ΞΑΝΑ η χώρα στις φλόγες. Άλλο ένα έγκλημα του συστήματος!

 

ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 24/7 ΣΤΙΣ 19:30 ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Στο ίδιο έργο θεατές! Για πολλές συνεχόμενες μέρες –και άλλη μια χρονιά- καίγεται η χώρα. Δεκάδες είναι τα πύρινα μέτωπα που ξέσπασαν ειδικά στην Αττική, στα περίχωρά της, στη Ρόδο και τα νησιά αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους κατοίκους των πληγέντων περιοχών που αγωνιούν και παλεύουν για τη ζωή και το βιος τους!

Πρόκειται για άλλο ένα έγκλημα του συστήματος. Πολλές είναι οι καταγγελίες των κατοίκων ότι δεν είδαν πυροσβεστικό ούτε για δείγμα. Προκλητικές είναι οι δηλώσεις των στελεχών του συστήματος που μιλάνε για πετυχημένες επιχειρήσεις, επειδή στάλθηκε το μήνυμα εκκένωσης και δεν έχουμε μέχρι στιγμής τουλάχιστον ανθρώπινες απώλειες. Είναι πρόκληση να λέγονται αυτά τη στιγμή που σπίτια και οικισμοί καίγονται ολοσχερώς και καταστρέφεται το βιος χιλιάδων ανθρώπων. Για ακόμα μια φορά χιλιάδες στρέμματα δασικής γης καμένα, εκατοντάδες οι ξεσπιτωμένοι για να γλιτώσουν από τις φλόγες, δεκάδες ζώα καμένα.

Το παρουσιάζουν λίγο πολύ σαν «φυσικό φαινόμενο» και αντικειμενικό να γίνει. Αλλά είναι οι κυβερνητικές πολιτικές που έχουν αφήσει την χώρα ξεγυμνωμένη από μέτρα πρόληψης και προστασίας από τέτοιου είδους καταστροφές. Που δεν κάνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά αρκούνται στο… rotation από υπηρεσία σε υπηρεσία, όπως είδαμε και στο ΕΚΑΒ, προκειμένου να κάνουν μπαλώματα στα κενά. Είναι οι ίδιοι που 2 περίπου χρόνια πριν έπνιγαν στα δακρυγόνα και στο ξύλο τους εποχικούς πυροσβέστες που ζητούσαν την μονιμοποίησή τους. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις πολιτικές και τις ευθύνες τους για τις καταστροφές στις πλημμύρες, στους χιονιάδες, στις φωτιές κάθε χρόνο.

Είναι προκλητικό να κρύβονται πίσω από άλλα μεγάλα εγκλήματα (Μάτι) και να συγκρίνουν! Δεν μπορούν να μας σωπάσουν λέγοντας ότι τώρα δεν είναι η ώρα των ευθυνών. Ούτε η υπόσχεση για γρήγορες αποζημιώσεις μπορεί να κατευνάσει την οργή, πόσο δε μάλλον όταν χιλιάδες είναι αυτοί που ακόμα τις περιμένουν από προηγούμενες φωτιές ή έχουν πάρει ψίχουλα.

Δε θα σωπάσουμε μπροστά στο νέο έγκλημα. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους πληγέντες και στον λαό που δοκιμάζεται στην μάχη με τις φλόγες και έχει αφεθεί επί της ουσίας μόνος του από το κράτος. Ο αγώνας ενάντια στις πολιτικές που γεννούν αυτά τα εγκλήματα είναι ζητούμενος. Παλεύουμε για:

ΑΜΕΣΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΠΛΗΓΕΝΤΕΣ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΕΠΑΡΚΗ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

ΜΟΝΙΜΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΤΕΓΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΣΠΙΤΩΘΗΚΑΝ

ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΑ ΚΑΜΜΕΝΑ ΔΑΣΗ ΣΕ ΠΕΔΙΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΣΥΜΒΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Διάβασέ το »

Για τη δημοσιοποίηση των βαθμολογικών επιδόσεων της κάθε σχολικής μονάδας, στις Πανελλαδικές Εξετάσεις!

Τα δικαιώματα μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών ως… «εθνικός εξαιρετισμός»

Τη δημοσιοποίηση των βαθμολογικών επιδόσεων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις ανά σχολείο προανήγγειλε, μεταξύ άλλων,  ο Υπουργός Παιδείας Κ. Πιερρακάκης. Φιλοξενούμενος σε καθεστωτικό ραδιοφωνικό σταθμό υψηλής ακροαματικότητας, πριν από λίγες μέρες, αναφέρθηκε στις προτεραιότητες της κυβέρνησης στο πεδίο της εκπαίδευσης. (https://www.youtube.com/watch?v=MamKoitIeWY&t=1740s)

Με την προσφιλή μέθοδο των εκπροσώπων του συστήματος, που όσο αυτό αποκαλύπτει την επιθετικότητά του, τόσο επιδιώκει να την καμουφλάρει. Με αντιστροφή της πραγματικότητας επιχείρησε ο υπουργός να εμφανίσει τα σχέδιά της κυβέρνησης για την παιδεία ως μέτρα «εκδημοκρατισμού», «δικαιοσύνης», «ικανοποίησης των αιτημάτων της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών», «ενάντια στην ακινησία, τον αναχρονισμό και τον… εθνικό εξαιρετισμό». Το δικαίωμα των παιδιών να φοιτούν ανεμπόδιστα σε ένα σχολείο, να σπουδάζουν δωρεάν στο Πανεπιστήμιο, να έχουν τα πτυχία τους αξία, το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία,  το λαϊκό άσυλο αγώνων, χαρακτηρίζονται από το πολιτικό προσωπικό του συστήματος ως διεθνείς εξαιρέσεις!

Για την κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας αποτελεί προτεραιότητα, στην Α/βάθμια και Β/βάθμια εκπαίδευση, η εφαρμογή της αξιολόγησης. Με μεγαλύτερη πειθαρχία από την πλευρά των εκπαιδευτικών και ικανοποιητικότερη στράτευση στην υπόθεση αυτή, από την πλευρά του διοικητικού μηχανισμού.

Το μέτρο της δημοσιοποίησης των βαθμών των μαθητών στις Πανελλαδικές εξετάσεις εντάσσεται στην παραπάνω κατεύθυνση επιβολής της (αυτο)αξιολόγησης  σχολείων και εκπαιδευτικών. Εμπλέκει τους μαθητές και τις επιδόσεις τους με την «εικόνα» του σχολείου και την κατάταξή του σε καλό, κακό ή μέτριο. Αποκρύπτοντας την ταξική φύση  όλων των σχολικών εξετάσεων και πολύ περισσότερο των Πανελλαδικών, το υπουργείο θα:

·      «αξιοποιήσει» τα αποτελέσματα, εμφανίζοντάς τα ως  αντικειμενικά και μετρήσιμα, και άρα, ικανά να οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα σε σχέση με την «ποιότητα» του εκπαιδευτικού έργου ανά σχολική μονάδα. Για να έρθει στη συνέχεια το κράτος να προασπίσει το δικαίωμα των μαθητών και των οικογενειών τους στην… «ελεύθερη» επιλογή σχολείου.

·      προσπαθήσει να διασπείρει τον ιό του ανταγωνισμού, του διαχωρισμού, της κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών.

