ΟΛΟΙ στη Γενική Συνέλευση

Η επίθεση κλιμακώνεται

Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια,
 με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες!

ΟΛΟΙ στη Γεν. Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

Τετάρτη 4 Οκτώβρη 7 μ.μ. ΓΕΛ Καρλοβάσου

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται εξαιρετικά αποδοτική στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, του βαθέματος της εξάρτησης της χώρας από ΗΠΑ και ΕΕ. Μπροστά στην επόμενη αξιολόγησηαπό τα ξένα αφεντικά, νέοι αντιλαϊκοί νόμοι ετοιμάζονται, νόμοι που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις αλλά και με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος.

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βλέπουν με αμηχανία την κυβέρνηση να εκτελεί πιο αποτελεσματικά τη γραμμή τους και μαζί -κυβέρνηση και αντιπολίτευση- αποτελούν μια ευτυχισμένη οικογένεια που καυγαδίζει μόνο για το πάπλωμα. Με μια φωνή, μαζί, υποδέχονται την επιχειρηματικότητα και την «ανάπτυξη» που εγκληματεί στο Σαρωνικό, που καταστρέφει τις Σκουριές και που συντρίβει τα εργατικά δικαιώματα.

Και στην εκπαίδευση η κυβέρνηση έχει να επιδείξει πλούσιο αντιλαϊκό έργο: Με μια σειρά ρυθμίσεις, και πατώντας πάνω στη διάλυση συνειδήσεων που έχει φέρει η μακρόχρονη αστική και ρεφορμιστική κυριαρχία στα συνδικάτα, εμπεδώνει τη φτώχεια, νομιμοποιεί την απόλυτη εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων μέσω της μαθητείας, περικυκλώνει με «αξιολογική» κουλτούρα τον κλάδο για να προετοιμάσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, προετοιμάζει το έδαφος για πέταγμα στον Καιάδα χιλιάδων αναπληρωτών. Συνεχίζει το έργο του κλεισίματος τμημάτων στα ΕΠΑΛ, αξιοποιώντας και όλο το πλαίσιο κεντρικού ελέγχου μέσω myschool και e-epal αλλά και την επινόηση του κλεισίματος τμημάτων στη μέση της χρονιάς. Ταυτόχρονα ετοιμάζει το «Νέο Λύκειο» του Γαβρόγλου, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια αντιδραστική επίθεση μεγάλης κλίμακας που οξύνει τους ταξικούς φραγμούς μέσω των απανωτών εξετάσεων αλλά και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών μέσω των καταργήσεων μαθημάτων και ειδικοτήτων.

Η ΟΛΜΕ έχει πάρει καθαρή θέση. Αποτελεί ξετσίπωτο υποστηρικτή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης αλλά και των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η τωρινή της εισήγηση στον κλάδο αποτελεί μνημείο (όχι και τόσο καλά) συγκαλυμμένου κυβερνητισμού. Και καλεί τον κλάδο σε συνελεύσεις για να την… εξουσιοδοτήσει (αυτή την ΟΛΜΕ!) «να κηρύξει 24ωρη απεργία σε περίπτωση αιφνιδιασμού»!

Αντίστοιχα, το ΠΑΜΕ αφού προχωράει σε… «συσκέψεις» και «συνεντεύξεις τύπου», καταλήγει σε πρόταση 24ωρης απεργίας «σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα…»! Ενώ ο κομματικός του φορέας θα επεξεργάζεται προτάσεις νόμου απογειώνοντας τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

Με όλη αυτή την καρικατούρα «αγωνιστικών» προτάσεων, δεν είναι και πολύ περίεργο το κλίμα ήττας και μοιρολατρίας που υπάρχει στα σχολεία. Ωστόσο, η ανάγκη να ανατραπεί αυτό το κλίμα είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.

Ενάντια στην ήττα, ενάντια στον υποτιθέμενο μονόδρομο της υποταγής, ενάντια στον αποπροσανατολισμό της κυβέρνησης που «δίνει τη μάχη» (τη δίνει εναντίον μας), χωρίς να περιμένουμε εύκολες λύσεις από σωτήρες που θα μας σώσουν, χωρίς να έχουμε ψεύτικα ερωτήματα «αν η κυβέρνηση μας αιφνιδιάσεις», να συγκροτήσουμε το δρόμο της αντίστασης και του αγώνα.

Παλεύουμε για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:

Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.

Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.

Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

24ωρη απεργία μέσα στον Οκτώβρη με νέες γενικές συνελεύσεις και νέα συνέλευση προέδρων αμέσως μετά – Διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΑΜΟΥ

Διάβασέ το »

Όλοι στη Γεν.Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Όλοι στη Γεν.Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

Πέμπτη 21/9,  7μμ  αμφιθέατρο ΕΠΑΛ Σάμου

Η δοκιμασμένη συνταγή της παραπλάνησης του λαού επαναλήφθηκε και φέτος από τον πρωθυπουργό και συνολικά την κυβέρνηση στην ΔΕΘ. Ακούστηκαν υποσχέσεις που σκοπό είχαν να δημιουργήσουν ελπίδες και προσδοκίες στον λαό και βερμπαλισμοί περί επιστροφής στην κανονικότητα που θα έρθει με την πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη και τις επενδύσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος και η αξιωματική αντιπολίτευση που υπόσχεται περισσότερη ανάπτυξη και επενδύσεις, δηλαδή περισσότερη μνημονιακή πολιτική. Κάθε εργαζόμενος πλέον γνωρίζει ότι αυτό που εννοούν είναι η αύξηση της κερδοφορίας του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου με το ταυτόχρονο ξεζούμισμα των εργαζομένων.

Οι υπουργοί της κυβέρνησης πανηγυρίζουν πως «οι αιματηρές θυσίες έπιασαν τόπο» αλλά στην ίδια πρόταση μας βεβαιώνουν για τις νέες που θα χρειαστούν για να κλείσει η 3^ηαξιολόγηση (μας περιμένουν 113 προαπαιτούμενα μεταξύ αυτών η περιστολή του δικαιώματος στην απεργία, η κινητικότητα-αξιολόγηση στο δημόσιο, η αύξηση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών κ.ά.). Ο εργασιακός μεσαίωνας βαθαίνει με την «μαύρη», ελαστική και απλήρωτη εργασία να κυριαρχούν ενώ η αντιδραστική πορεία του πολιτικού σκηνικού εντείνεται και παίρνει πολλαπλές μορφές. Πρόσφατα βιώσαμε μια φασιστική – αντικομμουνιστική έξαρση, ενταγμένη στην συνεχή προσπάθεια να ξαναγραφεί η ιστορία και να εμφανιστούν ως «θύματα» ναζιστές και δωσίλογοι δολοφόνοι. Για να εμπεδωθεί ο καπιταλιστικός μονόδρομος και να αμφισβητηθεί η δυνατότητα οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση. Παράλληλα πέρασαν 4 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η «δικαιοσύνη» ακόμη δεν έφτασε σε απόφαση για την Χρυσή Αυγή.

