση αυτή και μπάζει την αξιολόγηση από το παράθυρο.

Συνολικά οι ομοσπονδίες εισηγούνται μια πρόταση που δεν προσπαθεί να συγκροτήσει συνολικά τον αγώνα για την ανατροπή της αξιολόγησης. Φυσικά η έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στη βάση του κλάδου τους πιέζει να πάρουν κάποιες αποφάσεις ( πχ απεργία).

Το κρίσιμο όμως για μας παραμένει: η συγκρότηση ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΧΗΣ με ΣΤΟΧΟ την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της αξιολόγησης, την άμεση και χωρίς όρους μονιμοποίηση των νεοδιόριστων αλλά και για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς! Με Μαζικές Γενικές Συνελεύσεις – Απεργία – Διαδηλώσεις – Επιτροπές Αγώνα και Απεργιακά Ταμεία – Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων.

Η οργάνωση κεντρικής μάχης με απεργίες και διαδηλώσεις είναι δύσκολη, αλλά είναι ο μόνος πραγματικός δρόμος. Είναι ο δρόμος που αυτή τη στιγμή δείχνουν δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς στην Πορτογαλία, πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι στη Γαλλία, χιλιάδες νοσηλευτές στη Βρετανία.

Για αυτούς τους λόγους οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καταψηφίζουν την εισήγηση της ΟΛΜΕ στις Γενικές  Συνελεύσεις και καταθέτουν τη δική τους πρόταση.

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ επίθεση της ΤΗΛ-«ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ»

 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ επίθεση της ΤΗΛ-«ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ»

Κλειστό σχολείο σημαίνει κλειστό σχολείο

Πριν ανακοινωθεί επίσημα από τις περιφέρειες το κλείσιμο των σχολείων λόγω κακοκαιρίας, πριν πέσουν οι πρώτες νιφάδες του χιονιού, ήρθαν οι οδηγίες (Κυριακή!) και το ωρολόγιο πρόγραμμα τηλεκπαίδευσης της  Δευτέρας.

Είναι φανερό πως η κυβέρνηση θέλει να μονιμοποιήσει την λεγόμενη τηλεκπαίδευση ως εκπαιδευτική διαδικασία, γιατί αποδείχτηκε πολύτιμος ιμάντας προώθησης της πολιτικής της.

Ø  Χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ενάντια στους αγώνες των μαθητών.

Ø  Κάνει την εκπαίδευση ακόμα πιο ταξική.

Ø  Εισάγει την εργασία κατά τη διάρκεια της άδειας ή της αργίας.

Ø  Με το σλόγκαν «καμιά ώρα χαμένη» νομιμοποιεί την υπέρογκη και δυσνόητη ύλη, που πρέπει να ζητάμε να μειωθεί.

Ø  Δημιουργεί την εντύπωση πως μπορεί να υπάρχει εκπαίδευση χωρίς σχολεία κι εκπαιδευτικούς.

Ø  Καταστρέφει τις σχέσεις μαθητών, εκπαιδευτικών, γονιών.

Ø  Διαλύει και αποσυγκροτεί τους μαθητές.

Τα αποτελέσματα της τα ζούμε κάθε μέρα. Η τηλεκπαίδευση χτύπησε σαν πανδημία απόσπασης και αποσυγκρότησης. Σχεδόν διέλυσε μαθησιακά και κοινωνικά μια μαθητική γενιά. Γι’ αυτό την απεχθάνονται μαθητές και γονείς. Δεν προσφέρει τίποτα και σε κανέναν μαθητή, μόνο ζημιώνει. Αποτελεί μια άνιση, τοξική και ταξική διαδικασία: πόσο ίσες είναι οι δυνατότητες ανάμεσα σε μαθητή, που ζει σε δικό του δωμάτιο, έχει οικογενειακή ηρεμία, έχει δικό του εξοπλισμό με έναν άλλο μαθητή που μένει με γονείς και αδέλφια σε σπίτι πενήντα τετραγωνικών, με απλήρωτους λογαριασμούς ή με ανέργους γονείς; Ταυτόχρονα αποτελεί μια μεταφορά «του σχολείου στο σπίτι» με ό,τι αυτό σημαίνει: κόστος εξοπλισμού, ρεύμα, θέρμανση κλπ.