·       επιχειρήσει να μεταθέσει την ευθύνη για τις αποτυχίες και τις χαμηλές επιδόσεις στους καθηγητές και τους μαθητές, εξατομικεύοντας τις περιπτώσεις. Όσο τα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά αδιέξοδα εντείνονται, παράγοντας όλο και περισσότερη φτώχεια και απελπισία, τόσο οι υπεύθυνοι για αυτή την κατάσταση επιχειρούν να στρέψουν την οργή αλλά και την αναζήτηση ευθυνών και αιτίων, στα ίδια τα θύματα. Η φτώχεια και η ανεργία των οικογενειών, η εργασιακή εξάντληση των γονιών, αλλά και η  ΕΒΕ, η Τράπεζα Θεμάτων, τα χιλιάδες κενά σε καθηγητές και δασκάλους, η υπέρογκη ύλη πρέπει να φύγουν από το κάδρο των ευθυνών, για να συνεχίσουν ανεμπόδιστα από τη λαϊκή οργή και αντίδραση, να υψώνουν φραγμούς στους μαθητές από τα πιο φτωχά και λαϊκά στρώματα.

Απόλυτα ειλικρινές, βέβαια, αποδεικνύεται το πολιτικό προσωπικό κάθε εξαρτημένης χώρας, όταν δίνει διαπιστευτήρια υποταγής και συμμόρφωσης προς τια ιμπεριαλιστικά του αφεντικά. «Τα όποια δεδομένα είναι δημοσιοποιήσιμα θα δημοσιοποιούνται γιατί αυτή είναι ευρωπαϊκή πολιτική», ανακοίνωσε ο υπουργός αναφερόμενος τόσο στη διαδικασία της αξιολόγησης και όλο το φάσμα των εργασιών που απαιτούνται όσο και στους βαθμούς των μαθητών. Εχει κι ένα δίκιο εδώ: Η συντριβή των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας αποτελεί πράγματι κοινή πολιτική της ιμπεριαλιστικής ΕΕ απέναντι στους λαούς!

Σαν συνεπής, δε, εκπρόσωπος της άρχουσας τάξης της χώρας, ο Κ.Πιερρακάκης ζήτησε δήλωση συναίνεσης από την πλευρά της συνδικαλιστικής ηγεσίας, απαιτώντας έμμεσα την παύση των πολιτικών αντιπαραθέσεων ώστε να επιταχυνθούν «οι αναγκαίες ενέργειες που πρέπει να γίνουν»!

Εμείς οι εκπαιδευτικοί έχουμε κάθε συμφέρον να αρνηθούμε τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης που θα συνεχίσουν να υπογράφουν οι συνδικαλιστικές παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Να σταθούμε αποφασιστικά στη μοναδική για τους εργαζόμενους σωστή πλευρά. Απέναντι  από την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική, με ασίγαστη προσπάθεια για να γίνουν τα σωματεία μας όργανα πάλης, αντίστασης και διεκδίκησης.

Ø Ενάντια στην αξιολόγηση, την «ελεύθερη» επιλογή σχολείου,  τη δημοσιοποίηση των σχολικών επιδόσεων των μαθητών ανά σχολείο.

Ø Κάτω τα μέτρα που εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση – Κάτω η αντιλαϊκή πολιτική.

Διάβασέ το »

7 νέες πειθαρχικές διώξεις από τον ΔΔΕ Πειραιά! ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/7, 11πμ, ΔΔΕ ΠΕΙΡΑΙΑ (ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 35)

 

7 νέες πειθαρχικές διώξεις από τον ΔΔΕ Πειραιά για «ανάρμοστη ή αναξιοπρεπή συμπεριφορά» σε αγωνιστές συναδέλφους. Και δεν ξέρουμε τι έρχεται ακόμα…

Παρέμβαση του Πάνου Χουντή για τις διώξεις εκπαιδευτικών στον Πειραιά στην εκπομπή Φάρμα των Ζώων του ThePressProject.

Θα σπάσουν τα μούτρα τους!

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/7, 11πμ, ΔΔΕ ΠΕΙΡΑΙΑ (ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 35)

https://agkinekp.blogspot.com/2023/07/7.html

Οι  αγώνες του λαού για δημοκρατικά δικαιώματα ήταν πάντα «υπό διωγμόν». Με τον αέρα όμως της ισχυρής και χωρίς αντίπαλο εξουσίας, οι εκπρόσωποι του συστήματος δεν χρειάζεται πλέον να κρατούν κανένα πρόσχημα.  Μία μόλις μέρα πριν κλείσουν τα σχολεία,  7 συνάδελφοί μας, μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, κλήθηκαν να παραλάβουν παραπεμπτικό σε πειθαρχικό. Οι 4 εξ’ αυτών για την συμμετοχή τους σε κινητοποίηση της ΕΛΜΕ ενάντια στις εξετάσεις Pisa που κατηγοριοποιούν ταξικά ακόμα περισσότερο, μαθητές και σχολεία: οι Γιώργος Καββαδίας, Ακρίτας Καλούσης, Δημήτρης Μητρόπουλος – μέλη των Παρεμβάσεων και της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής Πειραιά- και μία συναδέλφισσα μέλος της ΑΣΕ. Οι 2 για την συμμετοχή τους στην κινητοποίηση της 6^ης Δεκέμβρη 2020 για την επέτειο από την δολοφονία του 15χρονου Α. Γρηγορόπουλου: οι Ζήσης Γκέρτσος και Πάνος Χουντής μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών και της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής Πειραιά. Για την υπόθεση αυτή, η οποία πρόσφατα παραπέμφθηκε στο εφετείο,  βρίσκονται σε δικαστική ομηρία πάνω από δύο χρόνια τώρα. Τέλος,  ένας ακόμα συνάδελφος, ο Νεκτάριος Χ’’Ανδρέου, μέλος της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής Πειραιά, ελέγχεται πειθαρχικά επειδή σε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τους συναδέλφους του «άσκησε κακόβουλη κριτική» στον πρώην Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας.

Δεν πρόκειται για μαύρες μνήμες από την περίοδο της επταετίας. Το μπαράζ διώξεων που εξαπέλυσε ο ΔΔΕ Πειραιά στις 29 του Ιούνη, είναι μία μόνο εικόνα από το ζοφερό παρόν και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που προδιαγράφεται για όσους αρνηθούν να υποταχθούν στη νέα κανονικότητα. Μια κανονικότητα που περιλαμβάνει την επιστροφή σε έναν βάρβαρο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, την φτωχοποίηση του λαού, την καταστολή, την τρομοκρατία και τον πόλεμο. Σε αυτό το ευρύ και απόλυτα αντιδραστικό πολιτικό πλαίσιο εντάσσονται οι διώξεις στους αγωνιστές συναδέλφους μας και με βάση αυτό καλούμαστε να τις ερμηνεύσουμε, να συνειδητοποιήσουμε με τι ακριβώς είμαστε αντιμέτωποι αλλά και να οργανώσουμε την αντίστασή μας.