Και στην εκπαίδευση ακολουθείται η ίδια αντιλαϊκή πορεία. Μετά από τις πολλαπλές εξαγγελίες για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων μας προέκυψε ο διπλασιασμός τους αλλά και η προσθήκη ενός σώματος εξωτερικών αξιολογητών για τις εργασίες των μαθητών με την διαβεβαίωση του υπουργού ότι θα λειτουργήσουν «ως ένας αντικειμενικός δείκτης» συνδέοντας έτσι την αξιολόγηση του μαθητή με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Ας το πούμε απλά: προετοιμάζουν ένα λύκειο που θα έχει περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές και λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές. Οι μαθητές από τα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν και θα εκδιωχθούν βίαια προς την τεχνική εκπαίδευση-κατάρτιση. Οι περικοπές στις ώρες με τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις μαθημάτων θα δημιουργήσουν τεχνητές υπεραριθμίες που θα εντείνουν την ελαστικοποίηση της εργασίας μας και θα οδηγήσουν σε απολύσεις αναπληρωτών μέσω της μη πρόσληψής τους αφού πλέον θα φαίνεται ότι περισσεύουν.

Οι νέες εξαγγελίες έρχονται να προστεθούν σε όλα τα προηγούμενα αντιεκπαιδευτικά μέτρα (αλλαγές στα ωρολόγια, αύξηση ωραρίου, κατάργηση υπεύθυνων εργαστηρίων) που παραμένουν σε ισχύ και εφαρμόζονται όλο και πιο έντονα και πιστά. Σε αυτή την κατεύθυνση και το έγγραφο του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης που απαίτησε πιστή τήρηση των ορίων. Έτσι, στη Σάμο έχουμε 27άρια τμήματα, ολιγομελή τμήματα στα ΕΠΑ.Λ. που ακόμη εκκρεμούν και εκπαιδευτικούς που τους κυνηγάνε ακόμα και αν τους λείπει μια ώρα. Μάλιστα το υπουργείο επιστρατεύει και τους Σχολικούς Συμβούλους που θα προτείνουν «εναλλακτικές προτάσεις συμπλήρωσης του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών ώστε να επιτυγχάνεται πλήρως η αξιοποίηση του διδακτικού τους ωραρίου».

Ενώ η επίθεση στα λαϊκά και μορφωτικά δικαιώματα κλιμακώνεται η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ τηρεί στάση υποταγής. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί το αίτημα για έναρξη διαλόγου με το υπουργείο; Χρειάζεται ενημέρωση ο υπουργός για να αντιληφθεί ότι υλοποιώντας τις επιταγές ΟΟΣΑ, ΕΕ και ΔΝΤ υλοποιεί μια αντιεκπαιδευτική, αντιλαϊκή πολιτική; Η αδράνεια και η προτασεολογία στέλνουν μήνυμα στους εκπαιδευτικούς να «σκύψουν το κεφάλι» ενώ αυτό που χρειάζεται είναι αγώνας υπεράσπισης και διεκδίκησης δικαιωμάτων. Πρόσφατα οι συνάδελφοι έδωσαν μήνυμα αφύπνισης και σπασίματος της υποταγής απέχοντας από την διαδικασία επιλογής διευθυντών. Αυτή η κίνηση χειραφέτησης υπονομεύθηκε από ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεις που διακινούσαν εναλλακτικά πρακτικά και συμμετείχαν με τους αιρετούς στην αξιολόγηση. Η ανάγκη μαζικού αγώνα για μόνιμους διορισμούς, αντικαταστάθηκε από την προτασεολογία για βελτίωση των συνθηκών ζωής των αναπληρωτών. Το αποτέλεσμα των προτάσεων τους, που εν μέρει υιοθετήθηκαν από την κυβέρνηση, το ζούνε οι συνάδελφοι μας αναπληρωτές σε Μύκονο και Σαντορίνη, με την Κυβέρνηση και τους Δήμους να ρίχνουν ο ένας στον άλλο την ευθύνη για την στέγαση και τους συναδέλφους μας στον δρόμο.

Συναδέλφισσες/φοι,

Αν παραμείνει αυτή η κατάσταση τα πράγματα θα πάνε πολύ χειρότερα. Δεν αποτελεί λύση η αναμονή μέχρι να περάσουν τα δύσκολα αφού δοκιμάστηκε και μας έφερε σε αδιέξοδο. Βιώνουμε μια ολομέτωπη επίθεση και το μόνο που μας πρέπει είναι να ορθώσουμε το ανάστημά μας! Τα δικαιώματα μας που κερδήθηκαν με αγώνες βρίσκονται στο στόχαστρο. Ασφάλιση, σύνταξη, δωρεάν εκπαίδευση και υγεία, το δικαίωμα στην εργασία, όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις ροκανίζονται με κάθε νέο μέτρο. Είναι υποχρέωσή μας να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να βαδίσουμε τον δρόμο του αγώνα, της αντίστασης και της διεκδίκησης, της αναμέτρησης με τον ταξικό αντίπαλο. Οι νέες κυβερνητικές ρυθμίσεις για την επιβολή της αξιολόγησης αποδεικνύουν και αυτές ότι δεν συνιστά αντίσταση η κατεύθυνση της συνδιαχείρισης.

Να επιχειρήσουμε άμεσα να σπάσουμε τον πάγο με ένα κοινό συλλαλητήριο Α/βάθμιας και Β/βάθμιας. Δεν χρειάζονται άλλες συζητήσεις με τον ΔΙΔΕ για να προωθήσει τάχα τα αιτήματά μας. Πρέπει να βγούμε στους δρόμους για να μπορούμε να ελπίζουμε στην διεύρυνση του μετώπου με την συμπαράταξη γονιών και μαθητών.

•          Για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς, για δουλειά με δικαιώματα και ελευθερίες, κόντρα στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Όχι στην αξιολόγηση!

•          Για αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα για όλους.

•          Για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, των νέων και παλιών μνημονίων, της πολιτικής Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Σάμου

Διάβασέ το »

Αντικομμουνισμός και πολιτική της φασιστικοποίησης

Ο αντικομμουνισμός είναι η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης και της πολιτικής της φασιστικοποίησης

Λύσσαξαν τα τσιράκια του συστήματος για τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Με ικανοποίηση για τη φάση ήττας του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και με τρόμο για το ενδεχόμενο ανασύστασής του προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία, χρησιμοποιώντας ως «θύματα» ναζιστές και δοσίλογους δολοφόνους, ανύπαρκτους παππούδες και ένα κάρο τραγικές αστειότητες.

Δεν μας κάνει εντύπωση. Για τα αφεντικά του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, οι κολασμένοι δεν έχουν το δικαίωμα ούτε καν να διανοηθούν να διεκδικήσουν τον κόσμο. Όταν το διανοηθούν είναι «επικίνδυνοι» και «τυχοδιώκτες», όταν το υλοποιούν είναι «αντιδημοκρατικοί», «πραξικοπηματίες», «δολοφόνοι», «βάρβαροι»…

Με το ίδιο τρόπο έχουν ανακαλύψει τη «βαρβαρότητα» των μαζών στη γαλλική επανάσταση, τη «βιαιότητα» των σφαγιασμένων Κομμουνάρων του Παρισιού, την «εγκληματικότητα» των Μπολσεβίκων, τη «δολοφονική μανία» της δολοφονημένης Ρόζας και του μακελεμένου γερμανικού προλεταριάτου, τα «εγκλήματα» του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του Αρη απέναντι στους κατακτητές και τους δοσίλογους, του ΔΣΕ απέναντι στους νέους κατακτητές, των Βιετκόγκ απέναντι στους «δημοκράτες» Αμερικάνους των Ναπάλμ, την «τραχύτητα» των Κινέζων Ερυθροφρουρών απέναντι στους νέους εκμεταλλευτές, την «επικινδυνότητα» του ενός εκατομμυρίου εκτελεσμένων κομμουνιστών Ινδονήσιων κάτω από τους πανηγυρισμούς των ιμπεριαλιστών διπλωματών.