Απαιτούν να έχουμε ως γονείς, εκπαιδευτικοί ή μαθητές ηλεκτρονικό εξοπλισμό, θέρμανση και ξεχωριστά δωμάτια στα σπίτια, όταν μας λείπουν τα στοιχειώδη. Μας θέλει σκυφτούς και υπάκουους για να διδάσκουμε υποταγή.

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών παραμένουμε αταλάντευτα εχθροί της τηλεκπαίδευσης. Δεν συμμετέχουμε, δεν την νομιμοποιούμε. Παλεύουμε για  την κατάργησή της.

Καλούμε τα ΔΣ των ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις κατά της τηλεκπαίδευσης και να καλέσουν τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να μην συμμετέχουν. Καλούμε τους συναδέλφους να μην κάνουν τηλεκπαίδευση.

Κλειστά σχολεία = κλειστά σχολεία

Να μειωθεί η έτσι κι αλλιώς υπέρογκη ύλη

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

 

ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

Με ελπιδοφόρα συμμετοχή και διάθεση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου η έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου, με θέμα την ατομική αξιολόγηση και τις ενέργειες του σωματείου για το επόμενο διάστημα. Τη συζήτηση παρακολούθησαν περίπου 50 συνάδελφοι, γεγονός που αποδεικνύει την ανησυχία και τον αναβρασμό που επικρατεί στην εκπαίδευση, αλλά και την εμπιστοσύνη των συναδέλφων στις συλλογικές διαδικασίες. Η ατομική αξιολόγηση σωστά έχει προκαλέσει την οργή της συντριπτικής πλειοψηφίας του κλάδου, αφού όλοι αντιλαμβάνονται πως στοχεύει στον εκβιασμό ενός ευάλωτου κομματιού των εκπαιδευτικών, όπως είναι οι νεοδιόριστοι, προκειμένου να εμπεδωθεί η κουλτούρα για την εφαρμογή της αξιολόγησης, το άνισο και ταξικό σχολείο, η πειθάρχηση και η τρομοκρατία των εκπαιδευτικών και το κρίσιμο ζήτημα της αμφισβήτησης της μόνιμης και σταθερής δουλειάς.

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις τοποθετηθήκαμε για την ανάγκη οργάνωσης κεντρικού απεργιακού αγώνα  απέναντι σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο της επίθεσης του Υπουργείου. Όλο το προηγούμενο διάστημα οι ομοσπονδίες έδειξαν με τη στάση τους πως όχι μόνο δεν ανταπεξέρχονται στις ανάγκες της περιόδου, αλλά η ένοχη σιωπή και ανοχή τους όλο το τελευταίο διάστημα, η ευθυγράμμισή τους με την κυβερνητική πολιτική, έδωσαν χώρο στην κυβέρνηση να βαθαίνει την επίθεση στον χώρο της εκπαίδευσης όλο και περισσότερο. Η μόνη διέξοδος, λοιπόν, για εμάς αυτήν την περίοδο βρίσκεται στις μαζικές γενικές συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων, στις αποφάσεις για απεργίες και διαδηλώσεις, στη σύνδεσή μας στον αγώνα με τους γονείς και τους μαθητές, στη δημιουργία επιτροπών αγώνα από συναδέλφους που θα οργανώνουν, θα συντονίζουν και θα εξασφαλίζουν την υλοποίηση των αποφάσεων των συνελεύσεων.

Οι άλλες τρεις δυνάμεις του σωματείου (Ενωτική, ΑΣΕ και Ανεξάρτητη Επικοινωνία) κατέθεσαν μια πρόταση, που συγκλίνει με την απόφαση της ΔΟΕ και αποτελεί μια ακόμα απόφαση υπεκφυγής και μη πάλης. Απεργία-αποχή, κυλιόμενες στάσεις εργασίας, παράσταση διαμαρτυρίας στις διευθύνσεις, συναντήσεις με τους σχολικούς συμβούλους(!!!)  και μια 24ωρη απεργία που για άλλη μια φορά δε θέτει το ζήτημα της αξιολόγησης ως το κεντρικό ζήτημα πάλης αυτής  της περιόδου, υποτιμώντας μ’ αυτόν τον τρόπο την ισχύ και τη συσπείρωση που δημιουργεί το αίτημα για ανατροπή του πλαισίου της αξιολόγησης. Η απεργία- αποχή που οδηγεί σε ατομική στάση του αξιολογούμενου και οι κυλιόμενες στάσεις εργασίας αυτήν την περίοδο δεν μπορούν να αναδεικνύονται ως το βασικό εργαλείο πάλης, γιατί οδηγούν στο να απομονώνονται οι εκπαιδευτικοί, να εγκαταλείπονται οι νεοδιόριστοι μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τους αξιολογητές και τελικά να επικρατήσει απογοήτευση και εφαρμογή  της αξιολόγησης.