Είμαστε αντιμέτωποι με διώξεις πολιτικές. Η πολιτική στόχευση είναι σαφής και ξεκάθαρη: Η τρομοκράτηση των συναδέλφων και η εμπέδωση του νέου τύπου υπάκουου (και ως εκ τούτου «άριστου») Δημοσίου Υπαλλήλου που θα είναι υποχρεωμένος να υποτάσσει κάθε πτυχή του εργασιακού, κοινωνικού ακόμα και προσωπικού βίου του στις επιταγές του αστικού κράτους. Η σιωπή, το σκυμμένο κεφάλι, η πιστή και άκριτη εφαρμογή νόμων και εγκυκλίων είναι οι νέες «αρετές» που προωθεί το σύστημα  και «επιβραβεύουν» οι παντός είδους και παντός καιρού αξιολογήσεις. Στόχος είναι η φίμωση κάθε αντίθετης φωνής και η επιβολή «σιγής νεκροταφείου» στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και σε όλο το Δημόσιο. Σε ένα τέτοιο εργασιακό και πολιτικό περιβάλλον όπου η παραμικρή απόκλιση από τα υπουργικά κελεύσματα μπορεί να ερμηνευθεί ως «ανάρμοστη συμπεριφορά» ακόμα και η σύλληψη ενός υπαλλήλου για την πολιτική του θέση και στάση δεν θα αποτελεί εξαίρεση αλλά θα επικρέμεται ως καθημερινή απειλή που θα ρυθμίζει τη ζωή μας. Και θα μας αφορά όλους. Δεν είμαστε όμως διατεθειμένοι να ζήσουμε μέσα στο φόβο. Δεν θα το επιτρέψουμε.   

Είμαστε αντιμέτωποι με διώξεις ενάντια στον μαχητικό συνδικαλισμό και το κίνημα. Στο αντιδραστικό τους λεξιλόγιο «ανάρμοστη συμπεριφορά» αποκαλούν την αγωνιστική συμπεριφορά. Τον αγώνα να κρατήσουμε τη μνήμη μας ζωντανή, τον αγώνα ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, τον αγώνα να μην χρησιμοποιηθεί η πανδημία ως ένα ακόμα πρόσχημα για την κατάργηση των πιο στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων. «Ανάρμοστη συμπεριφορά» αποκαλούν το αγωνιστικό ήθος που σε δύσκολους καιρούς δίνει κουράγιο στο λαό, στη νεολαία, στους εργαζόμενους και τους προτρέπει να κρατήσουν το κεφάλι ψηλά. Τους προτρέπει να συνεχίσουν να αναζητούν το δίκιο τους μαχητικά, εκεί που πάντα ο λαός έβρισκε το δίκιο του, στον δρόμο. Αυτό το παράδειγμα θέλουν με κάθε τρόπο να πατάξουν και να συκοφαντήσουν. Θέλουν έναν μόνο κατ’ όνομα συνδικαλισμό. Θέλουν σωματεία που συνεργάζονται με την εργοδοσία, που υποκύπτουν σε πιέσεις, που «κρατάνε ισορροπίες», που επιδίδονται σε εικονικούς αγώνες και αποφαίνονται πως «ο κόσμος δεν τραβάει» και πως «ο λαός έχει συντηρητικοποιηθεί». Έναν τέτοιο, «χρήσιμο» συνδικαλισμό που συμβάλλει στο σπάσιμο του αγωνιστικού φρονήματος, τον στηρίζουν ευχαρίστως. «Πρόθυμοι» να παίξουν αυτόν το ρόλο υπάρχουν και αναγνωρίζονται εύκολα από το γεγονός ότι τριγυρίζουν στα σαλόνια του συστήματος. Στην περίπτωση των διώξεων στον Πειραιά, το γεγονός ότι οι 6 στις 7 διώξεις αφορούν μέλη της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής (στην οποία συμμετέχουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών) αποτελεί σαφή, ιδιαίτερη στοχοποίηση του αγωνιστικού συνδικαλισμού.

Είμαστε αντιμέτωποι με την ποινικοποίηση της προσωπικής γνώμης. Ο πειθαρχικός έλεγχος συναδέλφου για την «κακόβουλη κριτική» που άσκησε σε Γ.Γ. Υπουργείου φανερώνει, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι προκειμένου να επιβάλουν γρήγορα και άμεσα το καθεστώς τρομοκρατίας που οραματίζονται, δεν διστάζουν να ποινικοποιήσουν ακόμα και έναν ανεπίσημο, σε φιλικό επίπεδο, διάλογο με συναδέλφους. Πόσο απέχουμε άραγε από την ποινικοποίηση μιας διατυπωμένης σκέψης ή ενός αστείου; Το βέβαιο είναι ότι με τον αέρα της απόλυτης εξουσίας (που ως συνήθως βέβαια υποτιμά τις δυνάμεις του λαού) και με ένα έτοιμο από καιρό νομικό οπλοστάσιο, οι σχεδιασμοί τους ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια της ΕΛΜΕ Πειραιά.

Είναι προφανές ότι πίσω από την «καλοστημένη» και κλιμακούμενη επιχείρηση διώξεων στον Πειραιά αλλά και σε άλλες ΕΛΜΕ, κρύβεται ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός με τον οποίον επιχειρούν να χτυπήσουν την πολιτική και συνδικαλιστική δράση σε κάθε επίπεδο, σε κάθε εργασιακό χώρο και σε κάθε γειτονιά. Η άγρια επίθεση που εξαπολύεται δεν αφορά μόνο τον Πειραιά, ούτε αποκλειστικά τον εκπαιδευτικό κλάδο. Πραγματικός στόχος είναι να παταχθεί κάθε μορφή λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης όπου κι αν εκδηλωθεί, πριν εκδηλωθεί. Αλλά ξεχνούν ότι, όταν η πραγματικότητα το απαιτεί,  οι λαϊκοί αγώνες θα βρουν τον τρόπο να ανθίσουν και στο πιο άγονο πολιτικό έδαφος. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, όσο μας αφορά, θα αναδείξουμε το θέμα ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα  που αφορά  κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό άνθρωπο που αγωνιά αντιλαμβανόμενος το βαθύ πολιτικό σκοτάδι.  Άμεσα θα επιδιώξουμε κοινή και συντονισμένη δράση με άλλους αγωνιστές και θα παλέψουμε για την από κοινού οργάνωση πλατιών, μαζικών κινητοποιήσεων, έτσι ώστε συλλογικά και οργανωμένα να υπερασπιστούμε τους διωκόμενους συντρόφους μας αλλά και το δικαίωμά μας να ζούμε και να αγωνιζόμαστε. Η κινητοποίηση που έγινε στη ΔΔΕ Πειραιά, με κάλεσμα από την Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής την επομένη των πειθαρχικών παραπομπών, ήταν ένα πρώτο αλλά καθαρό δείγμα της οργής και της ανησυχίας των συναδέλφων για τις εξελίξεις, αλλά και της διάθεσής τους να σταθούν δίπλα στους διωκόμενους αγωνιστές και να αντισταθούν στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Ιδιαίτερα τώρα, που οι εκλογικές αυταπάτες κι οι κάθε είδους επίδοξοι «σωτήρες» μας τελείωσαν, η πραγματικότητα φανερώνεται πιο καθαρή από ποτέ: το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον. Το δίκιο μας θα το διεκδικήσουμε μαζί, αγωνιζόμενοι, στον δρόμο.

• Επόμενο βήμα η Παναττική κινητοποίηση που καλεί η ΕΛΜΕ Πειραιά την Παρασκευή 7/7 στις 11.00 π.μ. στην ΔΔΕ Πειραιά!
• Κάτω τα χέρια από τα σωματεία και τους αγωνιστές!
• Να σταματήσουν τώρα όλες οι διώξεις!
• Κοινή δράση και συντονισμός ενάντια στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης! 

Διάβασέ το »

Mε βαθιά οδύνη αποχαιρετούμε την πολυαγαπημένη μας, συντρόφισσα, συναγωνίστρια, συναδέλφισσα και φίλη Αφροδίτη Κοτσυφάκη!