Οι ιμπεριαλιστές και οι αστοί, εμπνευστές και απολογητές της αποικιοκρατίας, των δύο παγκόσμιων πολέμων, των εκατοντάδων εισβολών, της απόλυτης βάρβαρης εκμετάλλευσης του προλεταριάτου και των λαών έχουν δείξει, δείχνουν κάθε μέρα όχι μόνο σε τι σημείο «έξαλλης σκληρότητας μπορούν να φτάσουν» (όπως λέει ο Μαρξ) όταν οι ξυπόλητοι αμφισβητήσουν την κυριαρχία των αφεντικών, αλλά και με τι θράσος προσπαθούν να αντιστρέψουν την ιστορία για να αποφύγουν μελλοντικές εμπλοκές από την συγκροτημένη πάλη των λαών.

Αλλωστε ο νεοναζί με παραλλαγή Εσθονός υπουργός Δικαιοσύνης ομολογεί ντροπαλά (αλλά με ταξική ειλικρίνεια) ότι η εγκληματικότητα του κομμουνισμού αποδεικνύεται από την απαγόρευση της ατομικής ιδιοκτησίας και του επιχειρείν!

Θλιβεροί ακολουθητές της απαίτησης του συστήματος να στρατευθούν όλοι στη μεγάλη φασιστική – αντικομμουνιστική εκστρατεία και διάφοροι θλιβεροί της Αριστεράς, ανάμεσά τους και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ιδεολογικοί του πρόγονοι, που πρώτοι σήκωσαν τη σημαία του «αντι-ολοκληρωτισμού» και του αντικομμουνισμού. Γιατί ήξεραν και ξέρουν ότι ο αντικομμουνισμός μπορεί να μην είναι ικανή αλλά είναι η πρώτη αναγκαία συνθήκη για να μπορεί να μπει κάποιος στα σαλόνια του συστήματος. Χρησιμοποιούνται και «διανοούμενοι» σαν τον αγαπημένο των ιμπεριαλιστών Σολζενίτσιν και το γνωστό -και αγαπημένο σε «προοδευτικούς» κύκλους- Οργουελ για τον οποίο κανένας δεν έχει συγκλονιστεί για το γεγονός ότι τα αντισταλινικά – αντικομμουνιστικά του πονήματα γράφονταν ενώ ο συγγραφέας ήταν αποδεδειγμένα πια πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις και κάρφωνε κομμουνιστές.

Η έξαρση της έως γελοιότητας αντικομμουνιστικής υστερίας έχει διπλό στόχο:

• Αφενός να ισχυροποίησει τον οδοστρωτήρα του συστήματος απέναντι στα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα μέσα από την εμπέδωση του καπιταλιστικού μονόδρομου και του μάταιου όποιας απόπειρας οικοδόμησης μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
• Αφετέρου να προλάβει οποιαδήποτε συνάντηση των αντιστάσεων που γεννάει η καπιταλιστική επίθεση με μια κοσμοθεωρία που μπορεί να βάλει την ατζέντα της ανατροπής της κοινωνίας των πολέμων, της φτώχειας, της εκμετάλλευσης.

Για αυτούς τους λόγους η αποφασιστική αντίσταση στον αντικομμουνισμό είναι υπόθεση όχι μόνο των κομμουνιστών αλλά όλων των αγωνιστών που θέλουν να αντισταθούν στη βαρβαρότητα του συστήματος.

Για αυτούς τους λόγους, πραγματική απάντηση στον αντικομμουνισμό και τη φασιστικοποίηση είναι η ανάπτυξη λαϊκών αγώνων για τα βασικά δικαιώματα στη ζωή. Σε αυτούς άλλωστε τους αγώνες, το ίδιο το κίνημα θα βρει τι έχει κάνει καλά και τι όχι στο προηγούμενο ιστορικό κύμα. Θα κάνει τους απολογισμούς του, όχι για να «νομιμοποιηθεί» στο σύστημα, αλλά για να είναι πιο αποτελεσματική η πάλη του

Διάβασέ το »

Προτάσεις Γαβρόγλου

Περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές

Είναι γνωστό ότι ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Όχι γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί σε μια καπιταλιστική χώρα. Αναπτυγμένες ιμπεριαλιστικές χώρες με σοβαρή παραγωγική βάση και δυνατότητες σχετικά μακροπρόθεσμου σχεδιασμού έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τη ροή πιο «τακτοποιημένα» και χρονικά μοιρασμένα – που μπορεί να σημαίνει και ακόμα πιο ταξικά. Η ιμπεριαλιστική Γερμανία που εφαρμόζει σκληρό ταξικό διαχωρισμό από το δημοτικό ακόμα,έχει παράλληλα και τη δυνατότητα εκτός από το «μαστίγιο» να χρησιμοποιεί και το «καρότο»: Ο γιός του βιομηχανικού εργάτη που θα έχει κατευθυνθεί από μικρός στην επαγγελματική εκπαίδευση θα μπορεί… τουλάχιστον να διεκδικήσει ένα μεροκάματο στις γερμανικές βιομηχανίες ή επιχειρήσεις. Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν υπαινισσόμαστε καθόλου ότι αυτή η πραγματικότητα εμπεριέχει οτιδήποτε το φιλολαϊκό, απλώς κάνουμε τη δική μας ανάλυση.

Όμως, ο εξαρτημένος ελληνικός καπιταλισμός δεν έχει τέτοιες δυνατότητες σχεδιασμού. Το βάθεμα της εξάρτησης, η όξυνση της κρίσης και η παραπέρα αποσυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας αποτελούν τις βάσεις των συνεχών «μεταρρυθμίσεων» (δηλαδή αντιδραστικών αναπροσαρμογών) που γίνονται στην ελληνική εκπαίδευση και που αφαιρούν οποιαδήποτε δυνατότητα στην αστική τάξη να λύσει το πρόβλημα της ροής των μαθητών και του καταμερισμού τους μέσω (και) «καρότων».Αυτός είναι και ο λόγος των (έως γελοιότητας) παλινωδιών στην Επαγγελματική Εκπαίδευση. Στην Ελλάδα το πρόβλημα του ταξικού καταμερισμού στην εκπαιδευτική ροή λύνεται με δύο βασικά τρόπους: μέσω των εξωεκπαιδευτικών φραγμών και του κοινωνικού ταξικού φίλτρου, που πετούν έξω (ουσιαστικά ή και τυπικά) τα παιδιά φτωχών και άνεργων οικογενειών και μέσω των άμεσων βίαιων εκπαιδευτικών φραγμών, που δεν είναι άλλοι από τις γνωστές εξετάσεις.

Αυτός είναι και ο λόγος που πίσω από τις εξαγγελίες για «κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων» εμείς βλέπαμε περισσότερες εξετάσεις με άλλο όνομα (κατά τη γνωστή συριζέικη επικοινωνιακή τακτική).

