ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ

Το υπουργείο παιδείας  χωρίς να χάνει καθόλου χρόνο, βάζει τα δυνατά του να  υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του για εφαρμογή της αξιολόγησης στελεχών της εκπαίδευσης και σχολικών μονάδων. Το νέο προεδρικό διάταγμα που ήρθε στην πρωτοβάθμια επισφραγίζει ουσιαστικά κάθε μια από αυτές τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις  της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για εφαρμογή της αξιολόγησης, για την αύξηση ωραρίου στους εκπαιδευτικούς, για το χτύπημα στα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.

Συγκεκριμένα το προεδρικό διάταγμα αναφέρεται σε επιπλέον ώρες για τους εκπαιδευτικούς  για συναντήσεις με τον σύμβουλο σε ημέρες αργίας ή ημιαργίας. Αναφέρει επίσης πως το σχολείο δεν μπορεί να παραμείνει κλειστό πάνω από 15 ημέρες, παρά μόνο με απόφαση του Υπουργείου και μόνο για λόγους καιρικών συνθηκών και αντιλαμβανόμαστε όλοι τι σημαίνει αυτό σε περίπτωση απεργίας! Επισφραγίζει τα 25αρια τμήματα και την μετατροπή του ολοήμερου σε φύλαξη, συρρικνώνοντας μάλιστα το ολοήμερο ακόμα περισσότερο ώστε να είναι πιο εύκολη αργότερα η πλήρης απαξίωση του. Τέλος δεν θα μπορούσε να μην αναφέρεται σε τρόπους προγραμματισμού και … αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου, ένας εκ των οποίων είναι και η αποστολή  του τριμηνιαίου ή ετήσιου εκπαιδευτικού προγραμματισμού.

Πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους τους συναδέλφους πως όλα αυτά τα δήθεν καινούργια είναι τελικά πολύ παλιά και όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν να τα εφαρμόσουν στα σχολεία. Όχι από κάποια ανησυχία εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος  και  προσπαθώντας να συμβάλουν στην βελτίωση των σχολείων και των εκπαιδευτικών αλλά για να καταφέρουν αυτό που προσπαθούν χρόνια. Να μηδενίσουν τα εργασιακά μας δικαιώματα, να αυξήσουν το ωράριο, να νομιμοποιήσουν τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας και να προχωρήσουν σε γενικευμένη ομηρία, κατηγοριοποιήσεις ακόμα και απολύσεις εκπαιδευτικών.

Συνάδελφοι/σες, μην μας ξεγελάνε! Οι πολιτικές που αφήνουν τα σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς και κατάλληλες υποδομές, οι  πολιτικές που καταργούν και συγχωνεύουν τμήματα και συρρικνώνουν τον κλάδο μέσω της αδιοριστίας  δεν  προωθούν την αξιολόγηση προς όφελος δικό μας και της εκπαίδευσης. Η μόνη έγνοια της κυβέρνησης είναι η δέσμευση της σε ΕΕ και ΔΝΤ  να δημιουργήσει  εργαζόμενους  χωρίς δικαιώματα, ευέλικτους και πειθήνιους.

 Στο ανοιχτό Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου   στις 19/10 μετά από πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών Σάμου το διοικητικό συμβούλιο δεσμεύτηκε στους συναδέλφους να πάρει απόφαση και να τη στείλει σε όλα τα σχολεία ότι δεν συμμετέχουμε στην διαδικασία αξιολόγησης, δεν στέλνουμε τους προγραμματισμούς. Δέσμευση την οποία ακόμη δεν έχει υλοποιήσει ενώ οι προθεσμίες τρέχουν, αφήνοντας τους συναδέλφους ακάλυπτους.

Συνάδελφοι, ως Αγωνιστικές Κινήσεις σας καλούμε

Ø  Να αντισταθούμε στην προσπάθεια εφαρμογής της αξιολόγησης και κατηγοριοποίησης των εκπαιδευτικών.

Ø  Να μην στείλει κανένας συνάδελφος τον τριμηνιαίο/ ετήσιο εκπαιδευτικό προγραμματισμό ή να μην στείλουμε τους επόμενους εάν έχουν ήδη σταλεί κάποιοι.

Ø Να χτίσουμε τις βάσεις για τον  μαζικό, απεργιακό αγώνα που είναι αναγκαίος, για την  απόσυρση του νέου προεδρικού διατάγματος και του πλαισίου αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης. Έναν αγώνα διεκδίκησης μαζικών, μόνιμων διορισμών, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την εργασιακή ανασφάλεια.

Σάμος 29/10/2017

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ

Διάβασέ το »

Έξω οι βάσεις και οι Αμερικάνοι

Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ με την υποστήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δίνει ρεσιτάλ φιλοαμερικανισμού και παράδοσης της χώρας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια

Το πολυσυζητημένο ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ και η συνάντησή του με τον Τραμπ έδειξαν ανάγλυφα το μέγεθος της υποταγής της αστικής τάξης της χώρας στα αφεντικά των ΗΠΑ. Χαρακτηριστική είναι η ομοφωνία και οι πανηγυρισμοί όλου του αστικού πολιτικού σκηνικού για την τιμή που του έκαναν οι φονιάδες Αμερικάνοι. Χαρακτηριστικό επίσης είναι το γεγονός ότι η μόνη ντροπαλή συστημική κριτική που καταγράφηκε είναι μην εκφραστεί η κυβέρνηση τόσο ακραία φιλοαμερικάνικα, που ξεσηκώσει την οργή των άλλων αφεντικών, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.

Τη στιγμή που Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Υεμένη έχουν γίνει ερείπια, τη στιγμή που η πιο δολοφονική μηχανή του πλανήτη απεργάζεται νέα πολεμικά σχέδια, τη στιγμή που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών παροξύνονται αυξάνοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για τους λαούς, η κυβέρνηση της «υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής» και «της χρησιμοποίησης των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων της χώρας», ετοιμάζεται να αναβαθμίσει τη βάση της Σούδας, να δώσει νέες βάσεις, να πληρώσει με μερικά δισεκατομμύρια την αμερικάνικη στρατιωτική βιομηχανία (ενώ και ο εκπρόσωπος του γαλλικού ιμπεριαλισμού Μακρόν, στο πρόσφατο ταξίδι του, ντίλαρε και αυτός γαλλικά όπλα!).

Ο λαός και η εργατική τάξη της χώρας θα ξαναπληρώσουν από την τσέπη τους (και ίσως και με το αίμα τους) την υποταγή της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, την εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.

Η «Δεύτερη Φορά Αριστερά» αφού ξεπέρασε τους προηγούμενους στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής μνημονίων, τους ξεπερνάει και στο φιλοϊμπεριαλισμό. Μητσοτάκης, Γεννηματά και οι διάφορες συστημικές γλάστρες συμφωνούν και προσπαθούν να κρύψουν τη ζήλια τους.