 

Mε βαθιά οδύνη αποχαιρετούμε την πολυαγαπημένη μας, συντρόφισσα, συναγωνίστρια, συναδέλφισσα και φίλη Αφροδίτη Κοτσυφάκη

Οι  Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών με βαθιά οδύνη αποχαιρετούμε την πολυαγαπημένη μας, συντρόφισσα, συναγωνίστρια, συνάδελφο και φίλη, την Αφροδίτη Κοτσυφάκη, που τόσο πρόωρα έφυγε από κοντά μας, αφού πάλεψε γενναία από τα χρόνια της νιότης της ακόμα με τον καρκίνο. 

Η Αφροδίτη Κοτσυφάκη υπήρξε στην πρώτη γραμμή του αγώνα σε όλες τις κρίσιμες στιγμές του εκπαιδευτικού κινήματος, από το 1990 έως σήμερα. Υπερασπίστηκε με πάθος τα δικαιώματα των εργαζόμενων εκπαιδευτικών και των μαθητών. Άφησε το πολιτικό της στίγμα, το εξαίρετο  ήθος και το ζεστό της χαμόγελο απ όλα τα σχολεία που πέρασε , από τα σχολεία στην Κάρπαθο, όπου πρωτοδιορίστηκε έως και το 3ο γυμνάσιο Σταυρούπολης που υπηρέτησε τελευταία.  

Η Αφροδίτη ήταν γνωστή όχι μόνο για την πλούσια συνδικαλιστική της δράση (είχε διατελέσει και μέλος του ΔΣ της Α ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης), αλλά και για την ακάματη προσπάθεια της για τη συγκρότηση και την οργάνωση του κινήματος με καθαρότητα σκέψης και πίστη σε πανανθρώπινες αξίες και στις δυνάμεις του κόσμου. Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν το μεγαλείο ορισμένων ανθρώπων. Η Αφροδίτη ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στο σύντροφό της, Σταύρο, στους γονείς της και τους οικείους της.

16/6/2023

Διάβασέ το »

Δεκάδες νεκροί πρόσφυγες στα ανοιχτά της Πύλου!

 

Δεκάδες νεκροί πρόσφυγες στα ανοιχτά της Πύλου

Οι «πολιτισμένοι» της Δύσης συνεχίζουν το δολοφονικό τους έργο

ΟΛΟΙ/ΕΣ  Πέμπτη 15/6, 7:30μμ Πλατεία ΠΥΘΑΓΟΡΑ (Βαθύ)

Τις τελευταίες ώρες παρακολουθούμε συγκλονισμένοι μία ακόμα αδιανόητη τραγωδία. Το ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου κόστισε τη ζωή σε άγνωστο μέχρι στιγμής αριθμό κατατρεγμένων ανθρώπων, προσφύγων και μεταναστών, που αγωνίζονταν γι’ αυτό ακριβώς, το πιο θεμελιώδες και αυτονόητο από όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το δικαίωμα να ζήσουν.

Πρόκειται για έγκλημα. Το δικαίωμα στη ζωή, το στέρησαν από τους συνανθρώπους μας αυτοί που σχεδιάζουν και ξεκινούν τους άδικους πολέμους, που φτωχοποιούν κι εκμεταλλεύονται τους λαούς, που παίζουν παιχνίδια στην πλάτη τους και τους οδηγούν στην απόγνωση και την προσφυγιά. Ένοχες για τον θάνατό τους είναι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που χαράζουν τις στρατηγικές τους και τις νέες ζώνες επιρροής κυριολεκτικά με το αίμα των αθώων και των κυνηγημένων αυτών του κόσμου. Ένοχη είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι απάνθρωπες πολιτικές της που έχουν μετατρέψει τη Μεσόγειο σε απέραντο νεκροταφείο. Ένοχες είναι και οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις που ανελλιπώς συντάσσονται με τις δολοφονικές επιταγές της «πολιτισμένης» Δύσης και έχουν δώσει «γη και ύδωρ» προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις πολεμικές μηχανές των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. 

Αυτοί είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι που ακόμα και μπροστά σε μια ανείπωτη τραγωδία συμπεριφέρονται χωρίς καμία αιδώ. Οι υποκριτικές δηλώσεις στελεχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κροκοδείλια δάκρυα εγχώριων παραγόντων δεν πείθουν κανέναν. Όσο για τα Μ.Μ.Ε., έχουν ήδη ξεκινήσει το «ξέπλυμα» επιχειρώντας να αποκρύψουν τις πολιτικές ευθύνες και να προβάλλουν τις «τεχνικές λεπτομέρειες» του ατυχήματος. Φτάνουν στο σημείο να υπονοήσουν πως  για το ναυάγιο ευθύνονται οι  ίδιοι οι πρόσφυγες επειδή…. μετακινήθηκαν ομαδικά. Αλλά ό,τι και να κάνουν η βαρβαρότητα του δολοφονικού συστήματος που υπηρετούν δεν κρύβεται και δεν συνηθίζεται.

Απέναντι σ’ αυτή την βαρβαρότητα, δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι, θα είμαστε παρόντες στον δρόμο του αγώνα και θα εκφράσουμε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη μας στα θύματα των απάνθρωπων πολιτικών τους. Θα φωνάξουμε πως πρόκειται για έγκλημα και θα καταγγείλουμε τους πραγματικούς ενόχους. Ντόπιοι και μετανάστες, θα αγωνιστούμε μαζί ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης που γεννά τους πολέμους και την προσφυγιά. Η αλληλεγγύη είναι το μόνο και το δυνατότερο όπλο μας.

Ø ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!

Ø ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ Πέμπτη 8/6 , στις 18:00, στο 1ο Δ.Σ. Καρλοβάσου (Πορφυριάδα)

 

Φέρνουν άγρια επίθεση στη ζωή μας και στην εκπαίδευση.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ η μόνη μας επιλογή!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ

Πέμπτη 8/6 , στις 18:00, στο 1^ο Δ.Σ. Καρλοβάσου (Πορφυριάδα)

 Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στις 21 Μάη κατέγραψαν έναν βαρύ ταξικό συσχετισμό σε βάρος του λαού και της νεολαίας. Οι αυταπάτες έπεσαν και δεν πρέπει να δημιουργηθούν νέες μπροστά στις δεύτερες κάλπες. Ό,τι και να βγάλουν, θα μας φέρει άγρια επίθεση παντού. Αυτό το καταλαβαίνουν καλά όλοι οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα εμείς οι εκπαιδευτικοί, που τα τελευταία χρόνια η επίθεση στα δικαιώματα μας έχει ενταθεί και το κλίμα απειλών και τρομοκρατίας έχει γίνει καθημερινότητα. Η διέξοδος όμως δεν βρίσκεται στην απογοήτευση και την παραίτηση. Βρίσκεται στην οργάνωση μας και την ενεργή μας συμμετοχή στον επίμονο και σκληρό αγώνα που απαιτεί η εποχή.

 Όπως ήταν αναμενόμενο, σε διαφορετική τελείως κατεύθυνση δείχνει να κινείται η συνδικαλιστική ηγεσία μας, αν κρίνουμε από το εισηγητικό κείμενο προς τον κλάδο για το Συνέδριο,  (92^η Γ.Σ.) και από τα πεπραγμένα της.  Μέχρι και πρόταση νόμου περιέχει  για την δήθεν νομική μας … θωράκιση, μπροστά στο αντικειμενικά σκληρό κλίμα που πάει να διαμορφωθεί, όπου για ότι στραβό υπάρχει στα σχολεία υπεύθυνοι θα είναι οι εκπαιδευτικοί.