Οι εξαγγελίες για το «Νέο Λύκειο» (η κατάσταση είναι κωμική, όσον αφορά τα ΕΠΑΛ, αυτή τη στιγμή είμαστε στο νέο, νέο, νέο ΕΠΑΛ!) συνοψίζονται στο δίπολο: περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές.Πιο συγκεκριμένα:

1. Το Λύκειο γίνεται εξεταστικό κέντρο. Οι πανελλαδικού τύπου εξετάσεις (διαγώνισμα το λέει η κυβέρνηση) το Γενάρη αλλά και οι εργασίες που θα διορθώνονται από άλλο σώμα εκπαιδευτικών οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς και την εντατικοποίηση. Οι αιτιάσεις του Υπουργείου περί «προαιρετικότητας» της προσμέτρησής τους στον τελικό βαθμό στερούνται σοβαρότητας. Η πίεση θα αυξηθεί έτσι κι αλλιώς. Και τα φροντιστήρια επίσης, μιας και ανταγωνισμός όχι μόνο παραμένει αλλά και οξύνεται.
2. Με βάση τα παραπάνω, μπορεί να υπηρετηθεί και ο διακαής πόθος του συστήματος για βίαιη μετακίνηση μαθητών στην Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση.
3. Η μείωση των ωρών του προγράμματος κατά μία ώρα στη Β’ Λυκείου και κατά τρεις ώρες στη Γ’ Λυκείου οδηγεί σε αύξηση των υπεραριθμιών των καθηγητών. Οι ώρες αυτές πολλαπλασιασμένες επί τα τμήματα επί τα Λύκεια κάθε περιοχής θα βγάλουν πολλά λιγότερα ωράρια ανά ΠΥΣΔΕ (διοικητική εκπαιδευτική περιοχή της δευτεροβάθμιας).
4. Η κατάργηση και συγχώνευση μαθημάτων (στη Β’ Λυκείου από 18 σε 10 και στη Γ’ Λυκείου από 15 σε 7) θα οδηγήσει σε παραπέρα δημιουργία υπεραριθμιών και πιθανά συνολικό «περίσσευμα» ειδικοτήτων.
5. Η παραπάνω μεταβολή και η συνακόλουθη ενεργοποίηση – διεύρυνση της τρίτης ανάθεσης μαθημάτων θα οδηγήσει όχι μόνο στην παραπέρα ελαστικοποιήση των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εκπαιδευτικών, αλλά (και αυτό είναι ακόμα πιο σοβαρό) μέσω του ντόμινο και στην απόλυση (μέσω της μη πρόσληψης) χιλιάδων αναπληρωτών που δουλεύουν χρόνια και πια δε θα είναι «απαραίτητοι»!
6. Η πανελλαδικοποίηση του διαγωνίσματος του πρώτου τετραμήνου (του οποίου η βαθμολόγηση θα γίνεται ηλεκτρονικά) αλλά και η ανώνυμη εξωτερική αξιολόγηση των μαθητικών εργασιών της Γ’ Λυκείου, όπως λέει ο Γαβρόγλου λειτουργούν «ως ένας ‘αντικειμενικός’ δείκτης για την αξιολόγηση του υποψηφίου από τον εκπαιδευτικό», συνδέοντας έτσι την αξιολόγηση του μαθητή με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.
7. Η ακόμα μεγαλύτερη υποταγή των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου στη διαδικασία προετοιμασίας στην πληθώρα εξετάσεων θα αυξήσει το κλίμα εσωτερικού ανταγωνισμού ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και θα οξύνει την πολιτική της de facto αξιολογικής περικύκλωσης του κλάδου.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, όσο το κίνημα των εκπαιδευτικών παραμένει αδρανές, τόσο θα οξύνεται η ανθρωποφαγία, η κόντρα ειδικοτήτων και τα «αιτήματα» για αύξηση των ωρών διδασκαλίας της μιας κόντρα στην άλλη ειδικότητα. Ούτε πραγματική κριτική είναι η γκρίνια για «κυβερνητική προχειρότητα», ούτε βέβαια η λύση είναι η αναζήτηση «εποικοδομητικών προτάσεων» που θα παραδώσει το κίνημα στην κυβέρνηση για της υποδείξει με ποιο τρόπο η αστική εκπαίδευση θα λειτουργεί προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού. Η κυβερνητική υιοθέτηση του «αιτήματος» περί 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης –που δεν αποτελεί κανενός είδους απτή προοδευτική δέσμευση- θα έπρεπε να βάλει μυαλό σε όσους πλέουν σε πελάγη ρεφορμιστικών φαντασιώσεων, οι οποίες τελικά ρίχνουν νερό στο μύλο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η αποκάλυψη των πραγματικών συνεπειών της εφαρμογής των προτάσεων για το «νέο Λύκειο» δεν μπορεί παρά να στοχεύει στην έναρξη συλλογικών διαδικασιών, στη σύγκληση γενικών συνελεύσεων του κλάδου, σε αποφάσεις για αγώνες να μην περάσουν τα σχέδια του συστήματος και της κυβέρνησής του. Αγώνες στους οποίους οι καθηγητές μπορούν να συναντηθούν με τους μαθητές.

Διάβασέ το »

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Άλλο ένα βήμα στην αξιολογική περικύκλωση του κλάδου βρίσκεται σε εξέλιξη. Η κυβέρνηση, σε συνέχεια των ενεργειών της, του Ιουνίου που αφορούσαν στην επιλογή-αξιολόγηση των διευθυντών σχολικών μονάδων, καλεί τους εκπαιδευτικούς να επιλέξουν-αξιολογήσουν τους υποδιευθυντές των σχολικών μονάδων. Στόχος όλων αυτών είναι η διάλυση της συλλογικότητας στα σχολεία, η στήριξη των μηχανισμών διοίκησης της εκπαίδευσης και φυσικά η εμπέδωση από τον κλάδο του «κλίματος αξιολόγησης» σύμφωνα με τις υποδείξεις του ΟΟΣΑ.Η μόνη απάντηση που μπορούν να δώσουν κι αυτή τη φορά οι εκπαιδευτικοί είναι η αποχή από τη διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών.

Οι υποδιευθυντές των σχολείων μπορεί να φαντάζουν ως ο τελευταίος τροχός της άμαξας, ωστόσο είναι και αυτή διοικητική θέση που μεταφέρει προς υλοποίηση αντιδραστικούς νόμους. Όλοι οι νόμοι των κυβερνήσεων κινούνται στα πλαίσια των επιταγών των απανωτών μνημονίων και της αντιδραστικής εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ. Τα τελευταία νομοθετήματα και διατάγματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς, συρρικνώνουν τα σχολεία από μαθητές και εκπαιδευτικούς, διαλύουν τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Στα πλαίσια των αντιδραστικών νόμων-διαταγμάτων, το υπουργείο αναθέτει καθήκοντα και αρμοδιότητες στους υποδιευθυντές.Αυτό το γεγονός δεν πρέπει να προσπερνιέται επειδή οι υποδιευθυντές διατηρούν τα διδακτικά τους καθήκοντα και συχνά μετατρέπονται στους χαμάληδες των σχολείων.

Οι υποδιευθυντές είναι μέρος της διοίκησης που δεν πρέπει να νομιμοποιείται.Βέβαια η διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών από τους συλλόγους διδασκόντων των σχολείων σε μεγάλο βαθμό έχει απενοχοποιηθεί με ευθύνη του συνόλου σχεδόν των παρατάξεων από τότε που την εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ.