Ιδιαίτερα ελπιδοφόρο, επίσης, ήταν πως, αν και ως Αγωνιστικές Κινήσεις καταθέσαμε διαφορετική πρόταση από τους υπόλοιπους που ταυτίζονταν πλήρως με τις προτάσεις της ΔΟΕ και ενώ έγινε συγκεκριμένη προσπάθεια από τις υπόλοιπες δυνάμεις να υπάρξει σύγχυση ως προς το τι λέμε κι αν μπορεί να υλοποιηθεί, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό (14 έναντι 27) στήριξε την πρόταση μας δείχνοντας τη διάθεση του για ανυποχώρητο απεργιακό αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση.

Συνάδελφοι/-ίσσες, η περίοδος είναι κρίσιμη και επιβάλλει την ενεργή συμμετοχή μας στις διαδικασίες του σωματείου.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Προεκλογικός παροξυσμός επίθεσης: ατομική αξιολόγηση, ΑΣΕΠ για τους διορισμούς, καψόνι στους νεοδιόριστους!

 

Προεκλογικός παροξυσμός επίθεσης: ατομική αξιολόγηση, ΑΣΕΠ για τους διορισμούς, καψόνι στους νεοδιόριστους

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ!

Κόντρα στον αντιδραστικό άνεμο της επίθεσης, της υποταγής και της προεκλογικής παραλυσίας, ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ - ΑΠΕΡΓΙΑ -  ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

• ΕΛΜΕ Σάμου Πέμπτη 26/1, 6μ.μ. Γυμνάσιο Καρλοβάσου
• Σύλλ. Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου Τετάρτη 1/2, 5:30μμ 1ο Δημοτικό Σχολείο Σάμου

Η κυβέρνηση της ΝΔ και τα κέντρα εξουσίας βρίσκονται σε παροξυσμό… προεκλογικής επίθεσης. Το καψόνι στους νεοδιόριστους-ες και οι απειλές για εξετάσεις ΑΣΕΠ ως πρόσθετο κριτήριο (ένα ακόμα!) για τους διορισμούς, ακολούθησε η δήλωση της Κεραμέως ότι την άλλη εβδομάδα ξεκινά η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών! Είναι τέτοια η λύσσα του συστήματος, που λίγους μήνες πριν τις εκλογές, τα σχολεία θα γεμίσουν (αν τους αφήσουμε!) από… μισθοφόρους της κυβερνητικής βαρβαρότητας και διάφοροι αξιολογητές θα σουλατσάρουν στις σχολικές αίθουσες για να τρομοκρατούν τους εκπαιδευτικούς. Και αυτά, ενώ η ακρίβεια τσακίζει κόκαλα, οι εργασιακές σχέσεις διαλύονται σε όλη την κοινωνία και (ανεξάρτητα αν περνάει πια στα ψιλά των ειδήσεων), ο πόλεμος στην Ουκρανία μετρά όλο και περισσότερους νεκρούς και φέρνει όλο και πιο κοντά το φρικτό σενάριο.

 Είναι φανερό ότι οι κύκλοι του συστήματος και της κυβέρνησης «μέτρησαν» τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που έχουν «απέναντί» τους. Και αντιλαμβανόμενη η κυβέρνηση το μέγεθος της διάλυσης, της υποταγής και της συμμόρφωσης που χαρακτηρίζουν τις ηγεσίες αυτές, νιώθει ότι έχει το πράσινο φως για να περάσει άμεσα σε αυτήν την ποιοτική αναβάθμιση της επίθεσης.

Είναι γνωστό ότι η προεκλογική εποχή δυσκολεύει συνήθως το ξεδίπλωμα αγώνων. Όμως, στην εποχή μας, όπου όλα είναι «έκτακτα» και «εξαιρετικά», ας γίνει και αυτό το όχι σύνηθες: Να γίνουν άμεσα γενικές συνελεύσεις, να συγκροτηθούν απεργίες για να σπάσει τα μούτρα της η επίθεση του συστήματος και της κυβέρνησης. Δεν είναι σχεδιασμός, δεν είναι πολιτικολογία, είναι ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΖΩΗΣ.

Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να περιμένουν λύσεις από τις εκλογές και από όλα τα κόμματα που έχουν βάλει πλάτη στην επίθεση και στη διάλυση του κινήματος. Ο λαός δεν μπορεί να περιμένει τίποτα από τον ΣΥΡΙΖΑ, που συμμετέχει σε ράλι συστημικότητας και συμφωνεί με όλους τους άξονες της επίθεσης ούτε βέβαια από το γνωστό… ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί να περιμένει τίποτα από τις επερωτήσεις του ΚΚΕ στη Βουλή και από τις συναυλίες του. Δεν μπορεί να περιμένει μια άλλη κυβέρνηση να βγει από την κάλπη να σταματήσει τον εφιάλτη.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ! Αγώνας θα πει απεργία, τα σχολεία κλείνουν, οι διαδηλωτές κατεβαίνουν στους δρόμους και απευθύνονται στον λαό. Δεν ζητάνε διάλογο με κυβέρνηση και υπουργούς, διεκδικούν δικαιώματα.

Βασική προϋπόθεση για να ξεδιπλωθεί αγώνας με προοπτική νίκης είναι να γίνουν μαζικές συνελεύσεις που θα πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις. Δεν περιμένουμε τίποτα από ΟΛΜΕ/ΔΟΕ. Οι ΕΛΜΕ και οι ΣΕΠΕ να πάρουν την πρωτοβουλία μέσα από αυτές τις μαζικές γενικές συνελεύσεις.

ΚΑΤΩ η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ – ΑΥΞΗΣΕΙΣ στους ΜΙΣΘΟΥΣ –Μονιμοποίηση των νεοδιόριστων και των αναπληρωτών - ΖΩΗ με δικαιώματα – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: Αποπροσανατολιστική και επικίνδυνη σήμερα η πρόταση για Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας

 

Αποπροσανατολιστική και επικίνδυνη σήμερα η πρόταση για Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας

Η ζωή δείχνει τα μέτωπα του αγώνα: φτώχεια – αξιολόγηση – αδιοριστία – ταξικοί φραγμοί. Η συζήτηση που χρειάζεται είναι το πώς θα αναπτυχθεί ο αγώνας αυτός

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: κάθε ζήτημα που τίθεται στο συνδικαλισμό καθορίζεται από το πλαίσιο στο οποίο τίθεται. Στη ζωή δεν υπάρχει κενό. Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από ολομέτωπη επίθεση του συστήματος και των κυβερνήσεών του απέναντι στο ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ των εργαζομένων και του λαού. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ. Η δραματική επιδείνωση των όρων ζωής και δουλειάς των εργαζομένων (και των εκπαιδευτικών) κάνει την αναγκαιότητα οργάνωσης αγώνα ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ. Η φτώχεια σπάει κόκαλα, κυβέρνηση προχωρά την αξιολόγηση (και ατομική), εκβιάζοντας τους νεοδιόριστους, οι αναπληρωτές-ριες βλέπουν το δούλεμα και τη διάλυση της ζωής τους και μέσα από συνεχείς φραγμούς (τώρα και ΑΣΕΠ), οι μαθητές θα σφαγιαστούν για δεύτερη φορά με Τράπεζα Θεμάτων και Βάση Εισαγωγής.

Τους στόχους αυτού του απαραίτητου αγώνα δεν τους καθορίζουμε εμείς ούτε και καμία άλλη παράταξη, τους καθορίζει η ζωή. Και είναι η πάλη για:

·      Ανατροπή της αξιολόγησης.

·      Αυξήσεις στους μισθούς και ανάκληση όλων των ανατιμήσεων.

·      Μονιμοποίηση των νεοδιόριστων και των αναπληρωτών.

·      Κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.

Αιτήματα, λοιπόν, δεν μας λείπουν. Αυτό που λείπει είναι να ανοίξει στον κλάδο η κουβέντα για το πώς θα ξεκινήσει αυτή η απαραίτητη κεντρική μάχη, πώς θα μαζικοποιηθεί, πώς θα αντιμετωπιστεί η διάλυση των σωματείων και η έλλειψη πολιτικών κινητήρων που θα διευκολύνουν την μαζική κίνηση και θα αναλάβουν την οργάνωση του αγώνα αυτού.