Σε ένα τέτοιο φόντο, η υποχώρηση των κάποτε ισχυρών αντιιμπεριαλιστικών αντανακλαστικών του λαού και του κινήματος (μεγάλη επιτυχία του συστήματος με την αρωγή της πολυποίκιλης κοσμοπολίτικης αριστεράς) αφήνει έδαφος στο σύστημα και αποτελεί εγγύηση για χειρότερες εξελίξεις για το λαό μας.

Αποτελεί καθήκον ζωής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού και αντιβασικού κινήματος που θα παλεύει μαζί με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους πραγματικούς και κοινούς εχθρούς.

·        Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ.

·        Καμία νέα βάση στη χώρα – Να κλείσει η βάση της Σούδας.

·     Όχι στον φασισμό, στον εθνικισμό, στους άδικους πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών.

·        Αλληλεγγύη στους αγώνες των λαών.

Διάβασέ το »

Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης

Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης, για να κλιμακώσει την επίθεσή της

(*) Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 810, στις 14/10/2017

Πραγματοποιήθηκε στις ΕΛΜΕ όλης της χώρας κύκλος γενικών συνελεύσεων ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, απόπειρα γενικών συνελεύσεων. Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ) είχε εισηγηθεί πλαίσιο μιας σαφούς υποστήριξης της κυβέρνησηςστην... κοινή πορεία εξόδου από τα μνημόνια (αυτό ήταν το πνεύμα του πλαισίου). Το γεγονός αυτό από μόνο του λειτουργούσε διαλυτικά και αποσυσπειρωτικά. «Κούμπωσε» με την ψυχολογία ήττας που διακρίνει τον κλάδο -αλλά και όλο τον λαό- κι έδωσε ένα αποτέλεσμα παρουσίας λίγων δεκάδων εκπαιδευτικών ανά ΕΛΜΕ. Οι συνελεύσεις κατέληξαν σε ανοιχτά ΔΣ,ενώ η συζήτηση σε πολλές περιπτώσεις καταπιάστηκε με ζητήματα εργασιακής καθημερινότητας και προσομοίασε σε... ανοιχτά ΠΥΣΔΕ (συνδιοικητικά όργανα ανά εκπαιδευτική περιοχή).

Στην ποικιλία των «αιτημάτων» της ΟΛΜΕσυμπεριλαμβάνονταν το... πάγιο -σε όλο τον εκπαιδευτικό αστικό και ρεφορμιστικό συνδικαλιστικό κόσμο- αίτημα για «επιμόρφωση», το επικίνδυνο αίτημα για «Λύκειο αυτόνομη μορφωτική βαθμίδα», το κυβερνητικό αίτημα για «αξιόπιστο απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και πρόσβαση στην Γ/θμια μετά το απολυτήριο με πανελλαδικές εξετάσεις» και άλλα... πάγια, κάτω από το καπέλο της ανατροπής «των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και ύφεσης, των πολιτικών ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ», μιας και κυβέρνηση δεν υπάρχει για την ΟΛΜΕ στην ελληνική κοινωνία... Οι δύο (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ) και μισή (ΠΕΚ) κυβερνητικές παρατάξεις απέδειξαν ποσό επίπλαστες είναι οι διαφωνίες των κομματικών τους φορέων και πόσο στενά μπορούν να συνεργαστούν στην κατεύθυνση της πλήρους απαξίωσης και διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.

Με μπόλικο θράσος, τέλος, αυτή η πολύ φερέγγυα ΟΛΜΕ ζήτησε από τον κλάδο «εξουσιοδότηση κήρυξης 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης, εάν υπάρξει αιφνιδιασμός από τη μεριά του Υπουργείου».

Αντίστοιχο πρόγραμμα δράσης-αδράνειας πρότεινε και το ΠΑΜΕ: Τις μερικές δεκάδες αιτήματα του πολιτικού του πλαισίου τις υποστήριξε με πρόταση για «24ωρη απεργία, σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών», αλλά και αυτό όχι... με τους 70.000 εκπαιδευτικούς της Β/θμιας εκπαίδευσης μόνους τους, αλλά «μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»!

Όπως είναι φανερό, η λέξη απεργία αποτελεί πλέον μια απαγορευμένη λέξη για την αστική και ρεφορμιστική συνδικαλιστική ηγεσία. Το γεγονός αυτό στη χειρότερη περίπτωση αποτελεί ανοιχτή απεργοσπασία και στην καλύτερη υποταγή και βόλεμα στον αρνητικό συσχετισμό.

Οι Παρεμβάσεις πρότειναν συγκεκριμένο απεργιακό βήμα μέσα στον Οκτώβρη (κάτι που είναι θετικό), αλλά με ένα πλαίσιο που καταλήγει πιθανά σε νέο ατομικό ρεκόρ των Παρεμβάσεων με καμιά εκατοστή αιτήματα!Προβληματική παραμένει η λογική υπεράσπισης των φοβερών και τρομερών αποφάσεων των συνεδρίων της ΟΛΜΕ, καθώς «παραμένουν σε ισχύ όλα τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις του κλάδου όπως διαμορφώθηκαν από το 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ψηφίστηκαν από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ του Σεπτεμβρίου του 2013 από χιλιάδες εκπαιδευτικούς, επιβεβαιώθηκαν στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ». Θυμίζουμε, ότι οι όποιες θετικές αποφάσεις έχουν παρθεί σε συνέδρια έχουν ξεπουληθεί στην πραγματικότητα από όσους απλώς ήθελαν να τις χρησιμοποιήσουν για να ανέλθουν στο αστικό πολιτικό παιχνίδι.

Με όλα αυτά τα δεδομένα, το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έγινε στις 5 Οκτώβρη δεν κατάφερε να συσπειρώσει στην Αθήνα πάνω από 150 ανθρώπους και στη Θεσσαλονίκη πάνω από λίγες δεκάδες. Στην Αθήνα, μόνο αηδία προκαλούσε η «αγωνιστική» επιστροφή διαφόρων ξεφωνημένων καθεστωτικών συνδικαλιστών, οι οποίοι έπιασαν τις ντουντούκες, ενώ σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του θα είχαν πεταχτεί με τις κλωτσιές έξω από τους κόλπους του, με βάση τα άθλια έργα τους ενάντια στον κλάδο.