Αντιμετωπίστηκε ως «λαϊκή συμμετοχή» στους μηχανισμούς διοίκησης και μάλιστα σε μια εποχή που το κραταιό τότε ΠΑΣΟΚ είχε αρχίσει τη μεγάλη επίθεση στην εκπαίδευση (ν.2525 και κατάργηση της επετηρίδας). Ακόμη και σήμερα που η επίθεση στα σχολεία είναι τρομακτική, η σιωπή των κυρίαρχων παρατάξεων για την επιλογή υποδιευθυντών στα πλαίσια της αξιολόγησης-χειραγώγησης είναι εκκωφαντική, όπως προκλητική είναι και η σιωπή τους μπροστά στη λαίλαπα που ισοπεδώνει τις κατακτήσεις μας.

Απέχουμε από τις διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών

• γιατί δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες για δημοκρατική επιλογή διοίκησης όταν διαλύουν τη δουλειά και τη ζωή μας.
• γιατί δεν κλίνουμε τα μάτια μας νομιμοποιώντας την επερχόμενη αξιολόγηση που απαιτούν οι «θεσμοί», ο ΟΟΣΑ και προωθούν διαχρονικά όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις και απαιτεί φυσικά και το ντόπιο κεφάλαιο.
• γιατί δεν ανοίγουμε την πόρτα στην αξιολόγηση.
• γιατί δε νομιμοποιούμε τους μηχανισμούς διοίκησης και την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Καλούμε τα σωματεία να πάρουν θέση υπέρ της αποχής από τις διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών και να προχωρήσουν σε έκτακτες γενικές συνελεύσεις όπου θα συζητήσουμε και θα οργανώσουμε την πάλη μας.

Να οργανώσουμε αγώνες που να μπορούν να βάλουν φρένο στην επίθεση

Διάβασέ το »

Αποχή και τελεία. Χωρίς παύλα!

Αποχή και τελεία. Χωρίς παύλα!

Και χωρίς πρακτικό!

1.           Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, μέσα από τη διαδικασία επιλογής διευθυντών, ανοίγουν νέο κύκλο  προώθησης της αξιολόγησης. Δηλαδή τη συγκρότηση ενός  πλαισίου και μηχανισμού μόνιμης επίθεσης στα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορεί να κατανοηθεί ο όρος «αξιολόγηση», όσο και αν σκούζουν τα κυβερνητικά παπαγαλάκια! Οι εκπαιδευτικοί, ενώ ζούμε σε συνθήκες μόνιμων μηχανισμών ληστείας και εκμετάλλευσης ολόκληρου του λαού και της χώρας, δεν μπορούμε να παριστάνουμε ότι υπάρχουν «καλά και κακά» ενδεχόμενα στην προώθηση και εφαρμογή αυτής της επιλογής του συστήματος.

2.           Το Υπουργείο για να βάλει τους εκπαιδευτικούς στη φάκα, τους καλεί σε «ειδική συνεδρίαση» να «αποτιμήσουν» τους υποψήφιους διευθυντές, να αναλάβουν δηλαδή αξιολογικό έργο. Ουσιαστικά να δηλώσουν πως αποδέχονται την αξιολόγηση που έρχεται κατά πάνω τους! «Γιορτή δημοκρατίας» λοιπόν στις 20/6 στα σχολεία αφού θα αξιολογούμε τους προϊστάμενους μας! Το ότι αυτοί ως γρανάζια του διοικητικού μηχανισμού εντέλλονται και υποχρεούνται να υλοποιήσουν την πολιτική της ελαστικοποίησης, των απολύσεων,  των άγριων ταξικών φραγμών, είναι «λεπτομέρεια» που δεν πρέπει να μας απασχολεί!

3.            Το ελάχιστο αναγκαίο απέναντι σε αυτή την προκλητική μεθόδευση του Υπουργείου, είναι η στάση της ΑΠΟΧΗΣ από τη διαδικασία εισαγωγής της αξιολόγησης την Τρίτη 20/6. Η Αποχή είναι άρνηση της αξιολόγησης-επίθεσης, άρνηση του εμπαιγμού, έκφραση της αντίθεσης σε ότι έρχεται και στα πολλά που έφερε η κυβερνητική επίθεση στα σχολεία τα δύο τελευταία χρόνια. Η αποχή είναι η στάση που υποδεικνύει ότι μόνο με μαζικούς αγώνες μπορούμε να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε το δίκιο μας απέναντι στην επίθεση. Γι αυτό ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ, ως δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, αρνήθηκαν στο ΔΣ της ΟΛΜΕ να πάρει μια σχετική απόφαση-παρόλο που υπάρχει ήδη απόφαση της ΑΔΕΔΥ!

4.           Στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου, ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ επανέλαβαν με την απουσία τους, την ίδια στάση στήριξης της κυβερνητικής επίθεσης. Η απόφαση του ΔΣ με τις ψήφους της Δημοκρατικής Συσπείρωσης και του ΠΑΜΕ, είναι απόφαση για αποχή που μάλιστα συνοδεύεται από 3ωρη στάση. Όμως είναι πολιτικά αυτοαναιρούμενη γιατί:

                    I.        Καλεί τα μέλη του ΠΥΣΔΕ και τους αιρετούς να βάλουν παύλα (-) στη συνέντευξη, δηλαδή να συμμετέχουν στην αξιολογική διαδικασία παραβιάζοντας ακόμα και την απόφαση της ΑΔΕΔΥ που καλεί όλους τους δημοσίους υπαλλήλους να απέχουν από αυτή! Υπονομεύει έτσι το κάλεσμα σε αποχή των συναδέλφων που υποτίθεται ότι κάνει, αφού ξεχωρίζει τους αιρετούς που –κατά την απόφαση- πρέπει να συμμετέχουν!

                  II.        ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεις διακινούν πανελλαδικά «σχέδια πρακτικού» που πρέπει να ψηφίσουμε στη διαδικασία από την οποία … θα απέχουμε! Το ίδιο έκαναν Δημοκρατική Συσπείρωση και ΠΑΜΕ και στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου όπου παρουσίασαν την Κυριακή 18/6, σχέδιο πρακτικού –στο οποίο συμφωνούν και οι δύο- για να προωθηθεί στους «συλλόγους» που θα κάνουν …αποχή και που δεν είναι σύλλογοι διδασκόντων αφού δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν σε αυτούς οι αναπληρωτές συνάδελφοι μας!

Η στάση  αυτή της Δημοκρατικής Συσπείρωσης και του ΠΑΜΕ, συνιστά κάλεσμα στους συναδέλφους να αποδεχθούν και να νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους την κυβερνητική μεθόδευση. Στη στάση αυτή περισσεύουν οι αυταπάτες, ο κυβερνητισμός, η συνδιαχειριστική λογική και η αποδοχή των ορίων που βάζουν οι κυρίαρχες δυνάμεις. Και λείπει κάθε ίχνος εμπιστοσύνης στους συναδέλφους και στην υπόθεση των αγώνων και του κινήματος.

Αυτή η διπλή και αντιφατική  στάση που μπορεί να έχει ως πρόσχημα «την ανάγκη να κερδηθούν οι ταλαντευόμενοι» χρεώνεται όμως σε αυτούς που την επιλέγουν και στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν αίρει αλλά αντίθετα τροφοδοτεί τη σύγχυση και την υποταγή.  