Σήμερα, λοιπόν, που κάθε μέρα μια νέα αντιδραστική ιδέα έρχεται στα μυαλά των κυβερνητικών, το ΠΑΜΕ επιλέγει το πέταγμα της μπάλας στην κερκίδα, προωθώντας την ιδέα να ασχοληθούμε με Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των εκπαιδευτικών! Πρόκειται για μια πρόταση που είναι:

Αποπροσανατολιστική: Αντί, λοιπόν, να συζητήσει ο κλάδος πώς θα αναπτυχθεί ο αγώνας κόντρα στην εξελισσόμενη επίθεση, το ΠΑΜΕ σκηνοθετεί μια κάλπικη συζήτηση, όπου το επίδικο θα γίνει ένα ιδεαλιστικό πλαίσιο (μη) πάλης όπου θα συζητιέται (τζάμπα είναι) «τι επίδομα θα παίρνει όποιος χρησιμοποιεί φέρι μποτ», «τι αποζημίωση θα παίρνει όποιος μένει 40 χιλιόμετρα από τη δουλειά του». Μια άπειρη προτασεολογία (τελικά) που εκφυλίζεται σε κυβερνητικό πρόγραμμα επίδοξου διαχειριστή της αστικής εξουσίας. Ένα σούπερ μάρκετ «αιτημάτων» που κανένας δεν θα δει, που κανέναν δεν θα απασχολήσει (γιατί οι άνθρωποι έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας), που το μόνο που θα προσφέρει είναι να τον αποπροσανατολίσει από την πραγματική ανάγκη.

Ισως τα παραπάνω να είναι η καλή εκδοχή. Γιατί, η συγκεκριμένη πρόταση είναι και κάτι χειρότερο:

Επικίνδυνη! Ποια είναι η αφετηριακή βάση μιας υποτιθέμενης τέτοιας Κλαδικής ΣΣΕ; Οι ανάγκες των εκπαιδευτικών ή, κάτω από τον δυσμενή συσχετισμό, το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο της κυβέρνησης; Θα είναι κατάκτηση η de facto νομιμοποίηση της αξιολόγησης, όπως αυτή έχει περάσει από το συνέδριο της ΟΛΜΕ; Θα αποτελεί αίτημα να δοθεί «επίδομα στους μέντορες συντονιστές» όπως υπαινίσσεται η ΔΑΚΕ, νομιμοποιώντας την αξιολόγηση; Και ποιος θα κάνει αυτή την «διαπραγμάτευση» εκτός από τις ΔΟΕ-ΟΛΜΕ, για τις οποίες ξέρουμε τι καπνό φουμάρουν και τι είδους διαπραγμάτευση θα κάνουν! Πόσο χρήσιμος θέλει να γίνει κάποιος που θέλει να αναστήσει (εικονικά βέβαια), τις Ομοσπονδίες, ενώ αυτές αποκαλύπτονται ότι δεν πρόκειται να ηγηθούν κανενός αγώνα;

Οι εκπαιδευτικοί έχουν (ακόμα) σχετικά ενιαίες μισθολογικές και εργασιακές συνθήκες. Δεν έχουν ακόμα ατομική διαπραγμάτευση όπως σε μια Εταιρεία, όπου η ΣΣΕ είναι αναγκαία για να επιβάλει ένα πλαίσιο συλλογικής διεκδίκησης και σχετικά ενιαίων συνθηκών. Η μεγάλη διάσπαση στον κλάδο είναι αυτή ανάμεσα σε μόνιμους και αναπληρωτές, μια διάσπαση που καμία ΣΣΕ δεν μπορεί να λύσει και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με το στόχο πάλης ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΕΣ.

Επιστρέφουμε: Αυτές τις μέρες, η κυβέρνηση κάνει ένα ακόμα βήμα στην προεκλογική… υπόσχεση προς τα κέντρα εξουσίας να χτυπήσει τους εκπαιδευτικούς, προχωρώντας στην αξιολόγηση των νεοδιόριστων.

Σε μια τέτοια φάση, ΟΧΙ! Δεν θα συζητήσουμε για ΣΣΕ, δεν θα απορήσουμε τι θα ψηφίσουμε στις εκλογές, δεν θα συζητήσουμε για τον καιρό, δεν θα κάνουμε εκδηλώσεις με επιστημονικές Ενώσεις, δεν θα παίξουμε στα σωματεία τάβλι!

Με άγχη, με δυσκολίες, με ειλικρίνεια, με ψυχολογία ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ, θα κάνουμε συνελεύσεις, θα συζητήσουμε για την οργάνωση του μεγάλου και δίκαιου αγώνα μας! Και θα τον κάνουμε!