Ένα τέτοιο κλίμα αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και του συστήματος. Νιώθει, ότι έχει λυμένα τα χέρια της να κλιμακώσει την επίθεση μέσω του «νέου λυκείου», αλλά και της αξιολόγησης και της παραπέρα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Πρέπει ωστόσο να γίνει κάτι ξεκάθαρο. Η προπαγάνδα περί «κανονικότητας» και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός. Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Είναι διαπιστωμένο ιστορικά, ότι και οι πιο γελοίες πολιτικές συστημικές λύσεις μπορούν να δείχνουν σοβαρές, ότι και τα πιο μεγάλα αδιέξοδα του συστήματος είναι από αυτό διαχειρίσιμα στο βαθμό που η εργατική τάξη και ο λαός είναι ανασυγκροτημένοι.

Με την έννοια αυτή, χρέος των οργανωμένων δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα (ιδιαίτερα εκείνων που θέλουν να είναι κομμουνιστικές), αλλά και των ανένταχτων αγωνιστών είναι να παλέψουν ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας και να υποστηρίξουν τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές «ιδιαιτερότητας του κλάδου», «αταξικότητας της εκπαίδευσης» και άρα «δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της». Με άλλα λόγια, παρά το γεγονός ότι οι ρεφορμιστικές αυταπάτες είναι βαθιά ριζωμένες στους χώρους της εκπαίδευσης (ως ένα από τα αποτελέσματα της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης που δυσκολεύει την καθαρή ταξική τοποθέτηση στα ζητήματα) η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στον δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:

Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς - Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στη κοινωνία - Όχι στις απολύσεις.

Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης - αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.

Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα - όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ&Ν

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ&Ν ΣΑΜΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ/18.30/ Δ.Σ ΜΕΣΑΙΟΥ ΚΑΡΛΟΒΑΣΙΟΥ.

Σε μια δυσμενή περίοδο για τον κλάδο, αλλά και τους εργαζόμενους συνολικά, καλείται η Πρώτη Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας, αρκετά αργοπορημένα! Μπροστά στην επόμενη αξιολόγηση από τα ξένα αφεντικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ετοιμάζει νέους αντιλαϊκούς νόμους , νόμους που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις, με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος. Κάποια μόνο παραδείγματα από τα 113 προαπαιτούμενα που ψηφίστηκαν είναι η εφαρμογή της αξιολόγησης στελεχών της εκπαίδευσης και σχολικών μονάδων, η αύξηση ωραρίου των εκπαιδευτικών και το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, με την επιβολή του 50% των μελών ως αναγκαίο ποσοστό για να κηρυχθεί απεργία από πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο.

Το τεράστιο πρόβλημα της εργασιακής ανασφάλειας των αναπληρωτών παραμένει άλυτο και διογκώνεται με τα χρόνια, μιας και στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να το αντιμετωπίσει αλλά να το κατοχυρώσει ως καθεστώς και να προχωρήσει στην καθιέρωση της ελαστικής εργασίας και στο χώρο της εκπαίδευσης. Οι εξαγγελίες για 20.000 διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών έγιναν «κανένας διορισμός στο δημόσιο, μέχρι και το 2020», οι μεγάλες α’ φάσεις κρύβουν τις απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών και η κινητικότητα μόνιμων και αναπληρωτών συναδέλφων σε 3 και 4 σχολεία για συμπλήρωση ωραρίου είναι πλέον καθημερινότητα. Μέσα σε όλα αυτά έρχεται για άλλη μια χρονιά η εφαρμογή της αξιολόγησης, (φέτος στα Νηπιαγωγεία και με διμηνιαίο εκπαιδευτικό προγραμματισμό) να μας υπενθυμίσει, σε μόνιμους και αναπληρωτές, πως ποτέ δεν θα είμαστε αρκετά ικανοί και επαρκείς ώστε να μην υπάρχει το ενδεχόμενο της απόλυσης.

Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, «το Λύκειο Γαβρόγλου» καθιστά ξεκάθαρο σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και λαϊκές οικογένειες πως η υποχρεωτική εκπαίδευση είναι ταξική κι αφορά μόνο λίγους κι εκλεκτούς.

 Η παράσταση διαμαρτυρίας του Συλλόγου στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκ/σης και  το Δήμο Σάμου, στις 29/09, μας απέδειξε για άλλη μια φορά πως δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από μια … «ανταλλαγή απόψεων» με την διοίκηση, που άλλωστε ο ρόλος της και η δουλειά της είναι ακριβώς  η ομαλή εφαρμογή των εκάστοτε κυβερνητικών επιταγών. Για να σπάσουμε το κλίμα της ηττοπάθειας και της συνδιαλλαγής που επικρατεί στον κλάδο πρέπει να δυναμώσουμε τις μαζικές διαδικασίες του σωματείου κι όχι να στηριζόμαστε σε αυτόκλητους σωτήρες.

Παλεύουμε για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών.

Ø Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.

Ø Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.-κατάργηση στο πάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων

Ø Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου -ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

24ωρη απεργία μέσα στον Οκτώβρη με νέες γενικές συνελεύσεις και νέα συνέλευση προέδρων αμέσως μετά – Διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ agkiniseissamou.blogspot.com

Διάβασέ το »

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ στην Κινητοποίηση της ΕΛΜΕ

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ

Όλοι στη Στάση Εργασίας (11:00π.μ.-2:00μ.μ.)

και στην Κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Σάμου

Παρασκευή 13 Οκτώβρη, 1:00μμ στην ΔΙΔΕ Σάμου

Συναδέλφισσες/οι,

Η πολιτική της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, της λεηλασίας της εργατικής τάξης και των παραγωγικών μέσων της χώρας συνεχίζεται και εντείνεται. Παρά το αφήγημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για έξοδο από τα μνημόνια οι εντολείς της (με πρώτο το ΔΝΤ) ήδη προετοιμάζουν το έδαφος για νέα δυσβάσταχτα μέτρα. Η αντιπολίτευση δέχεται πρόθυμα να παίξει το επικοινωνιακό παιχνίδι του αποπροσανατολισμού του λαού αφού σε τίποτα δεν διαφωνεί με την εφαρμοζόμενη πολιτική της «ανάπτυξης» που φέρνει όλο και περισσότερα δεινά στα λαϊκά στρώματα.

Στην εκπαίδευση βιώνουμε τον 7^ο χρόνο πολιτικών άγριας λιτότητας που περικόπτουν τμήματα, μαθήματα και ώρες διδασκαλίας στοχεύοντας σε μείωση των θέσεων εργασίας και των όποιων μορφωτικών παροχών είχαν απομείνει. Παράλληλα εντείνεται η αξιολογική περικύκλωση, όπως και στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, εντατικοποιείται το πλαίσιο κεντρικού ελέγχου μέσω των διάφορων ηλεκτρονικών συστημάτων και προετοιμάζεται ο μαζικός διωγμός των μαθητών μέσω του «Νέου Λυκείου» που θα οξύνει τους ταξικούς φραγμούς με τις πολλαπλές εξετάσεις. Η πληθώρα των προαπαιτούμενων για την γ΄ αξιολόγηση καθιστά σαφή την συνέχιση και το βάθεμα αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής. Με όχημα τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ προετοιμάζεται το έδαφος για αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και για περισσότερη αυτονομία στις σχολικές μονάδες (δηλαδή δραστική μείωση της χρηματοδότησής τους).