5.           Η  απεργία όποιας μορφής,  δεν δηλώνεται , καταγράφεται! Ο στόχος μας  με τη συμμετοχή στην ΑΠΕΡΓΙΑ -ΑΠΟΧΗ είναι ένας : Να μην ανοίξει ο  δρόμος για  την εφαρμογή της αξιολόγησης –χειραγώγησης. 

 Δεν απεργούμε για έναν «άλλο τρόπο επιλογής διευθυντών» και για  αυτό  θεωρούμε υπονομευτικό της ΑΠΕΡΓΙΑΣ – ΑΠΟΧΗΣ να εξαιρούνται οι αιρετοί και να καλούνται οι «ειδικές συνεδριάσεις» να ψηφίσουν εναλλακτικά πρακτικά.

Σε κάθε περίπτωση πριν την έναρξη της ειδικής συνεδρίασης δηλώνουμε προφορικά ότι συμμετέχουμε στην απεργία – αποχή που έχουν κηρύξει τα σωματεία και αποχωρούμε από τη συνεδρίαση. Δεν αξιολογούμε, δεν είμαστε παρόντες, δεν υπογράφουμε δηλώσεις ότι απέχουμε, δεν υπογράφουμε «εναλλακτικά» πρακτικά, δεν βάζουμε παύλες, δε συμμετέχουμε ούτε άμεσα ούτε έμμεσα.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Σάμου

Διάβασέ το »

ΑΠΟΧΗ από την αξιολογική διαδικασία «επιλογής» διευθυντών

Καθαρή ΑΠΟΧΗ από την αξιολογική διαδικασία «επιλογής» διευθυντών

Ούτε δηλώσεις, ούτε εναλλακτικά πρακτικά, ούτε παύλες 

Η διαδικασία «έκφρασης γνώμης» του Συλλόγου Διδασκόντων για την επιλογή Διευθυντών σχολείων δεν είναι καν ψευδεπίγραφα δημοκρατική. Αποτελεί μια επιθετική, αντιδραστική κίνηση του συστήματος και της  κυβέρνησής του με διπλό στόχο: 

Ø  Το σφίξιμο της αξιολογικής περικύκλωσης του κλάδου, ο οποίος πλέον θα «είναι λογικό να  αξιολογηθεί αφού αξιολογεί». 

Ø  Την στήριξη της κυβερνητικής προπαγάνδας περί «κλίματος ησυχίας και ηρεμίας» στα σχολεία. 

Και όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο της κόλασης των μνημονίων, της φτώχειας και της ανεργίας, της διάλυσης εργασιακών δικαιωμάτων, της έντασης των ταξικών φραγμών για τους μαθητές, των συγχωνεύσεων σχολείων,  ειδικοτήτων και τομέων που δημιουργούν νέους πλεονάζοντες εκπαιδευτικούς και οδηγούν στην απόλυση  χιλιάδες αναπληρωτές. Δεν είναι τυχαία η στάση της κυβερνητικής ΣΥΝΕΚ/ΕΡΑ και της ΔΑΚΕ. 

Οι αιτιάσεις ότι ο κλάδος πρέπει να μπει στο παιχνίδι για να βάλει το λιθαράκι του μπας και μερικά  σχολεία γλιτώσουν από ολότελα αντιδραστικούς διευθυντές, βλέπουν το δέντρο αλλά χάνουν το δάσος της  αξιολόγησης και της αντιλαϊκής πολιτικής που θα οδηγήσει σε ακόμα πιο βαρύ κλίμα σε όλα τα σχολεία. 

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, μόνη επιλογή είναι ένα μεγάλο και καθαρό ΟΧΙ στην κοροϊδία και  η καθαρή ΑΠΟΧΗ από τη διαδικασία. 

Ενώ τα πράγματα είναι φως – φανάρι, ενώ οι ηγεσίες της ΑΔΕΔΥ και αρκετών σωματείων κινήθηκαν  αρχικά στην παραπάνω κατεύθυνση της ΑΠΟΧΗΣ, τις τελευταίες μέρες άρχισαν τα «ίσως»,τα «ναι μεν αλλά»,  οι δισταγμοί, οι ελιγμοί και οι υποχωρήσεις. Άλλοι εισάγουν την καινοτομία να υπογράψουν δήλωση αποχής  από τη διαδικασία οι συνάδελφοι που θα απέχουν (σκέφτεστε σε κάθε απεργία να μας βάζουν να  υπογράφουμε δήλωση ότι απεργούμε;), άλλοι συντάσσουν εναλλακτικά πρακτικά (συμμετέχουμε για να  κάνουμε πρακτικό ότι απέχουμε;!) και γενικά δεν θέλουμε να φανταστούμε τι άλλο σουρεαλιστικό θα  σκεφτούν οι ηγεσίες μας… 

Η πανσπερμία στάσεων «ΑΠΟΧΗΣ μέσω μισοΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ» που γίνεται στο όνομα του να εκφραστούν περισσότεροι συνάδελφοι ενάντια στην αξιολόγηση δρα υπονομευτικά και διαβρωτικά στην ΑΠΟΧΗκαι στην  πραγματικότητα (όπως όλες οι μεσοβέζικες και «ντροπαλές» στάσεις) σπρώχνει τους συναδέλφους στην  αγκαλιά της αξιολογικής διαδικασίας και της κυβέρνησης. Και σίγουρα εκφράζει τους πραγματικούς  δισταγμούς των εμπνευστών αυτών των στάσεων που δε διανοούνται ότι το συνδικαλιστικό κίνημα δρα έξω  από τους θεσμούς και όχι σε συνεργασία μαζί τους. Εκφράζει τη συμβιβαστική γραμμή των παρατάξεων που  εμπνεύστηκαν αυτές τις ανοησίες. 

Ακόμα πιο προκλητική η γραμμή «οι αιρετοί συμμετέχουν στη διαδικασία και την ώρα της βαθμολογίας βάζουν παύλα» αλλά και εκείνη σύμφωνα με την οποία αξιολογούν αρνητικά τους συνδικαλιστικά κακούς  διευθυντές! Και τι είναι οι αιρετοί; Είναι κάποιοι προνομιούχοι του κλάδου οι οποίοι καλούνται να έχουν  διαφορετική στάση από τους άλλους συναδέλφους;Και τι θα ελέγξουν εκεί; Αν και πόσο σωστά εφαρμόζεται  η… κατάπτυστη διαδικασία;Και το χειρότερο: Αυτή η γραμμή ανοίγει την πόρτα σε απομαζικοποίηση της  αποχής αφού με την ίδια λογική μπορούν οι συνάδελφοι να είναι στη διαδικασία και όποιος θέλει να βάζει  παύλες! 

Όλα βέβαια μπορούν να είναι πιο εύκολα. Τα σωματεία να κηρύξουν στάσεις εργασίας την ώρα  σύγκλησης του συλλόγου για να δυναμώσουν πολιτικά και οργανωτικά την γραμμή της αντίθεσης στην  αξιολογική κυβερνητική φιέστα. Σε κάθε περίπτωση όμως (είτε κηρυχτούν στάσεις εργασίας είτε όχι): 

Πριν την έναρξη της συνεδρίασης του συλλόγου δηλώνουμε ότι συμμετέχουμε στην απεργία –  αποχή που έχουν κηρύξει τα σωματεία και στις στάσεις όπου έχουν κηρυχτεί και αποχωρούμε  από το σύλλογο. Δεν αξιολογούμε, δεν είμαστε παρόντες, δεν υπογράφουμε δηλώσεις ότι  απέχουμε, δεν υπογράφουμε «εναλλακτικά» πρακτικά, δεν βάζουμε παύλες, δε  συμμετέχουμε ούτε άμεσα ούτε έμμεσα.  