  

ΚΑΤΩ η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ – ΑΥΞΗΣΕΙΣ στους ΜΙΣΘΟΥΣ – Μονιμοποίηση των νεοδιόριστων και των αναπληρωτών - ΖΩΗ με δικαιώματα – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

Διάβασέ το »

Καλή, αγωνιστική χρονιά!

 

Καλή, αγωνιστική χρονιά!

Τι σημαίνει αγωνίζομαι;

Μια αναζήτηση στις τάσεις της Google για το 2022 (year in search 2022) αρκεί για να μας προβληματίσει. «Fuel pass» και κάθε είδους –pass, «Ουκρανία», «Ρούλα Πισπιρίγκου», «Βασίλισσα Ελισάβετ», τι σημαίνει «ρήτρα αναπροσαρμογής», τι σημαίνει «ΝΑΤΟ»(!) και γιατί «γίνεται πόλεμος;» λίγες μόνο από τις γνωστές ως «αυξανόμενες τάσεις». Από τη μια, η αγωνία των ανθρώπων μπροστά στο φάσμα της ακρίβειας, της φτώχειας, του πολέμου αλλά και μπροστά στα ακραία κοινωνικά φαινόμενα και από την άλλη η αδυναμία ερμηνείας, αναζήτησης τρόπων αντίδρασης αλλά και η -μερική έστω- προσαρμογή στα κυρίαρχα πρότυπα. Ας δοκιμάσουμε κάτι άλλο και ας βάλουμε στην αναζήτηση των τάσεων τη φράση «συλλογικός αγώνας». Αν εξαιρέσουμε τις αθλητικές αναφορές, η Google μας ενημερώνει ότι «φαίνεται πως δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα για εμφάνιση εδώ». Κι όμως, η ανησυχία και η δυσφορία είναι τόσο διάχυτες σε κάθε πτυχή της ζωής μας,  που το ερώτημα σχεδόν επιβάλλεται και είναι ν’ απορεί κανείς που δεν ακούγεται παντού δυνατά και καθαρά: «Πώς θα μπορέσουμε να αντισταθούμε και τι σημαίνει αγωνίζομαι για μια καλύτερη ζωή;»

Έννοιες «υπό διωγμό»

Φαίνεται, όχι μόνο από το διαδίκτυο, πως κάποιες έννοιες-κλειδιά για τη σκέψη μας, είναι «υπό εξαφάνιση» ή ίσως και «υπό διωγμό». Τις λέξεις «αγώνας» και «αγωνίζομαι» με την πολιτική τους έννοια, πόσο συχνά τις συναντάμε στις καθημερινές μας συζητήσεις; Πόσο συχνά τις ακούμε, τις χρησιμοποιούμε, τις διαβάζουμε; Και όταν τις ακούμε, πόσο σχετίζονται με το όραμα ενός δικαιότερου κόσμου και τη χαρά της συλλογικότητας και όχι απλώς με την οδύνη της ατομικής επιβίωσης;

Είναι τέτοια η κυριαρχία των ψευδών διλημμάτων που θέτει το σύστημα και της ηττοπάθειας που καλλιεργεί, που δεν είναι καθόλου εύκολο να διατυπώσει κανείς τα σωστά ερωτήματα. Στο χώρο της εκπαίδευσης, για παράδειγμα, όλοι αντιλαμβανόμαστε τη βαρβαρότητα των ταξικών μέτρων που εξαπολύονται ενάντια σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Όλοι ξέρουμε τι κρύβει η «αξιολόγηση» και όλοι ζήσαμε τη βία της «τηλεκπαίδευσης» και τις συνέπειές της. Μπορούμε όμως να συλλάβουμε και - ακόμα περισσότερο - να αναλάβουμε έναν αγώνα για την ανατροπή τους; Στο άκουσμα των λέξεων «αγώνας», «ανατροπή» και «αναλαμβάνω», τι σκεφτόμαστε και τι εντύπωση μας κάνουν αυτοί που τολμούν να τις προφέρουν και να τις υποστηρίξουν με τις πράξεις τους;