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το εισηγητικό κείμενο για το συνέδριο της ΔΟΕ διακατέχεται από ένα αίσθημα πως έχουμε λίγο πολύ νικήσει και πως η αξιολόγηση είναι ένα άδειο πουκάμισο, γι’ αυτό και δεν μπαίνει ως χωριστό θέμα εισηγητικά. Εμείς πιστεύουμε πως δεν είναι έτσι τα πράγματα.  Θεωρούμε πως παρά τις αντιστάσεις μας, παρά την καταγεγραμμένη αντίθεση του κλάδου στην αξιολόγηση, αυτό που χαρακτηρίζει την περίοδο που βρισκόμαστε είναι πως το κίνημα έχει καταγράψει κυρίως ήττες παρά νίκες. Πως, παρά τις μάχες που έχουμε δώσει, τα δύσκολα είναι μπροστά μας.

 Γι’ αυτό, δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε τα ατέλειωτα σεντόνια των αιτημάτων, προτάσεων και ολοκληρωμένων προγραμμάτων. Δεν καταθέτουμε όραμα για άλλο σχολείο σε μια σάπια κοινωνία. Δεν προτείνουμε άλλη επιμόρφωση, αντίθετα λέμε πως πρέπει να μπει κάποια στιγμή ένα τέλος στην τρέλα των επιμορφώσεων, των πιστοποιήσεων και των μεταπτυχιακών. Δεν παραιτούμαστε από τον αγώνα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς για να τον κάνει διαπραγμάτευση η ηγεσία της ΔΟΕ στο όνομα μιας νέας συλλογικής σύμβασης.

 Τρία συν ένα, είναι τα σημεία που πρέπει να επικεντρωθούμε.

·      Η αξιολόγηση, που θα τη δούμε από του χρόνου να ξεδιπλώνεται με απίστευτη αγριότητα.

·      Ο μισθός μας, που τον τρώει η ακρίβεια, οι φόροι και τον απειλούν ξανά οι νέες εισηγήσεις της Ε.Ε.

·      Τα δημοκρατικά μας δικαιώματα στον συνδικαλισμό, στην απεργία και τη διαδήλωση, στη δουλειά και τη ζωή.

 Όσο για το «συν ένα» που το θέσαμε χωριστά, αφορά στους μαθητές μας που θα δεχτούν νέα τεράστια επίθεση. Τη βλέπουμε με την Τράπεζα Θεμάτων και την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Βλέπουμε κάθε μέρα πώς τα εξοντώνει το σύστημα, πώς τα διαλύει η κοινωνία που οικοδομείται πάνω στα ερείπια των δικαιωμάτων μας. Το σχολείο θα γίνει ακόμα πιο τοξικό, πιο ακριβό, πιο ταξικό και εχθρικό για αυτά και τις οικογένειές τους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Δεν ξεχνούμε τα Τέμπη, το Μάτι, τη Μάνδρα, την Πανδημία. Και πάνω από όλα δεν κάνουμε πως δεν υπάρχει ο πόλεμος, δεν θεωρούμε αστείες τις απειλές για πυρηνικό όλεθρο. Αλλά δεν ξεχνούμε και τις συγκλονιστικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις του λαού και της νεολαίας πριν λίγους μήνες, τις μεγάλες απεργίες που κάναμε, τους επίμονους εργατικούς αγώνες του περασμένου διαστήματος, τους λαούς που διαδηλώνουν και ακύρωσαν τις φωνές όσων λένε πως δεν αντέχουμε να απεργήσουμε κι να αγωνιστούμε.

Εμείς δεν λέμε πως έχουμε μπροστά μας εύκολο αγώνα. Αντίθετα, λέμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να οργανωθούμε για να μπορούμε να αντισταθούμε, να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε για το μέλλον που μας αξίζει. Θα νικήσουμε στους δρόμους! Η γραμμή της ΔΟΕ όλο το προηγούμενο διάστημα, όσον αφορά στην αξιολόγηση, που θέτει την αποχή και τις στάσεις εργασίας ως κύρια μορφή πάλης, αποδεικνύεται αδιέξοδη και έχει μετατρέψει τον αγώνα σε προσωπική υπόθεση του κάθε νεοδιόριστου συνάδελφου. Επιμένουμε στην πρόταση μας πως σε αυτήν την μάχη, ενάντια σε έναν νόμο κεντρικής πολιτικής σημασίας για το σύστημα, είναι αναγκαίος ένας κεντρικός αγώνας του κλάδου με συνελεύσεις , απεργίες και διαδηλώσεις και επικουρική χρήση, όπου χρειάζεται, άλλων εργαλείων, όπως οι στάσεις εργασίας και η αποχή. Αυτός ο νόμος, δεν μπορεί και δεν πρέπει απλώς να μείνει στα χαρτιά, όπως ορισμένοι προτάσσουν ως κατεύθυνση. Χρειάζεται κεντρικός, μαζικός και παρατεταμένος αγώνας έως την ανατροπή του.

Διάβασέ το »

Τι θα γινόταν αν οι εξετάσεις δεν γίνονταν λόγω απεργίας εκπαιδευτικών;

 

Τι θα γινόταν αν οι εξετάσεις δεν γίνονταν λόγω απεργίας εκπαιδευτικών;

Μια υπόθεση και η πραγματικότητα

Υποθετικό Σενάριο:  Εν μέσω ενδοσχολικών (ή Πανελλαδικών) εξετάσεων, η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει νέα αντιδραστικά μέτρα που πλήττουν δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών και τα εκπαιδευτικά σωματεία προκηρύσσουν απεργία. Αμέσως τα ΜΜΕ παίρνουν φωτιά και οι «έγκριτοι και έγκυροι» δημοσιογράφοι πιάνουν δουλειά, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους για την απαράδεκτη κατάσταση που ταλαιπωρεί τους μαθητές και τους γονείς τους, για τους «επαγγελματίες συνδικαλιστές» που γκρινιάζουν και δεν προσαρμόζονται, ενώ διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους  πως «η κοινωνία» είναι εναντίον των απεργών. Οι εκπαιδευτικοί και τα αιτήματά τους κρεμιούνται στα ανθρωποφαγικά μανταλάκια των πρωϊνάδικων που δεν προφταίνουν τα ρεπορτάζ και τις ζωντανές συνδέσεις με εξοργισμένους γονείς και ταλαιπωρημένους μαθητές. Οποιαδήποτε αντίθετη γονεϊκή φωνή κόβεται αυτόματα και πολύ δημοκρατικά. Η υπουργός κάνει έκκληση στα φιλάνθρωπα αισθήματα των εκπαιδευτικών -που πολύ τους εκτιμά- και καταθέτει κατεπείγουσα αγωγή ζητώντας να βγει η απεργία παράνομη. Τέλος, οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών ηγεσιών, αφού δώσουν μερικές εικονικές μάχες, πολύ ηρωικές, αυτό-επιστρατεύονται ανακαλώντας την απεργία «για το καλό των παιδιών» που με την εφαρμογή των νέων μέτρων θα δουν τα όνειρά τους να διαλύονται. «Νικήσαμε» θα πουν περήφανοι στους απεργούς. Happy end.