Διάβασέ το »

Όχι στα δίκτυα παραγόντων και «εξυπηρετήσεων»!

Όχι στα δίκτυα παραγόντων και «εξυπηρετήσεων»!

Η δουλειά είναι δικαίωμα όλων και καταχτιέται με μαζικό αγώνα!

Το πρόσφατο περιστατικό στην Α/βάθμια Διεύθυνση Σάμουαναδεικνύει πως στη βάση της κυβερνητικής πολιτικής και με τα παλιά και νέα δίκτυα παραγόντων που λειτουργούν στα σωματεία, η δουλειά από δικαίωμα μετατρέπεται σε  αντικείμενο «εξυπηρετήσεων». Πρόκειται για την πλασματική τοποθέτηση αναπληρώτριας ΠΕ 70 σε ένα πλασματικό τμήμα του Δημοτικού Σχολείου Μαραθοκάμπου με πλήρη επίγνωση της Α/βάθμιας Εκπαίδευσης Σάμου και του Διευθυντή της σχολικής μονάδας. Πρόκειται-για να το πούμε πιο καθαρά και ωμά -για «μαγείρεμα» και εξυπηρέτηση (!!!!) «του δικού μας,  του γνωστού μας  παιδιού», στις πλάτες των ήδη εργασιακά κατακεραυνωμένων αναπληρωτών. Η παραπάνω αναπληρώτρια φαινόταν να υπηρετεί στο Δημ. Σχολείο Μαραθοκάμπου απ΄ το Σεπτέμβρη του 2016 έως το Νοέμβριο του 2016 χωρίς να υπάρχει θέση που να δικαιολογεί την τοποθέτηση της, χωρίς ουδέποτε να εμφανιστεί στη σχολική μονάδα! Η αποκάλυψη και το ξεσκέπασμα αυτού του περιστατικού δημιουργεί σοβαρά πολιτικά και συνδικαλιστικά ζητήματα που χρειάζεται να θίξουμε και να καταγγείλουμε.

Ø  Θίγονται μια σειρά εργασιακών δικαιωμάτων στον ήδη εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουμε όλοι και ιδιαίτερα το πιο ευάλωτο τμήμα των εργαζομένων, οι αναπληρωτές. Οι συνάδελφοι αναπληρωτές καλούνται να παλέψουν με το καθεστώς της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας, που φέρνει η αδιοριστία και οι απολύσεις. Καλούνται να υπηρετούν και να προσφέρουν το έργο τους σε οποιοδήποτε σημείο του χάρτη, σε δυο, τρία «και βάλε» σχολεία της περιοχής που υπηρετούν, με όποιο κόστος προσωπικό- οικονομικό. Καλούνται να εργάζονται  σ’ ένα περιβάλλον όπου αποτελούν τον αδύναμο κρίκο, τον τελευταίο τροχό της αμάξης στους συλλόγους διδασκόντων, με διαφοροποιημένα δικαιώματα απ’ αυτά των μόνιμων εκπαιδευτικών. Έχουν όμως να παλέψουν και μια εργασιακή πραγματικότητα που έχει μετατραπεί σε ατελείωτο κυνήγι μορίων, σε ανθρωποφαγία και κανιβαλισμό για μία θέση στον …πίνακα! Εκεί τους έχει οδηγήσει η κυβερνητική πολιτική και οι υπηρέτες της.

Ø  Αναδεικνύεται όλη η σαπίλα της διοίκησης και των γραναζιών που την υπηρετούν. Ποιος είναι αλήθεια εδώ ο ρόλος των αιρετών στα ΠΥΣΠΕ, που κηρύττουν πως  αποτελούν τα μάτια και τα αυτιά και τα μάτια τάχα των συναδέλφων μέσα στους μηχανισμούς της διοίκησης; Αποδεικνύεται άλλη μια φορά πως η διακήρυξη αυτή είναι (αυτ)απάτη, αποδεικνύεται πως  η Διοίκηση κάνει έτσι κι αλλιώς τη «δουλειά» της και τα συνδιοικητικά όργανα έχουν το ρόλο της αντικειμενικής συνενοχής.   

Ø  Είναι ανεπίτρεπτη και αισχρή η λογική των εξυπηρετήσεων και του βολέματος που υιοθετούσε και υιοθετεί ο συνδικαλισμός της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ, ο συνδικαλισμός της συνδιαλλαγής με το σύστημα και της συνδιαχείρισης. Αυτός είναι ο «συνδικαλισμός» που και σήμερα επικρατεί  επιβαλλόμενος από τους παλιούς και νέους κυβερνητικούς (ΣΥΡΙΖΑ), αλλά και από όλους εκείνους που με την πραχτική του «αριστερού» (!) παράγοντα, λύνουν και δένουν στα σωματεία και στις διοικήσεις.  

Ø  Η λογική αυτή είναι υπονόμευση και άρνηση για τα συνδικαλιστικά και εργασιακά μας δικαιώματα. Είναι στον αντίποδα της λογικής της μαζικής πάλης,  δείγμα στυγνού ατομισμού, απουσίας εργατικής αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας. Γι αυτό τον καταγγέλλουμε , είμαστε απέναντι του και καλούμε όλους τους συναδέλφους να τον απορρίψουν, ξεπερνώντας παγίδες με τα τάχα «συμπαθητικά» ή όχι πρόσωπα που τον ασκούν.

Ø  Μπροστά στην επικείμενη επιλογή διευθυντών πολύ σύντομα- και πολύ ύπουλα- οι σύλλογοι διδασκόντων θα κληθούμε να εφαρμόσουμε στην ουσία την αξιολόγηση. Ας αναρωτηθούμε λοιπόν -με αφορμή και το παραπάνω περιστατικό- πόσο εξυπηρετεί  και ποιον βολεύει η συμμετοχή- συνενοχή των ίδιων των εκπαιδευτικών στη διαδικασία επιλογής του «καλύτερου», του « δικαιότερου» , του πιο «εξυπηρετικού» διευθυντή. Ας μη βυθιζόμαστε άλλο στη φαντασίωση, ας μην έχουμε άλλες αυταπάτες. Η διοίκηση έχει ένα πρόσωπο, αυτό που υπηρετεί την πολιτική του υπουργείου και της κυβέρνησης, η οποία καταστρατηγεί και ποδοπατεί τα δικά μας εργασιακά δικαιώματα.

Ø  Καλούμε το Δ.Σ. να πάρει θέση ανοιχτή απέναντι στο ζήτημα και τις σοβαρές πολιτικές-συνδικαλιστικές διαστάσεις που αυτό αντικειμενικά έχει.