Συνηθίσαμε ν’ ακούμε τις σειρήνες του συστήματος να πασχίζουν, μέρα-νύχτα, να μας πείσουν πως είναι αήττητο και πως δεν αξίζει να αγωνιστούμε αφού «τίποτα δεν αλλάζει». Είναι «αιθεροβάμων» όποιος το επιχειρεί ή ίσως και να έχει κάποιο ίδιον όφελος. Η αλήθεια είναι πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην απαξίωση της αγωνιστικής στάσης, πότε με τα μεγάλα χωρίς αντίκρισμα λόγια που συνοδεύονται από μεγάλα ξεπουλήματα και  πότε  ονομάζοντας «αγώνα» την ανάθεση των προβλημάτων μας σε πρόσωπα με σωστές «επαφές» και  «διασυνδέσεις». Είναι λοιπόν φυσικό να νιώθουμε μπερδεμένοι αλλά και διπλά ηττημένοι γιατί είναι άλλο πράγμα να ηττάσαι σε έναν ωραίο αγώνα που έδωσες δίπλα σε άλλους, κερδίζοντας την περηφάνια και τον αυτοσεβασμό σου και άλλο να ηττάσαι de facto επειδή δεν αγωνίστηκες. Η μάχη που δεν δόθηκε, αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα. Κι οι μάχες που δώσαμε όσο μικρές κι αν ήταν, μια μαζική Γενική Συνέλευση, μια πετυχημένη απεργία, μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας κάτω από τη βροχή, όπως αυτή που έγινε πρόσφατα για τους διωκόμενους συναδέλφους μας, αυτές είναι που μας (ξανά)μαθαίνουν την αλφαβήτα του αγωνιστικού συνδικαλισμού και μας υπενθυμίζουν τι σημαίνει να διεκδικείς με αξιοπρέπεια.

Τι συμβαίνει στους ανθρώπους όταν αγωνίζονται

Ένα άλμα στη συνείδηση. Αυτό συμβαίνει. Η επίγνωση ότι η «προσαρμογή» σημαίνει ήττα, η συνειδητοποίηση ότι μόνο ο αγώνας μπορεί να υπερασπίσει τη ζωή μας. Είναι μια στάση ζωής που δαιμονοποιείται από την κυρίαρχη ιδεολογία αλλά και από τα αριστερά παρακλάδια της. Από όλους αυτούς που τρομάζουν μπροστά σε κάθε εκδήλωση αγωνιστικής διάθεσης και σπεύδουν να σαλπίσουν την υποχώρηση, που παρουσιάζουν τον ανειρήνευτο αγώνα ως «τυχοδιωκτισμό» για να θολώσουν τα νερά και να την απαξιώσουν. Είναι αλήθεια πως «το απλό είναι δύσκολο να γίνει», δεν είναι όμως ανέφικτο και το διαπιστώνουμε κάθε φορά που αποφασίζουμε να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Δεν έχουμε παρά να κλείσουμε τα αυτιά μας στους απολογητές της προσαρμογής, της υποταγής και της συμμόρφωσης και να ανοίξουμε τα μάτια μας.  Και με μάτια ανοιχτά και σκέψη καθαρή, να έχουμε μια καλή και αγωνιστική χρονιά!

Διάβασέ το »

Αυτονομία της σχολικής μονάδας. Το βάρος για άλλη μια φορά στις πλάτες των εκπαιδευτικών!

 

Αυτονομία της σχολικής μονάδας.

Το βάρος για άλλη μια φορά στις πλάτες των εκπαιδευτικών

                Καθόλου αιφνίδια ή τυχαία δεν είναι η επιστολή που έλαβαν τα σχολεία από τον Δήμο Ανατολικής Σάμου  την τελευταία ημέρα λειτουργίας τους πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων. Στην σχετική επιστολή ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου ενημερώνει τους διευθυντές των σχολικών μονάδων ότι στον Δήμο δεν υπάρχει ο αρμόδιος υπάλληλος ώστε να διενεργηθεί η επιθεώρηση και συντήρηση των θερμαντικών συστημάτων και ζητά την ενημέρωση αλλά και την διασφάλιση(!) του ελέγχου, της συντήρησης και της λειτουργίας τους από τους διευθυντές των σχολικών μονάδων.

                 Η εξέλιξη αυτή δεν είναι καθόλου αιφνίδια και τυχαία γιατί ακολουθεί την κυβερνητική τακτική στο πρόσφατο τραγικό γεγονός στις Σέρρες, που ως αποτέλεσμα είχε τον θάνατο ενός μαθητή της έκτης δημοτικού και συνοψίζεται στην φράση του πρωθυπουργού,  πως «Παρότι η συντήρηση των σχολείων δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της κυβέρνησης θα κάνουμε ό ,τι περνάει από το χέρι μας να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που πρέπει». Η κυβέρνηση δηλαδή αποποιείται κάθε είδους ευθύνη όσον αφορά την συντήρηση των σχολείων και πετάει το μπαλάκι στους δήμους, που με την σειρά τους ρίχνουν όλες τις ευθύνες στους εκπαιδευτικούς.