Η αντίσταση και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας δεν μπορεί να γίνει με «διαλόγους», με βελτιωτικές προτάσεις που εξειδικεύουν την επίθεση που δεχόμαστε, με επερωτήσεις και καταθέσεις «αριστερών» νομοσχεδίων στη Βουλή. Δεν μπορεί να γίνει με επιχειρήματα που θα προσπαθήσουν να πείσουν τον αντίπαλο για το δίκαιο των αιτημάτων μας ή με προσπάθειες ενημέρωσης της διοίκησης για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εκπαιδευτικοί και μαθητές λες και αυτά δεν της είναι γνωστά. Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να περιορίζεται σε ρόλο άβουλου θεατή, δεν πρέπει να είναι φανερός ή διακριτικός υποστηρικτής της αντιλαϊκής επίθεσης.

Η απόφαση της ΟΛΜΕ για Πανελλαδικές Κινητοποιήσεις στις 13 Οκτωβρίου σε υπουργείο Παιδείας, Περιφέρειες και ΔΙΔΕ είναι αναντίστοιχη της αναγκαίας αγωνιστικής απάντησης που πρέπει να δώσουν οι εκπαιδευτικοί. Ακόμη όμως και έτσι, μπορούμε να προσδώσουμε σε αυτή την κινητοποίηση τον δικό μας τόνο. Να αντισταθούμε στην ήττα και την μοιρολατρία, να σπάσουμε τον μονόδρομο της υποταγής. Να δώσουμε μαζικό χαρακτήρα για να γίνει μια πραγματική κινητοποίηση, να βάλουμε τις βάσεις για πραγματικές διεκδικήσεις, μακριά από εύκολες και ανέξοδες λύσεις, μακριά από την λογική της ανάθεσης σε συμβούλια και ειδικούς. Να είμαστε όλοι εκεί για να απαιτήσουμε:

Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.

Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.

Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Σάμου

agkiniseissamou.blogspot.gr

Διάβασέ το »

ΟΛΟΙ στη Γενική Συνέλευση

Η επίθεση κλιμακώνεται

Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια,
 με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες!

ΟΛΟΙ στη Γεν. Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

Τετάρτη 4 Οκτώβρη 7 μ.μ. ΓΕΛ Καρλοβάσου

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται εξαιρετικά αποδοτική στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, του βαθέματος της εξάρτησης της χώρας από ΗΠΑ και ΕΕ. Μπροστά στην επόμενη αξιολόγησηαπό τα ξένα αφεντικά, νέοι αντιλαϊκοί νόμοι ετοιμάζονται, νόμοι που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις αλλά και με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος.

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βλέπουν με αμηχανία την κυβέρνηση να εκτελεί πιο αποτελεσματικά τη γραμμή τους και μαζί -κυβέρνηση και αντιπολίτευση- αποτελούν μια ευτυχισμένη οικογένεια που καυγαδίζει μόνο για το πάπλωμα. Με μια φωνή, μαζί, υποδέχονται την επιχειρηματικότητα και την «ανάπτυξη» που εγκληματεί στο Σαρωνικό, που καταστρέφει τις Σκουριές και που συντρίβει τα εργατικά δικαιώματα.

Και στην εκπαίδευση η κυβέρνηση έχει να επιδείξει πλούσιο αντιλαϊκό έργο: Με μια σειρά ρυθμίσεις, και πατώντας πάνω στη διάλυση συνειδήσεων που έχει φέρει η μακρόχρονη αστική και ρεφορμιστική κυριαρχία στα συνδικάτα, εμπεδώνει τη φτώχεια, νομιμοποιεί την απόλυτη εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων μέσω της μαθητείας, περικυκλώνει με «αξιολογική» κουλτούρα τον κλάδο για να προετοιμάσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, προετοιμάζει το έδαφος για πέταγμα στον Καιάδα χιλιάδων αναπληρωτών. Συνεχίζει το έργο του κλεισίματος τμημάτων στα ΕΠΑΛ, αξιοποιώντας και όλο το πλαίσιο κεντρικού ελέγχου μέσω myschool και e-epal αλλά και την επινόηση του κλεισίματος τμημάτων στη μέση της χρονιάς. Ταυτόχρονα ετοιμάζει το «Νέο Λύκειο» του Γαβρόγλου, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια αντιδραστική επίθεση μεγάλης κλίμακας που οξύνει τους ταξικούς φραγμούς μέσω των απανωτών εξετάσεων αλλά και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών μέσω των καταργήσεων μαθημάτων και ειδικοτήτων.

Η ΟΛΜΕ έχει πάρει καθαρή θέση. Αποτελεί ξετσίπωτο υποστηρικτή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης αλλά και των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η τωρινή της εισήγηση στον κλάδο αποτελεί μνημείο (όχι και τόσο καλά) συγκαλυμμένου κυβερνητισμού. Και καλεί τον κλάδο σε συνελεύσεις για να την… εξουσιοδοτήσει (αυτή την ΟΛΜΕ!) «να κηρύξει 24ωρη απεργία σε περίπτωση αιφνιδιασμού»!

Αντίστοιχα, το ΠΑΜΕ αφού προχωράει σε… «συσκέψεις» και «συνεντεύξεις τύπου», καταλήγει σε πρόταση 24ωρης απεργίας «σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα…»! Ενώ ο κομματικός του φορέας θα επεξεργάζεται προτάσεις νόμου απογειώνοντας τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

Με όλη αυτή την καρικατούρα «αγωνιστικών» προτάσεων, δεν είναι και πολύ περίεργο το κλίμα ήττας και μοιρολατρίας που υπάρχει στα σχολεία. Ωστόσο, η ανάγκη να ανατραπεί αυτό το κλίμα είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.

Ενάντια στην ήττα, ενάντια στον υποτιθέμενο μονόδρομο της υποταγής, ενάντια στον αποπροσανατολισμό της κυβέρνησης που «δίνει τη μάχη» (τη δίνει εναντίον μας), χωρίς να περιμένουμε εύκολες λύσεις από σωτήρες που θα μας σώσουν, χωρίς να έχουμε ψεύτικα ερωτήματα «αν η κυβέρνηση μας αιφνιδιάσεις», να συγκροτήσουμε το δρόμο της αντίστασης και του αγώνα.

Παλεύουμε για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:

Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.

Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.

Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

24ωρη απεργία μέσα στον Οκτώβρη με νέες γενικές συνελεύσεις και νέα συνέλευση προέδρων αμέσως μετά – Διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ

Διάβασέ το »

Όλοι στη Γεν.Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Όλοι στη Γεν.Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

Πέμπτη 21/9,  7μμ  αμφιθέατρο ΕΠΑΛ Σάμου

Η δοκιμασμένη συνταγή της παραπλάνησης του λαού επαναλήφθηκε και φέτος από τον πρωθυπουργό και συνολικά την κυβέρνηση στην ΔΕΘ. Ακούστηκαν υποσχέσεις που σκοπό είχαν να δημιουργήσουν ελπίδες και προσδοκίες στον λαό και βερμπαλισμοί περί επιστροφής στην κανονικότητα που θα έρθει με την πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη και τις επενδύσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος και η αξιωματική αντιπολίτευση που υπόσχεται περισσότερη ανάπτυξη και επενδύσεις, δηλαδή περισσότερη μνημονιακή πολιτική. Κάθε εργαζόμενος πλέον γνωρίζει ότι αυτό που εννοούν είναι η αύξηση της κερδοφορίας του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου με το ταυτόχρονο ξεζούμισμα των εργαζομένων.

Οι υπουργοί της κυβέρνησης πανηγυρίζουν πως «οι αιματηρές θυσίες έπιασαν τόπο» αλλά στην ίδια πρόταση μας βεβαιώνουν για τις νέες που θα χρειαστούν για να κλείσει η 3^ηαξιολόγηση (μας περιμένουν 113 προαπαιτούμενα μεταξύ αυτών η περιστολή του δικαιώματος στην απεργία, η κινητικότητα-αξιολόγηση στο δημόσιο, η αύξηση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών κ.ά.). Ο εργασιακός μεσαίωνας βαθαίνει με την «μαύρη», ελαστική και απλήρωτη εργασία να κυριαρχούν ενώ η αντιδραστική πορεία του πολιτικού σκηνικού εντείνεται και παίρνει πολλαπλές μορφές. Πρόσφατα βιώσαμε μια φασιστική – αντικομμουνιστική έξαρση, ενταγμένη στην συνεχή προσπάθεια να ξαναγραφεί η ιστορία και να εμφανιστούν ως «θύματα» ναζιστές και δωσίλογοι δολοφόνοι. Για να εμπεδωθεί ο καπιταλιστικός μονόδρομος και να αμφισβητηθεί η δυνατότητα οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση. Παράλληλα πέρασαν 4 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η «δικαιοσύνη» ακόμη δεν έφτασε σε απόφαση για την Χρυσή Αυγή.

Και στην εκπαίδευση ακολουθείται η ίδια αντιλαϊκή πορεία. Μετά από τις πολλαπλές εξαγγελίες για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων μας προέκυψε ο διπλασιασμός τους αλλά και η προσθήκη ενός σώματος εξωτερικών αξιολογητών για τις εργασίες των μαθητών με την διαβεβαίωση του υπουργού ότι θα λειτουργήσουν «ως ένας αντικειμενικός δείκτης» συνδέοντας έτσι την αξιολόγηση του μαθητή με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Ας το πούμε απλά: προετοιμάζουν ένα λύκειο που θα έχει περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές και λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές. Οι μαθητές από τα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν και θα εκδιωχθούν βίαια προς την τεχνική εκπαίδευση-κατάρτιση. Οι περικοπές στις ώρες με τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις μαθημάτων θα δημιουργήσουν τεχνητές υπεραριθμίες που θα εντείνουν την ελαστικοποίηση της εργασίας μας και θα οδηγήσουν σε απολύσεις αναπληρωτών μέσω της μη πρόσληψής τους αφού πλέον θα φαίνεται ότι περισσεύουν.

Οι νέες εξαγγελίες έρχονται να προστεθούν σε όλα τα προηγούμενα αντιεκπαιδευτικά μέτρα (αλλαγές στα ωρολόγια, αύξηση ωραρίου, κατάργηση υπεύθυνων εργαστηρίων) που παραμένουν σε ισχύ και εφαρμόζονται όλο και πιο έντονα και πιστά. Σε αυτή την κατεύθυνση και το έγγραφο του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης που απαίτησε πιστή τήρηση των ορίων. Έτσι, στη Σάμο έχουμε 27άρια τμήματα, ολιγομελή τμήματα στα ΕΠΑ.Λ. που ακόμη εκκρεμούν και εκπαιδευτικούς που τους κυνηγάνε ακόμα και αν τους λείπει μια ώρα. Μάλιστα το υπουργείο επιστρατεύει και τους Σχολικούς Συμβούλους που θα προτείνουν «εναλλακτικές προτάσεις συμπλήρωσης του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών ώστε να επιτυγχάνεται πλήρως η αξιοποίηση του διδακτικού τους ωραρίου».

Ενώ η επίθεση στα λαϊκά και μορφωτικά δικαιώματα κλιμακώνεται η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ τηρεί στάση υποταγής. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί το αίτημα για έναρξη διαλόγου με το υπουργείο; Χρειάζεται ενημέρωση ο υπουργός για να αντιληφθεί ότι υλοποιώντας τις επιταγές ΟΟΣΑ, ΕΕ και ΔΝΤ υλοποιεί μια αντιεκπαιδευτική, αντιλαϊκή πολιτική; Η αδράνεια και η προτασεολογία στέλνουν μήνυμα στους εκπαιδευτικούς να «σκύψουν το κεφάλι» ενώ αυτό που χρειάζεται είναι αγώνας υπεράσπισης και διεκδίκησης δικαιωμάτων. Πρόσφατα οι συνάδελφοι έδωσαν μήνυμα αφύπνισης και σπασίματος της υποταγής απέχοντας από την διαδικασία επιλογής διευθυντών. Αυτή η κίνηση χειραφέτησης υπονομεύθηκε από ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεις που διακινούσαν εναλλακτικά πρακτικά και συμμετείχαν με τους αιρετούς στην αξιολόγηση. Η ανάγκη μαζικού αγώνα για μόνιμους διορισμούς, αντικαταστάθηκε από την προτασεολογία για βελτίωση των συνθηκών ζωής των αναπληρωτών. Το αποτέλεσμα των προτάσεων τους, που εν μέρει υιοθετήθηκαν από την κυβέρνηση, το ζούνε οι συνάδελφοι μας αναπληρωτές σε Μύκονο και Σαντορίνη, με την Κυβέρνηση και τους Δήμους να ρίχνουν ο ένας στον άλλο την ευθύνη για την στέγαση και τους συναδέλφους μας στον δρόμο.