ü  Καμιά συγκάλυψη, καμιά συμμετοχή σε «μαγειρέματα» και εξυπηρετήσεις

ü  Αποχή του συνδικαλιστικού κινήματος απ΄τα συμβούλια της συνδιαλλαγής και της συνδιαχείρισης

ü  Καμιά συμμετοχή των συλλόγων διδασκόντων στις διαδικασίες αξιολόγησης

ü  Συσπείρωση στα σωματεία μας, αγώνας μαζικός για εργασιακά δικαιώματα, για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για μόνιμους και μαζικούς διορισμούς

Διάβασέ το »

Με πρόταση των Αγων. Κινήσεων κινητοποίηση την Τετάρτη 14/6 1:30 στη ΔΙΔΕ

Συνάδελφοι η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σάμου υιοθέτησε το πλαίσιο-σχέδιο δράσης των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών Σάμου σχετικά με τις ηλεκτρονικές εγγραφές στα ΕΠΑΛ. Διαφώνησε η εκπρόσωπος των ΣΥΝΕΚ με το σκεπτικό ότι  το δημόσιο εκσυγχρονίζεται και αυτό δεν έχει σχέση με το κόψιμο τμημάτων και εμείς κυνηγάμε «χαρταετούς» (;!) και μάλιστα όταν δεν υπάρχουν τους δημιουργούμε.

Παραθέτουμε την απόφαση και το κάλεσμα και αναμένουμε την μαζική και αγωνιστική ανταπόκρισή σας στην προτεινόμενη κινητοποίηση

ΟΛΟΙ στη Συγκέντρωση – Παράσταση Διαμαρτυρίας στην ΔΙΔΕ Σάμου την Τετάρτη 14/6 1.30μμ

Απεργάζονται το κόψιμο τμημάτων, τομέων και ειδικοτήτων επιστρατεύοντας γραφειοκρατικές μεθοδεύσεις

Το Υπουργείο Παιδείας με εγκυκλίους του στις 26 και 31 Μαΐου ορίζει ότι οι εγγραφές των μαθητριών και μαθητών για την σχολική χρονιά 2017-2018 στα ΕΠΑΛ θα γίνουν αποκλειστικά με ηλεκτρονικό τρόπο εντός της ασφυκτικής προθεσμίας από 19 έως 23 Ιουνίου. Πρόσχημα της νέας ρύθμισης αποτελεί η «έγκυρη και εύρυθμη λειτουργία των σχολείων».

Η υποκρισία ξεχειλίζει. Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές έχουν πληθώρα παραδειγμάτων σχετικά με το τι εννοεί η πολιτική ηγεσία όταν μιλάει για «έγκυρη και εύρυθμη λειτουργία». Χαρακτηριστικό είναι ότι τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας στελεχώθηκαν με εκπαιδευτικούς μόλις στις 2 Μαΐου. Προηγήθηκαν οι επίσης καθυστερημένες προσλήψεις αναπληρωτών ενώ η χρονιά τελείωσε με κενά να παραμένουν. Οι μαθητές των ΕΠΑΛ πήραν τα βιβλία τους τον Νοέμβριο ενώ σε κάποια μαθήματα δεν πήραν ποτέ βιβλίο. Στα Γυμνάσια και στα ΓΕΛ έζησαν εσπευσμένα τις εκπαιδευτικές «καινοτομίες» των θεματικών εβδομάδων και δημιουργικών εργασιών για να λιπανθεί το έδαφος της «αυτονομίας» και της «αξιολόγησης».

Στις πρόσφατες εγκυκλίους ορίζεται ότι η δημιουργία τμημάτων θα κλειδώσει στο τέλος του Ιούνη. Από αυτά τα τμήματα προφανώς αποκλείονται οι απόφοιτοι των ΣΔΕ αφού η φοίτησή τους παρατάθηκε με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης μέχρι τις 31 Ιουλίου. Αποκλείονται επίσης και οι απόφοιτοι ΓΕΛ και ΕΠΑΛ της τρέχουσας χρονιάς που θα θέλουν να αποκτήσουν πτυχίο ειδικότητας γιατί ενώ μεν δίνεται η δυνατότητα για εγγραφή τον Σεπτέμβριο, αυτή θα μπορεί να γίνει μόνο στους υπάρχοντες τομείς (άρα πολλοί θα αποκλειστούν με το πρόσχημα ότι ο τομέας τους δεν διατίθεται).

Η μεθόδευση όμως της ηλεκτρονικής εγγραφής ξεσκεπάζει με κάθε τρόπο την επιδίωξη για κόψιμο τμημάτων. Είναι ένα τεχνοκρατικό εμπόδιο για να γίνουν λιγότερες εγγραφές στα ΕΠΑΛ αφού μόνο σε αυτά εφαρμόζεται. Αποσκοπεί στο να αποτραπούν οι μαθητές των Γυμνασίων να εγγραφούν σε ΕΠΑΛ είτε επειδή δεν θα έχουν ενημερωθεί (ήδη από τα Γυμνάσια έφυγαν) ή δεν θα προλάβουν στην ασφυκτική προθεσμία, είτε επειδή θα χρειάζεται η συνδρομή… λογιστή για να γίνει η εγγραφή τους. Στοχεύουν στα ΕΠΑΛ για να περιορίσουν την Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση και να προωθήσουν την κατάρτιση και την δημιουργία φθηνού εργατικού δυναμικού μέσω της μαθητείας.

Το μέτρο αυτό έρχεται να προστεθεί σ’ αυτά που ήδη έχουν εφαρμοστεί στην ΤΕΕ:

·         Τη μεγάλη μείωση του αριθμού των τομέων και ειδικοτήτων.

·         Τη συρρίκνωση του ωρολογίου και αναλυτικού προγράμματος σπουδών στο νέο ΕΠΑΛ, χωρίς καμιά πρόβλεψη για την αναπλήρωσή του μέσα στο δημόσιο σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

·         Την καθιέρωση ανελαστικού κατώτερου αριθμού μαθητών στους τομείς και ειδικότητες των ΕΠΑΛ που έχει στόχο τη νέα συρρίκνωση, συγχώνευση τομέων και ειδικοτήτων και σε πολλές περιπτώσεις το κλείσιμο ή υποβιβασμό σχολείων κυρίως στην περιφέρεια.

·         Την εφαρμογή του συστήματος αυτόματου κόφτη τμημάτων γενικής παιδείας τομέων και ειδικοτήτων, αλλά και εκπαιδευτικού προσωπικού μέσω της ΥΑ για τους «μη παρακολουθούντες» στο τέλος του Α’ τετραμήνου, αποκλειστικά για τους μαθητές των ΕΠΑΛ, που έχουν ξεπεράσει τα όρια απουσιών.

·         Την επανεξέταση κάθε χρόνο των τομέων και ειδικοτήτων, που θα λειτουργούν σε κάθε ΕΠΑΛ, με βάση τη ζήτηση και τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας

Απαιτούμε:

u  Να αποσυρθούν οι πρόσφατες εγκύκλιοι περί ηλεκτρονικών εγγραφών και κλειδώματος της δημιουργίας τμημάτων – να εγκριθούν όλα τα ολιγομελή τμήματα τομέων και ειδικοτήτων.

u  Να γίνουν κανονικά οι εγγραφές στα ΕΠΑ.Λ. μέχρι και τον Σεπτέμβριο όπως γινόταν κάθε χρόνο.

u  Καλούμε την ΟΛΜΕ να προχωρήσει άμεσα σε πανελλαδική κινητοποίηση για το θέμα αυτό.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στην Συγκέντρωση – Παράσταση Διαμαρτυρίας στην ΔΙΔΕ Σάμου

 την Τετάρτη 14/6 στην 1.30μμ

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου

Διάβασέ το »