                Αυτό ακριβώς είναι το αποτέλεσμα της αυτονομίας της σχολικής μονάδας, όπως την εννοούν και στόχο έχει την πλήρη αποδέσμευση του κράτους από την ευθύνη της συντήρησης και της παροχής ασφαλών υποδομών για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται για άλλη μια φορά να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και να ζητιανεύουν χρηματοδοτήσεις και ειδικούς για να κρατήσουν όρθια τα σχολεία ερείπια, που καθημερινά αντιμετωπίζουν δεκάδες προβλήματα. Το πρόβλημα μάλιστα οξύνεται στην Σάμο, όπου μετά τον σεισμό τα σχολεία- κοντέϊνερ έχουν γίνει καθεστώς και οι επιδιορθώσεις προχωράνε με ρυθμό χελώνας.

Δεν θα δεχτούμε καμία τέτοια ευθύνη στις πλάτες των συναδέλφων μας και εις βάρος της ασφάλειας των μαθητών. Απαιτούμε άμεσα από κυβέρνηση και Δήμους  να εκτελέσουν όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την ασφαλή λειτουργία των θερμαντικών συστημάτων. 

28/12/22

Διάβασέ το »

Ανταπόκριση από την απεργία της 15/12, στη Σάμο!

 

Ανταπόκριση από την απεργία της 15/12, στη Σάμο

            Περίπου 30 εκπαιδευτικοί συγκεντρώθηκαν την Πέμπτη 15/12 στην πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ, συμμετέχοντας στην απεργιακή συγκέντρωση που καλούσαν ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών και η ΕΛΜΕ Σάμου.

Παρ’ όλη τη σχετικά μικρή συμμετοχή και τη βροχή, οι συνάδελφοι παρέμειναν κάμποση ώρα στην πλατεία, όπου διαβάστηκαν οι αποφάσεις των σωματείων και στη συνέχεια, έπειτα από πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων, ακολούθησε σύντομη πορεία στην αγορά με κατάληξη το κτίριο των διευθύνσεων. Εκεί, οι πλειοψηφίες των Δ.Σ. και των δύο σωματείων αποφάσισαν για άλλη μια φορά να αναλωθούν σε έναν υποτιθέμενο «διάλογο» με τη διοίκηση για τις μονιμοποιήσεις των νεοδιόριστων, στάση που σπέρνει γενικά αυταπάτη για τον ρόλο της διοίκησης, αλλά και συγκεκριμένα για το από πού μπορεί να υπάρξει απάντηση στο ζήτημα των νεοδιόριστων.

 Ένας από τους λόγους για τη μικρή συμμετοχή, τόσο στις συγκεντρώσεις, όσο και στην ίδια την απεργία θεωρούμε πως είναι η σύγχυση που προκάλεσαν στους εκπαιδευτικούς τα αιτήματα που επέλεξαν να αναδείξουν οι ομοσπονδίες. Ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα οι συνάδελφοι πάλεψαν και συσπειρώθηκαν  ενάντια στην εφαρμογή της αξιολόγησης και ενώ η εξέλιξη για την ανάκληση των μονιμοποιήσεων έχει φέρει μεγάλη οργή σε όλο τον κλάδο και ανοίγει την πόρτα στις απολύσεις στο δημόσιο, οι ομοσπονδίες επέλεξαν στα αιτήματα της απεργίας να μην υπάρχει ούτε καν αναφορά στα παραπάνω, γεγονός που προκάλεσε απογοήτευση και ηττοπάθεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το πανό του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών, που δεν ανέφερε καν τη λέξη αξιολόγηση.

Παρά την εσκεμμένη αυτή σύγχυση όμως, κατά τη διάρκεια της πορείας, ακούστηκαν τα συνθήματα που πράγματι συσπειρώνουν τον κλάδο την περίοδο αυτή. Συνθήματα ενάντια στην αξιολόγηση, την αδιοριστία, ενάντια στην ΕΒΕ και την τράπεζα θεμάτων, ενάντια στον νόμο Χατζηδάκη.

  15/12/2022

Διάβασέ το »