Συναδέλφισσες/φοι,

Αν παραμείνει αυτή η κατάσταση τα πράγματα θα πάνε πολύ χειρότερα. Δεν αποτελεί λύση η αναμονή μέχρι να περάσουν τα δύσκολα αφού δοκιμάστηκε και μας έφερε σε αδιέξοδο. Βιώνουμε μια ολομέτωπη επίθεση και το μόνο που μας πρέπει είναι να ορθώσουμε το ανάστημά μας! Τα δικαιώματα μας που κερδήθηκαν με αγώνες βρίσκονται στο στόχαστρο. Ασφάλιση, σύνταξη, δωρεάν εκπαίδευση και υγεία, το δικαίωμα στην εργασία, όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις ροκανίζονται με κάθε νέο μέτρο. Είναι υποχρέωσή μας να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να βαδίσουμε τον δρόμο του αγώνα, της αντίστασης και της διεκδίκησης, της αναμέτρησης με τον ταξικό αντίπαλο. Οι νέες κυβερνητικές ρυθμίσεις για την επιβολή της αξιολόγησης αποδεικνύουν και αυτές ότι δεν συνιστά αντίσταση η κατεύθυνση της συνδιαχείρισης.

Να επιχειρήσουμε άμεσα να σπάσουμε τον πάγο με ένα κοινό συλλαλητήριο Α/βάθμιας και Β/βάθμιας. Δεν χρειάζονται άλλες συζητήσεις με τον ΔΙΔΕ για να προωθήσει τάχα τα αιτήματά μας. Πρέπει να βγούμε στους δρόμους για να μπορούμε να ελπίζουμε στην διεύρυνση του μετώπου με την συμπαράταξη γονιών και μαθητών.

•          Για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς, για δουλειά με δικαιώματα και ελευθερίες, κόντρα στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Όχι στην αξιολόγηση!

•          Για αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα για όλους.

•          Για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, των νέων και παλιών μνημονίων, της πολιτικής Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Σάμου

Διάβασέ το »

Αντικομμουνισμός και πολιτική της φασιστικοποίησης

Ο αντικομμουνισμός είναι η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης και της πολιτικής της φασιστικοποίησης

Λύσσαξαν τα τσιράκια του συστήματος για τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Με ικανοποίηση για τη φάση ήττας του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και με τρόμο για το ενδεχόμενο ανασύστασής του προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία, χρησιμοποιώντας ως «θύματα» ναζιστές και δοσίλογους δολοφόνους, ανύπαρκτους παππούδες και ένα κάρο τραγικές αστειότητες.

Δεν μας κάνει εντύπωση. Για τα αφεντικά του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, οι κολασμένοι δεν έχουν το δικαίωμα ούτε καν να διανοηθούν να διεκδικήσουν τον κόσμο. Όταν το διανοηθούν είναι «επικίνδυνοι» και «τυχοδιώκτες», όταν το υλοποιούν είναι «αντιδημοκρατικοί», «πραξικοπηματίες», «δολοφόνοι», «βάρβαροι»…

Με το ίδιο τρόπο έχουν ανακαλύψει τη «βαρβαρότητα» των μαζών στη γαλλική επανάσταση, τη «βιαιότητα» των σφαγιασμένων Κομμουνάρων του Παρισιού, την «εγκληματικότητα» των Μπολσεβίκων, τη «δολοφονική μανία» της δολοφονημένης Ρόζας και του μακελεμένου γερμανικού προλεταριάτου, τα «εγκλήματα» του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του Αρη απέναντι στους κατακτητές και τους δοσίλογους, του ΔΣΕ απέναντι στους νέους κατακτητές, των Βιετκόγκ απέναντι στους «δημοκράτες» Αμερικάνους των Ναπάλμ, την «τραχύτητα» των Κινέζων Ερυθροφρουρών απέναντι στους νέους εκμεταλλευτές, την «επικινδυνότητα» του ενός εκατομμυρίου εκτελεσμένων κομμουνιστών Ινδονήσιων κάτω από τους πανηγυρισμούς των ιμπεριαλιστών διπλωματών.

Οι ιμπεριαλιστές και οι αστοί, εμπνευστές και απολογητές της αποικιοκρατίας, των δύο παγκόσμιων πολέμων, των εκατοντάδων εισβολών, της απόλυτης βάρβαρης εκμετάλλευσης του προλεταριάτου και των λαών έχουν δείξει, δείχνουν κάθε μέρα όχι μόνο σε τι σημείο «έξαλλης σκληρότητας μπορούν να φτάσουν» (όπως λέει ο Μαρξ) όταν οι ξυπόλητοι αμφισβητήσουν την κυριαρχία των αφεντικών, αλλά και με τι θράσος προσπαθούν να αντιστρέψουν την ιστορία για να αποφύγουν μελλοντικές εμπλοκές από την συγκροτημένη πάλη των λαών.

Αλλωστε ο νεοναζί με παραλλαγή Εσθονός υπουργός Δικαιοσύνης ομολογεί ντροπαλά (αλλά με ταξική ειλικρίνεια) ότι η εγκληματικότητα του κομμουνισμού αποδεικνύεται από την απαγόρευση της ατομικής ιδιοκτησίας και του επιχειρείν!

Θλιβεροί ακολουθητές της απαίτησης του συστήματος να στρατευθούν όλοι στη μεγάλη φασιστική – αντικομμουνιστική εκστρατεία και διάφοροι θλιβεροί της Αριστεράς, ανάμεσά τους και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ιδεολογικοί του πρόγονοι, που πρώτοι σήκωσαν τη σημαία του «αντι-ολοκληρωτισμού» και του αντικομμουνισμού. Γιατί ήξεραν και ξέρουν ότι ο αντικομμουνισμός μπορεί να μην είναι ικανή αλλά είναι η πρώτη αναγκαία συνθήκη για να μπορεί να μπει κάποιος στα σαλόνια του συστήματος. Χρησιμοποιούνται και «διανοούμενοι» σαν τον αγαπημένο των ιμπεριαλιστών Σολζενίτσιν και το γνωστό -και αγαπημένο σε «προοδευτικούς» κύκλους- Οργουελ για τον οποίο κανένας δεν έχει συγκλονιστεί για το γεγονός ότι τα αντισταλινικά – αντικομμουνιστικά του πονήματα γράφονταν ενώ ο συγγραφέας ήταν αποδεδειγμένα πια πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις και κάρφωνε κομμουνιστές.

Η έξαρση της έως γελοιότητας αντικομμουνιστικής υστερίας έχει διπλό στόχο:

• Αφενός να ισχυροποίησει τον οδοστρωτήρα του συστήματος απέναντι στα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα μέσα από την εμπέδωση του καπιταλιστικού μονόδρομου και του μάταιου όποιας απόπειρας οικοδόμησης μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
• Αφετέρου να προλάβει οποιαδήποτε συνάντηση των αντιστάσεων που γεννάει η καπιταλιστική επίθεση με μια κοσμοθεωρία που μπορεί να βάλει την ατζέντα της ανατροπής της κοινωνίας των πολέμων, της φτώχειας, της εκμετάλλευσης.