Πραγματικότητα: Εν μέσω ενδοσχολικών εξετάσεων και προεκλογικής περιόδου, η πλατφόρμα της τράπεζας θεμάτων «πέφτει» και οι εξετάσεις των λυκείων όλης της χώρας καθυστερούν ή αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας ενώ σε δύο μέρες ξεκινούν οι Πανελλαδικές εξετάσεις. Τα ΜΜΕ μεταφέρουν με θαυμαστή ψυχραιμία σε εκπαιδευτικούς και μαθητές τη σύσταση του ΙΕΠ «να κάνουν υπομονή» και περνούν σε άλλες σημαντικότερες ειδήσεις. Την επόμενη μέρα, ο ουρανός δεν γίνεται πιο γαλανός και η κατάρρευση επαναλαμβάνεται. Ακολουθεί μια πραγματικά ευφάνταστη καμπάνια απόσεισης ευθυνών. «Μην με ρωτάτε, δεν είμαι υπουργός» δηλώνει η επί 4 χρόνια υπουργός Παιδείας που παραιτήθηκε (προσωρινά) πριν δύο μέρες. «Χάκερς από 114 χώρες επιτέθηκαν στο σύστημα» μας πληροφορεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. «Αήθης επίθεση εναντίον της εκπαίδευσης» συμπληρώνει ο γ.γ. του υπουργείου υπονοώντας πολιτικές ευθύνες, ενώ κάποιες ιστοσελίδες ανακαλύπτουν «άλμα 140% στις κυβερνοεπιθέσεις στην Ευρώπη» από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος. Η αντιπολίτευση κλαίγεται γιατί η σφαγή της Τράπεζας Θεμάτων δεν λειτουργεί εύρυθμα. Πληροφορίες για δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών που εμπλέκουν εξωγήινους ελέγχονται ως ανακριβείς. Για τα ΜΜΕ, είναι απλά Τρίτη και τίποτα δεν διαταράσσει την κανονικότητα. Happy end νο 2.

Αν η παραπάνω σύγκριση δεν μας εκπλήσσει και τόσο είναι επειδή ξέρουμε καλά σε ποια χώρα και σε ποιο σύστημα ζούμε. Ξέρουμε ότι δεν πρόκειται για προϊόντα φαντασίας αλλά για την επίμονη πραγματικότητα της ζωής του λαού και της νεολαίας. Σε αυτήν την πραγματικότητα, η τράπεζα θεμάτων δεν είναι μια λεπτομέρεια στον κυκεώνα της επίθεσης στα  λαϊκά δικαιώματα. Είναι κεντρικό πολιτικό εργαλείο με στόχο την ενίσχυση και την εμπέδωση  των ταξικών φραγμών και ο αγώνας για την ανατροπή της θα συνεχιστεί, όχι γιατί «έπεσε η πλατφόρμα» αλλά γιατί είναι ένα μέτρο βαθιά ταξικό και άδικο.

Αλλά προς το παρόν ας μην ανησυχούμε…. Δεν είμαστε δα και… Τουρκία του Ερντογάν, που όλα τα ΜΜΕ ελέγχονται, εγκλωβίζουν τον λαό σε εκβιαστικά διλήμματα και τον βομβαρδίζουν νυχθημερόν με κάθε είδους ψέματα και αυταπάτες. Και, όσο μας αφορά:

Δεν ζητάμε εύρυθμη λειτουργία της Τράπεζας Θεμάτων

Θα παλέψουμε για κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων της Βάσης Εισαγωγής και όλων των μέτρων του ταξικού εξεταστικού σφαγείου!

Διάβασέ το »

Η ταλαιπωρία των μαθητών, ο εξευτελισμός των εκπαιδευτικών και η ιερή ταξική αγελάδα της τράπεζας θεμάτων

 

Η ταλαιπωρία των μαθητών, ο εξευτελισμός των εκπαιδευτικών και η ιερή ταξική αγελάδα της τράπεζας θεμάτων

Με αρκετές ώρες καθυστέρηση δόθηκαν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις των λυκείων όλης της χώρας σήμερα Δευτέρα,  29/5, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ακυρώθηκαν και μεταφέρθηκαν για άλλη μέρα.

Η αιτία της ταλαιπωρίας μαθητών και εκπαιδευτικών δε βρίσκεται ασφαλώς στη δυσλειτουργία της πλατφόρμας της τράπεζας θεμάτων,  ούτε αφορά σε κάποιο "επιτελικό φιάσκο". 

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση, εφαρμόζοντας απαρέγκλιτα την ταξική πολιτική όλων των αστικών κυβερνήσεων, δεν υπαναχώρησε ούτε λεπτό από την αρχική της πρόθεση για εφαρμογή και εμπέδωση αυτού του μέτρου μαζικού αποκλεισμού και αποθάρρυνσης μαθητών,  για πρώτη φορά φέτος και στις τρεις τάξεις του λυκείου.

Εξαρχής συστήθηκε σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να "κάνουν υπομονή" μέχρι να αποκατασταθεί η βλάβη. Έτσι δημιουργήθηκε μια άκρως προσβλητική κατάσταση μέσα στους συλλόγους,  με τους διδάσκοντες τα μαθήματα όλη τη χρονιά σε μια εξευτελιστική διαδικασία αναμονής των "έτοιμων" θεμάτων. 

Γίνεται έτσι φανερό ότι η επίθεση στα δικαιώματά μαθητών και εκπαιδευτικών δεν θα σταματήσει αν δεν τη σταματήσουμε. Δε γνωρίζει "εκλογικά" διαλείμματα ούτε φτιασιδώνεται. Είναι και θα είναι η κανονικότατα τους πάνω στο σώμα των κατακτήσεων μας.

Εκπαιδευτικοί και μαθητές δεν θα αποδεχτούμε τετελεσμένα και μονόδρομους επιβεβλημένους από παλιές και νέες κυβερνήσεις. 

Ο αγώνας για την ανατροπή του αντιδραστικού νόμου της Τράπεζας Θεμάτων είναι μπροστά μας, είναι αναγκαίος και δίκαιος. 

Διάβασέ το »

ΑΚΕ: OI ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΣΑΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ!

 

OI ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΣΑΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ!

Ο δικός μας μονόδρομος:

ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ!

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση και «λυπάται» η (προς ώρας) αξιωματική  αντιπολίτευση!

Παράλληλα ένα κλίμα απογοήτευσης και προβληματισμού για τα περαιτέρω διατρέχει το λαό και ιδιαίτερα τον κλάδο των εκπαιδευτικών καθώς είχαν καλλιεργηθεί κάποιες ελπίδες για ανάσχεση της  επίθεσης μέσα από το εκλογικό αποτέλεσμα.

1.  Δεν δικαιώθηκε η αντιλαϊκή-αντιδραστική κυβερνητική πολιτική

Μα είναι δυνατόν να δικαιώθηκε μία πολιτική που στην κοινωνία εξολόθρευσε πάνω από το 0,3% του πληθυσμού με την πανδημία, που έβαλε στο γύψο τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, που επιχείρησε να καταργήσει ακόμα και τις διαδηλώσεις για το Πολυτεχνείο, που εκτόξευσε τις τιμές των υπηρεσιών και των ειδών πρώτης ανάγκης στα ύψη, που μετέτρεψε την χώρα σε ορμητήριο και στόχο των ενδοϊμπεριαλιστικών συγκρούσεων;

Μπορεί  στ’ αλήθεια να δικαιωθεί μία πολιτική που στην εκπαίδευση έκλεισε σχολεία, πέταξε μαθητές μαζικά έξω από τα Πανεπιστήμια, επέβαλλε (με την συναυτουργία βέβαια δεξιών και «αριστερών») το αίσχος της τηλεκπαίδευσης, έβγαλε σωρηδόν παράνομες τις μορφές αγώνα που εξήγγειλαν κάθε τόσο οι συνδικαλιστικές ομοσπονδίες, προωθεί την αξιολόγηση στους εκπαιδευτικούς και τη «διαφοροποίηση» των σχολικών μονάδων για μαθητές και γονείς, που κατάργησε το πανεπιστημιακό άσυλο;

Μήπως οι εκπαιδευτικοί δεν «καταψήφισαν» και μάλιστα με… συντριπτικά ποσοστά τόσο με την αποχή τους από τις ηλεκτρονικές εκλογές για τα ΠΥΣΠΕ-ΚΥΣΠΕ, με τη μεγάλη απεργία τον Οκτώβρη του 2021 -αλλά και με άλλες απεργίες- αυτή την πολιτική; Δεν ήταν αυτό μαζική συμμετοχή σε μία αγωνιστική… ψηφοφορία των δρόμων;

Όσοι σήμερα έχουν ανακαλύψει και προβάλλουν  το «ευκολάκι» της καταγγελίας του λαού για τις επιλογές του, γίνονται υποστηρικτές της θεωρίας της ατομικής ευθύνης από τη δική τους μεριά. Σερβίρουν εκ του ασφαλούς το παραμύθι της ελεύθερης επιλογής -νεοδημοκρατικό εύρημα της πανδημίας!- σε ένα ταξικό σύστημα όπου οι πιο αντιδραστικές δυνάμεις του κεφαλαίου έχουν την πρωτοβουλία.  Και όπου όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουν στην ουσία να προτείνουν μία άλλη προοπτική και σέρνονται στις ίδιες… ράγες.

Αλήθεια, πόσο ελεύθερα ψήφισαν οι πολίτες της χώρας μας το 1974 σε αντίθεση με το πολιτικό γεγονός ότι οι δρόμοι και οι πλατείες συνταράζονταν από τις λαϊκές διαδηλώσεις, τότε… με το περίφημο «Καραμανλής ή τανκς»; Πόσο  ακόμα ελεύθερα δήθεν ψήφισαν αργότερα «Ανδρέα» για να μη έρθει η… δεξιά; Και για να μην πάμε πιο μακριά το 2012 που εξαφανίστηκαν τα φάρμακα, και το 2015 που κλείσανε από τους ιμπεριαλιστές οι τράπεζες, πόσο ελεύθερα επέλεγε ο λαός;

2. Αλλά και στην περίπτωση-λέμε τώρα- που «δικαιώνονταν» ο λαός;

Αλλά και στην περίπτωση που το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ευνοϊκό για το Σύριζα (και τους πιθανούς συνοδοιπόρους) πόσο πραγματικά θα δικαιώνονταν ο λαός και ο κλάδος των εκπαιδευτικών;

Ο Σύριζα προηγήθηκε της ΝΔ στην καθιέρωση της «αυτοαξιολόγησης», στην αύξηση του υποχρεωτικού εργασιακού ωραρίου, στο κλείσιμο σχολών και την καθιέρωση διάφορων μεταπτυχιακών «επαρκειών» για να βρεις δουλειά, συνέχισε και… αναβάθμισε το αίσχος της πολιτικής απέναντι στους αναπληρωτές με το περίφημο προσοντολόγιο και το διαφορετικό καθεστώς αδειών.

Και αν έπαιρνε την κυβερνητική εντολή θα συνέχιζε και θα ενέτεινε αυτή την πολιτική.

Γι`αυτό εξάλλου παρέα με τις άλλες δύο καθεστωτικές συνδικαλιστικές δυνάμεις και στις δύο εκπαιδευτικές ομοσπονδίες (πιο ύπουλα στην πρωτοβάθμια, πιο ανοιχτά στην δευτεροβάθμια) έκανε κοινό μέτωπο και καταψήφιζε κάθε απόφαση που προωθούσε παραπέρα τον συνδικαλιστικό αγώνα, ειδικά σε κεντρικές απεργιακές μάχες! Βέβαια λάβαινε πολύτιμη βοήθεια σε αυτή την υψηλή συστημική του αποστολή από την αδράνεια και άλλων δυνάμεων -όπως το ΠΑΜΕ- που αναφέρονται στην αριστερά που δεν είχαν ξεκάθαρες αγωνιστικές θέσεις στο ζήτημα της τηλεκπαίδευσης: Έθαβαν το κύριο μέτωπο της αξιολόγησης πίσω από τα υπόλοιπα αιτήματα, σύρθηκαν στις ίδιες μορφές πάλης με τις ομοσπονδίες και βιάζονταν να κλείσουν τους αγώνες εν όψει των εκλογών που θα δυνάμωναν το «κόμμα της εργατικής τάξης».

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το γεγονός ότι το κυβερνητικό εκλογικό «αφήγημα» δείχνει να πείθει και κομμάτια ανθρώπων του λαού οφείλεται στο ότι προβλήθηκε ως ο αυθεντικός μονόδρομος για τη διαχείριση  του συστήματος  της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης απέναντι στις…  ιμιτασιόν  εκδοχές  του, που δοκιμάστηκαν εξάλλου πρόσφατα. Από την άποψη αυτή η αρνητική εμπειρία του 2015 και η ζημιά που έχει προκληθεί στις συνειδήσεις εξακολουθεί να είναι ενεργή.

Εντάθηκε όμως αυτή η -προσωρινή- ισχύς της καθεστωτικής πολιτικής από την ανυπαρξία ενός άλλου πραγματικού αγωνιστικού πόλου, ενός μετώπου αντίστασης και διεκδίκησης απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική.

Από την απουσία του μόνου πραγματικού όρου που θα μπορούσε να την ανακόψει και να ανοίξει το δρόμο για πραγματικές ανατροπές που σήμερα φαίνονται «μακρινές», ακριβώς χάρις σε αυτόν τον καταθλιπτικό συσχετισμό δύναμης. Της μόνης ουσιαστικής προϋπόθεσης που μπορούσε να μετακινήσει πραγματικά συνειδήσεις, να μετασχηματίσει στάσεις ζωής, να μετατρέψει αδράνειες χρόνων σε δράση.

Και ακριβώς πίσω από την βαριά σκιά του εκλογικού αποτελέσματος μπορούμε να διακρίνουμε-τολμούμε να το… προφέρουμε!- την θετική πλευρά,  την πιο βαθιά και απαιτητική συνειδητοποίηση ότι η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική αντιμετωπίζεται μόνο με αγώνες. Ότι ο μονόδρομος της επίθεσης αντιμετωπίζεται με τον άλλον μονόδρομο: με τη δημιουργία εστιών αντίστασης και οργάνων μαζικής πάλης, με το συντονισμό όλων των λαϊκών δυνάμεων που μπορούν να συντονιστούν σε αυτή την προοπτική.

Αυτό ισχύει πρωτίστως για την εκπαίδευση καθώς η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει το εκλογικό αποτέλεσμα για να εντείνει την επίθεση της. Ορθά οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες ανησυχούν για αυτό. Δεν έχουν κανένα λόγο όμως να λυπούνται για το κατάντημα των συνδιαχειριστών της αντιλαϊκής επίθεσης και να τους αφήσουν να «θάψουν τους εαυτών νεκρούς».

Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι τα ρήγματα της μεγάλης απεργίας του Οκτώβρη του 2021,  των νεολαιίστικων κινητοποιήσεων για το άσυλο που άφησαν την πολιτική της με κάποιες σοβαρές «εκκρεμότητες», οι επίμονοι εργατικοί αγώνες αυτής της περιόδου και πάνω απ` όλα οι μεγαλειώδεις λαϊκές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις για το έγκλημα στα Τέμπη, όλα αυτά είναι ενεργά. Και θα μεγαλώσουν καθώς η επίθεση θα εντείνεται.

Εξάλλου μέσα στην ίδια την «μαυρίλα» του εκλογικού αποτελέσματος μπορεί κανείς να διακρίνει τα στίγματα μιας άλλης πορείας: το ποσοστό της αποχής που εξακολουθεί να είναι μεγάλο καθώς μεγάλα κομμάτια του λαού γυρίζουν την πλάτη στο παραμύθι των εκλογών, τα ποσοστά αύξησης των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ακόμη και η αύξηση στους ψήφους του ΚΚΕ (όσο και αν αυτό το κόμμα θα τους «επενδύσει» στην κοινοβουλευτική του λογική).

Η κριτική του Μητσοτάκη στις εκδηλώσεις αλαζονείας δεν κρύβουν μόνο κοινοβουλευτικές τακτικές, αλλά το φόβο ότι από δω και μπρος η κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίζει άμεσα και κατάματα την «αντιπολίτευση» των δρόμων, τους λαϊκούς αγώνες χωρίς μάλιστα αξιόπιστη δήθεν εναλλακτική λύση για να εκτονώσει και να εκτρέψει την μαχητική τους προοπτική!

Μπορεί όμως να αρνηθεί τον εαυτό της; Μπορεί να ανακόψει την ήδη εξαγγελθείσα κλιμάκωση της επίθεσης; Μπορεί να αποκρύψει την πικρή αλλά περιεκτική αλήθεια ότι «δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε»;

Μάης 2023

https://agkinekp.blogspot.com/

Διάβασέ το »

Eξετάσεις ελληνικής PISA: εξετάσεις κατηγοριοποίησης και αξιολόγησης σχολικών μονάδων, μαθητών και εκπαιδευτικών.

 

Eξετάσεις ελληνικής PISA: εξετάσεις κατηγοριοποίησης και αξιολόγησης σχολικών μονάδων, μαθητών και εκπαιδευτικών.

Η Τετάρτη 10/5 να είναι ημέρα απεργιακών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα ενάντια στην αξιολόγηση, για να μη διεξαχθούν οι εξετάσεις της  PISA.

 

«Δημοσιογράφος: Εξηγήστε μου γιατί οι δικοί μας μαθητές είναι τόσο χαμηλά στην αξιολόγηση της Pisa;

Κεραμέως:Ας ξεκινήσουμε από το ότι δεν γινόταν ποτέ αξιολόγηση. Όταν δεν έχεις αξιολόγηση στη χώρα 40 χρόνια τι να περιμένεις;»

             Με το όνομα «ελληνική PISA» είναι περισσότερο γνωστές οι «διαγνωστικού χαρακτήρα εξετάσεις για τους μαθητές της ΣΤ’ Δημοτικού και Γ’ Γυμνασίου». Θα γίνουν την Τετάρτη 10 Μαΐου και θα λάβουν μέρος 6.000 μαθητές της ΣΤ΄ τάξης τριακοσίων Δημοτικών και 6.000 μαθητές της Γ΄ τάξης τριακοσίων Γυμνασίων.

 

             Η «ελληνική PISA» είναι εφαρμογή του άρθρου 104 του νόμου 4823/21 της αξιολόγησης, που συνδέει την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και της σχολικής μονάδας με τις «επιδόσεις» των μαθητών. Αυτή η σύνδεση οδηγεί στην κατηγοριοποίηση των σχολείων και στη συνέχεια συνδέεται με τη χρηματοδότησή τους. Αποτελεί το δεύτερο επίπεδο, της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, με πρώτο και τρίτο την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την ατομική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.

             Η «ελληνική PISA» είναι αντίγραφο της PISA του ΟΟΣΑ, του αντιδραστικού αυτού οργανισμού του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, που με πρόσχημα την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συστημάτων και των επιδόσεων των μαθητών κάθε χώρας, ασκεί πιέσεις για να προσαρμοστεί η εκπαίδευση των χωρών μελών στις αντιδραστικές πολιτικές που προωθεί. Σύμφωνα με αυτόν, τα εκπαιδευτικά συστήματα πρέπει να προσφέρουν «δεξιότητες» που έχει ανάγκη η αγορά και οι μαθητές αξιολογούνται κατά πόσο τις έχουν εμπεδώσει και αποδεχτεί. Τέτοιες είναι η εργασιακή ανασφάλεια-περιπλάνηση και η δια βίου μάθηση-κατάρτιση, που συνοδεύονται με ιδεολογική χειραγώγηση και πειθαναγκασμό των νέων να αποδεχτούν το μέλλον που τους επιφυλάσσουν.

             Από το 2000, οι εξετάσεις που πραγματοποιεί ο ΟΟΣΑ μαζί με τις εκθέσεις για τα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών, έχουν γίνει τα εργαλεία για την προώθηση του χτυπήματος των δικαιωμάτων των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Η σκλήρυνση του εξεταστικού συστήματος πρόσβασης στις ανώτερες σπουδές, η σύνδεση της χρηματοδότησης με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης σχολείων, η κατάργηση της επετηρίδας των εκπαιδευτικών, η επιβολή του προσοντολογίου και το χτύπημα της μόνιμης και σταθερής θέσης εργασίας είναι οι μόνιμες κατευθύνσεις. Όταν λένε πως «πάτωσαν οι μαθητές στον διαγωνισμό της PISA», νέα επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις πρόκειται να ξεδιπλωθεί.

             Η πραγματοποίηση αυτών των εξετάσεων θα αποτελέσει ένα ακόμη όπλο στα χέρια του υπουργείου για την προώθηση της πολιτικής του για να ρίξει την ευθύνη στην «ανεπάρκεια» των εκπαιδευτικών για τα αποτελέσματα αλλά και στους μαθητές που δεν προσπαθούν!

             Την ίδια στιγμή εξελίσσονται σε όλη τη χώρα εφορμήσεις των αξιολογητών στα σχολεία.Η αξιολόγηση (που συνδέεται άμεσα με τη μονιμοποίηση εργαζομένων), συνεχίζεται –παρά την προεκλογική περίοδο- σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘ να κάνει τα πρώτα βήματα εμπέδωσής της, καταπατώντας ακόμα και αυτούς τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί.

             Με βάση τα παραπάνω, ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ πρέπει να αποφασίσουν 3ωρες στάσεις ώστε μαζί με αυτές των ομοσπονδιών ΔΟΕ-ΟΛΜΕ στις 10 Μάη να οργανωθούν πανελλαδικά απεργιακές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις ενάντια στην αξιολόγηση.

Ø  Να μη γίνουν οι εξετάσεις της «ελληνικής PISA».

Ø  Κεντρικός μαζικός αγώνας όλου του κλάδου για να ανατραπεί όλο το πλαίσιο της αξιολόγησης.

Διάβασέ το »