Για αυτούς τους λόγους η αποφασιστική αντίσταση στον αντικομμουνισμό είναι υπόθεση όχι μόνο των κομμουνιστών αλλά όλων των αγωνιστών που θέλουν να αντισταθούν στη βαρβαρότητα του συστήματος.

Για αυτούς τους λόγους, πραγματική απάντηση στον αντικομμουνισμό και τη φασιστικοποίηση είναι η ανάπτυξη λαϊκών αγώνων για τα βασικά δικαιώματα στη ζωή. Σε αυτούς άλλωστε τους αγώνες, το ίδιο το κίνημα θα βρει τι έχει κάνει καλά και τι όχι στο προηγούμενο ιστορικό κύμα. Θα κάνει τους απολογισμούς του, όχι για να «νομιμοποιηθεί» στο σύστημα, αλλά για να είναι πιο αποτελεσματική η πάλη του

Διάβασέ το »

Προτάσεις Γαβρόγλου

Περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές

Είναι γνωστό ότι ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Όχι γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί σε μια καπιταλιστική χώρα. Αναπτυγμένες ιμπεριαλιστικές χώρες με σοβαρή παραγωγική βάση και δυνατότητες σχετικά μακροπρόθεσμου σχεδιασμού έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τη ροή πιο «τακτοποιημένα» και χρονικά μοιρασμένα – που μπορεί να σημαίνει και ακόμα πιο ταξικά. Η ιμπεριαλιστική Γερμανία που εφαρμόζει σκληρό ταξικό διαχωρισμό από το δημοτικό ακόμα,έχει παράλληλα και τη δυνατότητα εκτός από το «μαστίγιο» να χρησιμοποιεί και το «καρότο»: Ο γιός του βιομηχανικού εργάτη που θα έχει κατευθυνθεί από μικρός στην επαγγελματική εκπαίδευση θα μπορεί… τουλάχιστον να διεκδικήσει ένα μεροκάματο στις γερμανικές βιομηχανίες ή επιχειρήσεις. Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν υπαινισσόμαστε καθόλου ότι αυτή η πραγματικότητα εμπεριέχει οτιδήποτε το φιλολαϊκό, απλώς κάνουμε τη δική μας ανάλυση.

Όμως, ο εξαρτημένος ελληνικός καπιταλισμός δεν έχει τέτοιες δυνατότητες σχεδιασμού. Το βάθεμα της εξάρτησης, η όξυνση της κρίσης και η παραπέρα αποσυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας αποτελούν τις βάσεις των συνεχών «μεταρρυθμίσεων» (δηλαδή αντιδραστικών αναπροσαρμογών) που γίνονται στην ελληνική εκπαίδευση και που αφαιρούν οποιαδήποτε δυνατότητα στην αστική τάξη να λύσει το πρόβλημα της ροής των μαθητών και του καταμερισμού τους μέσω (και) «καρότων».Αυτός είναι και ο λόγος των (έως γελοιότητας) παλινωδιών στην Επαγγελματική Εκπαίδευση. Στην Ελλάδα το πρόβλημα του ταξικού καταμερισμού στην εκπαιδευτική ροή λύνεται με δύο βασικά τρόπους: μέσω των εξωεκπαιδευτικών φραγμών και του κοινωνικού ταξικού φίλτρου, που πετούν έξω (ουσιαστικά ή και τυπικά) τα παιδιά φτωχών και άνεργων οικογενειών και μέσω των άμεσων βίαιων εκπαιδευτικών φραγμών, που δεν είναι άλλοι από τις γνωστές εξετάσεις.

Αυτός είναι και ο λόγος που πίσω από τις εξαγγελίες για «κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων» εμείς βλέπαμε περισσότερες εξετάσεις με άλλο όνομα (κατά τη γνωστή συριζέικη επικοινωνιακή τακτική).

Οι εξαγγελίες για το «Νέο Λύκειο» (η κατάσταση είναι κωμική, όσον αφορά τα ΕΠΑΛ, αυτή τη στιγμή είμαστε στο νέο, νέο, νέο ΕΠΑΛ!) συνοψίζονται στο δίπολο: περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές.Πιο συγκεκριμένα:

1. Το Λύκειο γίνεται εξεταστικό κέντρο. Οι πανελλαδικού τύπου εξετάσεις (διαγώνισμα το λέει η κυβέρνηση) το Γενάρη αλλά και οι εργασίες που θα διορθώνονται από άλλο σώμα εκπαιδευτικών οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς και την εντατικοποίηση. Οι αιτιάσεις του Υπουργείου περί «προαιρετικότητας» της προσμέτρησής τους στον τελικό βαθμό στερούνται σοβαρότητας. Η πίεση θα αυξηθεί έτσι κι αλλιώς. Και τα φροντιστήρια επίσης, μιας και ανταγωνισμός όχι μόνο παραμένει αλλά και οξύνεται.
2. Με βάση τα παραπάνω, μπορεί να υπηρετηθεί και ο διακαής πόθος του συστήματος για βίαιη μετακίνηση μαθητών στην Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση.
3. Η μείωση των ωρών του προγράμματος κατά μία ώρα στη Β’ Λυκείου και κατά τρεις ώρες στη Γ’ Λυκείου οδηγεί σε αύξηση των υπεραριθμιών των καθηγητών. Οι ώρες αυτές πολλαπλασιασμένες επί τα τμήματα επί τα Λύκεια κάθε περιοχής θα βγάλουν πολλά λιγότερα ωράρια ανά ΠΥΣΔΕ (διοικητική εκπαιδευτική περιοχή της δευτεροβάθμιας).
4. Η κατάργηση και συγχώνευση μαθημάτων (στη Β’ Λυκείου από 18 σε 10 και στη Γ’ Λυκείου από 15 σε 7) θα οδηγήσει σε παραπέρα δημιουργία υπεραριθμιών και πιθανά συνολικό «περίσσευμα» ειδικοτήτων.
5. Η παραπάνω μεταβολή και η συνακόλουθη ενεργοποίηση – διεύρυνση της τρίτης ανάθεσης μαθημάτων θα οδηγήσει όχι μόνο στην παραπέρα ελαστικοποιήση των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εκπαιδευτικών, αλλά (και αυτό είναι ακόμα πιο σοβαρό) μέσω του ντόμινο και στην απόλυση (μέσω της μη πρόσληψης) χιλιάδων αναπληρωτών που δουλεύουν χρόνια και πια δε θα είναι «απαραίτητοι»!
6. Η πανελλαδικοποίηση του διαγωνίσματος του πρώτου τετραμήνου (του οποίου η βαθμολόγηση θα γίνεται ηλεκτρονικά) αλλά και η ανώνυμη εξωτερική αξιολόγηση των μαθητικών εργασιών της Γ’ Λυκείου, όπως λέει ο Γαβρόγλου λειτουργούν «ως ένας ‘αντικειμενικός’ δείκτης για την αξιολόγηση του υποψηφίου από τον εκπαιδευτικό», συνδέοντας έτσι την αξιολόγηση του μαθητή με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.
7. Η ακόμα μεγαλύτερη υποταγή των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου στη διαδικασία προετοιμασίας στην πληθώρα εξετάσεων θα αυξήσει το κλίμα εσωτερικού ανταγωνισμού ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και θα οξύνει την πολιτική της de facto αξιολογικής περικύκλωσης του κλάδου.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, όσο το κίνημα των εκπαιδευτικών παραμένει αδρανές, τόσο θα οξύνεται η ανθρωποφαγία, η κόντρα ειδικοτήτων και τα «αιτήματα» για αύξηση των ωρών διδασκαλίας της μιας κόντρα στην άλλη ειδικότητα. Ούτε πραγματική κριτική είναι η γκρίνια για «κυβερνητική προχειρότητα», ούτε βέβαια η λύση είναι η αναζήτηση «εποικοδομητικών προτάσεων» που θα παραδώσει το κίνημα στην κυβέρνηση για της υποδείξει με ποιο τρόπο η αστική εκπαίδευση θα λειτουργεί προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού. Η κυβερνητική υιοθέτηση του «αιτήματος» περί 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης –που δεν αποτελεί κανενός είδους απτή προοδευτική δέσμευση- θα έπρεπε να βάλει μυαλό σε όσους πλέουν σε πελάγη ρεφορμιστικών φαντασιώσεων, οι οποίες τελικά ρίχνουν νερό στο μύλο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η αποκάλυψη των πραγματικών συνεπειών της εφαρμογής των προτάσεων για το «νέο Λύκειο» δεν μπορεί παρά να στοχεύει στην έναρξη συλλογικών διαδικασιών, στη σύγκληση γενικών συνελεύσεων του κλάδου, σε αποφάσεις για αγώνες να μην περάσουν τα σχέδια του συστήματος και της κυβέρνησής του. Αγώνες στους οποίους οι καθηγητές μπορούν να συναντηθούν με τους μαθητές.

Διάβασέ το »

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Άλλο ένα βήμα στην αξιολογική περικύκλωση του κλάδου βρίσκεται σε εξέλιξη. Η κυβέρνηση, σε συνέχεια των ενεργειών της, του Ιουνίου που αφορούσαν στην επιλογή-αξιολόγηση των διευθυντών σχολικών μονάδων, καλεί τους εκπαιδευτικούς να επιλέξουν-αξιολογήσουν τους υποδιευθυντές των σχολικών μονάδων. Στόχος όλων αυτών είναι η διάλυση της συλλογικότητας στα σχολεία, η στήριξη των μηχανισμών διοίκησης της εκπαίδευσης και φυσικά η εμπέδωση από τον κλάδο του «κλίματος αξιολόγησης» σύμφωνα με τις υποδείξεις του ΟΟΣΑ.Η μόνη απάντηση που μπορούν να δώσουν κι αυτή τη φορά οι εκπαιδευτικοί είναι η αποχή από τη διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών.

Οι υποδιευθυντές των σχολείων μπορεί να φαντάζουν ως ο τελευταίος τροχός της άμαξας, ωστόσο είναι και αυτή διοικητική θέση που μεταφέρει προς υλοποίηση αντιδραστικούς νόμους. Όλοι οι νόμοι των κυβερνήσεων κινούνται στα πλαίσια των επιταγών των απανωτών μνημονίων και της αντιδραστικής εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ. Τα τελευταία νομοθετήματα και διατάγματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς, συρρικνώνουν τα σχολεία από μαθητές και εκπαιδευτικούς, διαλύουν τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Στα πλαίσια των αντιδραστικών νόμων-διαταγμάτων, το υπουργείο αναθέτει καθήκοντα και αρμοδιότητες στους υποδιευθυντές.Αυτό το γεγονός δεν πρέπει να προσπερνιέται επειδή οι υποδιευθυντές διατηρούν τα διδακτικά τους καθήκοντα και συχνά μετατρέπονται στους χαμάληδες των σχολείων.

Οι υποδιευθυντές είναι μέρος της διοίκησης που δεν πρέπει να νομιμοποιείται.Βέβαια η διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών από τους συλλόγους διδασκόντων των σχολείων σε μεγάλο βαθμό έχει απενοχοποιηθεί με ευθύνη του συνόλου σχεδόν των παρατάξεων από τότε που την εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ.

Αντιμετωπίστηκε ως «λαϊκή συμμετοχή» στους μηχανισμούς διοίκησης και μάλιστα σε μια εποχή που το κραταιό τότε ΠΑΣΟΚ είχε αρχίσει τη μεγάλη επίθεση στην εκπαίδευση (ν.2525 και κατάργηση της επετηρίδας). Ακόμη και σήμερα που η επίθεση στα σχολεία είναι τρομακτική, η σιωπή των κυρίαρχων παρατάξεων για την επιλογή υποδιευθυντών στα πλαίσια της αξιολόγησης-χειραγώγησης είναι εκκωφαντική, όπως προκλητική είναι και η σιωπή τους μπροστά στη λαίλαπα που ισοπεδώνει τις κατακτήσεις μας.

Απέχουμε από τις διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών

• γιατί δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες για δημοκρατική επιλογή διοίκησης όταν διαλύουν τη δουλειά και τη ζωή μας.
• γιατί δεν κλίνουμε τα μάτια μας νομιμοποιώντας την επερχόμενη αξιολόγηση που απαιτούν οι «θεσμοί», ο ΟΟΣΑ και προωθούν διαχρονικά όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις και απαιτεί φυσικά και το ντόπιο κεφάλαιο.
• γιατί δεν ανοίγουμε την πόρτα στην αξιολόγηση.
• γιατί δε νομιμοποιούμε τους μηχανισμούς διοίκησης και την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Καλούμε τα σωματεία να πάρουν θέση υπέρ της αποχής από τις διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών και να προχωρήσουν σε έκτακτες γενικές συνελεύσεις όπου θα συζητήσουμε και θα οργανώσουμε την πάλη μας.

Να οργανώσουμε αγώνες που να μπορούν να βάλουν φρένο στην επίθεση

Διάβασέ το »